Capitulu 15 — Luci ca crisci e miràculi cchiù granni
GSAM 235.1“ARRICURDATIVI di li jorna antichi, quannu, doppu ca foste illuminati, suppurtastivu na granni lotta di afflizioni; in parti, mentri foste fatti un obiettu di schirzu cu riprusi e afflizioni; e in parti, mentri divintastivu cumpagni di chiddi ca eranu trattati accussì.”1
GSAM 235.2U periodu di tempu di la disappuntanza dû 1844 finu a quannu fu purtata a luci la chiara rivelazioni supra lu santuariu e lu missaggiu dû terzu angilu, fu un periodu di prova particulari. L'Adventisti ca cuntinuavanu a pinsari di aviri ragiuni ntô muvimentu passatu, eranu veramenti un “spettaculu” pi chiddi ca cridevanu ca lu missaggiu era un fallimentu tutali; e pi chista raggiuni eranu sottumessi a granni ripròviri. Chistu putìanu suffriri cu gioia mentri ristavanu attaccati ô Signuri cu la fidi, e spartìanu la prisènza dû so Spiritu Santu.
GSAM 235Dui Punti Speciali d'Attaccu
GSAM 235.3Satana avia dui punti spiciali di tentazioni pi lu pòpulu Adventista. Lu primu era di fari crìdiri a chiddi ca eranu firmi ntâ cridenza ca lu tempu prufeticu era finutu, ca la secunna vinuta di Cristu era na vinuta spirituali, e ca in qualchi modu iddu avia fattu chistu avventu a la fini di li dui mila trecento jorna. U sicunnu era di ncuraggiari chiddi ca vacillavanu ntâ so spirienza passata a rinunziari a idda. Accussì, mentri a virità rigguardanti u santuariu e u missaggiu dû terzu angilu si stava svelannu a pocu a pocu dî Scritturi, i missaggi dû Spiritu di Diu, attraversu u rigalu di prufetìa, cunfirmaru u muvimentu passatu, chiamannulu “na luci lucenti” ca Diu misi a capu dâ strata, pi risplinniri finu â cità, e puntaru ê pruovi scritturali ca u secunnu avventu di Cristu avissi a essiri litirali e persunali, e nun putìa, di cunseguenza, essiri l'avvenimentu a fini dî “jorna.”
GSAM 236Manifestazzioni Miravigghiusi
GSAM 236.1Si lu Signuri parrassi â so genti cu visioni 'n sti ùrtimi jorna, nun nni spittarìamu ca 'nta la manifestazzioni stissa ci fussiru segni chiari dû divinu? Sti segni sunnu evidenti 'nta li visioni dâ Signura E. G. White. U fenòmenu dî visioni stissi, comu mustratu ntô Capitulu 13, è semplicimenti miraculusu; ma ci sunnu assai carattirìstichi miravigghiusi cunnessi ê sò primi visioni, ca notati mentri cuntinuati a lèggiri stu travagghiu; e putìamu aspittàrini n'autra cosa di un rigalu di stu tipu, disignatu di Diu pi attirari l'attenzioni dû pòpulu, e pi farli diri, comu Mosè, “Mi mettu di latu, e vecu sta granni maravigghia”? La semprici dichjarazzioni di na picciotta povira, malata e debbuli, apparentimenti a la soglia dâ tomba, ca lu Signuri ci avia datu na visioni, nun avissi bastatu pi fari chistu. Li miravigghiusi manifestazzioni cunnessi ê visioni suscitavanu nteressi pi iddi, e fu fattu un appellu pi la picciotta di jiri di locu in locu e cuntari chiddu ca lu Signuri ci avia cumannatu di fari canusciri ê àutri.
GSAM 236Dimustrazioni rimarchevuli ntâ terza visioni
GSAM 236.2Ora vi stabbiliscu certi fatti rispettu â sò terza visioni, chidda ca fu data nta casa di sò patri, mintuvata ntô Capitulu 13, comu mi fu cuntata dû patri e dâ matri dâ Signura White, di sò soru, la Signura Sarah Belden, e di àutri.
GSAM 236.3Ntâ stanza unni fu data la visioni, supra lu comò c'era na Bibbia di famigghia assai granni. Era una di n'edizioni stampata a Boston di Joseph Teale, ntô 1822. Lu libbru misura diciottu pi undici pollici, quattru pollici di spissizza, e pesa un pocu cchiù di diciottu libbra. Mentri era 'nta la visioni, si susìu e pigghiò sta Bibbia pisanti supra lu so vrazzu mancu, cu lu libru apertu, e la tinìa stisa a angulu retto cu lu so corpu; e poi pi cchiù di menzu ura, cu la manu dritta, girava di locu 'n locu e puntava a diversi testi di la Scrittura, ca ripetìa mentri li so occhi taliàvanu 'n celu, 'n direzzioni opposta a chidda dû libru. La sò soru Sarah (chi poi addivintau mugghieri di Stephen Belden), o, a voti, quarchi àutra pirsuna prisenti, taliava ogni versu unni lu sò ditu puntava, e vidìa chiaramenti ca in ogni casu idda ripetìa la scrittura supra cui lu sò ditu si firmava. A matri Harmon dissi ca a so figghia Ellen, nta la so cundizioni naturali, “nun putia, pi mancanza di forza, alzari chidda Bibbia pisanti di supra u comò; ma nta la visioni la tinia cu tanta facilità, a pariri, comu si fussi sulu un Testamentu di tasca.”
GSAM 237.1Eccu, veru, na maravigghia!—na picciotta delicata, chi pisava sulu settanta libbra, chi tinìa na Bibbia pisanti pi cchiù di menzu ura in na pusizioni unni un omu forti nun putìa tinirla pi dui minuti; ancora, girannu di locu in locu pi testi di la Scrittura ca si pruvavanu in ogni casu di essiri lu testu ca idda ripeteva, mentri li so' occhi eranu volti 'n celu e 'n direzzioni opposta a chidda dû libbru; e finalmenti, na vuci ca venia di na pirsuna senza nuddu muvimentu di pulmuna o fiatu ntô corpu, e ripeteva currettamenti li testi di la Scrittura designati,—chistu di sicuru è supra ogni accusa di essiri prudottu di agenzia umana, o comu effettu di malatia. Chiddi ca lu vireru lu cunsidiraru chiaramenti comu na manifestazzioni dû Spiritu di Cu parrò dû ruvettu ardenti. Manifestazzioni comu chisti ntâ terza visioni dâ Signurina Harmon, unni canusciuti, purtaru pruva cunvincenti ca un putiri cchiù granni di chiddu finutu era prisenti ntê visioni.
GSAM 237La Visioni di Topsham
GSAM 237.2Subitu dopu stu fattu, la cumunità di Adventisti a Topsham, a circa trenta migghi a nord-est di Portland, Maine, quannu sintìu di l'òpiri dû Signuri cu la Signurina Ellen G. Harmon, l'invitau a chiddu locu. L'invitu fu accittatu, e accussì fici la sò prima visita a Topsham. Li riunioni dî Adventisti a chiddu tempu si tinìanu nta la casa dû Signur Curtiss. La Signura Frances Lunt (prima Signurina Frances Howland), di Oakland, California, mi detti la dichjarazzioni ca segue, datata 19 di jinnaru 1890:—
GSAM 238.1“Iu, cu la famigghia di me patri, assistetti ê riunioni di la soru Harmon a Topsham, ntô 1845, e duranti sti riunioni idda avìa na visioni. Fu la prima vota ca la videmu in visioni. Una di chiddi Bibbie di na vota [la Bibbia di famigghia Teale, chi pisava diciottu libbra] appartiniva a frati Curtiss. Sta Bibbia grossa fu pigghiata dâ soru Harmon di supra lu comò mentri era in visioni, e idda mustrava li testi di la Scrittura mentri girava li fogghi, cu l'occhi alzati versu l'àutu e luntani di lu libbru. Li testi ca ripeteva eranu paroli di istruzzioni, incuraggiamentu o riprufi. N'autra particolarità dâ manifestazzioni a chiddu tempu era la pusizzioni dû libbru. Era tinutu supra la so manu aperta a n'angulu di quarantacinque gradi, e nuddu autru putìa tiniri un libbru a n'angulu simili senza ca sciddicassi subitu dî mani; ma la soru Harmon tinìa sta Bibbia a chiddu angulu pi diversi minuti, accussì firmamenti comu si fussi appiccicata â so manu, mentri passava di unu all'autru ntâ stanza.”
GSAM 238Lu Testimoniu dâ Signura Truesdail
GSAM 238.2N'autra dichjarazzioni rispettu a sta stissa visioni veni di la Signura M. C. Truesdail, di Trenton, Missouri, datata 27 di jinnaru 1891. Idda dici:—
GSAM 238.3“Avìa quindici anni ntô 1845, e ci era prisenti ô mumentu dâ prima visita dâ soru Harmon a Topsham, quannu idda avìa la visioni nta casa dû frati Curtiss, unni pigghiò la granni Bibbia di famigghia e la tinìa nta na pusizioni unni nuddu di l'àutri putìa tiniri un libbru nta manu senza ca sciddicassi subitu.
GSAM 238.4“A soru Harmon ristau 'n visioni pi cchiù di dui uri. Fu la manifestazzioni cchiù miravigghiusa dâ putenza di Diu ca mai avìa vistu, e l'haiu vista 'n visioni cchiù di na duzzina di voti. Chisti eranu sempri occasioni di prufunna sulennità e di autoesaminazzioni, ma chista superau tutti l'àutri. O! quantu tremàvamu mentri la Maestà dû celu nni 'nstruìa attraversu stu so strumentu debbuli; mentri ni leggeva passaggi accussì cunfortèvuli e apprupriati pi la nostra situazzioni pruvanti; comu Ebrei 2:2, 3; Giacumu 5:7, 8; Ebrei 10:35, 39; 1 Petru 1:7; Luca 12:32-37, oltre a tanti àutri, tinennu la granni Bibbia di famigghia accussì àuta ca mi toccò stari supra na seggia pi lèggiri unni idda puntava. Un pensu ca la soru Harmon fussi cchiù àuta di mia di cchiù di dui pollici.”
GSAM 239.1Sti manifestazzioni cunvinseru li candidi ca un putiri cchiù granni di chiddu umanu cuntrullava l'umili strumentu, e arrivaru richiesti di diversi parti di la New England pi idda vinissi a dari lu so testimunianzu.
GSAM 239Travagghiu Manuali un Peccatu
GSAM 239.2Subitu dopu chistu, a Signurina Harmon fu istruita, nta na visioni, di visitari Paris, Maine, unni c'eranu pirsuni ca cridevanu ca era un peccatu travagghiari cu li manu. U Pasturi Stephens, di Woodstock, Maine, era lu capu di stu sbagghiu, e avia na granni influenza supra l'àutri. Prima era statu nu predicaturi metodistu, e fu cunsidiratu nu cristianu umili e fidili. Avia guadagnatu la fiducia di tanti pi lu so zelu pi la virità e pi la so vita apparentementi santa, chi fici crìdiri a quarchiunu ca iddu era spicialmenti guidatu di Diu. Lu Signuri detti â Signurina Harmon un rimpròviru pi iddu. Idda dissi ca iddu stava jennu contra la parola di Diu, astinennusi di travagghiari, spingennu li so errori supra l'àutri, e denunziannu tutti chiddi ca nun li ricevevanu. Iddu rifiutau tutti li pruovi ca lu Signuri ci detti pi cunvincirlu dû so sbagghiu, e si rifiutau di ricunnòsciri li so torti. Seguiva impressioni, e facìa viaggi stancanti, caminannu granni distanzi, unni ricivìa sulu abusi, e pinsava ca in tuttu chistu stava suffriennu pi Cristu. La so ragiuni e lu so ghjudiziu foru messi a latu.
GSAM 239.3Riguardu a lu testimunianzu di la Signurina Harmon e a l'esitu dû casu, citu di na littra ricevuta di la Signura M. C. Truesdail, ca allura risiedeva a Paris, Maine. Doppu aviri datu quarchi dittagghiu in accordu cu chiddu ca è statu dittu supra, idda dici:—
GSAM 240.1“Ficiru cunfissioni tutti, eccettu lu so capu, Jesse Stephens. A soru Harmon l'avvirtì ca, si nun s'umiliava cunfissannu i so errori, prestu avissi finutu la so carriera. Tutti caperu ca chista era na predizzioni ca iddu, in qualchi modu, si sarìa suicidatu.”
GSAM 240.2Chistu è lu seguitu dû so casu:—
GSAM 240.3“Doppu ca la so picciola greggia lu lassau, addivintau malinconicu, e prestu dopu persu la ragiuni, rifiutannusi di manciari nenti cucinatu di li malvagi. Nun avia ntisu di lu me ritornu di Massachusetts quannu ci purtai lu so pranzu. Dumannau, mentri stinnìa la so manu scheletrica attraversu na picciola fessura nta na finestra, ‘Diu t'ha mannata cu chistu, soru Marian?’ Notannu la me risposta esitanti, rifiutau di tastarlu. La sò cundizioni miserèvuli, mentri era rinchiusu nta na stanza nicaredda a casa di sò frati (un miscredenti), mi fici arricurdari di l'avvirtimentu ca ci avìanu mannatu cu tantu amuri dû celu, e ca iddu avìa rifiutatu cu testardaggini. Fu purtatu a la sò famigghia dui jorna dopu sta visita trista, unni prestu finìu la sò vita cu lu suicidiu, facennu na corda cu la sò biancheria di lettu.”2
GSAM 240Na Pridizzioni Cumpiuta
GSAM 240.4Ntô stati dû 1845, pi nvitazzioni di Otis Nichols, la Signurina Harmon visitau lu Massachusetts, accumpagnata di so soru Sarah. Si sistemaru a casa dâ famigghia dû Signur Nichols. Iddu e so mugghieri si nni jévanu cu lu so carru e li purtavanu a diversi posti pi fari riunioni, unni la Signurina Harmon prisintava li so testimunianzi. Accussì putìa visitari Boston, Roxbury e Carver. A lu tempu dâ sò sicunna visita a Boston, Mass., succidìu un avvenimentu assai nteressanti.
GSAM 240.5A Boston e nta li so vicinanzi c'era na cumpagnia di pirsuni fanàtichi ca puru iddi cridevanu ca era peccatu travagghiari, e lu so missaggiu principali era: “Vinniti chiddu ca aviti, e datini a limusina.” Dissiru ca eranu ntô giubileu, ca la terra avissi a ripusari, e ca li poviri avissiru a essiri sustinuti senza travagghiu. Sargent, Robbins e quarchi àutri eranu li capi. Denunziaru li visioni comu diavulìsi, picchì li so errori eranu stati mustrati. Eranu severi cu tutti chiddi ca nun cridevanu comu iddi.
GSAM 241.1Mentri la Signurina Harmon e so soru stavanu a visita a casa dû Signur Nichols, Sargent e Robbins viniru di Boston pi dumannari un favuri a iddu, e disseru ca eranu vinuti pi fari na visita, e pi ristari pi la notti cu iddu. U Signur Nichols rispunnìu ca era cuntentu ca eranu vinuti, picchì li signurini Sarah e Ellen Harmon eranu nta la casa, e vulìa ca iddi si canuscìssiru cu iddi. Cangiaru subitu idea e nun si lassaru cunvinciri a trasiri 'n casa. U Signur Nichols ci dumannò si Ellen putìa cuntari u so missaggiu a Boston, e si iddi avissiru ascultatu e poi giudicatu. “Sì,” rispunniru iddi, “viniti a Boston u prossimu Sabbath [pi dumènica, picchì nun avìanu ancora ricivutu u Sabbatu]; ni piacissi aviri u privileggiu di sintirilla.”
GSAM 241.2U Signur Nichols mi cuntò chistu a casa soa, a Dorchester, ntô 1858. Disse ca avia fattu tutti i so cunti pi jiri a Boston la matina dâ dumìnica cu lu so carru pi purtari la Signurina Harmon ô ncontru prupostu. Chidda sira, duranti li priari di famigghia, idda fu purtata nta na visioni. Quannu niscìu di dda visioni, idda dissi: “Frati Nichols, dumani nun vaiu a Boston; u Signuri m'ha mustratu ca haiu a jiri a Randolph. Iddu avi un travagghiu pi mia a fari ddà.” U Signur Nichols avia granni rispettu pi la so parola. Avia prumissutu di purtalla a Boston l'indomani, e dumannò ansiusamenti: “Chi fazzu di la me parola cu Sargent e Robbins?” “Nun ti prioccupare,” disse la Signurina Harmon, “u Signuri m'ha dittu di jiri di l'autra parti.” “Bonu,” dissi u Signur Nichols, “nun ci capisciu nenti.” “U Signuri m'ha mustratu ca capiremu quannu ci arrivamu,” rispunnìu a Signurina Harmon. “Bonu,” dissi u Signur Nichols, “nun c'è autra manera pi ttia di ghjunghiri ddà si nun ni jamu nuatri e ti purtamu, ma nun sacciu comu haiu a spiegari a situazioni a li frati a Boston.”
GSAM 241.2U Signur Nichols mi dissi puru ca “a soru Harmon vidìu la so ipucrisìa ntâ visioni, ca nun ci sarìa nenti ncontru a Boston la dumìnica, ca Sargent, Robbins e l'àutri ca si oppunìanu s'incontrarìanu cu la cumpagnia granni a Randolph (tredici migghi di Boston) la dumìnica; e ca avissimu a ncuntrari l'opponenti a Randolph, a la so riunioni di dumìnica, e ddà idda avissi a riciviri un missaggiu pi iddi, ca cunvincissi l'onesti, chiddi senza pregiudizii, si i so visioni eranu dû Signuri o di Satana.” Inveci di jiri a Boston e poi a Randolph, pi na distanza di vintidui migghi, jieru direttamenti a Randolph, arrivannu ddà versu l'ura di l'incontru. Lì truvàrunu propriu chiddi ca avìanu accunsintutu di ncontràrisi cu iddi a Boston. U Signur Nichols allura dissi: “Ora capisciu.”
GSAM 242.1Stu sforzu di Sargent e Robbins pi scansari la testimunianza dâ Signurina Harmon, e lu modu comu fu indirizzata pi ncontràrisi cu iddi, avìu granni influenza supra la menti di certi ca eranu prisenti. Di l'incontru stissu, citu lu resocuntu comu datu dû Signur Nichols:—
GSAM 242Dimustrazioni rimarchevuli
GSAM 242.2“A soru Ellen fu purtata 'n visioni cu manifestazzioni straordinarii, e cuntinuau a parrari 'n visioni cu na vuci chiara, ca tutti prisenti putìanu capiri distintamenti, finu a quasi tramuntu. Sargent, Robbins e French eranu assai esaspirati e puru eccitati quannu sintìanu a soru Ellen parrari 'n visioni, ca iddi dicìanu ca era dû diàvulu; adupraru tutta la so' nfluenza e la forza fisica pi distrùggiri l'effettu dâ visioni. Si unìanu pi cantari assai forti, e poi a vicenda parrari e lèggiri dâ Bibbia cu na vuci auta, accussì ca Ellen nun si putìa sentiri, finu a quannu i so forzi si esaureru e i so mani tremavanu tantu ca nun putìanu cchiù lèggiri dâ Bibbia; ma 'n menzu a tutta sta cunfusioni e rumuri, la vuci chiara e stridula di Ellen, mentri parrava 'n visioni, si sintìa distintamenti di tutti chiddi prisenti. L'opposizzioni di sti òmini cuntinuau finu a quannu putìanu parrari e cantari, nunostante certi di li sò stissi amici li rimpruvàvanu e ci dumannàvanu di firmari. Ma Robbins dissi: ‘Siti inchinati a n'idolu: stiti adorannu un vitellu d'oru.’
GSAM 243.1“U Signur Thayer, patruni dâ casa, nun era cumplitamenti cunvintu ca a so visioni fussi dû diàvulu, comu Robbins affirmava. Vulìa ca fussi pruvata in qualchi modu. Avìa sintutu ca li visioni di putiri satanicu si firmàvanu aprennu a Bibbia e pusannula supra a la pirsuna in visioni, e addumannò a Sargent si vulìa pruvallu accussì, ma iddu rifiutò. Allura u Signur Thayer pigghiò na Bibbia di famigghia, grossa e pisanti, in quartu, ca stava supra a tavula e si usava raramenti, l'aprì e la pusau aperta supra u pettu di Ellen mentri idda era in visioni, pirchì era appuggiata cu la schina ô muru ntô cantu dâ stanza. Subitu doppu ca ci misiru la Bibbia supra, si susìu 'n pedi e caminau 'n menzu â stanza, cu la Bibbia aperta 'n na manu alzata quantu putìa, e cu l'occhi fissi versu l'àutu, dichiarau 'n modu solenniali: ‘Lu testimunianzu ispiratu di Diu’, o paroli di significatu simili. E poi, mentri la Bibbia era stisa nta na manu, e i soi occhi taliavanu 'n celu e nun guardavanu la Bibbia, idda cuntinuau pi assai tempu a girari i fogghi cu l'autra manu, a pusari u ditu supra certi passaggi, e a prununziari currettamenti i so paroli cu na vuci solenni. Assai di chiddi prisenti taliavanu i passaggi unni u so ditu era puntatu, pi vidiri si idda li prununziava currettamenti, picchì i soi occhi a stissu tempu taliavanu 'n celu. Certi passaggi a cui si rifirisciunu eranu ghjudizzi contru i malvagi e i blasfemi; e àutri eranu ammonizzioni e istruzzioni riguardanti a nostra cundizioni prisenti.
GSAM 243La sò Visioni cchiù longa, cchiù di sei uri
GSAM 243.2“Nta stu statu idda cuntinuau tuttu lu dopu menziornu finu a quasi tramuntu, quannu la visioni svanìu. Quannu Ellen si susìu 'n visioni supra i so peri, cu la Bibbia pisanti e aperta 'n manu, e camminau pi la stanza, prununziannu li passaggi di la Scrittura, Sargent, Robbins e French ristaru muti. Pi lu restu di lu tempu foru turbati, comu tanti àutri; ma chiuseru l'occhi e si feceru curaggiu senza ammetteri nenti di li so sentimenti.”3
GSAM 244U Matrimoniu dâ Signurina Harmon
GSAM 244.1Lu 30 di Austu 1846, la Signurina E. G. Harmon e u Pasturi James White si maritaru, e nzemi travagghiaru pi l'avanzamentu dû missaggiu. Duranti l'annu 1847 li sò travagghi foru cchiù ca nenti cunfinati a Maine e Massachusetts.
GSAM 244.2Lu primu Sabbatu di Aprili, a Signura White ci fu data na vista assai ntirissanti, a casa di Stockbridge Howland, a Topsham, unni allura si tinìanu di solitu li riunioni. Chista è la visioni ca veni mintuvata nti Early Writings, unni idda avìa na vista dû santuariu e dî sò arredi, dû tempu di tribbulazzioni, dî santi ca fujìanu dî cità, dî malvagi ca li circunnàvanu, la sò libbirazzioni a la vuci di Diu, lu giubileu, la venuta dû Signuri supra lu carru nubilusu, ecc. Pò essiri bonu nutari quarchi dî sò muvimenti mentri era nta sta visioni.
GSAM 244Assai Bibbie usati nta na Visioni
GSAM 244.3A Signura Frances Lunt (figghia di S. Howland), lu 19 di jinnaru 1890, mi dissi:
GSAM 244.3“C'era a latu dâ stanza unni si tinìanu l'incontri, na tavula supra a quali c'eranu diversi libri di vari tipi, tra cui diversi Bibbii di misura urdinaria. Mentri era 'n visioni, la Signura White si alzò 'n pedi, si nni jìu a la tavula, pigghiò na Bibbia senza tuccari àutri libri, e tenennula aperta supra la testa cu la manu manca, cu lu ditu nzignaturi di la manu dritta puntatu versu lu testu di la Scrittura ca ripeteva mentri stava davanti a la pirsuna pi cui era destinata, e poi pusau lu libbru apertu supra lu pettu di la pirsuna davanti a cui ripeteva la scrittura. Turnannu a la tavula, pigghiò n'autra Bibbia e, ntô stissu modu, ripitìu n'autru testu di la Scrittura e pusau la Bibbia aperta supra lu pettu di l'individuu a cui si stava rivolgennu. Stu attu fu ripitutu a circa mezza duzzina di pirsuni; dopu di chissu, in modu graziosu, si sittò supra na seggia, mentri li sò occhi taliavanu sempri 'n celu e luntanu dû libbru.”
GSAM 245.1Di chistu la Signura Truesdail dici:
GSAM 245.1“Iu c'era [Aprili, 1847] quannu la soru White si nni jiu a la tavula e pigghiò na Bibbia doppu l'autra di tra li libri ca c'eranu supra, mettiennu la Bibbia supra lu pettu di cu pi iddu avia nu testu di Scrittura. Chistu fu fattu mentri li soi occhi eranu alzati versu lu celu. Nta sta occasione tinìa la Bibbia supra la testa mentri parrava cu mia; e poi la pusau supra lu me pettu. Lu passaggiu ca mi detti fu 2 Corintî 6:17.”4
GSAM 245.2Nta na littra dâ Signura Frances Lunt, idda duna i nomi di tri pirsuni ca eranu prisenti a chista occasione, e supra ê quali foru pusati i Bibbî mentri la Signura White parrava cu iddi dû testu pi ognunu, e tra i nomi c'era chiddu dâ Signura Truesdail.
GSAM 245Lu primu travagghiu fu tra li cridenti di l'Avventu
GSAM 245.3Lu travagghiu dâ Signurina Harmon, sutta la guida dû donu prufeticu, di jinnaru 1845 finu â primavera dû 1846, quasi diciottu misi, fu cu li “cridenti” nta la prossima venuta di Cristu, cu cui s'avìa già assuciatu. Doppu la fini di li dui mila trecento jorna (22 uttùviru 1844), finu a quannu la causa di la sò delusioni e la natura di l'avvenimentu ca allura succidìu nun fussiru caputi, ci sarìa risicu ca li cridenti si nni jissiru versu pinseri sbagghiati, o rinunziassiru cumplitamenti a la sò spirienza passata. Lu sò missaggiu pi iddi era: “Lu muvimentu passatu era di Diu. Teni forti la tò fidi. U Signuri havi ancora n'opera pi lu so pòpulu. Studia la Bibbia. Circati la parola, e truvariti la luci.”
GSAM 245.4Chista istruzzioni è 'n armunia cu lu pianu dû Signuri. Lu sò scopu è sempri statu ca li sò missaggi spiciali pi lu sò pòpulu avissiru a èssiri purtati fora dâ sò parola ô sò tempu, e poi lu rigalu di prufetìa veni “'n sicunnu locu,” pi cunfirmari e rinfurzari li cridenti.
GSAM 246.1Na straurdinaria illustrazioni di stu fattu si trova ntô casu di Corneliu, comu è arrigistratu ntê Atti dî Apostuli. Un angilu di Diu ci apparìu e ci detti na visioni ntâ so casa. Chissu angilu canuscìa bonu li virità dû Vangeliu e putìa avillu insignatu a Corneliu, ma fu mannatu pi ministrari a unu ca era eredi dâ salvezza, dànnucci na visioni. Ci assicurò ca li so devozioni e cunsegrazioni eranu accittati dû Signuri. Nun ci prichau l'evangeliu, ma ci dissi sulu di chiamari Petru, ca stava cu Simuni lu cunzaturi di peddi a Ioppe. Petru vinni, e di li Scritturi prichau a Corneliu l'evangeliu di Cristu.
GSAM 246Pusizzioni dû Dunu di Prufetìa
GSAM 246.2A stu puntu pò essiri bonu nutari l'òrdini di lu sviluppu di li doti, comu lu Signuri l'ha marcatu nta la so parola. Paulu si rifirisci a chistu nta la so littra a li Corintî, unni dici: “Diu ha pusatu certi nta la cresia, prima l'apustuli, secunnu li prufeti.”5
GSAM 246.3Quannu taliamu la dichjarazzioni di l'apostulu rispettu a la rilazioni di sti doni ntô travagghiu dû vangeliu, videmu subitu pirchì stu urdini è rispittatu. Quannu paraguna sti doni, Paulu dici: “Pirciò li lingui sunnu pi segnu, nun a chiddi ca cridunu, ma a chiddi ca nun cridunu: ma la prufezia nun servi a chiddi ca nun cridunu, ma a chiddi ca cridunu.”6 L'òrdini dû Signuri è ca i soi missaggi spiciali pi lu munnu vennu purtati di la so parola; e di cunseguenza iddu spingi l'omini a circari li Scritturi, e a jiri avanti comu apostuli, carichi di li missaggi dû Signuri, pruclamannuli di la Bibbia, ca ha resistutu â prova di li sèculi. Quannu si suscitanu cridenti, u donu di prufetìa veni “in secunnu locu,” facennu la sò parti “pi la perfezzioni di li santi, pi l'opira dû ministeru, pi l'edificazzioni dû corpu di Cristu.”7