Поглавје 15 — Сѐ поголема светлина и поголеми чуда

GSAM 235.1“Потсетете се на поранешните денови, во кои, откако се просветливте, поднесовте голема борба со страдања; делумно, додека бевте изложени на потсмев и страдања, а делумно, додека станавте сопатници на оние што беа така третирани.”¹

GSAM 235.2Периодот од времето од разочарувањето во 1844 година додека не беше изнесена јасната светлина во врска со светилиштето и пораката на третиот ангел, беше период на особена проба. Адвентистите кои сѐ уште инсистираа дека биле во право во претходното движење, навистина беа “предмет на потсмев” за оние кои сметаа дека пораката е целосен неуспех; и поради оваа причина беа цел на големи навреди. Тие тоа можеа радосно да го поднесат додека се држеа за Господа со вера и ја споделуваа присутноста на Неговиот Свет Дух.

GSAM 235Две посебни точки на напад

GSAM 235.3Сатаната имаше две посебни точки на искушение за адвентистичкиот народ. Првата беше да ги наведе оние кои беа цврсти во верувањето дека пророчкото време завршило, да поверуваат дека второто доаѓање на Христос е духовно доаѓање и дека тој на некој начин го направил ова доаѓање на крајот на двете илјади триста дена. Втората беше да ги наведе оние кои се двоумеа во врска со своето минато искуство да се откажат од него. Така, додека вистината во врска со светилиштето и пораката на третиот ангел постепено се откриваше од Писмото, пораките од Духот Божји, преку дарот на пророштвото, го потврдуваа минатото движење, нарекувајќи го “светла светлина” што Бог ја постави на почетокот на патеката, за да свети сѐ до градот, и укажуваа на доказите од Писмото дека второто Христово доаѓање ќе биде буквално и лично, и затоа не може да биде настанот на крајот на “деновите”.

GSAM 236Прекрасни пројави

GSAM 236.1Кога Господ би зборувал со Својот народ преку визии во овие последни денови, зарем не би очекувале дека во самото појавување ќе има очигледни знаци на божественото? Овие знаци се очигледни во визиите на г-ѓа Е. Г. Вајт. Самиот феномен на визиите, како што е прикажано во Поглавје 13, е едноставно чудесен; но има многу прекрасни карактеристики поврзани со нејзините поранешни виденија, кои ќе ги забележите додека понатаму ја читате оваа книга; и дали би можеле да очекуваме да биде поинаку кај дар од ваков карактер, наменет од Бога да го привлече вниманието на луѓето и да ги наведе да речат, како Мојсеј: “Ќе се свртам и ќе го видам овој голем призор”? Едноставната изјава на сиромашно, болно, слабо девојче, наизглед на работ на гробот, дека Господ ѝ дал визија, не би била доволна за да го постигне тоа. Чудесните пројави поврзани со визиите навистина создадоа интерес за нив, и девојчето беше повикано да оди од место на место и да раскажува што Господ ѝ заповедал да го соопшти на другите.

GSAM 236Забележителни појави во третата визија

GSAM 236.2Тука ќе наведам некои факти во врска со нејзината трета визија, онаа што ѝ била дадена во нејзиниот татков дом, спомната во 13. поглавје, како што ми ги раскажаа таткото и мајката на г-ѓа Вајт, нејзината сестра, г-ѓа Сара Белден, и други.

GSAM 236.3Во собата каде што се случила визијата, на комодата лежела многу голема семејна Библија. Таа била примерок од издание отпечатено во Бостон од Џозеф Тил во 1822 година. Книгата е со димензии осумнаесет на единаесет инчи, дебела четири инчи и тежи малку над осумнаесет фунти. Додека беше во визија, таа стана, ја зеде оваа тешка Библија на левата рака, со книгата отворена, и ја испружи под прав агол во однос на телото; и потоа повеќе од половина час со десната рака свртуваше на различни места и покажуваше на различни стихови од Писмото, кои ги повторуваше додека очите ѝ гледаа нагоре, во спротивна насока од книгата. Нејзината сестра Сара (подоцна сопруга на Стивен Белден), или, понекогаш, некое друго присутно лице, го гледаше секој стих кон кој ќе покажеше со прстот и јасно виде дека во секој случај таа го повторуваше стихот на кој прстот ѝ беше поставен. Мајка Хармон кажала дека нејзината ќерка Елен во нејзината природна состојба “не можела, поради недостаток на сила, да ја крене таа тешка Библија од комодата; но во визијата ја држела исто толку лесно, очигледно, како да е само џебен Нов завет”.

GSAM 237.1Еве, навистина, чудо! — кревка девојка, тешка само седумдесет фунти, држеше тешка Библија повеќе од половина час во положба во која и силен човек не би можел да ја држи две минути; повторно, свртувајќи од место на место кон стихови од Писмото кои во секој случај се покажуваа како стиховите што таа ги повторуваше, додека очите ѝ беа свртени нагоре и во спротивна насока од книгата; и на крај, глас што излегуваше од личност без никакво движење на белите дробови или дишење во телото, и точно ги повторуваше означените стихови од Писмото,—сето ова сигурно е над обвинението дека е произведено од човечка рака, или како последица на болест. Оние што го видоа го сметаа за најјасна манифестација на Духот на Оној што зборуваше од запалената грмушка. Ваквите манифестации во третата визија на госпоѓица Хармон, каде што беа познати, даваа убедлив доказ дека во визиите имало моќ поголема од конечната.

GSAM 237Видението во Топшам

GSAM 237.2Многу брзо по овој настан, друштвото адвентисти во Топшам, на околу триесет милји североисточно од Портланд, Мејн, слушнувајќи за Господовите постапки со госпоѓица Елен Г. Хармон, ја поканија на тоа место. Повикот беше прифатен и така таа ја направи својата прва посета во Топшам. Адвентистичките состаноци во тоа време се одржуваа во куќата на г. Кертис. Г-ѓа Френсис Лант (поранешна госпоѓица Френсис Хауланд), од Оукленд, Калифорнија, ми даде следнава изјава, датирана 19 јануари 1890 година:—

GSAM 238.1“Јас, заедно со семејството на татко ми, присуствував на состаноците на сестра Хармон во Топшам во 1845 година и за време на тие состаноци таа имаше визија. Тоа беше првпат што ја видовме во визија. Една од тие стари Библии [Семејната Библија од Тил, тешка осумнаесет фунти] му припаѓаше на братот Кертис. Оваа голема Библија беше земена од комодата од сестра Хармон додека беше во визија, и таа покажуваше стихови од Писмото додека ги свртуваше страниците, а очите ѝ беа насочени нагоре, подалеку од книгата. Стиховите што ги повторуваше беа или зборови на поука, охрабрување или укор. Друга чудност на појавата во тоа време беше положбата на книгата. Таа беше држана на нејзината отворена рака под агол од четириесет и пет степени, и никој друг не можеше да држи книга под сличен агол без таа веднаш да му се лизне од рацете; но сестра Хармон ја држеше оваа Библија под тој агол неколку минути, цврсто како да ѝ е залепена за раката, додека во меѓувреме одеше од еден до друг во собата.”

GSAM 238Сведоштвото на г-ѓа Труздијл

GSAM 238.2Уште една изјава во врска со оваа иста визија е од г-ѓа М. К. Труздијл, од Трентон, Мисури, со датум 27 јануари 1891 година. Таа вели:—

GSAM 238.3“Имав петнаесет години во 1845 година и бев присутна за време на првата посета на сестра Хармон во Топшам, кога таа имаше визија во куќата на брат Кертис, каде што ја зеде големата семејна Библија и ја држеше во положба во која никој друг не можеше да држи книга во рацете без таа веднаш да му се лизне.

GSAM 238.4“Сестра Хармон беше во визија повеќе од два часа. Тоа беше најчудесното пројавување на Божјата сила што некогаш сум го видела, а јас сум ја видела во визија повеќе од дванаесет пати. Тоа секогаш беа прилики на длабока свеченост и самоиспитување, но ова ги надмина сите. О! како треперевме додека Величественоста на небото нѐ поучуваше преку нејзиниот слаб инструмент; додека ни читаше делови толку утешни и соодветни за нашата тешка положба; како што се Евреите 2:2, 3; Јаков 5:7, 8; Евреите 10:35, 39; 1. Петров 1:7; Лука 12:32-37, покрај многу други, држејќи ја големата семејна Библија толку високо што бев принудена да застанам на стол за да читам каде што покажуваше. Не мислам дека сестра Хармон беше повеќе од два инчи повисока од мене.”

GSAM 239.1Таквите пројави ги убедија искрените дека некаква натчовечка сила го контролира скромниот инструмент, и пристигнуваа повици од различни делови на Нова Англија таа да дојде и да сведочи.

GSAM 239Рачната работа – грев

GSAM 239.2Набргу потоа, госпоѓица Хармон во визија добила упатство да го посети Париз, Мејн, каде што имало луѓе кои сметале дека е грев да се работи физичка работа. Пастор Стивенс од Вудсток, Мејн, бил водач во оваа заблуда и имал силно влијание врз другите. Тој претходно бил методистички проповедник и бил сметан за понизен, верен христијанин. Ја стекнал довербата на многумина со својот жар за вистината и со својот навидум свет живот, што натерало некои да веруваат дека е посебно упатен од Бога. Господ ѝ дал на госпоѓица Хармон укор за него. Таа изјавила дека тој оди против Божјото слово со тоа што се воздржува од труд, што ги наметнува своите грешки на другите и што ги осудува сите што не ги прифаќаат. Тој ги отфрли сите докази што Господ му ги даде за да го убеди во неговата грешка и одби да ги признае своите погрешки. Тој ги следеше впечатоците и патуваше на исцрпувачки патувања, пешачејќи големи растојанија, каде што само ќе добиеше навреди, и сметаше дека во сето тоа страда заради Христос. Неговиот разум и расудување беа оставени настрана.

GSAM 239.3За сведоштвото на госпоѓица Хармон и исходот од случајот, ќе цитирам од писмо добиено од г-ѓа М. К. Труздијл, која тогаш живеела во Париз, Мејн. Откако дава некои детали во согласност со горенаведеното, таа вели:—

GSAM 240.1“Признанија дадоа сите освен нивниот водач, Џеси Стивенс. Сестра Хармон го предупреди дека ако не се понизи и не ги признае своите грешки, наскоро ќе стави крај на својата кариера. Сите разбраа дека ова е предвидување дека тој на некој начин ќе изврши самоубиство.”

GSAM 240.2Следува продолжението во неговиот случај:—

GSAM 240.3“Откако неговото мало стадо го напушти, тој стана меланхоличен и набрзо потоа го изгуби разумот, одбивајќи да јаде било што зготвено од злите. Тој не беше слушнал за моето враќање од Масачусетс кога му ја однесов вечерата. Тој праша, додека ја протегаше својата скелетна рака низ мало отворање во прозорецот: ‘Дали те испрати Бог со ова, сестро Маријан?’ Забележувајќи го мојот двоумечки одговор, тој одби да проба. Неговата жална состојба, затворен во мала соба кај својот брат (неверник), ме потсети на предупредувањето што толку љубезно му било испратено од небото, а кое тој толку тврдоглаво го отфрли. Два дена по оваа тажна посета, тој беше однесен кај своето семејство, каде што наскоро си го одзеде животот со самоубиство, правејќи јаже од својата постелнина.”²

GSAM 240Исполнето предвидување

GSAM 240.4Во летото 1845 година, по покана на Отис Николс, госпоѓица Хармон го посети Масачусетс, во придружба на нејзината сестра Сара. Тие престојуваа кај семејството на г-дин Николс. Тој и неговата сопруга одеа со нивната кочија и ги носеа на различни места за да одржуваат собири, каде што госпоѓица Хармон ги пренесуваше своите сведоштва. Така таа успеа да ги посети Бостон, Роксбери и Карвер. За време на нивната втора посета на Бостон, Масачусетс, се случил еден многу интересен настан.

GSAM 240.5Во Бостон и околината имаше група фанатични луѓе кои исто така сметаа дека е грев да се работи, а нивната главна порака беше: “Продајте го она што го имате и давајте милостиња”. Тие велеа дека се во јубилеј, дека земјата треба да одмори и дека сиромашните мора да се издржуваат без труд. Сарџент, Робинс и некои други беа водачи. Тие ги осудуваа визиите како ѓаволски, бидејќи беа откриени нивните сопствени грешки. Тие беа сурови кон сите што не веруваа како нив.

GSAM 241.1Додека госпоѓица Хармон и нејзината сестра биле во посета во куќата на г-дин Николс, Сарџент и Робинс дошле од Бостон за да побараат услуга од него и рекле дека дошле на посета и да преноќат кај него. Г-дин Николс одговорил дека е среќен што дошле, бидејќи госпоѓиците Сара и Елен Хармон се во куќата и сакал да се запознаат со нив. Тие веднаш се премислија и не можеа да се убедат да влезат во куќата. Г-дин Николс праша дали Елен може да ја раскаже својата порака во Бостон, и дали тие би слушнале, а потоа би суделе. “Да”, рекоа тие, “дојдете во Бостон следниот Сабат [мислејќи на недела, бидејќи сѐ уште не го прифатиле Сабатот]; би сакале да имаме привилегија да ја слушнеме”.

GSAM 241.2Г-дин Николс ми го раскажа ова во неговата куќа во Дорчестер, во 1858 година. Тој рече дека ги направил сите свои пресметки да оди во Бостон во недела наутро со својата кочија за да ја однесе госпоѓица Хармон на предложениот состанок. Таа вечер, за време на семејната молитва, таа беше однесена во визија. Откако излезе од неа, таа рече: “Брате Николс, утре не одам во Бостон; Господ ми покажа дека морам да одам во Рендолф. Има дело што треба да го направам таму.” Г-дин Николс многу го почитуваше својот збор. Тој ветил дека ќе ја однесе во Бостон следниот ден и вознемирено прашал: “Што да правам со мојот збор даден на Сарџент и Робинс?” “Не грижете се за тоа”, рекла госпоѓица Хармон, “Господ ми заповеда да одам по друг пат.” “Па,” рече г. Николс, “не разбирам.” “Господ ми покажа дека ќе разбереме кога ќе стигнеме таму,” рече госпоѓица Хармон. “Па,” рече г. Николс, “нема друг начин да стигнете таму освен ако не одиме и не ве земеме, но не знам како ќе им ги објаснам работите на браќата во Бостон.”

GSAM 241.2Г-дин Николс понатаму ми изјави дека “сестра Хармон ја видела нивната лицемерност во визијата, дека нема да има собир во Бостон во недела, дека Сарџент, Робинс и другите противници ќе се сретнат со големата група во Рендолф (тринаесет милји од Бостон) во недела; и дека мораме да се сретнеме со противниците во Рендолф, на нивниот состанок во недела, и таму таа ќе добие порака за нив, која ќе ги убеди искрените, непристрасните, дали нејзините визии се од Господ или од сатаната.” Наместо да одат во Бостон, а потоа во Рендолф, на растојание од дваесет и две милји, тие отидоа директно во Рендолф, пристигнувајќи таму околу времето за состанок. Таму ги најдоа токму оние кои се согласиле да се сретнат со нив во Бостон. Г-дин Николс потоа рече: “Сега разбирам.”

GSAM 242.1Овој обид на Сарџент и Робинс да го избегнат сведочењето на госпоѓица Хармон, и начинот на кој таа беше упатена да се сретне со нив, имаа големо влијание врз умовите на некои од присутните. За самата средба, ќе го цитирам извештајот даден од г-дин Николс:—

GSAM 242Забележителни демонстрации

GSAM 242.2“Сестра Елен беше одведена во визија со извонредни пројави и продолжи да зборува во визија со чист глас, кој можеше јасно да се разбере од сите присутни, сѐ до околу зајдисонце. Сарџент, Робинс и Френч беа многу раздразнети, како и возбудени, слушајќи ја сестра Елен како зборува во визија, што тие го прогласија за ѓаволско; тие ги искористија сите свои влијанија и телесни сили за да го уништат ефектот на визијата. Тие се здружуваа во пеење многу гласно, а потоа наизменично зборуваа и читаа од Библијата на глас, за да не се слушне Елен, сѐ додека не им се исцрпе силата и рацете не почнаа да им се тресат така што не можеа да читаат од Библијата, но среде целата таа збрка и врева, јасниот и проникувачки глас на Елен, додека зборуваше во визија, беше јасно слушнат од сите присутни. Опозицијата на овие луѓе продолжи додека имаа сила да зборуваат и да пеат, и покрај тоа што некои од нивните сопствени пријатели ги укоруваа и ги замолуваа да престанат. Но, Робинс рече: ‘Вие сте се поклониле на идол: вие обожавате златно теле.’

GSAM 243.1“Г-дин Тајер, сопственикот на куќата, не бил целосно убеден дека нејзината визија е од ѓаволот, како што тврдел Робинс. Тој сакал тоа да се испита на некој начин. Имал слушнато дека визиите од сатанска сила се прекинуваат со отворање на Библијата и ставање на неа врз лицето во визија, па го прашал Сарџент дали би го испробал на тој начин, но тој одбил. Потоа г. Тајер зел една голема, тешка семејна Библија во формат кварто што лежела на масата и ретко се користела, ја отворил и ја поставил отворена на градите на Елен додека била во визија, бидејќи таа тогаш била навалена наназад кон ѕидот во аголот на собата. Веднаш откако ѝ ја ставија Библијата, таа стана на нозе и отиде во средината на собата, со отворената Библија во едната рака, подигната највисоко што можеше, и со поглед насочен право нагоре, со свечен глас изјави: ‘Вдахновеното сведоштво од Бога’, или зборови со слично значење. И потоа, додека Библијата беше испружена во едната рака, а нејзините очи гледаа нагоре, а не во Библијата, таа долго време продолжи со другата рака да ги превртува страниците, да става прст на одредени делови и со свечен глас точно да ги изговара нивните зборови. Многумина присутни ги гледаа деловите кон кои беше насочен нејзиниот прст, за да видат дали ги изговара точно, бидејќи во исто време нејзините очи гледаа нагоре. Некои од споменатите делови се однесуваа на судови против безбожниците и богохулниците, а други беа поуки и упатства во врска со нашата сегашна состојба.

GSAM 243Нејзината најдолга визија, повеќе од шест часа

GSAM 243.2“Во таа состојба таа продолжи целото попладне речиси до зајдисонце, кога излезе од визијата. Кога Елен во визија стана на нозе, со тешката отворена Библија во рака, и прошета низ собата, изговарајќи ги стиховите од Писмото, Сарџент, Робинс и Френч замолчеа. До крајот на времето тие беа вознемирени, заедно со многумина други; но ги затворија очите и издржаа без да ги покажат своите чувства.”³

GSAM 244Бракот на госпоѓица Хармон

GSAM 244.1На 30 август 1846 година, госпоѓица Е. Г. Хармон и пастор Џејмс Вајт се венчаа и заедно работеа за унапредување на пораката. Во текот на 1847 година, нивната работа главно беше ограничена на Мејн и Масачусетс.

GSAM 244.2Првата сабота во април, на г-ѓа Вајт ѝ беше даден еден многу интересен приказ, во домот на Стокбриџ Хауланд во Топшам, каде што тогаш обично се одржуваа собирите. Ова е визијата спомната во Early Writings, во која таа имала призор на светилиштето и неговата опрема, времето на неволја, светите што бегаат од градовите, безбожниците што ги опкружуваат, нивното ослободување со гласот Божји, јубилејот, доаѓањето на Господа во облачната кочија, итн. Добро е да се забележат некои од нејзините движења додека била во оваа визија.

GSAM 244Многу Библии употребени во визија

GSAM 244.3Г-ѓа Френсис Лант (ќерка на С. Хауланд), на 19 јануари 1890 година, ми рече:

GSAM 244.3“На страната на собата каде што се одржуваа состаноците, имаше маса на која имаше голем број книги од разни видови, меѓу кои имаше и неколку Библии со обична големина. Додека беше во визија, г-ѓа Вајт стана на нозе, отиде до масата, зеде Библија без да допре друга книга и, држејќи ја отворена над главата со левата рака, со показалецот на десната рака покажуваше на стихот од Писмото што го повторуваше додека стоеше пред лицето за кое тоа беше наменето, а потоа ја стави отворената книга на градите на лицето пред кое го повтори Писмото. Враќајќи се на масата, таа зеде уште една Библија и на ист начин повтори друг стих од Писмото и ја стави отворената Библија на градите на лицето до кое се обраќаше. Овој чин беше повторен кај околу половина дузина лица; по што, на грациозен начин, таа седна на стол, додека очите постојано ѝ беа вперени нагоре и подалеку од книгата.”

GSAM 245.1За ова г-ѓа Труздијл вели:

GSAM 245.1“Бев присутна [април, 1847 г.] кога сестра Вајт отиде до масата и зема една Библија по друга од книгите што беа на масата, ставајќи ја Библијата на градите на оној за кого имаше стих од Писмото. Ова се правеше додека очите ѝ беа подигнати кон небото. При оваа прилика таа ја држеше Библијата над главата додека ми зборуваше; а потоа ја стави на моите гради. Одломката што ми беше дадена беше 2 Коринтјаните 6:17.”⁴

GSAM 245.2Во писмо од г-ѓа Френсис Лант, таа ги наведува имињата на три лица кои биле присутни на оваа пригода, на кои им биле ставени Библиите додека г-ѓа Вајт им зборувала за текстот за секое од нив, а меѓу имињата било и името на г-ѓа Труздијл.

GSAM 245Првата работа беше меѓу верниците во скорото доаѓање на Христос

GSAM 245.3Делото на госпоѓица Хармон, под водство на пророчкиот дар, од јануари 1845 година до пролетта 1846 година, речиси осумнаесет месеци, беше со “верниците” во блиското доаѓање на Христос, со кои таа претходно се здружувала. По завршувањето на две илјади триста дена (22 октомври 1844 г.), додека не се разбере причината за нивното разочарување и природата на настанот што тогаш се случи, ќе постоеше опасност верниците да се оддадат на погрешни сфаќања или целосно да го напуштат своето минато искуство. Нејзината порака до нив беше: “Минатото движење беше од Бога. Цврсто држете се до вашата вера. Господ сѐ уште има дело за својот народ. Проучувајте ја Библијата. Истражувајте го словото, и ќе ја најдете светлината.”

GSAM 245.4Оваа наредба е во согласност со Господовиот план. Неговата цел отсекогаш била неговите посебни пораки за неговиот народ, во свое време, да се извлечат од неговото слово, а потоа дарот на пророштвото доаѓа “во втор ред”, за да ги потврди и изгради верниците.

GSAM 246.1Значаен пример за оваа вистина се наоѓа во случајот со Корнеј, како што е запишано во Делата на апостолите. Ангел Божји му се јави и му даде визија во неговиот дом. Тој ангел добро ги знаеше вистините на Евангелието и можеше да го поучи Корнеја, но беше пратен да му служи на еден наследник на спасението, давајќи му на Корнеј визија. Тој го увери дека неговите побожност и посветеност се прифатени од Господ. Тој не му го проповедаше Евангелието, туку едноставно му рече да го повика Петар, кој престојуваше кај Симон кожеварот во Јопа. Петар дојде и од Писмото му го проповедаше на Корнеј Евангелието на Христос.

GSAM 246Позиција на дарот на пророштвото

GSAM 246.2Во овој момент може да биде добро да се забележи редоследот на развојот на даровите, како што Господ го означил во Својот збор. Павле се повикува на ова во своето писмо до Коринтјаните, каде што вели: “А Бог постави во црквата прво апостоли, второ пророци.”⁵

GSAM 246.3Кога ќе ја погледнеме изјавата на апостолот во врска со односот на овие дарови во евангелското дело, веднаш ќе видиме зошто се почитува овој ред. Споредувајќи ги овие дарови, Павле вели: “Затоа јазиците се знак, не за верниците, туку за неверниците; а пророкувањето не е за неверниците, туку за верниците.”⁶ Господовиот ред е неговите посебни пораки до светот да се извлекуваат од неговото слово; и според тоа, тој ги поттикнува луѓето да го пребаруваат Писмото и да излезат како апостоли, оптоварени со Господовите пораки, проповедајќи ги од Библијата, која го издржала тестот на вековите. Како што се подигаат верниците, дарот на пророштвото доаѓа “во втор ред”, исполнувајќи ја својата улога “за усовршување на светите, за делото на службата, за изградба на телото Христово”.⁷