Поглавје 2 — Откриен планот за спасение

GSAM 38.1“Надежта одложена го разболува срцето, а желбата кога ќе се исполни е како дрво на живот.”¹ “Зашто вака вели Господ над воинствата: Уште еднаш, по кратко време, и Јас ќе го затресам небото и земјата, и морето и сувата земја; и ќе ги затресам сите народи, и желбата на сите народи ќе дојде; и ќе го исполнам овој дом со слава, вели Господ над воинствата.”²

GSAM 38.2Од времето кога Адам беше избркан од рајот и од дрвото на животот, зборовите упатени на Сатаната во врска со семето на жената — “Тоа ќе ти ја смачка главата” — дадоа надеж за конечната победа над ѓаволот, за соборување на неговите лукави планови и за враќање при дрвото на животот. Очекуваниот — ветеното Семе — така стана “Желба на сите народи”.

GSAM 38.3Во горенаведениот цитат од Агеј се чини дека доаѓањето на Овој Посакуван е поврзано со времето кога Господ ќе ги затресе и небото и земјата. Павле, пишувајќи до Евреите, го смести тоа тресење во иднината, велејќи: “Уште еднаш не само земјата, туку и небото ќе го затресам. И оваа реч: Уште еднаш, означува отстранување на оние нешта што се тресат, како на нешта што се создадени, за да останат оние нешта што не можат да се тресат. Затоа, примајќи царство што не може да се помести, да имаме благодат, преку која можеме да Му служиме на Бога прифатливо со почит и богобојазлив страв.”³ Овој јазик во врска со едното тресење, кое уште треба да дојде, се чини дека го става во тесна врска со конечното воспоставување на Божјото царство, под Христос, ветеното Семе, “Желбата на сите народи”.

GSAM 39.1Обновувањето што треба да се изврши преку Христос може јасно да се види во овие последни денови од сите оние што ја имаат целата Библија отворена пред себе. Не беше така со древните. Словото Господово дојде до нив: “заповед врз заповед, заповед врз заповед; правило врз правило, правило врз правило; малку овде, малку таму.”⁴ Така, во откривањето на планот на спасението за нив, тоа беше како патеката на праведните, “како светлина што свети сѐ повеќе и повеќе до совршениот ден.”⁵ Затоа станува прашање од голем интерес кратко да се следи постепеното откривање на тој план на неговиот древен народ.

GSAM 39Одложувањето не беше откриено на почетокот

GSAM 39.2Господ не ја одложи веднаш нивната надеж, правејќи го нивното срце болно со откривањето дека ќе поминат стотици години пред да ја достигнат исполната на нивните надежи во ветеното Семе. Од запишаните факти заклучуваме дека им беше дозволено да мислат дека првото родено дете ќе биде тоа Семе: и дека многу брзо, на некој начин, Едем ќе биде обновен, и тие повторно ќе имаат пристап до дрвото на животот. Кога се роди Каин, Ева извика: “Добив човек од Господ.”⁶ Некои хебрејски научници сведочат дека, буквално и целосно преведено, текстот гласи: “Добив човек, Господ.” Тоа значи: Еве го Семето што треба да го изврши ова господско дело на поразување на Сатаната. Нема запис за такво нешто кажано од Ева кога се родил Авел. Таа можела, и нормално, би претпоставила дека првородениот е тој што треба да го исполни ветувањето. Колку само нејзините надежи морале да се урнат, па дури и да умрат, како што се развивал карактерот на Каин и таа била сведок на неговиот лош пат што на крајот довел до убиството на неговиот брат. Пред Каин да го убие Авела, тие морале да добијат некакво светло и знаење за идната жртва што ќе биде принесена за нив; зашто Авел, божествено упатен, го донесе своето јагне за жртва, додека Каин, кој бил подучен исто како и неговиот брат, донесе жртва од плодовите на земјата, и тоа дури и помешано со духот на гнев и завист. Жртвата на Авел беше поприфатлива од Каиновата, бидејќи беше принесена “со вера”, и за неа Павле пишува: “Тој, умрен, уште зборува”.⁷

GSAM 40Дали Сет е Семето?

GSAM 40.1По смртта на Авел, се роди Сет, кога се обнови надежта; “зашто Бог”, рече Ева, “ми одреди друго семе наместо Авел, кого го уби Каин.”⁸ Потоа Сет беше вброен во родословот од Адам. (Види Битие 5:3.) Каин, вистинскиот првороден, не е вброен во родословот. Многу веројатно Ева претпоставила дека Сет е сега ветеното Семе. Од записот се чини дека по раѓањето на Сет, луѓето почнале да се нарекуваат по името на Господ. (Види маргина во Битие 4:26.) Можеби го правеле тоа со претпоставка дека Сет е оној што треба да биде конечниот владетел, Господ, и да го собори узурпираното владеење на Сатана.

GSAM 40Надежта насочена кон Ное

GSAM 40.2Во краткиот запис на настаните од времето на Адам до раѓањето на Ное, дадено е многу малку повеќе од родословот на човечкиот род. Со раѓањето на Ное (“праведниот”, на маргината) надежта повторно се разбуди, и народот рече: “Овој ќе нѐ утеши за нашиот труд и мака на нашите раце, поради земјата што Господ ја проколнал.”⁹ Божествениот збор молчи за тоа како, или на кој начин, тие очекувале утеха; но постоела надеж дека проклетството врз земјата на некој начин ќе биде ублажено. Знаењето за беззаконието кое постоеше во Ноевите денови, кога луѓето требаше толку да го исполнат светот со грев и насилство што родот ќе биде избришан од земјата со потоп, а само Ное и неговото семејство ќе го избегнат уништувањето; и фактот дека тој требаше сто и дваесет години да го предупредува светот за претстојното уништување, им беа сокриени.

GSAM 41Изградба на Вавилон

GSAM 41.1По потопот, луѓето преку Ное беа упатени да ја исполнат земјата; но како што почнаа да се размножуваат, тие го отфрлија Божјиот план за владеење над нив. Нимрод го воспостави царството Вавел (подоцна наречено Вавилон, првото од земните влади).¹⁰ Малку подоцна народот го започнал градењето на кулата Вавилонска, за да си направат име и да не бидат распрснати, што било сосема спротивно на она што Господ, преку Ное, им го подучувал. Наместо трпеливо да чекаат Господ да ги исполни Своите намери, тие го презеле тоа во свои раце, кога Бог го збунил нивниот јазик и така биле распрснати.

GSAM 41Авраам наследник на светот

GSAM 41.2Следејќи го краткиот запис до десеттото колено од Ное, го имаме повикот на Авраам, на кого Господ му рече: “Целата земја што ја гледаш, ќе ти ја дадам тебе и на твоето семе засекогаш. И ќе го направам твоето семе како прашината на земјата: така што ако некој може да го изброи прахот на земјата, тогаш и твоето семе ќе биде изброено. Стани, прошетај низ земјата, по должината и по ширината нејзина; зашто ќе ти ја дадам.”¹¹ И покрај ова ветување на Авраам дека ќе ја поседува земјата, Господ го увери дека ќе умре. Павле вели дека тој излезе во “место кое подоцна требаше да го добие за наследство.”¹² Ова прашање за исполнувањето на ветувањето несомнено му беше јасно на Авраам во визија од Бога, зашто тој “го очекуваше градот што има темели, чиј градител и творец е Бог.”¹³ Во Римјаните 4:13 се вели дека ветувањето беше “дека тој ќе биде наследник на светот;” не во неговата сегашна состојба, туку порано или подоцна, откако повторно ќе живее.

GSAM 42.1Од човечка гледна точка, Авраам не можеше да види како ветуваното семе може да биде негово сопствено потомство. Затоа тој предложи неговиот управител Елиезер да се нарече семето. Господ рече: “Не така; туку ќе биде оној што ќе излезе од твоите сопствени утроби.” Сега Господ почнува да му открива дека конечното дело на неговото семе нема да биде веднаш остварено. Му рече на Авраам: “Твоите потомци ќе бидат туѓинци во земја што не е нивна и ќе им слугуваат; и ќе бидат мачени четиристотини години... А ти ќе отидеш кај твоите татковци во мир; ќе бидеш погребан во добра старост.”¹⁴

GSAM 42.2Сопругата на Авраам предложи непромислен план за забрзување на исполнувањето на ветувањето; но откако се роди Исак, вистински син на Авраам и Сара, неговата законска сопруга, Господ рече за Исмаил и неговата мајка Агара: “Истерај ги оваа робинка и нејзиниот син.”

GSAM 42.3Во искушението на верата на Авраам при приносувањето на Исак на олтарот, тој научил лекција за воскресението на мртвите. За него се вели: “Сметајќи дека Бог може да го воскресне [Исак], дури и од мртвите; од каде и го прими во образ.”¹⁵

GSAM 42Вистинското семе

GSAM 42.4Аврааму некогаш му беше објавено дека вистинското Семе, преку кое сите народи треба да бидат благословени, иако по тело од неговото потомство, во вистина ќе биде Христос Божји; зашто Господ не му рече “семиња, како од многумина; туку како од еден, и на твоето семе, кое е Христос.”¹⁶ Апостол Павле за ова рече: “Писмото, предвидувајќи дека Бог ќе ги оправда незнабошците преку вера, му го проповедаше однапред евангелието на Авраама, велејќи: Во тебе ќе бидат благословени сите народи.”¹⁷ Ветувањето дадено на Авраама беше обновено на Исака и неговото семе,¹⁸ и исто така на Јакова.¹⁹

GSAM 42.5Бидејќи Јаков имаше дванаесет синови, сега природно се наметнува прашањето: преку кого треба да се следи родословот на вистинското Семе? Во вдахновеното сведоштво на Јаков за неговите синови, случајот беше решен: “Жезолот нема да се оддалечи од Јуда, ниту законодавец од меѓу неговите нозе, додека не дојде Шило; и кај него ќе биде собирањето на народот.”²⁰ Во исполнување на ова, добро е да се забележи дека Израелците, иако беа под власт на различни народи, имаа дозвола да го имаат својот Санхедрин. Така, Јуда — племето на Евреите така наречено по Јуда — имаше одреден глас во своето владеење сѐ додека Шило (Христос) навистина не дојде.

GSAM 43Сокриеното време

GSAM 43.1Патријарсите поседуваа одредено знаење за обновувањето и за ветеното Семе; но кога или колку долго пред тој да дојде, сѐ уште им беше скриено. Како што потомството на Јаков се умножуваше во Египет, и Асириецот — Фараон (Исаија 52:4) — кој “не го позна Јосифа”,²¹ ги угнетуваше, нивните мисли природно се враќаа на 400 (всушност 430) години спомнати на Авраама како период што ги опфаќа нивните страдања и нивното престојување како туѓинци, надевајќи се дека ослободувањето од нив ќе го донесе ветеното наследство.

GSAM 43.2Кога Мојсеј се роди, неговите родители виделе дека “тој беше убаво дете”.²² Светлина сигурно им била дадена дека тој, по Божја волја, треба да биде ослободител на Израел од нивното сурово ропство. Без сомнение, ова знаење му било пренесено на Мојсеј; зашто кога, на четириесетгодишна возраст, тој одлучил целосно да замине со угнетените Израелци и да страда со нив, наместо да биде наречен син на фараоновата ќерка и наследник на египетскиот престол,²³ и кога почнал да ја застапува својата нација, и во нејзина одбрана убил Египќанец, тој многу се зачудил што тие не го препознале неговото дело; “зашто тој претпостави дека неговите браќа ќе разберат дека Бог преку негова рака ќе ги избави.”²⁴

GSAM 44.1Кога дојде времето од Господ за Израелците да излезат од Египет, тие заминаа, и тоа точно во предвиденото време. Излез 12:40, 41. Тие не можеле да го сметаат Мојсеј за свој конечен владетел и за семето на кое му беше дадено ветувањето, бидејќи тој беше од племето Левијско, а зарем Јаков во своето вдахновено предвидување не објави дека Јуда ќе биде нивен владетел сѐ додека не дојде Шило?

GSAM 44“Ќе Го видам, но не сега.”

GSAM 44.2Кога Израелците беа на пат кон Ханаан, Валак, царот на Моав (потомкот на Лот), го повика Валаам да го проколне Израел. Господ го претвори неговото проклетство во благослов, преку кој тие добија дополнително светло, наменето да ја отфрли помислата дека конечното ослободување од узурпацијата на Сатаната ќе биде веднаш по нивното влегување во Ханаан. Во Светото Писмо за тоа се вели: Валаам, во визија од Бога, рекол: “Ќе го видам, но не сега; ќе го гледам, но не одблиску: ќе излезе ѕвезда од Јаков, и ќе се подигне жезол од Израел, и ќе ги погоди аглите на Моав, и ќе ги истреби сите синови на Сеф.”²⁵

GSAM 44.3За ова многубројно семе што произлегло од Авраам, Павле зборува вака: “Затоа од еден човек, и тоа од него кога веќе беше речиси мртов, произлегоа толку многу, колку ѕвездите на небото во мноштво и како песокот покрај морскиот брег, кој е безброен. Сите овие умреа во вера, не примајќи ги ветувањата, туку само оддалеку ги видоа, се уверија во нив, ги прегрнаа и исповедаа дека се туѓинци и патници на земјата.”²⁶

GSAM 44.4Срцето на Израел не требало да ослабне или да се обесхрабри од предвидувањето на Валаам дека исполнувањето на нивната надеж не е “сега” ниту “блиску”; зашто Господ, не долго пред ова пророштво, се обврзал со сопствениот живот дека славната состојба конечно ќе дојде. Преку Мојсеј тој рекол: “Но, како што е вистина дека Јас живеам, целата земја ќе се исполни со славата Господова.”²⁷ Во деновите на пророкот Авакум, 863 години подоцна, истата вистина беше повторена, но се зборуваше за неа како за настан што сѐ уште треба да дојде: “зашто земјата ќе се исполни со познание на славата Господова, како што водите го покриваат морето.”²⁸

GSAM 45Службата во Светилиштето – Тип на Вистинското

GSAM 45.1Кога Господ го изведе Израел од Египет, Тој пред целото логорство го објави Својот закон на морални заповеди и им даде копија од него на камен, врежана со Својот прст, за да бидат постојано упатувани кон Спасителот Кој конечно ќе се принесе себеси во жртва за нив; и за да преку Својата драгоцена крв нивните гревови бидат очистени, Тој во пустината постави светилиште. Овој шатор, или светилиште, во целата своја конструкција, Мојсеј беше упатен да го направи точно според примерокот што Господ му го покажа на планината.²⁹ Службата во ова светилиште беше сенка на вистинската служба на Христос во небесното светилиште.³⁰ Додека целта на Бога во приносите и жртвите на светилиштето беше да им претстави на луѓето сенка на “добрите нешта што доаѓаат”,³¹ напорот на Сатана беше да го наведе народот да го смета за важен самиот принос, наместо Христос и неговата вистинска служба, за која тој беше само пример. Така, тој се обидуваше да ги наведе да се потпрат на сопствените дела за спасение.

GSAM 45.2Намерата на Господа беше да биде владетел на својот народ — Израелците — да води нивни битки и да ги покорува народите. Тој имаше свој начин на владеење, како што се покажува од следниов текст: “Кога ги истреби седумте народи во земјата Хананска, им ја подели нивната земја со жреб. И потоа им даде судии околу четиристотини и педесет години, сѐ до пророкот Самуил.”³²

GSAM 45Израел бара цар

GSAM 45.3На Израелците очигледно не им се допаѓал начинот на кој Господ ги владеел. Сепак, неговата цел и волја била тие да бидат посебен народ, различен од сите други околу нив. Да ги следеле тие неговите упатства строго, дури и народите ќе рекле за нив: “Навистина, овој голем народ е мудар и разумен народ. Зашто има ли таква голема нација, која има Бог толку блиску до себе, како што е Господ, нашиот Бог, во сѐ за што ќе Го повикаме?”³³

GSAM 46.1Во своето незадоволство тие побараа од Самуил да им постави цар, а Господ му рече на Самуил: “Тие Ме отфрлија, за да не царувам над нив.”³⁴ Повторно му рекоа на Самуил, и тоа малку поопределено: “Сега постави ни цар да ни суди, како и сите народи.”³⁵ Самуил внимателно им ја изложи тиранијата што ќе ги снајде доколку имаат цар, но “сепак народот не го послуша гласот на Самуил; и рекоа: Не! Туку ќе имаме цар над нас; за да бидеме и ние како сите народи; и нашиот цар да ни суди, и да излегува пред нас, и да ги води нашите битки.”³⁶

GSAM 46.2Така тие имаа цареви што ги владееја околу петстотини години, прво како едно царство под Саул, Давид и Соломон, а потоа поделени во две царства, Израел и Јуда. Малкумина од нивните цареви беа добри и праведни, но повеќето беа зли, водејќи го народот во идолопоклонство и тешки беззаконија. Така, народот не беше само како народите околу нив по тоа што имаше цар, туку и во нивната безбожност, во напуштањето на Бога на нивните татковци и во обожувањето идоли и небесните војски.

GSAM 46.3Господ за ова кралско владеење, преку устата на пророкот Осија, рекол: “О, Израеле, ти сам себеси се уништи; но во Мене е твојата помош. Јас ќе бидам твојот цар; каде е друг што може да те спаси во сите твои градови? И твоите судии за кои рековте: Дајте ми цар и кнезови? Јас ви дадов цар во Мојот гнев и го земав во Мојата лутина.”³⁷

GSAM 47Превртено Царство

GSAM 47.1Ова кралско владеење продолжи сѐ додека Халдејците не го запалија Ерусалим, не ги зедоа садовите од храмот и не го одведоа Јудејското царство во плен во Вавилон, каде што останаа седумдесет години, како што беше предвидено против нив. Со престанокот на ова монархиско владеење, Господ преку пророкот Езекиил му рече на Сидекија, нивниот последен цар, “Ти, осквернети злобни кнеже Израилев, чиј ден дојде, кога беззаконието ќе има крај, вака вели Господ Бог: Тргни ја дијадемата и симни ја круната: ова нема да остане исто: возвиши го оној што е низок [управителот на Вавилон], и понижи го оној што е висок [овој многу самовоздигнат владетел од племето Јудово]. Ќе превртам, ќе превртам, ќе превртам: и нема веќе да биде, додека не дојде оној кому му припаѓа; и ќе му го дадам нему.”³⁸

GSAM 47.2Овој законски владетел, вистинското Семе, е Христос. За него пророкот Михеј напишал: “Ти, кула на стадото, силна тврдино на ќерката Сионска, кај тебе ќе дојде, дури и првото владеење [владеење над земјата, обновено во Христос]: царството ќе дојде кај ќерката на Ерусалим.”³⁹

GSAM 47.3Кога Израел го изгуби жезолот, тој премина во рацете на вавилонскиот цар. Бидејќи последователно беа под владеење на Медо-Персија, Грција и Рим, царството беше трипати соборено. За време на владеењето на Цезар Август, римски император, Христос, законскиот наследник на Давидовиот престол,—вистинското Семе на жената, на Авраама и на Давид,—се роди, и тоа на начин предвиден во пророштвото.

GSAM 47.4За народот да знае дека законскиот Владетел, вистинското Семе, беше повеќе од обичен смртен човек со краткотрајно царство, Господ го поттикна псалмистот да напише: “Ќе го направам мој првороден, повисок од царевите на земјата. Ќе го зачувам моето милосрдие за него засекогаш, и мојот завет ќе стои цврсто со него. И неговото семе ќе го направам да трае вечно, и неговиот престол како деновите на небото.” “Неговото семе ќе трае вечно, и неговиот престол како сонцето пред мене. Тој ќе биде утврден засекогаш како месечината, и како верен сведок на небото.”⁴⁰

GSAM 48.1Во пророштвото на Исаија понатаму читаме за овој Владетел вака: “Ни се роди дете, ни се даде син: и власта ќе биде на неговото рамо; и името негово ќе се нарече Чудесен, Советник, Силен Бог, Вечен Татко, Кнез на мирот. На растежот на владеењето Негово и на мирот Негов нема крај, на престолот Давидов и на царството Негово, за да го уреди и да го утврди со суд и со правда отсега и засекогаш. Ревноста на Господа над воинствата ќе го изврши ова.”⁴¹

GSAM 48Пренесување на Енох и Илија

GSAM 48.2Постојат запишани случаи на личности од античко време кои биле пренесени на небото без да ја вкусат смртта. За Енох, седмиот од Адам, се вели: “Тој одеше со Бог и го немаше, зашто Бог го зеде.”⁴² “Преку вера Енох беше пренесен за да не ја види смртта и не се најде, бидејќи Бог го пренесе; зашто пред да биде пренесен имаше сведоштво дека Му беше угоден на Бог.”⁴³

GSAM 48.3Повторно, додека Илија и Елисеј одеа заедно, “се случи, додека тие уште одеа и зборуваа, ете, се појави огнена кола и огнени коњи и ги разделија обајцата; и Илија се крена во небото со виор. И Елисеј го виде, и извика: Татко мој, татко мој, кочија на Израел и коњаници негови! И повеќе не го виде.”⁴⁴

GSAM 48.4Енох пророкувал за Христовото доаѓање како судија на целата земја, со овие зборови: “Ете, Господ доаѓа со десетици илјади од своите свети за да им суди на сите и да ги обвини сите безбожници за сите безбожни дела што ги сториле и за сите навредливи зборови што безбожните грешници ги изговориле против него.”⁴⁵

GSAM 49Јов поучуваше за доаѓањето на Господ

GSAM 49.1Јов, за кого се смета дека живеел во времето на Мојсеј, имал некое знаење за доаѓањето на Христос и за воскресението; зашто рекол: “О, да беа моите зборови сега напишани! О, да беа тие отпечатени во книга! Да беа врежани со железна писалка и олово во карпа засекогаш! Зашто знам дека мојот Откупител живее, и дека тој ќе застане во последниот ден на земјата; и иако по мојата кожа црвите го уништат ова тело, сепак во моето тело ќе Го видам Бога: кого јас ќе Го видам за себе, и моите очи ќе Го видат, а не друг.”⁴⁶

GSAM 49Престолот на Давид, престолот на Господа

GSAM 49.2Престолот на Давид се нарекуваше престолот на Господ. “Соломон седна на престолот Господов како цар наместо Давид, татко му.”⁴⁷ Господ “му се заколна со заклетва нему [Давиду], дека од плодот на неговите колкови, по тело, ќе го подигне Христос да седне на неговиот престол: тој, гледајќи го тоа однапред, зборуваше за воскресението на Христос, дека неговата душа не беше оставена во пеколот, ниту неговото тело виде распаѓање.”⁴⁸ И понатаму се вели за Христовото идно владеење: Тој ќе седи на Давидовиот престол. (Види Исаија 9:7.) Повторно, “Царевите на земјата се собраа и владетелите се советуваат заедно против Господ и против Неговиот Помазаник.... Сепак, го поставив мојот цар на мојата света гора Сион. Ќе го објавам декретот: Господ ми рече: Ти си мојот Син; денес те родив.”⁴⁹ Повторно, “Господ му рече на мојот Господ: Седи десно од мене, додека не ги направам твоите непријатели подножје на твоите нозе.”⁵⁰

GSAM 49Евреите збунети

GSAM 49.3Овие текстови ги збунија Евреите. Тука беше проблем што не можеа да го решат: ако Давид го нарекол Господ, како тогаш тој бил негов син? Како можел да биде дете родено од семето на Давид, а сепак да биде Емануел — Бог со нас? Сепак, Исаија, нивниот сопствен пророк, објави: “Девица ќе зачне и ќе роди син, и ќе го нарече името негово Емануел.”⁵¹

GSAM 50.1Христос добро го знаеше прашањето што ќе ги замолчи фарисеите што се препираа, па затоа ги праша: “Што мислите за Христос? Чиј син е тој? Му велат: Синот Давидов. Тој им вели: Како тогаш Давид во Духот Го нарекува Господ, велејќи: Господ му рече на мојот Господ: Седи од мојата десница, додека не ги положам твоите непријатели за подножје на твоите нозе? Ако Давид тогаш го нарекува Господ, како е тој негов син?”⁵²

GSAM 50.2Оваа тема повторно се споменува во Псалм 45:6, 7: “Престолот Твој, о, Боже, е за век и век; жезолот на Твоето царство е праведен жезол. Ти ја сакаш праведноста, а го мразиш беззаконието; затоа Бог, твојот Бог, те помаза со масло на радост повеќе од твоите другари.”⁵³ Со овие Писма пред умот, еврејскиот народ морал да има возвишени сфаќања за карактерот на идниот Владетел и Обновувач. Не можело да биде поинаку.

GSAM 50Семето од божествено потекло

GSAM 50.3Дадена е детална инструкција за Христос и неговото раѓање, бидејќи Господ преку пророкот Михеј го означи неговото божествено потекло, па дури и малото село каде што требаше да се роди: “А ти, Витлеем Ефратски, иако си мал меѓу илјадниците на Јуда, сепак од тебе ќе излезе за Мене Оној што ќе биде Водач во Израел; чиј излез е оддавна, од вечноста” (во маргината, на хебрејски, од “деновите на вечноста”).⁵⁴

GSAM 50Божјото присуство се манифестира во Шехината и облакот

GSAM 50.4Подоцна во историјата на Израелците, кога Соломон ја завршил изградбата на храмот, кој, како што рекол, морал да биде исклучително “величествен”, шехината на Божјата слава го зазела своето место меѓу херувимите над милосрдишниот престол. Записот вели дека при посветувањето на храмот, кога свештениците излегле од светото место, “облакот го исполни домот Господов, така што свештениците не можеа да застанат да служат поради облакот: зашто славата Господова го исполни домот Господов.”⁵⁵ Присуството на Господа во овој храм беше очигледно за очите на народот во облакот на славата. Господ му одговори на молитвата на Соломон во оваа пригода и му рече: “Ја услишав твојата молитва и го избрав ова место за Себеси за куќа на жртвување.”⁵⁶

GSAM 51.1Народот згреши — се оддаде на идолопоклонство — и следствено нивниот град и светилиште беа во урнатини седумдесет години. По ропството, храмот беше повторно изграден под раководство на Зерубавел. Иако беше помалку величествен од оној изграден од Соломон, сепак Господ преку својот пророк рече за него: “Славата на овој понов храм ќе биде поголема од славата на првиот.”⁵⁷ Овој храм беше разубавен од страна на Ирод, и во неговите дворови Спасителот поучуваше. Првиот храм имаше облак на слава што го претставуваше Господа, но во вториот влезе самиот Спасител, Создателот на сѐ.

GSAM 51Славната влада на стеблото на Јесеј

GSAM 51.2За оние што со нетрпение чекаа во времето на Исаија, претставите преку неговото пророштво за славните работи поврзани со конечниот откуп сигурно биле извор на сила и охрабрување. Овие пророштва повторно најјасно ја нацртуваат линијата од каде што треба да дојде овој очекуван Ослободител, како што следува: “И ќе излезе фиданка од стеблото на Јесеј, и ќе никне гранка од неговите корени: и Духот на Господа ќе почива врз него, духот на мудрост и разум, духот на совет и сила, духот на знаење и на стравот од Господа; и ќе го направи брз во разбирањето на стравот Господов; и нема да суди според она што го гледаат очите негови, ниту ќе прекорува според она што го слушаат ушите негови: туку со праведност ќе суди на сиромашните и со правичност ќе прекорува за кротките на земјата: и ќе ја удри земјата со жезолот на устата своја и со здивот на усните свои ќе ги убие безбожниците.”⁵⁸

GSAM 52Воскресението учено од пророците

GSAM 52.1Пророкот Исаија исто така ја учел доктрината за воскресението на мртвите, со овие утешни зборови: “На оваа гора Господ над воинствата ќе им приготви на сите народи гозба од мрсна храна, гозба од вина на талогот, од мрсна храна полна со срж, од вина на талогот добро пречистени. И на оваа гора ќе го уништи лицето на покривот што е фрлен врз сите народи и завесата што е раширена над сите народи. Тој ќе ја проголта смртта во победа; и Господ Бог ќе ги избрише солзите од сите лица; и ќе ја отстрани навредата на својот народ од целата земја; зашто Господ зборуваше. И ќе се каже во тој ден: Ете, ова е нашиот Бог; на Него чекавме, и Тој ќе нѐ спаси: ова е Господ; на Него чекавме, ќе се радуваме и ќе се веселиме во Неговото спасение.”⁵⁹

GSAM 52Царството на обновената земја

GSAM 52.2Истиот пророк вели дека тоа ќе биде обновена земја во која ќе се воспостави конечната власт: “Зашто, ете, Јас создавам нови небеса [атмосферски небеса] и нова земја; и претходното нема да се спомнува, ниту ќе дојде на ум [во маргината, хебрејски, “да дојде на срце”, односно, да се посакува повторно]. Но, радувајте се и веселете се засекогаш во она што го создавам: зашто, ете, го создавам Ерусалим за радост, и неговиот народ за веселие. И Јас ќе се радувам во Ерусалим, и ќе се веселам во мојот народ: и плач повеќе нема да се слушне во него, ниту глас на ридање. Оттаму [од времето кога ќе се создаде новата земја] нема повеќе да има новороденче [кратковечно дете], ниту стар човек кој не ги исполнил своите денови [прерана старост]: зашто детето ќе умре на сто години [во времиња кога луѓето живееле деветстотини години, децата можеле да бидат на сто години]; но грешникот, кога ќе наполни сто години [во подоцнежните години од стогодишниот животен век], ќе биде проколнат. [Тие што ќе умрат во времето кога ќе биде воспоставена новата земја се оние што ќе погинат во “погибелта на безбожните луѓе”. 2. Петров 3:7.] И ќе градат куќи и ќе живеат во нив; и ќе садат лозја и ќе го јадат нивното грозје. Нема да градат, а друг да живее во нив; нема да садат, а друг да јаде: зашто колку што се деновите на едно дрво [дрвото на животот, Септуагинта], толку ќе бидат деновите на мојот народ, и моите избраници долго ќе уживаат во делото на своите раце.”⁶⁰

GSAM 53.1Езекиил гледа низ долгата перспектива на времето до воскресението на мртвите. Преку него Господ вели: “Ете, народе мој, Јас ќе ги отворам вашите гробови, ќе ве извадам од гробовите ваши и ќе ве вратам во земјата Израелска.”⁶¹

GSAM 53“Тој ги поднесе нашите страдања”

GSAM 53.2На Исаија, евангелскиот пророк, му беше поцелосно откриено искушението, страдањата и смртта на Спасителот заради луѓето. “Кој”, вели пророкот, “му поверува на нашето известување? И на кого му е откриена раката Господова? Зашто пред Него ќе израсне како нежно растение, и како корен од сува земја: нема ниту облик, ниту убавина; и кога ќе Го видиме, нема убавина за да Го посакаме. Презрен и отфрлен од луѓето, човек на страдања и запознаен со болка: и ние како да ги сокривме нашите лица од Него; беше презрен и не Го сметавме за ништо. Навистина, тој ги понесе нашите болести и ги носеше нашите маки; а ние сметавме дека е поразен, удрен од Бога и мачен. Но тој беше ранет за нашите престапи, беше изранет за нашите беззаконија; казната за нашиот мир беше врз него, и со неговите рани ние сме излекувани.”⁶²

GSAM 53.3Дали овие толку прекрасни настани ќе се случат во моето време? можеби би прашале луѓето, како и пророкот. Одговорот би бил: Тие нема да се случат сега; сѐ уште не е дојдено времето за доаѓањето на овој голем Ослободител. Но, вели пророкот: “Твоите очи ќе Го видат Царот во Неговата убавина; тие ќе ја видат земјата што е многу далеку”.⁶³

GSAM 54Пророштвата на Даниел ја откриваат иднината

GSAM 54.1Сепак, преку пророкот Даниел Господ почна да го поучува својот народ за последователните царства што требаше да се појават и да владеат сѐ до воспоставувањето на неговото вечно царство; и да открие еден посебен временски период, од настан што тогаш сѐ уште требаше да се случи, до самото појавување и погубување на Месијата. Толкувањето на сонот на Навуходоносор откри дека четирите царства што ќе владеат со светот ќе се намалуваат во моќ и величественост во сооднос со намалувачката вредност на златото, среброто, бакарот и железото; и дека конечно, скршената, несложена состојба на царствата ќе биде споредлива со кршливоста на железото измешано со каллива глина. Потоа требало да дојде царството небесно кое требало да го следи уништувањето на оние царства што требало да станат како плева од летното гумно, така што немало да се најде место за нив, додека Божјото царство ќе ја исполни целата земја.

GSAM 54.2Потоа, во визијата на седмото поглавје, под симболите на четирите големи ѕверови, истата основа е повторно опфатена и се претставени други карактеристики на овие царства. Во ова поглавје е прикажана кариерата и делото на моќта на “малото рогче” што треба да се појави, по поделбата на четвртото царство на десет делови, соборувајќи или потчинувајќи три од нив за да се воспостави како духовен владетел над сите нив. Оваа папска власт ќе продолжи во поделената и кршлива состојба на четвртото царство, дури 1260 години. Така беа откриени настани што се протегаат до времето кога Христос ќе го прими царството од Својот Татко и ќе им го даде на светите на Севишниот; царство кое конечно ќе владее над целата земја и ќе стои засекогаш.

GSAM 55Две илјади триста дена

GSAM 55.1Во осмата глава на Даниел, под визијата за овенот, козата и “малото рогче што порасна премногу”, пророкот повторно е пренесен до крајот на времето. Во стиховите 13 и 14 неговото внимание е насочено кон временски период — 2300 дена — кој се протега до судот. Тоа беше долг временски период, и така пророкот го разбра; зашто ангелот го извести дека визијата е сѐ уште за многу денови. Сѐ уште не беше даден датум за почетокот на деновите, и затоа тој го завршува поглавјето велејќи: “Се зачудив на визијата; но никој не ја разбра.”

GSAM 55Седумдесетте недели до Месијата

GSAM 55.2Деветтото поглавје раскажува за ангелот кој дојде кај Даниел, како одговор на неговата молба, за да му даде вештина и разбирање. Тој го извести за период од седумдесет недели. Шеесет и девет од овие недели од години [што, како што ни е кажано, е значењето на зборот шевуим, преведен како “недели”] ќе се протегаат до Месијата. Точната точка од која требало да започне периодот, “заповедта за обновување и градење на Ерусалим”, сѐ уште не била дадена. Се поставува прашањето, како Даниел можел да знае каде ќе завршат шеесет и деветте недели? Во дванаесеттото поглавје прашањето за времето повторно се разгледува и на неговото прашање: “Кој е крајот на овие работи?”, му е кажано да си оди по својот пат, бидејќи зборовите се “затворени и запечатени до времето на крајот”, кога “мудрите ќе разберат”.

GSAM 55.3Без сомнение, ова прашање за времето е еден од случаите на кои апостол Петар алудира кога вели: “За кое спасение пророците се распрашуваа и ревносно истражуваа, пророкувајќи за благодатта што требаше да дојде кон вас, истражувајќи на кое или на какво време укажуваше Духот на Христос што беше во нив, кога однапред сведочеше за Христовите страдања и за славата што требаше да следи.”⁶⁴

GSAM 56Судбата на безбожниците

GSAM 56.1Малахија, последниот од пророците на Стариот Завет, остава возбудливо опишување на конечната пропаст на безбожниците: “Ете, доаѓа ден, кој ќе гори како печка; и сите горди, да, и сите што прават зло, ќе бидат слама; и денот што доаѓа ќе ги запали, вели Господ над воинствата, така што нема да им остави ни корен, ни гранка. Но вам, што се плашите од името мое, ќе изгрее Сонцето на праведноста со исцеление во своите крилја; и ќе излезете и ќе пораснете како телиња од јаслите. И ќе ги згазите безбожниците; зашто тие ќе бидат пепел под табаните на вашите нозе во денот кога ќе го сторам тоа, вели Господ над воинствата.”⁶⁵

GSAM 56.2Со сите овие факти запишани во Стариот Завет во посед на Израелците, кои им откриваа толку многу карактеристики на планот за спасение, колку голем морал да биде интересот на ревните студенти на словото додека гледале и сфаќале дека се приближуваат кон времето кога ќе дојде ова ветувано Семе. Додека масите, па дури и оние што ги читаа Писмата во синагогите секоја сабота, не успеаја да го разберат зборот (Дела 13:27), побожните, ревносни луѓе, кои верно ги пребаруваа Писмата под водство на Духот, несомнено се молеа усрдно, како што правеше апостолот Јован во ова време, “Дојди, Господи Исусе, дојди брзо.”