Поглавје 1 — Вовед

GSAM 21.1КОГА зборуваме за второто Христово доаѓање, допираме до тема која во суштина е надеж на Божјиот народ уште од прогонството на нашите први родители од Едемската градина. Во зборовите упатени на змијата, дека семето на жената ќе му ја смачка главата, лежеше уверување дека на крајот ќе дојде Обновувач кој ќе ги порази узурпациите на Сатаната и ќе ја исполни Божјата цел на земјата. Се претпоставува дека Адам и Ева мислеле дека ова дело ќе биде извршено многу брзо и дека некој нивен непосреден потомок ќе биде победникот. Сепак, во Божјиот план, ветувањето за Спасителот од очигледната пропаст ги опфаќа сите оние работи што оттогаш се развиле во остварувањето на Неговата “сопствена цел и благодат, која ни беше дадена во Христа Исуса пред да започне светот”.¹

GSAM 21.2Да им беше на Адам и Ева веднаш даден увид во бедата и маката што ќе го исполнат светот во текот на долгите векови што ќе поминат помеѓу неговото пропаѓање и неговото обновување, нивната тага ќе беше неподнослива. Бог небесен, во Својата нежна милост и сочувство, им го сокри овој поглед, оставајќи ги да ја негуваат драгата надеж дека наскоро ќе бидат ослободени во славната слобода на Божјите чеда. Размислувањето дека откупот е близу природно ќе ги поттикнеше на поголема сериозност во подготовката за тој настан.

GSAM 22.1На сличен начин било и со Божјиот народ во сите поколенија од деновите на Адама. Тие биле сигурни дека некој голем и важен настан ќе се случи некаде во иднина — дека Христос конечно ќе дојде и ќе го воспостави Своето царство. И тие, како Адам и Ева, верувале дека настанот е близу, и, како нив, не биле свесни за тоа што ќе се случи помеѓу нивното време и настанот; инаку, можеле да се обесхрабрат во стремежот кон целта на наградата.

GSAM 22.2Оваа мисла може да се илустрира со настаните што се случиле во врска со големите откритија. Луѓето што ги започнале, иако не биле свесни за тоа, всушност ја исполнувале Божјата цел; сепак, биле поттикнати од идеи кои не се покажале во секој поглед во согласност со сопствените теории што ги навеле на дејствување.

GSAM 22Далекусежни последици од откритијата на Колумбо

GSAM 22.3Монтгомери, во својата American History, издание² од 1902 година, на страници 8 и 9, зборувајќи за теоријата што го поттикна Колумбо да тргне на своето патување и за спроведувањето на неговиот план за стигнување до Источните Индии со пловидба кон запад, вели:—

GSAM 22.4“Колумбо мислеше дека може да го подобри проектот на португалскиот крал. Тој беше сигурен дека постои пократок и подобар пат за да се стигне до Индија отколку патеката што ја одреди Дијаз. Планот на џеновскиот морнар [Колумбо] беше исто толку смел колку што беше и оригинален. Наместо да плови на исток, или на југ и исток, тој предложи да плови директно на запад. Тој имаше, како што веруваше, три добри и цврсти причини за такво претпријатие: Прво, во согласност со најдобрите географски трудови од неговото време, Колумбо беше убеден дека земјата не е рамна, како што повеќето луѓе претпоставуваа, туку е глобус. Второ, тој претпоставувал дека овој глобус е многу помал отколку што е, и дека поголемиот дел е копно наместо вода. Трето, бидејќи не знаел ништо и не претпоставувал ништо за постоењето на континентот Америка или за Тихиот Океан, тој замислувал дека брегот на Азија или на Индија е директно спротивно од Шпанија и од западниот брег на Европа. Целата далечина до Ципанго, или Јапонија, тој проценил дека веројатно нема да надмине околу четири илјади милји.

GSAM 23.1“Неговиот план беше овој: ќе тргнеше од Европа; ќе го насочеше својот брод кон запад кон Јапонија и ќе ја следеше кривината на земјината топка сѐ додека не го одведе до она што го бараше. За него тоа изгледаше сигурно и едноставно како мува да се движи околу јаболко.

GSAM 23.2“Ако експедицијата успееше, тој ќе имаше огромна предност: ќе влезеше во Индија директно низ главната врата, наместо да стигне до неа на заобиколен начин и низ некаков страничен влез, како што мораа Португалците.

GSAM 23.3“Гледаме дека овој човек, кој разбирал практична математика, географија и навигација исто толку добро колку и кој било од неговото време, бил во право за првата точка — обликот на земјата — но целосно погрешен за другите две.

GSAM 23Среќна грешка

GSAM 23.4“Сепак, доволно е чудно што неговите грешки во еден поглед му беа од помош. Грешката што ја направи во однос на растојанието беше исклучително среќна. Да ги пресметал Колумбо точно големината на Земјината топка и вистинската должина на такво патување, тој веројатно немаше да отплови, бидејќи веднаш ќе сфатеше дека предложената португалска рута е и многу пократка и поевтина. Исто така, доколку можеше да замисли или на кој било начин да предвиди дека американскиот континент лежи право на неговиот пат, тоа само по себе можеби немаше да го натера да тргне на откривачко патување, бидејќи неговата цел не беше да најде нова земја, туку нов пат до некоја стара.”

GSAM 23Големата надеж на вековите

GSAM 23.5Така, Божјиот народ низ вековите ја имал надежта за Христовото доаѓање пред нив “како сигурно и цврсто сидро за душата”.³ Иако често, среде таги и неволји, тие во мака викаат: “До кога, Господи, пред да дојде ослободувањето?”, сепак, тие продолжиле напред и, како Павле, велеле и сѐ уште велат: “Која е нашата надеж, или радост, или венец на радост? Зарем не сте и вие пред нашиот Господ Исус Христос при Неговото доаѓање?”⁴

GSAM 24Павле, поддржан од надежта

GSAM 24.1Неколку илустрации за поддржувачката сила на оваа надеж во овој контекст се доволни. Кога Павле беше изведен пред Феликс и му беше дозволено да зборува за себеси, тој рече: “По патот кој го нарекуваат секта, така Му служам на Бога на моите татковци, верувајќи во сѐ што е напишано во Законот и во Пророците; и имам надеж кон Бога, која и тие самите ја прифаќаат, дека ќе има воскресение на мртвите, и на праведните и на неправедните.”⁵

GSAM 24.2Во својата вешта одбрана пред Агрипа, Павле рече: “Сега стојам и се судам за надежта во ветувањето што Бог им го даде на нашите татковци; за кое ветување нашите дванаесет племиња, кои непрестано Му служат на Бога дење и ноќе, се надеваат дека ќе го добијат. Заради таа надеж, кралу Агрипа, Јудејците ме обвинија. Зошто да ви биде неверојатно дека Бог ќе ги воскресне мртвите?”⁶ Кога конечно се најде во Рим за да се појави пред Цезар, им рече на Јудејците: “За надежта на Израел сум врзан со овој синџир.”⁷

GSAM 24.3Павле слободно зборуваше за таа надеж во своето писмо до Тит: “Зашто благодатта на Бога, која носи спасение, им се појави на сите луѓе, учејќи нѐ дека, откажувајќи се од безбожноста и од световните похоти, треба да живееме трезвено, праведно и побожно во овој сегашен свет, очекувајќи ја блажената надеж и славното појавување на големиот Бог и нашиот Спасител Исус Христос.”⁸

GSAM 24Петар се радува во надежта

GSAM 24.4Петар зборува за истата надеж вака: “Благословен да е Бог и Татко на нашиот Господ Исус Христос, Кој според Својата голема милост нѐ прероди за жива надеж преку воскресението на Исус Христос од мртвите, за наследство нетлено, непорочно и што не вене, зачувано на небесата за вас, кои преку верата сте чувани од силата Божја за спасение, готово да се открие во последното време. Во што се радувате многу, иако сега за малку време, ако е потребно, трпите тага преку разни искушенија, за да се покаже дека испитувањето на вашата вера, кое е многу поскапоцено од златото што пропаѓа, иако се испитува со оган, може да биде за пофалба, чест и слава при појавувањето на Исус Христос.”⁹

GSAM 25Божјата цел во создавањето

GSAM 25.1Светото Писмо ја открива целта на Бога во создавањето на светот; и од зборот на пророштвото исто така го учиме неговиот план за иднината: “Вака вели Господ, кој ги созда небесата, Бог Самиот, кој ја обликува земјата и ја направи; Тој ја утврди, не ја создал залудно, туку ја обликува за да биде населена.”¹⁰ Откако го создаде, му го даде на човекот. Псалмистот вели: “Небото, дури и небесата, се Господови; но земјата им ја даде на синовите човечки.”¹¹ Но кога му го даде на човекот, човекот беше прав, како што изразува мудрецот: “Само ова го најдов: Бог го направи човекот прав; но тие бараа многу измислици.”¹²

GSAM 25.2Читаме за постапувањето на Господ со човечкиот род, дека “кога ги раздели синовите на Адам, ги постави границите на народите според бројот на децата на Израел”,¹³ односно, според бројот на вистинскиот Израел кој на крајот ќе биде собран на земјата како поданици на неговото идно царство. Тоа е изразено од Павле со овие зборови: “Бог... од една крв ги создаде сите народи на луѓето да живеат по целата земја, и ги одреди времињата што се однапред одредени и границите на нивното живеалиште; за да Го бараат Господа, дали можеби ќе Го напипаат, и да Го најдат, иако не е далеку од секого од нас; зашто во Него живееме, се движиме и постоиме.”¹⁴ Кога оваа првобитна цел во врска со земјата ќе се оствари, “и твојот народ ќе биде сиот праведен.”¹⁵ Повторно за нив во таа состојба се вели: “Живеецот нема да рече: Јас сум болен; на народот што живее во неа ќе му биде простена неговата неправда.”¹⁶ Тоа ќе биде времето кога “кротките ќе ја наследат земјата и ќе се радуваат во изобилство на мир.”¹⁷

GSAM 26Второто доаѓање на Христос не е бајка

GSAM 26.1Во второто послание на Петар се вели: “Не следевме вешто измислени бајки кога ви ја објавувавме моќта и доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос, туку бевме очевидци на Неговата величественост. Зашто од Бога Таткото прими чест и слава, кога му се обрати таков глас од преславното величие: Ова е мојот возљубен Син, во кого се задоволувам. И овој глас што дојде од небото, го слушнавме кога бевме со него на светата гора. Имаме и поуверен пророчки збор, на кој добро правите што внимавате како на светилка што свети во темно место, додека не зори и не изгрее утринската ѕвезда во вашите срца.”¹⁸

GSAM 26.2Во овој стих апостолот се повикува на Преображението на гората како доказ за второто доаѓање на Христос. Пред оваа сцена нашиот Спасител им рекол на своите апостоли: “Некои од оние што стојат овде нема да вкусат смрт пред да го видат Синот Човечки како доаѓа во неговото царство”¹⁹ — како што е запишано кај Лука: “Некои од оние што стојат овде нема да вкусат смрт пред да го видат Божјото царство”.²⁰

GSAM 26.3Ова ветување беше буквално исполнето во самото Преображение. Во оваа “визија” на планината тие го видоа прославениот Исус, како што ќе се појави кога ќе дојде во Своето царство. Тие го видоа Илија, кој беше земен на небото без да ја вкуси смртта, претставувајќи ги оние кои ќе бидат пренесени — променети од смртни во бесмртни — “во еден миг, во трепкање на окото”, кога ќе дојде Господ.²¹ Присутен беше и Мојсеј, кој умрел, претставувајќи ги оние што ќе воскреснат од мртвите за да Го сретнат Господа. Така, во оваа “визија” тие имаа увид во Христовото доаѓање во Неговото царство, како што им ветил.

GSAM 27Пророштво – посигурен збор

GSAM 27.1Иако апостолите го виделе овој славен призор на планината на преображението и го слушнале гласот на Божјото одобрување, апостол Петар потврдува: “Имаме поуверено слово на пророштвото.” Со оваа изјава тој не го омаловажува она што го виделе и го слушнале на тој незаборавен настан. Тие тогаш го слушнале гласот Божји еднаш, но во големите линии на пророштвото, кои се протегаат до второто Христово доаѓање, го имаме гласот Божји често повторен. Всушност, секое конкретно пророчко предвидување исполнето или забележано во историјата е Божјиот глас до нас. Тоа мора да е во оваа смисла што пророчкиот збор е “посигурен”. Revised Version го преведува како “потврден”. Пророштвото е потврдено со секое исполнето предвидување. Секој предвиден настан, кога ќе се исполни, е гаранција дека преостанатите предвидени настани сигурно ќе се случат.

GSAM 27Природата на пророштвото

GSAM 27.2Следниве сведоштва од истакнати проучувачи на Библијата за природата на пророштвото се убедливи:—

GSAM 27.3Томас Њутн тврди дека “пророштвото е историја предвидена и скратена; историјата е пророштво исполнето и проширено. Во светот имало лажни оракули; но сета мудрост и злоба на луѓето и ѓаволите не можат да произведат никакви такви пророштва какви што се запишани во Светото писмо.”

GSAM 27.4Сер Ајзек Њутн сведочи дека “слушањето на пророците е основен карактер на вистинската црква.”

GSAM 27.5Д-р А. Кит вели дека “пророштвото е еднакво на кое било чудо и само по себе е чудесно.... Само гласот на Семоќниот можеше да ги повика мртвите од гробот,—само гласот на Сезнаењето можеше да каже сѐ што беше скриено во темната иднина, која за човекот е толку непрониклива како и пребивалиштата на мртвите,—и двете се подеднакво глас Божји.”

GSAM 28.1Метју Хенри рекол дека “во Божје време, кое е најдоброто време, и на Божји начин, кој е најдобриот начин, пророштвото сигурно ќе се исполни. Секој збор на Христос е многу чист, и затоа многу сигурен.”

GSAM 28Целта на пророштвото

GSAM 28.2Од зборовите на Христос упатени до неговите апостоли можеме да научиме една од целите на Господ при давањето на пророштвото. Говорејќи пророчки за работите што ќе се случат во кариерата на Јуда, тој рече: “Ви кажувам пред да се случи, за да, кога ќе се случи, да поверувате дека Јас сум.”²²

GSAM 28.3Господ вели и преку пророкот Исаија: “Јас сум Бог и нема никој сличен на Мене, кој го објавува крајот од почетокот и од дамнина ги кажува работите што уште не се случиле, велејќи: Мојот совет ќе стои и ќе ја извршам целата Моја волја.”²³

GSAM 28.4Пак, “Јас ги објавив поранешните работи уште од почеток, и тие излегоа од мојата уста, и ги покажав; ги направив одеднаш, и тие се случија.... Јас дури уште од почеток ти го објавив; пред да се случи ти го покажав; за да не кажеш: Мојот идол ги направи, и мојата резбана икона, и мојата лиена икона, им заповедаа. Ти слушна, види го сето ова; и зар нема да го објавиш? Ти покажав нови работи од ова време, дури и скриени, и ти не ги знаеше. Тие се создадени сега, а не од почетокот; дури и пред денот кога не ги слушна, за да не кажеш: Ете, ги знаев.”²⁴

GSAM 28.5Од овој јазик се гледа силата на пророчките исполнувања како доказ за божественото потекло на пророштвото, како и тоа дека е демонстрација на силата на Господа над сите богови на незнабожците. Исто така, од овие зборови се забележува дека пророштвото зазема многу важно место во Светото Писмо на вистината. Бидејќи овие факти се вистинити, изненадувачки е чудно што толку многу луѓе посветуваат малку или никакво внимание на проучувањето на пророчките делови од Светото Писмо.

GSAM 29Пророштвото не е запечатено

GSAM 29.1Неинформираните велат дека се неуки и затоа не можат да ги разберат пророштвата. Од друга страна, многу од образованите, и некои од нив меѓу служителите, велат: “Пророштвата се запечатени и не можат да се разберат. Сите знаеме дека книгата на Откровението е запечатена книга.”

GSAM 29.2Во Откровението, возљубениот Јован добил посебна заповед да не ја запечати книгата.²⁵ Исто така, во оваа книга е изречен благослов над оние што “слушаат зборови од ова пророштво и ги чуваат работите што се напишани во него”.²⁶ Како може да се чуваат работите што се содржани во запечатена книга ако не се, и не можат да бидат, разбрани? Господ рекол преку Мојсеј: “Тајните нешта му припаѓаат на Господа, нашиот Бог; но откриените нешта ни припаѓаат нам и на нашите деца засекогаш, за да ги извршуваме сите зборови на овој закон.”²⁷

GSAM 29.3Дека Господ ги дизајнирал пророштвата на Даниел да бидат разбрани, е очигледно од неговите зборови упатени до неговите ученици во врска со нив. Читаме: “Кога ќе ја видите гнасотијата на опустошувањето, за која зборува пророкот Даниел, како стои на светото место (кој чита, нека разбере)”,²⁸ што практично вели: Разберете го пророкот Даниел.

GSAM 29.4Господ ја разоткрива заблудата на тврдењето дека пророштвото не може да се разбере, со овие зборови: “Целото видение стана за тебе како зборови од запечатена книга, која му ја даваат на некој учен човек, велејќи: Прочитај ја, те молам. А тој вели: Не можам, зашто е запечатена. И книгата му се дава на некој неук, велејќи: Прочитај ја, те молам. А тој вели: Не сум учен. Затоа, вака вели Господ: Бидејќи овој народ се приближува кон Мене со устата своја и со усните свои Ме почитува, но го отстрани срцето свое далеку од Мене, и стравот нивен пред Мене е научен по заповед на луѓе; затоа, ете, ќе направам чудесно дело меѓу овој народ, чудесно дело и чудо; зашто мудроста на мудреците нивни ќе пропадне, и разумот на разумните нивни ќе се сокрие.”²⁹ Да го следеа луѓето на кои пророкот овде им се обраќа сигурното слово на пророштвото, тие немаше да отстапат од Божјиот закон и да ги заменат неговите заповеди со заповедите на луѓето.

GSAM 30Пророштвото не е од приватна интерпретација

GSAM 30.1Не е така што пророштвото има некое длабоко, скриено, мистериозно значење кое толку многумина не успеваат да го разберат. Апостол Петар за него рекол: “Знаејќи го ова најпрво, дека никакво пророштво во Писмото не е од приватна интерпретација. Зашто пророштвото не дојде во старо време по волја на човека; туку свети луѓе Божји зборуваа, како што беа поттикнати од Светиот Дух.”³⁰ Од овој говор јасно се подразбира дека она што е суштинско за разбирање на пророштвото е прифаќањето на духот што зборуваше преку пророците. За тој дух, ветен на сите што го бараат, е напишано: “Тој ќе ве води во сета вистина.”³¹

GSAM 30Пророштво исполнето

GSAM 30.2При проучувањето на пророштвото постојат одредени факти кои секогаш треба да се имаат на ум: Бог, кој е непогрешлив, е автор на пророштвото, и кога ќе дојде времето за исполнување на предвидувањето, самото предвидено случување ќе се случи. Исто така, бидејќи Господ, кој има моќ да предвиди што точно ќе направат луѓето, одредува време кога нешто ќе се случи, кога ќе дојде тоа време, се среќава вистинско исполнување на пророштвото. Со други зборови, лажно исполнување на пророштвото во определеното време за вистинското е невозможно. Во согласност со оваа аксиома, можеме да кажеме дека кога ќе дојде Господовото време Неговата порака на вистината да му биде дадена на светот, пораката секогаш се појавува.

GSAM 30.3Еднаш, кога авторот одржал беседа за исполнувањето на пророштвото, еден неверник кој бил присутен пристапил и рекол: “Морам да ви честитам вам, толкувачите на пророштвото, што сте многу среќни. Во вашето проучување на историјата, изгледа дека толку лесно го наоѓате она што точно се вклопува во пророштвото.” “Да”, беше нашиот одговор, “се вклопува затоа што е направено да се вклопи. Ако отидете во продавница за ракавици да купите пар ракавици, зарем не би очекувале да ги најдете оние што ќе ви одговараат на раката?” Тој одговори: “Се разбира дека би, бидејќи се направени да одговараат.” “Значи”, рече писателот, “Бог, Кој знаел точно што ќе направат луѓето, ги направил предвидувањата за нив, и кога тие луѓе ќе се појават на сцената на дејствувањето и ќе ги направат токму работите што ги предвидел, вистинскиот историчар ги запишува нивните постапки, кои, споредени со предвидувањето, се совпаѓаат совршено.”

GSAM 31Пророштво – Светлина во темнината

GSAM 31.1Апостол Петар вели дека треба да обрнеме внимание на пророштвото како на светлина што свети во темно место. Без светилката на пророштвото, иднината би била целосна темнина. Целта на светлината е да ја отстрани темнината — кога патуваме во темно место, да го покаже патот и да го покаже јасно, за да може патникот, чекор по чекор, да го види и да го избере патот. “Твојот збор”, вели псалмистот, “е светилка за моите нозе и светлина за мојот пат.”³² Мудрецот вели: “Патеката на праведните е како светлина сјајна, која свети сѐ повеќе и повеќе до совршениот ден.”³³ Така се гледа, како што минуваме низ текот на времето, дека Божјото слово, особено во неговите пророчки исполнувања, ќе се отвора сѐ повеќе и повеќе, правејќи го сѐ појасно и појасно за проучувачот на Библијата дека тој сигурно е на патеката што води кон вечна светлина и вечен ден.

GSAM 31Три истакнати настани од Едем до крајот

GSAM 31.2Разгледувајќи го патот на Божјиот народ од Едем до крајот, во светлината на Светото писмо, постојат три настани кои се истакнуваат со посебна важност. Првиот е првото доаѓање на Христос, воплотувањето, доаѓањето на Емануел, Бог пројавен во тело; вториот, големата Реформација по Мрачното доба — 1260-те години на угнетување, во кои зборот Господов беше речиси целосно недостапен за обичните луѓе — излегување на црквата од нејзината пустинска состојба и поставување на Светото писмо таму каде што сите можеа да читаат и да ја знаат Неговата волја; третиот, второто доаѓање на нашиот Господ за да ги воведе времињата на обновување на сѐ што е кажано преку устата на сите Негови свети пророци од почетокот на светот; ова, за да се заокружи “спорот на вековите”, спорот помеѓу гревот и праведноста, за да се воведе векот на славата, кон кој сите векови се стремеле.

GSAM 32Пророштвото дава патокази до крајот

GSAM 32.1Ако обрнеме внимание на сигурното слово на пророштвото како на светлина што треба да ги води нашите чекори, откривајќи ни го вистинскиот пат низ темнината, не може да биде поинаку освен што ќе го најдеме патот јасно обележан во пророчкото слово низ целиот тек на времето до второто Христово доаѓање. Со оглед на тоа, оние што внимателно ја следат светлината на пророштвото не само што ќе ги препознаат знаците и показателите дека големиот ден е близу, туку и ќе го препознаат делото на Господа како постојано напредува во пораките на вистината што треба да подготват народ да Го сретне со мир при Неговото доаѓање.

GSAM 32.2Иако Светото писмо објавува дека денот Господов ќе дојде врз мноштвото како “крадец во ноќта”,³⁴ исто така се вели за оние што стојат во совет на Господа: “Вие, браќа, не сте во темнина, за да ве затекне тој ден како крадец. Сите сте деца на светлината и деца на денот.”³⁵

GSAM 32Сеќавање на водењата на Господа

GSAM 32.3При потсетувањето на Божјото водење во адвентското движење, добро е да се забележи дека секогаш била Божја намера неговиот народ да се сеќава на пројавите на Неговата промисла и моќ во нивна корист. Давајќи ги причините за отпаѓањето на Израел од Бога, псалмистот вели, “Го заборавија Бог, нивниот Спасител, кој направи големи дела во Египет, чудесни дела во земјата на Хам и страшни дела покрај Црвеното Море.”³⁶ Ако беше добро за Израел да се присетува на водствата на Господ со нив, зарем не е добро и за нас? Во екстаза псалмистот повторно вели: “Благослови го Господ, о, душо моја, и не заборавај ги сите Негови добрини.”³⁷

GSAM 33.1Во сите времиња Господ имал важни вистини, одредени по Неговата благодат да изведат народ од ропството на гревот и да го подготват за влез во небесниот Ханаан; и корисно е да се размислува за постапките на Господ кон оние што ги проповедале овие вистини.

GSAM 33Големи резултати од најмали средства — сведоштвото на Д'Обиње

GSAM 33.2Д’Обиње, во својата History of the Reformation, вели: “Бог, Кој го подготвува Своето дело низ вековите, го извршува преку најслабите инструменти, кога ќе дојде Неговото време. Да се постигнат големи резултати со најмали средства, таков е законот Божји. Овој закон, кој владее насекаде во природата, се наоѓа и во историјата.”³⁸

GSAM 33.3Кога Бог, во древно време, почна да избира посебен народ за да ги воспостави како посебна нација за Себе, тоа беше преку повикување на еден човек — Авраам — кој живееше меѓу незнабожците, во Ур на Халдејците. Од него произлезе многубројно потомство; но за нив, кога беа издигнати во достоинството на нација, небесниот Бог рече: “Господ не ја положил својата љубов на вас, ниту ве избра, бидејќи бевте повеќебројни од кој било народ; зашто бевте најмалку од сите народи.”³⁹

GSAM 33.4Потоа, кога сакаше да го ослободи својот народ од ропството во Египет, тој го избра за нивен водач оној кој, во своето детство, бил скриен три месеци во куќата на својата мајка, а потоа ставен во едноставен, груб ковчег направен од трска и обложен со катран, и предаден на чување на реката Нил. Сепак, истиот тој Мојсеј, кога дојде на возраст за разбирање, го избра смирениот пат на страдање со Божјиот народ, наместо уживањето што се наоѓа во “привремените задоволства на гревот”.⁴⁰

GSAM 34Победата на Гидеон

GSAM 34.1Потоа, кога Господ требаше да го избави Израел од Мидјанитите и Амаликите, кои дојдоа во нивната земја “како скакулци во мноштво” и го уништија плодот на земјата, не оставајќи “никаква храна за Израел, ниту овца, ниту говедо, ниту магаре”, Господ му прати ангел на Гидеон. Овој син на Јоаш беше принуден дотаму што требаше да врши малку пченица и да ја крие од своите непријатели. Кога ангелот му соопшти дека треба да го спаси Израел, Гидеон со изненадување праша: “Со што ќе го спасам Израел? Ете, мојот род е сиромашен во Манасе, и јас сум најмалиот во домот на татко ми.”⁴¹ Тој ист скромен, сиромашен човек излезе со своите триста луѓе, со нивните едноставни светилки и стомни (постапка што би изгледала како лудост за ограничениот суд), и правејќи го Бог своја сила, тие остварија голема победа. Пред ослободувањето, Гидеон можеби изговорил плач како оној на пророкот Амос кога прашал: “Со чија помош ќе се крене Јаков? Зашто е мал.”⁴²

GSAM 34Младенецот во јаслите

GSAM 34.2Во одреденото време од Господ се роди Спасителот на човештвото, и пастирите го најдоа како лежи во јасли. Неговите земни роднини имаа скромни, иако чесни, занимања. За својата земна сиромаштија Спасителот рече: “Лисиците имаат дупки, и птиците небесни гнезда; а Синот Човечки нема каде да ја положи главата Своја.”⁴³ Тој ги избра своите апостоли “од меѓу тој понизок ранг, кој, иако не е најнизок, не го достигнува нивото на средната класа. Сето тоа било наменето да му се покаже на светот дека делото не е од човека, туку од Бога.”

GSAM 35Не многу мудри повикани

GSAM 35.1Павле за делото во деновите на примитивната црква рече: “Глупоста Божја е помудра од луѓето; и слабоста Божја е посилна од луѓето. Зашто го гледате својот повик, браќа: не се многу мудри по тело, не се многу силни, не се многу благородни повикани; туку Бог ги избра глупавите на светот за да ги посрами мудрите; и Бог ги избра слабите во светот за да ги посрами силните; и нискородните во светот, и оние што се презирани, ги избра Бог, да, и оние што не се, за да ги уништи оние што се; за да не се пофали ниедно тело пред Него.”⁴⁴

GSAM 35Смирени луѓе во Реформацијата

GSAM 35.2Го наоѓаме истиот принцип илустриран во животите на големите реформатори од шеснаесеттиот век. Историчарот вели: “Реформаторот Цвингли излезе од алпска овчарска колиба; Меланхтон, теологот на Реформацијата, од оружарска работилница; а Лутер од колибата на еден сиромашен рудар.” За себеси, Лутер рекол: “Моите родители беа многу сиромашни. Татко ми беше сиромашен сечач на дрва (подоцна стана рудар), а мајка ми често носеше дрва на грбот за да обезбеди средства за издржување на децата. Тие трпеа најтешка работа заради нас.”

GSAM 35.3Апостол Јаков, зборувајќи за повикот на народот во Господовата служба, вели: “Слушнете, возљубени браќа мои, зарем не ги избра Бог сиромашните во овој свет, богати во верата и наследници на царството, што им го ветил на оние што го љубат?”⁴⁵

GSAM 35Раните методисти

GSAM 35.4Гледајќи наназад кон линијата на реформатори кои напредуваа сѐ до раните денови на методизмот, кога доктрината за благодатта што се дава дарум беше ревносно проповедана, наоѓаме дека таа беше придружена со силата Божја. Како што беше верно поставена пред народот, со нежната љубов Христова, и беше сфатена со жива вера, верниците не само што најдоа простување на минатите гревови, туку и осветувачка сила што им овозможи да водат свет живот. Методизмот имал скромен почеток и бил благословен според верата и едноставната доверба на служителите и лаиците.

GSAM 36.1Следејќи ги настаните и искуствата поврзани со адвентското движење, наоѓаме дека, како и во секое дело на Господа во чие извршување човекот е соработник, неговото потекло било меѓу сиромашните и незначајните; но нека никој не пресуди против него од оваа причина пред внимателно да ги испита доказите на кои се заснова ова големо дело, за да не се најдат во положбата на оние за кои Господ прашал: “Кој го презира денот на малите работи?”⁴⁶

GSAM 36Одговорот на Ек на Лутер

GSAM 36.2За доброто на оние кои би биле склони да одлучуваат дали некое доктринално прашање е точно или погрешно според тоа колку малку или колку многумина го прифаќаат, ние делумно ја цитираме контроверзијата помеѓу Лутер и Ек. Бидејќи Лутер го зазеде својот став врз основа на Светото писмо и се осмели да го оспори правото на луѓето да ги ставаат своите мислења над Божјото слово, Ек возврати со овие иронични зборови: “Изненаден сум од понизноста и скромноста со кои почитуваниот доктор се зафаќа сам да им се спротивстави на толку многу славни отци и се прави дека знае повеќе од суверените понтифи, соборите, докторите и универзитетите! ... Несомнено би било изненадувачки ако Бог ја сокрил вистината од толку многу светци и маченици сѐ до доаѓањето на почитуваниот отец.”

GSAM 36.3На овој одговор може добро да се одговори со оној на Цвингли упатен до Џон Фабер во Цирих, кога овој изразил “чудење од состојбата до која дошле работите, кога древните обичаи кои траеле дванаесет века биле напуштени, и кога јасно се заклучило дека христијанството било во заблуда илјада четиристотини години”. Цвингли брзо одговорил дека “грешката не престанува да биде грешка само затоа што верувањето во неа траело илјада четиристотини години, и дека во богослужбата античноста на обичајот не вреди ништо, освен ако за него не може да се најде основа или поткрепа во Светото писмо.”⁴⁷

GSAM 37Господовото слово наспроти човечката мудрост

GSAM 37.1Опасноста од потпирањето на човечките мислења, наместо да се реши прашањето “Што е вистина?” преку Божјото слово, остро е дефинирана од пророкот Осија кога вели: “Оравте беззаконие, пожнеавте нечесност; го јадевте плодот на лагата, зашто се надевавте на вашиот пат, на мноштвото на вашите силни луѓе.”⁴⁸ Склоноста на човечкото срце отсекогаш била да се потпира на човекот; но како што се приближува времето кога Господ ќе “стане и ужасно ќе ја затресе земјата”, пророкот Исаија поттикнува: “Престанете да се потпирате на човек, чиј здив е во ноздрите; зашто во што се смета тој?”⁴⁹

GSAM 37.2Бидејќи сме вака предупредени во Светото Писмо за опасноста во овој поглед, нека никој не брза да го осуди движењето за второто Христово доаѓање, како да не е достојно за разгледување поради својот скромен почеток, или затоа што оние што светот ги смета за големи не ја поддржале каузата. Напротив, нека сите внимателно ги испитаат неговите тврдења. Вистината е од неизмерна вредност, во споредба со која само човечките мислења се безвредна слама.