Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
12 / 29

Capitulu 11 — U Missaggiu dû Sicunnu Angilu

John Norton Loughborough

GSAM 171.1“E appressu vinni n'autru angilu, ca dicìa: Babilonia è cascata, è cascata, chista granni cità, picchì fici beviri a tutti li nazioni dû vinu dâ raggia dâ sò fornicazioni.”1

GSAM 171.2“Allura lu patruni di la casa, nfuriosutu, dissi a lu so sirvanti: Nesci prestu nta li strati e nta li vichi di la cità, e purtami ccà li puvireddi, li storpi, li zoppi e li cecati.”2

GSAM 171.3U Signuri, attraversu i soi ministri, avia scutulatu u munnu cu lu missaggiu: “L'ura dû so ghjudiziu è arrivata,”—un missaggiu supra cui tutti i soi prufissanti putìanu unìrisi, si vulìanu. Chistu fu lu primu chiamu a la “cena” di matrimoniu. Fu dichjaratu “a chiddi ca eranu invitati.”3 Comu stu chiamu fu misu a latu cu diversi scusi, fu datu un secunnu chiamu, currispunnenti ô missaggiu dû secunnu angilu.4 Cu stu chiamu lu Signuri separau un pòpulu pi jiri avanti finu â fini dî tempi cu la luci ca avanzava dâ so virità.

GSAM 171Secunna Chiamata a la Cena di Matrimoniu

GSAM 171.4U secunnu missaggiu — chiddu ca veni doppu u gridu di l'ura dû ghjudiziu — dici: “Babilonia è cascata, è cascata, chista granni cità, picchì fici beviri a tutti li nazioni dû vinu dâ ira dâ so fornicazioni.” E u secunnu invitu a la cena dici: “Nisciti prestu nta li strati e li vichi dâ cità, e purtati ccà li poviri, li storpi, li zoppi e li cecati.” Nta ognuna di chisti scritturi, u pòpulu prufissanti dû Signuri è chiamatu “cità”. Cu li so cridenzi cuntrastanti e cunfusi sunnu chiamati “Babilonia”. Di n'àutra scrittura ca si rifirisci ê tempi ultimi, videmu ca giustu prima dû veniri dû Signuri, u so pòpulu veni chiamatu fora di “Babilonia”: “Babilonia la granni è cascata, è cascata, e addivintau la dimora di diavuli, e la tana di ogni spiritu immundu, e na gabbia di ogni aceddu sporcu e odiusu.... Nisciti di idda, o pupulu miu, accussì nun participati ê soi piccati, e nun riceviti li soi piaghi.”5

GSAM 172“Arricòrdati comu hai sintutu”

GSAM 172.1Ntô discursu â cresia di Sardis leggimu: “Arricòrdati, dunca, di comu hai ricivutu e sintutu; tènini forti e pentiti. Si nun stai vigilanti, vegnu supra a tia comu un latru, e nun sapirai a quali ura vegnu supra a tia.”6 La cresia di Sardis pari ca fu purtata fora dâ Riforma, doppu lu scuru periudu dû travagghiu di “Gezabele”—la cresia apostata. A cresia di Sardis fu avvisata ca avia statu na cresia viva; ma quannu sintiu e rifiutau la duttina dû ritornu dû Signuri, si misi nta na pusizioni unni putia essiri colta di chissu avvenimentu comu di “nu latru di notti.” Accussì, comu dici l'apòstulu Paulu nta 1 Tessalonicisi 5:1-5, sarà la cundizioni di chiddi ca gridanu “Paci e sicurizza”, quannu la venuta dû Signuri è vicina. Chiddi ca sèguinu la luci dâ virità sunnu chiamati “figghi dû jornu”, e lu Signuri nun veni supra a iddi comu un latru.

GSAM 172.2Nta sta discrizzioni prufètica dî setti cresii, videmu ca la caduta dâ cresia di Sardis è subitu seguita di chidda di Filadelfia, o (comu lu nomu stissu significa) cresia di amuri fradèli. Accussì, di fatti, eranu li 50.000 cridenti ca, grazzi ô missaggiu dû sicunnu angilu, foru purtati fora di tutti li diversi cresii e unuti nta un sulu ligami di amuri fradèli supra la granni virità cardini di l'avventu mmediatu di Cristu.

GSAM 173Comu fu Pruclamatu u Secunnu Missaggiu

GSAM 173.1U Midnight Cry dû 12 di sittèmmiru 1844 cunteni na dichjarazzioni fatta dû Pasturi J. V. Himes rispettu ô missaggiu dû secunnu angilu e ê circustanzi ca purtaru â pruclamazzioni dû stissu. La sò littra è datata McConnelsville, Ohio, 29 austu 1844, e dici:—

GSAM 173.2“Quannu cuminciammu l'opera cu frati Miller ntô 1840, iddu avìa già fattu novi anni di cunferenzi. Duranti chiddu tempu iddu ristau quasi sulu. Ma li soi travagghi eranu incessanti e efficaci pi svegliari li prufissanti di religgiuni â vera spiranza dû pòpulu di Diu, e â priparazzioni nicissaria pi l'avventu dû Signuri; comu puru pi svegliari tutti li classi di l'incunvirtuti a capiri la so cundizioni persa, e lu duviri di pentimentu immediatu e di cunvirsioni a Diu, comu priparazzioni pi ncuntrari lu Sposu in paci quannu iddu veni. Chisti eranu li granni scopi di li soi travagghi. Nun pruvò mai a cunvirtiri l'omini a na setta o partitu religgiusu.
GSAM 173.3“Quannu fummu persuasi dâ virità dâ venuta imminenti, e abbracciammu pubblicamenti la duttina, aviamu li stissi pinsèri, e purtavamu lu stissu caminu tra li diversi setti, unni fummu chiamati, pi pruvvidenza di Diu, a travagghiari. Nni dissimu ê ministri e ê cresii ca nun era di nostra cumpitenza rumpirili, divìdiri e distrarili: aviamu un sulu oggettu distintu, e chistu era di dari lu ‘gritu’, l'avvirtimentu dû ghjudiziu ‘â porta’, e cunvinciri li nostri simili a priparàrisi pi l'avvenimentu.... U ministeriu e i membri ca si sirvianu di li nostri laburi, ma nun avianu sinceramenti abbracciatu la dottrina, caperu ca avianu a jiri cu la dottrina, e a prichari e sustiniri idda, o ca ntâ crisi ca era propriu supra iddi, avissiru avutu difficultati cu li cridenti decisi e determinati. Accussì decisiru contru la dottrina, e stabileru, certi cu na pulitica e certi cu n'autra, di supprìmiri l'argumentu. Chistu misi i nostri frati e soru intra iddi nta na pusizioni assai pruvanti. La maiuranza di iddi amava li so' cresii e nun putìa mancu pinsari di lassarili. Ma quannu foru ridiculizzati, oppressi e in diversi modi privati di li so privilegi e godimenti di prima, e quannu lu ‘cibbu a tempu giustu’ ci fu negatu, e la sirena canzuna di ‘paci e salvezza’ risunava nta li so recchi di Sabbatu in Sabbatu, prestu si staccaru di li so predilezzioni di partitu, e si levaru nta la maestà di la so forza, si scutilaru di supra lu jugu e levaru lu gritu, ‘Niscìti di dda, pupulu miu.’

GSAM 174Nta na pusizioni pruvanti

GSAM 174.1“Chistu statu di cosi nni misi 'n na pusizioni difficili, (1) picchì eramu propriu a la fini dû nostru tempu prufeticu, unni aspittàvamu ca lu Signuri avissi a radunari tutti li so genti 'n unu; e (2) avìamu sempri prichjatu na dottrina diversa; e ora ca li circustanzi eranu canciati, sarìa statu cunsidiratu disonestà di nuàutri si nni unìssimu ô grido di separazioni e di scindimentu di chiddi cresii ca nni avìanu ricivutu e accittatu lu nostru missaggiu. Perciò esitavamu e cuntinuavamu a agiri secunnu la nostra pusizioni iniziali, finu a quannu la cresia e lu ministeru purtaru la quistioni a tali puntu ca fummu custretti, pi timuri di Diu, a pigghiari na pusizioni di difisa dâ virità e di li figghi di Diu calpestati.

GSAM 174Esempiu Apostòlicu pi la nostra Strata

GSAM 174.2“‘E iddu trasìu nta la sinagoga, e parròu cu curaggiu pi tri misi, disputannu e cunvincennu supra li cosi dû règnu di Diu. Ma quannu certi si n'indurìru, e nun cridìanu, e parlàvanu mali di chidda via davanti â folla, iddu si nni jìu di iddi, e separò li discepuli, disputannu ogni jornu nta la scola di unu chiamatu Tirannu.’7 Nun fu finu a quannu ‘certi si indurciru’ e ‘parràvanu mali di chidda via [la venuta dû Signuri] davanti â folla,’ ca i nostri frati si mossiru pi nesciri e separàrisi dî cresii. Nun putìanu suppurtari stu ‘parrari mali’ di li ‘servi mali’, e li cresii ca putìanu purtari avanti lu cursu di opprissioni e di ‘parrari mali’ versu chiddi ca aspittàvanu la ‘speranza biniditta’, pi iddi nun eranu àutri ca li figghi di la mistica Babilonia. Accussì li pruclamaru e traseru nta la libbirtà dû Vangelu. E puru si nun semu tutti d'accordu supra chiddu ca custituisci Babilonia, semu d'accordu pi na separazioni immediata e finali di tutti chiddi ca s'opponu â duttina dâ venuta e dû regnu di Diu ca è vicinu. Cridemu ca è na quistioni di vita e di morti. È morti ristari cunnessi cu chiddi corpi ca parranu a ligera o si oppònunu â venuta dû Signuri. È vita nisciri di ogni tradizzioni umana, stari supra a la parola di Diu, e aspittari ogni jornu l'appariri dû Signuri. Dunca ora dicemu a tutti chiddi ca sunnu 'n qualunqui modu 'mpastricati 'nta lu giogo di la schiavitù: ‘Nisciti di 'nmezzu a iddi e stativi separati, dici lu Signuri, e nun tuccati la cosa immunda; e iu vi ricivirò, e sarò pi vui un Patri, e vui sareti i mei figghi e figghi fimmini, dici lu Signuri Onnipotenti.’”8

GSAM 175Oppusizzioni Incomprensìbbili

GSAM 175.1Wm. Miller accussì parra dû cunflittu ca esistìa a chiddu tempu tra li cresii e l'Adventisti:—

GSAM 175.2“È assai innaturali e incomprensìbbili ca li cresii cristiani escludunu sta duttina e li so membri pi sta spiranza biniditta. Sacciu ca certi cresii battisti dicinu ca nun li escludunu pi la so fidi, ma pi la cummunioni ca hannu cu li cridenti adventisti. Allura, si nun è pi la so fidi in un Salvaturi ca veni, pirchì sugnu esclusu di li so pulpiti, iu ca nun haiu mai cumunicatu cu nudda àutra cresia ca nun fussi na battista? È na scusa falsa. Ma chistu nun pò essiri lu pretestu di li Metudisti e di li Presbiteriani; picchì iddi cridunu ntâ cummunioni mista. Pi chi escludunu allura? Haiu ntisu di quarchi unu esclusu pi ‘cantari’ melodii dû secunnu avventu; àutri pi pazzìa, quannu tutta la pazzìa ca ci attribbuìeru fu ca stavanu aspittannu Cristu. O Diu, ‘perduna a iddi, picchì nun sannu chiddu ca fannu.’”

GSAM 176Storrs supra l'Attitudini dî Cresii

GSAM 176.1George Storrs parrò di l'attitudini di li cresii versu l'Adventisti, accussì:—

GSAM 176.2“Cu di iddi, a stu mumentu, nun sta dicennu: ‘Mi sittu comu na riggina’? E cu di iddi nun si piaci cu l'idea ca un jornu hannu a cunquistari u munnu, e ca chistu avissi a essiri suttumissu a la so fidi? Cu di iddi lascerà ristari n'anima tra iddi in paci, ca apertamenti e senza paura cunfessa la so fidi ntô avventu ca è a porta? Nun sunnu forsi chisti li cundizioni pi ristari tra iddi senza disturbi: ca vi ‘astinìti cumplitamenti’ di ogni esprissioni pubblica di fidi ntô ritornu dû Signuri chistu annu, qualiunque sianu li vostri cunvincimenti supra stu puntu, e quantu vi pari mpurtanti gridari: ‘Aviti timuri di Diu e datici gloria, picchì è ghjunuta l'ura dû sò ghjudiziu’?”

GSAM 176Testimonianza di Mansfield

GSAM 176.3L. D. Mansfield, scrivennu di Oneida, N.Y., lu 21 marzu 1844, accussì testimònia:—

GSAM 176.4“Diu sta movennu li menti di li so cari figghi ca stannu aspittannu lu Signuri dû celu, e li sta guidannu non sulu a fari casu all'angilu ‘ca avia l'evangeliu eternu pi prichari, dicennu: L'ura dû so ghjudiziu è arrivata,’ ma puru a obbediri ô cumannu successivu, ‘Nisciti di dda, pupulu miu!’ Sugnu cchiù persuasu ca mai ca l'urganizzazzioni riligiusi d'oggi custituiscinu na granni parti di chidda Babilonia ca sarà abbattuta cu viulenza e nun si truvarà cchiù.... Mi pari però ca nta certi urganizzazzioni la rassumigghianza cu lu cornu nicareddu è cchiù straurdinaria. Certi casi illustrarannu la cosa.

GSAM 176Spiritu di Folla Manifestu

GSAM 176.5“Un frati ca avia travagghiatu cu granni successu nta sta riggiuni pi pruclamari la venuta dû Signuri, fissau n'appuntamentu pi fari na cunferenza in un locu e a n'ura stabilita. U Signuri dispunìu accussì ca iddu si truvava a sidici migghi di distanza dû postu di l'appuntamentu, ma un ministru _____ era prisenti, a capu di na folla, cu pece e piumi, pi jittalli supra chissu sirvituri dû Diu Altissimu. Stissu ministru principiò prestu dopu na seria di riunioni di risvegghiu, ma tuttu era friddu e ghiacciatu comu lu ghiacciaiu dû Nord—nissuna anima si risvegghiò o si cunvirtìu. A fini, lu ministru dissi ca cridia ca ‘avissi a pigghiari lu seggiu di l'ansietà.’
GSAM 177.1“Un capu di classi 'n stu paìsi dissi â sò classi ca, di quannu avemu tinutu riunioni ccà, si quarcunu trasissi 'nta casa sò e dicissi ca cridia ca Cristu vinissi chistu annu, iddu lu sbatterissi fora.”

GSAM 177Duviri versu li Cresii

GSAM 177.2A stu puntu ntroducemu na testimunianza di n'allocuzioni pi la cunferenza di l'avventu di cridenti riunuti a Boston, Mass., datata 31 di maju 1844, e firmata di Wm. Miller, Elon Galusha, N. N. Whiting, Apollos Hale, e J. V. Himes. Iddi dicinu:—

GSAM 177.3“Riguardu a lu nostru duviri versu li cresii, putemu puru diri na parola. Lu perìculu ccà, comu nta la maiò parti di l'àutri casi, ni pari ca sta nti l'estremi. La prima forma dû perìculu è chidda di permettiri all'auturità dâ cresia cu cui putemu essiri assuciati di imponiri silenziu supra a nuàutri nta na quistioni di duviri. Nun avemu dubbiu ca migghiara si purtaru 'n cundanna davanti a Diu, cedennu ê pretisi nun scritturali dê so cresii 'n chistu affari; iddi, si fussiru stati decisi e fideli, ora si truvassiru 'n cundizioni assai cchiù sicura e fussiru cchiù utili, puru si putissiru essiri chiamati a suffriri.
GSAM 177.4“La sicunna forma di perìculu è chidda di cèdiri a nu spiritu di rivincita contru li cresii pi via di la so ingiustìzzia versu di nuàutri, e di cuminciari na guerra indiscriminata contru tutti chisti urganizzazzioni. Pi quantu riguarda lu duviri di l'Adventisti, in rifirimentu a li cresii cu cui ponnu èssiri assuciati, si fùssimu chiamati a farlu, nun putissimu dari istruzzioni ca putissiru aviri na applicazzioni ginirali. Hanu a agiri cu timuri di Diu, secunnu comu li circustanzi di la situazioni richiedunu.
GSAM 178.1“Nui avemu a essiri, però, decisi a fari u nostru duviri, a testimuniari pi la virità in ogni occasione adatta e opportuna. E si pigghiannu stu caminu offendemu li cresii, e nni minaccianu l'espulsioni a menu ca stamu muti (ancu si ni pari megghiu sciogghiri amicèvuli li nostri ligami cu la cresia), facemu u nostru duviri, e quannu semu spintuti fora, avemu pacenzia a suffriri l'ingiùstizia, e semu pronti cu nostru Mastru a ‘nisciri fora di la porta, purtannu lu so disprezzu.’”

GSAM 178.2Di sti citazioni rispettu all'azzioni di li cresii versu chiddi ca dànnu lu missaggiu dû secunnu angilu, si pò vidiri subitu comu, comu primu risultatu di stu secunnu invitu a la “cena”, chiddi ca eranu arricugghiuti n'unicu gregghiu spirituàli sunnu discrivuti comu li “struppiati”, “i zoppi,” e “i cecati,” chi fa capiri forti lu malu trattamentu ca avianu ricivutu di la “percussioni” di li so “cumpagni di sirvizziu,” di cui eranu stati separati.

GSAM 178Un Populu Separatu Scigghiutu pi Riceviri Novi Virità

GSAM 178.3Lu scopu dû Signuri si pò chiaramenti discerniri ntô purtari fora un pòpulu distintu sutta la pruclamazzioni dû missaggiu dû secunnu angilu—la secunna chiamata â “cena”—e lu “gritu di menzanotti.” Li viritati pricìusi pi l'ùrtimi jorna avìanu a èssiri circati e pruclamati—nu travagghiu ca nun si putìa fari nta li cresii “ligati ê crèdi” cchiù di quantu la cresia apostòlica putìa annunziari lu Vangèliu ô munnu mentri ristava cunnessa ê sètti giudaichi. Diu chiamau a separàrisi ddà,9 e chiamau puru a separàrisi li cridenti adventisti di chiddi ca circàvanu di tinìrili ntô circulu dê sò crèdi.

GSAM 179Li “Six Sermons” di Storrs

GSAM 179.1Subitu dopu stu nisciri, nutamu ca la luci vinni ê gruppi adventisti supra lu sugettu dâ punizzioni futura, comu spiecatu ntô libbriceddhu, “Six Sermons,” di George Storrs, ca pigghia la pusizioni ca l'omu pi natura è mortali; ca li morti sunnu incuscienti tra la morti e la risurrezzioni; ca la punizioni finali di li malvagi sarà l'estinzioni totali; e ca l'immurtalità è un rigalu di Diu, ca si ricevi sulu pi la fidi ntô nostru Signuri Gesù Cristu.

GSAM 179.2Migghiara di Adventisti accittaru sta duttina supra la natura di l'omu, ma nun tutti. Lu rifiutu nun purtau cunfusioni tra iddi, picchì era cunsidiratu sulu na quistioni di cridenza e nun un test di pusizioni murali; di cunsiguenza, l'impegnu unitu pi avvisari lu munnu di la prossima venuta di Cristu ristau intattu. Avìa, però, l'effettu di scatinari l'ira di li cresii contru a iddi.

GSAM 179Incapaci di smentiri li “Six Sermons”

GSAM 179.3U ministru metodistu ntô paìsi unni campava, e ca già avìa participatu a prichari la duttina di l'avventu ntô 1843, ricivìu li “Six Sermons”, li lessi e ammisi a li sò membri dâ cresia ca nun putìa rifùtari la duttina; ma quannu scopri ca assai dî sò membri dâ cresia l'accittavanu, cunsigghiò a l'àutri di nun leggiri lu libbru, picchì “cridissiru la duttina si lu leggissiru.” Ntô misi di sittèmmiru dû 1844, doppu ca stu ministru turnau dâ cunferenza annuali, si alzau ntô pulpitu e rinnegau pubblicamenti la duttina dâ venuta, e umilmenti dumannau u perdunu dâ cresia pi aviri mai invitatu li cunferenzieri a parrari ntâ casa.

GSAM 179Prucissatu pi Eresia

GSAM 179.4Sta azzioni dû ministru fu prestu seguita di nu sforzu pi processari li cridenti adventisti pi erisi; ma pirchì ci fu cuncessu di pruvari i so casi cu la Bibbia, la cresia nun ottinìu nudda vittoria. Parechji foru esclusi di sta cresia pirchì u so cumpurtamentu nun era in armonia cu la disciplina, e assai àutri si ritirarunu a causa di sta esclusioni di membri la cui fidi nun si putìa dimustrari cuntraria ê Scritturi. Accussì la duttina adventista fu pi sempri sbarrata fora di dda cresia unni centinaia avianu truvatu u Salvaturi e eranu stati felici in Diu.

GSAM 180.1Chiddu ca fu fattu nta me cità natali fu puru attuatu nta centinaia d'àutri cresii ntra tuttu lu paisi. Chiddi ca foru trattati accussì di li so' vecchi frati truvaru assai cunzulazzioni nti li palori dû prufeta Isaia: “Ascùtati la parola dû Signuri, vui ca tremati pi la so' parola: Li vostri frati ca vi odiavanu, ca vi scacciavanu pi lu me' nomu, disseru: Lu Signuri sia glurificatu; ma iddu apparirà pi la vostra gioia, e iddi si vergugnanu.”10

GSAM 180Rabbia di li Malvagi Mustrata

GSAM 180.2Comu si avvicinava u jornu unni si spittava u Signuri, i cridenti addivintaru cchiù ferventi ntê so travagghi, e i malvagi s'infurioseru e si burlaru ancora cchiù ferocementi, comu si vidi ntâ dichjarazzioni ca segui fatta di l'edituri dû Midnight Cry dû 31 uttùviru 1844:—

GSAM 180.3“L'effettu ca stu muvimentu prudussi supra li malvagi sirvìu puru assai pi cunfirmarici nta nostra cridenza ca Diu c'era nta iddu. Quannu i figghi di Diu si ncontraru nzemi pi prosternàrisi e umiliàrisi davanti a iddu, e pi priparàrisi pi la so venuta, comu era giustu ca facissi na cumpagnia di piccaturi ca putìanu èssiri sarvati sulu pi grazia, i malvagi mustraru la cchiù granni malizia. Quannu nun avìamu datu avvisu di li nostri riunioni a nenti autru ca ntô nostru giurnali, e mancu avìamu invitatu lu pubblicu, i figghi di Belial s'affollaru ntra iddi e causaru assai disturbu. A sira di sabbatu, 12 di stu misi [12 uttùviru 1844], nun ficimu nuddu ncontru ô tabernàculu, accussì ca lu sacristanu [custodi] avissi avutu l'uccasioni di pulizzari la casa pi lu Sabbath [dumìnica]. Ma la folla sfurcò la porta e trasìu, e negò puru chistu privìliggiu. U sindacu, però, senza ca nuddu ci avissi chiestu, intervenì subitu e li scacciò.
GSAM 181.1“A li nostri riunioni dâ dumìnica successiva, doppu ca lu tabernàculu fu chinu, na folla densa occupau la strata davanti all'edifiziu, assai di iddi arraggiati pirchì quarcunu cridia nta l'avventu dû Signuri. Di sira, pi via dû trambustu dû pòpulu, nun si fici nuddu ncontru; eppuri la strata era già china di folla prestu; ma l'interventu prontu dû sindacu e dâ sò pulizzìa efficaci svuotau la strata, doppu aviri mannatu quarchi pirsuna â caserma di guardìa. Putìamu sulu paragunari lu cumpurtamentu dâ folla a chiddu ca circunnava la porta di Lot, la sira prima dâ distruzzioni di Sodoma.... Stu muvimentu di la so parti fu accussì subitu, simultàniu e vastissimu, ca la so manifestazzioni lu primu jornu dû settimu misi giudeu nni rinfurzau l'opinioni ca chistu avissi a èssiri lu misi.”

GSAM 181I schirzaturi si misiru i vesti pi l'Ascensioni

GSAM 181.2U 22 di uttùviru dû 1844, lu jornu unni finìanu li dui mila trecento jorna, a Paris, Maine, mentri li cridenti eranu assiemi ntâ casa di cultu, occupati ntâ prigghiera sulenni a Diu, aspittannu ca lu Signuri vinissi chiddu stissu jornu, li schirusi si raccugghieru attornu â casa, cantannu canzuni burleschi. Dui di sti rissusi si misiru longhi vesti bianchi e si nni saleru supra u tettu dâ casa, cantaru canzuni e si nni pigghiavanu di chiddi ca stavanu ntâ casa a priari e aspittannu ca u Signuri vinissi.

GSAM 181.3È prubabbili ca di sta circustanza nasceru li falsità circolanti supra l'Adventisti ca si mettìanu vesti pi l'ascensioni; pirchì, nunostante li giurnali adventisti avissiru offertu ricumpensi finu a 500 dollari pi un sulu casu autinticu unni un Adventista si misi na vesta pi l'ascensioni ntô 1844 e accussì aspittò ca u Signuri vinissi, nun fu mai prudottu mancu un casu.

GSAM 182La Visioni di Hazen Foss, 1844

GSAM 182.1Versu chistu tempu campava in Poland, Maine, un giuvini chiamatu Hazen Foss, ca cridia firmamenti ca lu Signuri vinissi lu decimu jornu dû settimu misi. Era un omu di bedda prisintazzioni, di bonu parlari e assai ben istruitu. Qualchi simana prima ca finissi lu “gritu di menzanotti”, lu Signuri si fici vicinu e ci detti na visioni, unni ci fu mustratu lu viaggiu dû pòpulu adventista versu la cità di Diu, cu li sò pirìculi. Ci foru dati certi missaggi di avvirtimentu ca iddu avia a purtari, e avia puru na vista di li pruovi e di la persecuzioni ca avissiru a veniri comu cunseguenza si iddu fussi fidili a cuntari chiddu ca ci avianu mustratu. Iddu, comu u Signur Foy, ci foru mustrati tri passi cu cui u pòpulu di Diu avia a ghjunghiri cumplitamenti supra la strata pi la cità santa. Essennu un cridenti fermu ntô veniri dû Signuri “tra picca jorna” (comu cantavanu allura), la parti dâ visioni ca riguardava li tri passi supra la strata era pi iddu inesplicàbbili; e essennu pi natura di spiritu orgugliusu, si tirau arreri dâ cruci e rifiutau di cuntarlu. La visioni fu ripetuta na secunna vota, e in più ci fu dittu ca, si avissi ancora rifiutatu di cuntari chiddu ca ci avianu mustratu, u pisu ci sarìa statu livatu e datu a unu di li cchiù debbuli di li figghi dû Signuri, unu ca cuntassi fidamenti chiddu ca Diu avissi rivilatu. Iddu rifiutau n'autra vota. Allura ci fu data na terza visioni, e ci fu dittu ca iddu era libbiratu, e u pisu fu missu supra unu di chiddi cchiù debbuli di li debbuli, ca avissi a fari la vuluntà dû Signuri.

GSAM 182Foss nun riesci a cuntari la sò visioni

GSAM 182.2Chistu scantò u giuvini, e iddu dicidìu di cuntari chiddu ca ci avìanu mustratu, e accussì fissò l'appuntamentu. A genti si strincìu tutta 'nsiemi pi vidiri e sentiri. Iddu cuntò cu cura la so spirienza, comu avìa rifiutatu di cuntari chiddu ca lu Signuri ci avìa mustratu, e chiddu ca avissi risultatu dû so rifiutu. “Ora,” diss' iddu, “cuntarò la visioni.” Ma ahimè! era troppu tardu: si prisintau davanti a la genti mutu comu na statua, e finalmenti dissi cu prufunna agunia: “Nun mi ricordu mancu na parola dâ visioni.” Si strincìa li mani pi lu duluri, dicennu: “Diu ha adempitu la so parola. M'ha pigghiatu via la visioni,” e cu granni tribbulazzioni d'anima dissi: “Sugnu n'omu persu.” Di dda vota persu la spiranza 'n Cristu e trasìu 'n statu di disperazzioni. Nun assistì cchiù a nuddu 'ncuntru Adventista e nun avìa cchiù interessi pirsunali pi la religgiuni. Lu so cumpurtamentu, sutta assai aspetti, pi diri lu minimu, fu chiddu di unu privatu di l'influenza duci dû Spiritu dû Mastru, di unu “lassatu a li so strati, pi èssiri chinu di li so fatti.” In chistu statu d'anima murìu ntô 1893.

GSAM 183La Visioni di Foss cuntata di n'àutru

GSAM 183.1Circa tri misi doppu ca nun si ricurdava cchiù dâ sò visioni, sintìu di na stanza vicina na visioni cuntata di n'àutru. L'incontru si tinìa nta na casa unni iddu stava. L'incuraggiaru a trasiri a l'incontru, ma iddu si rifiutau. Disse ca la visioni era accussì simili a chidda ca ci avìanu mustratu ca era comu si dui pirsuni cuntassiru la stessa cosa. E accussì si sapìu chiddu ca avìa vistu ma ca nun putìa ricurdari quannu pruvava a cuntallu. Quannu poi vidìu la pirsuna, dissi: “Chistu è l'istrumentu supra cui lu Signuri ha misu lu pisu.”

GSAM 183Delusu cu duluri

GSAM 183.2Lu decimu jornu dû settimu misi, secunnu lu calannariu giudeu (22 uttùviru 1844), finalmenti arrivau. Truvau migghiara e migghiara di pirsuni ca aspittàvanu chiddu mumentu pi la cunsumazzioni di li sò spiranzi. Nun avìanu priparatu nenti pi la vita terrena dopu a chidda data. Nun avìanu mancu pinsatu: “si nun veni”, ma avìanu urganizzatu i so affari terreni comu si avissiru spittatu ca chiddu jornu avissi finutu u periudu dâ so vita naturali. Avìanu avvirtutu e esurtatu i malvagi a fujiri dâ raggia futura, e assai di iddi avìanu paura ca u missaggiu putissi essiri veru. Avìanu cunsigghiatu e priatu cu li sò parenti, e avìanu dittu addiu a chiddi di iddi ca nun avìanu datu lu sò cori a Diu. In breve, avìanu dittu addiu a tutti li cosi terrìstiri cu tutta la sulennità di cu si cridi prestu a prisintàrisi facci a facci cu lu Giudici di tutta la terra. Accussì, cu n'ansietà quasi senza fiatu, si raccugghieru nti li so' lochi di cultu, aspittànnusi, di mumentu in mumentu, di sentiri “la vuci di l'arcangelu e la tromba di Diu,” e di vidiri li cieli in fiamma cu la gloria di lu so' Re ca vinìa.

GSAM 184.1Li uri passaru lentu lentu, e quannu finalmenti lu suli calau sutta l'urizzonti di l'uvesti, finiu lu decimu jornu giudeu dû settimu misi. Li tenibri dâ notti stinniru n'autra vota u so velu cupu supra u munnu; ma cu dda scurità vinni un duluri di tristizza nti li cori di chiddi ca aspittavanu l'avventu, un duluri di chissu tipu ca pò truvari sulu un paraguni ntô cordigghiu di li discepuli di nostru Signuri, mentri si nni jévanu solennimenti a casa soia ntâ notti doppu a crucifissioni e a tumulazzioni di chiddu ca, picca tempu prima, avìanu scurtatu trionfanti a Gerusalemme comu so Re.

Notes

  1. Apucalìpsi 14:8. ↩
  2. Luca 14:21. ↩
  3. Luca 14:17. ↩
  4. Luca 14:21; Apucalìpsi 14:8. ↩
  5. Apucalìpsi 18:2-4. ↩
  6. Apucalìpsi 3:3. Pi na spiecazioni cumpleta di li setti cresii, taliati Thoughts on Daniel and the Revelation. ↩
  7. Atti 19:8, 9. ↩
  8. 2 Corintî 6:17, 18. ↩
  9. Atti 13:46. ↩
  10. Isaia 66:5. ↩

Note

Back