Поглавје 8 — Свадбената вечера на Јагнето

GSAM 134.1“Еден човек направи голема вечера и покани многумина; и го испрати својот слуга во времето за вечера да им каже на поканетите: Дојдете, зашто сѐ е веќе подготвено.”¹

GSAM 134.2“Блажени се повиканите на свадбената вечера на Јагнето.”²

GSAM 134.3Вечерата е последниот оброк во денот. Во оваа приказна има три повици на вечера. Оваа приказна не смее да се поистоветува со повиците на “ручек” за кои се зборува во Матеј 22:1-7. “Ручекот” е пладневниот оброк. Во притчата за повиците на ручек, дознаваме дека оние што го упатиле повикот биле “злобно малтретирани” и убиени, и дека дури и синот на царот бил убиен. Царот што го упатил повикот “ги погуби тие убијци и им го запали градот”.

GSAM 134.4Оваа приказна за повиците на “ручек”, која ја покажува судбината на оние што прво го одбиле тој повик, соодветно го претставува она што навистина ги снајде оние што го отфрлија евангелието на Христос и го убија него и неговите апостоли. Господ испрати војски против тој народ, кои “ги уништија тие убијци и го запалија нивниот град” — Ерусалим.

GSAM 134Повикот на вечера

GSAM 134.5Овој повик на вечера во приказната несомнено се однесува на “вечерата на свадбата на Јагнето”. Се изговара благослов над оние што се повикани на таа “вечера на свадбата”. Вечерата на свадбата следува по свадбата. Свадбата на Јагнето се случува пред неговото доаѓање; зашто, како што веќе видовме, кога Христос конечно ќе дојде, тој ќе “се врати од свадбата”.³

GSAM 135.1Овој повик на свадбената вечера, значи, мора да е ист како пораката на првиот ангел од Откровение 14 и временската проповед од десеттото поглавје, веќе забележани. Како што е запишано кај Лука, овој прв повик на вечера оди кај “оние што беа повикани”. Кои беа оние што беа повикани? — Оние што го слушнале и го прифатиле евангелието на Христос. Тие тврдат дека го сакаат Христос и дека го сакаат неговото второ доаѓање како целосно остварување на нивната надеж. Зошто повикот да не оди прво до нив? Како што беше потребно евангелието прво да им се проповеда на Јудејците кои ги имаа Писмата и тврдеа дека го очекуваат доаѓањето на Месијата,⁴ така и пораката за второто доаѓање на Христос прво им беше претставена на оние кои тврдеа дека се негови следбеници и дека го сакаат неговото доаѓање.

GSAM 135Повикот до оние што биле повикани

GSAM 135.2Првиот повик на вечерата, бидејќи е упатен до оние што биле повикани, мора да биде упатен до црквите. Сега, всушност, проповедта за блиското доаѓање на Христос, од 1833 година до пролетта 1844 година, се вршеше во црквите и во голема мера беше поддржана од служителите на тие цркви. Првата објава на Вилијам Милер за неговите ставови за блиското доаѓање на Христос беше во баптистички весник од Брендон, Вермонт. Напорите на него и на неговите соработници до април 1844 година главно се одвиваа во црковни згради или сали обезбедени од тогашните цркви.

GSAM 135.3Пастор Хајмс вака зборува за трудот на пастор Милер до пролетта 1844 година:

GSAM 135.3“Тој работеше меѓу сите партии и секти, без да се меша во нивните организации или дисциплина, верувајќи дека членовите на различните конфесии можат да го задржат својот статус и истовремено да се подготват за доаѓањето на нивниот Цар.”

GSAM 135.4Пастор Хајмс, зборувајќи за својата заедничка работа со пастор Милер, понатаму наведува: “Повеќето од служителите и црквите кои ни ги отворија вратите нам и на нашите браќа кои ја проповедаа доктрината за доаѓањето, соработуваа со нас до последната година” — годината 1844.

GSAM 136Отворени врати за пораката

GSAM 136.1За својата работа и нејзината природа, Вм. Милер рекол:

GSAM 136.1“Ми се отворија врати да ја проповедам оваа доктрина за второто доаѓање на Христос меѓу речиси сите вероисповеди, така што успеав да одговорам само на мал дел од повиците.... На секое место каде што сум бил, најпобожните, најпосветените и најживите членови на црквите најлесно ги прифаќаат прогласените ставови; додека световно ориентираниот верник, фарисејот, фанатикот, гордите, надмените и себичните се потсмеваат и ја исмејуваат доктрината за второто Христово доаѓање.”

GSAM 136.2За природата на пораката за доаѓањето, може да се каже истото што Д'Обиње го кажал за Реформацијата,—Таа “беше остварена во име на духовен принцип. За свој учител го прогласи Божјото слово; за спасение, верата; за оружје, Светиот Дух: и токму со овие средства ги отфрли сите световни елементи.”

GSAM 136Моќен бран на обновувања

GSAM 136.3Природата на обновувањата што следеа по проповедта на пораката за доаѓањето е опишана вака од Л. Д. Флеминг, пастор на христијанската црква на улицата Каско во Портланд, Мејн:—

GSAM 136.4“Интересот што го разбудија неговите [Вм. Милер] предавања е од најсмирениот и најнестраствен вид, и иако е најголемото будење што сум го видел, сепак има најмалку страствено возбудување. Се чини дека најмногу влијае врз машкиот дел од заедницата. Она што го предизвикува ефектот е ова: Братот Милер едноставно го зема мечот на Духот, изваден и гол, и го става неговиот остар раб на голото срце, и тој сече! Тоа е сѐ. Пред острицата на ова моќно оружје, неверието паѓа, а универзализмот увенува. Лажните темели исчезнуваат, и вавилонските трговци се чудат. Ми се чини дека ова мора да е најблиското нешто до апостолските обновувања што современото време го видело.”

GSAM 137Искуство во Ричмонд, Мејн

GSAM 137.1Како илустрација на обновеничкото дело што одеше со проповедањето на доктрината за доаѓањето, ќе цитираме од извештајот на еден што активно учествуваше во тоа движење. Говорејќи за квартален состанок одржан во Ричмонд, Мејн, кој ги претставуваше триесетте баптистички цркви Слободна волја, тој вели:—

GSAM 137.2“Штом влегов во храмот, пастор Ролинс, кој седеше покрај амвонот на другиот крај од салата, стана и рече: ‘Брате Вајт, ќе најдете седиште овде до мене’. По проповедта, беше дадена можност за забелешки, и јас слободно зборував за христијанскиот живот и за триумфите на праведните при второто Христово доаѓање. Многу гласови извикуваа: ‘Амин! амин!’, и повеќето во тоа големо собрание беа во солзи.... Кон крајот на тоа собрание, откако ја доби мојата согласност, пастор Ролинс стана и рече: ‘Братот Вајт, кој седи од мојата десна страна, вечерва ќе говори во собранието Рид за второто доаѓање на нашиот Господ Исус Христос. Дојдете, браќа, и слушнете сами. Имаме доволно простор да ве примиме сите. Дојдете, браќа, нема да ви наштети да го слушнете ова предавање на оваа тема... Тој многу добро знаеше дека повеќето од неговите браќа ќе го напуштат својот состанок во селото и ќе одат три милји за да ме слушнат, и дека нивниот закажан деловен состанок ќе биде прекинат. И така се случи. Три четвртини од служителите и речиси секој делегат заминаа, а црквата во Рид беше преполна уште од рано. Мојата тема беше Матеј 24. Духот Божји ми даде голема слобода. Заинтересираноста беше прекрасна.

GSAM 137.3“Кога завршував со поука до христијаните целосно да се посветат и да бидат подготвени, а до грешниците да го побараат Христа и да се подготват за доаѓањето на Синот Човечки, силата Божја дојде врз мене до таа мера што морав да се потпирам со двете раце на амвонот. Беше свечен час. Додека ја разгледував состојбата на грешниците, изгубени без Христос, ги повикував со плач, повторувајќи неколкупати: ‘Дојди кај Христос, грешнику, и биди спасен кога ќе се појави во славата Своја. Дојди, бедни грешнику, пред да биде предоцна. Дојди, грешнику, бедни грешнику, дојди.’

GSAM 138.1“Местото беше ужасно свечено. Служителите и народот плачеа, некои гласно. На крајот од секој повик кон грешникот се слушаше општ стон низ целото собрание. Стоев на нозе објаснувајќи го поглавјето и охрабрувајќи повеќе од два часа и ми се засипи гласот. Престанав да зборувам и гласно плачев над тој драг народ со длабочина на чувство каква што ја знае само оној кого Бог го повикал да ја проповеда својата вистина на грешниците. Беше девет часот, и да им се даде слобода на другите да зборуваат би значело да го продолжиме собирот до полноќ. Беше најдобро да се заврши со длабокото чувство во тој момент, но не пред сите да имаат можност да се изјаснат на страната на Господа. Потоа ги повикав сите во собранието кои сакаа да се придружат во молитва, и оние што посакуваа да бидат претставени пред престолот на милоста, за да бидат подготвени да Му излезат во пресрет на Спасителот со радост при Неговото второ доаѓање, да станат. Секоја душа во таа голема куќа, како што подоцна ме известија луѓе од различни делови на неа, стана. По кратко време на молитва, собранието заврши.

GSAM 138.2“Следното утро се вратив во селото, придружуван од најмалку седум осмини од тоа квартално баптистичко собрание Слободна волја. Секој раскажуваше колку славно собрание имале претходната вечер.

GSAM 138Повици за Пораката на други места

GSAM 138.3“За време на паузата, делегатите и служителите ме поканија да се придружам во организирањето на времето кога ќе можам да одржам предавања пред различните конгрегации на тоа квартално собрание кои имаа пространи божји домови. Тогаш беше средина на февруари и беше одлучено дека не остануваат повеќе од шест недели со добри услови за патување со санка, што им даваше на луѓето добра можност да присуствуваат на состаноците. Дванаесет од најважните места беа избрани за мојата работа во рок од шест недели. Требаше да одржам десет предавања, што значеше дека ќе треба да зборувам дваесет пати неделно. Ова ми оставаше само половина ден секоја недела, кој обично ми беше многу потребен за да поминам петнаесет или дваесет милји до следното место на состанок.”⁵

GSAM 139Стотици обратени

GSAM 139.1Преродбите и обратувањето на стотици луѓе насекаде ги следеа проповедите за доктрината за доаѓањето, а особено беше така како што се приближуваше крајот на еврејската година 1843 (21 март 1844). Токму во текот на таа зима, авторот во неговото родно село — Виктор, Њујорк — за првпат слушна за таа тема и, иако имаше само дванаесет години, ја прифати, колку што можеше да разбере, верата во второто доаѓање. Навистина свечен беше впечатокот врз луѓето, не само на собирите, туку и насекаде. Виктор во тоа време беше само село со околу двесте жители, но околината беше густо населена. Како резултат на таа серија собири одржани во тоа мало село, беа пријавени петстотини обратени.

GSAM 139Сведоштво од Methodist Year Book

GSAM 139.2Што се однесува до големиот бран на будења што следеше по проповедта за доаѓањето, наоѓаме во Methodist Year Book дека “за време на четирите години од 1840 до 1844 година, во Америка се случиле 256.000 обратувања”. Она што важеше за Америка, важеше подеднакво и за другите земји каде што беше упатен повикот. “Моќна сила отиде со проповедта и души се обратуваа насекаде.” Како што првиот повик на свадбената гозба отиде до црквите — “оние што беа повикани” — така преку нив се прошири на сите што сакаа да дојдат и да учествуваат во спасението што го очекуваше Божјиот народ. Без разлика дали пораката се проповедаше, се молеше или се пееше во “адвентски мелодии”, моќното дејство на Божјиот Дух го придружуваше делото.

GSAM 140Деца проповедаат во Шведска

GSAM 140.1Во оваа врска ќе забележиме како Господ делувал за да го воведе проповедништвото во оние земји каде што законот забранувал проповедање на што било спротивно на “установената црква”. Шведска беше една од тие земји. Таму Господ користел мали деца за да го започне делото. Првиот таков случај беше во летото 1843 година, во Ексјо, јужна Шведска. Едно девојче, старо само пет години, кое никогаш не научило да чита ниту да пее, еден ден, на многу свечен начин, точно испеало една долга лутеранска химна, а потоа со голема сила прогласило “дојде часот на Неговиот суд” и го поттикнало семејството да се подготви да го сретне Господа, бидејќи Тој наскоро ќе дојде. Необратените во семејството Го повикаа Бога за милост и добија прошка. Овој покрет се прошири од град во град, а и други деца ја проповедаа пораката. Истиот покрет меѓу децата се појави во одредена мера и во Норвешка и Германија.

GSAM 140“Да! Морав да проповедам”

GSAM 140.2Во 1896 година, додека одржував собранија во седумнаесет различни делови на Шведска, поминав низ неколку места каде што децата проповедале во 1843 година и имав можност да разговарам со оние што ја слушнале проповедта и со луѓе кои проповедале кога биле деца. Му реков на еден од нив: “Проповедавте ли ја пораката за доаѓањето кога бевте момче?” Тој одговори: “Проповедав! Да, морав да проповедам. Немав никаква сопствена замисла во врска со тоа. Ме обзеде сила и го изговорив она што бев принуден да го изговорам од таа сила.”

GSAM 140Боквист и Валбом во Оребро, Шведска

GSAM 140.3Во областа Оребро ова дело се проширило додека постарите лица не биле поттикнати да ја проповедаат пораката. Тогаш граѓанските власти, поттикнати од свештениците на “установената црква”, уапсиле двајца млади момчиња, Валбом на осумнаесет години и Оле Боквист на петнаесет години, велејќи дека ќе направат јавен пример од нив. Ги бичуваа по голите грбови со брезови стапови и ги ставија во затворот во Оребро со нивните крвави рани. Кога овие рани заздравија, ги извадија од затворот, барајќи од нив: “Дали ќе престанете да ја проповедате оваа доктрина?” Иако ги тепаа со стапови вторпат, повторно отворајќи им ги раните, единствениот одговор што можеа да го добијат беше: “Ќе ја проповедаме проповедта што ни ја заповеда Господ.” По застапувањето на една истакната парохијанка од Оребро, кралот Оскар I им нареди на властите да ги пуштат момчињата од затворот и да го остават тој народ на мира. Така, во Шведска беше извојувана победа за вистината.

GSAM 141Сведоштвото на Боквист

GSAM 141.1Во Review and Herald, од 7 октомври 1890 година, има многу интересна приказна во врска со проповедањето на децата, напишана од самиот О. Боквист. Тој вели:—

GSAM 141.2“Во 1843 година се појави религиозно движење меѓу луѓето во парохијата Карлскога, во областа Оребро. Водачи во ова движење беа деца и млади луѓе, кои се нарекуваа ‘рапаре’. Тие проповедаа со божествена сила и пред народот, со голема одлучност, прогласуваа дека дошло времето на Божјиот суд.

GSAM 141.3“Во есента истата година, јас, О. Боквист, тогаш на петнаесет години, со еден друг млад човек, Ерик Валбом, на осумнаесет години, бевме толку под влијание на оваа невидлива сила што не можевме никако да ѝ се спротивставиме. Штом бевме обземени од оваа небесна сила, почнавме да зборуваме на народот и да проповедаме со гласен глас дека дојде часот на Божјиот суд, повикувајќи ги на Јоил 2:28-32 и Откровение 14:6, 7.”

GSAM 141Деца во визија

GSAM 141.4Луѓето ме известија дека оние што биле така под влијание на оваа небесна сила биле отсечени од сѐ околу себе. Тие всушност биле во визија од Бога и зборувале со сила што носела моќно убедувачко влијание. Тие рекоа дека овие мали деца, додека биле под тоа влијание, зборувале со силата и достоинството на возрасни мажи и жени. Така, оние што го виделе тоа заклучиле дека тоа бил Господ што ги користел пророчки за да ги изговорат овие свечени вистини. Авторот продолжува:—

GSAM 142.1“Народот се собираше во голем број за да нѐ слуша, и нашите собири продолжија и ден и ноќ, и како резултат на тоа настана големо религиозно будење. Млади и стари беа допрени од Духот Божји и викаа кон Господ за милост, исповедајќи ги своите гревови пред Бога и пред луѓето.

GSAM 142.2“Но кога свештеникот во црквата дозна за ова, беа вложени многу напори за да нѐ замолчат и со тоа да го запрат преовладувачкото религиозно возбудување; но сите напори беа залудни. Тогаш беше побарано од шерифот да нареди наше апсење и во текот на шест недели се водеше безуспешна потрага по нас во шумата, каде што бевме побегнале за засолниште.

GSAM 142.3“Сепак, конечно, бевме повикани да се појавиме пред пасторот на црквата. Нашиот број се зголеми така што четириесет млади мажи и жени се појавија во парохиската куќа, каде што бевме подложени на долго судење. На сите им беше дозволено да се вратат дома, освен на мене и на Валбом; но ние бевме уапсени и следниот ден бевме ставени во притвор во затворот во Оребро, каде што бевме сместени со крадци во ќелија 14, како да сме извршиле некое големо злосторство.”

GSAM 142Сведочење на сестрата на Боквист

GSAM 142.4На 22 септември 1896 година, сестрата на Боквист, на возраст од седумдесет и две години, присуствувала на нашиот состанок во Оребро и ни раскажала за искуството на нејзиниот брат; бидејќи таа била сведок на неговото тепање со бич, затворањето и ослободувањето. Таа ни ја отпеа химната што Боквист и Валбом ја отпеале додека излегувале од затворот на мостот над ровот што го опкружуваше замокот од шеснаесеттиот век, кој во 1843 година се користеше како затвор. Силата на движењето од 1843 година ги придружуваше сведочењето и пеењето на химната. Преведена на англиски, химната гласи вака:—

GSAM 143Химна испеана од Боквист и Валбом

GSAM 144Момчето проповедник во Карлскога

GSAM 144.4Еден господин од Оребро ми раскажа за еден настан во Карлскога, каде што престојувал во 1843 година. Тој рече:—

GSAM 144.5“Едно осумгодишно момче, кое никогаш не научило да чита букви, почна да ја проповеда пораката, цитирајќи многу стихови од Библијата. Луѓето велеа: ‘Тоа момче е само исполнето со Библија.’ Ова се случи откако кралот Оскар се изјасни во корист на прогонуваните, па свештеникот од тоа место не можеше да го однесе момчето пред суд за да го запре тоа дело; но тој им рече на луѓето да го доведат момчето пред него и тој ќе го разобличи и ќе им го покаже неговото непознавање на Библијата.

GSAM 144.6“Пред народот свештеникот ја отвори својата песнарка и го замоли момчето да му прочита. Момчето одговори: ‘Не знам да читам’, но сврте грб кон свештеникот и ја отпеа целата песна правилно, од почеток до крај, додека свештеникот со зачуденост гледаше во книгата. Свештеникот му рече на момчето: ‘Изгледа дека знаеш сѐ’. Момчето одговори: ‘Не. Не ни е секогаш дозволено да кажеме сѐ што знаеме’.

GSAM 145.1“Свештеникот потоа го отвори Новиот завет и му рече на момчето: ‘Читај ми од ова.’ Момчето одговори: ‘Не знам да читам.’ Свештеникот праша: ‘Што знаеш ти воопшто за Библијата?’ Тој одговори: ‘Знам каде има еден текст во кој зборот и се појавува четиринаесет пати.’ Свештеникот рече: ‘Не! Нема таков текст во Библијата’. Момчето рече: ‘Ве молам, прочитајте ми Откровение 18:13?’. ‘Да’, рече свештеникот. Додека читаше, народот броеше и навистина зборот и се појавуваше токму четиринаесет пати, а меѓу тие четиринаесет пати беше и ‘врзувањето на човечките души’. Народот викаше: ‘Еве! Еве! Момчето знае повеќе за Библијата од свештеникот!’ Многу огорчен, свештеникот ја остави темата и потоа го остави народот на мира.”

GSAM 145.2Така, од устата на децата Господ го потврдува Својот збор и на овој прекрасен начин ја донесе Својата вистина до ушите на народот чии закони забрануваа проповедање на каква било доктрина освен онаа на “утврдената религија”.

GSAM 145Дарови на Духот поврзани со пораката

GSAM 145.3Не беше само во Шведска каде што Господ, во врска со адвентското движење, му зборуваше на Својот народ преку даровите на Својот Дух. Во Шкотска, во Англија, а исто така и во Америка, Господ го поучуваше Својот народ преку посебни откровенија.

GSAM 145Визии на Вилијам Фој

GSAM 145.4Во 1842 година во Бостон, Масачусетс, живеел добро образован човек по име Вилијам Фој, кој бил вешт говорник. Тој бил баптист, но се подготвувал да прими свештенички чин како епископален служител. Господ благосклоно му дал две визии во 1842 година, едната на 18 јануари, а другата на 4 февруари. Овие визии носеа јасен доказ дека се вистински пројави на Духот Божји. Тој беше покануван од место на место да говори на амвоните, не само од епископалците, туку и од баптистите и другите конфесии. Кога зборуваше, тој секогаш носеше свештеничка одежда, таква каква што носат служителите на таа црква за време на нивните служби.

GSAM 146.1Визиите на г. Фој се однесуваа на блиското доаѓање на Христос, патувањата на Божјиот народ до небесниот град, новата земја и славите на искупената состојба. Со добро познавање на јазикот и со одлични описни способности, тој предизвикуваше сензација каде и да одеше. По покана, тој одеше од град во град за да раскажува за чудесните работи што ги видел; а за да се сместат огромните толпи што се собираа за да го слушнат, се обезбедуваа големи сали, каде што на илјадници им раскажуваше за она што му било покажано од небесниот свет, за убавината на Новиот Ерусалим и за ангелските војски. Кога зборуваше за нежната, сочувствителна љубов на Христос кон бедните грешници, тој ги поттикнуваше непокајаните да Го бараат Бога, и многумина се одѕиваа на неговите нежни молби.

GSAM 146Визија на трите скалила

GSAM 146.2Неговата работа продолжи до 1844 година, кон крајот на двете илјади триста дена. Тогаш тој беше почестен со уште едно пројавување на Светиот Дух — трето видение, кое не го разбра. Во него му беше покажан патот на Божјиот народ до небесниот град. Тој виде голема платформа, или скалило, на кое се собраа мноштва луѓе. Повремено некој ќе исчезнеше низ оваа платформа и за таквиот му беше кажано: “Отпадна”. Потоа ги виде луѓето како се искачуваат на втор степен или платформа, и таму некои исто така исчезнаа низ платформата. Конечно се појави трета платформа, која се протегаше до портите на светиот град. Голема група се собра со оние што напредувале до оваа платформа. Бидејќи очекуваше Господ Исус да дојде за многу кратко време, тој не успеа да го препознае фактот дека трета порака треба да ги следи првата и втората порака од Откровение 14. Поради тоа, визијата за него беше необјаснива и тој престана јавно да зборува. По завршувањето на пророчкиот период, во 1845 година, тој слушна како некој друг ја раскажува истата визија, со објаснување дека “првата и втората порака биле дадени и дека требало да следи трета”. Набргу потоа г. Фој се разболел и починал.

GSAM 147.1Со таквите пројави на Божјата сила во врска со проповедањето за неговото доаѓање “пред вратата”, и со радоста на илјадници кои се одвраќаа од гревот за да Му служат на Господа и да го чекаат неговото доаѓање, народот беше двојно уверен дека ова навистина е Господовата порака до светот.

GSAM 147.2Но дојде и помина 21 март 1844 година, а Господ не дојде. Сепак, убедувањето на посветените и размислувачките беше дека тие постапувале во согласност со волјата на Господ и дека со текот на времето сѐ ќе стане јасно.