Pennod 28 — Drws na all neb ei gau
GSAM 462.1“Rwyf wedi gosod o'th flaen ddrws agored, ac ni all neb ei gau; oherwydd bod gennyt ychydig o nerth, a chedwaist fy ngair, ac ni wadaist fy enw.”1
GSAM 462.2Dyna yw'r iaith a annerchwyd at y rhai yng nghyflwr Philadelphia eglwys yr Efengyl. Yr eglwys hon oedd yr un a ddatblygwyd drwy gyhoeddiad dyfodiad agos Crist, neu'r rhai a ddalient yn dynn wrth yr hyn a glywsant ar y pwnc hwnnw; oherwydd meddai am eglwys Sardis (yr un yn union cyn Philadelphia), “Cofia felly fel y derbyniaist ac y clywaist, a dali'n dynn, ac edifeiria. Os na wyli di gan hynny, fe ddeuaf arnat fel lleidr, ac ni wyddî ym mha awr y deuaf arnat.”2
GSAM 462.3Felly, clywodd eglwys Sardis athrawiaeth dyfodiad buan yr Arglwydd. Y rhai a ddalient yn dynn i'r hyn a glywsant, a symudasant ymlaen yn y gwirionedd wrth i'r “canhwyllbren” gael ei symud, ac a ffurfient eglwys Philadelphia, y dywedodd wrthi, “Am i ti gadw gair fy amynedd, fe'th gadwaf innau hefyd o awr y temtasiwn a ddaw ar yr holl fyd i brofi'r rhai sy'n trigian ar y ddaear. Wele, deuaf yn fuan: dali'r hyn sydd gennyt yn dynn, fel na chymero neb dy goron.”3 I'r eglwys Philadelphia hon, felly, y dywed, “Rwyf wedi gosod o'th flaen ddrws agored, ac nid oes neb yn gallu ei gau.”
GSAM 462.4Yma, felly, mae datganiad pendant yr Ysgrythur Sanctaidd fod y rhai sy'n cael eu symud, yn rhagluniaeth Duw, i rybuddio'r byd am ddyfodiad yr Arglwydd, ac i annog y bobl i baratoi i gyfarfod â Duw, yn mwynhau ffafr arbennig Duw yn eu gwaith. Gall dynion geisio rhwystro, i ddryllio eu symudiadau, i gau “drws y llefaru,” ond eto mae llais Duw yn atseinio uwchlaw'r holl stŵr, “Rwyf wedi gosod o'th flaen ddrws agored.”
GSAM 463Cynnydd Saith Deg Pedair Blynedd
GSAM 463.1Yn y tudalennau blaenorol o'r llyfr hwn rydym wedi mynd yn gryno dros gyfnod o saith deg pedair blynedd, o 1831 i 1905, gan olrhain codiad a chynnydd y negeseuon adfent, ac yn enwedig neges y trydydd angel. Rydym wedi dangos sut, o dywyllwch a thlodi, mae'r neges hon wedi symud ymlaen gyda nerth a phŵer cynyddol o flwyddyn i flwyddyn, nes bod ganddi genadaethau sy'n amgylchynu'r ddaear. Yn sicr nid oherwydd bod y neges yn un sy'n plesio calonnau cnawdol y mae wedi ffynnu fel hyn; oherwydd mae'n dwyn ar ei blaen Saboth yr Arglwydd, ac mae ei gadw yn dod â chroes drom, sy'n gofyn am wahanu oddi wrth fusnes y byd ar ddiwrnod mwyaf prysur yr wythnos yn y byd seciwlar. Ac nid yw wedi symud ymlaen oherwydd diffyg gwrthwynebiad ychwaith; o'r dechrau'n deg y mae wedi dod ar draws hynny, a hynny o'r math ffyrnaf o'r tu allan, yn ogystal â dryswch a achoswyd gan bersonau ancysegredig sydd am gyfnod wedi llwyddo i ymdreiddio i'r rhengau. O ran yr amgylchiad a achoswyd gan gynlluniau ac ymdrechion gelynion allanol, gallwn yn hawdd ddweud, yng ngeiriau Dafydd y Salmydd, “Pe na bai'r Arglwydd ar ein hochr ni, nawr dywed Israel: pe na bai'r Arglwydd ar ein hochr ni, pan gyfododd dynion yn ein herbyn: yna byddent wedi ein llyncu ni'n fyw, pan daniodd eu llid yn ein herbyn: yna byddai'r dyfroedd wedi ein gorchuddio, byddai'r afon wedi mynd dros ein henaid: yna byddai'r dyfroedd chwyddedig wedi mynd dros ein henaid. Bendigedig fyddo'r Arglwydd, nad yw wedi ein rhoi ni yn ysglyfaeth i'w dannedd. Ffodd ein henaid fel aderyn o fagl yr adarwyr; torrwyd y fagl, a dihangasom. Ein cymorth sydd yn enw'r Arglwydd, a wnaeth y nefoedd a'r ddaear.”4
GSAM 464Cymorth yn yr Arglwydd
GSAM 464.1Mae'r Arglwydd yn datgan ei fod wedi gosod gerbron ei bobl “ddrws agored, ac nid oes neb yn gallu ei gau.” Nid rhyfedd, felly, fod y neges wedi mynd rhagddi'n gyson. Neges Duw i'r bobl yw hi, ac mae'n rhaid iddi lwyddo. Yn Datguddiad 7:2, caiff y gwaith o baratoi pobl i sefyll pan ddaw diwrnod mawr llid Duw ei symbolu gan angel “yn esgyn o'r dwyrain,” neu, fel y mae rhai yn ei gyfieithu, “fel codiad yr haul.” Dyma wawr y dydd—ymddengys pelydrau golau yn y dwyrain yn gyntaf; mae'r rhain yn ymdoddi i eglurder mwy nes gwelir disg lydan, amlwg yr haul. Wrth i “Brenin y Dydd” esgyn i'r senith, mae ei olau, ei wres, a'i nerth yn mynd yn fwyfwy byw.
GSAM 464.2Yn wir, dyna fu cynnydd neges y trydydd angel ers 1848, pan gafodd y gwirioneddau sy'n ei chyfansoddi eu dwyn i ffurf amlwg, ac o'r pwynt hwnnw rydym wedi dangos twf amlwg a chyson sy'n rhyfeddol. Gallwn egluro hyn ar ddim sail arall heblaw bod yr Arglwydd yn cadarnhau ei air i'r rhai sydd yn y cyfnod hwn, pan fo ei iachawdwriaeth ar fin dod, “yn cadw'r Saboth rhag ei halogi,”5 ac yn troi eu troed rhag gwneud eu pleser eu hunain ar ddydd sanctaidd Duw, ac felly, trwy “ffydd Iesu,” fel y datganir yn neges y trydydd angel yn Datguddiad 14, yn cadw “holl orchmynion Duw.” Ynglŷn â'r rhai hynny, dywedodd yr Arglwydd trwy y proffwyd Eseia, “Yna bydd dy olau yn torri allan fel y wawr, a bydd dy iachâd yn tyfu'n gyflym: a'th gyfiawnder [‘Yr Arglwydd ein cyfiawnder ni.’ Jeremeia 23:6] a â o'th flaen; a gogoniant yr Arglwydd a fydd dy warchodlu cefn.”6 Gyda sicrwydd o'r fath, sut y gallem ddisgwyl dim byd arall ond y byddai'r gwaith yn llwyddiant? “Os yw Duw gyda ni, pwy all fod yn ein herbyn?”
GSAM 464Sut Gall y Rhain Ffynnu?
GSAM 464.3Wrth edrych ar y sefyllfa ym 1846, pan ddechreuodd y Gweinidog Joseph Bates ysgrifennu'r llyfr cyntaf hwnnw, y cyntaf erioed i'w gyhoeddi ar gwestiwn y Saboth gan Adfentyddion y Seithfed Dydd, gyda deuddeg a hanner sent fel yr unig arian oedd ganddo yn y byd, a'i fod yn cael ei alw i wario hynny cyn i'w ddiwrnod ysgrifennu cyntaf ddod i ben; ac edrych eto ar y Gweinidog James White yn argraffu ei daflen fach gyntaf, Present Truth, gydag arian a enillwyd drwy ladd gwair yn y cae gwair, ac yn anfon y papur allan am ddim i bawb a fyddai'n darllen, ac yn siarad am hynny fel neges a oedd i fynd i eithafiau'r ddaear,—gan edrych ar y dechreuadau bach hyn, gallai rhywun, yn iaith y bobl yn nyddiau Amos, holi, “Drwy bwy y cyfodir Jacob? Oherwydd ei fod yn fach.”7 Wrth gyferbynnu hynny â'r sefyllfa ym 1905, pan yw cyhoeddi gwirioneddau'r neges yn cael ei gyflawni mewn ugain o dai cyhoeddi, wedi'u lleoli mewn gwahanol rannau o'r byd, yn aml dan bwysau i'w llawn gapasiti i gyflawni'r galw am ddeunydd darllen, gallwn yn wir ddweud, Dyma, “drws agored” nad oes unrhyw ddyn eto wedi ei gau.
GSAM 465.1Am y rhai yn yr oesau cynharach a dybiodd na allai'r gwaith byth lwyddo, gallwn ddweud, yng ngeiriau'r proffwyd Sechareia wrth geryddu'r rhai a feddyliai atal gwaith Duw wrth ailadeiladu Jerwsalem, “Pwy a ddirmygodd ddiwrnod y pethau bychain?”8 Am y pethau a ymddangosai fel mynyddoedd o anawsterau yn eu ffordd, dywedodd yr Arglwydd drwy'r proffwyd,—
GSAM 465Y Mynydd wedi'i Wneud yn Wastadedd
GSAM 465.2“Pwy wyt ti, O fynydd mawr? o flaen Sorobabel, fe'th droir yn wastadedd; a bydd yn dwyn allan ei gapfaen gyda gweiddi, Gras, gras iddi.”9 Felly y bu yng ngwaith neges y trydydd angel, ac felly y bydd hyd nes y daw'r “maen capfaen” allan, neu mewn geiriau eraill, hyd nes y cwblheir y gwaith.
GSAM 465.3Edrychwch ar yr ychydig yn 1846, yn dlawd o ran adnoddau, yn dlawd ym mhob ystyr heblaw am ffydd yn Nuw ac yn stôr y gwirionedd, a gwelwch i ba raddau y mae eu gwaith wedi tyfu. Meddyliwch am y cyfleusterau sydd bellach wrth law, llyfrau wedi'u paratoi, eu cyfieithu, a'u hargraffu yn ieithoedd amrywiol y ddaear, a'r cannoedd o ganfaswyr yn rhoi'r llyfrau hyn yng nghartrefi'r bobl ar gyfradd gwerth $400,000 yn flynyddol. Gyda pharhad bendith Duw ar y gwaith, gallwn edrych ymlaen at lwyddiant. Gyda'r cyfleusterau a'r asiantaethau hyn sy'n cynyddu o fis i fis, gyda ffydd yng Nghrist, nid oes angen i ni ddisgwyl dim byd arall heblaw am yr hyn a ganodd Solomon am eglwys Duw wrth iddi ddod allan o'i chyflwr anialwch, “yn pwyso ar fraich ei Hanwylyd,” pan mae'n ei chynrychioli'n edrych allan, “mor deg â'r lleuad, mor glir â'r haul, ac yn ofnadwy fel byddin â baneri.”10
GSAM 466Wedi ein Cynorthwyo gan Rodd y Broffwydoliaeth
GSAM 466.1Nid yn unig yr ydym wedi gweld bod rhagluniaeth yr Arglwydd wedi agor y ffordd i ledaenu'r gwirionedd, a bod ei fendith amlwg wedi bod gyda'r ymdrechion a wnaed i symud yn ffyrdd ei ragluniaeth, ond gyda chodiad a chynnydd neges y trydydd angel mae wedi cyfathrebu â'i bobl drwy rodd y broffwydoliaeth. Nid yw hyn wedi bod ar ffurf datguddiad newydd i gymryd lle'r Beibl, nac mewn modd i wyrdroi dysgeidiaeth yr Ysgrythur, ond i ddangos lle, yn yr oes hon, y mae perygl o ymadael â symlrwydd efengyl Crist, lle mae'r bobl mewn perygl o syrthio dan duedd yr oes, gan fodloni ar ffurf ar dduwioldeb heb y nerth.
GSAM 466.2Wrth edrych ar y pwnc hwn o safbwynt enghraifft yr11 hen broffwydi, y mae'r Arglwydd wedi ei roi i ni fel un o'r rheolau i brofi'r amlygiadau hynny, ceir yr un rhesymau pam fod angen amlygiadau o'r fath yn awr ag yr oedd bryd hynny; sef, y duedd ym mhob oes i gael ein hudo oddi wrth linell y gwirionedd gan athrawiaethau ac arferion pennaf a phendant yr oes. Wrth sôn am amlygiad y doniau y mae'r Arglwydd wedi eu gosod yn yr eglwys, dywed yr apostol Paul eu bod “er perffeithio'r santiaid, er gwaith y weinidogaeth, er adeiladu corff Crist; hyd nes y deuwn ni oll yn undod y ffydd, ac o wybodaeth Mab Duw, hyd at ddyn perffaith, hyd at fesur talfedd cyflawnder Crist; fel na fyddwn o hyn ymlaen yn blant mwyach, yn cael ein hysgubo yma ac acw, a'n cludo o gwmpas gan bob awel ddysgeidiaeth, trwy ddichell dynion a'u cyfrwystra llechwraidd, y maent yn llechu i dwyllo; ond drwy lefaru'r gwirionedd mewn cariad, a thyfu i fyny ynddo ym mhob peth, yr hwn yw'r pen, sef Crist: oddi wrtho ef y mae'r corff cyfan, wedi'i ymuno'n daclus a'i glymu ynghyd, trwy'r hyn a gyflenwir gan bob cymal, yn ôl gweithrediad effeithiol fesur pob rhan, yn peri twf y corff er adeiladaeth ei hun mewn cariad.”12
GSAM 467.1Gellid bod wedi dwyn yr un gwrthwynebiadau a godir yn erbyn amlygiadau o rodd y broffwydoliaeth yn yr oes bresennol, gyda'r un grym yn yr henfyd; h.y., bod gennym yr Ysgrythurau, ac felly nad oes angen am roddion o'r fath. Mae'r un Ysgrythurau hyn yn dweud wrthym, fodd bynnag, fod Crist wedi gosod y doniau hyn yn yr eglwys i wneud eu gwaith nes “i'r hyn sy'n berffaith [y cyflwr perffaith] ddod,” a bod yr eglwys i “beidio â dod yn brin o unrhyw ddawn, gan aros am ddod ein Harglwydd Iesu Grist.”13
GSAM 467Pa Angen sydd Arnom am Broffwydi?
GSAM 467.2Efallai y byddai'r bobl yn yr henfyd wedi rhesymu bod ganddynt gyfraith foesol Duw wedi'i hysgrifennu â'i fys ei hun ar dabledi o garreg; bod ganddynt statudau, barnau, a chyfarwyddiadau a siaradwyd â Moses o enau Duw, ac a oedd wedi'u hysgrifennu'n ofalus; a beth arall oedd ei angen? Ond er gwaethaf yr holl wirioneddau rhagorol hynny a oedd yn eu meddiant, roedd Duw yn fodlon siarad â nhw “ar wahanol adegau ac mewn amrywiol ffyrdd trwy ei broffwydi sanctaidd.”
GSAM 467.3Gwelwn fod y tystiolaethau a ddygwyd gan y proffwydi amrywiol, megis Eseia, Jeremeia, Eseciel, Daniel, Hosea, ac eraill, ym mhob achos yn dysgu'r un egwyddor fawr ynglŷn ag ufudd-dod i Dduw; ac eto, roedd gan bob proffwyd ei geryddon nodweddiadol i bobl ei oes, am eu tuedd i gael eu tynnu oddi wrth egwyddorion cysegredig a sanctaidd yr iawn gan arferion cyffredin yr oes y rhoddwyd y broffwydoliaeth ynddi.
GSAM 468Angenrheidrwydd Rhoddion
GSAM 468.1Er y gellir dadlau bod gennym nid yn unig gyfarwyddyd rhagorol Ysgrythurau'r Hen Destament, ond yn ogystal, geiriau ein Hiachawdwr ei hun, a geiriau'r apostolion, pa angen sydd arnom am fwy o olau? Er hynny, mae'r ffaith yn aros bod yr un apostolion sanctaidd hyn wedi tynnu sylw ymlaen at y dyddiau diwethaf, pan “ddaw amseroedd peryglus,” a phan fydd gan ddynion “ffurf duwioldeb, ond yn gwadu ei nerth,” gan ddweud wrthym hefyd y bydd “rhai yn troi oddi wrth y ffydd, gan roi sylw i ysbrydion twyllodrus ac athrawiaethau cythreuliaid.”
GSAM 468.2O ystyried hyn oll, anogir y bobl hynny y mae Paul yn sôn amdanynt wrth ysgrifennu at y Tesaloniaid, na fyddant mewn tywyllwch, fel y byddai dydd Crist yn eu dal fel lleidr, ond a fydd yn blant y goleuni, i “brofi pob peth” o ran “proffwydoliaethau,” ac i “ddal gafael yn yr hyn sy'n dda.”14 Mae hyn yn cyfateb i ddweud wrthyn nhw y bydd y bobl sy'n disgwyl dyfodiad yr Arglwydd Iesu Grist, ac a fydd yn y pen draw yn barod ar gyfer y diwrnod hwnnw, yn cael amlygiadau “da,” gwirioneddol o ddawn y broffwydoliaeth yn eu plith.
GSAM 468Arwyddion y Diwedd
GSAM 468.3Rydym yn y cyfnod pan fo'r arwyddion yn doreithiog o bob cwr bod dydd yr Arglwydd gerlaw. Rydym yn yr union gyfnod pan oedd i bobl godi a fyddai'n cadw'r holl orchmynion, ac a fyddai hefyd “â thystiolaeth Iesu”15 —“ysbryd y broffwydoliaeth.”16 Beth ydym ni'n ei ganfod? Bod pobl o'r fath wedi codi yn ystod y chwe deg mlynedd diwethaf, gan ddwyn neges o'r fath, ac ymhlith y rhain y mae dawn y broffwydoliaeth wedi'i mynegi. Wrth brofi'r ddawn fel y mynegwyd trwy Mrs. E. G. White yn ôl rheolau'r Beibl, gwelsom ei bod yn sefyll y prawf ym mhob manylyn. Nid oes i'w gael, o'r dechrau i'r diwedd, yn holl ysgrifau Mrs. White, un llinell sy'n rhoi'r drwydded leiaf i bechu, neu sy'n goddef i'r radd leiaf unrhyw ymadawiad oddi wrth air Duw. Nid yw'r ysgrifau hyn erioed wedi gosod eu hunain uwchlaw'r Beibl, ond maent yn annog yn gyson i'r astudiaeth ofalusaf o air Duw, gan ei ddangos fel y safon fawr y bydd ein hachosion yn cael eu harchwilio wrthi yn y farn derfynol. Yn ei hysgrifau, caiff Crist ei ddyrchafu ger ein bron fel yr unig batrwm i ni ei ddilyn. Fe'i datgenir yn y ffordd fwyaf byw fel ein hunig obaith am fuddugoliaeth yma, ein hunig loches rhag y llid sydd i ddod, yr unig enw a'r unig gyfrwng trwyddo y gallwn gael ein hachub.
GSAM 469Teyrnged Bersonol
GSAM 469.1O ran Mrs. White a natur ei gwaith, rhoddir y canlynol, a ysgrifennwyd ym 1877 gan un a oedd yn ei hadnabod ac a oedd wedi astudio ei gwaith am flynyddoedd lawer; ac ar ôl tua phum deg tair blynedd o brawf, blynyddoedd o arsylwi gofalus, rhoddaf fy nghefnogaeth ddiamwys i bob teimlad a fynegir ynddo:—
GSAM 469.2“Ynghylch cymeriad Cristnogol y Chwaer White, gofynnaf ganiatâd i ddweud fy mod yn meddwl fy mod yn gwybod rhywbeth amdano. Rwyf wedi ei hadnabod ers deunaw mlynedd,—mwy na hanner hanes ein pobl. Rwyf wedi bod yn eu teulu dro ar ôl tro, weithiau am wythnosau ar y tro. Maent wedi bod yn ein tŷ a'n teulu lawer gwaith. Rwyf wedi teithio gyda nhw bron i bobman; wedi bod gyda nhw yn breifat ac yn gyhoeddus, mewn cyfarfod ac allan o gyfarfod, ac wedi cael y cyfle gorau un i wybod rhywbeth am fywyd, cymeriad ac ysbryd Brawd a Chwaer White. Fel gweinidog, rwyf wedi gorfod delio â phob math o bobl, a phob math o gymeriad, nes fy mod yn credu y gallaf farnu rhywbeth am berson, o leiaf ar ôl blynyddoedd o gydnabyddiaeth agos.
GSAM 470.1“Rwy'n adnabod y Chwaer White fel menyw ostyngedig, ddiymhongar, garedig, a bonheddig. Nid yw'r nodweddion hyn yn ei chymeriad yn beth sydd wedi'i osod a'i feithrin yn unig, ond maent yn tarddu'n raslon ac yn hawdd o'i natur gynhenid. Nid yw'n hunan-foddhaol, yn hunan-gyfiawn, ac yn hunan-bwysig, fel y mae pob ffanatig yn wastad. Rwyf wedi dod i gysylltiad â phobl ffanatig yn aml, ac rwyf bob amser wedi eu cael yn llawn rhagrith, yn llawn balchder, yn barod i roi eu barn, yn brolgar o'u sancteiddrwydd, ac ati, ond rwyf bob amser wedi gweld y Chwaer White yn groes i hyn i gyd.
GSAM 470Cyfaill i'r Tlawd
GSAM 470.2“Gall unrhyw un, y tlotaf a'r mwyaf diymhongar, fynd ati'n rhydd am gyngor a chysur heb gael ei wrthod. Mae hi bob amser yn gofalu am y rhai anghenus, y rhai difreintiedig, a'r rhai sy'n dioddef, yn darparu ar eu cyfer, ac yn dadlau eu hachos.
GSAM 470.3“Nid wyf erioed wedi dod i adnabod unrhyw berson sydd ag ofn Duw mor gyson o'i flaen. Ni wneir dim heb weddïo'n daer ar Dduw. Mae hi'n astudio gair Duw yn ofalus ac yn gyson. Rwyf wedi clywed y Chwaer White yn siarad cannoedd o weithiau, wedi darllen ei holl dystiolaethau drwyddi draw, y rhan fwyaf ohonynt lawer gwaith, ac nid wyf erioed wedi gallu dod o hyd i un frawddeg anfoesol yn y cyfan, na dim nad yw'n hollol bur a Christnogol; dim sy'n arwain i ffwrdd o'r Beibl ac o Grist; ond yno rwy'n dod o hyd i'r apeliau mwyaf diffuant i ufuddhau i Dduw, i garu Iesu, i gredu yn yr Ysgrythurau, ac i'w chwilio'n gyson. Rwyf wedi derbyn budd ysbrydol mawr, droeon di-rif, o'r tystiolaethau. Yn wir, nid wyf erioed wedi eu darllen heb deimlo fy mod yn cael fy ngheryddu am fy niffyg ffydd yn Nuw, diffyg ymroddiad, a diffyg difrifoldeb wrth achub eneidiau. Os oes gennyf unrhyw farn, unrhyw ddealltwriaeth ysbrydol, rwy'n datgan bod y tystiolaethau o'r un ysbryd ac o'r un naws â'r Ysgrythurau.
GSAM 470.4“Am dri deg mlynedd [gallwn ni bellach ddweud chwe deg mlynedd] mae'r tystiolaethau hyn wedi cael eu credu a'u darllen ymhlith ein pobl. Sut mae wedi effeithio arnyn nhw? Ydy e wedi eu harwain i ffwrdd oddi wrth gyfraith Duw? Ydy e wedi eu harwain i roi'r gorau i ffydd yng Nghrist? Ydy e wedi eu harwain i daflu'r Beibl o'r neilltu? Ydy e wedi eu harwain i fod yn bobl lwgr, anfoesol? Gwn y byddant yn cymharu'n ffafriol ag unrhyw enwad Cristnogol arall.
GSAM 471.1“Un peth rwyf wedi sylwi arno, sef bod gwrthwynebwyr mwyaf chwerw gweledigaethau'r Chwaer White yn cydnabod ei bod yn Gristion. Ni wn i sut y gallant wneud y cyfaddefiad hwn. Maent yn ceisio ei drwsio drwy ddweud ei bod wedi'i thwyllo. Nid ydynt yn gallu rhoi eu bys ar un staen yn ei bywyd cyfan, nac ar un frawddeg anfoesol yn ei holl ysgrifau. Rhaid iddynt gyfaddef bod llawer o'i hysgrifeniadau yn rhagorol, a phwy bynnag a fyddai'n byw yn ôl popeth y mae hi'n ei ddweud, byddai'n Gristion da, yn sicr o'r nefoedd. Mae hyn yn hynod ryfedd, os yw hi'n declyn i'r diafol, wedi ei hysbrydoli gan Satan, neu os yw ei hysgrifeniadau'n anfoesol neu'n fympwyiaethau ei meddwl ei hun.”
GSAM 471Tystiolaeth Dieithriaid i'r Ysgrifau
GSAM 471.2Wrth i'n cyfnodolion sy'n cynnwys ysgrifau Mrs. White gael eu hanfon allan, maent yn cael eu ceisio gan y rhai mwyaf gostyngedig, duwiol, ac ymroddedig. Wrth adrodd ar yr hyn y maent yn ei ddarllen, dywedant, “Mae gennym ddiddordeb arbennig mewn ysgrifau Mrs. White. Maent mor ymarferol, mor llawn o gyfarwyddyd sydd wedi'i gynllunio i arwain rhywun yn nes at yr Arglwydd, a'i wneud yn fwy gostyngedig, duwiol, ac ymroddedig. Mae'r ysgrifau hyn gymaint yn unol â naws yr Ysgrythur fel ei bod yn ymddangos wrth i ni ddarllen bod yn rhaid i Mrs. White gael ei hysbrydoli i ysgrifennu yn y modd y mae hi'n ysgrifennu.” Dyna yw'r dystiolaeth mewn dwsinau o achosion gan y rhai sydd mewn gohebiaeth â'n gweithwyr cenhadol, y rhai hynny hefyd sydd heb yr awgrym lleiaf bod syniadau Mrs. White yn cael eu derbyn mewn gweledigaeth sanctaidd.
GSAM 471Ffynhonnell Gwrthwynebiad
GSAM 471.3Gan fod gennym yr argraff a wnaed gan y ddawn hon o'n blaenau, codir y cwestiwn, O ble a pham y cododd gwrthwynebiad i amlygiad y ddawn hon? a beth fu canlyniad y rhai a wrthwynebodd? Ar ôl gwylio'r mater hwn yn ofalus ers 1852, rwyf wedi canfod mai gan y rhai a gafodd eu ceryddu am ddiffygion yn eu cymeriad, am arferion anghywir, neu am ryw gamgwrs yn eu modd o fyw y cododd y gwrthwynebiad i'r amlygiad hwn yn y rhan fwyaf o achosion. Byddai llawer o'r rhai a gawsant eu ceryddu yn protestio nad oeddent mor ddrwg ag yr oedd y dystiolaeth yn eu cyflwyno, a byddent yn dangos y gallent ddal gafael yn y gwirionedd er eu bod yn mynd yn groes i'r cerydd a roddwyd iddynt. Mae amser wedi dangos bod y mwyafrif helaeth o'r rhain wedi gwadu eu ffydd ac wedi gadael y rhengoedd yn llwyr. Mae rhai wedi gweld eu camgymeriad, ac wedi gafael yn y gwirionedd yn fwy cadarn. Codir y cwestiwn, Os yw'r rhai sy'n gwrthwynebu'r rhodd hon yn cael eu harwain gan yr Arglwydd, pam y dylent golli eu hysbrydolrwydd, a chwympo oddi wrth Dduw? Rheol ein Hiachawdwr yw bod coeden i'w hadnabod wrth ei ffrwyth. Mae'n haeru'n bendant iawn “na all coeden lwgr ddwyn ffrwyth da.”
GSAM 472Methiant y Gwrthwynebwyr
GSAM 472.1Rydym yn cofio achosion lle codwyd gwrthwynebiad trefnus yn erbyn tystiolaethau Mrs. White, gyda'r datganiad y byddai llwyddiant mawr yn dilyn eu gwaith cyn gynted ag y byddent yn cael gwared ar y tystiolaethau. Fodd bynnag, bu methiant llwyr o ran gwireddu cyflawniad eu gobeithion. Ar ôl blynyddoedd o frwydro, nid ydynt wedi rhoi mwy o dystiolaeth o ledaenu gwirionedd y Saboth gerbron y byd na'r rhai o'u math a wnaeth hynny ddeugain a naw mlynedd yn ôl. Os mai eu gwaith nhw oedd gwaith arbennig yr Arglwydd, pam na fu mwy o ffyniant yn cyd-fynd â'u neges?
GSAM 472Ble mae'r Llwyddiant?
GSAM 472.2Ar y llaw arall, wrth edrych ar y neges honno y mae gorchmynion Duw a ffydd Iesu yn cael eu cyhoeddi drwyddi i'r byd,—neges y mae'r amlygiad hwn o ddawn y broffwydoliaeth, gyda'i chynghorion, ei chyfarwyddiadau, a'i cheryddon, yn gysylltiedig â hi,—gwelwn ei bod wedi gwneud cynnydd sicr a chyson o'i dechrau cyntaf hyd at yr amser presennol. Gan wrando ar gynghorion yr Arglwydd drwy'r ddawn honno, gan symud ymlaen yng nghryfder yr Arglwydd, mae'r neges, fel rydym wedi dangos, wedi amgylchynu'r ddaear, ac mae'n prysur wneud ei ffordd i “bob cenedl, a llwyth, ac iaith, a phobl.”
GSAM 473.1Ynghylch ei chynnydd yn y gorffennol, gallwn ddweud bod gair Duw wedi'i wirio yn y ffaith iddo ddweud, “Ni lwydd yr un arf a ffurfir yn dy erbyn.” Yn wir, bu llaw Duw yn amlwg yn y llwyddiant sydd wedi dilyn codiad a chynnydd y mudiad mawr hwn yr Adfent hyd yn hyn, ac ar gyfer y dyfodol, rydym yn dibynnu ar gyflawniad sicr ei air, “Rwyf wedi gosod o'th flaen ddrws agored, ac nid oes neb yn gallu ei gau.” Yn yr hyder hwn, canwn yn sicr:—