Поглавје 13 — Знаци на божествено водство

GSAM 198.1“Дали Бог се обиде да си земе народ од среде друг народ, со искушенија, со знаци и со чуда, и со војна, и со рака силна, и со рака испружена, и со стравотија голема, според сѐ што Господ, Бог твој, направи за вас во Египет пред вашите очи? На тебе ти беше покажано, за да знаеш дека Господ е Бог; нема друг освен него.”¹

GSAM 198.2Така Господ постапи кога зеде народ од средата на незнабожечко племе, за да ги изведе на место каде што можеше да им го каже својот закон и каде што можеше да им го предаде врежан на камени табли. Овие чудеса не беа извршени за да се задоволи нивната љубопитност, туку за да знаат со сигурност дека Оној кој “направи големи дела во Египет, чудесни дела во земјата на Хам и страшни дела покрај Црвеното Море”,² и им зборуваше од средината на огнот и чадот од запалениот врв на Синај, не беше никој друг освен живиот и вистински Бог, Создателот на сѐ што постои.

GSAM 198Повикот на Мојсеј од запалената грмушка

GSAM 198.3Самиот Мојсеј не би можел да ги поттикне Израелците да го напуштат Египет само со тоа што ќе им кажеше: “Додека ги чував стадата во пустината, имав сочувство за вас во вашето ропство и сега дојдов да ве изведам од Египет, како што се обидов да направам кога го убив Египќанецот непосредно пред да побегнам во земјата Мадијан.”

GSAM 199.1Беа потребни грмушката што гореше, но не согоруваше, и глас што се слушаше од средината на пламенот, за да го убедат дури и Мојсеј дека тој е тој што треба “да оди и да го изведе народот од Египет”. На овој прекрасен начин тој ја добил својата задача, својот висок и свет повик, откровение кое веднаш ќе го привлече вниманието на неговите браќа и ќе ги подготви нивните умови за она што следувало, и така ќе ги доведе да го прифатат Мојсеј, по Бога, како нивен водач.

GSAM 199.2Ако некогаш постоеше време откако Спасителот воскресна кога Неговите ожалостени и разочарани следбеници имаа потреба да бидат утешени со Неговото присуство и охрабрувачки зборови, тоа беше во тоа време кога некои од тажните и прогонувани верници се држеа со непоколеблива вера по “полноќниот повик” во 1844 година; и ако Бог некогаш во Својата милост директно им се обратил на тажните души, се чини дека тоа сигурно би било во таков момент и кон таков народ.

GSAM 199Обетено присуство на Господа

GSAM 199.3Тој, Кој не е ограничен во начините или средствата на Своето дело, и Кој ги положил даровите на Духот во Својата црква “кога се вознесе на небесата”,³ ветил дека ќе биде со Своите следбеници во проповедањето на евангелието, “дури до свршетокот на векот”.

GSAM 199.4Во текот на целото време Господ бил подготвен да ја покаже Својата сила и Своите дарови со оние кои целосно Го барале. Зарем не рече кога ја даде евангелската заповед: “Овие знаци ќе ги следат оние што веруваат: Во мое име ќе изгонуваат демони; ќе зборуваат на нови јазици; ќе земаат змии во рацете; и ако пијат смртоносно нешто, нема да им наштети; ќе положат раце на болните и тие ќе оздравеат”?⁴

GSAM 199Дарови на Духот за време на Реформацијата

GSAM 199.5Имаше некои прекрасни пројави на Божјата сила и манифестации на дарот на пророштвото за време на Реформацијата во шеснаесеттиот век и во периодите што следеа. Д’Обиње зборува за пророштвата на Јан Хус. Чарлс Бак, во своите Religious Anecdotes, раскажува за пророштвото на Џорџ Вишарт во 1546 година. Џон Весли, во своите дела, раскажува за пророштвата на Џонатан Пајрах и нивното исполнување. Пастор Џ. Б. Финли, во својата автобиографија, раскажува за една извонредна визија и исцелување на неговата личност, во летото 1842 година. Christian Advocate (методистички) објави интересен расказ за една извонредна визија и нејзините резултати, дадени на доктор Бонд од таа црква, за време на неговата служба. Ова беа знаци за оние што понизно Го бараа Господа, дека Тој не се променил и дека сѐ уште ќе зборува со Својот народ преку пророчкиот дар.

GSAM 200Црквата на остатокот ќе го има духот на пророштвото

GSAM 200.1Во Светото Писмо има јасни и конкретни изјави дека Господ посебно ќе ги пројави даровите на својот Дух, а особено дарот на пророштво, меѓу луѓето кои ќе го чекаат неговото доаѓање. Првиот текст на кој го привлекуваме вниманието се наоѓа во писмото до Коринтјаните и гласи: “Секогаш Му благодарам на мојот Бог за вас, за благодатта Божја што ви е дадена преку Исуса Христа; така што во сѐ сте збогатени преку Него, во секое изразување и во секое знаење; како што сведоштвото за Христос се утврди во вас, така што не ви недостига ниту еден дар, додека го чекате доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос, Кој ќе ве утврди и до крај, за да бидете непорочни во денот на нашиот Господ Исус Христос.”⁵

GSAM 200.2Во откровението читаме за “остатокот” — последната евангелска црква: “Змејот се разгневи на жената [црквата], и отиде да војува со остатокот од нејзиното семе, кои ги чуваат Божјите заповеди и го имаат сведоштвото на Исуса Христа.”⁶ Што е “сведоштвото на Исус”, прашуваме, кое треба да го има последната црква и кое во своето потврдување го подготвува патот за пројавување на сите дарови на Духот? На ова прашање наоѓаме одговор во сведоштвото на ангелот до Јован на островот Патмос: “Паднав пред нозете негови за да му се поклонам. И тој ми рече: Види, немој да го правиш тоа; јас сум твој сослужител и на твоите браќа што го имаат сведоштвото на Исус; поклони се на Бога; зашто сведоштвото на Исус е духот на пророштвото.”⁷

GSAM 201.1Оваа дефиниција дадена од ангелот покажува дека токму “духот на пророштвото”, пројавен во црквата што Го очекува Христос, го подготвува патот за сите дарови, и дека се води војна против црквата на “остатокот” затоа што го има тој дар меѓу себе.

GSAM 201Павловото сведоштво за даровите

GSAM 201.2Писмото на Павле до Солуњаните покажува дека денот Господов — последниот ден на извршната пресуда — ќе дојде врз масите “како крадец во ноќта;” но дека така нема да ги затекне верните чеда Господови, бидејќи тие се “деца на светлината и деца на денот.” Меѓу неговите поуки до тој буден народ тој вели: “Не гаснете го Духот. Не презирајте ги пророштвата. Испитајте сѐ; држете го она што е добро.”⁸

GSAM 201.3За грчкиот збор propheteias, овде преведен како пророштва, Гринфилд, во својот Greek Lexicon, вели: “Остварувањето на дарот на пророштвото, во овој контекст, 1 Солуњаните 5:20.” Со ова се согласуваат и лексиконите на Паркхерст, Робинсон и Лидел и Скот. Ова, значи, е јасен доказ дека вистинскиот дар на пророштвото ќе биде со црквата што го очекува второто Христово доаѓање. Предупредувањето не е да се презира дарот, туку да се испитува; наоѓајќи ја добрата појава, да се “држи цврсто” за неа.⁹

GSAM 201Исполнување на ветувањето

GSAM 201.4Веќе забележавме како Господ почна да го пројавува дарот на пророштвото за време на проповедта на пораките на првиот и вториот ангел. Овој дар е поцелосно развиен од завршувањето на двете илјади триста дена. Господ за таа цел го избра Својот сопствен инструмент, избирајќи за Своја застапничка една која не само што се откажа од сѐ за Него, туку и чиј живот висеше на конец, “најслабата од слабите”.¹⁰ Во рок од два месеци по истекот на времето, госпоѓица Елен Г. Хармон, од Портланд, Мејн, тогаш стара само околу седумнаесет години, почна да прима откровенија од Господ.

GSAM 202.1Бидејќи имав можност да разговарам со луѓето што живееја во Портланд во времето на првото видение и исто така бев запознаен со г-ѓа Хајнс, во чија куќа госпоѓица Хармон го имаше своето прво видение, ќе ги раскажам фактите како што ми ги соопштија тие лица.

GSAM 202.2Госпоѓица Хармон во тоа време беше во многу критична здравствена состојба. Неколку недели едвај можеше да зборува погласно од шепот. Еден лекар дијагностицирал дека нејзината болест е водена туберкулоза. Тој рекол дека нејзиното десно белодробче било распаднато, а левото значително болно, и дека срцето било зафатено. Рекол дека не мисли оти ќе може да живее повеќе од многу кратко време и дека во секое време може да умре. Со голема тешкотија можеше да дише кога лежеше. Ноќе одмор наоѓаше само ако беше потпрена во кревет во речиси седечка положба. Честите напади на кашлица и крвавењата од белите дробови многу ѝ ги намалија физичките сили.

GSAM 202Првото видение на госпоѓица Хармон

GSAM 202.3Во времето кога го имала своето прво видение, таа престојувала во домот на г-ѓа Хајнс. Било наутро и тие се занимавале со семејно богослужение. Присутни беа пет лица, сите сестри во верата. Другите се беа помолиле, а госпоѓица Хармон се молеше шепотејќи, кога силата Божја слезе на најчудесен начин, очигледно влијаејќи врз сите присутни, и за миг таа се одвои од сѐ што се случуваше околу неа — беше во визија.

GSAM 202.4На следниот состанок таа им раскажа на верниците во Портланд што ѝ беше покажано. Тие имаа целосна доверба дека тоа е од Господ. Во тоа време во Портланд имаше околу шеесетмина кои го поддржуваа тоа како дело на Господ. Имаше сила што ги придружуваше и визијата и раскажувањето за неа, која можеше да произлезе само од Божественото. Свечено чувство за вечните интереси постојано беше врз неа и таа се чинеше исполнета со неизречлив трепет што токму таа, толку млада и слаба, била избрана за инструмент преку кој Господ ќе им соопшти светлина на Својот народ. Таа изјави дека додека била во визијата, се чинело дека е опкружена со блескави ангели во славните дворови на Небото, каде што сѐ е радост и мир, и дека било тажна промена да се разбуди во незадоволителните реалности на овој смртен живот.

GSAM 203Синопсис на Првата Визија

GSAM 203.1Следниот краток синопсис на нејзината прва визија, како што им го раскажала на верниците во Портланд, ќе даде некаква претстава за карактерот на сите нив:—

GSAM 203.2“Додека се молев, силата Божја се спушти врз мене како што никогаш претходно не сум ја почувствувала. Бев опкружена со светлина и се издигнував сѐ повисоко и повисоко од земјата. Се свртев да ги побарам адвентистите во светот, но не можев да ги најдам, кога еден глас ми рече: ‘Погледни повторно и погледни малку повисоко’. На тоа ги кренав очите и видов прав и тесен пат, издигнат високо над светот. По тој пат адвентистите патуваа кон градот, кој беше на подалечниот крај на патеката. Тие имаа поставено светла светлина зад себе, на почетокот на патеката, за која еден ангел ми рече дека е ‘полноќниот повик’. Таа светеше по целата патека и им ги осветлуваше нозете, за да не се сопнат. И ако ги држеа очите вперени во Исус, кој беше веднаш пред нив и ги водеше кон градот, тие беа безбедни. Но наскоро некои се изморија; тие рекоа дека градот е многу далеку и дека очекувале да влезат во него порано. Тогаш Исус ги охрабруваше кревајќи ја својата славна десница, и од неговата рака излезе светла светлина, која се разбранува над адвентните луѓе, и тие извикуваа: Алилуја! Други непромислено ја негираа светлината зад себе и рекоа дека не бил Бог тој што ги извел толку далеку. Светлината зад нив згасна, оставајќи ги нозете во целосна темнина, и тие се сопнаа, го тргнаа погледот од целта и го изгубија Исус од вид, и паднаа од патеката надолу во темниот и злобен свет долу. Наскоро го слушнавме гласот Божји како глас на многу води, кој ни го даде денот и часот на Исусовото доаѓање. Светите што живеат го познаа и го разбраа гласот, додека нечесните мислеа дека е гром и земјотрес. Кога Бог го објави времето, Тој го излеа врз нас Светиот Дух, и нашите лица почнаа да светат со славата Божја, како што беше со Мојсеевото лице кога слезе од планината Синај.”¹¹

GSAM 204Опис на состојбата на г-ѓа Вајт додека била во визија

GSAM 204.1Пред да го продолжиме возбудливиот расказ за ова прекрасно пројавување на Духот Божји, ќе наведам некои факти во врска со визиите. Првпат ја видов г-ѓа Е. Г. Вајт (порано госпоѓица Хармон) во октомври 1852 година. На тој ден ја видов во визија која траеше повеќе од еден час. Оттогаш имав привилегија да ја видам во визија околу педесет пати. Бев присутен кога лекари ја прегледуваа додека беше во оваа состојба и ми претставува задоволство да сведочам за она што сум го видел и го знам. Се надевам дека расказот на фактите во овој случај нема да биде лекомислено отфрлен во корист на произволните претпоставки на оние кои никогаш не ја виделе во оваа состојба.

GSAM 204.2При преминот во визија, таа дава три восхитувачки извици “Слава!”, кои одекнуваат и се преодекнуваат, вториот, а особено третиот, послаби, но повозбудливи од првиот, гласот наликува на оној на некој што е прилично далеку од вас и што токму излегува од дофат на слухот. Околу четири или пет секунди таа изгледа како да се спушта како личност во несвест или некој што ја изгубил силата; потоа веднаш изгледа како да се исполнува со натчовечка сила, понекогаш веднаш станувајќи на нозе и шетајќи низ собата. Има чести движења на шаките и рацете, покажувајќи кон десно или лево како што се врти нејзината глава. Сите овие движења се изведуваат на многу грациозен начин. Во која било положба да се најдат шаката или раката, невозможно е некој да ги помести. Нејзините очи се секогаш отворени, но не трепка; главата ѝ е подигната и гледа нагоре, не со празен поглед, туку со пријатен израз, кој се разликува од нормалниот само по тоа што изгледа како да гледа внимателно во некој далечен предмет. Таа не дише, а сепак пулсот ѝ чука редовно. Нејзиното лице е пријатно, а бојата на лицето ѝ е исто толку руменикава како и во нејзината природна состојба.

GSAM 205Во споредба со она на Даниел

GSAM 205.1Нејзината состојба во однос на дишењето, губењето сила и тоа што станува силна кога ангелот Божји ќе ја допре, совршено се совпаѓа со описот даден од пророкот Даниел за неговото сопствено искуство во визија кога вели: “Затоа останав сам, и ја видов оваа голема визија, и не остана сила во мене; зашто мојата убавина се претвори во трулеж во мене, и не задржав никаква сила.” “Зашто како може слугата на овој мој господар да зборува со овој мој господар? Зашто кај мене веднаш не остана сила, ниту здив ми остана во мене. Тогаш повторно дојде и ме допре некој налик на човечко суштество, и ме закрепи и рече: О, многу возљубен човеку, не плаши се; мир да биде со тебе; биди силен, да, биди силен. И откако ми проговори, се закрепив и реков: Нека зборува мојот Господ, зашто ти ме закрепи.”¹²

GSAM 205СВЕДОЧЕНИЈА ОД ОЧЕВИДЦИ

GSAM 205М. Г. Келог, д-р по медицина

GSAM 205.2Што се однесува до состојбата на г-ѓа Вајт додека била во визија, на место се неколку изјави од очевидци. Првата е од М. Г. Келог, д-р по медицина, кој се осврнува на првата визија дадена во Мичиген, на 29 мај 1853 година, на состанок одржан во Тајрон, округ Ливингстон. Тој вели:—

GSAM 206.1“Сестра Вајт беше во визија околу дваесет минути или половина час. Кога влезе во визија, секој присутен како да ја почувствува силата и присуството на Бога, и некои од нас навистина го почувствуваа Духот Божји како моќно почива врз нас. Бевме зафатени со молитва и социјален состанок во сабота наутро околу девет часот. Братот Вајт, мојот татко и сестра Вајт се беа помолиле, а јас се молев во тоа време. Немаше никакво возбудување, никакви демонстрации. Сепак, ние усрдно го молевме Бог да го благослови со Своето присуство собранието и да го благослови делото во Мичиген. Кога сестра Вајт го даде тој триумфален вик ‘Слава! с-л-а-в-а! с-л-а-в-а!’, кој толку често сте го слушнале додека влегува во визија, брат Вајт стана и ги извести присутните дека неговата сопруга е во визија. Откако го објасни начинот на нејзините визии и дека таа не дишела додека била во визија, тој ги покани сите што сакаа да дојдат и да ја прегледаат. Д-р Драмонд, лекар кој исто така беше проповедник на адвентисти на првиот ден, кој (пред да ја види во визија) изјавил дека нејзините визии се од месмерично потекло и дека тој може да ѝ предизвика визија, излезе напред и по темелен преглед, многу побледе и забележа: ‘Таа не дише!’

GSAM 206.2“Сосема сум сигурен дека таа не дишеше во тоа време додека беше во визија, ниту во која било од неколкуте други што ги имаше кога бев присутен. Излегувањето од визијата беше подеднакво забележливо како и нејзиното влегување во неа. Првиот знак што го имавме дека визијата заврши беше тоа што таа повторно почна да дише. Таа го направи првиот здив длабок, долг и полн, на начин што покажуваше дека нејзините бели дробови биле целосно празни од воздух. Откако го вдиша првиот здив, поминаа неколку минути пред да го вдише вториот, кој ги наполни белите дробови точно како и првиот; потоа следеше пауза од две минути и трет вдишок, по што дишењето стана нормално.” Потпишано: “М. Г. Келог, д-р по медицина, Бетл Крик, Мичиген, 28 декември 1890 г.”

GSAM 207Ф. К. Касл

GSAM 207.1Ја даваме следната изјава од еден поединец кој бил сведок на медицински преглед на г-ѓа Вајт додека била во визија во Стоу, Вермонт, во летото 1853 година. Тој вели:—

GSAM 207.2“Присутен беше лекар и ја прегледа онака како што му диктираа неговата мудрост и знаење, за да ја најде причината за појавата. До нејзините очи беше принесена запалена свеќа, кои беа широко отворени; ниту еден мускул на окото не се помрдна. Потоа го испита нејзиниот пулс, а и дишењето, и немаше никакво дишење. Резултатот беше дека тој беше убеден дека тоа не може да се објасни според природни или научни принципи.” Потпишано, “Ф. К. Касл.”

GSAM 207Д. Х. Ламсон

GSAM 207.3Следниве сведоштва се однесуваат на преглед направен додека г-ѓа Вајт била во визија, на состанок одржан во домот на пасторот Џејмс Вајт, на улицата Монро, Рочестер, Њујорк, на 26 јуни 1854 година:—

GSAM 207.4“Тогаш имав седумнаесет години. Ми се чини дека речиси можам да ги слушнам тие возбудливи извици ‘С-л-а-в-а!’ кои ги изговори таа. Потоа таа полека се спушти на подот, не паѓајќи, туку спуштајќи се нежно, и беше потпрена во рацете на еден придружник. Влегоа двајца лекари, еден старец и еден млад човек. Братот Вајт беше загрижен тие темелно да ја прегледаат сестра Вајт, што и направија. Донесоа огледало и еден од нив го држеше над нејзината уста додека зборуваше; но многу брзо се откажаа од тоа и рекоа: ‘Таа не дише.’ Потоа внимателно ги прегледаа нејзините страни додека зборуваше, за да најдат некаков знак на длабоко дишење, но не најдоа. Како што го завршуваа овој дел од прегледот, таа стана на нозе, сѐ уште во визија, држејќи ја Библијата високо, превртувајќи од стих во стих, цитирајќи точно, иако очите ѝ гледаа нагоре и подалеку од книгата.

GSAM 208.1“Таа имаше визија за седумте последни чуми. Потоа го виде триумфот на светите и како што викаше од триумф, ми се чини дека и сега ја слушам. За овие факти слободно сведочам.” Потпишано: “Пастор Д. Х. Ламсон, Хилсдејл, Мичиген, 8 февруари 1893 г.”

GSAM 208Г-ѓа Друсила Ламсон

GSAM 208.2Дадено е уште едно сведочење во врска со истиот медицински преглед од г-ѓа Друсила Ламсон, вдовица на братучедот на пастор Ламсон и надзорничка во санаториумот Клифтон Спрингс, Њујорк. Говорејќи за состанокот од 26 јуни 1854 година, таа вели:—

GSAM 208.3“Се сеќавам на состанокот кога беше направен тестот, имено, да се провери она што брат Вајт често го велеше, дека сестра Вајт не дишела додека била во визија, но не можам да се сетам на името на лекарот кој бил присутен... Тоа мора да бил доктор Флеминг, бидејќи тој беше лекарот кој понекогаш беше повикуван за совет. Тој, сепак, сега е мртов. Можам да кажам толку, дека тестот беше направен и не се виде никаков знак на здив на огледалото.” Потпишано: “Друсила Ламсон, Клифтон Спрингс, Њујорк, 9 март 1893 г.”

GSAM 208.4Уште едно сведоштво од некој што бил присутен на горенаведената пригода:—

GSAM 208Дејвид Сили

GSAM 208.5“Ова го потврдувам за да сведочам дека ги прочитав горенаведените сведоштва од Дејвид Ламсон и г-ѓа Друсила Ламсон, во врска со изјавата на лекарот кога ја прегледувал г-ѓа Е. Г. Вајт додека била во визија, на 26 јуни 1854 година. Бев присутен на тој состанок и бев сведок на прегледот. Се согласувам со она што е наведено од братот и сестрата Ламсон и би додал дека тоа беа доктор Флеминг и уште еден помлад лекар кои го извршија прегледот. Откако г-ѓа Вајт стана на нозе, како што тие наведоа, цитирајќи ги стиховите од Писмото, доктор Флеминг побара запалена свеќа. Тој ја држеше оваа свеќа што е можно поблиску до нејзините усни без да ги изгори и во директна линија со нејзиниот здив, во случај таа да здивне. Немаше ни најмало трепкање на пламенот. Потоа докторот рече со нагласок: ‘Тоа го решава прашањето засекогаш, нема здив во нејзиното тело.’” Потпишано: “Дејвид Сили, Фејет, Ајова, 20 август 1897 г.”

GSAM 209Г-дин и г-ѓа А. Ф. Фаулер

GSAM 209.1Следниве изјави се однесуваат на преглед извршен додека г-ѓа Вајт била во визија во салата Валдрон, Хилсдејл, Мичиген, во месец февруари 1857 година. Доктор Лорд, лекар од Хилсдејл со педесетгодишна пракса, извршил највнимателен преглед, за кој ги поднесувам следниве сведоштва:—

GSAM 209.2“Бевме присутни кога (во февруари 1857 г.) сестра Е. Г. Вајт имаше визија во салата Валдрон, Хилсдејл. Д-р Лорд направи преглед и рече: ‘Нејзиното срце чука, но нема здив. Има живот, но нема дејност на белите дробови; не можам да ја објаснам оваа состојба.’” Потпишано: “А. Ф. Фаулер, г-ѓа А. Ф. Фаулер, Хилсдејл, Мичиген, 1 јануари 1891 г.”

GSAM 209К. С. Гловер

GSAM 209.3Еве уште една изјава во врска со истата визија:—

GSAM 209.4“Бев присутен кога сестра Вајт го имаше горенаведеното визуелно искуство во салата Валдрон, во Хилсдејл. Покрај горенаведената изјава, го слушнав докторот како вели дека состојбата на сестра Вајт за време на визијата е ‘надвор од неговото знаење’. Тој исто така рече: ‘Има нешто натприродно во врска со тоа.’” Потпишано: “К. С. Гловер, Бетл Крик, Мичиген, 19 јануари 1891 г.”

GSAM 209Г-дин и г-ѓа Карпентер

GSAM 209.5Еве трета изјава за истиот случај:—

GSAM 209.6“Ова е за да потврдиме дека бевме присутни во салата на Валдрон, во Хилсдејл, Мичиген, во февруари 1857 година, кога г-ѓа Е. Г. Вајт имаше визија, и додека беше во таа состојба беше прегледана од д-р Лорд, и ја слушнавме неговата јавна изјава во врска со случајот, како што е дадена погоре од братот и сестрата Фаулер.” Потпишано: “В. Р. Карпентер, Елиза Карпентер, Ноблсвил, Индијана, 30 август 1891 г.”

GSAM 210Д. Т. Бурдо

GSAM 210.1Вашето внимание потоа се насочува кон еден тест направен додека г-ѓа Вајт била во визија во Бакс Бриџ, округ Сент Лоренс, Њујорк:—

GSAM 210.2“На 28 јуни 1857 година, за првпат ја видов сестра Елен Г. Вајт во визија. Не верував во визиите; но една околност, меѓу другите што би можел да ги спомнам, ме убеди дека нејзините визии се од Бога. За да се уверам дали дише или не, прво ја ставив раката на градите доволно долго за да знам дека немаше поголемо кревање на белите дробови отколку што би имало да беше мртовец. Потоа ја тргнав раката и ја ставив врз устата, стискајќи ги ноздрите меѓу палецот и показалецот, така што беше невозможно да испушти или вдиши воздух, дури и да посакаше да го стори тоа. Ја држев вака со рака околу десет минути, доволно долго за да се задуши во обични околности; таа не беше воопшто погодена од овој тест. Откако бев сведок на овој прекрасен феномен, ниту еднаш не се поколебав во божественото потекло на нејзините визии.” Потпишано: “Д. Т. Бурдо, Бетл Крик, Мичиген, 4 февруари 1891 г.”

GSAM 210Доктор-медиум за духови ја тестира визијата

GSAM 210.3Ќе споменам уште еден медицински преглед на кој бев сведок во Парквил, округот Сент Џозеф, Мичиген, на 12 јануари 1861 година.

GSAM 210.4На крајот од поуката што г-ѓа Вајт ѝ ја даде на големата конгрегација што се собра во адвентистичкиот дом за состаноци, Божјиот благослов почиваше врз неа во извонреден степен и таа беше вознесена во визија додека седеше на своето столче. Присуствуваше и доктор Браун, физички здрав и силен човек, медиум. Тој имаше речено дека нејзините визии се исто што и медиумство и дека ако има визија додека тој е присутен, тој може да ја извлече од неа за една минута. Беше дадена покана секој што сака да дојде напред и со преглед да се увери во нејзината состојба додека е во визија. Докторот пристапи, но пред да го заврши прегледот на половина, пребледе смртно и се тресеше како трепетка. Пастор Вајт рече: “Дали докторот ќе ја соопшти нејзината состојба?” Тој одговори: “Таа не дише”, и брзо се упати кон вратата. Луѓето на вратата кои знаеја за неговото фалење рекоа: “Врати се и направи го тоа што рече дека ќе го направиш; извади ја таа жена од визијата.” Во голема вознемиреност тој го зграпчи копчето од вратата, но не му беше дозволено да ја отвори додека оние до вратата не прашаа: “Докторе, што е?” Тој одговори: “Само Бог знае; извадете ме од оваа куќа”, и излезе надвор.

GSAM 211.1Беше очигледно дека духот што влијаеше врз него како медиум не беше поспокоен во присуство на силата што ја контролираше г-ѓа Вајт во визија, како што не беа опседнатите од демони во деновите на Спасителот, кои прашаа: “Дали дојде овде да нѐ мачиш пред време?”¹³

GSAM 211.2Во оваа околност се забележува сличност со она што е запишано во искуството на пророкот Даниел. Кога тој влезе во визија преку Духот Господов, халдејците кои беа присутни — незнабошци кои не го познаваа тој Дух — се ужасија многу и “побегаа да се сокријат”.¹⁴

GSAM 211Госпоѓица Хармон повикана да ги раскаже своите виденија

GSAM 211.3Околу една недела по нејзината прва визија, на состанок одржан во домот на нејзиниот татко, госпоѓица Хармон имала втора визија во која ѝ било заповедано да им го соопшти на другите она што ѝ било откриено. Таа била во голема недоумица како да ја исполни заповедта на Господ. Нејзиното здравје било толку лошо што таа била во вистински телесни маки и, според сѐ, имала само кратко време за живеење. Таа имаше само седумнаесет години, беше мала и кршлива, неискусна во општењето со луѓе и по природа толку срамежлива и повлечена што ѝ беше болно да се среќава со непознати. Таа искрено се молеше неколку дена, и до доцна во ноќта, овој товар да ѝ биде тргнат и да биде положен врз некој друг кој е поспособен да го носи. Но светлината на должноста никогаш не се смени, а зборовите на ангелот постојано одекнуваа: “Соопшти им на другите што ти го открив.”

GSAM 212.1Додека беше во оваа збунета ментална состојба, госпоѓица Хармон присуствуваше на уште еден состанок што се одржа во нејзината таткова куќа. На овој состанок сите присутни се обединија во усрдна молитва за неа и таа уште еднаш се посвети на Господа, чувствувајќи се подготвена да биде употребена за Неговата слава. Додека се молеше, густата темнина што ја обвивала се расеа; и како што подоцна самата кажа, светла светлина, како огнена топка, дојде кон неа и штом падна врз неа, силата ја напушти и ѝ се чинеше дека е во присуство на Исус и ангелите. Повторно ѝ беше повторено: “Соопшти им на другите што ти ги открив.” Таа рече дека усрдно молела, ако мора да оди и да раскажува што ѝ покажал Господ, да биде зачувана од возвишување. Тогаш еден ангел ѝ рекол дека молитвата ѝ е услишена и дека ако биде во опасност од возвишување, ќе биде погодена од болест. Ангелот ѝ рекол: “Ако ја пренесете пораката верно и издржите до крај, ќе јадете од плодот на дрвото на животот и ќе пиете од реката на водата на животот.”

GSAM 212Посетата на госпоѓица Хармон во Поланд, Мејн

GSAM 212.2На госпоѓица Хармон ѝ било покажано дека мора да оди во Поланд, Мејн, и да ја раскаже својата визија. Наредниот ден по оваа трета визија, на изненадување на сите, нејзиниот зет дошол со кочија пред вратата од татковата куќа и ѝ предложил да ја однесе во Поланд. Додека била таму, таа одржала собир на кој ја раскажала визијата. Хејзен Фос,¹⁵ во очај, не можеше да биде убеден да присуствува на богослужбата, но со увото до вратата однадвор ја слушна како ја раскажува својата визија и рече: “Визијата што ја раскажа е толку слична на онаа што ми беше покажана, колку што две лица би можеле да опишат иста работа.” Следното утро тој неочекувано ја сретнал госпоѓица Хармон и ѝ рекол да биде “верна во носењето на товарот и во пренесувањето на сведоштвата што Господ ќе ѝ ги даде, и нема да биде напуштена од Бога”. На други им рекол: “Таа е орудието на кое Господ му го ставил овој товар”. Тој сигурно требало да знае, бидејќи ја видел личноста во визијата во која му било кажано дека товарот бил “земен од” него.

GSAM 213.1Работата на госпоѓица Хармон од тоа време беше да патува од место до место во државите на Нова Англија, раскажувајќи го она што ѝ било покажано. Во некои случаи, во визија ѝ било кажано каде да оди, а исто така и со кои тешкотии ќе се соочи. Нејзините пораки беа, особено, укорувања за оние кои скршнуваа кон учењето за духовното доаѓање на Христос и охрабрување на сите да се држат до минатото искуство.

GSAM 213.2Таа за своето искуство вели: “Некои целосно се воздржуваа од труд и ги исклучија сите оние кои немаа да ги прифатат нивните ставови по ова прашање.... Бог ми ги откри овие грешки во визија и ме испрати кај неговите заблудени деца да ги објавам; но многумина од нив целосно ја отфрлија пораката и ме обвинија дека се прилагодувам на светот. Од друга страна, номиналните адвентисти ме обвинија за фанатизам, и лажно, а од некои злобно, бев претставена како водач на фанатизмот што всушност се трудев да го искоренам.”¹⁶ За ова ќе дознаеме подетално во следното поглавје.