Capitulu 14 — La Porta Chiusa
GSAM 214.1“Mentri iddi jévanu a cumprari, vinni lu spusu; e chiddi ca eranu pronti traseru cu iddu a lu matrimoniu: e la porta fu chiusa.”1
GSAM 214.2Lu veniri dû spusu ca veni prisintatu 'nta sta paràbbola nun è lu veniri di Cristu 'n terra, ma pi lu matrimoniu. U matrimoniu è n'avvenimentu ca succedi prima dû ritornu dû Signuri. È espressu ntô Vangelu secunnu Luca accussì: “Tiniti i lumbi cinzuti e i luci addumati; e stativi comu òmini ca spèttanu u so Signuri quannu turnarà di lu matrimoniu; accussì, quannu iddu veni e picchia, putiti subitu apriricci.”2
GSAM 214Riceviri un Regnu Chiamatu Matrimoniu
GSAM 214.3La venuta dû spusu ô matrimoniu è rapprisintata ntô Daniele 7:13, 14, unni Cristu veni ô Patri pi riciviri u so regnu. Ntê tempi antichi, la venuta di un rè nta la sò capitali pi pigghiari lu sò tronu e lu sò regnu era chiamata un matrimoniu. Stu avvenimentu — lu ricevimentu dâ capitali comu sposa — era celebratu cu la pompa e lu sfarzu di un veru matrimoniu. Accussì, quannu Cristu ricevi dû Patri ntô celu lu sò regnu, si dici ca si marita cu la sò sposa — la Nova Gerusalemme (Apucalìpsi 21:9); e chistu ntâ paràbbula è chiamatu “lu matrimoniu.”
GSAM 214.4Doppu la fini di li dui mila trecento jorna, lu 22 uttùviru 1844, li pirsuni di l'Avventu, ca cumpàravanu l'avvenimenti di la so spirienza cu li fatti ligati a nu matrimoniu d'Orienti, disseru: “Cristu è trasutu a lu matrimoniu.” Quannu ricivetteru cchiù luci chiara supra la natura di l'avvenimentu ca avia a succediri a la fini di li dui mila trecento jorna, la so fidi siguìu Cristu ntô travagghiu unni iddu avia trasutu; accussì, pi fidi, iddi “intraru cu iddu a lu matrimoniu.”
GSAM 215“Tornu”
GSAM 215.1Ntâ visioni data â Signurina Harmon ntô 1845, di Cristu ca passava dû primu all'appartamentu sicunnu dû santuariu celestiali, truvamu chisti palori: “‘Aspetta ccà; vaiu ô me Patri pi riciviri u regnu; manteni i toi vistimenti senza macchi, e tra pocu turnu dû matrimoniu e ti pigghiu cu mia.’ Allura un carru nubilusu, cu ròti comu focu ardenti, circunnatu di angili, vinni unni era Gesù. Iddu trasìu ntô carru e fu purtatu ô Santu di li Santi, unni sittava lu Patri.”3
GSAM 215Misericordia Doppu ca la Porta è Chiusa
GSAM 215.2La porta chiusa di sta paràbbula pari ca si rifirisci a n'avvenimentu ca succedi prima di la venuta effettiva di lu Figghiu di l'omu nta li nìvuli di lu celu; picchì doppu ca la porta è chiusa, l'àutri virgini vennu e bussanu, e ci veni dittu di “vigilari” picchì nun canùscinu né lu jornu né l'ura di la so venuta. Ancora, sta porta veni chiusa doppu ca li virgini sàgge trasunu cu lu Sposu a lu matrimoniu.
GSAM 215.3Pari ca, di lu linguaggiu usatu nta sta paràbbula di li vergini, doppu ca traseru a lu matrimoniu, c'è ancora l'uccasioni puru pi li vergini “scimunuti” di fari na priparazioni accittabbili pi ncontrari lu Sposu. Ci veni cumannatu di “vigilari”. Lu vigilari e l'aspittari sunnu carattiristichi ligati a la vera priparazioni pi ncontrari lu Signuri. Accussì, pari ca la misiricòrdia nun veni ritirata quannu la porta nta sta paràbbula veni chiusa.
GSAM 215Nun è la Porta di Luca 13:25-28
GSAM 215.4Ntô passatu, si ficeru errori a cunfundiri la porta di cui si parla nta sta paràbbula cu chidda mintuvata ntô Luca 13:25-28, ca dici: “Quannu lu patruni di la casa si leva e chiudi la porta, e vui vi truati fora e accuminciati a bussari e a diri: Signuri, Signuri, apriccinni! Iddu allura vi rispunni e vi dici: Un vi canusciu di unni siti.... Alluntanativi di mia, tutti vui travagghiaturi d'iniquità. Ci sarà chiantu e striduri di denti quannu viditi Abramu, Isàac e Giacobu e tutti i prufeti ntô regnu di Diu, e vui scacciati fora.” È assai evidenti di sta lingua ca quannu sta porta si sarra, u distinu di chiddi ca ristanu fora è decisu. U regnu di Diu allura è vinutu; picchì iddi vidirannu i sarvati ntô regnu. Inveci, ntâ paràbbula dî vergini u Signuri ancora nun è vinutu ntô sò regnu, ma è jutu ô Patri sò pi riciviri u sò regnu.
GSAM 216Na Porta Chiusa ntô Serviziu Tipicu
GSAM 216.1Chiddi ca pi fidi avianu seguitatu Cristu ntô sò travagghiu, doppu la fini dû periudu di dui mila trecento jorna—22 uttùviru 1844—vireru ca quannu arrivau lu jornu di l'espiazzioni ntô sirviziu tipicu, lu gran sacerdoti chiuse la porta dâ stanza esterna e aprìu la porta dû Santu di li Santi, pi ddà fari lu sò travagghiu di cancellari li piccati cunfissati ntô santuariu; e ca puru accussì Cristu, nostru gran sacerdoti, avia chiusu la porta di l'appartamentu esternu dû tempiu celestiali, e avia apertu chiddu appartamentu unni si vidia “l'arca dû so testamentu.”4
GSAM 216Cu era n'erruri?
GSAM 216.2A chissu puntu c'eranu tra li cridenti Adventisti cu nun avianu ancora ricivutu na luci chiara supra lu sirviziu dû santuariu di Cristu, picchì la so attenzioni nun era ancora stata attirata ô missaggiu dû terzu angilu. Chisti sbagghiaru quannu cunfundieru sta porta esterna dû santuariu cu la porta chiusa di Luca 13:25-28. Comunque, chisti nun eranu Adventisti dû Settimu Jurnu. Ma cu eranu iddi, e comu chista dottrina origginau, e quali circustanzi purtaru a tali cunclusioni, nni pruviremu a mustrari.
GSAM 217.1Li pirsuni ca si eranu separati di li cresii nominali sutta la pruclamazioni dû missaggiu di l'Avventu, accussì comu chiddi di cui si eranu separati, sunnu indirizzati ntô testimunianzu â quinta e sesta di li setti cresii di l'Apucalìpsi. L'ammonizzioni â quinta cresia, chidda di Sardis, dici: “Arricòrdati dunca comu hai ricivutu e sintutu, e tènini forti, e pentiti. Allura, si nun stai svegliu, ti vegnu comu un latru, e nun sapirai a chi ura ti vegnu.”5 Di sta lingua è evidenti ca li pirsuni a cui si parrava avianu sintutu la pruclamazioni di l'arrivu dû Signuri. Avianu professatu di avillu ricivutu, ma ora stavanu pi rinnegari chiddu stissu.
GSAM 217La Cresia di Filadelfia
GSAM 217.2La cresia di Filadelfia, lu sestu statu dâ cresia dû Vangelu, veni menzionata appressu. Sta cresia rapprisenta lu pòpulu ca era statu purtatu fora sutta la pruclamazzioni dû primu e dû sicunnu missaggiu di l'Apucalìpsi 14. A sta cresia lu Signuri dici: “Eccu, vegnu prestu: tènni forti chiddu ca hai, accussì nuddu ti pò pigghiari la tò curuna.”6 Ci parranu ancora cu sti palori: “Chisti cosi dici chiddu ca è santu, chiddu ca è veru, chiddu ca havi la chiavi di David, chiddu ca apri e nuddu pò chiudiri; e chiudi e nuddu pò apriri: Aju canusciutu li toi òpiri: talìa, t'aju misu davanti na porta aperta, e nuddu pò chiudirla; picchì hai poca forza, hai tinutu la me parola e nun hai rinnegatu lu me nomu.”7
GSAM 217Chi è la Porta Chiusa di sta Parabola?
GSAM 217.3Chi s'ha a capiri pi la porta aperta e chiusa ntâ scrittura appena citata? Pinzamu ca na risposta soddisfacenti a sta quistioni si pò truvari ntâ spiegazioni ca accumpagna: Mentri c'eranu chiddi tra l'Adventisti ca avianu ricivutu na luci avanzata, e insignavanu ca lu Salvaturi avia canciatu lu so sirviziu di la prima a la secunna parti dû santuariu celesti, e prisintavanu currettamenti la quistioni dâ porta aperta e chiusa a cu vulia sentiri, n'autra classi si oppunìa a sta virità, e pruvava a stabbiliri la fidi ntâ duttina ca la porta aperta era chiusa, e la porta chiusa era aperta. Facennu chistu stavanu sbarrannu la strata, o ntruppannu l'opira di li sirvituri dû Signuri ccà 'n terra. Li porti dû santuariu celesti si aprinu e si chiudinu pi la putenza di Cristu—“Iddu ca apri, e nuddu pò chiudiri.” Ntô discursu â cresia di Filadelfia, chiddi ca tinunu forti, ca custodìscinu la parola e nun rinùncianu ô sò nomu, ottèninu na vitoria ca apri na porta ca nuddu pò chiudiri. Chistu, senza dubbiu, si rifirisci â porta d'accessu ô pòpulu, na porta ca l'omini, a pariri (comu vidiremu), avìanu chiusu efficacimenti; ma comu ricunniscenza dâ sò fermezza, lu Signuri metti davanti ê fidili na “porta aperta” ca nuddu pò chiudiri.
GSAM 218Na Porta di Parola
GSAM 218.1Ntê Scritturi ci sunnu assai casi unni na porta veni usata 'n stu sensu. Paulu, scrivennu ê Corintî, dici: “Mi si aprìu na porta granni e efficaci, e ci sunnu assai avversarii.”8 Ancora, nta la sò sicunna littra ê Corintî, dici: “Quannu vinni a Troas pi prichari lu Vangelu di Cristu, e lu Signuri m'apri na porta, nun truvai paci nto me spiritu, picchì nun truvai Tito, me frati.”9 Fici puru na richiesta ê Colossisi accussì: “Continuati a priari e stari svegli nta la stissa manera cu ringraziamentu; priati puru pi nuatri, ca Diu ni apra na porta pi parrari, pi spiecari u misteru di Cristu, pi cui sugnu puru 'n catini.”10
GSAM 218.2Di sti scritturi pari ca l'aperturi pi la pruclamazzioni dâ virità sunnu chiamati porti aperti; e di li palori ditti â cresia di Filadelfia pari ca, quannu stu pòpulu fu chiamatu fora, l'omini facìanu sforzi strenui pi chiudiri la porta dâ parola contra iddi. Mentri la cresia di Filadelfia passava pi la prova, tinennu saldu a so “parola” e u so “nomu”, la parola dû Signuri pi iddi era ca iddu avissi a mettiri davanti a iddi na porta aperta ca nuddu putia chiudiri.
GSAM 219La Situazzioni doppu lu 22 uttùviru 1844
GSAM 219.1Avendu lu casu davanti a nuatri comu è statu dittu nti li palori di prufìzia, facemu na vista arreri dâ situazzioni mentri l'avvenimenti si sviluppavanu. Comu già fu prisintatu, finu ad Aprili 1844 li cresii foru aperti pi la pruclamazzioni dû missaggiu di l'Avventu, e li chiamati pi travagghiaturi eranu cchiù numirusi di quantu li predicaturi viventi putìanu suppurtari. Doppu la delusioni, nta la primavera dû 1844, chiddi ca nun avìanu abbracciatu sinceramenti la duttina, si giraru a oppunirisi. Quannu, nta l'estati dû 1844, foru dati lu missaggiu dû secunnu angilu di Apucalìpsi 14 e lu “gritu di menzanotti” (Matteu 25), s'alzò la pirsecuzioni cchiù amara contru a chiddi ca ancora avìanu lu curaggiu di cunfissari la so fidi ntâ prossima venuta dû Signuri. Sti opponenti circavanu cu vari mètudi di supprìmiri l'argumentu e, in ogni modu pussìbbili, di mpidiri l'opira di chiddi ca ancora pruclamavanu “l'ura dû sò ghjudiziu è arrivata.” William Miller dissi di sta oppusizzioni: “È la cchiù innaturali e incomprensìbbili.” Accussì forti era l'opposizzioni versu la fini dî dui mila trecento jorna ca Geo. Storrs dissi: “Avemu finutu cu li cresii nominali e cu tutti li malvagi, eccettu pi quantu stu gritu pò influenzàrili.”
GSAM 219.2Doppu la fini dû periudu, mentri l'opposizzioni e li scherni dê malvagi s'intensificaru dû duppiu e dû triplu, William Miller dissi dâ situazioni: “Avemu fattu u nostru travagghiu avvisannu i piccaturi e pruvannu a risvegghiari na cresia formali. Diu, nta la so pruvvidenza, ha chiusu la porta.”11
GSAM 219La Durezza Ginirali di li Peccaturi
GSAM 219.3Stu cumpurtamentu dû munnu schirzusu nun sulu indurìu li piccaturi contru â duttina di l'Avventu, ma lu testimunianzu di chiddi nti li cresii nominali era chistu: “Quannu ni ricurdamu di quantu sunnu pochi e rari li casi di vera cunversioni, e l'impertinenza e durezza quasi senza paraguni di li piccaturi, quasi senza vuluntà nni scappa: ‘Diu si scurdau di essiri graziosu? O la porta dâ misiricòrdia è chiusa?’”12
GSAM 220.1Di n'autru travagghiaturi leggimu ancora cchiù di la situazioni doppu la fini dû periodu prufeticu: “Allura era quasi impossìbbili aviri accessu a l'increduli, la delusioni dû 1844 avia cunfusu tantu li menti di tanti, e nun vulianu sentiri nisciuna spiegazioni di la cosa.”13
GSAM 220Tutti li porti d'accessu a li nun cridenti chiusi
GSAM 220.2Na tali cundizioni parrìa, pi lu mumentu, di chiudiri la porta d'accessu a chiunqui, eccettu a chiddi ca tinìanu ancora salda la so fidi e spiranza ntô prestu veniri di Cristu. Comu la porta di la parola parrìa accussì cumplitamenti chiusa, e lu pòpulu Adventista vidìu ca c'era na porta chiusa ntâ paràbbula ca s'attinìa â so spirienza, si pò capiri facirmenti comu arrivaru â cunclusioni ca nun c'era cchiù misiricòrdia pi li piccaturi: o, comu certi l'espresseru, ca “la porta di la misiricòrdia era chiusa,” spiciarmenti si pinsavanu ca la porta chiusa ntâ sta paràbbula e chidda chiusa ntô Luca 13 eranu la stissa cosa. Si la genti rifiutava cumplitamenti di sentiri, indurennu accussì lu cori, comu putìanu cunvertirisi?
GSAM 220Cu Insegnau Pi Primu la Porta Chiusa Falsa?
GSAM 220.3Ora nasci la quistioni: Cu accuminciau a insignari la duttina di “nenti misiricòrdia pi li piccaturi”? Cu ci cridìu? E cu la ricusau? Comu risposta a la prima quistioni, nni cuncintramu supra lu rapportu di na visita fatta di J. V. Himes nta la primavera dû 1845, ntô statu di Maine. Iddu dici:—
GSAM 220.4“U frati Joseph Turner e àutri pigghiàru la pusizioni ca stavamu ntô granni Sabbatu—ca i sei mila anni eranu finuti—di cunseguenza nuddu Adventista avissi cchiù a fari travagghiu manuàli. Fari accussì, sicunnu iddi, avissi purtatu di sicuru â so distruzzioni finali.
GSAM 220.5“Mentri stavanu 'n chistu statu di oziosità rispettu ô travagghiu manuali mundanu, na nova luci, comu si pinsava, risplinnìu 'nta la menti dû frati Turner, ossia ca lu Sposu ERA VINUTU—ca vinni ô decimu jornu dû settimu misi dû passatu annu giudeu—ca allura si fici lu matrimoniu—ca tutti li vergini allura, 'n certu sensu, traseru cu iddu ô matrimoniu, e la porta si chiuse!—nessuna di chisti putìa èssiri persa, e nudda di fora putìa èssiri sarvata. Accussì tutti l'affari spirituali di stu munnu putenti foru finuti.”14
GSAM 221Cu si Oppunìu Firmamenti a Sta Falza Teuria?
GSAM 221.1U Pasturi Turner accuminciau a insignari la so duttina dû “nun cchiù misiricòrdia” a Paris, Maine, e pi un pocu tempu avìa assai sècutori nta dda zona. Picchì c'era na porta chiusa di tuttu accessu pi la genti fora di l'Adventisti, prufissanti o nun prufissanti, assai si nni jìeru naturalmenti versu la vista di Turner supra lu sugettu.
GSAM 221.2Pi evitari ca lu terminu Adventisti fussi fraintisu, d'ora 'n poi chiameremu stu pòpulu Adventisti dû Primu Jurnu; e foru assai di sta classi chiddi ca accittavanu li punti di vista dû Signur Turner. Ancora nun avianu vistu né ntisu la virità dû Sabbatu, e mancu avianu ntisu parrari dû missaggiu dû terzu angilu. Di chisti è ca la Signura White parla accussì 'n una di li sò pubblicazioni:—
GSAM 221.3“Doppu ca passau lu tempu d'aspittanza ntô 1844, l'Adventisti cridevanu ancora ca la venuta dû Salvaturi era assai vicina; pinsavanu d'aviri raggiuntu na crisi mpurtanti, e ca l'opira di Cristu comu intercessuri di l'omu davanti a Diu avia finutu. Avendu datu l'avvirtimentu dû ghjudiziu vicinu, sintìanu ca u so travagghiu pi lu munnu era finutu, e perdieru u so caricu d'anima pi la salvezza dî piccaturi, mentri li scherni audaci e blasfemi dî malvagi ci parìanu n'àutra prova ca lu Spiritu di Diu era statu ritiràtu di cu rifiutava la so misiricòrdia. Tuttu chistu li cunfirmau nta la cridenza ca la pruvazioni avia finutu, o, comu iddi l'esprimeru, ‘la porta dâ misiricòrdia era chiusa.’ Comu si dissi, l'Adventisti foru pi nu pocu tempu uniti nta la cridenza ca la porta dâ misiricòrdia era chiusa.”15
GSAM 222.1Nta sta citazioni, la Signura White espone la pusizioni pigghiata di l'Adventisti dû Primu Jurnu. Idda mancu fa capiri ca ci cridia. Comu si vidi supra, la duttina fu insignata pi la prima vota di Joseph Turner a Paris, Maine. A Signura White (allura Signurina Harmon) s'incontrau cu Joseph Turner ntô locu supranuminatu a principi di primavera dû 1845, e l'ascoltò mentri pruclamava la sò duttina di “nenti cchiù travagghiu manuali pi l'Adventisti, e nenti cchiù misiricòrdia pi li piccaturi,” e ci dissi chiaramenti ca stava “insignannu na duttina falsa; ca c'era ancora misiricòrdia pi li piccaturi, e pi chiddi ca nun avìanu rifiutatu la virità di propositu.”
GSAM 222Oppusizzioni â Teuria “Nenti Misericòrdia”
GSAM 222.2J. N. Andrews, ca risidìa a Paris, Maine, ntô 1844 e 1845, e ca canuscìa a funnu lu cumpurtamentu dâ genti ddà, comu puru chiddu di Joseph Turner, ca insignava ca nun c'era cchiù misiricòrdia pi li piccaturi, dici dâ pusizzioni dâ Signurina Harmon supra stu sugettu a chiddu tempu: “Inveci di li visioni ca li purtavanu aduttari sta opinioni, chisti curreggìanu chiddi ca ancora ci cridevanu.”16
GSAM 222.3La Signurina Harmon fici na sicunna visita a Paris, Maine, nta l'estati dû 1845. Riguardu a sta visita citu la Signura Truesdail, ca allura stava a Paris. Idda dici:—
GSAM 222.4“Duranti la visita dâ Signurina Harmon a Paris, Maine, nta l'estati dû 1845, ci dissi li dittagli supra na cara amica mia, a cui sò patri avia privatu di assistiri ê nostri riunioni; di cunseguenza idda nun avia ricusatu la luci. Idda rispunnìu cu nu surrisu: ‘Diu nun m'ha mai mustratu ca nun c'è salvezza pi genti accussì. Sunnu sulu chiddi ca hannu avutu la luci dâ virità prisintata e l'hannu ricusata di propositu.’”17
GSAM 222.5Parra puru di na terza visita dâ Signurina Harmon a Paris, ntô 1846, accussì:—
GSAM 222N'autra Ripruva dâ Teuria Falsa
GSAM 222.6“N'autra occasione digna di menzioni fu na visioni data ntô 1846 a Paris, Maine. Â Signurina Harmon fu mustratu ca quannu Satana nun putìa impediri a chiddi cu cori sinceru di fari tuttu u so duviri, iddu adupraria la so astuzìa pi spingirili oltri u duviri. Na bona soru avìa dittu ê cresii ca Diu li avìa ricusati pirchì iddi avìanu ricusatu u missaggiu mannatu dû celu pi sarvarli. Â soru Harmon fu mustratu ca nun c'era nudda virità ntô sò missaggiu, picchì c'eranu assai genti nta li cresii ca ancora avissiru ad abbracciari la virità; ca li boni angili ancora avissiru a travagghiari pi l'ànimi nta chiddi cresii, e quannu facìanu accussì, iddi [li angili] lassàvanu sta soru, cu lu sò missaggiu [vo' diri lu sò missaggiu di “nenti misiricòrdia”], fora dâ porta.”18
GSAM 223Nisuna cuntradizzioni
GSAM 223.1Comu ci sunnu chiddi ca sunnu assai zelanti a pruvari ca la Signura White na vota insignava la teoria di “nun c'è cchiù misiricòrdia pi li piccaturi”, ma ora insigna lu cuntrariu, prisintarò testimunianzi di chiddi ca canùscianu lu so travagghiu di lu 1845, rispettu a li so sfòrzi pi la cunvirsiuni di li piccaturi. Chiddu ca veni ora è na dichjarazzioni di Ira Abbey, di Brookfield, Contea di Madison, Statu di New York:—
GSAM 223.2“Tra l'anni 1846 e 1850, frati e soru White vinieru a casa nostra, e eranu assai zelanti pi li picciriddi e pi chiddi ca nun avianu ricusatu la virità. Travagghiavanu pi l'anime nun cunvertuti, e nun mi ricordu mai di aviri sintutu soru White diri ca nun c'era spiranza pi chiddi ca avianu ricadutu e pi chiddi ca nun avianu ricusatu la virità.”19
GSAM 223Testimoniu dî Adventisti dû Primu Jurnu
GSAM 223.3Riguardu a chiddu ca li Adventisti dû Primu Jurnu di la New England sannu dâ dottrina estrema dâ porta chiusa, lassamu ca la littra ca veni testimunìa:—
GSAM 223.4“Di lu 5 a lu 9 di Austu 1891, tenni un dibattitu cu lu Pasturi Miles Grant a Brookston, na cità di circa 30.000 abbitanti. Lu dibattitu fu ntâ granni tenda, e fu prisidutu dû Signur John Barbour, na vota prisidenti dû cunsigghiu dâ cità. Sta cità è a circa vinti migghi di Boston. U dibattitu era supra a quistioni dû Sabbatu, ma u Signur Grant pruvò a trascinari ntô dibattitu la quistioni di l'esperienza di la soru White nta stu travagghiu. Iddu accusau ca ‘ci fu mustratu, già ntô 1844, ca la prubazioni era passata e nun c'era cchiù misiricordia pi li piccaturi.’”
GSAM 224.1“Comu risposta, ci dissi ca li Adventisti dû Primu Jurnu pigghiàrinu chidda pusizioni, quasi tutti quanti, a un certu puntu, prima ca nni separàssimu di iddi, e ca inveci dâ Signura White ca favurìa chidda pusizioni, una dî primi cosi ca ci fu mustrata fu ca chidda pusizioni era ‘falsa,’ e ca c'era ancora misiricòrdia pi li piccaturi. Dissi, ‘Chistu è accussì, e u Pasturi Grant sapi ca è accussì.’ Quannu dissi chistu, assai dî genti dî Adventisti dû Primu Jurnu ca stavanu davanti a mia [chidda classi custituiva na bona parti dâ granni tenda china] annuiru la testa in segnu di assensu forti e positivu a chidda dichjarazzioni. Basta diri ca u Pasturi Grant nun menzionau cchiù chiddu puntu duranti u dibattitu.” Sottuscrivutu “Geo. E. Fifield, South Lancaster, Mass., 6 di Dicèmmiru 1895.”
GSAM 224A Signura White sempri a circari la salvezza di li piccaturi
GSAM 224.3Chi la Signura White ha travagghiatu pi la cunversioni di li piccaturi di lu 1844 a oggi, è pruvatu ancora di cchiù di sti fatti: Idda e u Pasturi White tiniru na riunioni nta la casa di Albert Belden, a Rocky Hill, Conn., ca accuminzau lu 20 di Aprili 1848. Nta sta riunioni si travagghiò pi quarchi pirsuna di lu munnu. U Pasturi White e so mugghieri mustraru nteressi particulari pi tali animi. A stu puntu daremu lu testimunianzu di unu di sta classi ca ricivìu lu battismu di manu dû Pasturi White. John Y. Wilcox, scrivennu di Kensington, Conn., lu 22 di frivaru 1891, dici:—
GSAM 224.4“Fui purtatu nta la virità quannu si tinìanu l'incontri nta la stanza ncompleta di la casa di frati A. Belden, a Rocky Hill, Conn. Lu me ricevimentu di la luci di la virità prisenti fu grazzi a li fatiche di frati e soru White. Fui battizatu prestu dopu di frati White. Ma senza l'incuraggiamentu e la forza ca ricevetti di iddi, nun sacciu si avissi mai avutu u curaggiu di pinsari o sentiri ca eru accittatu dû Signuri. Iddi eranu assai 'nteressati pi mia e travagghiavanu pi aiutàrimi.”
GSAM 225.1U Pasturi White dissi di chidda riunioni nta na littra a Stockbridge Howland, di Topsham, Maine: “U frati Bates prisintau i cummannamenti nta na luci assai chiara, e la so mpurtanza fu sottuliniata di testimunianzi assai putenti. La parola avia l'effettu di stabiliri chiddi ca già eranu nta la virità, e di risvegghiari chiddi ca nun eranu ancora cumplitamenti cunvinti.”
GSAM 225Travagghiu pi li Peccaturi a Oswego, N.Y.
GSAM 225.2Ntô 1849 u Pasturi James White e so mugghieri travagghiavanu a Oswego, N.Y. Nti chiddi riunioni Hiram Patch e na Signurina Benson, ca eranu fidanzati pi maritari, si cunvirtiru a Diu e â virità prisenti.
GSAM 225.3A marzu dû 1850, si tenneru n'autra vota riunioni a Oswego. Ntô Present Truth pi l'aprili, u Pasturi White, parrannu di chissi riunioni, dissi:
GSAM 225.3“Un travagghiu assai nteressanti ora si sta facennu tra li picciriddi dû rimanenti nta sta cità. La so salvezza è stata lu sugettu principali nti li nostri riunioni pi l'ùrtimi dui Sabbati, e Diu nni ha binidittu miravigghiusamenti. La virità ha avutu un bon effettu supra a nuatri e puru supra a nostri picciriddi. A sira doppu l'urtimu primu jornu, avemu fattu na riunioni pi lu so benefiziu particulari, e lu Spiritu dû Signuri fu riversatu 'n menzu a nuatri. Tutti i picciriddi si nclinoru davanti ô Signuri, e paria ca sintianu l'impurtanza di osservari i cummannamenti, spiciarmenti lu quintu, e di circari la salvezza attraversu Gesù Cristu. Chista fu na di li riunioni cchiù nteressanti ca haiu mai vistu.”
GSAM 225.4Ntô Present Truth di nuvèmmiru 1849, u Pasturi White pubblicau un resocuntu di diversi ca si cunvirtiru e foru battizzati; e ntô ùrtimu numaru di stu giurnali ntô 1850 c'è un resocuntu di n'assemblea tinuta a Waitsfield, Vt., e di la prisènza di Heman Churchill, ca si era appena cunvirtutu dû munnu. Ntô articulu si parla di iddu comu “frati.” Comu putìa essiri chistu si nun c'era cchiù misiricòrdia pi li piccaturi?
GSAM 226Testimoniu di Vintiunu Testimunî
GSAM 226.1A stu puntu, prisentamu na testimunianza firmata, ntô 1888, di vintunu pirsuni, ognunu di iddi era ntô muvimentu adventista ntô 1844 e canuscia la nascita dû missaggiu dû terzu angilu. Tutti eranu ntô missaggiu prima dû 1851, e la maiuranza di iddi avianu avutu a chi fari cu l'Adventisti dû Settimu Jurnu quasi di la nascita dû missaggiu:—
GSAM 226.2“Nui, li suttascritti, avendu canusciutu beni lu muvimentu adventista dû 1844 quannu passau lu tempu, e avendu puru abbracciatu la virità dû missaggiu dû terzu angilu già ntô 1850, cu gioia suttascrivemu i nostri nomi a la dichjarazzioni ca veni appressu, riguardu â duttina dâ porta chiusa ca i cridenti dû missaggiu dû terzu angilu tinianu dâ so nàscita finu â data menzionata e poi avanti.
GSAM 226.3“Cridìanu, in armonìa cu l'Apucalìpsi 3:7, 8 e àutri scritturi, ca a la fini dî dui mila trecento jorna di Daniele 8:14, Cristu chiuse lu sò travagghiu ntâ prima stanza dû santuariu celestiali, trasfirìu la sò ministrazzioni ô Santu di li Santi e accuminciau l'òpiri dû ghjudiziu, canciànnu la sò rilazzioni a stu rispettu ô pianu di salvezza. Ccà si avìa na porta aperta e na porta chiusa.
GSAM 226.4“Cridevanu ca chiddi ca avianu la luci chiara supra lu missaggiu dû primu angilu e si giraru contru, opponennusi amaramenti, foru ricusati di Diu. Ma nun cridevanu ca chiddi ca nun avianu avutu la luci o chiddi ca nun avianu raggiuntu l'età di rispunzabbilitati prima dû 1844, si avissiru circatu Diu cu cori sinceri, fussiru ricusati.
GSAM 226.5“Mentri cridevanu, cu William Miller e la granni massa di Adventisti subitu dopu lu passari dû tempu, ca lu so travagghiu pi lu munnu era finutu e ca lu Signuri vinissi assai prestu, però, dopu ca la luci supra lu santuariu e lu terzu missaggiu spiegaru la so delusioni, nun cridevanu ca la misiricordia era passata, eccettu pi chiddi ca avianu ricusatu la luci.”
GSAM 227.1Firmatu, “J. B. Sweet, South Saginaw, Mich.; Samuel Martin, West Rindge, N.H.; Ira Abbey, North Brookfield, N.Y.; Signura R. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Signura Diana Abbey, North Brookfield, N.Y.; Signura L. B. Abbey, North Brookfield, N.Y.; Heman S. Gurney, Memphis, Mich.; Ann E. Gurney, Memphis, Mich.; William Gifford, Memphis, Mich.; Signura Mary S. Chase, Battle Creek, Mich.; S. M. Howland, Battle Creek, Mich.; Signura F. H. Lunt, Battle Creek, Mich.; Signura Melora A. Ashley, Battle Creek, Mich.; Signura Caroline A. Dodge, Battle Creek, Mich.; Signura Sarah B. Whipple, Battle Creek, Mich.; Signura Uriah Smith, Battle Creek, Mich.; Signura Paulina R. Heligass, Moline, Kan.; R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Signura R. G. Lockwood, St. Helena, Cal.; Reuben Loveland, North Hyde Park, Vt.; Signura Belinda Loveland, North Hyde Park, Vt.”
GSAM 227Na Visioni Malintisa
GSAM 227.2Si fici nu sforzu pi interpretari na visioni data a la Signura White a Topsham, Maine, lu 24 marzu 1849, comu s'insignassi sta dottrina errata: ca nun ci sarà cchiù misiricòrdia pi li piccaturi. Sta visioni fu data giustu quannu si stava introducennu li “battiti di Rochester” (Spiritualismu). A Signura White vidìu ca li segni misteriusi e li miràculi e li falsi rifurmi s'avissiru a ncrìsciri e spàrghiri. Chisti rifurmi nun eranu rifurmi di l'erruri â virità (nun dissi ca nun ci sarìanu mai tali rifurmi, ma ca chiddu ca ci fu mustratu, unni s'adupirava l'influenza umana, era propriu accussì), ma di mali a peggiu; pirchì chiddi ca prufissàvanu un cambiamentu di cori avìanu sulu nvòlutu supra a iddi un vistitu religgiusu ca cuprìa l'iniquità di un cori malvagiu. Certi parrìanu veramenti cunvertuti, accussì putìanu ingannari u pòpulu di Diu; ma si si putìa vidiri u so cori, parrìssiru niri comu sempri.
GSAM 227.3Poi idda dissi: “L'angilu ca m'accumpagnava m'ha dittu di circari li travagghi di l'anima pi li piccaturi comu succidia prima. Iu circai, ma nun putia vidiri nenti; picchì u tempu di la so salvezza è passatu.”20
GSAM 228.1Si dissi ca sta visioni insignava ca nun c'era cchiù misericòrdia pi li piccaturi, ma nni dumandamu: comu putìa essiri chistu quannu idda s'avìa oppunuta a dda dottrina di lu stissu mumentu unni Joseph Turner la nzignò pi la prima vota nta la primavera dû 1845, e avìa sempri travagghiatu cu tutta l'anima pi la cunversioni e la salvezza di li piccaturi?
GSAM 228.2Ntô Supplement to Experience and Views, pubblicatu ntô 1854, la Signura White dici: “Li ‘falsi riformi’ a cui si fa rifirimentu su ancora di essiri visti cchiù a funnu. Sta vista si rifirisci cchiù particularmenti a chiddi ca hannu sintutu e rifiutatu la luci dâ dottrina dâ venuta. Sunnu dati n manu a forti illusioni. Chisti nun avirannu lu ‘travagghiu d'anima pi li piccaturi’ comu prima.”21
GSAM 228.3Li opponenti affirmanu di sapiri cchiù di chiddu ca la Signura White vidìa nta sta visioni di quantu idda stissa nni sapìa. Esaminàmmula pi un mumentu n cunnissioni cu la so virsioni; cioè, ca idda stava taliannu la cundizioni di li piccaturi inveci di chidda di li rivivalisti. Accussì idda taliò li piccaturi pi truvari un “travagghiu d'anima pi li piccaturi, ma nun putìa vidillu.” Cu ha mai truvatu un travagghiu d'anima pi li piccaturi sulu a taliari li piccaturi? Ma, nni dumandamu, e chiddi pirsuni mintuvati ntô testimunianzu supra ca stavanu sulu usannu influenza umana e mesmerismu pi fari cunvirsioni, e chiamannu chistu l'opira dû Spiritu di Diu? Sti opponenti, ca eranu accussì ansiusî di mustrari ca la Signura White insignava la teoria estrema dâ “porta chiusa”, su pronti ad ammetteri ca sti rivivificaturi eranu genti santa e ca stavanu facennu cunvirsioni genuini?
GSAM 228.4È evidenti a ogni menti sincera ca la classi di pirsuni a cui si rifirisci in stu cuntestu eranu chiddi ca prufissavanu di aviri stu travagghiu d'anima, mentri avianu ricusatu la luci e la virità, e stavanu usannu lu mesmerismu pi ottèniri cunvirsioni. Chiddi nun putìanu aviri un genuinu travagghiu d'anima pi li piccaturi quannu iddi stissi eranu suttamessi a dannazzioni; picchì “u tempu dâ sò [di iddi stissi] salvezza è passatu.”
GSAM 229.1Di la visioni di la Signura White dû 24 marzu 1849, certi pirsuni hannu pruvatu a tirari la cunclusioni ca insignava ca nun c'era cchiù misiricordia pi li piccaturi; ma avemu già dimustratu ca ntô 1845, a Paris, Maine, idda insignava ca c'era misiricordia pi tutti chiddi ca nun avianu rifiutatu cuscienti e cu capiri la luci e la virità. Nta na visioni data ntô stissu locu ntô 1846, fu mustratu ca lu Signuri avia “genti nti li cresii ca nun avianu ricusatu la virità.” A chiddi ca pinsavanu diversamenti, fu data na ripruva, dicennu ca l'angili di Diu ancora travagghiàssiru pi iddi, e quannu iddi travagghiàssiru, chiddi ca li denunziàvanu sarìanu lassati fora.
GSAM 229.2Ancora, n'aprili dû 1848, u Pasturi White e so mugghieri travagghiàvanu a Rocky Hill, Connecticut, pi la cunversioni dî piccaturi. Tutto chistu pruva ca la visioni dû 24 di marzu 1849 si cunzona cu chidda data a Paris, Maine, ntô 1846, e cu lu cursu purtatu avanti di sti sirvituri di Diu n'aprili dû 1848.
GSAM 229Un Falsu Rivivalista Scunfittu
GSAM 229.3Sta visioni fu pubblicata pi la prima vota in Connecticut, ntô 1849. Un ministru travagghiava cu gran arduri ddà pi ottèniri cunvèrsi, finu a prufissari di aviri u donu di li lingui. Si stava sforzannu pi pigghiari influenza supra la picciola cumpagnia di chiddi ca tinìanu u Sabbatu a Rocky Hill. A una di iddi la chiamava “cara santa dû Signuri.” Nta la so prisènza, la Signura White avìa na visioni ca mustrava la natura ingannusa dû so travagghiu, e ca la so “cara santa” stava purtannu n'andamentu nun cunfurmi cu lu settimu cumannamentu. Sta signura “santa” negò l'accusa, e lu ministru fici na forti supplica, circannu di guadagnari simpatia pi la “povira santa dû Signuri”, comu la chiamava iddu. Nta la notti doppu, sta picciotta avìa n'attaccu di colera morbus e pinsava ca stava pi muriri. Chiamau la Signura White e cunfissau ca chiddu ca ci avìanu mustratu riguardu a idda era veru; ca era culpèvuli di precisamenti chiddu ca la Signura White avìa dittu. Accussì stu falsu operaturi nun ci riescìu a ngannari chidda cumpagnia, e la natura dû sò travagghiu fu smascherata, chi di colpu firmau i sò sforzi n chiddu locu.
GSAM 230N'autru falsu rivivalista a Oswego, N.Y.
GSAM 230.1Comu àutra illustrazioni dû principiu espostu ntô testimunianzu supra, e pi mustrari comu u Pasturi White e so mugghieri travagghiàvanu ancora ntô 1849-50 pi la cunversioni dî piccaturi, dunu sti fatti ca mi foru cuntati di Elias Goodwin e àutri dî primi membri dâ cresia a Oswego, Statu di New York:—
GSAM 230.2A chiddu tempu (1849) stava ntô locu un giuvini chiamatu Hiram Patch. Era fidanzatu cu na giuvinotta cu cui si maritò prestu doppu. Eranu genti nun cunvertuti, ma assistìanu ê riunioni ca facìanu u Pasturi White e so mugghieri, e eranu quasi cunvinti a addivintari Cristiani. A chissu tempu si cuminciò un risvegghiu nta una dî cresii di Oswego, nun dû ministeru, ma di un laicu mpurtanti, cassieri dî fondi dâ pruvincia. Stu omu parrìa assai zelosu e prufissava di aviri un granni pesu pi li piccaturi. Strincìa li manu mentri priava pi chiddi ca nun s'eranu cunvertuti, parennu essiri ntô cchiù granni dispiaceru pi la sò cundizioni persa.
GSAM 230.3U Signur Patch e la sò fidanzata jìanu a sti riunioni di risvegghiu, e eranu 'n dubbiu supra comu decidiri. Eranu prisenti 'na vota quannu la Signura White avìa na visioni unni ci fu mustratu Osea 5:6, 7, ca dici: “Jirannu cu li so greggi e cu li so mandri a circari lu Signuri; ma nun lu truvarannu; si nni ha alluntanatu di iddi. Hannu agitu a tradimentu contra lu Signuri; picchì hannu generatu figghi stranî: ora un misi li divurà cu li so porzioni.” Ci fu mustratu ca chiddi ca cunducevanu stu risvegghiu nun eranu a postu cu Diu, e nun avianu veru caricu d'anima pi li piccaturi.
GSAM 231Na Pridizzioni di Fallimentu
GSAM 231.1Allura idda dissi a lu Signur Patch: “M'hannu dittu di diri a tia ca, in stu casu, la parola dû testu si adempirà littiralmenti. Aspetta un misi, e tu stissu capirai lu caràttiri di chiddi ca stannu 'ntra stu risvegghiu, e ca prufessanu di aviri un caricu accussì granni pi li piccaturi.” Lu Signur Patch rispunnìu: “Aspetterò.”
GSAM 231.2Ntra quindici jorna di dda visioni, lu tesorieru, ca prutistava un granni duluri d'anima pi li piccaturi, nta la so agunia finta si rumpìu na vena di sangu 'nta lu stumacu e fu custrittu a jiri a lettu pi la perdita di sangu. Li affari di l'ufficiu dû tesorieri avìanu a èssiri pigghiati n caricu dû sceriffu dâ cuntea, ca cu unu dî custodi taliò lu saldu chi c'era scrittu ntô libbru dû tesorieri, e poi cuntò li sordi pi priparàrisi a pigghiari in caricu l'affari, quannu, ecco, mancàvanu sordi pi la summa precisa di 1.000 dollari.
GSAM 231.3A lu sceriffu e a lu custabbili pariava impossìbbili ca un omu accussì appassiunatu ntô risvegghiu putissi essiri culpèvuli di aviri pigghiatu li sordi. Pinzavanu ca avissi spisu li sordi e scurdatu di fari l'annotazioni giuste ntô libbru; o forsi l'avissi depositati ntâ banca e nun apparìanu ntô cuntu ntâ cassaforti. In ogni casu, avìanu a circari di iddu na spiegazioni satisfacenti, ma avìa a essiri fatta cu prudenza; picchì, si iddu avìa li sordi, senza dubbiu avissi pruvatu a ammucciàrili. Accussì fu cunzatu ca unu di iddi nni jissi avanti e si n'ammucciassi ntô capannu darreri a casa, pi taliari a porta darreri si succidia quarchi cosa, mentri lu sceriffu trasìa di porta davanti. Quannu lu sceriffu s'avvicinò a la casa e trasìu pi la porta di davanti, scoprìu lu vistitu di na fimmina ca stava nescennu pi la porta di darreri. L'omu ntô capannu vidìu la fimmina jiri prestu a un mucchiu di nivi, scavari na fossa ntâ nivi, e ci depositari quarchi cosa, ca poi cupirìu cu la nivi, e turnau nta casa.
GSAM 232.1U sceriffu si nni jiu a latu dû lettu dû cassieri, e, dopu aviri fattu quarchi dumanna supra a sò saluti, accennau ê difficultati ca c'eranu ntô ufficiu, suggerennu ca iddu putìa prubabilmenti spiegari la difficultà. L'omu, assai agitatu, alzau la manu versu lu celu e, chiamannu Diu a testimunianzu, dissi ca nun sapìa nenti di li sordi. Propriu a chiddu puntu trasìu a mugghieri e vulìa sapiri chi succidia e picchì sò maritu era accussì agitatu. L'omu rispunnìu: “Pinzanu ca avemu i so' sordi.” A fimmina allura alzò i manu comu prima e chiamò Diu a testimuniu ca nun avianu i sordi e, n'cchiù, nun n'sapianu nenti. Appena avia finutu sta frasi, lu custabbili, ca avia currutu dû so postu di scunnu nta lu mucchiu di nivi mentri idda trasiva nta casa, s'intromisi cu sti palori: “Signura, chi è chistu? T'aju vista curriri fora di casa e lassari chistu nta lu mucchiu di nivi, e ccà c'è, lu saccu di dinari ca mancava, cu scrittu supra $1,000.”
GSAM 232.2Comu si putìa spittari, chiddu risvegghiu spirituali crollau di colpu. U Signur Patch e la sò fidanzata, doppu aviri canusciutu u caràttiri di cu cundùcia chiddu risvegghiu, pigghiàru la sò pusizioni pi la virità e si junceru ê Adventisti dû Settimu Jurnu, di cui ristaru membri digni finu ô jornu dâ sò morti.
GSAM 232.3Sta visioni, comu si vidi chiaramenti, fu data pi l'interessi e pi lu benefiziu spiciali di chiddi nun cunvertuti, e purtau â cunversioni di piccaturi, mentri lu so effettu immediatu fu supra a chiddi ca eranu iddi stissi piccaturi e ricusati dû Signuri pi via dâ so ipucrisia. Avianu “tradutu lu Signuri;” prufissannu di aviri granni travagghiu d'anima pi li piccaturi, nun feceru autru ca ginirari “figghi strani.”
GSAM 232Un travagghiaturi ipucritanu a Camden, N.Y.
GSAM 232.4Tra l'àutri posti visitati dû Pasturi e dâ Signura White duranti l'invernu dû 1849-50, c'era la cità di Camden, N.Y., a circa quaranta migghi di Oswego, unni iddi stavanu ancora a viviri. Di stu ncontru, la Signura White dici:
GSAM 232.4“Prima di jiri, mi fu mustrata la picciola cumpagnia ca prufissava la virità ddà, e tra iddi vitti na fimmina ca prufissava assai pietà, ma ca era ipucrita e stava ingannannu u pòpulu di Diu.”22
GSAM 233.1Ntô jinnaru dû 1884, mentri travagghiava ntô Statu di New York, amparai li seguenti dittagli dû Signur Preston, ca era risidenti a Camden ô tempu dâ cunferenza supracitata, e cu cui u Pasturi White e so mugghieri ristaru duranti l'incontru:—
GSAM 233.2“Chista fimmina insignava punti di vista estremi supra lu sugettu di la santificazzioni, dicennu ca c'era nu statu di perfezzioni ca si putia ghjunghiri unni na pirsuna avissi statu cumplitamenti supra la liggi di Diu; e idda affirmava d'aviri ghjunghutu a chissu statu perfettu. Cu sta duttina di santitati stava turbannu li menti di certi nostri genti a Camden. A soru White fu mustrata ca cu tutta la santitati finta di sta fimmina, lu so cori era niuru di peccatu, e nta la vita era currutta.
GSAM 233.3“Mentri si truvava 'n stu locu, a soru White avìa n'autra visioni, 'n prisenza di sta fimmina, ca parrìa aviri un granni pisu d'anima pi li nun cunvertuti; ma a soru White ci dissi ca nun era un genuinu travagghiu d'anima pi li piccaturi, picchì lu so stissu modu di vita era tali ca idda stissa nun stava dritta davanti a Diu. ‘Allura,’ dissi u Signur Preston, ‘chiddu ca veni chiamatu la Visioni di Camden si applicava di sicuru e spicialmenti a chidda fimmina, e nun a la cundizioni ginirali di li piccaturi, e accussì l'avemu caputu a chiddu tempu.’”
GSAM 233.4Doppu ca la Signura White avia cuntatu la sò visioni, la fimmina si susìu e dissi: “Diu canusci lu me cori, e si putìssivu vidillu, vidìssivu ca è puru e pulitu.” Accussì si chiuse l'incontru. Ma picca tempu dopu, la fimmina si ammalau seriamenti e pinsava ca stava murennu. Disse: “Devu vidiri la soru White; haiu na cunfissioni a fari cu idda. Ci dissi ca eru na bona fimmina, ca eru pura. Nun è accussì. Sugnu na fimmina malvagia. Stu omu cu cui staju nun è me maritu. Lassai un maritu bonu n'Inghilterra, e un picciriddu, e scappai cu stu omu. Nun nni maritammu mai. Haju fattu finta di essiri dutturi, e vennia medicini ca giurai 'n tribunali ca mi custavanu un dollaru a buttigghia, ma mi custavanu sulu dodici centesimi a buttigghia. Giurai puru ca na vacca ca vinnimu a un poviru omu ni custau 30 dollari, quannu ni custau sulu 20.”23
GSAM 234.1A tali ipucritani prutindenti si rifirisciunu li palori di la Signura White rispettu a lu “travagghiu di l'anima pi li piccaturi”, e nun a li piccaturi 'n ginirali. Pigghiannu 'n cunsidirazzioni li fatti prisintati supra, ca dimòstranu ca la duttina di “nun c'è cchiù misiricòrdia” pi li piccaturi fu cumplitamenti cundannata di lu primu mumentu di la sò predicazzioni nta la primavera di lu 1845; e ca la Signura White ha travagghiatu cu arduri pi la cunversioni di li piccaturi di dda data 'n poi, cu pò crìdiri ca ntô 1851, quannu fu pubblicatu lu sò travagghiu intitulatu Experience and Views, idda vulìa insignari ca “nun c'era cchiù salvezza pi li piccaturi”?
GSAM 234Un Omu Senza Misericordia
GSAM 234.2Anchi tardu comu l'annu 1848, c'era ancora quarchi pirsuna ca crideva ca nun c'era cchiù misiricòrdia pi li piccaturi. Chisti, però, nun eranu Adventisti dû Settimu Jurnu. Unu di sta classi, di nomu Sweet, stava nta la cità di Rochester, N.Y. Subitu dopu ca avia fattu na prufissioni pubblica di religgiuni e avia statu battizatu tra l'Adventisti dû Primu Jurnu, stava assistennu a na riunioni sutta tenda a Canandaigua, N.Y., cundutta dî Pasturi J. C. Bywater e Geo. W. Burnham. Stu omu Sweet era prisenti e sprissau dubbi assai seri supra l'autinticità dâ me spirienza riligiusa, picchì iddu “pinzava ca ora nun era pussìbbili ca i piccaturi si cunvirtissiru.”
Notes
- Matteu 25:10. ↩
- Luca 12:35, 36. ↩
- Early Writings, p. 55. ↩
- Apucalìpsi 11:19. ↩
- Apucalìpsi 3:3. ↩
- Apucalìpsi 3:11. ↩
- Apucalìpsi 3:7, 8. ↩
- 1 Corintî 16:9. ↩
- 2 Corintî 2:12, 13. ↩
- Colossisi 4:2, 3. ↩
- Advent Herald, 11 Dic. 1844. ↩
- Circleville, Ohio, Religious Telescope, 1844. ↩
- Signura E. G. White, nta Advent Review, 20 nuvèmmiru 1883. ↩
- Rapportu dû Pasturi Himes supra li sò travagghi in Maine, ntô Morning Watch, New York City, 6 giugnu 1845. ↩
- The Spirit of Prophecy, vol. 4, pp. 268, 271. ↩
- Littra di J. N. Andrews, sittèmmiru 1874. ↩
- Littra di la Signura Truesdail dû 17 di Austu 1875. ↩
- Littra di la Signura Truesdail dû 27 di jinnaru 1891. ↩
- Littra di Ira Abbey, marzu 1885, citata ntô Review and Herald, 7 aprili 1885. ↩
- Early Writings, p. 45. ↩
- Viri l'esplicazzioni nti Early Writings, p. 45. ↩
- Life Sketches of Ellen G. White, p. 129. ↩
- La discrizzioni data dû Signur Preston rispettu â riunioni di Camden cunfirma la dichjarazzioni fatta ntê Life Sketches of Ellen G. White, pagg. 129-130, mentri furnisci puru li dittagli supra nun mintuvati ddà. ↩