فصل ۱ — مقدمه‌ای

GSAM 21.1زمانی که از آمدن دوبارهٔ مسیح سخن می‌گوییم، به موضوعی می‌پردازیم که در واقع از زمان اخراج اولین والدین ما از باغ عدن، امید قوم خدا بوده است. در کلامی که به مار گفته شد، مبنی بر اینکه نسل زن سر او را خواهد شکست، این اطمینان وجود داشت که سرانجام رستگاری‌دهنده‌ای خواهد آمد که بر تعدیات شیطان غلبه کرده و مقصود خدا را بر زمین به انجام خواهد رساند. فرض بر این است که آدم و حوا گمان می‌بردند این کار خیلی زود انجام خواهد شد و یکی از نوادگان مستقیم آنها پیروز خواهد گشت. با این حال، در نقشه الهی، وعده نجات‌دهنده از ویرانی ظاهری، همه آنچه را که از آن زمان تاکنون در اجرای «اراده خود و آن فیضی که قبل ازقدیم الایام در مسیح عیسی به ما عطا شد» توسعه یافته است، در بر می‌گرفت.¹

GSAM 21.2اگر آدم و حوا بلافاصله چشم‌اندازی از رنج و مصیبت‌هایی که جهان را در طول دوران‌های طولانی میان ویرانی و بازسازی‌اش پر خواهد کرد، داشتند، اندوه‌شان غیرقابل تحمل می‌بود. خدای آسمان، در رحم و شفقت ملایم خود، این چشم‌انداز را از ایشان پنهان داشت و ایشان را واگذاشت تا امید عزیزِ رهایی قریب‌الوقوع به آزادی جلال فرزندان خدا را در دل بپرورانند. پرورش این اندیشه که رستگاری نزدیک است، به طور طبیعی آنها را به جدیت بیشتری در آمادگی برای رویارویی با این رویداد برمی‌انگیخت.

GSAM 22.1این وضعیت به همین منوال برای قوم خدا در تمام نسل‌ها از زمان آدم تا به امروز بوده است. آنها مطمئن بودند که رویدادی بزرگ و مهم روزی در آینده رخ خواهد داد—که مسیح سرانجام خواهد آمد و پادشاهی خود را برپا خواهد کرد. آنها نیز، مانند آدم و حوا، معتقد بودند که این رویداد نزدیک است و مانند آنها، از آنچه بین زمان خودشان و آن رویداد رخ خواهد داد، بی‌خبر بودند؛ وگرنه ممکن بود در تلاش برای رسیدن به هدف جایزه دلسرد شوند.

GSAM 22.2این اندیشه را می‌توان با رویدادهایی که در مسیر اکتشافات بزرگ رخ داده‌اند، تشریح کرد. مردانی که این اکتشافات را آغاز کردند، اگرچه خود از آن آگاه نبودند، در واقع در حال تحقق مقصود خداوند بودند؛ با این حال، افکاری در ذهنشان بود که از هر نظر با نظریه‌های خودشان که آنها را به اقدام واداشت، هماهنگ نبود.

GSAM 22اثرات گسترده اکتشافات کریستف کلمب

GSAM 22.3مونتگومری در American History، چاپ² در سال ۱۹۰۲، صفحات ۸ و ۹، درباره نظریه‌ای که کلمب را به آغاز سفرش و اجرای طرحش برای رسیدن به هند شرقی با کشتی‌رانی به سمت غرب واداشت، می‌گوید:—

GSAM 22.4«کلمب فکر می‌کرد که می‌تواند پروژهٔ پادشاه پرتغال را بهبود بخشد. او مطمئن بود که راه کوتاه‌تر و بهتری برای رسیدن به هند وجود دارد تا مسیری که دیاز مشخص کرده بود. نقشهٔ دریانورد جنوایی [کلمب] به همان اندازه جسورانه بود که بدیع بود. او به جای آنکه به سمت شرق یا جنوب و شرق حرکت کند، پیشنهاد داد که مستقیماً به سمت غرب برود. او، چنان‌که باور داشت، سه دلیل خوب و محکم برای چنین اقدامی داشت: اول اینکه، کلمب، همسو با بهترین کتاب‌های جغرافیای زمان خود، قانع بود که زمین، برخلاف تصور اکثر مردم، مسطح نیست بلکه کروی است. ثانیاً، او تصور می‌کرد که این کره بسیار کوچک‌تر از آنچه هست است و بخش اعظم آن را خشکی به جای آب تشکیل می‌دهد. ثالثاً، از آنجا که او هیچ چیز نمی‌دانست و هیچ گمانی هم به وجود قاره آمریکا یا اقیانوس آرام نداشت، تصور می‌کرد که سواحل آسیا یا هند شرقی درست در مقابل اسپانیا و ساحل غربی اروپا قرار دارد. او کل مسافت تا سیپانگو یا ژاپن را تخمین می‌زد که احتمالاً از حدود چهار هزار مایل تجاوز نخواهد کرد.

GSAM 23.1«نقشه‌اش این بود: از اروپا حرکت می‌کرد؛ کشتی‌اش را به سمت غرب و به سوی ژاپن هدایت می‌کرد و از قوس کره زمین پیروی می‌نمود تا به آنچه می‌جست، برسد. در نظر او این کار به همان اندازه قطعی و ساده بود که یک مگس دور یک سیب راه برود.

GSAM 23.2«اگر در این سفر موفق می‌شد، این برتری عظیم را داشت: او به‌طور مستقیم از درِ اصلی وارد هند می‌شد، به‌جای اینکه مانند پرتغالی‌ها از راهی دور و با نوعی ورودی فرعی به آنجا برسد.

GSAM 23.3«ما می‌بینیم که این مرد، که ریاضیات عملی، جغرافیا و دریانوردی را به خوبی هر کس در زمان خود می‌دانست، در مورد اول—یعنی شکل زمین—حق داشت، اما در دو مورد دیگر کاملاً به خطا رفته بود.

GSAM 23یک اشتباه خوش‌شانس

GSAM 23.4«با این حال، به طرز عجیبی، اشتباهات او از یک جنبه به نفعش تمام شد. اشتباهی که او در مورد مسافت مرتکب شد، بسیار خوش‌شانسانه بود. اگر کریستف کلمب اندازه کره زمین و طول واقعی چنین سفری را به درستی محاسبه کرده بود، احتمالاً هرگز به دریا نمی‌زد، زیرا بلافاصله می‌دید که مسیر پیشنهادی پرتغالی‌ها هم بسیار کوتاه‌تر و هم ارزان‌تر بود. همچنین، اگر می‌توانست تصور کند یا به هر نحو پیش‌بینی نماید که قارهٔ آمریکا درست در مسیر او قرار دارد، این موضوع به خودی خود شاید او را به آغاز یک سفر اکتشافی ترغیب نمی‌کرد، زیرا هدف او یافتن سرزمینی جدید نبود، بلکه راهی تازه به سوی سرزمینی کهن بود.»

GSAM 23امید بزرگ اعصار

GSAM 23.5پس قوم خدا در طول اعصار، امید آمدن مسیح را پیش روی خود داشته‌اند «مثل لنگری برای جان خود ثابت» و پایدار.³ اگرچه اغلب در میان اندوه‌ها و مصائب، در عذاب فریاد می‌زنند: «ای خداوند، تا کی پیش از آنکه رهایی فرا برسد؟»، با این حال پیش رفته‌اند و مانند پولس گفته‌اند و هنوز می‌گویند: «چیست امید و سرور و تاج فخر ما؟ مگر شما نیستید در حضور خداوند ما عیسی درهنگام ظهور او؟»⁴

GSAM 24پولس که با امید پایدار ماند

GSAM 24.1چند مثال از قدرت پایدارکننده این امید در این زمینه کافی است. هنگامی که پولس در حضور فلیکس محاکمه شد و اجازه یافت برای خود سخن بگوید، گفت: «به طریقتی که بدعت می‌گویند، خدای پدران را عبادت می‌کنم و به آنچه در تورات و انبیامکتوب است معتقدم، و به خدا امیدوارم چنانکه ایشان نیز قبول دارند که قیامت مردگان ازعادلان و ظالمان نیز خواهد شد.»⁵

GSAM 24.2در استدلال توانمندش هنگامی که در برابر اغریپا حاضر شد، پولس گفت: «والحال به‌سبب امید آن وعده‌ای که خدا به اجداد ما داد، بر من ادعا می‌کنند. و حال آنکه دوازده سبط ماشبانه‌روز بجد و جهد عبادت می‌کنند محض امید تحصیل همین وعده که بجهت همین امید، ای اغریپاس پادشاه، یهود بر من ادعا می‌کنند. “شما چرا محال می‌پندارید که خدا مردگان را برخیزاند؟»⁶ وقتی سرانجام در روم برای حضور در محکمهٔ قیصر حاضر شد، به یهودیان گفت: «بجهت امیداسرائیل، بدین زنجیر بسته شدم.”»⁷

GSAM 24.3پولس در نامه خود به تیطس آزادانه درباره آن امید سخن گفت: «زیرا که فیض خدا که برای همه مردم نجات‌بخش است، ظاهر شده، ما را تادیب می‌کند که بی‌دینی و شهوات دنیوی را ترک کرده، با خرداندیشی و عدالت و دینداری در این جهان زیست کنیم. و آن امید مبارک و تجلی جلال خدای عظیم و نجات‌دهنده خود ما عیسی مسیح را انتظار کشیم.»⁸

GSAM 24پطرس در امید شادمان

GSAM 24.4پطرس از همان امید چنین می‌گوید: «متبارک باد خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح که بحسب رحمت عظیم خود ما رابوساطت برخاستن عیسی مسیح از مردگان از نوتولید نمود برای امید زنده، بجهت میراث بی‌فساد و بی‌آلایش و ناپژمرده که نگاه داشته شده است در آسمان برای شما؛ که به قوت خدامحروس هستید به ایمان برای نجاتی که مهیاشده است تا در ایام آخر ظاهر شود. و در آن وجد می‌نمایید، هرچند در حال، اندکی از راه ضرورت در تجربه های گوناگون محزون شده‌اید، تا آزمایش ایمان شما که از طلای فانی باآزموده شدن در آتش، گرانبهاتر است، برای تسبیح و جلال و اکرام یافت شود در حین ظهورعیسی مسیح.»⁹

GSAM 25منظور الهی در آفرینش

GSAM 25.1کتب مقدس هدف خداوند را در آفرینش جهان آشکار می‌سازند؛ و از کلام نبوت نیز نقشه او را در مورد آینده می‌آموزیم: «یهوه آفریننده آسمان که خدا است که زمین را سرشت و ساخت و آن را استوار نمود و آن را عبث نیافرید بلکه به جهت سکونت مصور نمود چنین می‌گوید.»¹⁰ وقتی آن را آفرید، به انسان سپرد. مزمورنویس می‌گوید: «آسمانها، آسمانهای خداوند است و اما زمین را به بنی آدم عطا فرمود.»¹¹ اما وقتی آن را به انسان سپرد، انسان راست بود، چنان‌که مرد حکیم گفته است: «این را فقط دریافتم که خدا آدمی را راست آفرید، اما ایشان مخترعات بسیار طلبیدند.»¹²

GSAM 25.2ما در مورد رفتار خداوند با نوع بشر می‌خوانیم که «بنی آدم را منتشر ساخت، آنگاه حدود امتها راقرار داد، برحسب شماره بنی‌اسرائیل»¹³ یعنی بر اساس شمار اسرائیل حقیقی که سرانجام به‌عنوان رعایای پادشاهی آینده‌اش بر زمین گردآوری خواهند شد. این مطلب توسط پولس به این صورت بیان شده است: خداوند... «هر امت انسان را از یک خون ساخت تا بر تمامی روی زمین مسکن گیرند و زمانهای معین و حدودمسکنهای ایشان را مقرر فرمود تا خدا را طلب کنند که شاید او را تفحص کرده، بیابند، با آنکه ازهیچ‌یکی از ما دور نیست. زیرا که در او زندگی و حرکت و وجود داریم.»¹⁴ وقتی این هدف اصلی دربارهٔ زمین اجرا شود، «جمیع قوم تو عادل خواهند بود.»¹⁵ بار دیگر دربارهٔ آنان در آن حالت گفته شده است: «ساکن آن نخواهد گفت که بیمار هستم و گناه قومی که در آن ساکن باشندآمرزیده خواهد شد.»¹⁶ آن زمان خواهد بود که «حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانی سلامتی متلذذ خواهند گردید.»¹⁷

GSAM 26بازگشت دوم مسیح افسانه نیست

GSAM 26.1در نامه دوم پطرس آمده است: «در‌پی افسانه های جعلی نرفتیم، چون از قوت و آمدن خداوند ما عیسی مسیح شما را اعلام دادیم، بلکه کبریایی او رادیده بودیم. زیرا از خدای پدر اکرام و جلال یافت هنگامی که آوازی از جلال کبریایی به اورسید که “این است پسر حبیب من که از وی خشنودم.” و این آواز را ما زمانی که با وی درکوه مقدس بودیم، شنیدیم که از آسمان آورده شد. و کلام انبیا را نیز محکم تر داریم که نیکومی کنید اگر در آن اهتمام کنید، مثل چراغی درخشنده در مکان تاریک تا روز بشکافد و ستاره صبح در دلهای شما طلوع کند.»¹⁸

GSAM 26.2در این آیه، رسول به تجلیّات بر کوه به عنوان اثباتی بر آمدن دوبارهٔ مسیح اشاره می‌کند. پیش از این صحنه، نجات‌دهندهٔ ما به حواریونش گفته بود: «بعضی در اینجاحاضرند که تا پسر انسان را نبینند که در ملکوت خود می‌آید، ذائقه موت را نخواهند چشید”»¹⁹ — چنان‌که لوقا ثبت کرده است: «بعضی از حاضرین دراینجا هستند که تا ملکوت خدا را نبینند ذائقه موت را نخواهند چشید.»²⁰

GSAM 26.3این وعده دقیقاً در خود تجلّی مسیح برآورده شد. در این «رؤیا» بر کوه، آنها عیسی را جلال‌یافته دیدند، همان‌طور که او هنگام آمدنش در پادشاهی‌اش ظاهر خواهد شد. آنها ایلیا را دیدند، کسی که بدون چشیدن مرگ به آسمان برده شد، نماد کسانی که «در لحظه‌ای، درطرفه العینی» هنگام آمدن خداوند زنده به آسمان برده شده، از فانی به فناناپذیر تبدیل خواهند شد.²¹ همچنین موسی، کسی که مرده بود، نماد کسانی است که از مردگان برانگیخته خواهند شد تا با خداوند ملاقات کنند. بنابراین در این «رؤیا» آنها چشم‌اندازی از آمدن مسیح در پادشاهی‌اش داشتند، همان‌طور که او به آنها وعده داده بود.

GSAM 27نبوت: کلمه‌ای مطمئن‌تر

GSAM 27.1اگرچه حواریون این منظرهٔ باشکوه را بر کوه تجلّی دیده بودند و صدای تأیید خداوند را شنیده بودند، حواری پطرس تأیید می‌کند: «کلام انبیا را نیز محکم تر داریم». با این بیان، او آنچه را در آن مناسبت به‌یادماندنی دیدند و شنیدند، کم‌اهمیت نمی‌شمارد. آن‌ها آنگاه صدای خداوند را یک‌بار شنیدند، اما در خطوط بزرگ نبوت که تا آمدن دوبارهٔ مسیح امتداد دارد، صدای خداوند بارها تکرار می‌شود. در حقیقت، هر پیشگویی قطعی نبوی که در تاریخ تحقق یافته یا ثبت شده است، صدای خدا برای ماست. کلمه نبوت باید به این معنا «محکم تر» باشد. Revised Version آن را «مطمئن شده» ترجمه می‌کند. نبوت با هر جزئی که محقق شده، مطمئن می‌گردد. هر رویدادی که پیشگویی شده، هنگامی که محقق شود، این اطمینان را می‌دهد که رویدادهای باقی‌مانده پیشگویی‌شده نیز قطعاً رخ خواهند داد.

GSAM 27ماهیت نبوت

GSAM 27.2شهادت‌های زیر از محققان برجسته کتاب مقدس درباره ماهیت نبوت، قاطع و مؤثر است:—

GSAM 27.3توماس نیوتن چنین استدلال می‌کند که «نبوت، تاریخِ پیش‌بینی‌شده و فشرده‌شده است؛ و تاریخ، نبوتِ تحقق‌یافته و گشایش‌یافته است. در جهان، پیشگویی‌های دروغین وجود داشته‌اند؛ اما تمام هوش و شرارت انسان‌ها و شیاطین نمی‌تواند نبوت‌هایی همچون آنچه در کتاب مقدس ثبت شده است، پدید آورد.»

GSAM 27.4سر آیزاک نیوتن شهادت می‌دهد که «گوش فرا دادن به پیامبران، یکی از ویژگی‌های اساسی کلیسای حقیقی است.»

GSAM 27.5دکتر اِی. کیت می‌گوید: «نبوت معادل هر معجزه‌ای است و خود به خود معجزه‌آسا است.... تنها صدای قادر متعال بود که می‌توانست مردگان را از قبر فراخواند،—تنها صدای دانای مطلق بود که می‌توانست همه آنچه را در آینده‌ای تاریک پنهان بود، که برای انسان همچون اقامتگاه مردگان غیرقابل نفوذ است، بازگو کند—و هر دو به یکسان صدای خدا هستند.»

GSAM 28.1متیو هنری گفت: «در وقت خدا، که بهترین وقت است، و به روش خدا، که بهترین روش است، نبوت قطعاً محقق خواهد شد. هر سخن مسیح بسیار پاک و بنابراین بسیار یقینی است.»

GSAM 28هدف از نبوت

GSAM 28.2ما می‌توانیم از سخنان مسیح به حواریونش، یکی از اهداف خداوند در عطای نبوت را بیاموزیم. او هنگام سخن گفتن به صورت نبوی دربارهٔ آنچه در مسیر زندگی یهودا رخ خواهد داد، گفت: «قبل از وقوع به شما می‌گویم تا زمانی که واقع شود باور کنید که من هستم.»²²

GSAM 28.3خداوند همچنین به واسطهٔ پیامبر اشعیا می‌فرماید: «خدا هستم و نظیرمن نی. آخر را از ابتدا و آنچه را که واقع نشده از قدیم بیان می‌کنم و می‌گویم که اراده من برقرارخواهد ماند و تمامی مسرت خویش را بجاخواهم آورد.»²³

GSAM 28.4بار دیگر: «چیزهای اول را از قدیم اخبار کردم و از دهان من صادر شده، آنها را اعلام نمودم بغته به عمل آوردم و واقع شد. … بنابراین تو را از قدیم مخبر ساختم و قبل از وقوع تو را اعلام نمودم. مبادا بگویی که بت من آنها را بجا آورده و بت تراشیده و صنم ریخته شده من آنها را امر فرموده است. چونکه همه این چیزها را شنیدی آنها را ملاحظه نما. پس آیاشما اعتراف نخواهید کرد، و از این زمان چیزهای تازه را به شما اعلام نمودم و چیزهای مخفی را که ندانسته بودید. در این زمان و نه در ایام قدیم آنها آفریده شد و قبل از امروز آنها را نشنیده بودی مبادا بگویی اینک این چیزها را می‌دانستم.»²⁴

GSAM 28.5از این بیان، قدرت تحقق پیشگویی‌ها به عنوان دلیلی بر منشأ الهی نبوت آشکار می‌شود، و نیز نشان‌دهنده قدرت خداوند بر همه خدایان بت‌پرستان است. همچنین از این سخنان برمی‌آید که نبوت جایگاه بسیار مهمی در کتب آسمانی حقیقت دارد. با توجه به این حقایق، شگفت‌آور است که بسیاری از مردم توجه اندکی به، یا هیچ توجهی به، مطالعه بخش‌های پیشگویی‌گونه کتب مقدس ندارند.

GSAM 29نبوت مُهر و موم نشده است

GSAM 29.1ناآگاهان می‌گویند که بی‌سوادند و بنابراین نمی‌توانند پیشگویی‌ها را بفهمند. از سوی دیگر، بسیاری از تحصیل‌کردگان، و برخی از آنان در میان خادمان، می‌گویند: «پیشگویی‌ها مُهر و موم شده‌اند و قابل فهم نیستند. همه ما می‌دانیم که کتاب مکاشفه کتابی مُهر و موم شده است.»

GSAM 29.2در کتاب مکاشفه، به یوحنا محبوب فرمان ویژه‌ای داده شد که کتاب را مُهر نکند.²⁵ همچنین در این کتاب برکت بر کسانی نازل می‌شود که «می‌شنوند کلام این نبوت را، و آنچه در این مکتوب است نگاه می‌دارند.»²⁶ چگونه می‌توان چیزهای مندرج در یک کتاب مُهر و موم‌شده را حفظ کرد اگر فهمیده نشوند و نتوان فهمید؟ خداوند از طریق موسی گفت: «چیزهای مخفی از آن یهوه خدای ماست و اما چیزهای مکشوف تا به ابد ازآن ما و فرزندان ما است، تا جمیع کلمات این شریعت را به عمل آوریم.»²⁷

GSAM 29.3اینکه خداوند پیشگویی‌های دانیال را برای فهمیدن طراحی کرده است، از سخنان او به شاگردانش در مورد آنها روشن است. می‌خوانیم: «“پس چون مکروه ویرانی را که به زبان دانیال نبی گفته شده است، در مقام مقدس بر پاشده بینید هر‌که خواند دریافت کند»،²⁸ که عملاً می‌گوید: دانیال نبی را بفهمید.

GSAM 29.4خداوند در این کلمات، خطای ادعای اینکه نبوت قابل فهم نیست را آشکار می‌سازد: «تمامی رویا برای شما مثل کلام تومارمختوم گردیده است که آن را به کسی‌که خواندن می داند داده، می‌گویند: این را بخوان و اومی گوید: نمی توانم چونکه مختوم است. و آن طومار را به کسی‌که خواندن نداند داده، می‌گوینداین را بخوان و او می‌گوید خواندن نمی دانم. و خداوند می‌گوید: “چونکه این قوم ازدهان خود به من تقرب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجید می‌نمایند اما دل خود را از من دور کرده‌اند و ترس ایشان از من وصیتی است که از انسان آموخته‌اند، بنابراین اینک من بار دیگربا این قوم عمل عجیب و غریب بجا خواهم آوردو حکمت حکیمان ایشان باطل و فهم فهیمان ایشان مستور خواهد شد.”»²⁹ اگر مردمی که پیامبر در اینجا به آنها اشاره می‌کند، کلام یقینی نبوت را پیروی می‌کردند، لازم نبود از شریعت خدا منحرف شوند و احکام او را با فرمان‌های انسان‌ها جایگزین کنند.

GSAM 30نبوت از تفسیر شخصی نیست

GSAM 30.1این‌گونه نیست که نبوت دارای معنایی عمیق، پنهان و اسرارآمیز باشد که بسیاری نتوانند آن را درک کنند. حواری پطرس دربارۀ آن گفته است: «این رانخست بدانید که هیچ نبوت کتاب از تفسیر خودنبی نیست.زیرا که نبوت به اراده انسان هرگزآورده نشد، بلکه مردمان به روح‌القدس مجذوب شده، از جانب خدا سخن‌گفتند.»³⁰ از این عبارت صریحاً برمی‌آید که آنچه برای درک پیشگویی ضروری است، دریافت همان روحی است که از طریق پیامبران سخن گفت. دربارهٔ آن روح که به همهٔ کسانی که آن را طلب می‌کنند وعده داده شده است، نوشته شده است: «شما را به جمیع راستی هدایت خواهد کرد.»³¹

GSAM 30نبوت محقق شد

GSAM 30.2در مطالعهٔ نبوت حقایقی وجود دارد که باید همواره در نظر داشت: خداوند، که معصوم است، خالق نبوت است، و هنگامی که زمان تحقق یک پیشگویی فرا می‌رسد، همان رویدادی که پیشگویی شده است، رخ خواهد داد. همچنین، از آنجا که خداوند، که قدرت پیش‌بینی دقیق آنچه انسان‌ها انجام خواهند داد را دارد، زمانی را مشخص می‌کند که چیزی رخ خواهد داد، وقتی آن زمان فرا می‌رسد، با یک تحقق واقعی نبوت مواجه می‌شویم. به عبارت دیگر، تحقق دروغین یک نبوت در زمانی که برای تحقق واقعی آن تعیین شده است، غیرممکن است. در هماهنگی با این اصل، می‌توان گفت که وقتی زمان خداوند برای رساندن پیام حقیقتش به جهان فرا می‌رسد، آن پیام هر بار خود را آشکار می‌سازد.

GSAM 30.3روزی، هنگامی که نویسنده دربارۀ تحقق نبوت سخنرانی می‌کرد، یک بی‌ایمان که در آنجا حضور داشت، جلو آمد و گفت: «باید شما مفسران نبوت را به خاطر خوش‌شانسی‌تان تبریک بگویم. در مطالعۀ تاریخ، به نظر می‌رسد به آسانی چیزی را پیدا می‌کنید که دقیقاً با نبوت مطابقت دارد.» «بله»، پاسخ ما این بود: «این مناسب است، زیرا برای همین ساخته شده است. اگر شما به یک مغازه دستکش‌فروشی بروید تا یک جفت دستکش بخرید، آیا انتظار ندارید دستکشی را پیدا کنید که دستتان را اندازه باشد؟» او پاسخ داد: «البته که همین‌طور است، زیرا برای همین ساخته شده‌اند.» نویسنده گفت: «پس، آن خدایی که می‌دانست انسان‌ها دقیقاً چه خواهند کرد، پیشگویی‌هایی دربارهٔ آنها کرد، و هنگامی که آن انسان‌ها وارد عرصهٔ عمل می‌شوند و همان کارهایی را که او پیشگویی کرده بود انجام می‌دهند، مورخ واقعی، اعمال آنها را ثبت می‌کند که در مقایسه با پیشگویی، کاملاً با آن مطابقت دارد.»

GSAM 31نبوت؛ نوری در تاریکی

GSAM 31.1رسول پطرس می‌گوید که ما باید به نبوت همچون نوری که در جای تاریک می‌درخشد، توجه کنیم. بدون چراغ نبوت، آینده تاریکی مطلق خواهد بود. هدف نور، از بین بردن تاریکی است—هنگام سفر در جای تاریک، نشان دادن مسیر، و نشان دادن واضح مسیر، تا مسافر بتواند گام به گام راه را ببیند و انتخاب کند. «کلام تو»، مزمورنویس می‌گوید، «برای پایهای من چراغ، و برای راههای من نور است.»³² حکیم می‌گوید: «طریق عادلان مثل نور مشرق است که تا نهار کامل روشنایی آن در تزایدمی باشد.»³³ بدین‌سان دیده می‌شود که هرچه در جریان زمان پیش می‌رویم، کلام خدا، به‌ویژه در تحقق‌های نبوی‌اش، بیش از پیش گشوده می‌شود و برای خواننده کتاب مقدس روشن‌تر و روشن‌تر می‌سازد که او بی‌گمان در مسیر منتهی به نور ابدی و روز جاودان قرار دارد.

GSAM 31سه رویداد برجسته از عدن تا پایان

GSAM 31.2در بررسی مسیر قوم خداوند از عدن تا پایان، در پرتو کتاب مقدس، سه رویداد به‌طور ویژه برجسته می‌شوند. اولین، ظهور اول مسیح، تجسد، آمدن عمانوئیل، خدای متجلی در جسم است؛ دومین، اصلاحات بزرگ پس از قرون وسطی—۱۲۶۰ سال ظلم و ستم، که در آن کلام خداوند تقریباً به طور کامل از مردم عادی دریغ می‌شد—بیرون آمدن کلیسا از حالت بیابانی‌اش، و قرار دادن کتاب‌های مقدس در جایی که همه بتوانند آن را بخوانند و اراده او را بشناسند؛ سوم، آمدن دوبارهٔ پروردگار ما برای آوردن زمان معاد همه‌چیز که خدا از بدوعالم به زبان جمیع انبیای مقدس خود، از آن اخبار نمود؛ این برای پایان دادن به «درگیری اعصار»، درگیری میان گناه و راستی، و آوردن عصر جلال است، که همهٔ اعصار به سوی آن در حرکت بوده‌اند.

GSAM 32نبوت نشانه‌های راه را تا پایان می‌دهد

GSAM 32.1با توجه به کلام استوار نبوت همچون نوری که گام‌های ما را هدایت می‌کند و مسیر درست را در میان تاریکی‌ها به ما نشان می‌دهد، بی‌گمان راهی را خواهیم یافت که در کلام نبوتی، سراسرِ جریان زمان تا ظهور دوم مسیح، به وضوح ترسیم شده است. با این اوصاف، کسانی که به دقت از نور نبوت پیروی می‌کنند، نه تنها نشانه‌ها و علامت‌هایی را که دلالت بر نزدیک بودن روز بزرگ دارد می‌شناسند، بلکه کار خداوند را نیز که به طور پیوسته در پیام‌های حقیقتی که برای آماده‌سازی مردمی جهت ملاقات با او در صلح در هنگام ظهورش فرستاده می‌شود، پیش می‌رود، می‌شناسند.

GSAM 32.2در حالی که کتاب مقدس اعلام می‌کند که روز خداوند بر توده‌ها «چون دزد در شب» خواهد آمد،³⁴ اما در مورد کسانی که در مشورت خداوند ایستاده‌اند نیز می‌گوید: «شما‌ای برادران در ظلمت نیستید تا آن روز چون دزد برشما آید، زیرا جمیع شما پسران نور و پسران روز هستید».³⁵

GSAM 32رهبری‌های خداوند را به یاد آورید

GSAM 32.3در یادآوری رهنمودهای خداوند در جنبش ظهور، شایسته است بدانیم که همواره نقشهٔ خدا این بوده است که قومش تجلیات تدبیر و قدرت او را در حقّشان به یاد آورند. در بیان دلایل انحراف اسرائیل از خدا، مزمورنویس می‌گوید، «خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود. و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.»³⁶ اگر برای اسرائیل خوب بود که هدایت‌های خداوند را با خود به یاد آورد، آیا برای ما نیز خوب نیست؟ در حالت وجد، مزمورنویس بار دیگر می‌گوید: «‌ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و جمیع احسان های اورا فراموش مکن!»³⁷

GSAM 33.1در همهٔ اعصار، خداوند حقایق مهمی داشته است که به فضل خود آن‌ها را برای رهایی مردمی از اسارت گناه و آماده‌سازی‌شان برای ورود به کنعان آسمانی ترتیب داده است؛ و سودمند است که به رفتار خداوند با کسانی که این حقایق را اعلام کرده‌اند، توجه کنیم.

GSAM 33نتایج بزرگ از کوچک‌ترین وسایل—شهادت دوبینی

GSAM 33.2دوبینی، در History of the Reformation خود می‌گوید: «خداوند، که کار خویش را در طول اعصار آماده می‌سازد، هنگامی که زمانش فرا برسد، آن را به ضعیف‌ترین ابزارها به انجام می‌رساند. دستیابی به نتایج بزرگ از طریق کوچک‌ترین وسایل، قانون خداوند است. این قانون که در سراسر طبیعت حکمفرماست، در تاریخ نیز یافت می‌شود.»³⁸

GSAM 33.3هنگامی که خداوند در زمان قدیم، قوم ویژه‌ای را برای برپایی به‌عنوان ملتی خاص برای خود برگزید، این کار را با فراخواندن یک مرد—ابراهیم—که در میان مشرکان در اورِ کلدیان می‌زیست، آغاز کرد. از او نسل پرشماری برخاست؛ اما از میان آنان، هنگامی که به مقام یک ملت ارتقا یافتند، خداوند آسمان گفت: «خداوند دل خود را با شما نبست و شما رابرنگزید از این سبب که از سایر قومها کثیرتربودید، زیرا که شما از همه قومها قلیلتر بودید.»³⁹

GSAM 33.4باز هنگامی که می‌خواست قوم خود را از بندگی‌شان در مصر رهایی بخشد، کسی را به رهبری آنها برگزید که در نوزادی‌اش سه ماه در خانه مادرش پنهان شده بود و سپس در یک صندوق ساده و خشن از نی ساخته شده و با قیر اندود شده قرار داده شد و به امانت به رود نیل سپرده شد. اما همین موسی، هنگامی که به سن درک رسید، راه فروتنانهٔ رنج کشیدن با قوم خدا را بر «لذت اندک زمانی گناه» برگزید.⁴⁰

GSAM 34پیروزی جدعون

GSAM 34.1سپس، هنگامی که خداوند می‌خواست اسرائیل را از دست مدیانیان و عمالیقیان نجات دهد، کسانی که «مثل ملخ بی‌شمار» بر سرزمینشان هجوم آوردند و حاصل زمین را نابود کردند و «در اسرائیل آذوقه و گوسفند وگاو و الاغ» باقی نگذاشتند، خداوند فرشته‌ای را به سوی جدعون فرستاد. این پسر یوآش به آنجا تنزل یافته بود که مجبور بود مقدار کمی گندم را خرمن کند و از دشمنانش پنهان سازد. وقتی فرشته به او اطلاع داد که باید اسرائیل را نجات دهد، جدعون با تعجب پرسید: «چگونه اسرائیل را رهایی دهم، اینک خاندان من در منسی ذلیل تر از همه است و من درخانه پدرم کوچکترین هستم.»⁴¹ همین انسان فروتن و فقیر با سیصد نفر از مردانش، با چراغ‌ها و کوزه‌های ساده‌شان بیرون رفت (عملی که از نظر قضاوت محدود، حماقت می‌نمود)، و با قرار دادن خدا به عنوان قوت خود، پیروزی بزرگی به دست آوردند. پیش از این نجات، ممکن است جدعون ناله‌ای همچون نالهٔ پیامبر عاموس سر داده باشد، هنگامی که پرسید: «چگونه بعقوب برخیزد چونکه کوچک است؟”»⁴²

GSAM 34نوزاد در آخور

GSAM 34.2در زمان معین شده از سوی خداوند، نجات‌دهندهٔ بشر متولد شد و چوپانان او را خوابیده در آخور یافتند. خویشاوندان زمینی او به مشاغل فروتنانه اما شرافتمندانهٔ زندگی پرداختند. نجات‌دهنده دربارهٔ فقر زمینی خود گفت: «“روباهان راسوراخها و مرغان هوا را آشیانه‌ها است. لیکن پسر انسان را جای سر نهادن نیست.”»⁴³ او حواریون خود را «از میان آن طبقهٔ پایین‌تر برگزید که اگرچه از فروترین طبقات نبود، اما به سطح طبقات متوسط نیز نمی‌رسید. بدین ترتیب همه چیز برای این منظور بود که به جهان نشان دهد این کار از آنِ انسان نیست، بلکه از آنِ خداست.»

GSAM 35بسیاری از حکیمان فراخوانده نشدند

GSAM 35.1پولس دربارۀ کار در روزگار کلیسای نخستین گفت: «جهالت خدا از انسان حکیمتر است و ناتوانی خدا از مردم، تواناتر. زیرا‌ای برادران دعوت خود را ملاحظه نمایید که بسیاری بحسب جسم حکیم نیستند وبسیاری توانا نی و بسیاری شریف نی. بلکه خدا جهال جهان را برگزید تا حکما را رسوا سازدو خدا ناتوانان عالم را برگزید تا توانایان را رسواسازد، و خسیسان دنیا و محقران را خدابرگزید، بلکه نیستیها را تا هستیها را باطل گرداند. تا هیچ بشری در حضور او فخر نکند.»⁴⁴

GSAM 35مردان فروتن در اصلاحات مذهبی

GSAM 35.2ما همین اصل را در زندگی اصلاحگران بزرگ قرن شانزدهم نیز مشاهده می‌کنیم. مورخ می‌گوید: «اصلاحگر زوینگلی از کلبه یک چوپان آلپ برخاست؛ ملانکتون، الهی‌دان اصلاحات، از مغازه یک اسلحه‌ساز؛ و لوتر از کلبه یک معدنچی فقیر.» لوتِر دربارهٔ خود گفت: «والدینم بسیار فقیر بودند. پدرم یک هیزم‌شکن فقیر بود (که بعدها معدنچی شد)، و مادرم بارها هیزم را بر دوش می‌کشید تا بتواند وسایل زندگی برای بزرگ کردن فرزندانش را فراهم کند. آنها برای خاطر ما سخت‌ترین کارها را تحمل کردند.»

GSAM 35.3رسول یعقوب، در سخن گفتن درباره فراخوان مردم به خدمت خداوند، می‌گوید: «‌ای برادران عزیز، گوش دهید. آیا خدا فقیران این جهان را برنگزیده است تا دولتمند در ایمان و وارث آن ملکوتی که به محبان خود وعده فرموده است بشوند؟»⁴⁵

GSAM 35متدیست‌های اولیه

GSAM 35.4با نگاهی به سیر پیشروی اصلاح‌گران تا روزهای آغازین متدیسم، هنگامی که آموزهٔ فیض رایگان با جدیت اعلام می‌شد، درمی‌یابیم که این آموزه با قدرت خدا همراه بود. از آنجا که این آموزه با وفاداری و با محبت لطیف مسیح برای مردم بیان می‌شد و با ایمانی زنده درک می‌گردید، مؤمنان نه تنها آمرزش گناهان گذشته را یافتند، بلکه قدرتی تقدیس‌کننده برای زیستن در حیاتی مقدس نیز دریافت کردند. متدیسم آغازی فروتنانه داشت و بر اساس ایمان و اعتماد سادهٔ خادمان و عامیان برکت یافت.

GSAM 36.1با بررسی رویدادها و تجربیات مرتبط با جنبش ظهور، درمی‌یابیم که همانند هر کاری از جانب خداوند که انسان در انجام آن نقش دارد، منشأ آن در میان فقرا و افراد گمنام بوده است؛ اما نگذارید هیچ‌کس به همین دلیل پیش از بررسی دقیق شواهدی که این کار بزرگ بر آن استوار است، دربارۀ آن قضاوت کند، مبادا که در جایگاه کسانی قرار گیرند که خداوند از ایشان پرسید: «کیست که روز امور کوچک را خوار شمارد»؟⁴⁶

GSAM 36پاسخ اک به لوتر

GSAM 36.2برای بهره‌مندی کسانی که ممکن است تمایل داشته باشند یک نکته اعتقادی را بر اساس تعداد اندک یا بسیار پذیرندگان آن درست یا غلط بدانند، بخشی از مناقشه میان لوتر و اِک را نقل می‌کنیم. از آنجا که لوتر موضع خود را بر اساس کتاب‌های مقدس اتخاذ کرد و جسارت کرد که بر حق مردم برای قرار دادن نظرات خود بالاتر از کلام خدا اعتراض کند، اِک با این سخنان کنایه‌آمیز پاسخ داد: «من از تواضع و فروتنی‌ای که این دکتر محترم به خرج می‌دهد تا به تنهایی در برابر این همه پدران برجسته قد علم کند، و ادعا می‌کند که از پاپ‌های اعظم، مجالس کلیسا، دانشمندان و دانشگاه‌ها بیشتر می‌داند، شگفت‌زده‌ام! ... بی‌گمان، شگفت‌آور خواهد بود اگر خدا حقیقت را از نظر این همه قدیس و شهید پنهان کرده باشد تا زمان ظهور این پدر محترم.»

GSAM 36.3این پاسخ می‌تواند با پاسخ زوینگلی به جان فابر در زوریخ مقایسه شود، زمانی که فابر «حیرت خود را از وضعیتی که پیش آمده بود ابراز کرد، که در آن آداب و رسوم باستانی که دوازده قرن دوام آورده بودند، رها شده بودند و به وضوح نتیجه گرفته شد که مسیحیت به مدت هزار و چهارصد سال در اشتباه بوده است.» زوینگلی فوراً پاسخ داد که «اشتباه، به دلیل اینکه باور به آن چهارده قرن دوام داشته، کمتر اشتباه نیست، و در پرستش خدا، قدمت یک رسم هیچ ارزشی ندارد مگر آنکه بتوان برای آن دلیلی در کتاب‌های مقدس یافت.»⁴⁷

GSAM 37کلام خداوند در برابر حکمت انسانی

GSAM 37.1خطر تکیه بر آراء انسان‌ها، به جای حل مسئله «حقیقت چیست؟» با کلام خداوند، توسط پیامبر هوشع به وضوح بیان شده است، هنگامی که می‌گوید: «شرارت را شیار کردید و ظلم را درو نمودید وثمره دروغ را خوردید، چونکه به طریق خود و به کثرت جباران خویش اعتماد نمودید.»⁴⁸ گرایش قلب انسان همواره بر این بوده است که به انسان اعتماد کند؛ اما هرچه به زمانی که خداوند قرار است «برخیزد تا زمین را متزلزل سازد» نزدیک‌تر می‌شویم، پیامبر اشعیا تشویق می‌کند: «شما از انسانی که نفس او دربینی‌اش می‌باشد دست برکشید زیرا که او به چه چیز محسوب می‌شود؟»⁴⁹

GSAM 37.2با این هشدار در کتاب مقدس دربارهٔ خطری که در این زمینه ما را تهدید می‌کند، هیچ‌کس شتاب‌زده جنبش ظهور را محکوم نکند، گویی به‌خاطر آغاز فروتنانه یا اینکه کسانی که در نظر مردم بزرگ‌اند از آن حمایت نکرده‌اند، شایستهٔ توجه نیست. بلکه همه باید ادعاهای آن را با دقت بسنجند. حقیقت ارزشی بی‌نهایت دارد، که در مقایسه با آن صرفاً نظرات مردمان چون کاه بی‌ارزش‌اند.