Поглавје 28 — Врата што никој не може да ја затвори
GSAM 462.1“Јас ти отворив врата и никој не може да ја затвори; зашто имаш малку сила, и го запази мојот збор, и не се одрече од моето име.”1
GSAM 462.2Такво е обраќањето упатено до оние во филаделфиската состојба на евангелската црква. Оваа црква беше онаа што се разви преку проповедта за блиското доаѓање на Христос, или оние што цврсто се држеа до она што го слушнале на таа тема; зашто тој вели за црквата во Сарди (онаа непосредно пред Филаделфија): “Сети се, пак, како си примил и како си слушнал; и држи го тоа цврсто, и покај се. Ако, пак, не бдееш, ќе дојдам на тебе како крадец и нема да знаеш во кој час ќе дојдам на тебе.”2
GSAM 462.3Црквата во Сарди, значи, ја слушнала доктрината за брзото доаѓање на Господа. Оние кои се држеле цврсто до она што го слушнале, продолжиле по вистината како што “светилникот” бил отстрануван, и ја сочинувале црквата Филаделфиска, на која тој ѝ рекол: “Зашто го сочува зборот на моето трпение, и јас ќе те сочувам од часот на искушението, кое ќе дојде врз целиот свет, за да ги искуша оние што живеат на земјата. Ете, доаѓам наскоро; држи го цврсто она што го имаш, за да не ти ја земе никој круната.”3 Токму на оваа филаделфиска црква тој вели: “Ти поставив отворена врата, и никој не може да ја затвори.”
GSAM 462.4Еве, значи, нагласена изјава од Светото Писмо дека оние кои, по Божја промисла, се поттикнати да го предупредат светот за Господовото доаѓање и да го замолуваат народот да се подготви да се сретне со Бога, имаат посебна Божја благодат во својата работа. Луѓето може да се обидат да ги попречат, да ги поништат нивните движења, да ја затворат “вратата на изразувањето”, но сепак гласот Божји се издига над сета врева: “Ти отворив врата”.
GSAM 463Напредок од седумдесет и четири години
GSAM 463.1На претходните страници од оваа книга, ние накратко го разгледавме периодот од седумдесет и четири години, од 1831 до 1905 година, следејќи го подемот и напредокот на адвентските пораки, а особено пораката на третиот ангел. Покажавме како, од незначителност и сиромаштија, оваа порака напредувала со забрзана сила и моќ од година во година, сѐ додека не воспоставила мисии кои ја опфаќаат целата земја. Сигурно не е затоа што пораката им е угодна на плотските срца што таа така напредувала; зашто таа ја носи пред себе Господовата сабота, чиешто празнување носи тежок крст, барајќи одвојување од световните работи во најпрометниот световен ден од неделата. Ниту пак напреднала поради недостаток на спротивставување; зашто со него се соочувала од самиот почеток, и тоа од најжестокиот вид однадвор, како и со неволји предизвикани од непосветени лица кои на некое време успеале да се провлечат во редовите. Што се однесува до ситуацијата предизвикана од плановите и напорите на надворешните непријатели, можеме добро да кажеме со зборовите на Давид, псалмистот, “Да не беше Господ со нас, сега нека каже Израел: да не беше Господ со нас, кога луѓе се кренаа против нас: тогаш ќе нѐ проголтаа живи, кога се разгоре гневот нивен против нас: тогаш води ќе нѐ поплавеа, поток ќе ја поплавеше душата наша: тогаш гордите води ќе ја поплавеа душата наша. Благословен да е Господ, што не нѐ даде како плен на нивните заби. Душата наша се избави како птица од стапицата на ловците; стапицата се скрши и ние се избавивме. Помошта наша е во името на Господ, што го создаде небото и земјата.”4
GSAM 464Помош во Господа
GSAM 464.1Господ објавува дека пред Својот народ поставил “отворена врата, и никој не може да ја затвори”. Затоа, не е ни чудо што пораката постојано напредувала. Тоа е Божја порака до народот и таа мора да успее. Во Откровение 7:2, делото на подготовка на народот да издржи кога ќе дојде големиот ден на Божјиот гнев е симболизирано со ангел “кој се искачува од исток”, или, како што некои преведуваат, “како изгрејсонце”. Ете ја зората на денот — прво се појавуваат зраците на светлината на исток; тие се спојуваат во поголема јасност сѐ додека не се види широкиот, јасен диск на сонцето. Како што “Кралот на денот” се издигнува кон врвот на небото, неговата светлина, топлина и моќ стануваат сѐ поживи.
GSAM 464.2Таков навистина бил напредокот на пораката на третиот ангел од 1848 година, кога нејзините составни вистини беа изнесени во јасна форма, и од таа точка покажавме забележителен и постојан раст кој е прекрасен. Ова можеме да го објасниме само на една основа, а тоа е дека Господ го потврдува Својот збор за оние кои во ова време, кога Неговото спасение е пред да дојде, “ја чуваат саботата од нејзиното осквернување”,5 и ја тргаат својата нога од правење по своја волја на Божјиот свет ден, и така, преку “верата во Исуса”, како што е објавено во пораката на третиот ангел од Откровение 14, ги чуваат сите “заповеди Божји”. За таквите Господ рекол преку пророкот Исаија: “Тогаш светлината твоја ќе изгрее како зора, и здравјето твое брзо ќе никне; и праведноста твоја [“Господ е нашата праведност”. Еремија 23:6] ќе оди пред тебе, и славата Господова ќе биде твојот заден стражар.”6 Со такви уверувања, како можеме да очекуваме нешто друго освен дека делото ќе биде успешно? “Ако Бог е за нас, кој може да биде против нас?”
GSAM 464Како можат овие да просперираат?
GSAM 464.3Гледајќи ја ситуацијата кога, во 1846 година, пастор Џозеф Бејтс почна да ја пишува таа прва книга, првата некогаш издадена за прашањето за саботата од страна на адвентистите на седмиот ден, со дванаесет и пол центи како единствено расположливо средство што го имаше во светот, и при тоа беше повикан да ги потроши пред да истече првиот ден од неговото пишување; и повторно гледајќи на пасторот Џејмс Вајт како го печати својот прв мал лист, Present Truth, со пари заработени од косење на ливада, и како бесплатно го испраќа весникот до сите што би го читале, и зборувајќи за тоа како за порака што треба да отиде до краиштата на земјата,—гледајќи ги овие мали почетоци, човек би можел, на јазикот на луѓето од деновите на Амос, да праша: “Кој ќе го подигне Јакова? Зашто тој е мал.”7 Споредувајќи го тоа со ситуацијата во 1905 година, кога објавувањето на вистините од пораката се остварува во дваесет издавачки куќи, лоцирани во различни делови на светот, често притиснати до својот максимум за да ја задоволат побарувачката за материјал за читање, навистина можеме да кажеме: Ете, “отворена врата” која никој досега не ја затворил.
GSAM 465.1За оние од поранешните времиња кои сметаа дека делото никогаш не може да успее, можеме да кажеме, со зборовите со кои пророкот Захарија ги укори оние што мислеа да го попречат делото Божјо при обновувањето на Ерусалим: “Кој го презира денот на малите нешта?”8 За нештата што им се чинеа како планини од тешкотии на нивниот пат, Господ рече преку пророкот,—
GSAM 465Планина претворена во рамнина
GSAM 465.2“Кој си ти, голема планино? Пред Зерубавел ќе станеш рамнина; и тој ќе го постави врвниот камен со извици: Благодат, благодат нему!”9 Така беше во делото на пораката на третиот ангел, и така ќе биде сѐ додека не се постави “врвниот камен”, или, со други зборови, сѐ додека делото не се заврши.
GSAM 465.3Погледнете ги малкумината во 1846 година, сиромашни со средства, сиромашни во секоја смисла освен во верата во Бога и во складот на вистината, и видете до какви размери порасна нивната работа. Размислете за средствата што сега ги имаме на располагање: книги целосно подготвени, преведени и отпечатени на различните јазици на светот, и за стотиците колпортери кои ги доставуваат овие книги во домовите на луѓето во вредност од 400.000 долари годишно. Со продолжување на Божјиот благослов врз делото, можеме да очекуваме успех. Со овие можности и агенции кои се зголемуваат од месец во месец, со доверба во Христос, не треба да очекуваме ништо друго освен она за што Соломон пееше за Божјата црква кога таа излезе од својата пустинска состојба, “потпрена на раката на својот Возљубен”, кога тој ја претставува како што гледа напред, “убава како месечината, чиста како сонцето и страшна како војска со знамиња”.10
GSAM 466Помогнати од Дарот на Пророштвото
GSAM 466.1Не само што видовме дека Господовата промисла го отвори патот за ширење на вистината, и Неговиот посебен благослов ги придружуваше напорите да се дејствува по патиштата на Неговата промисла, туку и во подемот и напредокот на пораката на третиот ангел Тој комуницираше со Својот народ преку дарот на пророштвото. Ова не било во форма на ново откровение што би требало да ја замени Библијата, ниту на начин да ги изопачи учењата на Писмото, туку за да покаже каде, во овој век, постои опасност од отстапување од простотата на евангелието на Христос, каде што луѓето се во опасност да потпаднат под влијанието на духот на времето, задоволувајќи се со облик на побожност без нејзината сила.
GSAM 466.211Разгледувајќи ја оваа тема преку примерот на пророците од старо време, кој Господ ни го дал како едно од правилата според кои таквите пројави треба да се испитуваат, се наоѓаат истите причини зошто таквите пројави се потребни сега, како и тогаш; имено, подложноста во секое време да се отстапи од патеката на вистината под влијание на преовладувачките и специфичните учења и практики на времето. Апостол Павле, зборувајќи за пројавувањето на даровите што Господ ги поставил во црквата, вели дека тие се “за усовршување на светите, за делото на службата, за изградба на телото Христово; додека сите не дојдеме во единството на верата и на познанието на Синот Божји, до совршен човек, до мера на полната висина на Христос; за да не бидеме повеќе деца, фрлени натука-натаму и однесени од секој ветер на учење, преку човечката измама и лукавата домишливост, со која тие вребаат да измамат; туку, зборувајќи ја вистината во љубовта, да пораснеме во него во сѐ, кој е глава, Христос; од кого целото тело, уредно склопено и споено преку она што секој зглоб го дава, според делотворното дејство во мерка на секоја част, го зголемува телото за изградба на самото себе во љубовта.”12
GSAM 467.1Истите приговори што се изнесуваат против пројавите на дарот на пророштвото во сегашно време, можеле да се изнесат со иста сила и во античко време; т.е., ние го имаме Светото Писмо и затоа немаме потреба од такви дарови. Сепак, истото тоа Писмо ни вели дека Христос ги поставил овие дарови во црквата за да ја вршат својата работа додека “не дојде она што е совршено [совршената состојба]”, и дека црквата “не треба да заостанува во ниту еден дар, чекајќи го доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос”.13
GSAM 467За што ни се потребни пророци?
GSAM 467.2Луѓето во античко време можеби размислувале дека го имаат моралниот закон Божји напишан со Неговиот прст на камени табли; дека имаат статути, судови и упатства што му биле кажани на Мојсеј од устата на Бога и кои биле внимателно запишани; и што повеќе им било потребно? Но, и покрај сите тие извонредни вистини што ги поседувале, Бог благоволил да им зборува “во разни времиња и на различни начини преку Своите свети пророци”.
GSAM 467.3Утврдуваме дека сведоштвата дадени од различните пророци, како што се Исаија, Еремија, Езекиил, Даниел, Осија и други, во секој случај го учеле истиот голем принцип во врска со послушноста кон Бога; сепак, секој пророк имал свои особени укорувања за народот од своето време, за нивната тенденција да бидат одвлечени од свештените и светите принципи на исправноста од страна на преовладувачките обичаи на времето во кое било дадено пророштвото.
GSAM 468Потреба од дарови
GSAM 468.1Иако може да се тврди дека имаме не само одлично упатство од Светото писмо на Стариот завет, туку и зборови на самиот наш Спасител и на апостолите, каква потреба имаме од дополнително светло? Останува фактот дека истите овие свети апостоли укажале на последните денови, кога “ќе настанат опасни времиња”, и кога луѓето “ќе имаат вид на побожност, но ќе ја отфрлат нејзината сила”, а исто така ни кажуваат дека “некои ќе се одвратат од верата, слушајќи ги лажните духови и учењата на ѓаволите”.
GSAM 468.2Со оглед на сето ова, тој народ за кој Павле зборува во писмото до Солуњаните, кој нема да биде во темнина за да го сполети денот на Христос како крадец, туку ќе биде деца на светлината, се поттикнува да “испитува сѐ” во поглед на “пророштвата” и да “се држи цврсто за она што е добро”.14 Ова е еднакво на тоа да им се каже дека луѓето кои ќе го очекуваат доаѓањето на Господ Исус Христос и кои на крајот ќе се најдат подготвени за тој ден, ќе имаат “добри”, вистински пројави на дарот на пророштвото меѓу нив.
GSAM 468Знаци на крајот
GSAM 468.3Ние сме во време кога знаците се изобилни од сите страни дека денот на Господа е близу. Ние сме токму во периодот кога требаше да се појави народ што ќе ги чува сите заповеди и кој исто така ќе “има сведоштво за Исус”15 — “духот на пророштвото”.16 Што наоѓаме? Дека во текот на последните шеесет години се појавил таков народ, кој носи токму таква порака, меѓу кој се манифестирал и дарот на пророштвото. Испитувајќи го дарот, манифестиран преку г-ѓа Е. Г. Вајт, според библиските правила, видовме дека тој го издржува тестот во секој поединечен дел. Не е пронајдена, од почеток до крај, во сите списи на г-ѓа Вајт, ниту една реченица што дава најмала дозвола за грев или што толерира во најмала мера какво било отстапување од Божјото слово. Овие списи никогаш не се ставале над Библијата, туку постојано поттикнуваат на највнимателно проучување на Божјото слово, укажувајќи на него како на голем стандард според кој нашите случаи ќе бидат испитани на последниот суд. Во нејзините списи Христос е издигнат пред нас како единствен образец што треба да го следиме. Тој е на најживописен начин прогласен за наша единствена надеж за победа овде, наше единствено прибежиште од гневот што доаѓа, единственото име и средство преку кое можеме да бидеме спасени.
GSAM 469Лична почит
GSAM 469.1Во врска со г-ѓа Вајт и природата на нејзината работа, следува следново, напишано во 1877 година од некој што ја познавал и кој ја проучувал нејзината работа многу години; и по околу педесет и три години испит, години на внимателно набљудување, ја давам мојата безусловна поддршка на секој израз изразен во него:—
GSAM 469.2“Што се однесува до христијанскиот карактер на сестра Вајт, дозволете ми да кажам дека мислам дека знам нешто за него. Ја познавам веќе осумнаесет години — повеќе од половина од историјата на нашиот народ. Бил сум во нивното семејство повеќепати, понекогаш и по неколку недели. Тие биле во нашата куќа и семејство многупати. Патував со нив речиси насекаде; бев со нив на приватно и во јавност, на состаноци и надвор од нив, и имав најдобри можности да дознаам нешто за животот, карактерот и духот на братот и сестрата Вајт. Како служител, морав да се занимавам со секакви луѓе и секакви карактери, па мислам дека можам да проценам нешто за тоа каков е некој, барем по години блиска познатост.
GSAM 470.1“Ја познавам сестра Вајт како скромна, пристојна, добродушна и благородна жена. Овие особини во нејзиниот карактер не се само наметнати и негувани, туку грациозно и лесно произлегуваат од нејзината природна природа. Таа не е самозадоволна, самоправедна и самоважничарка, како што секогаш се фанатиците. Често сум доаѓал во контакт со фанатични луѓе и секогаш сум ги наоѓал полни со претензии, полни со гордост, подготвени да го дадат своето мислење, да се фалат со својата светост итн., но секогаш сум ја наоѓал сестра Вајт спротивно на сето тоа.
GSAM 470Пријателка на сиромашните
GSAM 470.2“Секој, најсиромашниот и најскромниот, може слободно да ѝ пристапи за совет и утеха без да биде одбиен. Таа секогаш се грижи за оние што се во нужда, беспомошните и страдалниците, се грижи за нив и ја застапува нивната кауза.
GSAM 470.3“Никогаш не сум запознал личност која толку постојано го има стравот Божји пред себе. Ништо не се презема без искрена молитва до Бога. Таа внимателно и постојано го проучува Божјото слово. Сум ја слушал сестра Вајт да зборува стотици пати, сум ги читал сите нејзини сведоштва од почеток до крај, повеќето од нив и по неколкупати, и никогаш не успеав да најдам ниту една неморална реченица во сите нив, ниту нешто што не е строго чисто и христијанско; ништо што оддалечува од Библијата и од Христос; туку таму наоѓам најсрдечни повици да Му се покоруваме на Бога, да го сакаме Исуса, да веруваме во Светото писмо и постојано да го истражуваме. Примив голема духовна корист, безброј пати, од сведоштвата. Навистина, никогаш не сум ги читал без да се почувствувам укорен за мојот недостаток на вера во Бога, недостаток на предаденост и недостаток на ревност за спасување на души. Ако имам некаква способност за расудување, некаква духовна расудливост, јас изјавувам дека сведоштвата се од истиот дух и со ист карактер како и Светото Писмо.
GSAM 470.4“Веќе триесет години [сега можеме да кажеме шеесет години] овие сведоштва се веруваат и читаат меѓу нашиот народ. Како влијаеле врз нив? Дали ги оддалечиле од Божјиот закон? Дали ги навеле да се откажат од верата во Христа? Дали ги навеле да ја отфрлат Библијата? Дали ги навеле да станат корумпиран, неморален народ? Знам дека тие ќе се покажат во поволно светло во споредба со која било друга христијанска конфесија.
GSAM 471.1“Едно нешто забележав, а тоа е дека најжестоките противници на визиите на сестра Вајт признаваат дека таа е христијанка. Како можат да го направат ова признание, не знам. Тие се обидуваат да го поправат тоа велејќи дека таа е измамена. Тие не можат да укажат ни на една дамка во целиот нејзин живот, ниту на една неморална реченица во сите нејзини списи. Тие мораат да признаат дека голем дел од нејзините списи се одлични, и дека секој што би живеел според сѐ што таа вели би бил добар христијанин, сигурен дека ќе биде на Небото. Ова е навистина чудно, ако таа е орудие на ѓаволот, инспирирана од Сатаната, или ако нејзините списи се неморални или бесмислици на нејзиниот ум.”
GSAM 471Сведоштва на непознати за написите
GSAM 471.2Како што нашите периодични изданија со написите на г-ѓа Вајт се испраќаат, така тие се бараат од најскромните, богобојазливите и посветените. Известувајќи за она што го читаат, тие велат: “Посебно сме заинтересирани за написите на г-ѓа Вајт. Тие се толку практични, толку полни со поуки наменети да го доведат човека поблиску до Господа и да го направат поскромен, побогобојазлив и посветен. Овие списи толку многу се во духот на Писмото што, додека читаме, ни се чини дека г-ѓа Вајт мора да е инспирирана да пишува на начинот на кој го прави тоа.” Такво е сведоштвото во десетици случаи од оние кои се во кореспонденција со нашите мисионерски работници, па дури и од оние кои немаат ни најмала претстава дека идеите на г-ѓа Вајт се примаат во свето видение.
GSAM 471Извор на спротивставување
GSAM 471.3Имајќи го пред нас впечатокот што го остави овој дар, се наметнува прашањето: од каде и зошто настанало противењето на манифестацијата на овој дар и каков бил исходот за оние што се противеле? Следејќи го ова прашање внимателно од 1852 година, открив дека во најголем дел противењето на оваа манифестација произлегло од оние што биле укорени за недостатоци во карактерот, за погрешни навики или за некој погрешен тек во нивниот начин на живот. Многумина од опоменатите протестираа дека не се толку лоши како што сведоштвото ги претставуваше, и покажуваа дека можат да се држат до вистината дури и ако постапат спротивно на опомената што им беше дадена. Времето покажа дека огромното мнозинство од нив ја отфрлиле својата вера и целосно ги напуштиле редовите. Некои ја увиделе својата грешка и поцврсто се зафатиле за вистината. Се поставува прашањето: ако оние што се противат на овој дар се водат од Господ, зошто би ја изгубиле својата духовност и би отпаднале од Бога? Правилото на нашиот Спасител е дека дрвото се познава по својот плод. Тој најкатегорично тврди дека “расипано дрво не може да донесе добар плод”.
GSAM 472Неуспех на Опозицијата
GSAM 472.1Се сеќаваме на случаи кога е покрената организирана опозиција против сведоштвата на г-ѓа Вајт, со изјава дека голем успех ќе ја придружува нивната работа штом ќе се ослободат од сведоштвата. Сепак, имало целосен неуспех во остварувањето на нивните надежи. По години борба, тие не дале повеќе докази за ширење на вистината за саботата пред светот отколку што тоа правеле нивните слични пред четириесет и девет години. Ако нивната била посебната работа на Господа, зошто нивната порака не била придружена со поголем просперитет?
GSAM 472Каде е успехот?
GSAM 472.2Од друга страна, кога ќе ја погледнеме таа порака со која на светот му се проповедаат заповедите Божји и верата во Исуса — порака со која е поврзано ова пројавување на дарот на пророштвото, со неговите совети, упатства и укори — гледаме дека таа има направено сигурен и постојан напредок од самиот свој почеток до денес. Следејќи ги Господовите совети преку тој дар, движејќи се напред во Господовата сила, пораката, како што покажавме, ја опкружи земјата и брзо го наоѓа својот пат до “секоја нација, и колено, и јазик, и народ”.
GSAM 473.1За неговиот напредок во минатото можеме да кажеме дека Божјото слово се потврдило во она што Тој го рекол: “Ниту едно оружје создадено против тебе нема да успее.” Навистина, Божјата рака се пројави во успехот што го придружуваше подемот и напредокот на ова големо адвентистичко движење досега, и за иднината се потпираме на сигурното исполнување на Неговото слово: “Ти поставив отворена врата, и никој не може да ја затвори.” Со ова уверение можеме да пееме со сета сигурност:—