Capitulu 8 — A Cena di Nozzi di l'Agneddu
GSAM 134.1“Un certu omu fici na granni cena e nvitau assai genti; e mannau u so sirvanti a l'ura di cena pi diri a chiddi ca eranu nvitati: Veniti, picchì ora è tuttu prontu.”1
GSAM 134.2“Biniditti sunnu chiddi ca su chiamati a la cena di nozzi di l'Agneddu.”2
GSAM 134.3La cena è l'urtimu pastu dâ jurnata. Nta sta paràbbula ci sunnu tri chiamati pi la cena. Sta paràbbula nun s'ha di cunfundiri cu li chiamati pi “pranzu” di cui si parla ntô Matteu 22:1-7. U “pranzu” è u pastu di menzujornu. Nta la paràbbula rispettu ê chiamati ô pranzu, n'amparamu ca chiddi ca feceru l'invitu foru “maltrattati cu disprezzu” e accisi, e ca puru u figghiu dû rè fu ammazzatu. U rè ca avia mannatu l'invitu “distrussi chiddi omicidi e brusciò a so cità.”
GSAM 134.4Sta paràbbula dî chiamati a “pranzu”, ca mustra lu distinu di chiddi ca prima ricusaru chidda chiamata, rapprisenta giustamenti chiddu ca veramenti capitau a chiddi ca ricusaru lu Vangelu di Cristu e ammazzaru iddu e li sò apostuli. Lu Signuri mannò eserciti contru a dda nazzioni, ca “distrussiru chiddi omicidi e brusciaru la sò cità”—Gerusalemme.
GSAM 134La Chiamata a Cena
GSAM 134.5Chistu invitu a la cena ntâ paràbbula senza dubbiu si rifirisci â “cena di nozzi di l'Agneddu”. Na benedizzioni è prununziata supra a chiddi ca su' chiamati a dda “cena di nozzi”. Na cena di nozzi veni doppu lu matrimoniu. Lu matrimoniu di l'Agneddu succedi prima ca iddu veni; picchì, comu avemu già vistu, quannu Cristu finalmenti veni, iddu turnarà “di lu matrimoniu”.3
GSAM 135.1Chistu invitu a la cena di nozzi, allura, avi a essiri lu stissu dû missaggiu dû primu angilu di l'Apucalìpsi 14, e dâ pruclamazioni dû tempu dû decimu capitulu, già nutatu. Comu è arrigistratu di Luca, stu primu invitu a la cena va a “chiddi ca eranu stati invitati”. Cu eranu chiddi ca eranu stati invitati?—Chiddi ca avianu sintutu e accittatu l'evangeliu di Cristu. Prufessanu di amari Cristu e di amari la so secunna venuta comu lu pienu fruttu di la so spiranza. Picchì nun avissi a jiri prima a iddi lu chiamu? Comu fu nicissariu ca lu Vangelu fussi prima annunziatu a li Giudei ca avianu li Scritturi e prutendevanu di aspittari la venuta di lu Messia,4 accussì lu missaggiu di la secunna venuta di Cristu fu prima prisintatu a chiddi ca prutendevanu di essiri li so seguituri e di amari la so venuta.
GSAM 135Lu chiamu a chiddi ca eranu stati invitati
GSAM 135.2La prima chiamata a la cena, essennu pi chiddi ca eranu stati invitati, avissi a jiri ê cresii. Ora, di fattu, la pruclamazzioni dâ prossima venuta di Cristu, di l'annu 1833 finu â primavera dû 1844, fu fatta ntê cresii, e in bona parti fu sustinuta dê ministri di chiddi cresii. La prima pubblicazzioni di William Miller supra li so' pinsèri dâ prossima venuta di Cristu fu nta nu giurnali battista di Brandon, Vermont. Li so' fatiche e chiddi di li so' cumpagni finu ad Aprili 1844 foru principalmenti nta li cresii o nta sali affittati di li cresii di dda epuca.
GSAM 135.3U Pasturi Himes accussì parra di li travagghi dû Pasturi Miller finu a la primavera dû 1844:
GSAM 135.3“Travagghiò tra tutti li partiti e li setti, senza 'nterferiri cu li so organizzazzioni o disciplina, cridennu ca li membri di li diversi cumunità putìanu mantèniri la so pusizzioni e, a stissu tempu, priparàrisi pi l'avventu di lu so Re.”
GSAM 135.4U Pasturi Himes, parrannu di li soi e dû Pasturi Miller travagghi uniti, aggiungi: “La maiuranza di li ministri e di li cresii ca n'apriru li porti a nuatri e a li nostri frati ca pruclamavanu la duttina di l'avventu, cullabburaru cu nuatri finu all'urtimu annu”—l'annu 1844.
GSAM 136Pòrti Aperti pi lu Missaggiu
GSAM 136.1Riguardu a so' travagghiu e a so' natura, Wm. Miller dissi:
GSAM 136.1“Si m'hannu apertu i porti pi pruclamari sta duttina dâ secunna venuta di Cristu tra quasi tutti i denominazzioni, accussì ca sugnu statu capaci di rispùnniri sulu a na picca parti dî chiamati.... In ogni locu unni sugnu statu, li membri cchiù pii, devoti e viventi di li cresii abbràccianu cchiù prestu li punti di vista accussì pruclamati; mentri lu prufissanti mundanu, lu Fariseu, lu bigottu, lu superbu, l'arroganti e lu egoistu, si burlanu e ridiculizzanu la duttina di la secunna venuta di Cristu.”
GSAM 136.2Riguardu â natura dû missaggiu dâ venuta, si pò diri di iddu chiddu ca D'Aubigné dissi dâ Riforma,—Idda “fu cumpiuta ntô nomu di un principiu spirituàli. Avìa pruclamatu comu maèstru la parola di Diu; pi la salvezza, la fidi; pi l'armi, lu Spiritu Santu: e avìa, propriu cu sti mètudi, ricusatu ogni elementu mundanu.”
GSAM 136Na Granni Unna di Risvegghi
GSAM 136.3La natura dî risvegghi ca siguiru a pruclamazzioni dû missaggiu di l'avventu è accussì discrivuta di L. D. Fleming, pasturi dâ cresia Cristiana di Casco Street, di Portland, Maine:—
GSAM 136.4“L'interessi suscitatu dê sò [di Wm. Miller] cunferenzi è dû tipu cchiù deliberatu e dispassiunatu, e puru essennu lu cchiù granni risvegghiu ca haiu mai vistu, c'è lu menu eccitamentu appassiunatu. Pari ca pigghia cchiù forza supra la parti mascula dâ cumunità. Chiddu ca pruduci stu effettu è chistu: u frati Miller pigghia semplicimenti la spata dû Spiritu, sguainata e nuda, e la posa cu la so lama affilata supra lu cori nudu, e tagghia! chistu è tuttu. Davanti â lama di sta putenti arma, l'infedeltà cadi, e l'universalismu appassisci. Li fundazioni falsi sparisciunu, e li mercanti di Babilonia si maravigghianu. Mi pari ca chistu è chiddu ca cchiù s'avvicina ê risvegghi apostolici di quantu li tempi muderni hannu mai vistu.”
GSAM 137Na spirienza a Richmond, Me.
GSAM 137.1Comu illustrazioni dû travagghiu di risvegghiu ca accumpagnava la predicazioni dâ duttina di l'avventu, citiremu di lu rapportu di unu ca era attivamenti 'mpignatu 'n chiddu muvimentu. Parrannu di na riunioni trimestrali tinuta a Richmond, Me., ca rapprisintava trenta cresii battisti di la Vuluntà Libbera, iddu dici:—
GSAM 137.2“Quannu trasivi ntô locu di cultu, u Pasturi Rollins, ca stava assettatu a latu dû pulpitu a l'estremità opposta dâ casa, si susìu e dissi: ‘Frati White, truvarrai un postu ccà vicinu a mia.’ Doppu la prichita, fu datu spazziu pi fari osservazioni, e ju parravi cu libirtati supra la vita cristiana e li triunfi di li giusti ô secunnu avventu di Cristu. Assai vuci gridaru: ‘Amen! amen!’ e la maiò parti di dda granni cungrigazioni chianseu.... Versu la fini di dda riunioni, dopu aviri ottenutu u me cunsensu, u Pasturi Rollins si susìu e dissi: ‘U frati White, ca sta a me dritta, parrarà stasira nta la casa di riunioni Reed supra la secunna venuta di nostru Signuri Gesù Cristu. Veniti, frati, e sintiti pi vui stissi. Avemu spazziu abbastanti pi accogghiri a tutti vui. Veniti, frati, nun vi farà mali sintiri supra stu sugettu.... Iddu sapìa bonu ca la maiuranza di li sò frati avissiru lassatu la sò riunioni ntô paìsi e avissiru fattu tri migghi pi sintirimi, e ca la sò sessioni di affari prugrammata si rumpissi. E accussì fu. Tri quarti di li ministri e quasi ogni delegatu nni jìru, e la casa di riunioni di Reed fu china prestu. U me argumentu era Matteu 24. U Spiritu di Diu mi detti granni libbirtati. L'interessi era maravigghiusu.
GSAM 137.3“Quannu cunclusi cu n'esortazzioni a li Cristiani di cunzagràrisi cumplitamenti e stari pronti, e a li piccaturi di circari Cristu e priparàrisi pi la venuta di lu Figghiu di l'omu, la putenza di Diu vinni supra di mia a tal puntu ca mi toccau sustinìrimi cu tutti e dui li mani 'ncapu a la cattedra. Fu n'ura sulenni. Quannu taliava la cundizioni di li piccaturi, persi senza Cristu, ci chiamava cu lacrimi, ripetennu parechji voti: ‘Viniti a Cristu, piccaturi, e sarvativi quannu iddu apparirà nta la so gloria. Veniti, poviru piccaturi, prima ca sia troppu tardu. Veniti, piccaturi, poviru piccaturi, veniti.’
GSAM 138.1“U locu era terribilmenti sulennali. Ministri e genti chianciaru, certi a vuci auta. A fini di ogni appillu ô peccaturi, si sintìa un gemitu ginirali 'n tutta l'assemblea. Stava 'n pè spiegannu u capitulu e esurtannu pi cchiù di dui uri, e mi stava raucannu. Mi firmavu di parrari e chiancii a vuci auta supra chiddu caru populu cu na prufunnità di sintimentu ca sulu iddu sapi cu Diu ha chiamatu a prichari la so virità a li piccaturi. Eranu li novi uri, e dari libbirtati a l'àutri di parrari avissi vulutu diri cuntinuari l'adunanza finu a menzannotti. Era megghiu chiudiri cu lu prufondu sintimentu di chiddu mumentu, ma nun prima ca tutti avissiru avutu la pussibilità di vutari pi la parti dû Signuri. Allura chiamai tutti nta la cungrigazioni ca vulissiru unìrisi a mia nta la prighera, e chiddi ca vulissiru èssiri prisintati ô tronu di misiricordia, accussì putissiru èssiri pronti a ncontrari lu Salvaturi cu gioia â so secunna venuta, a susìrisi. Ogni anima nta chidda granni casa, comu mi fu poi nfurmatu di pirsuni di diversi parti, si susìu. Doppu na curta vota di prighera, l'incontru si chiuse.
GSAM 138.2“La matina dopu turnai 'nta lu paisi, accumpagnatu di almancu setti ottavi di chidda riunioni trimestrali di li Battisti di la Vuluntà Libbera. Ognunu cuntava quantu era stata na riunioni gluriosa a cui avianu assistutu la sira prima.
GSAM 138Appelli pi lu Missaggiu n'àutri Lòchi
GSAM 138.3“Duranti l'intermissioni, li delegati e li ministri m'invitavanu a participari cu iddi pi organizzari quannu putissi fari li mè discursi a li diversi cungregazioni di chidda riunioni trimestrali ca avianu casi di cultu spazziusi. Era allura a mità di frivaru, e si dicidìu ca nun c'eranu cchiù di sei simani di strata ghiacciata sicura, accussì la genti avissi avutu na bona occasione pi assistiri a l'incontri. Dodici di li posti cchiù mpurtanti foru scigghiuti pi li mè fatiche ntra sei simani. Avìa a fari deci cunferenzi, chi mi custringìanu a parrari vinti voti a simana. Chistu mi lassava sulu menzu jornu ogni simana, chi di solitu mi servìa assai pi viaggiari quindici o vinti migghi finu a lu prossimu locu di l'incontru.”5
GSAM 139Centinarî cunvèrti
GSAM 139.1Rinascimenti spirituali e la cunversioni di centinaia di pirsuni in ogni locu accumpagnarunu la predicazioni dâ duttina di l'Avventu, e chistu succidìu soprattuttu quannu s'avvicinavanu â fini di l'annu giudeu 1843 (21 marzu 1844). Fu duranti chiddu nvernu ca lu scriventi, ntô sò paìsi natali—Victor, N.Y.—ntisi pi la prima vota di sta cosa, e, puru avendu sulu dodici anni di età, accittau, finu a unni capìa, la fidi dû secunnu Avventu. Sullimni veru fu l'imprissioni supra a genti, non sulu nti l'incontri, ma 'n ogni locu. Victor a chiddu tempu era sulu un paiseddu di circa ducentu abbitanti, ma a campagna attornu era densamenti pupulata. Comu risultatu di dda seria di incontri tinuti nti chiddu picculu paisi, foru signalati cinquecentu cunvertuti.
GSAM 139Testimoniu dû Methodist Year Book
GSAM 139.2Riguardu a la granni unda di risvegghi ca siguìu a la pruclamazioni di l'avventu, truvamu ntô Methodist Year Book ca “duranti li quattru anni dû 1840 ô 1844, si ficeru 256.000 cunversioni n'America.” Chiddu ca era veru n'America era ugualmenti veru nti l'àutri paisi unni fu fattu lu chiamu. “Na putenza granni accumpagnava la predicazioni, e l'animi si cunvirtìanu 'n ogni locu.” Comu lu primu invitu a la cena di nozzi fu mannatu ê cresii,—“a chiddi ca eranu invitati,”—fu attraversu iddi ca si stinnìu a tutti chiddi ca vulìanu veniri e spartiri la salvezza ca aspittava lu pòpulu di Diu. Ca lu missaggiu era prichjatu, priegatu, o cantatu 'n “meludìi di l'avventu,” lu putenti muvimentu dû Spiritu di Diu accumpagnava l'opira.
GSAM 140Picciriddi ca Priccanu nta Svezia
GSAM 140.1In stu cuntestu nutamu comu lu Signuri travagghiò pi ntrudùciri la pruclamazzioni nti chiddi paisi unni la liggi pruibbìa la predicazzioni di ogni cosa cuntraria â “glesìa stabbilita”. La Svezia era unu di chiddi paisi. Ddà lu Signuri usò picciriddi pi ntrudùciri l'opira. La prima di sta manifestazzioni fu n'estati dû 1843, a Eksjö, ntô sud dâ Svezia. Na picciridda di sulu cincu anni, ca nun avia mai amparatu a leggiri o a cantari, un jornu, in modu assai solenniali, cantau currettamenti un longu innu luteranu, e poi cu granni putenza pruclamau “l'ura dû so ghjudiziu è arrivata,” e ncuraggiò la famigghia a priparàrisi pi ncuntrari lu Signuri; picchì iddu vinìa prestu. Chiddi nun cunvertuti nta la famigghia chiamaru Diu pi misiricordia e truvaru perdunu. Stu muvimentu si spanni di cità in cità, cu àutri picciriddi ca pruclamavanu lu missaggiu. Lu stissu muvimentu tra li picciriddi si manifestau finu a certu puntu nnâ Norvegia e nnâ Germania.
GSAM 140“Sì! Avìa a prichari”
GSAM 140.2Ntô 1896, mentri tinìa cunvegni nta diciassette parti diffirenti dâ Svezia, passai pi diversi posti unni i picciriddi avìanu prichjatu ntô 1843, e avìa l'uccasioni di parrari cu chiddi ca avìanu sintutu la predicazzioni, e cu l'omini ca avìanu prichjatu quannu eranu picciriddi. Ci dissi a unu di iddi: “Prichjasti u missaggiu di l'avventu quannu eri picciriddu?” Iddu rispunnìu: “Prichjatu! Iè, avìa a prichjari. Nun avìa pinsatu nenti 'nta chista cosa. Un putiri mi vinni supra, e dissi chiddu ca chiddu putiri mi custringìa a diri.”
GSAM 140Boquist e Walbom a Örebro, Svezia
GSAM 140.3Ntô Län di Örebro (provincia) stu travagghiu si spanni finu a quannu pirsuni cchiù anziani si sintieru spinti a pruclamari u missaggiu. Allura l'auturità civili, istigati dê previti dâ “cresia stabbilita”, arrestaru dui picciriddi, Walbom, di diciott'anni, e Ole Boquist, di quinnici anni, dicennu ca n'avissiru fattu n'esempiu pùbblicu. Li frustaru li spaddi nudi cu verghe di bitulla e li misiru, cu li feriti ca sanguianu, nta la prigiuni di Örebro. Quannu sti feriti si guareru, li livaru di prigiuni, dumannannucci: “Vuleti firmari di prichari sta dottrina?” Anchi si li frustaru n'autra vota cu verghe, riaprennu li feriti, tuttu chiddu ca puteru ottèniri fu: “Prichiremu chiddu ca lu Signuri ni cumanna.” Grazzî all'intercessioni di na signura parrisiàna mpurtanti di Örebro, u Re Oscar I dissi ê autorità di libbirari chiddi carusi dâ prigiòni e di lassari in paci chidda genti. Accussì, la vittoria pâ virità fu ottinuta nta Svezia.
GSAM 141Lu Testimoniu di Boquist
GSAM 141.1Ntô Review and Herald, dû 7 uttùviru 1890, c'è na narrazioni assai ntirissanti riguardu â predicazioni dî picciriddi, scritta dû stissu O. Boquist. Iddu dici:—
GSAM 141.2“Ntô 1843 succidìu un muvimentu riliggiusu tra la genti dâ Parrocchia di Karlskoga, ntô Län di Örebro. I capi di stu muvimentu eranu picciriddi e giuvini, chiamati ‘rapare’. Chisti predicavanu cu putenza divina e pruclamavanu davanti â genti, cu granni decisioni, ca l'ura dû ghjudiziu di Diu era arrivata.
GSAM 141.3“Ntô autunnu dû stissu annu, iu, O. Boquist, allura di quinnici anni, nzèmula cu n'autru giuvini, Erik Walbom, di diciott'anni, fummu accussì nfluenzati di stu putiri nun vistu ca nun putìamu resistiri nenti. Appena fummu pigghiati di stu putiri celestiali, accuminciammu a parrari ô pòpulu e a pruclamari cu vuci àuta ca l'ura dû ghjudiziu era arrivata, rifirennu a Gioele 2:28-32 e Apucalìpsi 14:6, 7.”
GSAM 141Picciriddi 'n Visioni
GSAM 141.4La genti m'informau ca chiddi ca eranu accussì nfluenzati di stu putiri celestiali eranu persi pi tuttu chiddu ca c'era attornu a iddi. Eranu veramenti 'n visioni di Diu, e parravanu cu na forza ca purtava na putenti nfluenza di cunvincimentu. Dissiru ca sti picciriddi, mentri eranu sutta chidda nfluenza, parrassiru cu la forza e la dignità di omi e fimmini fatti. Accussì, chiddi ca lu vireru foru purtati a cuncludiri ca era lu Signuri ca li usava prufeticamenti pi prununziari sti virità sulimni. Lu scritturi cuntinua:—
GSAM 142.1“La genti si riuniva in gran numaru pi ascultarini, e li nostri 'ncontri cuntinuavanu di jornu e di notti, e niscìu fora un granni risvegghiu religgiusu. Giuvini e anziani foru tuccati dû Spiritu di Diu, e gridavanu ô Signuri pi misiricordia, cunfissannu li so' piccati davanti a Diu e a l'omu.
GSAM 142.2“Ma quannu u previtu dâ cresia nni sapìu, si ficeru assai sforzi pi silenziarini e accussì firmari stu suscitamentu religgiusu ca prevaleva; ma tutti li sforzi foru vani. Allura fu chiestu ô sceriffu di fari arrestari a nuatri, e pi sei simani si fici na ricerca infruttuosa pi truvarini ntô boscu, unni nni eramu scappati pi rifuggiu.
GSAM 142.3“Finalmenti, però, fummu cunvocati pi prisintàrini davanti ô pasturi dâ cresia. U nostru nùmmaru avìa crisciutu tantu ca quaranta giuvini e fimmini si prisintaru a la casa dû pasturi, unni fummu suttamessi a un longu prucessu. A tutti, eccettu a mia e a Walbom, fu pirmissu di turnari a casa; ma nni arrestaru, e lu jornu dopu fummu misi in prigiuni a Örebro, unni fummu misi nzemi cu li ladri nta la cella 14, comu si avissimu cumminatu un granni crimini.”
GSAM 142Testimoniu dâ soru di Boquist
GSAM 142.4Lu 22 di sittèmmiru 1896, la soru di Boquist, di settantadui anni, assistìu â nostra riunioni a Örebro e ni cuntò di l'esperienza di sò frati; picchì idda assistìu â sò frustata, ô sò imprigiunamentu e â sò libbirazioni. Idda nni cantau l'innu ca Boquist e Walbom cantaru mentri niscianu di la prigiuni pi trasiri supra lu ponti ca superava lu fossatu attornu a chiddu casteddu dû sèculu XVI, adupratu ntô 1843 comu prigiuni. La forza dû muvimentu dû 1843 accumpagnava lu testimunianzu e lu cantu di l'innu. Traduciutu n'Inglisi, l'innu è comu segue:—
GSAM 143Innu cantatu di Boquist e Walbom
GSAM 144U Picciottu Predicaturi a Karlskoga
GSAM 144.4Un signuri a Örebro mi cuntò un avvenimentu a Karlskoga, unni stava ntô 1843. Iddu dissi:—
GSAM 144.5“Un picciriddu di ott'anni, ca nun avia mai amparatu a lèggiri li sò littiri, accuminciau a prichari lu missaggiu, citannu assai passi di la Bibbia. La genti dissi: ‘Chissu picciriddu è chinu di Bibbia.’ Chista circustanza succidìu doppu ca u Re Oscar avìa parratu a favuri di chiddi perseguitati, accussì u previtu di dda terra nun putìa purtari u picciriddu davanti a la curti pi firmari chiddu ca facìa; ma dissi a la genti di purtari u picciriddu davanti a iddu, e iddu l'avissi smascheratu e mustratu la so ignoranza di la Bibbia.
GSAM 144.6“Nnanti a na folla di genti, u previtu aprì u so libru di inni e ci dissi ô carusu di leggiri pi iddu. U carusu rispunnìu: ‘Un sacciu leggiri;’ ma voltannusi di spadda a u previtu, cantò l'innu tuttu giustu di principiu a fini, mentri u previtu taliava u libru stupefattu. U previtu dissi ô carusu: ‘Pari ca sai tuttu’. U carusu rispunnìu: ‘No. Nun sempri ni è permissu diri tuttu chiddu ca sapemu’.
GSAM 145.1“U previtu allura aprìu u Novu Testamentu e dissi ô picciriddu: ‘Leggi pi mia di ccà’. U picciriddu rispunnìu: ‘Nun sacciu lèggiri’. U previtu ci dumannò: ‘E chi sai tu dâ Bibbia?’ Iddu rispunnìu: ‘Sacciu unni c'è un testu unni la parola e c'è quattordici voti’. U previtu dissi: ‘No! Nun c'è nuddu testu accussì nta la Bibbia.’ U carusu rispunnìu: ‘Mi leggi pi favuri Apucalìpsi 18:13?’ ‘Sì’, dissi u previtu. Mentri iddu leggìa, a genti cuntava, e comu era scrittu, a parola e c'era quattordici voti, e tra chiddi c'era puru ‘u ligami di l'animi di l'omini’. A genti strillò: ‘Eccu! eccu! U carusu sapi cchiù di Bibbia dû previtu!’ Ammuzzatu assai, u previtu lassò stari la cosa e, dopu chiddu, nun nfastidìu cchiù a nuddu.”
GSAM 145.2Accussì, di la vucca di li picciriddi lu Signuri cunfirma la so parola, e in stu modu miravigghiusu purtau la so virità a l'arecchi di la genti, a cui li liggi pruibevanu la predicazioni di ogni dottrina eccettu chidda di la “religgiuni stabbilita”.
GSAM 145Doni dû Spiritu Cunnessi ô Missaggiu
GSAM 145.3Nun fu sulu nta Svezia ca lu Signuri, nta culligamentu cu lu muvimentu di l'avventu, parròu â so genti attraversu li rigali di lu so Spiritu. Nta la Scozzia, nta l'Inghilterra, e puru nta l'America lu Signuri ha istruitu la so genti cu rivelazzioni spiciali.
GSAM 145Li Visioni di William Foy
GSAM 145.4Ntô annu 1842, a Boston, Mass., campava un omu assai istruitu chiamatu William Foy, ca era un oraturi eloquenti. Era un Battista, ma si stava priparannu a pigghiari l'urdeni santi comu ministru Episcopali. U Signuri ci detti graziosamenti dui visioni ntô 1842, una lu 18 di jinnaru, l'autra lu 4 di frivaru. Sti visioni purtaru prova chiara di essiri li manifestazzioni genuini dû Spiritu di Diu. Fu invitatu di locu 'n locu pi parrari nti li pulpiti, non sulu di l'Episcopalìani, ma puru di li Battìsti e àutri denominazzioni. Quannu parrava, purtava sempri la vesta di clericu, comu chidda ca li ministri di dda cresia purtanu nti li so sirvizzi.
GSAM 146.1Li visioni dû Signur Foy riguardavanu l'avventu vicinu di Cristu, li viaggi dû pòpulu di Diu versu la cità celestiali, la nova terra e li glorie dû statu di li riscattati. Avendu un bonu cumannu dâ lingua, cu fini putiri discrittivi, facìa sensazzioni unni jìa. Pi nvitazzioni jìa di cità n cità pi cuntari li cosi miravigghiusi ca avìa vistu; e pi accugliri li granni folli ca si radunavanu pi sintillu, si pigghiavanu granni saloni, unni cuntava a migghiara di pirsuni chiddu ca ci avìanu mustratu dû munnu celestiali, la bedda Gerusalemme Nova, e dî schieri angelichi. Quannu parrava di l'amuri teneru e cumpassivu di Cristu pi li poviri piccaturi, esurtau chiddi ca nun avianu ancora cridutu a circari Diu, e assai rispunniru a li so suppliche teneri.
GSAM 146Visioni di li Tri Scalini
GSAM 146.2U so travagghiu cuntinuau finu all'annu 1844, vicinu a la fini di li dui mila trecento jorna. Allura fu favuritu cu n'autra manifestazzioni di lu Spiritu Santu,—na terza visioni, una ca nun capìa. Nta chista ci fu mustratu lu caminu dû pòpulu di Diu finu a la cità celesti. Vitti na granni piattaforma, o scalinu, unni si raccugghieru miriadi di genti. Ogni tantu unu cascava attraversu stu pianu e sparìa di vista, e di chissu ci fu dittu: “Ha apostatatu”. Poi vidìu la genti saliri a un secunnu scalinu, o pianu, e puru quarchiunu di ddà cascò attraversu lu pianu e sparìu di vista. Finalmenti apparìu na terza piattaforma, ca si stinnìa finu ê porti dâ cità santa. Na granni cumpagnia si radunau cu chiddi ca avìanu avanzatu a sta piattaforma. Picchì s'aspittava ca lu Signuri Gesù vinissi prestu, nun si n'accorgiu ca un terzu missaggiu avìa a sècutari lu primu e lu secunnu missaggiu di l'Apucalìpsi 14. Di cunseguenza, la visioni pi iddu era nnispiegàbbili, e iddu smittìu di parrari in pubblicu. Doppu la fini dû periodu prufeticu, ntô 1845, sintìu n'àutru ca cuntava la stissa visioni, spiecannu ca “li primi dui missaggi eranu stati dati, e ca n'àutru avia a sècutari.” Pocu tempu doppu, lu Signur Foy si ammalau e murìu.
GSAM 147.1Cu tali manifestazzioni dâ putenza di Diu n cunnissioni cu la predicazzioni dû so veniri “a li porti”, e cu la gioia di migghiara di pirsuni ca si cunvirtìanu dû peccatu pi sirviri ô Signuri e aspittari lu so veniri, lu pòpulu era duppiamenti cunvintu ca chistu era veramenti lu missaggiu dû Signuri pi lu munnu.
GSAM 147.2Ma lu 21 di marzu 1844 arrivau e passau, e lu Signuri nun vinni. La cunvincenza di li devoti e di chiddi ca pinsavanu, però, era ca avianu agitu in armonia cu la menti dû Signuri, e ca a tempu giustu tuttu si saria chiarutu.