Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
07 / 29

Capitulu 6 — U Missaggiu e li Missaggeri

John Norton Loughborough

GSAM 108.1“Scrivi la visioni, e falla chiara supra tavuli, accussì cu la leggi pò curriri. Pirchì la visioni è ancora pi nu tempu stabilitu, ma a la fini parrarà e nun mentirà: puru si tarda, aspittala; pirchì di sicuru veni, nun tardarà.”1

GSAM 108.2“E vitti n'autru angilu ca vulava 'n menzu dû celu, avendu lu vangeliu eternu pi prichiarlu a chiddi ca stannu supra la terra, e a ogni nazzioni, e stirpi, e lingua, e pupulu, dicennu cu na vuci forti: Timiti Diu, e datici gloria; picchì è ghjunuta l'ura dû sò ghjudiziu: e adorati chiddu ca fici lu celu, e la terra, e lu mari, e li funtani di l'acqua.”2

GSAM 108.3Chiddi ca dettero la pruclamazioni di l'avventu affirmaru ca sta “visioni” cu lu so tempu “stabilitu”, mintuvatu dû prufeta Abacuc, nclùdiva li visioni dî prufìzii di Daniele e di l'Apucalìpsi. Chisti li ficeru tantu chiari ntê so discrizzioni supra li so grafichi prufètichi, ca cu liggìa l'interpretazioni putìa veramenti “curriri” e trasmèttiri l'infurmazioni a l'àutri.

GSAM 108Un Missaggiu Definitu

GSAM 108.4La pruclamazzioni dû pòpulu Adventista nun era sulu l'annunziu fattu di Paulu davanti a Felici, “Gjustìzzia, temperanza, e ghjudiziu a veniri;” né era la dichjarazzioni fatta di Martin Lutru, doppu aviri finutu la traduzzioni dâ Bibbia, quannu, picca tempu prima dâ sò morti, si dici ca dissi: “Sugnu cunvintu ca lu ghjudiziu nun è luntanu; anzi, ca lu Signuri stissu nun mancarà cchiù di trecento anni.” Né fu la dichjarazzioni fatta di John Wesley, quannu dissi ca “pinzava ca lu millenniu putissi accuminciari tra circa cent'anni.” L'Adventisti affirmaru di dari lu missaggiu simbulizzatu nta Apucalìpsi 14:6, 7, “L'ura dû so ghjudiziu è arrivata,” e lu gritu di Apucalìpsi 10:6, “Lu tempu nun ci sarà cchiù.” Na prufìzia accussì nun putìa èssiri ademputa cu n'annunziu di n'avvenimentu ca avìa “a viniri” “tra trecento anni” o “tra centu anni”, ma in un tempu precisu, “è vinuta”. Propriu un missaggiu accussì, cu la stissa precisioni ca sti prufìzii richiedevanu, fu annunziatu dû pòpulu Adventista a tuttu lu munnu.

GSAM 109U Giudiziu a la Viniuta di Cristu

GSAM 109.1Quannu stu missaggiu fu annunziatu pi la prima vota, ogni denominazioni cristiana cridia ca lu ghjudiziu avissi a succediri a la secunna venuta di Cristu. Accussì, un pòpulu nta chissi circustanzi, dannu lu missaggiu ca l'ura dû ghjudiziu era arrivata, mentri tinìa chissu stissu parèri, avissi pruclamatu necessariamenti la secunna venuta di Cristu. Nfatti, chiddu ca detti forza ô missaggiu, e ca muvìu cchiù putenti lu pòpulu, fu la pruclamazioni di un tempu definitu. Prima iddi affirmaru ca la fini dû munnu avissi a viniri quarchi vota duranti l'“annu giudeu” dû 1843, e ca chistu era cuntenutu ntô periudu tra lu 21 marzu 1843 e lu 21 marzu 1844. Doppu ca stu tempu passau, nni 'mparamu ntô Midnight Cry dû 1844 ca lu jornu precisu fu fissatu pi la fini di li tempi prufètichi. Chistu era lu decimu jornu dû settimu misi giudeu, currispunnenti ô 22 uttùviru 1844.

GSAM 109Calculu dî 2300 jorna

GSAM 109.2La basa dû tempu—1843—era li dui mila trecento jorna di Daniele 8. Si sustinìa ca, siccomu sti “jorna” eranu cunnessi cu prufìzi unni bestii eranu scigghiuti pi rapprisintari regni, li “jorna” avìanu a èssiri usati simbòlicamenti pi rapprisintari anni, secunnu l'interpretazioni dû Signuri dû tempu simbòlicu, comu datu in Nùmmari 14:34 e Ezechiele 4:5, 6; ca li settanta simani—490 jorna—di Daniele 9 avìanu a essiri la prima parti di li dui mila trecento jorna, e ca li dui periodi accuminciaru nzemi. L'avvenimentu ca veni dittu ntô Daniele 9, ca marcau l'iniziu dî settanta simani, fu l'“emanazioni dû mandamentu di risturari e custruiri Gerusalemme”. Chistu mandamentu fu emanatu ntô settimu annu di Artaserse Longimanu, 457 a.C., comu è scrittu ntô Esdra 7.

GSAM 110.1Chi chistu era la vera data pi l'iniziu di li settanta simani fu dimustratu dû fattu ca, giustu sessantanovi simani — 483 anni — di lu 457 a.C., o ntô 27 d.C., Cristu fu battizatu di Giovanni e accuminciau lu sò ministeru, dicennu: “Lu tempu è cumpiutu”,3 ecc. L'apertura dû ministeru di Cristu, ntô 27 d.C., la sò crucifissioni tri anni e menzu dopu di dda data, “a menzu [mezzu] dâ [settantesima] simana,” la fini dû travagghiu spiciali tra li Giudei, ntô 34 d.C., e la cunversioni presta di Saulu, l'apostulu di li Gentili, pruvaru ca li settanta simani fineru a dda data, e quinni ca accuminciaru ntô 457 a.C. Ficiru li cunti accussì: Di 2300 leva 457, e ristanu 1843. E comu li 457 anni eranu prima di Cristu, arrivamu pi la fini di li 2300 jorna a la fini di lu 1843.

GSAM 110Ammissioni di l'Opponenti

GSAM 110.2Si dissi cu virità ca “li ammissioni a favuri dâ virità di li ranghi di li soi opponenti furnìscinu la prova cchiù àuta.” Nuddu di l'opponenti dû missaggiu adventista mai insinuau ca lu ghjudiziu investigativu dû pòpulu dû Signuri era n'avvenimentu ca avissi a succediri prima dâ venuta di Cristu; ma ragiunarunu supra stu puntu in armonia cu l'Adventisti. Comu prova di sta dichjarazzioni citamu dui opponenti mpurtanti.

GSAM 110.3U Signur N. Colver, predicannu nta la Marlboro Street Chapel di Boston ntô 1842, n'opposizzioni ê Adventisti, dissi:—

GSAM 111.1“Si sti jorna sunnu anni, u munnu finisci ntô 1843; ogni carusu di scola lu pò vidiri; picchì si 490 finìu cu la morti di Cristu, i 2300 jorna finìssiru ntô 1843; e u munnu havi a finiri, a menu ca si pò dimustrari ca havi a succediri quarchi àutru avvenimentu, e nun vecu comu chistu si pò fari.”

GSAM 111.2U prufissuri Stuart, versu lu stissu tempu, dissi:

GSAM 111.2“È nu fattu singulari ca la granni massa di nterpretî ntô munnu ngrisi e americanu, pi assai anni, hannu avutu l'abbitùdini di capiri li jorna designati ntô libbru di Daniele e di l'Apucalìpsi comu rapprisintazzioni, o simbuli, di anni. Mi fu difficili tracciari l'urìggini di stu custumi ginirali, putissi diri quasi universali.”

GSAM 111Testimoniu dû Prufissuri Bush

GSAM 111.3U prufissuri Bush dissi: “Cu attacca u Signur Miller ntô sò puntu di tempu, l'attacca ntô sò puntu cchiù forti. U sò tempu è giustu; ma sbagghia ntô avvenimentu ca avissi a succediri.” Bush cridia ntâ cunversioni di tuttu u munnu prima dâ venuta di Cristu. A sò teoria era ca u millenniu accumincissi ntô 1844.

GSAM 111.4Li ministri dâ fidi adventista insignavanu nti li so discursi pubblici ca la storia dû munnu mustrava li diversi nazioni a essiri nta la stissa cundizioni simbulizzata di l'immàggini di Daniele 2, quannu la petra avia a sbattiri l'immàggini ncapu ê peri, e lu Diu dû celu avia a stabbiliri lu so regnu; e nti lu capitulu 7, quannu “lu regnu e lu duminiu e la grannizza dû regnu sutta tuttu lu celu sarannu dati ê santi dû Cchiù Àutu.” Attiraru puru l'attenzioni ô fattu ca li segni—fisici, pulìtichi e morali—eranu propriu chiddu ca li Scritturi avìanu pridittu ca si vidissiru quannu lu Signuri stava pi appariri.

GSAM 111Miràculi nti li Cieli

GSAM 111.5U Signuri, pi menzu dû prufeta Gioele, dici: “Mustrarò miràculi 'n celu e 'n terra: sangu, focu e pilastri di fumu. U suli si trasfurmarà 'n scuru e a luna 'n sangu, prima ca veni u jornu granni e terrìbbili dû Signuri.”4 L'Adventisti cridevanu e insignavanu ca l'aurora boreali di l'ùrtimi sèculi (cumunimenti chiamata luci dû nòrdi) era lu “focu e li pilastri di fumu” ca currispunnìanu â discrizzioni dû prufeta; e, secunnu li megghiu nfurmazzioni ca si putìanu truvari ntâ storia (riferennu all'Edinburg Encyclopedia comu testimunianzu), era stata vista raramenti prima di stu periudu.

GSAM 112.1Accussì, mentri u missaggiu dû prestu arrivu dû Signuri si spanniava finu ê parti cchiù luntani dâ terra, nni li cieli si vidìanu segni ca rinforzavanu la virità e attiravanu l'attenzioni dâ genti.

GSAM 112.2Lu 25 di jinnaru 1837 ci fu na spettaculare manifestazzioni di l'aurora boreali fucarenta, ca pari ca purtava li menti di tanti direttamenti a la pridizzioni dû prufeta Gioele supra chiddu ca avissi a precediri lu granni jornu dû Signuri. La discrizzioni ca veni di la scena veni dû New York Commercial Advertiser dû 22 uttùviru 1839. Corrispondi esattamenti a la scena comu lu scritturi l'ha vista a Victor, Ontario County, N.Y.

GSAM 112L'Aurora Fucarenta dû 1837

GSAM 112.3“A sira dû 25 di jinnaru 1837 ci fu na mustrata rimarchevuli di li stissi fenomeni [ossia l'aurora boreali] in diversi parti dû paisi, comu li nostri letturi senza dubbiu si ricòrdanu. Unni la terra era cuperta di nivi, la vista era grandiosa e ‘spaventusa’ in modu mai vistu prima. In un locu, situatu vicinu a na muntagna, li genti ca assistetteru a la scena nni disseru ca parrìa ‘unni di focu ca rullavanu giù dâ muntagna,’ e giniralmenti, finu a unni si sapìa, la nivi ca cuprìa la terra parrìa focu mischiatu cu sangu, mentri supra (comu dici l'apostulu), ‘li cieli in focu,’ rassumigghiavanu tantu a la discrizzioni prufètica dû ùrtimu jornu ca assai si maravigghiavanu; I picciriddi ca lu taliavanu si spaventavanu e dumannavanu si era la venuta dû ghjudiziu; e puru l'animali tremavanu di granni paura manifesta.”

GSAM 113.1Nun fu sulu n'America ca stu segnu dû prufeta Gioele si mustrò, ma mentri la duttina dû ritornu dû Signuri si facìa canusciri nta la Granni Brittagna, lu stissu segnu fu appizzatu ncelu nta chiddu paisi. Lu New York Commercial Advertiser dû 22 uttùviru 1839 cita chiddu ca veni di giurnali londinesi riguardu a nu fenòmenu rimarchevuli vistu nta chiddu paisi la notti dû 3 sittèmmiru:—

GSAM 113L'Aurora dû 1839

GSAM 113.2“LONDRA, 5 SITTEMBRU.—Tra l'uri di li deci di giovedì sira e tri di matina di ieri, ntô celu si vidìu unu di li cchiù magnifici esempi di sti fenomeni straordinarii, li stiddi cadenti e l'aurora boreali, visti di tanti anni a sta parti. La prima indicazioni di stu singulari fenomenu fu deci minuti prima di li deci, quannu na luci crimsuna, apparentimenti vapore, surgìu dâ parti nord dû emisferu e si stinnìu a pocu a pocu finu ô centru dû celu, e a l'ura di li deci o a un quartu passatu, tuttu, di est a uvest, era na vasta lamina di luci. Avìa n'aspettu assai allarmanti e era precisamenti comu chiddu causatu di un focu terrificanti. La luci variava assai; a un certu puntu pari ca cascava, e subitu dopu s'alzava cu na luci intensa. Si vidianu ammiscati volumi di fumu ca si giravanu e si rigiravanu, e ogni spettaturi parìa cunvintu ca era ‘'na tremenda fiamma.’
GSAM 113.3“La cunsternazzioni dâ metropoli era assai granni; migghiara di pirsuni currìanu versu la direzzioni dâ supposta orribbili catastrofi. Li carri di pumieri dî stazioni dâ brigata di pumieri di Baker Street, Farringdon Street, Watling Street, Waterloo Road, e puru chiddi dî stazioni dû uvesti di Londra — nfatti, ogni carru di pumieri di Londra — eranu attaccati a cavaddi e currìanu darreri â suppunuta ‘scena di distruzzioni’ cu cchiù energia dû solitu, siguiti di carri, cavalieri e granni folla. Certi di sti carri di pumieri arrivaru finu a High Gate e Halloway [circa quattru migghi] prima ca si scoprì l'erruri. Sti apparenzi duraru cchiù di dui uri, e versu matina lu spittaculu addivintò maestusu.
GSAM 114.1“A dui uri di matina u fenòmenu prisentava na scena assai splendìda e difficili a discrìviri. Tutta Londra era illuminata comu a menzujornu, e l'atmusfera era straordinariamenti chiara. L'emisfèru australi, a chidda ura, puru essennu senza nìvuli, era assai scuru; ma li stiddi, ca eranu innumirèvuli, risplinnìanu beddamenti. La parti opposta dû celu prisintava nu cuntrastu singulari ma magnificu; era chiarissima, e la luci era assai viva; c'era na successioni cuntìnua di meteori, ca variàvanu di splenduri—parìanu furmàrisi ntô centru dû celu, e si spànnìanu finu a quannu parìanu scuppiari. L'effettu fu elettrizzanti. Miriadi di stiddi nicareddi sbucaru supra l'orizzonti e si lanciavanu cu tali rapidità versu la terra ca l'occhiu a mala pena putìa sèguiri la scia; parìanu puru scoppiari e spargiri un vapuri scuru crimsunu supra tuttu l'emisferu. I culura eranu di gran magnificenza.
GSAM 114.2“A dui uri e menzu, lu spittàculu si trasfurmau 'n scuru, ca, quannu si sparti, mustrau n'arcubalenu luminusu 'n zenitu dû celu, e attornu â crista dû scuru ca 'ncumbìa supra la parti sud dû paisi. Subitu dopu, di iddu si spartiunu culonni di luci argentata. Crisciaru miravigghiusamenti, ntricciati 'ntra nu vapuri carminiu ca si furmava a stissu tempu, e quannu eranu a pienu autu lu spittaculu era supra ogni mmaginazzioni. Stiddi sbucavanu 'n ogni direzzioni, e cuntinuaru finu a quattru uri, quannu tuttu svanìu.”

GSAM 114Apparizioni Strani ntô Suli

GSAM 114.3Mentri li predicaturi viventi stavanu annunziannu la virità di la venuta dû Signuri, assai miràculi diversi ntô celu foru viduti nta diversi parti dû munnu. Di chisti, lu nostru spàziu ni permette sulu la rapprisintazioni di l'apparizioni dû suli a Norwich, n'Inghilterra, a dicèmmiru dû 1843. Un avvenimentu simili succidìu a New Haven, Connecticut, lu 9 di sittèmmiru 1844, pi dui uri prima e doppu menzujornu, e fu vistu di migghiara di pirsuni.

GSAM 115Apparenza Strana dû Suli

GSAM 115.1U picculu circulu internu rapprisenta u suli. Era di un culuri arancioni chiaru. A parti esterna di li dui circuli, a distanzi nun uguali dû suli e ca stavanu attornu a iddu, parrìa di lu stissu culuri; ma a parti interna di sti circuli era di un giallu scuru, u celu intra chiddi circuli parrìa di un culuri brunu scuru, e li tri circuli granni ca passavanu attraversu e sutta u suli parrìanu di na luci distinta e lucenti.

GSAM 115.2Di chistu avvenimentu n'Inghilterra leggimu, nta na littra di E. Lloyd, di Londra, 3 di jinnaru 1844, comu segue:—

GSAM 115.3“Ci fu nu miravigghiusu ‘signu ntô suli’, vistu dê principali citatini di Norwich e dâ campagna attornu, comu nun s'era mai vistu n'Inghilterra prima. Si vidìu lu passatu dicèmmiru, versu l'ura di menzujornu, e durau pi dui uri. Spavintò assai l'abbitanti. Succedìu giustu prima ca li frati Winter, Burgess e Routon aprìssiru la sò missioni nta dda cità. Paria ca priparava la via pi la virità, accussì iddi avianu bon successu ddà.”

GSAM 116.1La discrizzioni dû fenòmenu comu succidìu a New Haven, Conn., è data ntô Midnight Cry dû 10 uttùviru 1844, e fu pigghiata dû New Haven Palladium dû 10 sittèmmiru 1844. Ntâ discrizzioni dû Cry, l'edituri dici: “Nuddu filòsufu ha pututu dari na spiegazzioni dâ causa di stu fenòmenu ca lu cunvìnci.”

GSAM 116.2Un resocuntu di sta vista ca apparìu nzèmula ô suli a New Haven, Conn., lu 9 di sittèmmiru 1844, fu puru pubblicatu ntô Hartford Courant dû 12 di sittèmmiru 1844, e dici accussì:—

GSAM 116.3“Li aneddi attornu ô suli di luni 9 di sittèmmiru 1844, pi dui uri prima e doppu menzujornu, pari ca foru osservati giniralmenti di li nostri citatini cu assai nteressi, e scittaru na curiosità intelligenti pi sapiri cchiù cosi supra apparizioni di lu stissu tipu e la so causa.
GSAM 116.4“Stu alu era rimarchevuli pi la so durata e offrì occasioni favurèvuli pi l'osservazzioni. Versu menzujornu cunsistìa principalmenti di dui aneddi cumpiuti: unu largu circa quarantacinchi gradi ca circunnava lu suli a menzu, e l'autru largu circa settantadui gradi, cu lu centru a lu zenitu mentri la circonferenza passava attraversu lu suli. Lu circulu cchiù nicu era accumpagnatu di n'ellissi di asse maiuri e di picca eccentricità. Propriu oppostu ô suli, e a trentasei gradi a nord dû zenitu, u circulu granni fu intersecatu di dui àutri circuli di diamitru quasi o propriu lu stissu, furmannu ô puntu d'intersizzioni na macchia lucenti, comu chidda ca nasci naturalmenti dâ luci cumminata di tri aneddi luminusi. L'aneddu ca circunnava u suli mustrava i culura dû arcubalenu, spissu cu gran vivacità e beddaura. L'àutri aneddi eranu bianchi e cchiù sfucati, picchì eranu cchiù luntani dû suli. Picculi porzioni di circhi, però, cu culura prismàtichi [di l'arcubalenu], apparìanu a voti diffirenti, sia a levanti sia a ponenti.... Na tali uniformità di struttura avi a dipènniri di na liggi ca riggula la furmazioni di li alòi; ma la natura di sta liggi nun è ancora cumplitamenti sviluppata.... Nun ci fu assai difficurtà a spiegari la pruduzzioni dû anellu ca circunnava lu suli, pirchì la causa è un pocu simili a chidda ca pruduci l'arcubalenu, ma spiegari l'urìggini dû anellu ca avi la sò circunferenza ntô centru dû suli si rivelau cchiù difficili.”

GSAM 117Miràculi ca adempinu li Pridizzioni di la Scrittura

GSAM 117.1Di l'usu ca si fici, sia n'Inghilterra sia n'America, di sti miràculi viduti nti li cieli, putemu 'mparari leggennu l'Exposition of the Twenty-fourth of Matthew, di Sylvester Bliss, pubblicata a Boston ntô 1843. Doppu aviri citatu quarchi di li cunti supra, iddu dici:—

GSAM 117.2“Accussì li ‘granni segni’ e li ‘spetti ca fannu paura’ ca sunnu previsti ntê Scritturi di virità, parinu tutti ademputi, comu puru chiddi ca lu Salvaturi dissi ca avissiru a precediri la so venuta.
GSAM 117.3“Comu è certu ca lu spuntari di li fogghi di l'arburi è n'indicazioni d'estati, accussì è certu, quannu sti segni si adempinu, ca li Cristiani hannu a sapiri ca la venuta di Cristu è vicina, già a li porti. Nun è sulu un permessu pi sapillu, ma lu nostru Salvaturi cumanna di sapillu.”5

GSAM 117LI MESSAGGIERI

GSAM 117.4Avemu già attiratu l'attenzioni a certi carattiristichi principali dû missaggiu dû secunnu avventu, comu fu pruclamatu pi prima vota; putissi èssiri d'interessi nutari quarchi di chiddi ca pigghiàru na parti mpurtanti ntâ granni pruclamazioni. Avemu già datu i nomi di tanti ca eranu tra li ministri cchiù talentusi di chiddu tempu nta li paisi straneri ca dettero lu gritu. Mentri attiramu l'attenzioni supra a quarchi di chiddi ca guidaru n'America, supra a cui lu Signuri misi lu pisu dû travagghiu, chistu servirà pi mustrari ancora cchiù ca la manu dû Signuri era veramenti nta stu muvimentu.

GSAM 118William Miller

GSAM 118.1Prima notamu lu casu di William Miller, ca fu tantu mpurtanti ntô muvimentu adventista nti li Stati Uniti ca pi assai genti stu muvimentu è canusciutu sulu comu “Millerismu.”

GSAM 118.2William Miller nascìu a Pittsfield, Massachusetts, 'n frivaru dû 1782. Ntâ sò prima infanzia si manifestaru segni di forza e attività intellettuali cchiù ca ordinarii. Qualchi anni feceru sti segni sempri cchiù evidenti a tutti chiddi ca stavanu nta so cumpagnia. Avìa na custituzzioni fisica robusta, n'intelletto attivu e naturalmenti ben sviluppatu, e nu caràttiri morali irreprensìbbili. Avìa godutu sulu di li limitati vantaggi dâ scola distrettuali pi quarchi annu, quannu già si cunzidirava ca li so cumpitenzi superavanu chiddi di l'insignanti ca di solitu eranu aduprati.

GSAM 118.3U Signur Miller si maritau ntô 1802 e si stabilìu a Poultney, Vt. L'omini cu cui si assuciava di dda vota ca si trasfirìu a Poultney, e a cui era assai n debitu pi li favuri mundani, eranu prufunnamenti nfluenzati di principî scettici e di teurîi deìstichi. Nun eranu omini immorali, ma comu classi eranu boni citatini, e giniralmenti di cumpurtamentu seri, umani e benèvuli. Però, ricusavanu la Bibbia comu standard di virità riligiusa, e circavanu di fari plausìbbili stu ricusu cu l'aiutu ca putìanu ottèniri dî scritti di Voltaire, Hume, Volney, Paine, Ethan Allen e àutri. U Signur Miller studiò sti òpiri a funnu, e a fini si pruclamò deista. Iddu stissu dissi ca la sò vita deista durò dodici anni, accuminciannu versu u 1804.

GSAM 118.4Ricevennu na cumissioni di capitanu, trasìu n'armata ntô 1810. Quannu turnau di l'armata, trasfirìu la sò famigghia a Low Hampton, N.Y., pi cuminciari ddà l'attività di agriculturi ntô 1812. Comu agriculturi, avìa cchiù tempu libiru pi lèggiri. Scoprìu ca li sò opinioni deistiche nun ci davanu nudda sicurizza di felicità oltri a sta vita prisenti. Oltri a tomba tuttu era scuru e cupu. Pi usari li sò stissi palori:

GSAM 118.4“L'annichilazzioni era un pinsamentu friddu e gelatu, e la rispunzabbilitati era na distruzzioni sicura pi tutti. Li cieli eranu comu ottuni supra la me testa, e la terra comu ferru sutta li me pedi. Eternità!—chi era? E la morti!—pirchì c'era? Cchiù ragiunava, cchiù mi nni stava luntanu di na dimostrazioni. Cchiù pinsava, cchiù sparpagghiati eranu li me cunclusioni. Pruvai a firmari di pinsari, ma li me pinseri nun si putianu cuntrullari. Eru veramenti misiru, ma nun capiva la causa.... Subitu dopu, all'impruvvisu, u caratteri dû Salvaturi si stampau vivamenti ntâ mè menti. Pàrìa ca putìa essiri un esseri tantu bonu e cumpassèvuli ca iddu stissu facissi espiazzioni pi li nostri trasgressioni, e accussì nni sarvassi di suffriri la pena dû peccatu. Subitu sentii quantu un esseri accussì avissi a essiri amèvuli; e m'immaginai ca putìa jittàrimi nti li braccia di, e fidàrimi dâ misiricòrdia di, unu accussì.”

GSAM 119La cunversioni di William Miller

GSAM 119.1Iddu aghiunsi:

GSAM 119.1“Vitti ca la Bibbia prisintava propriu lu Salvaturi ca mi serviva; e mi cunfundìa pinsari comu un libbru nun ispiratu putissi sviluppari principî accussì perfettamenti adattati a li bisogni di nu munnu cadutu. Fui custrettu ad ammetteri ca li Scritturi avìanu a essiri na rivelazioni di Diu. Divintaru la me delizia; e in Gesù truvai n'amicu.... La Bibbia ora addivintau lu me studiu principali, e pozzu diri veramenti ca la circavu cu granni piaciri. Truvai ca la mità nun m'avianu mai dittu. Mi dumannava picchì nun avia vistu prima la so bellezza e gloria, e mi maravigghiava comu avissi pututu mai rifiutalla.”

GSAM 119.2Lu modu di William Miller di studiari la Bibbia è accussì discrivutu di iddu stissu:

GSAM 119.2“Decisi di lassari a latu tutti i mè preggudizzi, di cunfruntari a fonnu la Scrittura cu la Scrittura, e di purtari avanti lu so studiu in modu rigulari e metodicu.... Ogni vota ca truvava quarchi cosa scura, a me prassi era di paragunari cu tutti li passaggi collaterali; e, cu l'aiutu di Cruden, esaminava tutti li testi di la Scrittura unni si truvavanu quarchi di li paroli principali cuntenuti nta quarchi parti scura.... In stu modu seguitai lu studiu di la Bibbia, nta la me prima lettura, pi circa dui anni, e eru cumplitamenti cunvintu ca idda è la so propria ntèrpreti.
GSAM 120.1“Mentri studiava accussì, mi cunvinsi ca, si li prufìzi ca si sunnu ademputi ntô passatu sunnu un criteriu pi ghjudicari comu si adempirannu chiddi ca ancora su futuri, li visioni pupulari dû règnu spirituàli di Cristu — un millenniu timpurali prima dâ fini dû munnu, e lu ritornu dî Giudei — nun su cunfirmati dâ parola di Diu.... Truvai ca li Scritturi nsegnanu chiaramenti ca Gesù Cristu scinnirà n'autra vota supra sta terra, venennu nta li nìvuli dû celu, cu tutta la gloria dû Patri so'.
GSAM 120.2“Mi sintii un piaciri a studiari li Scritturi ca prima nun avia pinsatu si putissi derivari di li soi nsegnamenti. Accuminzai a studiari senza aspittari di truvari lu tempu di l'arrivu dû Salvaturi, e all'iniziu faticava a crìdiri ô risultatu a cui avia arrivatu; ma l'evidenza mi colpìu cu tali forza ca nun putìa resistiri ê mè cunvincimenti. Mi fici quasi cunvintu di li mè cunclusioni, e accuminzai a spittari, a stari attentu e a priari pi l'arrivu dû Salvaturi.”

GSAM 120.3Ancora iddu dici:

GSAM 120.3“Cridìa; e subitu u duviri di pubbricari sta duttina, accussì ca u munnu cridissi e si priparassi pi ncuntrari u Giudici e u Sposu quannu iddu vinissi, fu impressu nta la me menti. Nun mi servi trasiri ccà nta na discrizzioni dettagliata di li mè pruovi longhi e dulurusi. Basta diri ca, dopu diversi anni, fui custrittu dû Spiritu di Diu, dû putiri dâ virità e dû amuri pi l'animi, a pigghiari la mè crùci e pruclamari sti cosi a nu munnu ca sta murennu e perennu.”

GSAM 120.4U Signur Miller, comu chiddi mossi di stu missaggiu n'àutri paisi, pinsau prima di adempiri a so cumissioni scrivennu e pubbricannu nti li giurnali pubblici e nti li pamphlet. Pubbricò pi la prima vota li sò pinseri ntô Vermont Telegraph, un giurnali battista stampatu a Brandon, Vt. Chistu fu ntô 1831. Parrau pi la prima vota in pubblicu supra stu sugettu ntô 1832. Dissi di sta riunioni: “U Signuri versau la sò grazia supra la cungrigazioni, e assai cridetteru pi la salvezza di l'animi sò.”

GSAM 121.1Ntô 1836 li sò lezioni foru stampati nta certi giurnali pubblici di l'epuca. Ntô nvernu dû 1837-38 li sò lezioni foru pubblicati nta nu libbricieddu. Ntô 1838 fu stampatu un sicunnu libbriceddru di 204 pàggini, e nti stu libbriceddru u Signur Miller dissi ca a putenza Ottumana putìa crollari ntô 1839 o 1840. I sò primi cunferenzi nti quarchi granni cità foru ntô 1836. Doppu parrò nti li cità di Randolph, Lowell, Groton, e Lynn, Mass.

GSAM 121.2Finu a lu 1840, lu Signur Miller ristau quasi sulu comu oraturi pubbricu supra lu tema di la prossima venuta di Cristu. Nta chiddu annu, di colpu, centinaia si junceru a iddu pi pruclamari lu missaggiu. Chiddu ca prudussi stu granni cambiamentu sarà nutatu ntô capitulu successivu. Ntô nvernu dû 1839-40, u Signur Miller tenni na seria di cunferenzi a Exeter, N.H. Lì s'incontrau pi la prima vota cu lu Pasturi J. V. Himes, ca a chiddu tempu accittau la fidi, e di dda data stau fiancu a fiancu cu lu Pasturi Miller comu edituri e predicaturi ardenti dû granni missaggiu dû secunnu avventu.

GSAM 121Joshua V. Himes

GSAM 121.3Riguardu a stu travagghiaturi sinceru nta stu granni muvimentu nun putemu fari megghiu di citari dû sò biugrafu, ca dici:—

GSAM 121.4“Joshua V. Himes nascìu a Wickford, R.I., lu 19 di maju 1805. So patri era ben canusciutu comu mercanti di l'Indie Occidentali, e era mpurtanti comu membru dâ cresia Episcopali di San Paulu a Wickford. So matri avìa un caràttiri amìbbili e un amuri pi lu Salvaturi, ca trasìu nti l'arecchi dispunìbbili di so figghiu.
GSAM 121.5“Era stata l'intenzioni dû patri di fari studiari a sò figghiu Joshua pi lu ministeru dâ cresia a cui iddu stissu appartinìa, ma li circustanzi l'impedieru. Diu avìa n'àutra missioni pi chissu figghiu, e stava urdinannu li cosi in modu tali ca si ghjunghissi ô risultatu disidiratu. Ntô 1817 lu patri mannò fora un caricu preziosu sutta la guida dû Capitanu Carter, cu Alexander Stewart comu supercargo. Chisti omi si dimustraru infedeli e, quannu arrivaru a un portu dî Indie Occidentali, vinniru sia la navi sia lu caricu e scapparu. Stu fattu cancillò tutti li piani ca eranu stati fatti pi lu futuru dû giuvini Joshua, ca avia a èssiri mannatu a l'Università Brown di Providence, R.I. Inveci, n'aprili dû 1821, fu purtatu a New Bedford, Mass., e vinni cuntrattatu cu William Knights pi amparari l'arti dû falegname.
GSAM 122.1“Quannu arrivau a la so nova casa, s'impegnau cu arduri ntô travagghiu ca ci avianu assignatu, determinatu a addivintari maestru dû so mestiere. Prestu però s'accorgiu ca l'ambienti religgiusu nun era propriu di so gustu. Iddu dici: ‘U me patruni era Unitarianu e mi purtau a la so cresia. U Reverendu Orville Dewey era u pasturi. Era nu cunvertitu ricenti di l'ortodossia. La me furmazioni sutta lu Vescuvu Griswold e lu Rev. William Burge, retturi di San Paulu a Wickford, e l'ascoltari spissu l'eloquenti Dutturi Crocker di San Giovanni a Providence, R.I., mi fici cumplitamenti incapaci di accittari l'eloquenti negazioni dû Signur Dewey ê nsegnamenti di Cristu e di li soi apostuli.’
GSAM 122.2“Picchì a chiddu tempu nun c'era na cresia episcopali a New Bedford, iddu dicidìu di jiri â Prima cresia Cristiana [nun Disciple] e poi s'unìu a chiddu gruppu. ‘Ccà,’ dici iddu, ‘truvai la Bibbia aperta e la libbirtà di pinsamentu, e nni fici bon usu di tutti e ddoi.’ Chista cresia era sutta la cura pastorali dû Rev. Moses Howe. U Rev. Signur Clough battezzò Joshua V. Himes lu 2 di frivaru 1823. Cu lu cori ardenti di zelu pi lu so Mastru, accuminciau subitu, a diciott'anni, a cuntari la storia dâ cruci e a sprunari l'omini a pentirisi. Iddu dici di iddu stissu:—
GSAM 122.3“‘Subitu addivintai un esortaturi, e mi fu data licenza pi migghiurari u me donu.... Fici l'apprendistatu cu soddisfazzioni e ricevetti lodi. Ma pi cincu o sei anni avia l'abbitùdini di travagghiari troppu e accussì mi pigghiava unu o dui jorna a simana pi studiari e pi travagghiu missionariu nta quartieri disgraziati, i frutti di chistu li dava a me pasturi.’
GSAM 123.1“Ntô 1825 fu cumissionatu comu missionariu dâ cunferenza dî cresii cristiani dû sud di Massachusetts. ‘Nun c'era nuddu pianu o mezzu pi lu sustegnu dî missionari,’ dici u Pasturi Himes, ‘e ju risolsi di ntrari n'affari pi sustèniri a mia stissu, e prichari chiddu ca putìa.’
GSAM 123.2“Ntô 1828 iddu lassau New Bedford, nun cu dubbi o mancanza di energia, ma cu na determinazioni ca era destinata a vinciri, jennu a Plymouth, unni predicava la parola di Diu nti li scoli, nti stanzi improvvisati e unni putìa truvari cu lu vulìa ascutari. Ntô 1829 cuntinuau lu stissu tipu di travagghiu a Fall River finu ô 1830, quannu si trasfirìu a Boston comu pasturi dâ Prima e Secunna cresia Cristiana; e ccà ristau pi trentatrì anni. Ntô 1839 addivintò cunvertutu â causa Adventista, comu spiecata dû famusu Pasturi William Miller. Trasìu nta sta nova causa cu tuttu l'entusiasmu ca avìa, e li sò ministrazzioni eranu chini di focu e putenza. Ntô 1840, accuminciau a pubblicari lu Signs of the Times, prumovennu la causa nta cui avia misu tuttu lu so cori. Tutti li so sordi, tuttu lu so travagghiu, tutta la so energia foru investuti nta sta causa, e si cunquistaru migghiara di cunvertuti.”

GSAM 123Li Travagghi Uniti di Miller e Himes

GSAM 123.3Di lu 1840 a l'autunnu di lu 1844 li travagghi dî Pasturi Miller e Himes foru largamenti uniti mentri jìanu di cità in cità, d'estati cu la so tenda gigantica, d'invernu nta li cresii e nta li sali pùbbrichi. La granni forza fìsica dû Pasturi Himes lu prisirvau finu a quannu trasìu ntô so novantadùsimu annu. Li so capacità mentali foru vigurusi finu a l'ùrtimu mumentu. Ntô 1894, lu 28 di sittèmmiru, iddu tenni un discursu assai commuoventi a na cungrigazioni di cchiù di tri mila Adventisti dû Settimu Jurnu ntô campu di Lansing, Michigan. Pari ca parrava cu assai serietà e vigori di li tempi antichi. Chistu era veramenti maravigghiusu pi un omu ca avìa trasutu di tri misi ntô sò nonantunesimu annu, e ca suffrìa di na malatia incuràbbili di cui murìu l'annu dopu.

GSAM 124.1Li Pasturi Miller e Himes stetteru, comu a diri, 'n “prima fila 'nta la battagghia” dû muvimentu dû secunnu avventu 'n America, e eranu sulu dui tra tanti autri ca travagghiavanu cu iddi pi pruclamari la duttina di l'avventu di Cristu, e li so carattiristichi principali eranu la fermezza di propositu e na integrità a tutta prova. Sti òmini eranu in gran parti di chidda classi ca u munnu chiamava “omini fatti di iddi stissi”,—òmini ca si svilupparu cu lu cuntattu cu li rialtà aspri dâ vita, ca avianu amparatu a decidiri supra li meriti di na causa di principiu e nun di pulìtica. Eranu di lu stissu caratteri di chiddi ca u Pasturi Miller dissìa ca ntê cresii di solitu accittavanu u missaggiu, “li cchiù piiusi, devoti e viventi membri.” Stu fattu fu cunfirmatu di li ministri di li diversi cresii, ca disseru, doppu la separazzioni finali di l'Adventisti di iddi: “Idda [la duttina] ha purtatu via lu megghiu di la nostra greggia.”

GSAM 124Àutri Prominenti Predicaturi Adventisti

GSAM 124.2Pò essiri d'interessi mintuvari pi nomu certi omini ca avianu un rolu mpurtanti cu li Pasturi Miller e Himes ntô muvimentu di chiddi tempi antichi. A capu dâ lista c'è Charles Fitch, di Cleveland, Ohio, ca ntô 1842 prupunìu l'idea di fari grafichi pi illustrari li visioni di Daniele e di l'Apucalìpsi. L'urìggini di stu pinsamentu si basava supra Abacuc 2:2, 3. La morti di Charles Fitch succidìu lu 10 uttùviru 1844.

GSAM 124.3U Dutturi Josiah Litch, di Filadelfia, ca, comu videmu ntô capitulu successivu, fu spintu dû Signuri a pruclamari na virità ca, quannu si cumpìu, purtau a nu sviluppu subitu e rapidu di l'interessi pi lu missaggiu di l'avventu.

GSAM 124.4Elon Galusha, di Lockport, N.Y., un canusciutu ministru battista, i cui scritti e ministrazzioni supra lu sugettu di la prossima venuta dû Signuri feceru un gran trambustu nta dda denominazzioni.

GSAM 125.1E. R. Pinney, di Seneca Falls, N.Y., n'autru ministru devotu dâ cresia Battista, lu cui ministeru e li cui scritti foru na forza ntô travagghiu. Putìa essiri chiamatu “Lu sali dâ terra.”

GSAM 125.2Geo. Storrs, di New York City, ca prima dâ sò cunversioni â duttina adventista era nu rinumatu rivivalista. I sò scritti ebberu na granni influenza pi spingiri la genti a na cchiù granni cunsegrazioni di sè stissi e di li sò beni pi stu travagghiu; chistu fu particularmenti evidenti nti l'ùrtimi simani dî dui mila trecento jorna. Fu iddu, ca, doppu la delusioni, purtau a cunsidirazzioni dû pòpulu Adventista e dû munnu, i soi sei sermoni supra la natura di l'omu, lu statu di li morti, e la punizzioni futura.

GSAM 125.3U Pasturi Stockman, di Portland, Maine, fu n'autru travagghiaturi ferventi nti li risvegghi di William Miller nta dda cità. La so morti succidìu quarchi simana prima dâ fini dû annu giudeu dû 1843, mentri lu pòpulu Adventista sperava e aspittava ca lu Signuri vinissi a chiddu tempu.6

GSAM 125.4C'eranu àutri òmini mpurtanti ca pi mancanza di spàziu nnominiremu sulu, comu N. N. Whiting, ca fici na traduzzioni dû Novu Testamentu 'n Inglisi, canusciuta comu Whiting’s Translation; S. S. Snow, F. G. Brown, Apollos Hale, L. D. Mansfield, Geo. Needham, O. R. Fassett; George, Wesley e Edwin Burnham (tri frati), tutti travagghiaturi efficaci ntô missaggiu.

Notes

  1. Abacuc 2:2, 3. ↩
  2. Apucalìpsi 14:6, 7. ↩
  3. Marcu 1:14, 15. ↩
  4. Gioele 2:30, 31. ↩
  5. Exposition of the Twenty-Fourth of Matthew, pp. 49-60. S. Bliss, Boston, Mass., 1843. ↩
  6. Si pò vidiri facilmenti, comu rapprisintatu nti Early Writings, p. 17, pirchì li Pasturi Fitch e Stockman eranu ansiusissimi di sapiri chiddu ca avia succidutu di dappoi ca si addurmiru. ↩

Note

Back