บทที่ 17 — ความจริงที่ก้าวหน้าท่ามกลางความยากลำบาก

GSAM 265.1“ดังผู้เลี้ยงแกะเที่ยวหาฝูงแกะในวั​นที่เขาอยู่ท่ามกลางแกะของเขาที่กระจัดกระจายไป เราจะเที่ยวหาแกะของเราดังนั้น และเราจะช่วยเขาให้พ้นจากสถานที่ทั้งหลายซึ่งเขาได้กระจัดกระจายไปอยู่ในวั​นมีเมฆและมีความมืดทึบ”¹

GSAM 265.2ผู้ที่จนถึงขณะนี้ (1847) ได้รับข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สามแล้ว ล้วนมีทรัพย์สินทางโลกน้อยนิด และด้วยเหตุนี้จึงสามารถช่วยเหลือด้านการเงินได้เพียงเล็กน้อยในการเผยแพร่ข้อความนี้ ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาของเขา รวมถึงศาสนาจารย์เบทส์ ได้เห็นความสำคัญของการทำงานด้วยตนเองท่ามกลางพี่น้องที่กระจัดกระจาย และยังเห็นความจำเป็นในการจัดเตรียมเอกสารอ่านเพื่อมอบให้แก่ประชาชน เพื่อช่วยนำพวกเขาไปสู่ความรู้เกี่ยวกับความจริง ศาสนาจารย์เบทส์ได้รับความช่วยเหลืออย่างมากในการนำเสนอประเด็นเรื่องวันสะบาโตผ่านหนังสือเล่มเล็กของเขาเกี่ยวกับหัวข้อนี้ เมื่อเขาเดินทางไปยังพื้นที่ต่าง ๆ และการแจกจ่ายหนังสือเล่มเล็กดังกล่าวผ่านทางไปรษณีย์ เขาทำงานด้วยความมุ่งมั่นอย่างที่สุด

GSAM 265การเสียสละของพี่น้องหญิงคนหนึ่งเพื่อความจริง

GSAM 265.3ครั้งหนึ่ง เมื่อเขาไม่มีเงินจ่ายค่าเดินทาง เขาจึงเตรียมจะเดินเท้าจากรัฐแมสซาชูเซตส์ไปยังรัฐนิวแฮมป์เชียร์ แต่ในขณะนั้น เขาได้รับจดหมายจากพี่น้องหญิงคนหนึ่ง ซึ่งได้ตกลงทำงานบ้านด้วยค่าจ้าง 1 ดอลลาร์ต่อสัปดาห์ เพื่อที่จะมีเงินมาช่วยเหลือกิจการนี้ หลังจากทำงานได้หนึ่งสัปดาห์ เธอรู้สึกประทับใจอย่างยิ่งกับความคิดที่ว่าศาสนาจารย์เบทส์ต้องการเงิน จึงไปขอเงินล่วงหน้าจากนายจ้าง เพื่อให้สามารถส่งเงิน $5 ให้เขาทันที ด้วยเงินนี้ เขาจึงจ่ายค่าโดยสารไปยังนิวแฮมป์เชียร์ด้วยรถสาธารณะ ที่ทุกแห่งที่เขาไป เขามีการประชุมที่ดี และมีผู้คนจำนวนมากยอมรับความจริง

GSAM 266การดูแลบ้านด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ยืมมา

GSAM 266.1เพื่อแสดงจิตวิญญาณแห่งการเสียสละที่ขับเคลื่อนผู้บุกเบิกยุคแรกในข่าวสารนี้ เราขออ้างอิงข้อความต่อไปนี้จากคำบรรยายของนางไวท์เกี่ยวกับสถานการณ์ของพวกเขาในช่วงฤดูหนาวปี 1847-48 เมื่อพวกเขาอาศัยอยู่ในห้องบางห้องของบ้านกว้างขวางของ เอส. โฮว์แลนด์ ที่เมืองท็อปแชม รัฐเมน ซึ่งพวกเขาจัดตั้งครัวเรือนด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ยืมมา:—

GSAM 266.2“เราจนและผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก สามีฉันทำงานขนหินบนทางรถไฟ จนผิวหนังบนนิ้วมือเขาถูกขัดจนทะลุ และเลือดไหลออกมาหลายแห่ง เราได้ตัดสินใจว่าจะไม่พึ่งพาผู้อื่น แต่จะเลี้ยงชีพด้วยตนเอง และมีกำลังพอที่จะช่วยเหลือผู้อื่น แต่เราไม่ได้รับความเจริญรุ่งเรือง สามีฉันทำงานอย่างหนัก แต่ไม่สามารถได้รับค่าจ้างที่ควรได้รับจากแรงงานของเขา

GSAM 266ศาสนาจารย์ไวท์กำลังตัดไม้ฟืน

GSAM 266.3“สามีฉันลาออกจากงานบนทางรถไฟ แล้วถือขวานเข้าไปในป่าเพื่อตัดไม้ฟืน ด้วยความเจ็บปวดที่ด้านข้างตัวอย่างต่อเนื่อง เขาทำงานตั้งแต่เช้าตรู่จนค่ำเพื่อหาเงินประมาณห้าสิบเซนต์ต่อวัน ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้เขาไม่สามารถนอนหลับได้ในเวลากลางคืน เราได้รับจดหมายจากพี่น้องในรัฐต่าง ๆ ที่เชิญชวนให้ไปเยี่ยมพวกเขา แต่เนื่องจากเราไม่มีเงินพอที่จะเดินทางออกนอกรัฐ คำตอบของเราคือทางนั้นยังไม่เปิดสำหรับเรา

GSAM 266.4“เราได้รับจดหมายจากพี่เชมเบอร์เลน จากรัฐคอนเนติคัต ที่ขอให้เราเข้าร่วมการประชุมในรัฐนั้น เราตัดสินใจจะไปหากสามารถหาเงินได้ สามีได้เคลียร์บัญชีกับนายจ้าง และพบว่านายจ้างยังค้างค่าจ้างเขาอยู่สิบดอลลาร์ ด้วยครึ่งหนึ่งของเงินนี้ ฉันซื้อเสื้อผ้าที่จำเป็นมาก แล้วเย็บปะเสื้อโค้ทของสามี จนกระทั่งต้องนำเศษผ้ามาต่อกันเป็นผ้าปะด้วยซ้ำ ทำให้ยากที่จะแยกแยะผ้าเดิมกับผ้าปะที่แขนเสื้อ เรายังเหลือเงินห้าดอลลาร์เพื่อเดินทางไปดอร์เชสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ หีบเดินทางของเราบรรจุสิ่งของเกือบทั้งหมดที่เรามีในโลกนี้ แต่เรามีความสงบในใจและจิตสำนึกที่บริสุทธิ์ และเราให้คุณค่าสิ่งนี้สูงกว่าความสะดวกสบายทางโลก

GSAM 267.1“เราไปเยี่ยมบ้านของพี่นิโคลส์ และก่อนที่จะจากไป นางนิโคลส์ได้มอบเงินห้าดอลลาร์ให้สามีฉัน ซึ่งพอจ่ายค่าโดยสารไปมิดเดิลทาวน์ รัฐคอนเนติคัต เราเป็นคนแปลกหน้าในเมืองนั้น และไม่เคยพบพี่น้องในรัฐนี้มาก่อน เราเหลือเงินเพียงห้าสิบเซนต์เท่านั้น สามีฉันไม่กล้าใช้เงินนั้นเพื่อจ้างรถม้า จึงวางกระเป๋าเดินทางลงบนกองไม้ แล้วเราเดินต่อไปเพื่อหาผู้ที่มีศรัทธาเดียวกัน เราพบพี่เชมเบอร์เลนในไม่ช้า ซึ่งเขาพาเราไปที่บ้านของเขา”

GSAM 267การประชุมที่ร็อกกี้ฮิลล์ รัฐคอนเนติคัต

GSAM 267.2การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นที่ร็อกกี้ฮิลล์ โดยห้องประชุมเป็นห้องใหญ่ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ในบ้านของพี่เบลเดน ข้อความต่อไปนี้จากจดหมายที่ศาสนาจารย์ไวท์เขียนถึง เอส. โฮว์แลนด์ ให้รายละเอียดที่น่าสนใจเกี่ยวกับการประชุมดังนี้:—

GSAM 267.3“วันที่ 20 เมษายน [1848] พี่เบลเดนส่งรถม้าของเขาไปยังมิดเดิลทาวน์เพื่อรับเราและพี่น้องที่กระจัดกระจายอยู่ในเมืองนั้น เรามาถึงบ้านของเขา [ร็อกกี้ฮิลล์] ประมาณสี่โมงเย็น และภายในไม่กี่นาที พี่น้องเบทส์และเกอร์นีย์ก็มาถึง เรามีการประชุมในคืนนั้นประมาณสิบห้าคน เช้าวันศุกร์ พี่น้องทยอยมาจนจำนวนเราเพิ่มขึ้นเป็นประมาณห้าสิบคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เข้าใจความจริงอย่างเต็มที่ การประชุมของเราในวันนั้นน่าสนใจมาก พี่เบทส์ได้นำเสนอพระบัญญัติอย่างชัดเจน และความสำคัญของพวกมันถูกเน้นย้ำด้วยคำพยานที่ทรงพลัง พระวจนะนั้นมีผลในการเสริมสร้างผู้ที่อยู่ในความจริงแล้ว และปลุกให้ตื่นผู้ที่ยังไม่ตัดสินใจอย่างเต็มที่”²

GSAM 267ได้รับเชิญไปยังเขตออสเวโก รัฐนิวยอร์ก

GSAM 267.4เนื่องจากการแจกจ่ายหนังสือเล่มเล็กของศาสนาจารย์เบทส์ในหมู่ชาวแอ๊ดเวนตีส ผู้คนในรัฐอื่น ๆ จึงเริ่มถือวันสะบาโต ฮิราม เอดสัน จากพอร์ต กิบสัน รัฐนิวยอร์ก ได้เขียนจดหมายเชิญศาสนาจารย์ไวท์และภรรยา รวมถึงผู้อื่น ๆ ให้เข้าร่วมการประชุมของผู้ถือวันสะบาโตที่เมืองโวลนีย์ เขตออสเวโก ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1848 เขากล่าวว่าพี่น้องในที่นั้นส่วนใหญ่มีฐานะยากจน และเขาไม่สามารถสัญญาได้ว่าพวกเขาจะช่วยค่าใช้จ่ายได้มากนัก ศาสนาจารย์ไวท์ได้รับเงิน 40 ดอลลาร์จากงานที่เขาทำในทุ่งหญ้า ส่วนหนึ่งของเงินนี้ถูกใช้ไปซื้อเสื้อผ้าที่จำเป็นอย่างยิ่ง ส่วนที่เหลือใช้สำหรับค่าเดินทางไป-กลับเมืองโวลนีย์

GSAM 268.1การประชุมครั้งนี้ในภาคตะวันตกของรัฐนิวยอร์กจัดขึ้นในโรงรถของนายอาร์โนลด์ มีผู้เข้าร่วมประมาณสามสิบห้าคน ซึ่งเป็นทั้งหมดที่สามารถรวบรวมได้ในส่วนนั้นของรัฐ แต่แทบไม่มีสองคนในจำนวนนี้ที่เห็นพ้องกัน แต่ละคนต่างยืนกรานในมุมมองของตนเอง โดยประกาศว่ามุมมองเหล่านั้นสอดคล้องกับพระคัมภีร์ ทุกคนต่างกระตือรือร้นที่จะนำเสนอความคิดเห็นของตนเองและประกาศมันออกไป พวกเขาได้รับแจ้งว่าศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาไม่ได้เดินทางมาไกลถึงเพียงนี้เพื่อฟังพวกเขา แต่มาเพื่อสอนความจริงให้พวกเขา นายอาร์โนลด์ยืนยันว่า หนึ่งพันปี ในวิวรณ์บทที่ 20 ได้ผ่านพ้นไปแล้ว และ หนึ่งร้อยสี่สิบสี่พัน ที่กล่าวถึงในวิวรณ์คือผู้ที่ถูกชุบชีวิตขึ้นเมื่อพระคริสต์ฟื้นคืนพระชนม์

GSAM 268นายอาร์โนลด์คัดค้านพิธีกรรม

GSAM 268.2เมื่อสัญลักษณ์แห่งการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าอยู่ต่อหน้ากลุ่มผู้นี้ และเมื่อพวกเขากำลังจะระลึกถึงความทุกข์ทรมานของพระองค์ นายอาร์โนลด์ก็ลุกขึ้นและกล่าวว่า เขาไม่เชื่อในสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำ — ว่าพิธีมหาสนิทเป็นความต่อเนื่องของพิธีปัสกา ซึ่งควรจัดขึ้นเพียงปีละครั้งเท่านั้น

GSAM 268.3ความเห็นที่ขัดแย้งกันอย่างแปลกประหลาดนี้ได้ก่อให้เกิดความหนักอึ้งต่อใจนางไวท์ เธอรู้ดีว่านายอาร์โนลด์นั้นผิด และความเศร้าโศกอันใหญ่หลวงได้กดทับจิตใจเธอ เพราะดูเหมือนว่าพระเจ้าถูกทำให้เสื่อมเสียเกียรติ บางคนเกรงว่าเธอกำลังจะสิ้นใจ แต่ศาสนาจารย์เบทส์ ไวท์ แชมเบอร์เลน กอร์นีย์ และเอดสัน ได้อธิษฐานเผื่อเธอ และพระเจ้าได้ทรงฟังคำอธิษฐานของผู้รับใช้ของพระองค์ด้วยพระเมตตา และเธอก็ฟื้นคืนสติ แสงสว่างจากสวรรค์ได้ส่องลงมาบนตัวเธอ และเธอจึงไม่รับรู้สิ่งต่างๆ ของโลกนี้ในไม่ช้า ขณะที่อยู่ในสภาพนี้ เธอได้รับการเปิดเผยให้เห็นถึงข้อผิดพลาดบางประการของผู้ที่อยู่ในที่นั้น รวมถึงความจริงที่ตรงกันข้ามกับข้อผิดพลาดเหล่านั้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามุมมองที่ขัดแย้งกันเหล่านี้ ซึ่งพวกเขาอ้างว่าสอดคล้องกับพระคัมภีร์ แท้จริงแล้วเป็นเพียงตามความเห็นส่วนตัวของพวกเขาต่อพระคัมภีร์เท่านั้น และพวกเขาต้องละทิ้งข้อผิดพลาดของตน และรวมตัวกันบนข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สาม การประชุมจบลงอย่างรุ่งโรจน์; ความจริงได้รับชัยชนะ ผู้ที่ถือความเห็นที่แตกต่างอย่างแปลกประหลาดเหล่านี้ได้ยอมรับความผิดพลาดของตนเอง และรวมตัวกันบนความจริงในปัจจุบันของข้อความทูตสวรรค์องค์ที่สาม และพระเจ้าได้ประทานพรแก่พวกเขาอย่างใหญ่หลวง

GSAM 269นิมิตพร้อมการใช้พระคัมภีร์อย่างน่าอัศจรรย์

GSAM 269.1คำบรรยายต่อไปนี้เกี่ยวกับการประชุมครั้งนี้ถูกให้โดยนายอเล็กซานเดอร์ รอสส์ เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1884 ซึ่งเป็นหนึ่งในสามสิบห้าคนที่เข้าร่วมการประชุมเล็กๆ นี้ เขากล่าวว่า:—

GSAM 269.2“นางไวท์ ขณะอยู่ในนิมิต ได้ลุกขึ้นยืนและถือพระคัมภีร์ของครอบครัวด้วยมือซ้าย; หนังสือนั้นมีขนาดปกติ ขณะถือหนังสือเปิดไว้สูงเหนือศีรษะ โดยไม่มองไปที่หนังสือนั้น ด้วยมือขวาเธอจะพลิกจากข้อหนึ่งไปยังอีกข้อหนึ่ง และวางนิ้วลงบนข้อพระคัมภีร์นั้น แล้วท่องซ้ำข้อนั้น ผมได้ดูข้อพระคัมภีร์หลายข้อเพื่อตรวจสอบว่าเธอกำลังท่องข้อที่เธอชี้อยู่หรือไม่ ทุกข้อได้รับการตรวจสอบโดยผมเองหรือบางคนในกลุ่ม ในทุกกรณี เธอไม่เพียงแต่ท่องซ้ำข้อความที่เธอชี้ แต่ยังทำเช่นนั้นในขณะที่ตาเธอมองขึ้นด้านบนและไปในทิศทางตรงข้ามกับพระคัมภีร์ ข้อความเหล่านี้ที่เธอท่องซ้ำได้ทำลายทฤษฎีผิดๆ ของผู้รักษาวันสะบาโตที่รวมตัวกันที่โวลนีย์ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1848 และทำให้เราสามัคคีกันในความจริง”

GSAM 269.3จริง ๆ แล้ว ใครก็ตามที่ไม่ยอมละทิ้งความผิดพลาดในหลักคำสอน ซึ่งได้รับการแก้ไขในสถานการณ์เช่นนี้ ด้วยข้อความที่ชัดเจนจากพระคัมภีร์ และด้วยวิธีที่น่าทึ่งเช่นนี้ ย่อมเป็นคนที่ยากจะโน้มน้าวใจ กลุ่มผู้รักษาวันสะบาโตในเขตออสเวโกนี้ หลังจากที่ความผิดพลาดของพวกเขาได้รับการแก้ไขแล้ว และพวกเขารวมตัวกันบนความจริง ก็ออกเดินทางจากที่ประชุมนั้นเพื่อเผยแพร่แสงสว่างให้ผู้อื่น ผลลัพธ์นั้นย่อมเป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่านี่คืองานของพระเจ้า ซาตานพร้อมเสมอที่จะแบ่งแยก ทำให้สับสน และกระจายออกไป ด้วยวิธีการใดก็ตามที่เขาสามารถใช้ได้ “พระเจ้าไม่​ใช่​​ผู้​ก่อให้​เกิดความสับสนวุ่นวาย ​แต่​ทรงเป็นผู้ก่อให้​เกิดสันติ​สุข​ เหมือนที่​ได้​​เกิดขึ้นในบรรดาคริสตจักรแห่งวิ​สุทธิ​ชนนั้น”³

GSAM 270กรณีการรักษาที่มหัศจรรย์

GSAM 270.1หลังการประชุมที่กล่าวถึงข้างต้นแล้ว ได้มีการจัดประชุมในเขตเมดิสัน, พอร์ต กิบสัน, พอร์ต ไบรอน, และในนครนิวยอร์ก ต่อมาได้มีการประชุมทั่วไปในรัฐคอนเนติคัต ที่บางสถานที่เหล่านี้ พระเจ้าได้มาอยู่ใกล้ผู้รับใช้ของพระองค์อย่างยิ่ง และพลังการรักษาของแพทย์ผู้ยิ่งใหญ่ได้มาสู่ผู้ป่วย เพื่อตอบรับคำอธิษฐานอย่างจริงใจของประชากรของพระองค์ ขณะที่พวกเขาปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในจดหมายของยากอบ⁴ แม้แต่ผู้ที่แพทย์วินิจฉัยว่าไม่มีทางรักษาได้ ก็ได้รับการรักษาจากโรคภัยของพวกเขา เหตุการณ์ลักษณะเช่นนี้ได้เกิดขึ้นบ่อยครั้งในช่วงเวลาต่าง ๆ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1845 เป็นต้นมา

GSAM 270ผู้บุกเบิกทนต่อความยากลำบาก

GSAM 270.2ศาสนาจารย์ไวท์ ในนิตยสาร Review and Herald วันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1880 เมื่อกล่าวถึงยุคสมัยของผู้บุกเบิก ได้กล่าวว่า:—

GSAM 270.3“ในช่วงต้นของการทำงานของเรา เราต้องทนทุกข์จากความหิวเพราะขาดอาหารที่เหมาะสม และทนความหนาวเพราะขาดเสื้อผ้าที่เหมาะสม เราถึงขั้นต้องสละสิ่งจำเป็นในชีวิตเพื่อเก็บเงินไว้สำหรับงานของพระเจ้า ในขณะเดียวกัน เราต้องทำงานอย่างหนักหน่วงเพื่อบรรลุปริมาณงานอันมหาศาลที่ดูเหมือนจำเป็นจะต้องทำ ไม่ว่าจะเป็นการเขียน การบรรณาธิการ การเดินทาง และการเทศนาจากรัฐหนึ่งไปยังอีกรัฐหนึ่ง”

GSAM 270.4ปี ค.ศ. 1848 เป็นปีที่น่าจดจำ ไม่เพียงแต่ในประวัติศาสตร์ของขบวนการการเสด็จมา แต่ยังในด้านการเมืองด้วย ความจริงในข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สามได้รับการกำหนดไว้อย่างชัดเจน และทางต่าง ๆ ก็กำลังเปิดออกเพื่อส่งเสริมงานให้ก้าวหน้า ในช่วงเวลานี้ เหตุการณ์ในโลกทางศีลธรรมและการเมืองกำลังก่อตัวขึ้นในลักษณะที่คาดว่าจะดึงดูดความสนใจของนักศึกษาคำพยากรณ์ให้ตื่นตัวขึ้นอีกครั้ง ไม่เพียงแต่มีความสับสนวุ่นวายอย่างยิ่งในหมู่ประเทศต่างๆ ของโลกเก่า แต่ที่ไฮด์สวิลล์ ในเขตเวย์น รัฐนิวยอร์ก ก็เริ่มมีการปรากฏตัวของลัทธิวิญญาณนิยมสมัยใหม่ ซึ่งนักศึกษาพระคัมภีร์กล่าวว่าต้องเป็น “วิญญาณของปีศาจ ซึ่งจะรวบรวมประเทศต่างๆ บนโลกมาสู่การรบในวันของพระเจ้า”

GSAM 271ความสับสนของชาติต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1848

GSAM 271.1เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 เมื่อขุนนางในราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ ฟิลิปป์ แห่งฝรั่งเศส รวมตัวกันรอบพระองค์ พระองค์ตรัสว่า: “ข้าพเจ้าไม่เคยนั่งบนบัลลังก์จักรวรรดิอย่างมั่นคงเท่าคืนนี้” ในยามพลบค่ำของวันถัดมา เขาสวม “แจ็กเก็ตทหารเรือ” และปลอมตัวเป็นคนขับรถม้าเช่า ก่อนจะหลบหนีออกนอกกำแพงเมืองปารีส เพื่อหาที่หลบภัยเพื่อความปลอดภัยส่วนตัว สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่และกะทันหันนี้ กล่าวกันว่าเกิดจากความเคลื่อนไหวบางอย่างของเขาที่สนับสนุนการยึดครองอำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปา ซึ่งทำให้ประชาชนและทหารของเขาไม่พอใจ ในวันนั้น เขาได้จัดพิธีตรวจพลทหารใหญ่ของกองทัพฝรั่งเศสในกรุงปารีสเสร็จสิ้นแล้ว และเมื่ออาวุธถูกจัดเรียงเรียบร้อย เขาก็กลับเข้าวัง แต่ทันใดนั้น เด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งก็กระโดดขึ้นบนปืนใหญ่ โบกธงสามสี พร้อมร้องว่า “โค่นล้มพระสันตะปาปา! โค่นล้มพระสันตะปาปา!!” ทหารรับคำร้องนั้นและส่งต่อกันอย่างรวดเร็วไปตามแนวทหาร ความดังของเสียงร้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมีเสียงร้องว่า “และโค่นล้มกษัตริย์!” ตามมาด้วย ในไม่กี่ชั่วโมง กรุงปารีสทั้งเมืองก็กลายเป็นฉากแห่งความวุ่นวายอย่างรุนแรง ทหารถือปืนในมือ พร้อมด้วยกลุ่มผู้ชุมนุม กำลังวิ่งกรูกันไปยังพระราชวังของกษัตริย์ เมื่อพระองค์ได้รับทราบถึงความวุ่นวายดังกล่าว จึงรีบหลบหนีไปโดยปลอมตัว

GSAM 271ประเทศต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้

GSAM 271.2ความวุ่นวายและความไม่สงบในฝรั่งเศสแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปยังประเทศอื่น ๆ ปรัสเซีย ฮันโนเวอร์ ซาร์ดิเนีย ซิซิลี นาโปลี เวนิส ลอมบาร์ดี ทอสคานา และกรุงโรม ต่างก็ได้รับอิทธิพลจากจิตวิญญาณของฝูงชนเดียวกัน ภายในสามเดือน ยุโรปทั้งทวีปก็อยู่ในภาวะปั่นป่วน และมีจักรวรรดิและราชอาณาจักรกว่าสามสิบแห่งที่ตกอยู่ในความวุ่นวายอย่างรุนแรง บัลลังก์ถูกเผาบนท้องถนน กษัตริย์และจักรพรรดิต่างหลบหนีและซ่อนตัวด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียชีวิต นักการเมืองคาดการณ์ว่าจะเกิดการปฏิวัติทั่วไปในรัฐบาลทั่วโลก

GSAM 272.1นักเทศน์หลายคนในคริสตจักรแอ๊ดเวนตีสที่ยังไม่เคยได้ยินถึงข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ได้เห็นความสับสนวุ่นวายนี้ และสันนิษฐานว่านี่คงเป็นการรวมตัวของชาติต่าง ๆ เพื่อ “สงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ​ผู้​ทรงฤทธานุภาพสูงสุด”⁵

GSAM 272การค้นพบข้อความการประทับตรา

GSAM 272.2พอดีในช่วงเวลานี้ คริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสกำลังเรียนรู้จากพระคัมภีร์ว่า วันสะบาโตตามบัญญัติข้อที่สี่คือเครื่องหมาย หรือตราประทับ ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ และว่าเวลาได้มาถึงแล้วสำหรับการประกาศข้อความการประทับตราตามวิวรณ์ 7:1-4 และพวกเขากำลังคิดหาวิธีและวิธีการเพื่อนำข้อความนี้ไปเผยแพร่ให้ประชาชนได้รับรู้ ในขณะที่ผู้เชื่อวันเสาร์กำลังเตรียมตัวสำหรับงานนี้ ชาวแอ๊ดเวนตีสวันแรกกลับกล่าวว่า “ข้อความการประทับตราของพวกคุณมาช้าเกินไปแล้ว เพราะการรบในวันใหญ่และการเสด็จมาจริงของพระเจ้าอยู่ใกล้เราแล้ว”

GSAM 272ความวุ่นวายสงบลงอย่างกะทันหัน

GSAM 272.3ประมาณสามเดือนต่อมา ความวุ่นวายท่ามกลางชาติต่าง ๆ ก็สงบลง แต่ไม่ใช่เพราะการแก้ไขข้อขัดแย้งของพวกเขา แต่ด้วยวิธีที่นักข่าวเองก็ไม่อาจอธิบายได้ เกี่ยวกับปัญหาครั้งนี้ ฮอเรซ กรีลีย์ ในหนังสือพิมพ์ New York Tribune ได้กล่าวว่า: “มันเป็นความประหลาดใจอย่างยิ่งสำหรับเราทุกคนว่าอะไรได้ก่อให้เกิดความสับสนระหว่างประเทศต่าง ๆ ขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนั้น แต่สิ่งที่ทำให้มันหยุดลงนั้น ยิ่งเป็นความประหลาดใจยิ่งกว่า”

GSAM 272วุฒิสมาชิกโชตเกี่ยวกับสถานการณ์ในโลกเก่า

GSAM 272.4เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1851 เราพบว่าวุฒิสมาชิกโชต ได้กล่าวในคำปราศรัยต่อหน้ารัฐสภาสหรัฐอเมริกา โดยอ้างถึงสถานการณ์ในโลกเก่า และกล่าวว่า:

GSAM 272.4“ท่านย่อมเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า สถานการณ์และภาพลักษณ์นั้นเป็นอย่างไร ที่เงา เมฆ และความมืดมิดดูเหมือนจะปกคลุมอยู่; ว่ามันไม่มั่นคงเพียงใด ในสายตาผม ดูเหมือนว่าสิทธิพิเศษของราชวงศ์ สิทธิของมนุษย์ และความโกรธแค้นที่ถูกเก็บสะสมมานานนับพันปี กำลังจะชักดาบออกมาเพื่อต่อสู้ในสงครามที่เลือดจะไหล ‘จนถึงบังเหียนม้า’ ดังในนิมิตวันสิ้นโลก และในสงครามนั้น มนุษยชาติทั้งมวลจะสูญสิ้นไป; ในสงครามนั้น ระฆังใหญ่แห่งเวลาจะดังขึ้นอีกหนึ่งชั่วโมง; ในสงครามนั้น สังคมเองจะถูกทดสอบด้วยไฟและเหล็ก เพื่อพิสูจน์ว่ามันเป็นไปตามธรรมชาติและพระเจ้าของธรรมชาติหรือไม่”

GSAM 273“คำให้การ” วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848

GSAM 273.1แม้ว่าผู้ที่อ้างว่าความวุ่นวายในหมู่ประเทศต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1848 เป็นสัญญาณบ่งชี้การเสด็จมาของพระเจ้า จะต้องเผชิญกับความผิดหวังอย่างน่าเศร้า แต่สำหรับชาวเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสที่อ้างว่าเวลาที่ “ดวงตราของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์​อยู่” จะถูกมอบให้แก่ประชาชนได้มาถึงแล้วนั้น เป็นอย่างไร? เพื่อตอบคำถามนี้ เราขอยกคำพูดจากหนังสือเล็กที่ศาสนาจารย์โจเซฟ เบทส์ ได้ตีพิมพ์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1849 เมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848 เขากล่าวว่า:—

GSAM 273.2“กลุ่มพี่น้องชายและหญิงจำนวนน้อยได้รวมตัวกันในการประชุมที่เมืองดอร์เชสเตอร์ ใกล้เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ก่อนที่การประชุมจะเริ่มขึ้น บางคนในหมู่เราได้พิจารณาจุดสำคัญบางประการในข้อความเรื่องการประทับตรา มีความเห็นต่างกันเล็กน้อยเกี่ยวกับความถูกต้องของคำอธิบายคำว่า ‘ขึ้น’ และอื่นๆ และเนื่องจากเราได้นำเรื่องการเผยแพร่ข้อความนี้มาเป็นหัวข้อในการอธิษฐานที่การประชุมท็อปแชม [รัฐเมน] เมื่อไม่นานก่อนหน้านั้น และวิธีการเผยแพร่ยังไม่ชัดเจนเพียงพอ เราจึงตัดสินใจร่วมกันที่จะนำเรื่องทั้งหมดนี้ไปฝากไว้กับพระเจ้า หลังจากใช้เวลาสักพักในการอธิษฐานอย่างจริงจังเพื่อขอความสว่างและคำแนะนำ พระเจ้าได้ประทานสิ่งต่อไปนี้แก่นางไวท์ในนิมิต”

GSAM 273.2เราขออ้างอิงคำพูดตามที่เธอได้กล่าวไว้ขณะอยู่ในนิมิต:—

GSAM 274คำพูดในนิมิต

GSAM 274.1“แสงสว่างนั้นปรากฏขึ้นที่ใด? ขอให้ทูตสวรรค์ของท่านสอนเราว่าแสงสว่างนั้นปรากฏขึ้นที่ใด มันเริ่มต้นจากสิ่งเล็กๆ เมื่อท่านประทานแสงสว่างหนึ่งต่อหนึ่ง คำพยานและบัญญัติสิบประการนั้นเชื่อมโยงกัน ไม่สามารถแยกออกจากกันได้; สิ่งแรกที่ปรากฏคือบัญญัติสิบประการของพระเจ้า พระองค์ทรงพอพระทัยเมื่อพระบัญญัติของพระองค์เริ่มปรากฏขึ้นอย่างเข้มแข็ง และที่รกร้างว่างเปล่าเริ่มได้รับการฟื้นฟู จากความอ่อนแอ มันได้กลายเป็นความแข็งแกร่งจากการค้นคว้าพระวจนะของพระองค์ การทดสอบต่อมันนั้นเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น นี่คือตราประทับ! มันกำลังปรากฏขึ้น! มันเกิดขึ้น เริ่มต้นจากทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น เหมือนดวงอาทิตย์ ที่แรกเริ่มเย็น แต่ค่อยๆ ร้อนขึ้นและส่งรังสีออกมา เมื่อความจริงนั้นเกิดขึ้น มีแสงเพียงเล็กน้อยในนั้น แต่มันได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โอ้ พลังของรังสีเหล่านี้! มันกำลังเติบโตขึ้นในความแข็งแกร่ง น้ำหนักและแสงสว่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่ความจริงนั้น เพราะมันจะคงอยู่ตลอดกาล เมื่อไม่จำเป็นต้องใช้พระคัมภีร์อีก มันเกิดขึ้นที่ทิศตะวันออก เริ่มต้นด้วยแสงสว่างเล็กๆ แต่ลำแสงของมันมีพลังรักษา โอ้ ความจริงนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด มันจะสูงสุดเมื่อพวกเขาเข้าสู่ดินแดนอันดีงาม แต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งพวกเขาได้รับการทำให้เป็นอมตะ มันเริ่มต้นจากทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น เดินตามเส้นทางของมันเหมือนดวงอาทิตย์ แต่ไม่เคยตก

GSAM 274.2“เหล่าทูตสวรรค์กำลังควบคุมลมทั้งสี่ทิศ พระเจ้าคือผู้ทรงยับยั้งฤทธิ์อำนาจเหล่านั้น เหล่าทูตสวรรค์ยังไม่ได้ปล่อยมือ เพราะผู้บริสุทธิ์ยังไม่ได้รับการประทับตราทั้งหมด เมื่อมีคาเอลลุกขึ้น ความวุ่นวายนี้จะแผ่ไปทั่วทั้งโลก เพราะพวกเขากำลังจะปล่อยลมออกมาแล้ว แต่ยังถูกยับยั้งไว้เพราะผู้บริสุทธิ์ยังไม่ได้รับการประทับตรา ใช่แล้ว จงประกาศสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยิน และพระพรของพระเจ้าจะติดตามมา ดูเถิด! แสงนั้นกำลังเพิ่มขึ้นอย่างทรงพลัง และยิ่งสว่างขึ้นเรื่อยๆ”⁶

GSAM 274.3หลังจากออกจากนิมิตนี้ นางไวท์ได้กล่าวกับสามีของเธอว่า

GSAM 274.3“ฉันมีข้อความสำหรับคุณ คุณต้องเริ่มพิมพ์หนังสือพิมพ์เล็กๆ และส่งไปให้ประชาชน ให้มันมีขนาดเล็กในขั้นต้น แต่เมื่อประชาชนอ่านแล้ว พวกเขาจะส่งเงินมาให้คุณเพื่อพิมพ์ต่อ และมันจะประสบความสำเร็จตั้งแต่แรก จากจุดเริ่มต้นเล็กๆ นี้ ฉันได้รับการเปิดเผยว่ามันจะเหมือนสายน้ำแห่งแสงที่ไหลไปทั่วทั้งโลก”

GSAM 275ความสงสัยจากมุมมองของมนุษย์

GSAM 275.1คำพยากรณ์เหล่านี้ถูกกล่าวขึ้นในปี ค.ศ. 1848 เกี่ยวกับการเกิดขึ้นและการแพร่กระจายของความจริงเกี่ยวกับวันสะบาโต หากมองสถานการณ์จากมุมมองของมนุษย์ในเวลานั้น เหตุผลจะบอกว่า “คำพยากรณ์นั้นจะไม่มีวันเป็นจริงได้” มีชายคนหนึ่งกล่าวกับผู้ทำงานของเราคนหนึ่งไม่นานหลังจากคำพยากรณ์นั้นถูกกล่าวขึ้นว่า “คุณจะต้องใช้เวลา 144,000 ปีเพื่อทำสิ่งที่คุณเสนอ” “อะไร!” พวกเขาจะพูดว่า “ผู้ประกาศข่าวสามคน—ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยา ศาสนาจารย์เบทส์—ทุกคนไม่มีเงินสักบาท มีผู้ติดตามน้อยกว่าหนึ่งร้อยคน ซึ่งทุกคนก็ขาดแคลนเงินเช่นกัน ออกไปพร้อมหนังสือแผ่นพับเรื่องวันสะบาโตจำนวนไม่กี่ร้อยเล่ม ที่มีความยาวแปดสิบหน้า เพื่อส่งข้อความเตือนไปยังทั้งโลก! สมมติฐานที่ไร้เหตุผล!” ในขณะที่ผู้ที่คิดเช่นนั้นกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้!” ความเชื่อในข้อความและคำพยานแห่งความสำเร็จที่มั่นใจได้กลับกล่าวว่า “ในพระนามของพระเจ้าแห่งอิสราเอล สิ่งนี้จะสำเร็จ! และด้วยการวางใจในพระกำลังของพระองค์ สิ่งนี้ต้องสำเร็จ!”

GSAM 275วิธีที่นิตยสารแรกของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสถูกพิมพ์ขึ้น

GSAM 275.2ตั้งแต่เวลาที่คำพยานเกี่ยวกับงานพิมพ์ถูกประกาศออกมา ผู้ที่ถือวันเสาร์เป็นวันศักดิ์สิทธิ์ได้อธิษฐานมากมาย ขอให้พระเจ้าทรงเปิดทางสำหรับการพิมพ์ “หนังสือพิมพ์เล็กๆ” นี้ สิ่งที่ขาดแคลนที่สุดคือเงินเพื่อรับประกันการพิมพ์ฉบับแรก ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1849 ศาสนาจารย์ไวท์มีโอกาสตัดหญ้าทิโมธี 40 เอเคอร์ ด้วยเคียวมือ ในราคา 75 เซนต์ต่อเอเคอร์ และด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถผลิตฉบับแรกของวารสารเล็กๆ นี้ได้ อาจไม่ผิดที่ที่จะแทรกสำเนาหน้าแรกของวารสารเล็กๆ นี้ไว้ ณ จุดนี้ ผู้อ่านจะสังเกตเห็นในคอลัมน์แรกถึงคำพูดของศาสนาจารย์ไวท์ ที่เขากล่าวว่า “ทางยังไม่ได้เปิดให้เริ่มงานจนกระทั่งตอนนี้” และท่านยังสามารถเห็นได้ว่าการเสียสละของเขานั่นเองที่ “เปิดทาง” ขึ้นมา

GSAM 276คำเล่าเรื่องของคุณนายไวท์เกี่ยวกับฉบับแรกๆ

GSAM 276.1นางไวท์กล่าวถึงจุดเริ่มต้นของงานพิมพ์ว่า:—

GSAM 276.2“สามีของฉันเริ่มพิมพ์หนังสือพิมพ์ขนาดเล็กที่เมืองมิดเดิลทาวน์ ซึ่งห่างจากเมืองร็อกกี้ฮิลล์ รัฐคอนเนติคัต 8 ไมล์ และเขามักเดินไป-กลับระยะทางนี้บ่อยครั้ง แม้ตอนนั้นเขาจะเดินไม่สะดวก เมื่อเขานำฉบับแรกจากโรงพิมพ์มา เราทุกคนก็ก้มตัวลงรอบๆ ฉบับนั้น และขอพระเจ้าด้วยใจที่ถ่อมตัวและน้ำตาที่ไหลริน ให้พระพรของพระองค์สถิตอยู่เหนือความพยายามอันอ่อนแอของผู้รับใช้ของพระองค์ จากนั้น เขาก็ส่งหนังสือพิมพ์นี้ไปยังทุกคนที่เขาคิดว่าอาจอ่านมัน และนำมันไปส่งที่สำนักงานไปรษณีย์ในถุงผ้า ทุกฉบับถูกนำจากมิดเดิลทาวน์ไปยังร็อกกี้ฮิลล์ และก่อนที่จะเตรียมส่งไปสำนักงานไปรษณีย์เสมอ เขาจะวางหนังสือพิมพ์เหล่านั้นลงต่อหน้าพระเจ้า และอธิษฐานอย่างจริงใจ พร้อมด้วยน้ำตา เพื่อขอให้พระเจ้าประทานพรแก่ผู้ส่งสารที่เงียบสงบเหล่านี้ ไม่นานนัก ก็มีจดหมายมาพร้อมด้วยเงินเพื่อสนับสนุนการพิมพ์หนังสือพิมพ์ และข่าวดีว่าวิญญาณมากมายได้ยอมรับความจริง”⁷

GSAM 276คำทำนายเกี่ยวกับการสนับสนุนนิตยสารเป็นจริง

GSAM 276.3ด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้งกว่าความสนใจธรรมดา เราจึงนำเสนอบทความหน้าแรกของนิตยสารฉบับแรกที่เผยแพร่โดยคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส เล่มทั้งหมดของ The Present Truth ประกอบด้วยสิบเอ็ดฉบับ ฉบับละแปดหน้า สองคอลัมน์ต่อหน้า เนื้อหาที่อ่านได้บนหน้ามีขนาดสี่และห้าส่วนแปดต่อแปดนิ้ว ฉบับที่ 1 และ 4 พิมพ์ขึ้นในเดือนกรกฎาคม สิงหาคม และกันยายน ที่เมืองมิดเดิลทาวน์ รัฐคอนเนติคัต ฉบับที่ 5 ถึง 9 พิมพ์ขึ้นที่เมืองออสเวโก รัฐนิวยอร์ก และมีวันที่พิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1849 และเดือนมีนาคม เมษายน และพฤษภาคม ค.ศ. 1850 ฉบับที่ 11 มีวันที่พิมพ์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1850 และพิมพ์ขึ้นที่เมืองปารีส รัฐเมน ในฉบับที่ 6 ศาสนาจารย์ไวท์กล่าวว่า “ระหว่างการพิมพ์สี่ฉบับแรก มีเงินเข้ามามากเกินพอที่จะจ่ายค่าหนังสือพิมพ์ทั้งหมด เงินดังกล่าวได้ถูกใช้เพื่อจ่ายค่าใช้จ่ายในการเข้าร่วมการประชุมต่าง ๆ ที่เราได้เข้าร่วม” ในปี ค.ศ. 1849 ภายใต้อิทธิพลของนิตยสารเหล่านี้ และงานบุกเบิกของศาสนาจารย์เบทส์ มีผู้คนจำนวนมากยอมรับข้อความนี้ในรัฐเวอร์มอนต์ มิชิแกน และรัฐอื่น ๆ

GSAM 278.1เพื่อเปรียบเทียบกับสถานการณ์ของงานที่ดูไม่มีความหวังในปี ค.ศ. 1848 เราจะพิจารณาสถานการณ์บางประการที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1905 เพื่อที่จะสามารถประเมินผลลัพธ์สุดท้ายของเรื่องนี้ได้อย่างถูกต้องยิ่งขึ้น ว่าผู้ที่คัดค้านจุดเริ่มต้นอันเรียบง่ายของข่าวสารนั้นถูกต้องหรือไม่ หรือว่าพระเจ้าแห่งสวรรค์ผู้ตรัสผ่านผู้รับใช้ของพระองค์เกี่ยวกับ “การเพิ่มขึ้น” ของพลังในการ “ประทับตรา” นั้นถูกต้อง

GSAM 278ความก้าวหน้าของงานพิมพ์

GSAM 278.2ความจริงนี้กำลังถูกประกาศและพิมพ์ออกในประมาณสี่สิบภาษาหลักของโลก แทนที่จะมีผู้รับใช้เพียงสามคน ปัจจุบันมีมากกว่า 600 คน เมื่อนับทั้งผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งและผู้ได้รับใบอนุญาต นอกเหนือจากอีกหลายร้อยคนที่ทำงานเป็นแพทย์ ผู้ทำงานพระคัมภีร์ ครู และมิชชันนารีทางการแพทย์ วรรณกรรมของนิกายนี้ได้รับการเผยแพร่ผ่านนิตยสารต่าง ๆ กว่าห้าสิบฉบับ ซึ่งพิมพ์ขึ้นในสำนักพิมพ์เกือบยี่สิบแห่งที่ตั้งอยู่ในยุโรป เอเชีย แอฟริกา อเมริกาเหนือและใต้ หมู่เกาะแปซิฟิก และออสเตรเลีย ในสำนักพิมพ์เหล่านี้ มีหนังสือ แผ่นพับ และใบปลิวต่าง ๆ ที่พิมพ์ขึ้นกว่าหนึ่งพันหนึ่งร้อยฉบับ หากต้องการได้รับสำเนาของแต่ละเล่ม พร้อมทั้งนิตยสารเป็นเวลาหนึ่งปี จะต้องใช้เงินประมาณ $340 แทนที่จะมีผู้ติดตามเพียงหนึ่งร้อยคน ปัจจุบันมีผู้ชื่นชมยินดีในความจริงนี้เกือบ 100,000 คน จริงๆ แล้วข้อความนี้ เหมือนกับดวงอาทิตย์ที่กำลัง “ขึ้น” และเราอาจกล่าวได้ ด้วยภาษาของคำพยานในปี 1848 ว่า “โอ้ พลังของแสงเหล่านี้!”

GSAM 278สภาพของชาติต่างๆ

GSAM 278.3ในขณะที่ข่าวสารนี้ได้แพร่กระจายไปเช่นนี้ สภาพของชาติต่าง ๆ เป็นอย่างไร? ตั้งแต่เวลานั้นเป็นต้นมา ในหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ เราได้อ่านข่าวเกี่ยวกับสงครามใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในยุโรปในไม่ช้าบ่อยครั้ง แม้จะมีความขัดแย้งที่นี่ และการปะทุขึ้นที่นั่น แต่ “พายุหมุน” ใหญ่ก็ถูกยับยั้งไว้ — “ลมทั้งสี่ทิศ” ไม่ได้รับอนุญาตให้พัดพร้อมกัน “จนกว่าผู้รับใช้ของพระเจ้าจะได้รับการประทับตรา” ว่าปัจจัยแห่งความขัดแย้งและสงครามนั้นมีอยู่ แต่ยังไม่ปะทุขึ้นเพราะถูกควบคุมไว้ เป็นสิ่งที่ทุกคนเห็นได้ชัด

GSAM 279.1เฮนรี วอร์ด บีเชอร์ ก่อนที่จะเสียชีวิตไม่นาน ได้เรียกการรักษาทหารจำนวนมากในยุโรปนี้ว่า “การดูดเลือดชีวิตไว้ล่วงหน้า ด้วยความกลัวว่ามันจะถูกหลั่ง” เขาเปรียบเทียบสถานการณ์ระหว่างประเทศต่าง ๆ ที่เต็มไปด้วยความแค้นและความเกลียดชัง รวมถึงท่าทีข่มขู่ต่อกัน ว่าเป็น “ทางตัน” ที่เกิดจากกลุ่มคนที่ยื่นมีดสั้นจ่ออกอกกัน แต่ไม่มีใครกล้าโจมตี เพราะกลัวว่าจะถูกโจมตีกลับ “แต่” เขากล่าว “หนึ่งในพวกเขาจะเห็นโอกาสที่เหมาะสมในการโจมตีในไม่ช้า และเมื่อนั้นการต่อสู้แบบมั่วซั่วก็จะเกิดขึ้น”

GSAM 279การเปรียบเทียบอุปกรณ์สงคราม

GSAM 279.2ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1848 อุปกรณ์สงครามได้ถูกสร้างขึ้น เมื่อเทียบกับอุปกรณ์เหล่านี้แล้ว แม้แต่อุปกรณ์ที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 1848 ก็จะถือเป็นเพียงของเล่นในปัจจุบัน “Peace Association” ของอเมริกา ในการเรียกร้องให้จัดกิจกรรมสันติภาพในวันสันติภาพ — วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1895 — ได้กล่าวว่า: “ปัจจุบัน แม้จะมีความก้าวหน้าอย่างชัดเจนในอารยธรรม แต่ในทางกลับกัน การเตรียมการสงครามระหว่างประเทศต่าง ๆ กลับมีมากขึ้นกว่าที่เคยมีมา”

GSAM 279พลเอกไมลส์เกี่ยวกับการเตรียมการสงคราม

GSAM 279.3พลเอกเนลสัน เอ. ไมลส์ ในคำปราศรัยที่การประชุมมวลชนในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1904 ได้กล่าวว่า:—

GSAM 279.4“ในยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความก้าวหน้าและความเจริญทางอารยธรรมที่ชาญฉลาดและประณีตนี้ เราคงยินดีที่จะเชื่อว่าภาระและอันตรายจากสงครามได้ลดลงแล้ว; แต่แม้จะดูแปลกประหลาดเพียงใด ก็ไม่เคยมีช่วงเวลาใดในประวัติศาสตร์โลกที่ความมั่งคั่งถูกใช้ไปอย่างสิ้นเปลืองในการเตรียมการสงครามมากเท่านี้ หรือมีทหารหลายล้านคนที่ได้รับการฝึกฝน มีทักษะ และวินัย พร้อมด้วยอาวุธที่ทำลายล้างมากที่สุด ถูกดึงตัวออกจากวิถีชีวิตอุตสาหกรรมที่สงบสุขมากเท่าปัจจุบันนี้”

GSAM 280.1แต่พายุสงครามยังคงล่าช้าอยู่ ในขณะที่งานการประทับตรายังคงดำเนินต่อไป