Adventist Pioneer
Library
aplib.orgLibrary
29 / 29

Capitulu 28 — Na Porta Ca Nuddu Pò Chiùriri

John Norton Loughborough

GSAM 462.1“Ti haiu misu davanti na porta aperta, e nuddu pò chiudirla; picchì hai poca forza, hai tinutu la me parola e nun hai rinnegatu lu me nomu.”1

GSAM 462.2Tali è lu linguaggiu adupratu pi chiddi ca si trovanu ntô statu filadelfianu dâ cresia evangèlica. Sta cresia era chidda ca si sviluppau cu la pruclamazzioni dâ venuta prossima di Cristu, o di chiddi ca tinìanu strittu chiddu ca avìanu sintutu supra stu sugettu; picchì iddu dici dâ cresia di Sardi (chidda ca veni subitu prima di Filadelfia), “Arricòrdati dunca di comu hai ricivutu e sintutu, e tènini strittu, e pentiti. Si dunca nun vigghi, ti vegnu comu un latru, e nun sapirai a quali ura ti vegnu supra.”2

GSAM 462.3La cresia di Sardi, allura, sintiu la duttina dû prestu veniri dû Signuri. Chiddi ca tinianu strittu chiddu ca avianu sintutu, si mossiru avanti ntâ virità quannu fu livatu lu “candelabru”, e custituieru la cresia di Filadelfia, a cui iddu dissi: “Picchì hai tinutu la parola dâ me pacenzia, puru iu ti pruteggirò di l'ura dâ pruva, ca veni supra tuttu lu munnu pi pruvari chiddi ca stannu supra la terra. Eccu, vegnu prestu: tènni forti chiddu ca hai, accussì nuddu ti pigghi la tò curuna.”3 È a sta cresia di Filadelfia, allura, ca iddu dici: “Ti haju misu davanti na porta aperta, e nuddu pò chiudirla.”

GSAM 462.4Eccu, allura, la dichjarazzioni enfatica di la Scrittura Sacra ca chiddi ca, nta la pruvvidenza di Diu, sunnu spinti a avvisari lu munnu di l'arrivu dû Signuri, e a prigari a la genti di priparàrisi pi ncontrari Diu, hannu lu favuri spiciali di Diu ntô so travagghiu. L'omini ponnu pruvàrisi a mpidiri, a scunfìggiri li sò muvimenti, a chiudiri la “porta di la parola”, ma sempri la vuci di Diu risuna supra ogni clamuri: “Ti haju misu davanti na porta aperta.”

GSAM 463Prugressu di Settantaquattru Anni

GSAM 463.1Ntê pàggini ca nni precedinu di stu libbru avemu passatu 'n breve lu spaziu di settant'anni e quattru, dû 1831 ô 1905, tracciannu la surghita e lu prugressu dî missaggi dâ venuta, e 'n particulari lu missaggiu dû terzu angilu. Avemu mustratu comu, di l'oscurità e di la puvirtà, stu missaggiu avanzau cu forza e putenza accelerata di annu 'n annu, finu a quannu hà missioni ca circunnanu la terra. Certu nun è pi via ca stu missaggiu è piaciutu a li cori carnali ca ha pruspiratu accussì; picchì porta ncapu lu Sabbatu dû Signuri, l'osservanza dû quali porta na crùci pisanti, nicissitannu na separazioni dî affari cu lu munnu ntô jornu seculari cchiù occupatu dâ simana. Nè avanzau picchì mancava l'opposizzioni; picchì ncontrau chista di sempri, e di lu tipu cchiù feroci di fora, accussì comu li difficultati causati di pirsuni nun cunzagrati ca pi un pocu traseru nta li ranghi. Pi quantu riguarda la situazioni causata di li disegni e di li sforzi di li nimici di fora, putemu diri bonu cu li palori di David lu Salmista, “Si nun ci fussi statu lu Signuri cu nuatri, ora Israele pò diri: si nun ci fussi statu lu Signuri cu nuatri, quannu l'omini s'hannu susutu contra a nuatri: allura nni avissiru inghiuttutu vivi, quannu la so ira s'accinnìu contra a nuatri: allura l'acqui nni avissiru cuprutu, lu flussu avissi passatu supra l'anima nostra: allura l'acqui superbi avissiru passatu supra l'anima nostra. Binnicatu sia lu Signuri, ca nun ni detti comu preda ê soi denti. La nostra anima scappau comu n'aceddu dâ trappula dî cacciaturi: la trappula si rumpìu e nni scappamu. Lu nostru aiutu è ntô nomu dû Signuri, ca fici lu celu e la terra.”4

GSAM 464Aiutu ntô Signuri

GSAM 464.1U Signuri dichiara ca ha misu davanti ô so pòpulu “na porta aperta, e nuddu pò chiudirla.” Nun è miravigghia, allura, ca lu missaggiu ha prucissutu avanti cun custanza. È lu missaggiu di Diu pi lu pòpulu, e avi a riesciri. Nta l'Apucalìpsi 7:2 lu travagghiu di priparari un pòpulu pi stari firmu quannu veni lu granni jornu di la rabbia di Diu è simbulizzatu di un angilu ca “s'alza di l'est”, o, comu certi traducinu, “comu lu suli ca spunta”. Talìa l'alba dû jornu—prima apparinu i raggi di luci a levanti; chisti si mischianu e addivèntanu sempri cchiù chiari finu a quannu si vidi lu discu largu e distintu dû suli. Mentri lu “Re dû jornu” s'alza versu lu zenitu, la so luci, caluri e putenza addivèntanu sempri cchiù vividi.

GSAM 464.2Accussì veru è statu lu prugressu dû missaggiu dû terzu angilu dû 1848, quannu li sò virità cumpunenti foru purtati nta forma distinta, e di ddu puntu avemu mustratu na criscita marcata e custanti ca è maravigghiusa. Chistu putemu spiegari sulu supra un fundamentu: ca lu Signuri sta cunfermànnu la so parola a chiddi ca, nta stu tempu unni la so salvezza sta pi ghjunghiri, “tèninu lu Sabbatu pi nun nquinallu”,5 e alluntànanu lu so pedi di fari lu so piaciri ntô jornu santu di Diu, accussì, attraversu la “fidi di Gesù”, comu dichiara lu missaggiu dû terzu angilu di l'Apucalìpsi 14, mantenennu tutti “li cummannamenti di Diu”. Di chisti lu Signuri dissi pi mmenzu dû prufeta Isaia: “Allura la tò luci spuntarà comu la matina, e la tò saluti sbucarà prestu; e la tò ghjustìzzia [“lu Signuri è la nostra ghjustìzzia.” Geremìa 23:6] caminerà davanti a tia; e la gloria dû Signuri sarà la tò retroguardia.”6 Cu tali assicuranzi, comu putemu aspittari quarchi cosa diversa dû successu dû travagghiu? “Si Diu è pi nuàutri, cu pò essiri contru a nuàutri?”

GSAM 464Comu ponnu prosperari?

GSAM 464.3Guardannu a situazzioni quannu, ntô 1846, u Pasturi Joseph Bates accuminciau a scrìviri chiddu primu libbru, lu primu mai pubblicatu supra la quistioni dû Sabbatu di l'Adventisti dû Settimu Jurnu, cu dùdici e menzu centesimi comu sulu risorsi ca avìa ntô munnu, e fu custrettu a spènniri chiddi prima ca finìa lu sò primu jornu di scrittura; e taliannu ancora ô Pasturi James White ca stampava u so primu fogghiu nicu, Present Truth, cu li sordi guadagnati tagghiannu l'erba ntô pratu, e mannannu u giurnali gratis a cu vulissi leggiri, e parrannu di chissu comu un missaggiu ca avia a ghiri a l'estremità dâ terra,—guardannu sti picculi inizi, unu putissi, cu li palori dâ genti di l'epuca di Amos, dumannari: “Pi menzu di cu si lèverà Giacobu? Pirchì iddu è nicu.”7 Cunfruntannu chistu cu la situazioni dû 1905, quannu la pubblicazioni dî virità dû missaggiu si sta facennu in vintì casi editrici sparsi ntê diversi parti dû munnu, spissu stritti a lu massimu di la so capacità pi soddisfari la dumanna di materiali di lettura, putemu veramenti diri: Eccu, “na porta aperta” ca nuddu omu ancora ha chiusu.

GSAM 465.1Di chiddi di tempi antichi ca pinsavanu ca l'opira nun putissi mai riesciri, putemu diri, cu li palori cu cui lu prufeta Zaccaria ripruvau chiddi ca circavanu di mpidiri l'opira di Diu ntâ ricustruzzioni di Gerusalemme, “Cu ha disprezzatu lu jornu di li cosi nicareddi?”8 Di cosi ca parrìanu comu muntagni di difficultati nta la so via, lu Signuri dissi pi menzu dû prufeta,—

GSAM 465La Muntagna Trasformata 'n Pianura

GSAM 465.2“Cu sì tu, o granni muntagna? Davanti a Zerubbabel divintirai na pianura; e iddu purtarà la petra di culmine cu clamuri, gridannu: Grazzia, grazzia a idda.”9 Accussì fu ntô travagghiu dû missaggiu dû terzu angilu, e accussì sarà finu a quannu “la petra di culmine” sarà purtata, o, n'autri palori, finu a quannu lu travagghiu sarà cumplitatu.

GSAM 465.3Talìa chiddi pochi di lu 1846, poviri di risorsi, poviri in ogni sensu eccettu la fidi 'n Diu e 'nta la riserva di virità, e taliati a quali pruporzioni è crisciutu lu so travagghiu. Pensa ê risorsi ca ora avemu: libri tutti priparati, tradotti e stampati nta li diversi lingui dâ terra, e li centinaia di vendituri ca portanu sti libri nta li casi dâ genti a un valuri di 400.000 dollari ogni annu. Cu la benedizzioni di Diu ca cuntinua supra stu travagghiu, putemu aspittari successu. Cu sti facilitati e agenzi ca si stannu aumentannu di misi 'n misi, cu fiducia 'n Cristu, nun avemu a spettari nenti autru ca chiddu ca Salomone cantau di la cresia di Diu quannu niscìu di lu so statu di disertu, “appoggiata supra lu bracciu di lu so Amatu,” quannu la rapprisenta comu ca taliava avanti, “bedda comu la luna, chiara comu lu suli, e terribbili comu n'armata cu stendardi.”10

GSAM 466Aiutati dû Dunu di Prufetìa

GSAM 466.1Non sulu avemu vistu ca la pruvvidenza dû Signuri ha apertu la strata pi la spànnuta dâ virità, e la sò benidizzioni signali ha accumpagnatu li sforzi fatti pi caminari nti li strati dâ sò pruvvidenza, ma ntô surgimentu e prugressu dû missaggiu dû terzu angilu iddu si cumunicau cu lu sò pòpulu attraversu lu donu di prufìzia. Chistu nun è statu sutta forma di nova rivelazioni pi rimpiazzari la Bibbia, né in modu di sturviri l'insignamenti di la Scrittura, ma pi mustrari unni, nta sta età, c'è perìculu di alluntanàrisi di la simplicità dû Vangelu di Cristu, unni la genti risica di cascarisi sutta la tendenza di l'età, essennu cuntenta di na forma di pietà senza lu putiri.

GSAM 466.2Guardannu stu sugettu di l'esempiu11 dî prufeti antichi, ca lu Signuri nni detti comu una di li règuli cu cui tali manifestazzioni hannu a essiri pruvati, si trovanu li stissi raggiuni pirchì tali manifestazzioni su nicissarii ora comu allura; ossia, la prupensità in ogni epuca di essiri sviati di la linia dâ virità di li duttini e pràtichi prevalenti e particulari di l'epuca. L'apostulu Paulu, parrannu di la manifestazzioni di li rigali ca lu Signuri ha misu nta la cresia, dici ca sunnu “pi la perfezzioni di li santi, pi l'opira dû ministeru, pi l'edificazzioni dû corpu di Cristu; finu a quannu tutti arrivamu all'unità dâ fidi e dâ canuscenza dû Figghiu di Diu, a un omu perfettu, â misura dâ statura dâ pienezza di Cristu; accussì nun semu cchiù picciriddi, sbattuti di qua e di là e purtati a ventu di ogni dottrina, cu l'astuzìa dî òmini e la so furba malizia, cu cui stannu appiattu pi nngannari; ma parrannu la virità nta l'amuri, putemu crìsciri 'n iddu 'n ogni cosa, iddu ca è la testa, Cristu: di iddu tuttu lu corpu, ben juncutu nzemi e cumpattu pi menzu di chiddu ca ogni giuntu furnisci, secunnu lu funziunamentu efficaci 'nta la misura di ogni parti, fa l'incrementu dû corpu pi la sò custruzzioni nta l'amuri.”12

GSAM 467.1Li stissi obbiezioni ca si ponnu contra li manifestazzioni dû donu di prufetìa ô prisenti, si putìssiru puru aviri sustinutu cu la stissa forza ntê tempi antichi; ossia, avemu li Scritturi, e dunca nun avemu bisognu di tali doni. Chisti stissi Scritturi, però, ni dicinu ca Cristu hà misu sti doni nta la cresia pi fari u so travagghiu finu a quannu “chiddu ca è perfettu [u statu perfettu] veni,” e ca la cresia nun avi a “ristari arreri nta nuddu donu, aspittannu la venuta di nostru Signuri Gesù Cristu.”13

GSAM 467Chi bisognu avemu di prufeti?

GSAM 467.2U pòpulu n'antìcu putìa ragiunari ca avìa la liggi murali di Diu scritta cu lu sò stissu ditu supra tavuli di petra; ca avìanu statuti, ghjudizzi e istruzzioni ca foru dittati a Mosè di la vucca di Diu e ca foru scrivuti cu cura; e chi cchiù ci vulìa? Ma nunostanti tutti chiddi eccellenti virità ca avìanu, a Diu piacìu parrari cu iddi “a diversi voti e in diversi maneri pi menzu di li sò santi prufeti.”

GSAM 467.3Truvamu ca li testimunianzi purtati di li diversi prufeti, comu Isaia, Geremìa, Ezechiele, Daniele, Osea e àutri, n'ogni casu insignavanu lu stissu granni principiu rispettu a l'ubbidienza a Diu; eppuru ogni prufeta avia li soi riprusi particulari pi lu pòpulu dû so tempu, pi la so tendenza a essiri trascinatu luntanu di li principi sacri e santi di chiddu ca è giustu, di li custumi diffusi di l'epuca unni fu data la prufezia.

GSAM 468Bisognu di rigali

GSAM 468.1Mentri si pò arguiri ca nun avemu sulu l'eccellenti istruzzioni dî Scritturi dû Vecchiu Testamentu, ma puru li palori dû nostru Salvaturi stissu e dî apostuli, chi bisognu avemu di cchiù luci? U fattu resta ca chisti stissi santi apostuli hannu puntatu avanti a l'ùrtimi jorna, quannu “vinerannu tempi periculusi,” e quannu l'omini “avrannu na forma di pietà, ma negannu la so putenza,” dicennu puru ca “certi si nni partirannu dâ fidi, dànnu retta a spiriti ingannaturi e a duttini di diavuli.”

GSAM 468.2A vista di tuttu chistu, chiddu pòpulu di cui Paulu parra scrivennu ê Tessalonicisi, ca nun sarà nta l'oscurità, accussì ca lu jornu di Cristu nun li pigghiassi comu un latru, ma ca sarannu figghi di la luci, sunnu esortati a “pruvari ogni cosa” ntô campu dî “prufìzii”, e a “tiniri fermu chiddu ca è bonu”.14 Chistu è equivalenti a diri ca li pirsuni ca aspittanu la venuta dû Signuri Gesù Cristu, e ca alla fini si truvarannu pronti pi chiddu jornu, avirannu “boni,” veri manifestazzioni dû donu di prufìzia 'ntra iddi.

GSAM 468Segni di la fini

GSAM 468.3Nni truvamu ntô tempu unni i segni sunnu abbundanti di tutti i lati ca u jornu dû Signuri è vicinu. Nni truvamu propriu ntô periodu unni avia a surgiri un pòpulu ca avissi a osservari tutti i cummannamenti, e ca avissi puru “u testimunianzu di Gesù”15 — u “spiritu di prufetìa.”16 Chi truvamu? Ca duranti l'ùrtimi sessanta anni è surgutu un pòpulu accussì, purtannu propriu stu missaggiu, tra cui si manifestau u donu di prufetìa. Pruvannu stu donu, manifestatu attraversu la Signura E. G. White, cu li règuli dâ Bibbia, avemu vistu ca resisti a prova in ogni particulari. Nun s'ha truvatu, di principiu a fini, nti tutti li scritti di la Signura White, mancu na linia ca duna la minima licenza pi peccari, o ca tollera in picca misura ogni deviazzioni di la parola di Diu. Sti scritti nun si sunnu mai misi supra la Bibbia, ma esortanu sempri a lu studiu cchiù accuratu di la parola di Diu, puntannu a idda comu lu granni standard cu cui li nostri casi sarannu esaminati ntô ghjudiziu finali. Ntê sò scritti Cristu è esaltatu davanti a nuatri comu l'unicu esempiu ca avemu a sèguiri. Iddu è dichiàratu ntô modu cchiù vivu comu la nostra sula spiranza di vittoria ccà, lu nostru sulu rifùggiu dâ raggia ca veni, l'unicu nomu e mèzu attraversu cui putemu èssiri sarvati.

GSAM 469Un Tributu Persunali

GSAM 469.1Riguardu a la Signura White e a la natura dû sò travagghiu, veni datu chiddu ca segue, scrittu ntô 1877 di unu ca la canuscia e ca avia studiatu lu sò travagghiu pi assai anni; e doppu circa cinquantatrì anni di prova, anni di attenta osservazzioni, dugnu lu mè appuiu senza risirvi a ogni sintimentu espressu:—

GSAM 469.2“Riguardu ô caràttiri cristianu di la soru White, mi pigghiu la libbirtati di diri ca pensu di canusciri quarchi cosa supra iddu. La canusciu di diciott'anni,—chiù di la mità di la storia di la nostra genti. Sugnu statu nta la so famigghia assai voti, a voti pi simani intere. Iddi su stati nta la nostra casa e famigghia assai voti. Viaggiai cu iddi quasi 'n ogni locu; stetti cu iddi 'n privatu e 'n pubblicu, 'n riunioni e fora di riunioni, e aghiu avutu li megghiu occasioni pi canusciri quarchi cosa dâ vita, dû caratteri e dû spiritu dû frati e dâ soru White. Comu ministru, haiu avutu a trattari cu ogni sorta di pirsuni e di caratteri, finu a quannu pensu di putiri ghjudicari quarchi cosa di chiddu ca è na pirsuna, almancu doppu anni di canuscenza intima.
GSAM 470.1“Sacciu ca la soru White è na fimmina umili, modesta, di bon cori e nobile. Sti tratti dû sò caràttiri nun sunnu sulu misi e cultivati, ma nasciunu cun grazia e facilità dâ sò dispusizioni naturali. Idda nun è presuntuosa, cunvinta dâ so propria giustìzzia o vanitusa, comu sempri sunnu i fanàtici. M'haju spissu truvatu a cuntattu cu pirsuni fanàtichi, e l'haju sempri truvati chini di pretenzioni, chini di superbia, pronti a dari la so opinioni, vantarisi di la so santità, ecc., ma haju sempri truvatu la soru White l'oppostu di tuttu chistu.

GSAM 470Na Amica di li Poveri

GSAM 470.2“Qualunqui, lu cchiù poviru e umili, pò jiri a idda libbiramenti pi cunsigghiu e cunfortu senza essiri ricusatu. Idda sempri si nni cura di chiddi bisognusi, di chiddi disgraziati e di chiddi ca suffrinu, pruvvidennu pi iddi e difennennu la so causa.
GSAM 470.3“Nun haiu mai canusciutu nuddu ca teni accussì sempri la paura di Diu davanti a iddu. Nenti veni intrapisu senza na prighera fervida a Diu. Idda studia la parola di Diu cu cura e cuntinuvamenti. Haiu sintutu la soru White parrari centinaia di voti, haiu lettu tutti i soi Testimonies di cima a pedi, a maiò parti di iddi assai voti, e nun haiu mai pututu truvari mancu na frasi immorali in tutti quanti, o nenti ca nun sia strettamenti puru e cristianu; nenti ca alluntana di la Bibbia e di Cristu; ma ddà trovu li appelli cchiù ferventi a obbediri a Diu, a amari Gesù, a crìdiri ê Scritturi, e a circàrili sempri. Haiu ricivutu granni benefiziu spirituàli, voti senza nùmmaru, di sti Testimonies. Difatti, nun li haiu mai letti senza sentiri ripruvazioni pi la me mancanza di fidi 'n Diu, di devozioni e di fervuri pi sarvari l'animi. Si haiu quarchi ghjudiziu, quarchi discernimentu spirituàli, dichiaru ca sti Testimonies sunnu dû stissu spiritu e dû stissu tenuri dî Scritturi.
GSAM 470.4“Pi trenta anni [oramai putemu diri sessanta anni] sti Testimonies su stati criduti e letti tra la nostra genti. Comu l'ha tuccata? Li ha purtati luntanu di la liggi di Diu? Li ha purtati a rinunziari a la fidi 'n Cristu? Li ha purtati a scartari la Bibbia? Li ha purtati a divintari na genti corrotta e immorali? Sacciu ca si paragunanu favurèvuli cu ogni àutra denominazioni cristiana.
GSAM 471.1“Na cosa ca haiu nutatu è ca li cchiù acerrimi opponenti di li visioni di la soru White ammettunu ca idda è na cristiana. Comu ponnu fari sta ammissioni è cchiù di chiddu ca sacciu. Pruvanu a giustificari dicennu ca idda è ingannata. Nun ponnu mustrari mancu na macchia nta tutta la so vita, né na frasi immorali nta tutti li so scritti. Ancu iddi hannu a ammetteri ca assai di li so scritti sunnu eccellenti, e ca cu vivissi tuttu chiddu ca idda dici sarìa un bon cristianu, sicuru di lu celu. Chistu è propriu stranu, si idda è un arnisi di lu diavulu, ispirata di Satana, o si li so scritti sunnu immorali o li fantasìi di la so menti.”

GSAM 471Straneri testimunianu dî scritti

GSAM 471.2Quannu i nostri periodichi ca cuntenunu li scritti dâ Signura White vennu sparti, sunnu circati dê cchiù umili, timorati di Diu e devoti. Quannu parranu di chiddu ca hannu lettu, dicinu: “Simu particularmenti nteressati ê scritti dâ Signura White. Sunnu tantu pràtichi, chini d'istruzzioni ca servunu pi purtari unu cchiù vicinu ô Signuri e pi farillu cchiù umili, timoratu di Diu e devotu. Sti scritti su tantu nta lu stilu di la Scrittura ca, mentri li leggimu, pari ca la Signura White avi a essiri ispirata pi scrìviri comu scrivi.” Tali è lu testimunianzu in tanti casi di chiddi ca su in currispunnenza cu li nostri travagghiaturi missionari, e puru di chiddi ca nun hannu mancu la minima idea ca li pinsèri di la Signura White vennu ricivuti in visioni santa.

GSAM 471Sorgenti di l'Oppusizzioni

GSAM 471.3Avendu davanti a nuatri l'impronta fatta di stu donu, nasci la quistioni: Di unni e picchì è surghuta l'opposizioni a la manifestazioni di stu donu? e quali è statu lu risultatu di cu s'oppunìa? Avendu taliatu sta facenna cu cura di lu 1852, haiu scupertu ca pi la maiur parti l'opposizioni a sta manifestazioni è surghuta di chiddi ca foru riprovati pi difetti di carattiri, pi abitudini sbagghiati, o pi quarchi cursu sbagghiatu ntô so modu di vita. Assai di chiddi ripresi prutistaru ca nun eranu accussì mali comu lu testimunianzu li prisintava, e vulìanu dimustrari ca putìanu ristari attaccati â virità puru si jìssiru cuntrariu ô rimpròviru ca ci fu datu. Lu tempu ha mustratu ca la granni parti di chiddi hannu rinnegatu la so fidi e hannu lassatu li ranghi n tutali. Certuni hannu vistu lu so sbagghiu e hannu afferratu la virità cchiù firmamenti. Nasci la quistioni: si chiddi ca s'opponu a stu donu sunnu guidati dû Signuri, picchì avissiru a pirdiri la so spiritualità e a ricadiri luntanu di Diu? La regula dû nostru Salvaturi è ca un arbulu si canusci di li so frutti. Iddu afferma cu forza ca “un arbulu corrottu nun pò purtari frutti boni.”

GSAM 472Fallimentu di l'Oppusizzioni

GSAM 472.1Arricurdamu casi unni si suseru oppusizzioni urganizzati contru ê testimunianzi dâ Signura White, cu la dichjarazzioni ca un granni successu avissi accumpagnatu u so travagghiu appena si fussiru livati dê testimunianzi. Ci fu, però, un fallimentu tutali ntô rializzari l'adempimentu di li so spiranzi. Doppu anni di battagghia, nun hannu datu cchiù evidenza di spargiri la virità dû Sabbatu davanti ô munnu di quantu nni dettero chiddi di la so sorta quarantanovi anni fa. Si chiddu di iddi era l'opira spiciali dû Signuri, picchì nun ci fu cchiù pruspirità cu lu so missaggiu?

GSAM 472Unni è lu Successu?

GSAM 472.2D'àutra banna, quannu taliamu chiddu missaggiu cu cui li cummannamenti di Diu e la fidi di Gesù vennu pruclamati ô munnu,—nu missaggiu cu cui è cunnessa sta manifestazzioni dû donu di prufetìa, cu li sò cunsigghi, istruzzioni e ripròvi,—videmu ca ha fattu nu prugressu sicuru e custanti di lu sò principiu finu a ora. Ascutannu li cunsigghi dû Signuri attraversu chistu donu, avanzannu cu la forza dû Signuri, lu missaggiu, comu avemu mustratu, ha circunnatu la terra, e sta facennu prestu la so strata a “ogni nazzioni, e stirpi, e lingua, e pupulu.”

GSAM 473.1Di lu so prugressu ntô passatu putemu diri ca la parola di Diu si è cunfirmata nta chiddu ca iddu dissi: “Nisuna arma furmata contra a tia avrà successu.” Veramenti, la manu di Diu si manifestau ntô successu ca accumpagnau la nascita e lu prugressu di stu granni muvimentu d'avventu finu a ora, e pi l'avveniri ni fidamu di lu sicuru adempimentu di la so parola: “Ti haju misu davanti na porta aperta, e nuddu pò chiudirla.” Cu sta fiducia putemu cantari cu tutta sicurizza:—

GSAM 473.2“Pirchì iddu è statu cu nuatri,
GSAM 473.2E iddu ancora è cu nuatri,
GSAM 473.2E iddu ha prumisu di stari cu nuatri
GSAM 473.2Finu a la fini.”

Notes

  1. Apucalìpsi 3:8. ↩
  2. Apucalìpsi 3:3. ↩
  3. Apucalìpsi 3:10, 11. ↩
  4. Salmu 124:1-8. ↩
  5. Isaia 56:1, 2. ↩
  6. Isaia 58:8, 13. ↩
  7. Amos 7:2. ↩
  8. Zaccaria 4:10. ↩
  9. Zaccaria 4:7. ↩
  10. Cantico di Salomone 6:10. ↩
  11. Giacumu 5:10. ↩
  12. Efesini 4:12-16. ↩
  13. 1 Corintî 1:6, 7. ↩
  14. 1 Tessalonicisi 5:5, 20, 21. ↩
  15. Apucalìpsi 12:17. ↩
  16. Apucalìpsi 19:10. ↩

Note

Back