Capitulu 4 — U Tempu di la Fini
GSAM 77.1“ALLURA dissi: Signuri me, chi sarà la fini di sti cosi? E iddu rispunnìu: Va pi la tò strata, Daniele: picchì li palori su' chiusi e sigillati finu a lu tempu di la fini. ... Li malvagi farannu mali: e nuddu di li malvagi capirà; ma li savi capirannu.”1
GSAM 77.1Mi dissi: “Capisci, o figghiu di l'omu, picchì a lu tempu di la fini sarà la visioni.”2
GSAM 77.1“Ma tu, o Daniele, chiudi li palori e sigilla lu libbru, finu a lu tempu di la fini; assai currirannu di cca e di ddà e la canuscenza s'aumentarà.”3
GSAM 77.1Chi voli diri ccà cu “tempu di la fini”? Nun pò essiri la fini stissa, picchì in chissu casu la parti dâ prufìzia di Daniele ca fu “sigillata” nun avissi nuddu vantaggiu pi l'umanità. Comu “li cosi ca sunnu rivelati appartènunu a nuàutri,”4 sta parti avi a èssiri di usu a quarchi puntu. Accussì l'esprissioni “tempu di la fini” avi a rifirìrisi a un periodu giustu prima di la fini stissa, unni li cosi di cui si parla a Daniele sarannu caputi.
GSAM 77U Jurnu di la So Preparazzioni
GSAM 77.2Si rifirisci senza dubbiu a chiddu tempu chiamatu dû prufeta Nahum “u jornu dâ sò priparazzioni.” Ccà u prufeta parrava dâ distruzzioni di Ninive cu “u rumuri dâ frusta, e u rumuri dû tintinnìu dî ruti, e dî cavaddi chi sprintanu, e dî carri chi saltanu.”5 L'attenzioni dû prufeta veni prima attirata a na calamità cchiù granni ca avissi a veniri supra tuttu lu munnu, quannu “li muntagni tremunu davanti a iddu, e li cullini si squagghianu, e la terra si bruscia â so prisènza, sì, lu munnu e tutti chiddi ca ci abitanu. Cu pò stari davanti â sò indignazzioni? E cu pò suppurtari â ferucità dâ sò rabbia? A sò furia si spàrgi comu focu, e iddu stissu scatta i petri.... Iddu farà na fini cumplita; la tribbulazzioni nun si rialzerà pi la sicunna vota.”6
GSAM 78Carri Cu Torci Fiammanti
GSAM 78.1Ancora cchiù lu prufeta parra di stu jornu di priparazzioni: “Li carri sarannu cu torci fiammanti lu jornu di la so priparazzioni, e li abeti si scutirannu terribilmenti. Li carri s'infuriarannu nta li strati, si sbattirannu unu contra l'autru nta li strati larghi: parirannu comu torci, currirannu comu fulmini. Cuntarà li soi genti degni: inciampanu mentri caminanu; si affrettanu versu lu muru soiu, e la difisa sarà priparata.”7
GSAM 78.2Chi discrizzioni precisa dû trenu mudernu fulminanti, cu lu caputrenu ca cunta e ricunta sempri li sò passaggeri, di stazioni in stazioni, e iddi inciampanu mentri caminanu quannu lu trenu è in muvimentu. Poi c'è lu granni usu di abeti pi li travi di lignu pi li binari, pi li ponti, pi li ripari di nivi, ecc. Si dici ca na strata ferrata supra li Muntagni di la Sierra Nevada havi quarantasetti migghi di ripari di nivi fatti cu l'abeti. E chistu lu prufeta dissi ca saria ntô “giurnu di la so priparazzioni.”
GSAM 78.3Stu tempu di la fini è puru parratu dû prufeta Gioele quannu fu datu l'òrdini ê sirvituri dû Signuri: “Sonati la trùmmita nta Sion, e sunati n'allarma supra la me muntagna santa: tutti l'abbitanti dâ terra hannu a tremari; picchì u jornu dû Signuri veni, ca è vicinu.”8
GSAM 78.4E ancora dû prufeta Sofonia si dici: “Adunàtivi nzemi, sì, adunàti nzemi, o nazzioni nun disidirata; prima ca veni lu dicrettu, prima ca lu jornu passa comu la pula, prima ca la furiosa ràbbia dû Signuri veni supra a vui, prima ca veni lu jornu dâ ràbbia dû Signuri.” Circati lu Signuri, tutti vui umili dâ terra, ca aviti eseguitatu lu so ghjudiziu; circati la ghjustìzzia, circati l'umiltà: forsi sariti ammucciati ô jornu dâ rabbia dû Signuri.9
GSAM 79.1Pi capiri cchiù a funnu chiddu ca voli diri l'espressioni “tempu di la fini”, e quannu accumencia, nni n'accorgemu di n'autra vota unni si usa lu stissu terminu. Ntô capitulu undici di Daniele veni prisintatu un putiri persecutoriu ca avia a tiniri lu so duminiu finu ô tempu di la fini. U Signuri dissi di chissu putiri persecuturi: “Certi di chiddi ca hannu capiscenza caderannu, pi pruvàrili, pi purificàrili e pi sbiancàrili, finu a lu tempu di la fini; picchì chissu [u tempu di la fini] è ancora pi un tempu stabilitu.”10
GSAM 79L'Opira dû Cornu Nicareddu
GSAM 79.2Li cummentaturi prutistanti giniralmenti su d'accordu a attribbuiri stu putiri e lu “còrnu nicu” di Daniele 7 â cresia rumana ca avìa lu putiri civili nta li sò mani pi lu tempu “stabilitu”. Chissu tempu stabilitu era lu “tempu, tempi, e mità”.11 Chistu era li 1260 jorna prufètichi—1260 anni—di lu guvernu civile di lu cornu nicareddu, ca si stinnìa di lu 538 a lu 1798 d.C. A chista data, lu putiri civile di lu cornu nicareddu fu livatu, a lu “tempu stabilitu.” Accussì, a chiddu tempu, u pòpulu avìa cessatu di “cadiri” pi manu di dda putenza comu prima cascava. Stu annu, allura,—1798,—segna l'iniziu di chiddu periudu di tempu nta sta prufìzia chiamatu “u tempu di la fini.”
GSAM 79.3L'annu 1798 chiuse li “mìlia ducentu sessanta jorna”—1260 anni—nti quali li “Dui Testimoni” dû Signuri (l'Anticu e lu Novu Testamentu) avìanu a “prufetizzari... vèstuti di saccu.”12 Duranti l'Età Scura di persecuzioni, li Scritturi eranu tinuti nti li lingui greca e latina, e chisti lingui lu pòpulu cumuni nun li capìa. Stu trattenimentu di li Scritturi è paragunatu a vèstiri iddi “n sacchiu.”
GSAM 80Li Dui Testimòni Ammazzati
GSAM 80.1“Quannu avrannu finutu lu so testimunianzu [ntô statu di saccu], la bestia ca veni di l'abbissu senza funnu farà guerra contr'a iddi [Satana ca sta suscitannu e travagghiannu attraversu l'omini mundani], e li vincerà e li ammazzarà. E i so cadaviri giacerannu nta la strata dâ granni citati, ca spiritualmenti è chiamata Sodoma e Eggittu, unni puru u nostru Signuri fu crucifissu [“è crucifissu,” virsioni danisa e la Virsioni Rivisata]. E a genti di tutti i populi, tribù, lingui e nazioni vidirannu i so cadaviri pi tri jorna e menzu, e nun permettirannu ca i so cadaviri fussiru missi nta li tumuli.”13
GSAM 80U Regnu di Tirruri
GSAM 80.2L'uccisioni di sti Testimoni fu cumpiuta duranti lu “regnari di tirruri” 'n Francia, di lu 1792 a lu 1795—tri anni e menzu. Anchi si la Rivoluzzioni Francisi cuntinuau pi circa sei o setti anni, fu duranti li primi tri anni e menzu ca feceru lu so granni sforzu pi distrùggiri la Bibbia, la religgiuni e tutti chiddi ca avianu lu curaggiu di parrari a favuri di unu o di l'autru. Mentri la Rivoluzzioni Francisi prufissava di cummattiri la monarchia e lu clericalisimu, in rialtà addivintau na guerra pi l'estinzioni di Diu e di la Bibbia. Di li tempi giustu prima di la Rivoluzzioni leggimu,
GSAM 80.2“Nun si lassarìa mai scurdari ca prima dâ Rivoluzzioni dû 1792, li prumoturi dâ nfidiltà 'n Francia si dici ca raccògghieru tra iddi stissi e spènseru £900,000 [$4,500,000] 'n un annu, anzi, ancora e ancora, pi accattari, stampari e spargiri libri pi currumpiri li menti dû pòpulu e priparalli a misuri disperati.”14
GSAM 80Scritturi Infedeli
GSAM 80.3“La via pi na tali Rivoluzzioni fu priparata dê scritti di Voltaire, Mirabeau, Diderot, Helvetius, D'Alembert, Condorcet, Rousseau e àutri dâ stissa fatta, unni pruvàvanu a spàrghiri principî sovversivi di la riligiuni naturali e rivelata. La Rivelazzioni nun fu sulu impugnata, ma cumplitamenti scartata; la Divinità fu bandita di l'universu, e un fantasma immaginariu sutta lu nomu di Diva di la Raggiuni fu sustituitu 'n so postu.”15
GSAM 81.1Ntô annu 1793 li pareri dû pòpulu eranu tali ca l'atturi teatrali eranu acclamati a gran vuci pi li so burle blasfemi contru Diu e la Bibbia. Comu esempiu citamu:
GSAM 81.1“U cummèdianu Monert, nta la Cresia di San Roccu [Pariggi], purtau l'impietà a lu so massimu. ‘Diu, si esisti,’ diss' iddu, ‘vengia lu tò nomu offisu! Ti sfidu. Resti mutu. Nun hai lu curaggiu di lanciari li tò tuoni. Cu, doppu chistu, cridirà nta la tò esistenza?’”16
GSAM 81Opira Blasfema a Lione, Franza
GSAM 81.2Comu chiddi ca ammazzaru li Testimoni, “crucificaru di novu lu Figghiu di Diu e lu misiru a na vergogna aperta” (Ebrei 6:6), si vidrà ntê fatti di na festa organizzata di Fouché a Lione, in onuri di Chalier, lu Guvernaturi di Lione, ca era statu misu a morti. Prima di la sò arrivatura a Lione, Fouché ordinò ca
GSAM 81.2“tutti l'emblemi religgiusi avissiru a èssiri distrutti; e ca supra li porti dî cimiteri avissi a èssiri scrittu: La morti è un sonnu eternu.... U bustu di Chalier fu purtatu pi li strati, seguitatu di na folla immensa di assassini e prostituti. Doppu iddi vinni un ciucciu ca purtava lu Vangeliu, la cruci e li vasi di cummunion, ca prestu foru cunzignati a li fiammi, mentri lu ciucciu fu custrittu a biviri di la coppa di cummunion lu vinu cunzacratu.”17
GSAM 81.3Un Festinu di la Raggiuni tinutu a Pariggi è accussì discrivutu:
GSAM 81.3“Jeru in prucissioni a la cunvenzioni, e la canaglia ... caricaturaru 'n modu cchiù ridìculu li cerimonii dâ riligiuni.... Omi, cu surplici e piviali, vinìanu cantannu alleluia e ballannu Carmagnole ô bancu dâ cunvenzioni. Lì depositaru l'ostia, li scatuli unni era tinuta, e li statui d'oru e d'argentu. Ficiru discursi burleschi.... ‘O vui,’ esclamau na deputazzioni di San Dionisi, ‘O vui, strumenti di fanatismu, santi biniditti di ogni tipu, siati finalmenti patrioti, alzativi tutti nzemi, e sirviti a la patria jennu a la zecca pi essiri fusi.’”18
GSAM 82La Parola di Diu Emergi di l'Oscurità
GSAM 82.1“Doppu tri jorna e menzu lu Spiritu di vita di Diu trasìu 'ntra iddi” (li Testimoni), e iddi “s'asceseru 'n celu 'ntra na nìvula.”19 U tempu di Diu era ghjunutu pi fari ca la so parola niscissi di l'oscurità e fussi messa 'n vista davanti a lu munnu. Era ghjunutu lu mumentu (1798) pi fari l'opira missionaria 'n tuttu lu munnu. Ntô 1804 fu urganizzata la British Bible Society. A chistu s'aggiunceru tanti àutri sucitàti bibliche, e ora la Bibbia è tradotta 'n tutti li principali lingui dû munnu. Accussì li Scritturi, li Dui Testimoni, ca vinunu 'n risaltu unni tutti ponnu vidiri e lèggiri, sunnu paragunati â sò ascesa ô celu 'ntra na nìvula.
GSAM 82.2Ntô tempu dâ Rivoluzzioni Francisi, Voltaire dissi ca nta centu anni la Bibbia avissi statu obsoleta. Ntô centesimu annu di dda data, cchiù Bibbie foru circolati sulu nta Francia di quantu si sapìa ca n'esistìanu quannu Voltaire fici sta vana vantata. E si dici ca puru la casa unni iddu fici sta dichjarazzioni ora veni usata comu na casa dâ Bibbia.
GSAM 82Scoperta dâ Petra di Rosetta
GSAM 82.3Ci sunnu dui punti cunnessi cu l'annu 1798 e cu lu pòpulu francisi, ca avemu a nutari: Prima, in chiddu annu l'armata francisa, sutta lu Ginnirali Berthier, abbattìu lu guvernu papali a Roma, accumpiennu (senza mancu sapillu iddi stissi) lu compimentu di la prufezia supra stu avvenimentu, cuntenuta propriu ntô libbru contru a cui avìanu fattu guerra; secunnu, ntô stissu annu, a Fort St. Julien, supra la branca di Rosetta dû Nilu, l'armata francisi, mentri facìa na scavazzioni, scoprìu la famusa petra di Rosetta, ca ora è deposta ntô British Museum. Supra sta petra c'è na scritta in tri furmi: Geroglifici, la scrittura usata dê sacerdoti; lu demòticu, la furma di scrittura usata dû pòpulu cumuni; e Grècu. Chista è la chiavi ca disserrò li scritti demòtichi e geroglìfichi finu a ora misteriusi. Ora, comu dissi n'àutru, “u piccuni e la pala, scavannu e tirannu a galla sti scritti in caràttiri demòtichi, furnìscinu cchiù pruova dâ currettizza dê registri antichi dâ Bibbia di quantu nni veni di ogni àutra surgenti fora dê Scritturi stissi.” Accussì, propriu chiddi ca pinsavanu di sterminari la Bibbia, senza mancu n'aviri cuscenza, foru usati pi purtari a cumpimentu na prufezia, livannu lu duminiu di la papalità a la fini di li 1260 anni, e puru scopriru la chiavi pi li stissi scritti ca cunfermanu la virità di li Scritturi ca avianu pruvatu tantu a distrùggiri.
GSAM 83“Tu starai ntâ tò sorti”
GSAM 83.1Chi fu chiddu ca l'angilu dissi a Daniele ca avissi a succediri ô tempu di la fini? Di dda vota ca sintìu lu santu diri: “Finu a dui mila e trecento jorna, allura lu santuariu sarà purificatu,”20 la sò menti si china di ansia pi sapiri chi avissi a essiri “la fini di sti cosi” e “pi quantu tempu” durassi.21 Finalmenti ci veni fattu capiri ca la cunniscenza dû tempu nun è pi lu sò jornu. Ci veni dittu: “Va pi la tò via finu a quannu la fini arriva: picchì tu ripusarai e starai ntâ tò sorti a la fini di li jorna.”22
GSAM 83.2Certi hannu suppostu ca stu linguaggiu si rifirisci a la fini urtima dû munnu, e ca a chiddu tempu Daniele, nzèmmula cu l'àutri dî pirsuni dû Signuri, avissi a riciviri la sò ricumpensa e stari ntâ sò sorti d'eredità. La parola ebraica pi sorti d'eredità, riggiuni di paisi, ecc., è, comu nni dicinu li studiosi, gheh-vel. Chissu nun è la parola ca veni tradutta comu sorti nta sta scrittura; la parola cca è goh rahl. Li studiosi d'Ebraicu ni dicinu ca sta parola, goh rahl, si trova settantasei voti ntô Vecchiu Testamentu, e ca è la stessa parola ca si usa quannu si parla dâ purificazioni tipica dû santuariu, unni si tiravanu li sorti pi dicidiri quali dê dui capri avia a èssiri ammazzatu. Mentri lu gran sacerdoti pigghiava lu sangu dû capru dû Signuri e trasiva ntô santuariu pi fari l'opira di purificazzioni, tuttu Israele ristava fora, affliggennu l'animi soi e cunfissannu li soi piccati, accussì putissiru ristari puliti e riciviri la benedizzioni dû gran sacerdoti quannu iddu niscìa dû santuariu. Accussì, chiddu jornu, Israele ristava ntâ so sorti.
GSAM 84.1Quannu avissi a ghjunghiri la pulizzìa finali dû santuariu, a la fini di li dui mila trecento jorna, lu casu di Daniele, nzèmmula a chiddu di tutti li giusti morti, avissi a èssiri rivisatu davanti a Diu. Accussì Daniele sta ntâ sò sorti.
GSAM 84Li Paroli Sigillati finu a lu 1798
GSAM 84.2Comu risposta â dumanna di Daniele, “Signuri miu, comu finirà tuttu chistu?”23 ci fu rispunnutu: “Li palori su chiusi e sigillati finu ô tempu di la fini.”24 Chiddu ca cchiù prucupava la menti di Daniele era lu “quannu?”, lu “pì quantu tempu?” e “qual sarà la fini?” Chisti eranu li punti ca cunfundìanu e prucupàvanu lu prufeta, e sulu chisti cosi avìanu a èssiri chiusi e sigillati finu a lu “tempu di la fini”, e nun tuttu lu libbru di Daniele, comu certi pinsaru. Prima di stu periodu dû 1798, li studiosi di prufìzia avìanu luci supra li settanta simani e capìanu ca accuminciaru ntô 457 a.C., mentri lu ministeru pubblicu di Cristu, la sò morti, ecc., succidèvanu in perfetta armonìa cu lu cuntu di li sessantànnovi e di li settanta simani a partiri di dda data. Stu adempimentu esattu dâ missioni dû Salvaturi, in armonia cu stu cuntu, ci avia datu na prova putenti ca iddu era veru lu Messia veru, e ca la data di principiu dî settanta simani era accussì fissata e immutabbili. Lu so mancari di scopriri ca li settanta simani eranu la prima parti dî dui mila trecento jorna lassau la quistioni sigillata finu a doppu lu 1798, comu previstu.
GSAM 84Chiavi pi li 2300 Jorna
GSAM 84.3Ora taliamu i fatti dâ situazioni. Fino all'annu 1798, l'esposituri dâ prufìzia nun avìanu luci supra quannu i dui mila trecento jorna avìssiru a finiri. Putìanu capiri i simbuli, l'immàggini e i bestii dû libbru di Daniele, ma nun putìanu diri unni finìssiru i dui mila trecento jorna, picchì ancora nun capìanu quannu i jorna avìanu accuminciatu. Comu pruva supra stu puntu leggimu ntô Midnight Cry, un giurnali Adventista allura pubbricatu a New York City, cu data dû 15 giugnu 1842, “È veramenti ntirissanti truvari li diversi scritturi indipinnenti ca dû 1798 hannu vistu chiddu ca prima nun era ppi nenti percepitu—ca li settanta simani eranu na chiavi pi li dui mila trecento jorna.”
GSAM 85Assai scoprinu la Luci
GSAM 85.1Comu sta cunniscenza fu “sigillata” finu a quannu vinni u mumentu stabilitu dû Signuri pi apririlla â capiscenza dû so pòpulu, accussì, quannu vinni u “tempu dâ fini”, assai avìanu a “curriri avanti e arreri” ntê Scritturi, circannu sti cosi. Cumparannu quarchi traduzzioni dû testu, sta idea addiventa assai chiara.
GSAM 85.2U Dutturi Adam Clarke dici: “Assai circarannu di scopriri u sensu; e a cunniscenza sarà accresciuta—pi stu mèzu.”
GSAM 85.3Nta la Bibbia Tedesca di Lutru, rivisata, leggimu: “Accussì assai genti ci passanu supra, e truvanu granni capimentu.”
GSAM 85.4La Bibbia Paralella Tedesca dici: “Assai la currirannu, e accussì la cunniscenza sarà criscuta.”
GSAM 85.5La Bibbia tedesca di L. Van Ess, ammessa puru dû papa pi li letturi cattòlichi, la traduci accussì: “Assai la circarannu tutta, e la cunniscenza sarà granni.”
GSAM 85.6La Bibbia svedisa dici: “Assai circarannu 'ntra idda, e la cunniscenza addivintarà granni.”
GSAM 85.7La Bibbia danisi-norvegisi, rivisata, dici: “Assai circarannu cu arduri, e la cunniscenza addivintarà assai.”
GSAM 85.8Nni leggimu ntô Midnight Cry dû 15 giugnu 1842, di sta ricerca e ottinimentu di canuscenza supra chiddu ca prima dû 1798 era sigillatu: “Nun è na maravigghiusa coincidenza ca tanti scritturi, senza nudda canuscenza tra iddi, arrivaru â stissa cunclusioni quasi ô stissu tempu?”
GSAM 86.1Cu chistu prisentamu na lista di vinti parti diffirenti ca scopriru la virità supra la fini di li dui mila trecento jorna, nun pi cumunicazzioni tra iddi, ma comu risultatu di na ricerca diliggenti di li Scritturi, guidati di l'influenza dû Spiritu di Diu. A capu di sta lista mettimu William Miller dû Statu di New York; poi vennu A. J. Krupp, di Filadelfia, Pa.; David McGregor, di Falmouth, Maine; Edward Irving, d'Inghilterra; Archibald Mason, di Scozzia; W. E. Davis, di South Carolina; Joseph Wolff, ca travagghiò nta diversi parti di l'Asia; Alexander Campbell, ntô sò dibattitu cu Robert Owen, ntô 1829; Capitanu A. Landers, di Liverpool, Inghilterra; Leonard Heinrich Kelber, di Stuttgart, Germania; Lacunza, di Spagna; Hentzepeter, di L'Aja, Olanda; Dutturi Capadose, di Amsterdam, Olanda; Rau, di Baviera; previti di Tartaria, ntô 1821; studienti dâ Bibbia dû Yemen, ntô sò libbru chiamatu “Seera;” Hengstenberg, n'àutra parti di Germania; Russi supra lu Mari Caspiu; Molokaneri supra li rivi dû Balticu, ecc.
GSAM 86.2Comu stu sugettu si aprìu di tempu 'n tempu ê studienti dâ prufìzia, e puru senza ca si canuscìanu tra iddi, lu seguitu mustrarà:—
GSAM 86.3Ntô Midnight Cry dû 15 giugnu 1842, ci sunnu sti palori: “Appena ricivutu, un libbru, cu stu tìtulu: ‘Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance, di Archibald Mason, ministru dû Vangeliu, Wishawtown, Scozzia, Newberg. Stampatu di l'edizzioni di Glasgow, di Ward M. Gazeley, 1820.’ Nta stu libbru Mason dici: ‘Haiu vistu di pocu tempu un libbriciddu, ca fu pubblicatu pi prima vota n'America dû Rev. Wm. E. Davis di South Carolina, e ristampatu ntô 1818 a Warkington, ntô sud di l'Inghilterra. Stu auturi afferma ca li dui mila trecento jorna accuminciaru cu li settanta simani (cap. 9:24). A sta opinioni sugnu custrettu a cuncurriri.’”
GSAM 87Davis, di South Carolina
GSAM 87.1Ntô stissu nùmmaru dû Midnight Cry, l'edituri dissi: “U libbru di Davis avissi a essiri statu scrittu versu lu 1810.” Parrannu dû ragiunamentu prisintatu ntô libbru, iddu afferma: “U letturi putissi veramenti pinsari di stari leggennu li scritti di Miller, Litch, Stores o Hale, ma cridemu ca nuddu di l'attuali scritturi dû secunnu avventu canuscìa l'esistenza di stu libbru finu â simana passata. L'edituri di stu giurnali [u Cry] nun n'avia mai sintutu parrari prima. La pusizioni di Davis supra u tempu, appuviata di Mason, era ca i dui mila trecento jorna finirìanu cu l'annu giudeu 1843—u nostru annu 1844.”
GSAM 87Joseph Wolff e vint'àutri
GSAM 87.2Ntô Midnight Cry dû 31 austu 1843, leggimu ca “ntô 1822 Joseph Wolff (d'Inghilterra) pubblicau un libbru intitulatu ‘He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven.’” E cchiù avanti, ca “ntô 1826 vinti pirsuni, di tutti li persuasioni ortodossi, s'incontraru a Londra cu lu Signur Wolff pi studiari la Bibbia. Arrivarunu all'unanimità â stissa cunclusioni. Aggiunceru 45 anni ê 1260.” Aggiuncennu 45 anni ê 1260 anni ca fineru ntô 1798, ni purtarìa â fini dû 1843, annu giudeu, ca è veramenti u nostru 1844.
GSAM 87La pusizioni di Alexander Campbell
GSAM 87.3Ntô stissu nùmmaru dû giurnali si dici di Alexander Campbell ca, “ntô 1829 avìa la sò famusa disputa cu Robert Owen, l'infedeli, unni iddu sustinìa ca li visioni di Daniele si stinninu finu a la fini dû tempu, ca li dui mila trecento jorna sunnu anni, e finirannu versu li 1847 anni dâ nascita di Cristu, ca, secunnu a chiddu ca iddu stissu dimustrò, fu quattru anni prima dâ cunta cumuni.” Accussì, u so cuntu facìa finiri i dui mila trecento jorna a la fini di 1843 anni giudei cumpleti dâ nostra era — ossia, 1844.
GSAM 88.1Ntô Midnight Cry dû 21 di sittèmmiru 1843, c'è na dichjarazzioni supra un libbru ricivutu cu stu tìtulu, “A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, ‘Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,’25 dû Capitanu A. Landers, di Liverpool, pubblicatu di S. Kent and Co., 1839.”
GSAM 88.2“Iddu, comu l'àutri, duna nu càlculu dû tempu, stabilennu la fini dê dui mila trecento jorna a 1847 anni dâ vera nàscita di Cristu.” Chistu currispondi ô nostru 1844, pirchì iddu nascì quattru anni prima dâ cunta cumuni.26
GSAM 88Leonard Heinrich Kelber
GSAM 88.3Ntô Review and Herald, 17 di maju 1892, c'è n'artìculu dû Pasturi L. R. Conradi, di Amburgu, Germania, unni iddu dici:—
GSAM 88.4“La maiò parti di li nostri letturi forsi hannu sintutu parrari dû canusciutu prelatu luteranu Bengel, ca ntô sèculu passatu [secunnu Schaff, Bengel murìu ntô 1751], fissau la data di l'apparizioni dû nostru Signuri pi l'annu 1836, cu li sò càlculi basati supra lu nùmmaru 666 ntâ Apucalìpsi. Ma assai prima ca stu tempu scadissi, n'autru omu accuminciau a scrìviri, nu prufissuri principali di scola, chiamatu Leonard Heinrich Kelber. U so primu libbriciddu apparìu ntô 1824, chiamatu ‘La Fini è Vicina’, ca cuntenìa n'esposizzioni di Matteu 24 e 25. Fu stampatu ntâ Baviera. Ma ntô 1835 niscìu un opusculu cchiù granni, cu lu stissu tìtulu, a Stuttgart, di 126 pàggini. Chistu sarà di particulari nteressi, e pi dari a li nostri letturi na megghiu idea, aggiungu na traduzzioni dâ pàggina dû tìtulu: ‘La Fini Veni, dimustratu di manera cumpleta e cunvincenti cu la parola di Diu e l'ùrtimi avvenimenti; annullannu cumplitamenti tutti li prigiudizî contru l'aspittari la vinuta dû nostru Signuri o lu càlculu dû tempu; mustrannu chiaramenti comu lu prelatu Bengel sbagghiau di setti anni riguardu ô granni annu decisivu; picchì lu terminu nun è lu 1836, ma l'annu 1843, quannu la granni lotta tra la luci e la scurità sarà finuta e lu regnu di paci dû nostru Signuri Gesù, aspittatu di tantu tempu, accumincirà supra la terra.’
GSAM 89.1“Na sicunna edizzioni vinni fora ntô 1841, puru a Stuttgart, e, finu a unni sacciu, n'autra nta Sassonia. Comu indica la pàggina dû tìtulu, lu libbriciddu, doppu aviri cunfruntatu li prigiudizî cumuni, mustra in modu chiaru e esplicitu la cunnissioni esistenti tra li dui mila trecento jorna di Daniele 8 e li settanta simani di Daniele 9, e li porta all'annu 1843 (giudeu 1843—nostru 1844). Poi, ntô restu dû libbru, mustra cu li segni dî tempi ca chistu avvenimentu avissi a essiri vicinu.
GSAM 89.2“U fattu ca n'appareru diversi edizioni testimunzia di pi sè l'interessi ca suscitau. U frati Schäche, ora ca campa n'Australia, vidìu na pubblicità di chistu libbru macari nta la pruvincia luntana di Slesia, e doppu avillu ordinatu, lu lessi cu granni interessi darreri porti chiusi. Nto libbru nun si trova mancu na traccia ca l'auturi avissi avutu canuscenza di quarsiasi muvimentu simili nto munnu, eppuri, pi lu Spiritu di Diu, arrivau a li stissi cunclusioni.
GSAM 89.3“Ntô 1842 scrissi un opusculu ancora cchiù granni di 286 pagini, puru a Stuttgart, supra ‘Pinseri Fundamentali e Scritturali supra la Criazzioni e la Durata dû Munnu; o na risposta cumpleta â dumanna: Picchì Diu criau lu munnu 'n sei jorna successivi—la vicina vinuta dû nostru Signuri pi ghjudicari l'anticristu—li granni e gioiosi avvenimenti di l'annu 1843.’”
GSAM 89“Ben Ezra” (Lacunza)
GSAM 89.4Versu l'annu 1812, Lacunza, nta Spagna, pubblicau un libbru intitulatu, The Coming of Messiah in Majesty and Glory. L'auturi aduttò lu titulu anonimu di “Ben Ezra,” e si cridi ca era un Giudeu cunvertutu. Edward Irving, d'Inghilterra, doppu ca avia accuminciatu lu sò travagghiu supra lu secunnu avventu, tradusse lu libbru supradittu n'Inglisi. Accussì cuntò la sò storia nta almenu dui lingui.
GSAM 89.5È veramenti nteressanti, doppu lu passari di l'anni, raccugghiri li cunclusioni di li diversi studienti ca, di l'iniziu dû sèculu passatu finu ô 1840, calcolaru lu periudu di dui mila trecento jorna e situaru li settanta simani comu prima parti di chissu periudu, e poi truvari ca tutti quanti su d'accordu supra la fini dû periudu ntô 1844.
GSAM 901844 lu veru tèrmini di li 2300 jorna
GSAM 90.1Pò nàsciri la quistioni: putemu stari sicuri ca lu 1844 è la vera data pi la fini di li dui mila trecento jorna? Iè! Pirchì comu un adempimentu falsu di na prufìzia nun pò veniri ô tempu giustu pi chiddu veru, accussì avemu a cuncludiri ca l'annu 1844 è lu tèrmini currettu pi li dui mila trecento jorna. Diu, ca sigillò chista canuscenza finu ô 1798, e prumittìu ca allura la luci avissi a risplinniri, guidau cu lu so Spiritu ca nun sbagghia chiddi ca lu circavanu cu arduri pi na vera capiscitura dû tempu. Era ghjunutu lu so mumentu pi fari “cresceri” la “canuscenza” supra stu sugettu, e iddu detti la vera luci.
GSAM 90.2Avendu truvatu lu tèrmini dû tempu ca fu purtatu â capiscenza dû pòpulu ntô “tempu dâ fini”, è bonu dumannàrisi dû significatu di dda scuperta. Nta chissu periudu, ntâ chiusura dû travagghiu dû Vangeliu, si havi a pruclamari un tempu definitu pi la sessioni dû ghjudiziu. “E vitti,” dici Giovanni, “n'autru angilu vulà 'n menzu dû celu, ca avìa lu vangeliu eternu pi prichiarlu a chiddi ca stannu supra la terra, e a ogni nazzioni, e stirpi, e lingua, e pupulu, dicennu cu na vuci grossa: Aviti paura di Diu, e datici gloria; picchì è arrivata l'ura dû so ghjudiziu: e adorati chiddu ca fici lu celu, e la terra, e lu mari, e li funtani di l'acqua.”27 Li angili littirali nun prècanu lu Vangelu a l'omini. L'omu è l'agenti sceltu dû Signuri stissu pi prècari lu sò Vangelu finu â fini dû munnu.28 Stu angilu, allura, è nu simbulu di nu missaggiu di Vangelu ca annunzia ca è ghjunutu lu tempu pi lu ghjudiziu ca “cumincia ntâ casa di Diu.”29 Un missaggiu accussì nun putìa èssiri datu dî Scritturi finu a quannu nun fu scupertu ntê Scritturi lu tempu ca mena ô ghjudiziu. Lu periudu di dui mila trecento jorna, comu già accennatu, arriva ô ghjudiziu investigativu dû pòpulu di Diu.
GSAM 91U Jurnu di l'Espiazzioni: un Tempu di Giudiziu
GSAM 91.1U jornu di l'espiazzioni, la purificazzioni dû santuariu terrìstiri, fu e resta caputu dê Giudei comu jornu di ghjudiziu. E puru ora, nta la so cundizioni sparsa, puru si nun ponnu aviri tuttu lu sirvizziu di l'antichi tempi ca era cunnessu a chiddu jornu solenni, veni osservatu comu jornu di ghjudiziu. Comu prova di chistu, prima citamu di un giurnali ebraicu pubbricatu a San Francisco, California, chiamatu The Jewish Exponent, l'organu di l'ebrei ortodossi a uvesti di li Rocky Mountains. Ntô nùmmaru di sittèmmiru 1892 c'era l'annunziu ca prima di la pubbricazzioni dû prossimu nùmmaru avissi a ghjunghiri lu sèttimu misi e lu jornu di l'espiazzioni. Lu sò nomu pi lu sèttimu misi è Tishree, e chiddu dû sestu è Ellul; accussì dissi lu giurnali, “U misi di Ellul è ccà, e li soni d'avvirtimentu dû Shofar [la tromba ca avìa a èssiri sunata dû primu ô decimu jornu dû settimu misi, Salmu 81:3, 4] si sentunu ogni matina nti li sinagoghi ortodossi, avvisannu di priparàrisi pi la jurnata di ricordu, e pi lu ghjudiziu finali di Yom Kippur.” Quannu eranu a fini di Ellul, u sestu misi, e Tishree, u settimu misi, stava pi cuminciari, ogni matina pi deci jorna sintìanu la trumbetta ca annunziava u ghjudiziu finali di l'annu nta chiddu sistema tipicu.
GSAM 91Testimoniu di un Rabbì Giudeu
GSAM 91.2Ancora, ntô 1902, u Rabbì Isidore Myers, di na granni cungrigazioni di Giudei a San Francisco, California, annunziannu u jornu di l'espiazioni, dissi: “Mentri attraversa la soglia dû tempu di n'annu a n'autru, l'Israiliticu veni forti arricurdatu dâ criazzioni e dâ suvranità universali dû Criaturi, e veni chiamatu a celebrari, cu na squilla di trumbita, l'anniversariu, pi accussì diri, dâ nascita dû tempu e dâ curunazzioni dû granni Rè. È puru chiamatu dâ stissa vuci dâ trùmmita, o Shofar, a scrùtari a ritroso li sò azzioni di l'annu passatu mentri sta tremanti davanti all'occhiu ca viri tuttu dâ Ghjustìzzia Eterna ca siedi supra lu tronu dû ghjudiziu.”
GSAM 92.1Comu ntô sirvizziu dû tempiu giudeu lu santuariu vinìa purificatu na vota all'annu, avissi statu chiaru pi Daniele ca sta purificazioni dû santuariu a la fini dê dui mila trecento jorna avissi a rifirìrisi a quarchi cosa diversa dû sirvizziu tipicu annuali. U Signuri avìa già nstruttu u so pòpulu ca, quannu s'adòpranu simbuli ntâ prufìzia, u tempu datu avissi a èssiri cuntatu “ogni jornu pi un annu.”30 Accussì stu periodu di dui mila trecento jorna, comu avemu vistu, currispondi â fini dû travagghiu di Cristu comu gran sacerdoti ntô santuariu celestiali — ô ghjudiziu investigativu di chiddi i casi di cui, attraversu la cunfissioni, foru purtati ntô santuariu celestiali.
GSAM 92Lu Missaggiu dû Giudiziu Pruvistu pi lu 1844
GSAM 92.2Quannu fu scupertu lu periodu di tempu unni avissi a cuminciari lu ghjudiziu di li santi, si aprìu la via accussì ca, secunnu l'òrdini di l'avvenimenti dû Signuri, comu marcatu ntâ prufìzia, lu missaggiu putissi èssiri datu: “L'ura dû sò ghjudiziu è arrivata.” Nota: nun dici ca subitu doppu la scuperta di chiddu periodu di tempu lu missaggiu avissi a èssiri pruclamatu, ma ca la luci prima “sigillata” avissi a èssiri chiaruta. Videmu chiaramenti ca chistu fu cumpiutu. Ntê capituli ca vennu si vidirà ca lu Signuri, giustu comu avia marcatu precisamenti lu tempu quannu lu missaggiu di l'avventu avissi statu pruclamatu, accussì, in modu letterali, fu data la pruclamazioni ô munnu.
Notes
- Daniele 12:8-10. ↩
- Daniele 8:17. ↩
- Daniele 12:4. ↩
- Deuteronomiu 29:29. ↩
- Nahum 3:2. ↩
- Nahum 1:5-9. ↩
- Nahum 2:3-5. ↩
- Gioele 2:1. ↩
- Zefania 2:1-3. ↩
- Daniele 11:35. ↩
- Daniele 12:7. ↩
- Apucalìpsi 11:3. ↩
- Apucalìpsi 11:7-9. ↩
- Annals of the English Bible di Anderson, p. 494. ↩
- Thomas Dick on the Improvement of Society, pàggina 154. ↩
- French Revolution di Thier, vol. 2, pàggina 371. ↩
- Ibid., p. 338. ↩
- Ibid., p. 365. ↩
- Apucalìpsi 11:11, 12. ↩
- Daniele 8:14. ↩
- Daniele 12:6-8. ↩
- Daniele 12:13. ↩
- Daniele 12:8. ↩
- Daniele 12:9. ↩
- Matteu 6:10. ↩
- Data marginali di Matteu 2:1. ↩
- Apucalìpsi 14:6, 7. ↩
- Matteu 28:19, 20. ↩
- 1 Petru 4:17. ↩
- Numeri 14:34; Ezechiele 4:6. ↩