Beş 11 — Peyama Melekê Duyem
GSAM 171.1"Û milyaketeke din li pey wan hat, digot: 'Babîl ket, ket, ew bajarê mezin, ji ber ku wê hemû netewe ji şeraba zînayê xwe ya hêrsê vexwarandin.'"1
GSAM 171.2"Wê demê xudanê malê bi hêrs ji xizmetkarê xwe re got, Zû derkeve derve, biçe kolan û kuçeyên bajêr, û feqîran, û yên seqet, û yên topal, û yên kor bîne vir."2
GSAM 171.3Xudan bi rêya xizmetkarên xwe cîhan bi peyama, "Dema darizandina wî hatiye," hejandibû—peyameke ku hemû gelê wî yê îtirafkar dikaribû li ser li hev bikira, eger bixwesta. Ev banga yekem a ji bo "şîva" dawetê bû. Ew ji bo "yên ku hatibûn gazîkirin" hatibû ragihandin.3 Ji ber ku ev gazî bi hincetên cûrbecûr hate paşguhkirin, gazîyeke duyemîn hate kirin, ku li gorî peyama milyaketê duyemîn bû.4 Bi vê gazîyê Xudan gelek ji xwe veqetand da ku bi ronahiya pêşveçûyî ya rastiya wî heta dawiya deman biçin.
GSAM 171Banga Duyemîn bo Şîva Dawetê
GSAM 171.4Peyama duyemîn—ya ku piştî qîrîna saeta darizandinê tê—dibêje, "Babîl ket, ket, ew bajarê mezin, ji ber ku wê hemû netewe ji şeraba hêrsa fuhûşiya xwe vexwarandin." Û banga duyemîn a ji bo şîvê wiha ye, "Zû biçin kolan û kuçeyên bajêr, û belengaz, seqet, lingxwar û kor bînin hundir." Di her yek ji van nivîsaran de gelê îtirafkirî yê Xudan wekî "bajar" tê binavkirin. Bi baweriyên xwe yên nakok û tevlihev, ew wekî "Babîl" tên binavkirin. Bi nivîsareke din a ku behsa demên dawî dike, em dibînin ku hema berî hatina Xudan, gelê wî ji "Babîlê" tê gazîkirin: "Babîl a mezin ket, ket, û bû warê cinan, û stargeha her giyanê pîs, û qefesa her çûkê pîs û nefretkirî.... Ji wê derkevin, gelê min, da ku hûn nebin şirîkên gunehên wê, û da ku ji bela wê para we nekeve."5
GSAM 172"Bîne Bîra Xwe Çawa Te Bi Guh Girt"
GSAM 172.1Di xîtaba ji dêrê Sardisê re em dixwînin, "Ji ber vê yekê bîne bîra xwe ka te çawa wergirtiye û bihîstiye, û xurt bigire û tobe bike. Ji ber vê yekê, eger tu hişyar nebî, ez ê mîna dizekî bêm ser te, û tu yê nizanibî ez ê di kîjan saetê de bêm ser te."6 Wisa dixuye ku dêreya Sardisê bi Reformasyonê derketiye holê, piştî serdema tarî ya xebata "Îzevel"—dêreya bîdayî. Ji dêreya Sardisê re hatibû gotin ku ew dêreke zindî bûye; lê gava ku wê bihîst û doktrîna hatina Xudan red kir, wê xwe xist rewşekê ku ew bûye hedefê wê bûyerê mîna "dizekî bi şev." Ji ber vê yekê, wekî ku di 1 Selanîkî 5:1-5 de ji aliyê şandî Pawlos ve tê diyarkirin, dê rewşa wan kesên ku diqîrin, "Aştî û ewlehî," be, dema ku hatina Xudan nêzîk be. Yên ku li pey ronahiya rastiyê diçin wekî "zarokên rojê" tên binavkirin, û Xudan dê wekî dizek li ser wan neyê.
GSAM 172.2Di vê danasîna pêxemberî ya heft dêran de, em dibînin ku li pey ketina dêra Sardisê, yekser dêr a Philadelphia, ango (wekî ku peyv nîşan dide) dêr a hezkirina biratî, tê. Bi rastî, 50,000 bawermendên wisa bûn ku, bi peyama milyaketê duyemîn, ji hemû dêrên cihêreng hatin derxistin, û li ser rastiya bingehîn a mezin a hatina Mesîh a nêzîk, di girêdaneke yekane ya hezkirina biratî de bûn yek.
GSAM 173Çawa Peyama Duyemîn Hat Ragihandin
GSAM 173.1Nivîsa "Qîrîna Nîvê Şevê" ya 12ê Îlona 1844an, daxuyaniyek ku ji aliyê Keşîş J. V. Himes ve derbarê peyama milyaketê duyemîn û şert û mercên ku bûn sedema ragihandina wê hatiye dayîn, dihewîne. Nameya wî bi dîroka McConnelsville, Ohio, 29ê Tebaxa 1844an hatiye nivîsandin, û wiha ye:—
GSAM 173.2"Dema ku me di sala 1840'an de bi Birayê Miller re dest bi kar kir, ew neh sal bûn ders dida. Di wê demê de ew hema hema bi tenê bû. Lê xebatên wî bênavber û bi bandor bûn di hişyarkirina bawermendan de li ser hêviya rastîn a gelê Xwedê, û amadekariya pêwîst ji bo hatina Xudan; her weha hişyarkirina hemû çînên ne-bawermendan ji bo têgihiştina rewşa xwe ya windabûyî, û erkê tobe û vegera lezgîn a ber bi Xwedê ve, wek amadekariyek ji bo pêşwazîkirina Zava di aşitiyê de di hatina wî de. Ev armancên mezin ên kedên wî bûn. Wî hewl nedida ku mirovan ji bo mezheb an partiyekê di olê de îman bînin.
GSAM 173.3"Gava ku em ji rastiya hatina nêzîk pê bawer bûn, û me bi awayekî giştî doktrîn pejirand, me heman nêrîn di nav mezhebên cuda de, li cihên ku em li gorî qismeta Xwedê jê re hatibûn gazî kirin ku lê bixebitin, dipejirandin û heman rê me dişopand. Me ji xizmetkar û dêrên got ku ne karê me ye ku em wan perçe bikin, an jî wan ji hev parçe bikin û bala wan bikişînin: Armanceke me ya yekane û diyar hebû, ew jî ew bû ku em 'qîrînê' bidin, ango hişyariya darizandina 'li ber derî', û mirovên xwe han bidin ku ji bo wê bûyerê amade bibin.... Xizmetkar û endamên ku ji kedên me sûd wergirtin, lê doktrîn bi dilsozî qebûl nekiribûn, dîtin ku divê ew yan bi doktrînê re biçin û wê waiz bikin û biparêzin, yan jî di krîza ku li ber wan bû de, ew ê di nav bawermendên biryardar û bi israr de bikevin tengasiyê. Ji ber vê yekê wan li dijî doktrînê biryar da, û hinan bi polîtîkayek û hinan jî bi polîtîkayeke din, biryar dan ku mijarê tepeser bikin. Vê yekê birayên û xwişkên me yên di nav wan de xistibû rewşeke gelekî dijwar. Piraniya wan dêrên xwe jê hez dikirin, û nedikarîn bifikirin ku dev jê berdin. Lê dema ku ew hatin tinazîkirin, bindest kirin, û bi awayên cûrbecûr ji îmtiyaz û kêfxweşiyên xwe yên berê hatin qutkirin, û dema ku 'xwarin di wextê xwe de' ji wan hat girtin, û strana sexte ya 'aşitî û ewlehiyê' ji Şemiyê heta Şemiyê di guhên wan de lêdixist, ew di demeke kurt de ji meylên xwe yên partîzanî sar bûn, û bi heybeta hêza xwe rabûn ser piyan, qeyde ji ser xwe avêtin, û qîrîn, 'Ji wê derkevin, gelê min.'
GSAM 174Di Rewşeke Zehmet de
GSAM 174.1"Ji ber vê rewşê em ketin nav rewşeke zehmet, (1) Ji ber ku em tam di dawiya dema xwe ya pêxemberî de bûn, ku tê de me hêvî dikir Xudan dê hemû gelê xwe li hev kom bike; û (2) me her tim doktrîneke cuda belav dikir; û niha ku şert û merc guherîbûn, dê wekî nerastî bihata dîtin eger em jî tev li banga veqetandin û perçekirina wan dêrên ku me û peyama me qebûl kiribûn, bibûna. Ji ber vê yekê em dudil bûn, û me li ser helwesta xwe ya yekem berdewam kir, heta ku dêr û xizmetê mesele ewqas pêş xist ku em di tirsê Xwedê de neçar man, ku ji bo parastina rastiyê û zarokên Xwedê yên binpêkirî helwestekê bigirin.
GSAM 174Mînaka Şandiyan ji bo Rêbaza Me
GSAM 174.2"'Û ew çû kinîştê, û sê mehan bi wêrekî axivî, li ser tiştên derbarê Padîşahiya Xwedê de nîqaş dikir û wan îqna dikir. Lê gava hinek dilhişk bûn û bawer nekirin, û li ber gel li ser wê rê xerab diaxivîn, ew ji wan veqetiya û şagirt veqetandin, û rojane li dibistana yekî bi navê Tiranos nîqaş dikir.'7 Tenê dema ku 'hin kes dilhişk bûn' û 'li ber gel xerabî li ser wê rêyê [hatina Xudan] dianîn', birayên me neçar man ku derkevin û xwe ji dêran dûr bixin. Wan nikarîbû vê 'axaftina xerab' a 'xizmetkarên xerab' tehemul bikin, û dêrên ku şiyana şopandina rêya zordestî û 'axaftina xerab' li hemberî wan ên ku li 'hêviya pîroz' digeriyan hebûn, ji bo wan ne tiştekî din bûn ji bilî keçên Babîl a mîstîk. Wan bi vî awayî ew îlan kirin, û gihîştin azadiya Mizgîniyê. Û her çend em hemû di derbarê ka Babîl çi ye de ne li hev bin jî, em di veqetîna lezgîn û dawî de ji hemû kesên ku li dijî hînkirina hatin û padîşahiya Xwedê ya nêzîk derdikevin, li hev dikin. Em bawer dikin ku ev meseleyek jiyan û mirinê ye. Mirin e ku mirov bi wan saziyên ku li ser hatina Xudan sivik diaxivin an jî li dijî wê derdikevin ve girêdayî bimîne. Jiyan e ku mirov ji hemû kevneşopiya mirovî derkeve, li ser peyva Xwedê bisekine, û rojane li benda xuyabûna Xudan be. Ji ber vê yekê em niha ji hemû kesên ku bi her awayî di bin qefesa koletiyê de asê mane dibêjin, 'Ji nav wan derkevin û xwe ji wan veqetînin, Xudan dibêje, û destê xwe nedin tiştê pîs; û ez ê we qebûl bikim, û ez ê ji we re bibim Bav, û hûn ê bibin kur û keçên min, Xudanê Hêzdar dibêje.'8
GSAM 175Dijberiyeke Bêsedem
GSAM 175.1Wm. Miller bi vî awayî behsa wî pevçûna ku di wê demê de di navbera dêr û Adventîstan de hebû dike:—
GSAM 175.2"Pir ne xwezayî û bêhiş e ku dêrên Xiristiyanî vê hînkirinê û endamên xwe ji ber vê hêviya pîroz dûr bixin. Ez dizanim hinek ji dêran Baptist dibêjin ku ew wan ne ji ber baweriya wan, lê ji ber hevparîtiya wan a bi bawermendên Hatînê re dûr dixin. Nexwe, eger ne ji ber baweriya wan a bi Xilaskarê ku tê ye, çima ez, yê ku qet ji xeynî dêrek Baptist bi tu dêreke din re hevparî nekiriye, ji minberên wan têm dûrxistin? Ev hinceteke derewîn e. Lê ev nikare hinceta Metodîst û Presbîterîyanan be; ji ber ku ew bi hevparîtiya tevlihev bawer dikin. Ew ji bo çi mirovan ji xwe dûr dixin? Min bihîst ku hinek ji ber 'stranbêjiya' awazên hatina duyemîn hatine dûrxistin; hinekên din ji ber dînîtiyê, dema ku tevahiya dînîtiya ku li dijî wan hatibû îsbatkirin ew bû ku, ew li benda Mesîh bûn. Ya Xwedê, 'lê bibore, ji ber ku ew nizanin çi dikin.'"
GSAM 176Storrs li ser Helwesta Dêrên
GSAM 176.1George Storrs li ser helwesta dêrên li hember Adventîstan wiha axivî:—
GSAM 176.2"Ji wan kî, di vê gavê de, nabêje, 'Ez wek şahbanû rûdinim'? Û kî ji wan xwe bi wê fikrê şa nake ku rojekê ew ê cîhanê bi dest bixin, û ew ê bikeve bin destê baweriya wan? Kî ji wan dê bihêle ku giyanek di nav wan de bi aştî bimîne, yê ku bi eşkereyî û bê tirs baweriya xwe bi hatina Mesîh a li ber derî îlan dike? Ma şertên mayîna bêarêş di nav wan de ev nînin, ku hûn 'bi temamî dev jê berdin' îfadeya giştî ya baweriya bi hatina Xudan a îsal, çi dibe bila bibe baweriyên we yên li ser vê mijarê, û hûn çiqas girîng bibînin ku biqîrin, 'Ji Xwedê bitirsin, û rûmetê bidin wî, çimkî dema darizandina wî hatiye'?"
GSAM 176Şahidiya Mansfield
GSAM 176.3L. D. Mansfield, ku di 21ê Adara 1844an de ji Oneida, N.Y. dinivîse, bi vî awayî şahidiyê dike:—
GSAM 176.4"Xwedê li ser hişê zarokên xwe yên delal ên ku li benda Xudanê ji ezmanan in dixebite, û wan ne tenê ber bi guhdarkirina milyaketê 'ku Mizgîniya herheyî pêşkêş dike û dibêje, "Dema darizandina wî hatiye"' ve dibe, lê belê ber bi guhdarkirina fermana paşîn, 'Ji wê derkevin, gelê min!' ve jî dibe. Ez ji her demê zêdetir pê bawer im, ku rêxistinên olî yên roja îro beşeke biçûk nînin ji wê Babîlê ya ku dê bi tundî were hilweşandin û êdî qet neyê dîtin.... Lêbelê, li gorî min, di hin rêxistinan de şibatiya bi qiloçê biçûk herî berbiçav e. Hin mînak dê vê mijarê ronî bikin.
GSAM 176Ruhê Qelebalix Derket Holê
GSAM 176.5Birayekî ku di vê herêmê de di ragihandina hatina Xudan de gelek bi serkeftî xebitîbû, li cîhekî di demek diyarkirî de ji bo dersdayînê randevûyek çêkir. Xudan wisa kir ku ew şazdeh mîl ji cihê randevûyê dûr bû, lê xizmetkarekî _____ bi serê girseyekê, bi qîre û perran, ji bo ku wan li wî xizmetkarê Xwedayê Herî Bilind bixin, amade bû. Heman vî xizmetkarî piştî demeke kurt civîneke dirêj da destpêkirin, lê her tişt wek cemedê Bakur sar û bêhest bû—ne canek hişyar bû ne jî vegeriya. Di dawiyê de xizmetkar got ku ew bawer dike ku 'divê rûniştiya xemgînan' bigire.
GSAM 177.1Rêberê polê yê vî gundî ji pola xwe re got, ji dema ku me li vir civîn li dar dixin, ku eger zilamek were mala wî û bibêje ku ew bawer dike Mesîh dê îsal were, ew ê wî ji derî derxe.
GSAM 177Erka li hember Dêrên
GSAM 177.2Em ê di vê nuqteyê de şahidiyekê ji gotareke ji bo konferansa hatinê ya bawermendên ku li Boston, Mass., di 31ê Gulana 1844an de li hev civiyabûn, pêşkêş bikin, ku ji aliyê Wm. Miller, Elon Galusha, N. N. Whiting, Apollos Hale, û J. V. Himes ve hatiye îmzekirin. Ew dibêjin:—
GSAM 177.3"Em dikarin li ser erkê xwe yê li hember dêran jî peyvekê bibêjin. Xetereya li vir, wekî di piraniya rewşên din de, li gorî me di nav zêdeyan de ye. Şêweya yekem a xeteriyê ew e ku desthilata dêreke ku em pê re têkildar in, me di pirseke wisa ya erkê de bêdeng bike. Em bêguman dizanin ku bi hezaran kes bi teslîmbûna li ber daxwazên dêrên xwe yên ku li gorî Nivîsarên Pîroz nînin di vî warî de, xwe xistine ber şermezariyê li ber Xwedê, yên ku, eger ew bi biryardarî û dilsoz bûna, dê niha di rewşek pir ewletir û bikêrhatîtir de bûna, her çend dibe ku ew jî ji bo êşê bên gazî kirin.
GSAM 177.4"Şêweya duyem a xeteriyê ew e ku mirov teslîmî ruhê tolhildanê bibe li hemberî dêrên ku li hember me neheqiyê dikin, û şerekî bêferq li dijî hemû saziyên wiha bide destpêkirin. Derbarê erka Adventîstan de, li gorî wan dêrên ku ew pê re têkildar in, eger em ji bo vê yekê bên gazîkirin, em nikarin tu rênîşandanên ku bi awayekî giştî bên bikaranîn bidin. Divê ew di tirsê Xwedê de tevbigerin, wekî ku rewş û şert û merc dixwaze.
GSAM 178.1"Lêbelê, divê em di kirina erka xwe de, di şahidîkirina ji bo rastiyê de di her fersendeke guncaw û minasib de, bi biryardarî tevbigerin. Û eger bi şopandina vê rêyê em dêr aciz bikin, û ew gefa derxistinê li me bixwin eger em bêdeng nemînin (her çend eger em bi dilekî baş têkiliya xwe bi dêrê re biqetînin, dibe ku ew rêya baştir be), em bila erkê xwe bi cih bînin, û gava em hatin derxistin, di tehemula neheqiyê de sebatkar bin, û amade bin bi Xudanê xwe re ku 'ji derî derkevin, şermezariya wî hildin ser xwe.'
GSAM 178.2Ji van gotinên ku derbarê helwesta dêrên li hemberî wan kesên ku peyama milyaketê duyemîn didin de ne, mirov dikare bi hêsanî bibîne ka, wekî encama yekem a dayîna vê banga duyemîn a ji bo "şîvê", ew kesên ku di nav gomeke giyanî de kom bûbûn, çawa wekî "kêmendam" tên binavkirin, "yên lingxwar," û "yên kor," ku bi xurtî nîşan dide muameleya xerab a ku ji ber "lêdana" "heval-xizmetkarên" wan, yên ku jê hatibûn veqetandin, dîtibûn.
GSAM 178Gelekî Veqetandî yê ji bo Wergirtina Rastiyên Nû Hilbijartî
GSAM 178.3Armanca Xudan di anîna gelekî cuda de di bin ragihandina peyama milyaketê duyemîn de—bangeke duyemîn a ji bo "şîvê"—û "qîrîna nîvê şevê" de, bi zelalî diyar dibe. Diviyabû ku rastiyên hêja yên ji bo rojên dawî werin lêgerîn û ragihandin—karekî ku di dêrên "di baweriyê de asêbûyî" de nedikarî were kirin, çawa ku ragihandina Mizgîniyê ji cîhanê re jî nedikarî ji aliyê dêra şandiyan ve were pêkanîn dema ku girêdana xwe bi mezhebên Cihûyan re diparast. Xwedê li wir banga veqetînê kir,9 û wî her weha banga veqetîna bawermendên hatinê ji wan kesên ku hewl didan wan di çembera baweriyên xwe de bigirin, kir.
GSAM 179"Şeş Xutbe" yên Storrs
GSAM 179.1Demeke kurt piştî vê derketinê em ferq dikin ku ronahî di derbarê cezayê paşerojê de gihîşt komên hatinê, wekî ku di belavokê de hatiye diyarkirin, "Şeş Xutbe," ji aliyê George Storrs ve, helwesta ku mirov ji xwezaya xwe mirinbar e diparêze; ku mirî di navbera mirin û vejînê de bêhiş in; ku cezayê dawî yê bêxwedêyan dê nemabûna tam be; û ku nemirîbûn diyariyek ji Xwedê ye, ku tenê bi baweriya bi Xudanê me Îsa Mesîh tê wergirtin.
GSAM 179.2Bi hezaran Adventîst ev doktrîna li ser cewherê mirov qebûl kirin, lê ne hemûyan. Redkirina wê di nav wan de tu tevlihevî çênekir, ji ber ku ew tenê wekî mijareke baweriyê dihat dîtin, ne wekî ceribandineke li ser helwesta exlaqî; ji ber vê yekê hewldana hevgirtî ya ji bo hişyarkirina cîhanê li ser nêzîkbûna Mesîh bê navber berdewam kir. Lêbelê, vê yekê hêrsa dêrên li dijî wan gur kir.
GSAM 179Neşiyana Redkirina "Şeş Xutbeyan"
GSAM 179.3Xizmetkarê Metodîst ê li bajarokê ku ez lê dijiyam, û yê ku berê di sala 1843an de beşdarî belavkirina doktrîna hatinê bûbû, "Şeş Xutbe" wergirtin, ew xwend û ji endamên dêrê re li xwe mikur hat ku ew nikare doktrînê red bike; lê dema ku dît ku gelek endamên dêrê wê qebûl dikin, wî şîret li yên din kir ku pirtûkê nexwînin, ji ber ku "eger bixwînin dê bi doktrînê bawer bikin." Di meha Îlonê ya sala 1844an de, piştî ku ev xizmetkar ji konferansa salane vegeriya, ew li minbera xwe rabû û bi awayekî giştî dev ji doktrîna hatinê berda, û bi dilnizmî ji dêrê lêborîn xwest ku qet vexwendiye axaftvanan ku li dêrê biaxivin.
GSAM 179Ji ber Bid'etê Hat Dozgerîkirin
GSAM 179.4Li dû vê kiryara xizmetkar, di demeke kurt de hewldanek hat kirin ku bawermendên adventê bi sûcê bid'etê tawanbar bikin; lê ji ber ku destûr hatibû dayîn ku ew ji Kitêba Pîroz parastina dozên xwe bikin, dêrê tu serkeftinek bi dest nexist. Çend kes ji vê dêrê hatin dûrxistin ji ber ku rêça wan li gorî dîsîplînê nebû, û gelekên din jî ji ber vê dûrxistina endamên ku baweriya wan wekî li dijî Nivîsarên Pîroz nehatibû nîşandan, vekişiyan. Bi vî awayî, doktrîna adventê her û her ji wê dêrê hat qedexekirin, cihê ku bi sedan kesan Xilaskar dîtibû û di Xwedê de kêfxweş bûbûn.
GSAM 180.1Tiştê ku li bajarê min ê zikmakî hat kirin, li bi sedan dêrên din ên li seranserê welêt jî hate pêkanîn. Kesên ku ji aliyê birayên xwe yên berê ve bi vî awayî hatibûn muamele kirin, di gotinên pêxember Îsaya de gelek teselî dîtin: "Gota Xudan bibihîzin, hûnê ku ji gotina wî ditirsin: Birayên we yên ku ji we nefret dikirin, yên ku ji ber navê min we ji xwe dûr xistin, got, Bila Xudan rûmetdar bibe; lê ew ê ji bo şahiya we xuya bibe, û ew ê şermezar bibin."10
GSAM 180Nîşandana Qehreniya Neheqan
GSAM 180.2Her ku roja ku tê de Xudan dihat payîn nêzîk dibû, bawermend di xebatên xwe de bêtir bi kelecan bûn, û yên xerab bêtir bi hêrs dibûn û tinazî dikirin, wekî ku dê di daxuyaniya jêrîn a edîtorê 'Midnight Cry' a 31ê Cotmeha 1844an de were dîtin:—
GSAM 180.3"Bandora ku vê tevgerê li ser xerabkaran kir, her weha gelek alîkarî da me ku em di baweriya xwe de xurtir bibin ku Xwedê di nav wê de bû. Dema ku zarokên Xwedê li hev kom dibûn da ku xwe li ber wî bitewînin û nizm bikin, û ji bo xuyabûna wî amade bibin, wekî ku ji bo komeke gunehkarên ku tenê dikarin bi keremê xilas bibin, guncaw bû, yên xerab niyeta xwe ya herî xerab nîşan dan. Dema ku me ji bilî di rojnameya xwe de ji bo civînên xwe ti agahdarî nedabû, û gel jî bo wir venexwendibû, kurên Belîalê li wan qelebalix kirin û gelek alozî derxistin. Êvara Şemiyê, 12ê vê mehê [12ê Cotmeha 1844an], me li kongehê civîn li dar nexist, da ku xizmetkar [paqijker] derfet hebe ku malê ji bo Şemiyê [Yekşemê] paqij bike. Lê girseya hov xwe da nav malê, û heta ev maf jî red kir. Lêbelê, şaredar, bêyî ku were xwestin, tavilê destwerdan kir û ew derxistin.
GSAM 181.1Di civînên me yên roja Şemiya piştî wê de, piştî ku perestgeh tijî bû, girseyeke mezin li kolana li ber avahiyê kom bû, ku gelek ji wan ji ber wê yekê hêrs bûn ku kesek bi hatina Xudan bawer bike. Êvarê, ji ber aloziya gel, ti civîn nehat lidarxistin; lêbelê kolan zû bi girseyê tijî bûbû; lê destwerdana bilez a şaredar û polîsên wî yên jêhatî, piştî ku çend kes şandin qefesê, kolan vala kir. Me dikaribû reftara girseyê tenê bi ya ku deriyê Lût, di êvara berî wêrankirina Sodomê de dorpêç kiribû, bişibanda.... Ev tevgera ji aliyê wan ve ewqas ji nişka ve, hevdem û berfireh bû, ku xuyabûna wê di roja yekem a meha heftemîn a Cihûyan de, me di baweriya me de xurt kir ku divê ev meh be."
GSAM 181Pêkenok Cilên Hilkişînê Lixwê Dikin
GSAM 181.2Di 22ê Cotmeha 1844an de, roja ku du hezar û sê sed roj bi dawî bûn, li Paris, Maine, dema ku bawermend li mala îbadetê kom bûbûn û bi ciddî dua ji Xwedê re dikirin, bi hêviya ku Xudan wê rojê were, henekkerên pîs li dora malê kom bûn û stranên henekî digotin. Du kes ji van şelafan kincên spî yên dirêj li xwe kirin û hilkişiyan ser banê malê, stranan gotin û bi wan kesên di malê de ku dua dikirin û li benda hatina Xudan bûn, henek kirin.
GSAM 181.3Dibe ku ji ber vê bûyerê ew derewên ku derbarê lixwekirina kincên hilkişînê ji aliyê Adventîstan ve belav bûne, derketibin holê; çimkî tevî ku rojnameyên adventîstan ji bo yek mînaka rastîn a ku Adventîstekî di sala 1844an de kincekî hilkişînê li xwe kiribe û bi vî awayî li benda hatina Xudan sekinîbe, xelatên heta 500 dolarî pêşkêş kirine jî, heta îro yek bûyerek jî nehatiye pêşkêşkirin.
GSAM 182Dîtina Hazen Foss, 1844
GSAM 182.1Di vê demê de li Poland, Maine, xortek bi navê Hazen Foss dijiya, ku bi qayimî bawer dikir ku Xudan dê di roja dehemîn a meha heftemîn de were. Ew zilamekî bi xuyangeheke xweş, axaftineke dilkêş û pir baş perwerdekirî bû. Çend hefte berî ku "qîrîna nîvê şevê" bi dawî bibe, Xudan nêzîkî wî bû û dîtineke wî pê re çêkir, ku tê de rêwîtiya gelê adventîst ber bi bajarê Xwedê ve, bi xeteriyên wan re, jê re hat nîşandan. Hin peyamên hişyariyê jê re hatin dayîn, ku diviyabû ew wan ragihanda, û herwiha wî ceribandin û zordestiyên ku dê di encamê de bişopiyan dîtin, heke ew di ragihandina tiştên ku jê re hatibûn nîşandan de dilsoz ba. Wî, mîna Birêz Foy, sê gavên ku gelê Xwedê dê pê bi tevahî bigihîjin riya ber bi bajarê pîroz ve, jê re hatin nîşandan. Ji ber ku ew bawermendekî xurt ê hatina Xudan a "di çend rojên din de" bû (wekî ku wan wê demê distirand), beşa dîtinê ya ku bi sê gavên li ser rêyê ve girêdayî bû, ji bo wî nayê şîrovekirin bû; û ji ber ku bi xwezayî xwedî ruhekî serbilind bû, ew ji xaçê dûr ket û red kir ku wê vebêje. Dîmen cara duyemîn hate dubarekirin, û herwiha jê re hat gotin ku eger ew dîsa red bike ku tiştê jê re hatibû nîşandan vebêje, barê wê dê ji ser wî were rakirin û dê were dayîn yekî ji lawaztirînên zarokên Xudan, yekî ku dê bi dilsozî tiştê Xwedê dê eşkere bike vebêje. Wî dîsa red kir. Paşê dîtineke sêyem pê re çêbû, û jê re hat gotin ku ew hatiye azadkirin, û bar li ser yekî ji lawaztirînên lawazan hatiye danîn, yê ku dê fermana Xudan pêk bîne.
GSAM 182Foss Nikare Dîtina Xwe Vebêje
GSAM 182.2Vê yekê xort şiyar kir, û wî biryar da ku tiştê jê re hatibû nîşandan vebêje, û li gorî vê yekê dema xwe eşkere kir. Gel ji bo dîtin û bihîstinê kom bû. Wî bi baldarî serpêhatiya xwe vebêja, ku çawa wî red kiribû tiştê ku Xudan jê re nîşan dabû vebêje, û encama redkirina wî dê çi be. "Niha," wî got, "ez ê dîtinê vebêjim." Lê mixabin! êdî pir dereng bûbû: ew wek peykerê lal li ber gel sekinî, û di dawiyê de di nav êşa herî kûr de got, "Ez peyvek ji dîtinê naynim bîra xwe." Wî di nav êşê de destên xwe li hev dixistin û digot, "Xwedê peyva xwe pêk anî. Wî dîtin ji min standiye," û di nav xemgîniyeke mezin a derûnî de got, "Ez mirovekî windabûyî me." Ji wê demê wî hêviya xwe ya bi Mesîh winda kir, û ket rewşeke bêhêvîtiyê. Ew careke din qet beşdarî civîneke Adventîst nebû, û tu eleqeya wî ya şexsî bi olê re nemabû. Reftarên wî ji gelek aliyan ve, bi gotineke sivik, wekî kesekî bûn ku ji bandora nerm a Ruhê Xudan bêpar maye, wekî kesekî ku "ji bo xweşiyên dilê xwe hatibû berdan, da ku bi kirinên xwe tije bibe." Di vê rewşa derûnî de ew di sala 1893an de mir.
GSAM 183Dîtina Foss a ji aliyê Kesekî Din ve Hat Vegotin
GSAM 183.1Nêzîkî sê meh piştî wê dema ku wî nedikarî dîtina xwe bîne bîra xwe, wî ji odeyeke cîran dîtinek bihîst ku ji aliyê kesekî din ve dihat vegotin. Civîn li xaniyekî ku ew lê bû, hatibû lidarxistin. Li ser wî hatin zexmkirin ku were nav civînê, lê wî ev yek red kir. Wî got ku dîtin, bi qasî ku du kes dikarin heman tiştî vegotin, nêzîkî ya ku jê re hatibû nîşandan bû. Û bi vî awayî tiştê ku wî dîtibû lê dema hewl dida vegote, nedikarî bîne bîra xwe, diyar bû. Piştî ku paşê ew kes dît, wî got, "Ew ew amûr e ku Xudan barê giran xistiye ser milê wî."
GSAM 183Bêhêvîbûneke bi Êş
GSAM 183.2Roja dehem a meha heftemîn, li gorî dema Cihûyan (22ê Cotmeha 1844an), di dawiyê de hat. Wê hezaran û hezaran kes dîtin ku li benda wê demê bûn ji bo gihîştina kamiliya hêviyên xwe. Wan ji bo tiştekî din ê dinyayî piştî wê tarîxê ti amadekarî nekiribû. Wan heta ev fikir jî di serê xwe de çênekiribû, "eger ew neyê," lê belê karûbarên xwe yên dinyayî wisa plansaz kiribûn, mîna ku wan hêvî bikira ku ew roj dawiya heyama jiyana wan a xwezayî be. Wan xerabkaran hişyar kiribûn û teşwîq kiribûn ku ji hêrsa ku dê were birevin, û gelek ji wan ditirsiyan ku belkî peyam rast derkeve. Wan bi xizmên xwe re şîret kiribû û dua kiribû, û xatirê xwe ji wan kesên ku dilê xwe nedabûn Xwedê xwestibûn. Bi kurtasî, wan bi hemû ciddîyeta kesekî ku xwe wekî yê ku li ber e rûbirûyî Dadwerê hemû erdê bibe, xatir ji hemû tiştên dinyayî xwestibû. Bi vî awayî, bi fikareke hema bêhnçikîn, ew li cihên xwe yên îbadetê kom bûn, û her kêlî li bendê bûn ku "dengê serê milyaketan û boriya Xwedê" bibihîzin, û bibînin ku ezman bi rûmeta Keyê wan ê ku tê geş dibin.
GSAM 184.1Demjimêr hêdî derbas dibûn, û gava ku di dawiyê de roj li jêr asoya rojava de ava bû, deha Cihûyî ya meha heftemîn bi dawî bû. Siyên şevê careke din perdeya xwe ya xemgîn li ser cîhanê belav kirin; lê bi wê tariyê re, êşeke xemgîn ket dilê bawermendên hatinê, êşeke ku tenê di xemgîniya şagirtên Xudanê me de dişibiya wê, dema ku ew bi ciddî di şeva piştî xaçkirin û veşartina wî kesî de, ku hinekî berê bi serfirazî wek Keyê xwe bi pêşwazî li Orşelîmê kiribûn, bi rê ketibûn malên xwe.