Поглавје 3 — Доаѓањето на Обетеното Семе

GSAM 57.1“А кога се исполни времето, Бог го испрати Својот Син, ... роден под Закон, за да ги откупи оние што беа под Закон, за да добиеме усвојување за синови.”¹

GSAM 57.2“А на Оној што може да ве утврди според Евангелието мое и проповедта на Исус Христос, според откровението на тајната, која била скриена од почетокот на светот, но сега се објави преку Писмата на пророците, според заповедта на вечниот Бог, и им се соопшти на сите народи заради послушание на верата, на единствениот мудар Бог да биде слава преку Исус Христос во веки.”²

GSAM 57.3“Преку откровение ми ја објави тајната, како што претходно напишав со неколку зборови, ... која во другите векови не им беше позната на човечките синови, како што сега им е објавена на неговите свети апостоли и пророци преку Духот.... На мене, кој сум помал од најмалиот од сите свети, ми е дадена оваа благодат, да го проповедам меѓу незнабошците неизмерното богатство на Христос; и да ги просветлам сите луѓе за тоа какво е заедништвото на тајната, која од создавањето на светот беше скриена во Бога, кој преку Исуса Христа ги создаде сите нешта.”³

GSAM 57.4Се вели дека во Стариот Завет евангелието лежи скриено; во Новиот Завет е откриено. Како што е изразено од друг, “Откако се оддалечија од Бога, Евреите во голема мера го изгубија од вид учењето на ритуалната служба. Таа служба била воспоставена од самиот Христос. Во секој дел таа беше симбол на него; и беше полна со живост и духовна убавина. Но Евреите го изгубија духовниот живот од нивните церемонии и се држеа за мртвите форми. Тие се потпираа на жртвите и прописите сами по себе, наместо да се потпрат на Оној на кого тие укажуваа.

GSAM 58Барајќи световно царство

GSAM 58.1“Додека Евреите го посакуваа доаѓањето на Месијата, тие немаа поим за неговата мисија. Тие не бараа откупување од гревот, туку ослободување од Римјаните. Тие очекуваа Месијата да дојде како освојувач, за да ја скрши моќта на угнетувачот и да го издигне Израел до универзална власт. Така, патот беше подготвен за нив да Го отфрлат Спасителот.

GSAM 58.2“Народот, во својата темнина и угнетување, и управниците, жедни за власт, копнеа по доаѓањето на некој што ќе ги победи нивните непријатели и ќе го обнови царството на Израел. Тие ги проучувале пророштвата, но без духовен увид. Така ги занемариле писмата што укажуваат на понижувањето при првото доаѓање на Христос и погрешно ги примениле оние што зборуваат за славата на неговото второ доаѓање. Гордоста им го замати погледот; тие ги толкуваа пророштвата според своите себични желби.

GSAM 58.3“Повеќе од илјада години еврејскиот народ го чекал доаѓањето на Спасителот. На овој настан ги темелеле своите најсветли надежи. Во песна и пророштво, во храмски обред и домашна молитва, го вградиле неговото име. А сепак, при неговото доаѓање, не го познаа. Обожаваниот од небото за нив беше ‘како корен од сува земја;’ тој немаше ‘ни облик, ни убавина;’ и не видоа во него никаква убавина за да го посакаат. ‘Дојде кај Свои, а Свои не го примија.’”⁴

GSAM 58Од родот Давидов

GSAM 58.4Како што се приближуваше времето предвидено од Даниел, кога “Месијата Кнез” — Помазаниот — требаше да се појави, еврејскиот народ можел да заклучи, и несомнено така и сторил, на овој начин: Месијата по тело треба да биде од домот и родот на Давид, затоа неговото раѓање мора да биде во тој род; и според прописите на еврејскиот закон и обичаи, тој мора да биде помазан за јавна служба на триесетгодишна возраст; и ако тој треба да се појави како помазаник на таа возраст, тогаш неговото раѓање мора да биде триесет години пред завршувањето на шеесет и деветте недели години, кои се протегаат до доаѓањето на Месијата.

GSAM 59Пророштва на Симеон и Ана

GSAM 59.1Околу тоа време цел Израел беше во очекување. Ревносните, посветени ученици на Писмото го очекуваа раѓањето на Оној што требаше да биде нивен Владетел и Управител. На стариот и побожен Симеон му беше откриено “од Светиот Дух дека нема да ја види смртта пред да го види Христос Господов”.⁵

GSAM 59.2Кога младенецот Спасител бил донесен во храмот, Симеон знаел дека ова дете е оној на кого се однесува пророштвото — Христос. “Тогаш го зеде во рацете, Го благослови Бога и рече: Господи, сега дозволи му на Твојот слуга да си замине во мир, според Твојот збор, зашто моите очи го видоа Твоето спасение, кое Ти го приготви пред лицето на сите луѓе: светлина за просветлување на незнабожците и слава на Твојот народ Израел...

GSAM 59.3“И Симеон ги благослови [Јосиф и Марија], и ѝ рече на Марија, неговата мајка: Ете, ова дете е поставено за пад и за воскресение на мнозина во Израел; и за знак за кој ќе се говори против него (да, и меч ќе ти ја прободе душата), за да се откријат мислите на многу срца.

GSAM 59.4“И имаше една Ана, пророчица, ќерка на Фануил, од племето Асерово.... И таа, влегувајќи во тој миг, исто така Му заблагодари на Господа и им зборуваше за него на сите што чекаа откупување во Ерусалим.”⁶

GSAM 59Ангели ги посетуваат пастирите

GSAM 59.5Пред ова, радосната вест за раѓањето на Спасителот беше објавена од ангели на пастирите на рамнините кај Витлеем. Во увото на пастирите што слушаа, ангелите ги отпеаја овие мелодични напеви:—

GSAM 60Мудреците го посетуваат Витлеем

GSAM 60.2Потоа дојдоа мудреците од Истокот кои ја беа виделе “ѕвездата како се издигнува”, како што беше предвидено од Валаам. Следејќи го нејзиното водство, тие стигнаа во Ерусалим, каде што беше потребно да се распрашаат за новородениот Цар. Откако беа упатени дека Витлеем треба да биде родното место на Посакуваниот, тие продолжија на својот пат; и водени таму од ѕвездата што повторно се појави, беа доведени до скромното место каде што лежеше Спасителот. Тука тие Му се поклонија на светото Дете, принесувајќи Му дарови од злато, тамјан и смирна, а потоа тргнаа на своето долго патување кон дома.

GSAM 60Спасителот на дванаесетгодишна возраст

GSAM 60.3Од детството до дванаесетгодишна возраст, за Христос Спасителот е забележано малку, освен неговото зголемување во мудрост и раст, и неговото послушно потчинување на родителите. Но, на дванаесетгодишна возраст, откако ги придружил Јосиф и Марија во Ерусалим за да присуствуваат на годишниот празник, таму ги зачудил свештениците со знаењето што го покажал во своите прашања и во одговорите дадени на нивните сложени прашања. Од тоа време, сѐ додека не ги започна своите јавни дела, тој ја почитуваше скромната професија на столар, работејќи со Јосиф, мажот на Марија.

GSAM 60Мисијата на Јован Крстител

GSAM 60.4Шест месеци пред неговото јавно служение, Јован Крстител ја најавуваше Христовата мисија. Народот доаѓаше во големи толпи да го слушне Јован и да се крсти од него. Додека “беа во очекување [очекувајќи да дојде Месијата] и сите луѓе размислуваа [“расудуваа или расправаа”, на маргината] во срцата за Јован, дали тој е Христос или не; Јован одговори и им рече на сите: Јас навистина ве крштавам со вода; но доаѓа Оној што е посилен од мене, чија врвца од обувката не сум достоен да ја одврзам. Тој ќе ве кршти со Светиот Дух и со оган; чија лопата за веење е во Неговата рака и ќе го исчисти целосно Неговото гумно и ќе го собере житото во Неговата житница, а плевата ќе ја изгори со оган неугаслив.”⁷

GSAM 61Исус крстен

GSAM 61.1Додека Јован го извршуваше обредот на крштевањето, тој го виде Исус како доаѓа кај него да се крсти и рече: “Еве го Јагнето Божјо, кое го отстранува гревот на светот.... И Јован сведочеше, велејќи: Го видов Духот како слегува од небото во облик на гулаб и остана врз него. И јас не го познав, но Оној што ме испрати да крштавам со вода, ми рече: На кого ќе видиш дека Духот слегува и останува врз него, тој е оној што ќе крштава со Светиот Дух. И јас видов и сведочам дека Овој е Синот Божји.”⁸

GSAM 61Гласот од небото

GSAM 61.2Не само што Христовото Месијанство беше потврдено со видливото слегување на Светиот Дух во телесен облик како гулаб, туку и со глас од небото. Во Евангелието по Матеј читаме: “Исус, штом се крсти, веднаш излезе од водата; и ете, небесата Му се отворија, и Го виде Духот Божји како слегува во облик на гулабица и се спушта врз Него; и ете глас од небесата што велеше: Ова е Мојот возљубен Син, во Кого сум благоволил.”⁹

GSAM 61.3Иако “Јован не направи чудо”, народот, кога ја виде моќната сила што ја придружуваше Христовата служба, беше принуден да каже: “Сѐ што Јован зборуваше за овој човек беше вистина.”¹⁰

GSAM 61Христос помазан според законот

GSAM 61.4Во врска со записот на Лука за крштевањето и истото помазување со Светиот Дух во облик на гулаб, читаме: “Исус сам почна да има околу триесет години.”¹¹

GSAM 62.1По долгиот пост на нашиот Господ од четириесет дена и жестоките искушенија на ѓаволот во пустината, кои веднаш следеа по неговото крштевање, тој “дојде во Назарет, каде што пораснал; и како што му беше обичај, влезе во синагогата во сабота и застана за да чита.... Духот на Господа е врз мене, зашто ме помаза да им го проповедам Евангелието на сиромашните.... И почна да им вели: Денес се исполни ова Писмо во вашите уши.”¹²

GSAM 62Времето се исполни

GSAM 62.2Марко, запишувајќи го истиот настан, вели: “Се исполни времето и царството Божјо се приближи; покајте се и верувајте во Евангелието.”¹³ Времето предвидено за појавување на Помазаниот беше дошло. Помазувањето со Светиот Дух се случи при неговото крштевање, и тој сега влегуваше во својата служба, токму во времето и на начинот предвиден од светите пророци од старо време.

GSAM 62Видлив доказ за Христовото Месијанство

GSAM 62.3Службата на Христос беше придружена со постојано извршување на чуда, кои, за народот, дури и ако не успеваа целосно да ги разберат неговите притчи и зборови, беа видлив доказ дека тој е Емануел, или дека “Бог беше со него”.¹⁴ Со овие чуда Христос му даваше на светот не само доказ за Божјата сила во него, туку и практична демонстрација на Божјиот карактер и на Неговата љубовна добрина. Кога Филип, по три години непрекинато дружење со Христос, сведочејќи ги Неговите моќни чуда, рекол: “Господи, покажи ни го Таткото и тоа ќе ни биде доволно”, Исус му рекол: “Зарем толку долго време сум со вас, а ти не ме позна, Филипе? Кој Ме видел, го видел и Таткото: па како велиш ти: Покажи ни Го Таткото? ... Верувајте Ми дека Јас сум во Таткото и Таткото во Мене; или, пак, верувајте Ми поради самите дела.”¹⁵

GSAM 63Јован збунет

GSAM 63.1Иако при крштевањето на Христос, Јован бил сведок на видливото слегување на Светиот Дух, и го слушнал гласот од небото што го прогласил за Син Божји, и самиот тој изјавил дека е “Јагнето Божјо кое го трга гревот на светот”, настаните се одвиваа толку поинаку од неговите очекувања што тој, во својот мрачен затвор, беше вознемирен и збунет.

GSAM 63.2“Како и учениците на Спасителот, Јован Крстител не ја разбирал природата на Христовото царство. Тој очекувал Исус да го заземе Давидовиот престол; и како што одминувало времето, а Спасителот не полагал право на кралска власт, Јован станал збунет и вознемирен.”¹⁶ “Викајќи двајца од своите ученици, [тој] ги испрати кај Исус, велејќи: Дали си ти Оној што треба да дојде? Или да чекаме друг?” “Во истиот час тој [Исус] исцели многумина од нивните немоќи и болести, и од нечисти духови; и на многумина што беа слепи им даде вид. Тогаш Исус, одговарајќи, им рече: Одете си по својот пат и кажете му на Јован што сте виделе и слушнале.”¹⁷

GSAM 63.3На Евреите, па дури и на учениците, им беше тешко да ги согледаат јасно многуте вистини што ги изговори Спасителот, бидејќи беа цврсто вкоренети во верувањето дека кога ќе дојде Месијата, тој ќе го скрши римскиот јарем, кој им беше толку тежок, и веднаш ќе го обнови царството на Давид, владеејќи како земен цар.

GSAM 63.4Исус го започна своето проповедање со зборовите: “Покајте се, зашто се приближи царството небесно.”¹⁸ Кога беа испратени неговите дванаесет апостоли, тие ја пренесоа истата порака: “Се приближи царството небесно.”¹⁹ Уште подоцна во неговата служба, кога беа испратени седумдесетте, тоа беше со зборовите: “Царството Божјо се приближи до вас.”²⁰

GSAM 64Народот беше зачуден од делото на Христос

GSAM 64.1Прекрасните зборови и учења на Христос ги натераа луѓето да речат: “Никогаш човек не зборуваше вака.”²¹ А кога го исцели слепиот и нем човек, “Сите луѓе се зачудија и рекоа: Зарем не е тој син Давидов?”²² или со други зборови, зарем не е тој семето Давидово, ветениот Спасител? “Кога дојде во својата родна земја, ги поучуваше во нивната синагога, така што сите се зачудија и рекоа: Од каде на овој човек му е таква мудрост и такви чудесни дела? Зарем не е тој син на дрводелецот? Зарем мајка му не се вика Марија, а браќата му Јаков, Јосиф, Симон и Јуда?”²³

GSAM 64.2Околу третата година од Христовото служение, кога беше во храмот на празникот на посветувањето, Евреите се собраа околу него и му рекоа: “Докога ќе нѐ држиш во неизвесност? Ако си Христос, кажи ни отворено.”²⁴ Минатата година, кога го изврши големото чудо со нахранувањето на петте илјади со “петте јачменови лебови и двете малечки рипки”, тој “сфати дека ќе дојдат и ќе го земат насила за да го направат цар, [затоа] повторно се повлече на планина”.²⁵

GSAM 64Христос ги поучува учениците за Својата смрт

GSAM 64.3При подучувањето на своите ученици, Христос посебно истакна дека треба да ја отфрлат идејата за веднашно земно царство и да сфатат дека тој мора да умре и да воскресне, да замине и повторно да се врати. Затоа ги праша: “Што ако го видите Синот Човечки како се искачува таму каде што беше порано?”²⁶ Откако им заповеда “да не кажуваат никому дека тој е Исус Христос”, читаме: “Од тој час Исус почна да им покажува на своите ученици дека мора да оди во Ерусалим, да претрпи многу страдања од старешините, првосвештениците и книжниците, да биде убиен и да воскресне третиот ден. Тогаш Петар го зеде настрана и почна да го укорува, велејќи: Да не ти се случи тоа, Господи; тоа нема да ти се случи.”²⁷

GSAM 65.1Во исто време им рече дека има некои што стојат тука и нема да умрат додека не го видат Синот Човечки како доаѓа во своето царство.²⁸ Околу осум дена подоцна ова пророштво се исполни; и апостол Петар се повикува на таа “визија” за Христовото доаѓање во своето царство како доказ за вистинското второ доаѓање на Христос кое сѐ уште е во иднина.²⁹

GSAM 65.2Во едно време, кога Христос и Неговите ученици беа во Галилеја, Исус им рече: “Човечкиот Син ќе биде предаден во рацете на луѓето; и ќе Го убијат, и на третиот ден ќе воскресне. И тие многу се растажија.”³⁰ И сепак тие не успеаја да ја разберат неговата намера, зашто дури и додека тој се обидуваше да им ја впечати во умот свечената вистина за неговата смрт и воскресение, тие меѓусебно расправаа за тоа кој треба да биде најголем во царството небесно.³¹

GSAM 65.3Во друга прилика Петар му рече на Исус: “Ете, ние оставивме сѐ и те следевме; што, пак, ќе добиеме? А Исус им рече: Вистина ви велам: вие што ме следевте, во обновувањето, кога Синот Човечки ќе седне на престолот на славата своја, и вие ќе седнете на дванаесет престоли, судејќи ги дванаесетте племиња на Израел.”³² Сепак, мислата за царство што наскоро ќе биде основано им беше најприсутна во умот, и тие, како луѓе, почнаа да бараат највисоко место во царството.

GSAM 65.4Потоа доаѓа амбициозната мајка на Јаков и Јован, синови на Зеведеј, барајќи од Христос нејзините синови да добијат високи позиции — еден оддесно, а другиот одлево од Неговиот престол; или, можеби, еден да биде премиер на владата, а другиот државен секретар. Но Христос јасно рече: “Не знаете што барате.”³³

GSAM 66Триумфално влегување во Ерусалим

GSAM 66.1Приближно во тоа време се случи голем и зачудувачки настан. Тоа беше воскреснувањето на Лазар од гробот, кој веќе четири дена беше мртов. Таквото моќно чудо толку ги разбуди и зачуди луѓето што фарисеите се вознемирија, и тие, заедно со свештениците, веднаш свикаа совет; и во своите размислувања прашаа: “Што да правиме? Зашто овој човек прави многу чуда. Ако го оставиме вака, сите луѓе ќе поверуваат во него; и Римјаните ќе дојдат и ќе го земат и местото наше и народот наш.”³⁴ Додека сатанска сила оддолу ги обземаше оние што се обидуваа да го уништат Христос, сила од горе ги поттикнуваше масите да го прославуваат и да го исполнат она што беше предскажано за него.

GSAM 66.2По поводот спомнат погоре, народот излезе масовно, не само за да го види Исуса, туку и Лазара, кого тој го воскресна од мртвите. Сега им се чинеше сигурно дека Исус е нивниот долгоочекуван цар, и кога го сретнаа како доаѓа кон Ерусалим, седнат на младото магаре, зборовите од Писмото силно им се вратија во сеќавање, “Не плаши се, ќерко Сионова; ете, царот твој доаѓа, седнат на магарешко младенче.”³⁵ Од таа огромна толпа се издигна силен триумфалски вик, што многу ги вознемири студените и пресметливите фарисеи. Меѓу себе тие рекоа: “Забележувате ли дека не успевате ништо? Ете, светот отиде по него.”³⁶ На нивното барање Христос да го запре викањето, тој одговори: “Ви велам, ако овие замолчат, камењата веднаш ќе извикаат.”³⁷ Господ за оваа прилика рекол: “Извикувајте”, и ако народот не го исполни Неговото слово, тој ќе стави глас во камењата на улицата и тие ќе извикаат; зашто Неговото слово мора да се исполни.

GSAM 66Христос да замине и да се врати повторно

GSAM 66.3Не само што нашиот Спасител се обиде да ги насочи умовите на учениците кон фактот дека треба да умре и да воскресне, туку посака и да ги поучи дека царството нема да дојде додека тој не замине и не се врати повторно. Осврнувајќи се на своето распнување, тој рече: “Јас, ако бидам издигнат од земјата, ќе ги привлечам сите луѓе кон себе. Ова го рече, означувајќи со која смрт треба да умре. Луѓето му одговорија: Ние сме слушнале од Законот дека Христос останува засекогаш; и како ти велиш: Синот Човечки мора да биде издигнат? Кој е овој Син Човечки?”³⁸

GSAM 67.1За уште повеќе да ги впечати умовите на учениците со фактот дека треба да замине и да се врати пред неговото царство да се воспостави на земјата, тој рече: “Дечиња, уште малку сум со вас. Ќе ме барате; и како што им реков на Евреите: Каде што одам, не можете да дојдете, така и сега ви велам вам.... Симон Петар му рече: Господи, каде одиш? Исус му одговори: Каде што одам, не можеш сега да ме следиш, но подоцна ќе ме следиш.”³⁹ Потоа ги охрабри нивните вознемирени и ожалостени срца со овие зборови: “Да не се вознемирува срцето ваше; верувајте во Бога, верувајте и во мене. Во домот на Мојот Татко има многу домови; ако не беше така, ќе ви кажев. Одам да ви приготвам место. И ако одам и ви приготвам место, ќе се вратам и ќе ве примам кај себе, за да бидете и вие таму каде што сум јас.”⁴⁰

GSAM 67Притчата за благородникот

GSAM 67.2Повторно Спасителот се обиде да ја исправи погрешната идеја дека царството треба веднаш да се појави, со употреба на следнава приказна додека тој и учениците се качуваа кон Ерусалим: “Еден благородник отиде во далечна земја за да прими царство за себе и да се врати. И повика десет свои слуги, им даде десет фунти и им рече: Тргувајте додека не дојдам.... И се случи, кога се врати, откако го прими царството, тогаш заповеда да му ги повикаат слугите на кои им беше дал пари, за да дознае колку секој од нив заработил со тргување.”⁴¹ Во оваа приказна Господ се претставува себеси преку благородникот. Тој требаше да отиде во далечна земја — кај Својот Татко — и таму да го прими царството, пред да се врати да владее.

GSAM 68.1Во одговор на прашањето на учениците, “Кој ќе биде знакот на твоето доаѓање и на крајот на светот?”⁴² Спасителот им даде список на настаните што треба да се случат низ големата неволја што ќе дојде врз црквата, и на дефинитивните знаци што ќе се појават. Кога ќе се појават овие, да знаат дека Неговото доаѓање е близу, дури пред вратите, и дека тоа поколение што ќе ги види нема да помине од сцената на дејствувањето додека Тој не дојде.⁴³

GSAM 68Напуштен од сите ученици

GSAM 68.2Но, и покрај сите Христови поуки упатени на апостолите за неговата смрт и понижување, тие целосно не успеаја да ја сфатат вистината што им ја подучил за неговото судење и распнување. Толку слаба претстава имаа за вистината што, кога дојде судењето, нивната надеж умре и сите “го напуштија и побегнаа”.⁴⁴ Дури и Петар, секогаш ревносниот Петар, кој толку самоуверено тврдеше дека и ако сите луѓе го напуштат, тој никогаш нема да го напушти, неколку часа подоцна го негираше својот Господ и со заклетва изјавуваше дека не го познава човекот. Толку бавни беа во разбирањето на Господовото изјавување дека на третиот ден по неговото распнување ќе воскресне од мртвите, што прашуваа и расправаа меѓу себе “што би значело воскреснувањето од мртвите”.⁴⁵ Навистина, толку беа лишени од вера што откако тој умре и неговото тело беше положено во новата гробница на Јосиф, тие се подготвуваа да го балсамираат. Со надежта изгубена — погребана со Христос во гробот — каква сабота беше тоа за учениците! Со срца оптоварени со тага и разочарување, и без милостив, сочувствителен Спасител, чиј живот беше исполнет со дела на нежност и милосрдие, кој би можел да ги утеши и зајакне, колку пуста беше нивната состојба!

GSAM 69Возбудливи настани од утрото на Воскресението

GSAM 69.1Зората на првиот ден од неделата! Каква возбуда на небото и на земјата! Моќен ангел слегува од царствата на славата до гробот на Јосиф, со порака што му заповеда на Синот Божји да воскресне. “И ете, се случи голем земјотрес: зашто ангелот Господов слезе од небото, дојде и го тргна каменот од вратата и седна врз него. Лицето негово беше како молња, а облеката негова бела како снег: и од страв пред него чуварите се затресоа и станаа како мртви.”⁴⁶ “Многу тела на светителите што заспале воскреснаа и излегоа од гробовите по воскресението негово, и влегоа во светиот град и се појавија на мнозина.”⁴⁷ Замислете си такви посетители во Ерусалим, пред вратите на нивните пријатели, со пораката дека распнатиот Христос воскреснал од мртвите и дека и тие биле воскреснати преку неговата сила, за да сведочат за неговото воскресение. Каква активност меѓу учениците и светите жени — трчајќи наваму-натаму за да ја соопштат радосната вест: “Воскреснал од мртвите, зашто го видовме и зборувавме со него!”

GSAM 69Исус оди пеш на село

GSAM 69.2“И ете, двајца од нив истиот ден отидоа во едно мало село наречено Емаус, кое беше оддалечено од Ерусалим околу шеесет стадиони [седум и пол милји]. И тие меѓусебно разговараа за сѐ што се случило. И додека тие разговараа и расправаа, Исус сам им се приближи и тргна со нив. Но им беа очите задржани да не го познаат. И им рече: За што разговарате меѓусебно додека одите и сте натажени? А еден од нив, по име Клеопа, му одговори и рече: Дали си ти единствен странец во Ерусалим и не ги знаеш работите што се случија таму во овие денови? А тој им рече: Какви работи? И тие му рекоа: За Исус Назарејскиот, кој беше пророк силен во дела и во збор пред Бога и пред целиот народ; и како првосвештениците и нашите старешини го предадоа за да биде осуден на смрт и го распнаа. Но ние се надевавме дека тој ќе го откупи Израел. И покрај сето тоа, денес е трет ден откако се случија овие работи. Да, и некои жени од нашата дружина нѐ зачудија; тие рано беа кај гробот и кога не го најдоа неговото тело, дојдоа велејќи дека виделе и јавување на ангели, кои рекле дека тој е жив. И некои од нив што беа со нас отидоа кај гробот и најдоа дека е навистина така како што рекоа жените, но него не го видоа.

GSAM 70.1“Тогаш им рече: О, неразумни и бавни во срцето да верувате во сѐ што рекле пророците! Зарем Христос не требаше да ги претрпи овие маки и да влезе во славата Своја? И почнувајќи од Мојсеј и од сите пророци, им ги изложи во сите Писма работите што се однесуваа на Него.”⁴⁸ Додека се подготвуваше да јаде со нив, тој го прекрши лебот и благодари, “и им се отворија очите, и го познаа.... И почнаа да зборуваат еден со друг: Зарем срцата не ни гореја во нас додека зборуваше со нас по патот и додека ни ги отвораше Писмата?”⁴⁹

GSAM 70.2Сега, конечно, учениците можат да видат, откако им е целосно демонстриран проблемот, дека имало смрт и воскресение поврзани со мисијата на Спасителот. Но како ќе го гледаат прашањето за неговото царство?

GSAM 70.2“Се прикажа жив по страдањата со многу непобитни докази, покажувајќи им се четириесет дена и зборувајќи за работите што се однесуваат на Божјото царство; и, откако се собра со нив, им заповеда да не се оддалечуваат од Ерусалим, туку да чекаат на ветувањето на Таткото, за кое, вели тој, сте слушнале од мене. Зашто Јован навистина крштеваше со вода, а вие ќе бидете крстени со Светиот Дух не по многу денови.

GSAM 71Дали сега ќе го обновиш Царството?

GSAM 71.1“Кога, пак, се собраа, го прашаа, велејќи: Господи, дали во ова време ќе го вратиш царството на Израел? [што значи: Научивме дека беше потребно да бидеш распнат и да воскреснеш од мртвите, според Писмото, но зарем сега нема да го вратиш царството?] И им рече: Не е ваше да ги знаете времињата или периодите, кои Таткото ги поставил во Своја власт. Но вие ќе примите сила, откако ќе се излее Светиот Дух врз вас, и ќе бидете мои сведоци и во Ерусалим, и во цела Јудеја, и во Самарија, и до самиот крај на земјата. И кога ги кажа овие зборови, додека тие гледаа, Тој се издигна; и облак Го зеде од нивните очи. И додека тие внимателно гледаа кон небото како тој се издигнуваше, ете, покрај нив застанаа двајца луѓе во бели облеки; кои исто така рекоа: Вие, луѓе Галилејски, зошто стоите и гледате кон небото? Овој Исус, Кој е вознесен од вас на небото, така ќе дојде на ист начин како што сте го виделе да оди на небото.”⁵⁰

GSAM 71Исус ќе остане на небото до обновувањето

GSAM 71.2Сега, откако Спасителот ги напушти, и тие навистина го видоа како “се искачува таму каде што беше порано”, тие имаа уверување дека Светиот Дух ќе ги поучува за времето кога ќе дојде царството. Така, Петар во своите поуки до народот, по примањето на Духот, рече: “Тој ќе го прати Исуса Христа, за кого ви беше порано проповедано; кого небото мора да го прими до времињата на обновување на сѐ, за што Бог зборуваше преку устата на сите свои свети пророци од почетокот на светот.”⁵¹

GSAM 71.3На апостолот Петар, исто така, од Светиот Дух му беа дадени фактите за трите светови: Првиот, оној пред потопот, кој беше уништен со вода; вториот, сегашниот свет, зачуван за оган — оган со кој земјата е исполнета, како што гласи Revised Version — тој оган кој ќе биде погубение, пропаст и уништување на безбожните луѓе; третиот, новата земја, “во која живее праведноста”; или, како што некои преведуваат, “во која ќе живеат праведните”.⁵²

GSAM 72.1Апостол Павле го изложи воскресението на Божјиот народ и преобразбата на сите Негови свети од смртни во бесмртни, “во трепкање на око, при последната труба”. Тој им изјави на Коринтјаните дека Христос сега е на престолот на Својот Татко и таму ќе остане додека сите Негови непријатели не Му бидат покорени. Тоа е, додека не му биде дадено царството — неговото царство — во неговите раце од Таткото, како што е пророкувано во Даниел 7:13, 14; Псалм 2:8, 9. На црквата во Солун тој ѝ го претстави доаѓањето на Христос и воскресението како нејзина единствена надеж и како вистинска утеха кога нивните сакани беа одвоени од нив од раката на смртта.⁵³

GSAM 72Неодреден повраток на Господа

GSAM 72.2Сѐ уште црквата немаше дефинитивно знаење за времето кога Господ ќе се врати. Кога апостолот во своето прво писмо до Солуњаните рекол: “ние, живите што ќе останеме, ќе бидеме земени нагоре”, браќата го разбрале дека Христос доаѓа додека некои од нив сѐ уште се живи. Во своето второ послание тој ја коригира нивната погрешна претстава за неговото писмо и им вели дека “тој ден нема да дојде, освен ако претходно не дојде отпадништвото и не се открие Човекот на беззаконието, синот на погибелта; кој се спротивставува и се издигнува над сѐ што се нарекува Бог или што се обожава.”⁵⁴

GSAM 72Апостасијата

GSAM 72.3И сепак, црквата е оставена да тапка во темнина во врска со времето на Христовото второ доаѓање. Браќата научиле дека ќе има апостасија; но прашањето беше колку долго ќе трае таа. Одговорот подоцна му беше даден на Јован додека беше во визија на островот Патмос, во симболите што се наоѓаат во дванаесеттото и тринаесеттото поглавје од Откровението — “време, времиња и половина”, “четириесет и два месеци”, “илјада двесте и шеесет дена” (години); но сѐ уште не се беше случил настанот што го означува почетокот на тој долг период. Така, црквата сѐ уште се надевала и чекала на Христовото доаѓање, без точно да го знае времето на Неговото појавување; зашто откако ќе помине тоа време на мака, сѐ уште ќе останело кратко време на борба и триумф за “остаточната” црква.⁵⁵

GSAM 73.1Со завршувањето на записите во Новиот завет, темата за второто доаѓање на Христос ни е јасно поставена пред нас. Околу еден стих од секои триесет на некој начин го споменува второто доаѓање на нашиот Господ Исус Христос. За ова, и за положбата на црквата во однос на таа надеж низ вековите до денешните времиња, Роберт Патерсон, д-р по теологија, зборува во еден весник наречен Interior, под насловот “Благословената надеж”, на следниов начин:—

GSAM 73Земниот милениум — Патерсон

GSAM 73.2“Кога нашиот Господ ја остави Својата црква на земјата за да отиде кај Таткото, Тој ја остави во жалосна состојба. Неговите петстотини ученици беа опкружени од целиот свет на Неговите непријатели, организирани во антихристијански религии и влади од страна на една од највисоките интелигенции, поттикната од најотровната злоба и воспитана од искуството на вековите во најефикасните начини на уништување. Господ знаеше за нашата опасност; ниту во неговите последни говори ја ублажи, ниту вети какво било намалување на непријателството на светот и маките на црквата. Но, тој вети дека самиот ќе се врати за да ги собори своите непријатели и дека ќе нѐ поддржува до тој благословен ден. ‘Светот ве мрази. Во светот ќе имате мака. Ќе плачете и ќе тагувате, а светот ќе се радува. Вие ќе тагувате, но вашата тага ќе се претвори во радост.... А сега вие тагувате, но јас ќе ве видам повторно и вашето срце ќе се зарадува, и вашата радост никој нема да ви ја одземе. Ако отидам, ќе дојдам повторно и ќе ве примам кај себе, за да бидете и вие таму каде што сум јас.’

GSAM 74.1“Таква беше блажената надеж за неговото лично враќање со која ја утеши својата црква при неговото лично заминување. Во текот на целиот период на неговото отсуство, тој рече дека мораме да страдаме од неволји; и така се случи. Ако треба да уживаме во каков било период на надворешен мир за време на неговото отсуство, ако неговата црква треба да биде ослободена од нападите на светот, ако треба да има каков било век на чистота кога плевелот нема да расте меѓу пченицата, или ако, при неговото доаѓање, тој ќе биде пречекан од населението на земја исполнета со славата на Господа, или навистина дури и ќе може да најде вера на земјата, тоа за него ќе биде најнеочекувано изненадување. Исус не знаел за овој милениум. Велиме дека не знаел за него, бидејќи не ни кажал за него; а тој вели: ‘Ве нареков пријатели, зашто сѐ што слушнав од Мојот Татко, ви го објавив вам.’ Но во сите негови говори и притчи нема ниту најмала најава дека треба да се надеваме на каков било период на мир или слава пред неговото доаѓање. Апостолите се подеднакво неинформирани за милениум без Христос. Триста години по заминувањето на нашиот Господ, блажената надеж на црквата беше надежта за неговото враќање.

GSAM 74.2“Но кога, во текот на нејзината предвидена апостазија, невестата Христова почна да се теши во неговото отсуство со пријателството на земните цареви, сосема природно го сврте погледот од источното небо и од враќањето на нејзиниот Господ, кое ќе стави крај на нејзината световна величественост. Кога реформаторите ја приклонија евангелската труба кон своите усти ... соништата за бесхристов милениум беа веднаш отфрлени ... и црквата повторно почна да го очекува доаѓањето на Господ за да го уништи антихристот.... Во своите писма, проповеди и исповеди на верата, реформаторите ги прогласија своите предмилениумски надежи.

GSAM 74.3“Вестминстерското собрание го заклучува своето исповедание со декларација за верата во второто доаѓање на Господ со зборови кои целосно ја изразуваат верата на премилениумците. Тие прогласуваат со овие тешки зборови: ‘Како што Христос сака да бидеме сигурно уверени дека ќе има ден на судот, и за да ги одврати сите луѓе од гревот, и за поголема утеха на побожните во нивната неволја, така сака тој ден да биде непознат за луѓето, за да ја отфрлат сета плотска сигурност, и да бидат секогаш будни, бидејќи не знаат во кој час ќе дојде Господ: и да бидат секогаш подготвени да речат: Дојди, Господи Исусе: и дојди брзо!’⁵⁶

GSAM 75.1“Нашите реформски предци ги зацврстиле своите срца очекувајќи го доаѓањето на Господа и се охрабрувале еден со друг со повикот: ‘Држете го полето! Зашто тој доаѓа со легии на помош’, чувство кое неодамна е отелотворено во една популарна химна за будење, но познато на старите шкотски заветници.

GSAM 75.2“Но наскоро меѓу реформираните цркви настапи второ отпаѓање од верата. Во Шкотска беше познато како Модератизам; во Англија, како Аријанство, а во поново време, како Брод Черчизам; а во Америка се нарекуваше Унитаријанизам; а во Германија, Рационализам. Поставувајќи го човечкиот разум за судија, а нашето многу ограничено модерно набљудување за доказ, и негирајќи дека каков било настан може да се случи освен според текот на набљудуваните закони на природата, тоа го сведува Исус на ранг на еврејски рабин, прилично напреден за своето време, но целосно незапознаен со модерната наука. Се разбира, идејата за таква личност што се враќа од невидливиот свет за да владее на земјата беше отфрлена во хебрејската митологија.

GSAM 75Даниел Витби за Милениумот

GSAM 75.3“Ветувањата за неговото второ доаѓање и владеење на земјата беа толкувани како едноставно ширење на неговото евангелие и потчинување на голем дел од светот на христијанството во период од илјада, или, како што некои сметале, 360.000 години; за време на кој човештвото требало да напредува во уметностите на цивилизацијата и да ужива во невиден мир и просперитет. И на крајот на тој продолжен циклус, преголем за обичниот ум да го согледа, можеби ќе се случеше некое големо потресување на природата, и можеше да се каже дека Господ ќе дојде и ќе го уништи светот и ќе го повика човечкиот род на суд. Оваа теорија била разработена и популаризирана од еден англиски коментатор по име Витби [Даниел Витби починал во 1726 година], за кого од неговата објавена преписка се докажува дека бил аријанец, но чии коментари биле популарни кај неговата сопствена класа, а чиј митски милениум бил прифатен со одобрување од многу ортодоксни приматели на државна издршка и пријатели на државните цркви во Европа, на кои им ветувал долгорочно уживање на десетоците и почестите. Преку нивното влијание таа беше увезена во Америка, каде што веднаш беше искористена како материјал за празни говори и завршни говори.”

GSAM 76.1Такви беа теориите во различни делови на светот додека се приближуваше времето кога Господ го испрати свеченото предупредување за Своето доаѓање, дури “пред вратите”.