บทที่ 6 — ข้อความและผู้ส่งสาร

GSAM 108.1“จงเขียนนิ​มิ​​ตนั้นลงไป จงเขียนไว้บนแผ่นป้ายให้​กระจ่าง​ ​เพื่อให้​​คนที่วิ่​งอ่านได้​คล่อง​ เพราะว่านิ​มิ​​ตนั้นยังรอเวลาที่กำหนดไว้ ​แต่​​ในที่สุด​ มั​นก็จะกล่าวออกมา มันไม่​มุสา​ ถ้าดูช้าไป ​ก็​จงคอยสักหน่อย มันจะบังเกิดขึ้นเป็นแน่ คงไม่ล่าช้านัก”¹

GSAM 108.2“แล้วข้าพเจ้าได้​เห็นทูตสวรรค์​อี​กองค์​หนึ่งที่​บิ​นอยู่ในท้องฟ้า เพื่อประกาศข่าวประเสริฐอันเป็นอมตะแก่คนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลก ​แก่​​ทุ​กชาติ ​ทุ​กตระกูล ​ทุ​กภาษา และประชากร ท่านประกาศด้วยเสียงอันดังว่า ‘จงยำเกรงพระเจ้า และถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ เพราะถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว และจงนมัสการพระองค์ “​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ​แผ่​นดินโลก ​ทะเล​” และบ่อน้ำพุ​ทั้งหลาย​’”²

GSAM 108.3ผู้ที่ประกาศการเสด็จมาครั้งนี้อ้างว่า “นิมิต” นี้พร้อมด้วย “เวลาที่กำหนดไว้” ซึ่งผู้เผยพระวจนะฮาบากุกได้กล่าวถึงนั้น รวมถึงนิมิตในคำพยากรณ์ของดาเนียลและผู้เขียนหนังสือวิวรณ์ด้วย พวกเขาได้อธิบายสิ่งเหล่านี้อย่างชัดเจนในแผนภูมิคำพยากรณ์ของตน จนผู้อ่านคำอธิบายสามารถ “วิ่ง” ไปบอกข้อมูลนี้ให้ผู้อื่นทราบได้จริง

GSAM 108ข้อความที่ชัดเจน

GSAM 108.4คำประกาศของกลุ่มแอ๊ดเวนตีสไม่ใช่เพียงคำประกาศที่เปาโลกล่าวต่อหน้าเฟลิกซ์ว่า “ความชอบธรรม ความอดกลั้นใจทางกาม และการพิพากษาซึ่งจะมาเบื้องหน้านั้น” และไม่ใช่คำกล่าวของมาร์ติน ลูเทอร์ หลังจากที่เขาเสร็จสิ้นการแปลพระคัมภีร์ เมื่อไม่นานก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ซึ่งมีรายงานว่าเขาได้กล่าวว่า “ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่าการพิพากษานั้นไม่ไกลนัก; ใช่แล้ว พระเจ้าเองจะไม่ทรงอยู่ห่างออกไปเกินสามร้อยปีอีกแล้ว” และไม่ใช่คำกล่าวของจอห์น เวสลีย์ เมื่อเขากล่าวว่า “ผมคิดว่าพันปีอาจเริ่มต้นในประมาณหนึ่งร้อยปี” ชาวแอ๊ดเวนตีสอ้างว่าพวกเขากำลังส่งสารที่แสดงด้วยสัญลักษณ์ในวิวรณ์ 14:6, 7 ว่า “ถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว” และเสียงร้องในวิวรณ์ 10:6 ว่า “จะไม่มีเวลาอีกต่อไปแล้ว” (แปลตามตัวอักษรจาก KJV) คำพยากรณ์เช่นนี้ไม่อาจเป็นจริงได้ด้วยการประกาศเหตุการณ์ที่ “จะเกิดขึ้น” “ในสามร้อยปี” หรือ “ในหนึ่งร้อยปี” แต่ต้องเป็นเวลาที่แน่นอนว่า “ได้มาถึงแล้ว” ข้อความเช่นนี้เอง ด้วยความชัดเจนตามที่คำพยากรณ์ข้างต้นเรียกร้อง ได้ถูกประกาศโดยกลุ่มแอ๊ดเวนตีสไปยังทั้งโลก

GSAM 109การพิพากษาเมื่อพระคริสต์เสด็จมา

GSAM 109.1เมื่อข้อความนี้ถูกประกาศครั้งแรก ทุกนิกายคริสเตียนต่างเชื่อว่า การพิพากษาจะเกิดขึ้นเมื่อพระคริสต์เสด็จมาครั้งที่สอง ดังนั้น ผู้คนในสถานการณ์เช่นนี้ ที่ประกาศข้อความว่า ชั่วโมงแห่งการพิพากษาได้มาถึงแล้ว ในขณะที่ยังคงยึดถือความเห็นนั้น ย่อมต้องประกาศถึงการเสด็จมาครั้งที่สองของพระคริสต์ด้วย ในความเป็นจริง สิ่งที่ทำให้ข้อความนี้มีพลัง และทำให้ผู้คนรู้สึกสะเทือนใจอย่างแรงกล้าที่สุด คือการประกาศถึงเวลาที่ชัดเจน ในตอนแรก พวกเขาอ้างว่าวันสิ้นโลกจะมาถึงในช่วงใดช่วงหนึ่งของ “ปีชาวยิว” ค.ศ. 1843 และว่าช่วงเวลานี้อยู่ในช่วงระหว่างวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1843 ถึงวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1844 เมื่อช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไป เราได้ทราบจากนิตยสาร Midnight Cry ปี ค.ศ. 1844 ว่าวันเฉพาะเจาะจงสำหรับการสิ้นสุดของช่วงเวลาในคำพยากรณ์ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว นั่นคือวันที่สิบของเดือนที่เจ็ดตามปฏิทินยิว ซึ่งตรงกับวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844

GSAM 109การคำนวณ 2300 วัน

GSAM 109.2หลักในการคำนวณเวลา — ปี ค.ศ. 1843 — คือ 2,300 วันในดาเนียลบทที่ 8 มีการอ้างว่า เนื่องจาก “วัน” เหล่านี้เกี่ยวข้องกับคำพยากรณ์ที่สัตว์ถูกเลือกมาแทนราชอาณาจักร “วัน” จึงต้องใช้ในเชิงสัญลักษณ์เพื่อแทนปี ตามการตีความของพระเจ้าเกี่ยวกับเวลาเชิงสัญลักษณ์ ดังที่ระบุไว้ในกันดารวิถีบทที่ 14 ข้อ 34 และเอเสเคียลบทที่ 4 ข้อ 5, 6; ว่า 70 สัปดาห์ — 490 วัน — ในหนังสือดาเนียลบทที่ 9 เป็นส่วนแรกของ 2,300 วัน และว่าทั้งสองช่วงเวลาเริ่มขึ้นพร้อมกัน เหตุการณ์ที่กล่าวถึงในดาเนียล 9 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของเจ็ดสิบสัปดาห์ คือ “การที่พระบัญชานั้นออกไปให้สร้างกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่” พระบัญชานั้นได้ออกไปในปีที่เจ็ดแห่งรัชสมัยของอารทาเซอร์ซีส ลองิมาเนส ปี 457 ก่อนคริสตกาล ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือเอสรา 7.

GSAM 110.1ข้อเท็จจริงที่ว่านี่คือวันที่แท้จริงสำหรับการเริ่มต้นของเจ็ดสิบสัปดาห์ ได้รับการพิสูจน์จากข้อเท็จจริงที่ว่า ในเวลาเพียงหกสิบเก้าสัปดาห์—483 ปี—นับจากปี 457 ก่อนคริสตกาล หรือในปี ค.ศ. 27 พระคริสต์ได้รับการบัพติศมาโดยยอห์นและเริ่มการรับใช้ของพระองค์ โดยตรัสว่า “เวลากำหนดมาถึงแล้ว”³ เป็นต้น การเริ่มต้นพันธกิจของพระคริสต์ในปี ค.ศ. 27 การถูกตรึงกางเขนของพระองค์สามปีครึ่งนับจากวันนั้น “ในกลาง [ช่วงกลาง] ของ [สัปดาห์ที่เจ็ดสิบ]” การสิ้นสุดของงานพิเศษท่ามกลางชาวยิวในปี ค.ศ. 34 และการกลับใจอย่างรวดเร็วของซาอูล ผู้เป็นอัครทูตของชนชาติอื่น ๆ ได้พิสูจน์ว่า 70 สัปดาห์นั้นสิ้นสุดลงในวันที่ดังกล่าว และด้วยเหตุนี้จึงเริ่มขึ้นในปี 457 ก่อนคริสต์ศักราช พวกเขาคำนวณเรื่องนี้ดังนี้: จาก 2300 ลบด้วย 457 จะเหลือ 1843 และเนื่องจาก 457 ปีนั้นอยู่ในช่วงก่อนคริสต์ศักราช ดังนั้นเมื่อนับถึงวันสุดท้ายของ 2300 วัน ก็จะถึงวันสุดท้ายของปี 1843

GSAM 110คำยอมรับของฝ่ายตรงข้าม

GSAM 110.2มีคำกล่าวที่ถูกต้องว่า “คำยอมรับที่สนับสนุนความจริงจากกลุ่มผู้คัดค้านเอง เป็นหลักฐานที่มีน้ำหนักที่สุด” ผู้คัดค้านข้อความการเสด็จมาของพระคริสต์ไม่เคยมีใครกล่าวเป็นนัยว่า การพิพากษาเพื่อตรวจสอบของประชากรพระเจ้า เป็นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นก่อนการเสด็จมาของพระคริสต์ แต่กลับให้เหตุผลในประเด็นนี้สอดคล้องกับกลุ่มแอ๊ดเวนตีส เพื่อเป็นหลักฐานของคำกล่าวนี้ เราขอยกคำพูดจากผู้คัดค้านที่มีชื่อเสียงสองท่าน

GSAM 110.3นาย เอ็น. คอลเวอร์ ซึ่งได้เทศนาที่ มาร์ลโบโร สตรีท ชาเปล ในเมืองบอสตัน เมื่อปี ค.ศ. 1842 เพื่อคัดค้านกลุ่มแอ๊ดเวนตีส ได้กล่าวว่า:—

GSAM 111.1“หากวันเหล่านี้คือปี โลกจะสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1843; นักเรียนชั้นประถมศึกษาคนใดก็เห็นได้ชัด; เพราะหาก 490 วันสิ้นสุดลงเมื่อพระคริสต์สิ้นพระชนม์ 2,300 วันก็จะสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1843; และโลกต้องสิ้นสุดลง เว้นแต่จะแสดงให้เห็นได้ว่ามีเหตุการณ์อื่นใดที่จะเกิดขึ้น และผมไม่เห็นว่าสิ่งนั้นจะเป็นไปได้อย่างไร”

GSAM 111.2ศาสตราจารย์สจวร์ต ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ได้กล่าวว่า:

GSAM 111.2“เป็นข้อเท็จจริงที่น่าประหลาดใจว่า ผู้ตีความส่วนใหญ่ในโลกอังกฤษและอเมริกา ได้มีนิสัยมาหลายปีแล้ว ที่จะเข้าใจว่า วัน ที่ระบุไว้ในหนังสือดาเนียลและหนังสือวิวรณ์ เป็นการแทนที่ หรือสัญลักษณ์ของ ปี ผมพบว่ายากที่จะสืบหาต้นกำเนิดของประเพณีทั่วไปนี้ ซึ่งผมอาจกล่าวได้ว่าเกือบจะเป็นสากล”

GSAM 111คำให้การของศาสตราจารย์บุช

GSAM 111.3ศาสตราจารย์บุชกล่าวว่า: “ใครก็ตามที่โจมตีนายมิลเลอร์ในเรื่องเวลา ก็เท่ากับโจมตีจุดแข็งที่สุดของเขา เวลาของเขาถูกต้อง แต่เขาเข้าใจผิดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น” บุชเป็นผู้เชื่อว่าการกลับใจของทั้งโลกจะเกิดขึ้นก่อนการเสด็จมาของพระคริสต์ ทฤษฎีของเขาคือว่า พันปีจะเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1844

GSAM 111.4บรรดาผู้นำศาสนาแห่งความเชื่อในพระคริสต์เสด็จมา ได้สอนในคำปราศรัยสาธารณะว่า ประวัติศาสตร์โลกแสดงให้เห็นว่าชาติต่าง ๆ อยู่ในสภาพที่สอดคล้องกับภาพในหนังสือดาเนียลบทที่ 2 เมื่อก้อนหินจะทุบรูปปั้นที่เท้า และพระเจ้าแห่งสวรรค์จะสถาปนาราชอาณาจักรของพระองค์; และในบทที่ 7 เมื่อ “อาณาจักรกับราชอาณาจักรและความยิ่งใหญ่​แห่​งบรรดาอาณาจักรภายใต้​สวรรค์​​ทั้งสิ้น​ จะต้องถูกมอบไว้​แก่​ชุ​มนุ​มแห่งวิ​สุทธิ​ชนขององค์​ผู้​สูงสุดนั้น” พวกเขายังชี้ให้เห็นถึงความจริงว่า สัญญาณต่าง ๆ — ทั้งทางกายภาพ การเมือง และศีลธรรม — เป็นสิ่งที่พระคัมภีร์ได้พยากรณ์ไว้ว่าจะปรากฏขึ้นเมื่อพระเจ้ากำลังจะเสด็จมา

GSAM 111สิ่งมหัศจรรย์ในสวรรค์

GSAM 111.5พระเจ้าผ่านผู้เผยพระวจนะโยเอลตรัสว่า: “เราจะสำแดงลางมหัศจรรย์ในท้องฟ้าและบนดิน เป็นเลือดและไฟและเสาควัน ​ดวงอาทิตย์​จะกลายเป็นความมืด ​ดวงจันทร์​เป็นเลือดก่อนวันใหญ่ยิ่งและน่าสยดสยองแห่งพระเยโฮวาห์จะมาถึง”⁴ ผู้เชื่อในนิกายแอ๊ดเวนตีสเชื่อและสอนว่า แสงออโรรา บอเรียลิส (ที่เรียกกันทั่วไปว่า แสงเหนือ) ในศตวรรษที่ผ่านมา คือ “ไฟและเสาควัน” ที่ตรงกับคำพยากรณ์ของผู้เผยพระวจนะ; และจากข้อมูลที่ดีที่สุดที่สามารถหาได้จากประวัติศาสตร์ (เราอ้างอิงจากสารานุกรมเอดินบะระเป็นหลักฐาน) ปรากฏการณ์นี้แทบไม่เคยถูกสังเกตเห็นมาก่อนในช่วงเวลานี้

GSAM 112.1ดังนั้น ในขณะที่ข่าวสารเกี่ยวกับการเสด็จมาอย่างรวดเร็วของพระเจ้ากำลังแพร่กระจายไปยังส่วนที่ห่างไกลที่สุดของโลก สัญญาณต่าง ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ซึ่งช่วยเสริมความน่าเชื่อถือให้กับความจริง และดึงดูดความสนใจของประชาชน

GSAM 112.2เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1837 ได้เกิดปรากฏการณ์แสงเหนือที่งดงามอย่างยิ่ง ซึ่งดูเหมือนจะนำความคิดของหลายคนไปสู่คำพยากรณ์ของศาสดาโยเอลโดยตรง เกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นก่อนวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า คำบรรยายฉากต่อไปนี้มาจากหนังสือพิมพ์ New York Commercial Advertiser วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1839 ซึ่งสอดคล้องอย่างแม่นยำกับฉากที่ผู้เขียนได้เห็นด้วยตาตนเองที่เมืองวิกเตอร์ ในเขตออนแทรีโอ, รัฐนิวยอร์ก

GSAM 112แสงออโรราเหนืออันลุกโชนในปี ค.ศ. 1837

GSAM 112.3“ในคืนวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1837 ได้เกิดปรากฏการณ์ที่น่าทึ่ง [หมายถึงแสงเหนือ] ขึ้นในหลายพื้นที่ของประเทศ ซึ่งผู้อ่านของเราคงยังจำได้ดี ในพื้นที่ที่มีหิมะปกคลุม ทัศนียภาพนั้นดูยิ่งใหญ่และ ‘น่าสะพรึงกลัว’ ในลักษณะที่ไม่เคยมีมาก่อน ที่หนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ภูเขา ผู้คนที่ได้เห็นฉากนั้นแจ้งให้เราทราบว่า มันดูเหมือน ‘คลื่นไฟที่กลิ้งลงจากภูเขา’ และโดยทั่วไป ตามที่ทราบมา หิมะที่ปกคลุมพื้นดินดูเหมือนไฟผสมกับเลือด ส่วนด้านบน (ดังที่อัครทูตกล่าวไว้) ไฟกำลัง‘ติดท้องฟ้าอากาศ’ ซึ่งคล้ายคลึงกับคำบรรยายในคำพยากรณ์เกี่ยวกับวันสุดท้ายจนทำให้หลายคนตกตะลึง; เด็กๆ ที่เห็นเหตุการณ์นั้นรู้สึกหวาดกลัว และถามว่านี่คือการมาของการพิพากษาหรือไม่; และแม้แต่สัตว์ต่างๆ ก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวที่เห็นได้ชัด”

GSAM 113.1ไม่เพียงแต่ในอเมริกาเท่านั้นที่สัญญาณของผู้เผยพระวจนะโยเอลนี้ปรากฏขึ้น แต่เมื่อคำสอนเกี่ยวกับการเสด็จมาของพระเจ้าเริ่มเป็นที่รู้จักในสหราชอาณาจักร สัญญาณเดียวกันนี้ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าในประเทศนั้นด้วย หนังสือพิมพ์ New York Commercial Advertiser ฉบับวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1839 ได้อ้างข้อความต่อไปนี้จากหนังสือพิมพ์ลอนดอนเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่น่าทึ่งซึ่งถูกสังเกตเห็นในประเทศนั้นในคืนวันที่ 3 กันยายน:—

GSAM 113แสงเหนือปี 1839

GSAM 113.2“ลอนดอน, 5 กันยายน [1839] — ระหว่างเวลา 10 น. คืนวันพฤหัสบดี ถึง 3 น. เช้าวันเมื่อวานนี้ ในท้องฟ้าได้สังเกตเห็นหนึ่งในตัวอย่างที่งดงามที่สุดของปรากฏการณ์พิเศษนี้ คือ ดาวตกและแสงเหนือ ที่เคยเห็นมาในรอบหลายปี สัญญาณแรกของปรากฏการณ์อันแปลกประหลาดนี้เกิดขึ้น 10 นาทีก่อนเวลา 10 นาฬิกา เมื่อแสงสีแดงเข้มที่ดูเหมือนเป็นไอระเหย ลอยขึ้นจากส่วนเหนือของท้องฟ้า และค่อยๆ แผ่ขยายไปยังศูนย์กลางท้องฟ้า และเมื่อถึงเวลา 10 นาฬิกา หรือ 10 นาฬิกา 15 นาที ทั้งท้องฟ้าจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกก็กลายเป็นแผ่นแสงอันกว้างใหญ่ มันมีลักษณะที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง และคล้ายคลึงกับภาพที่เกิดจากไฟไหม้ครั้งใหญ่ แสงนั้นเปลี่ยนแปลงไปมาอย่างมาก; บางครั้งดูเหมือนจะตกลงมา และทันทีหลังจากนั้นก็พุ่งขึ้นด้วยความสว่างจ้า มีควันจำนวนมากผสมปนเปอยู่ด้วย ซึ่งม้วนตัวไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า และผู้ชมทุกคนดูเหมือนจะเชื่อมั่นว่านั่นคือ ‘เพลิงไหม้ครั้งใหญ่’

GSAM 113.3“ความตื่นตระหนกในกรุงลอนดอนนั้นรุนแรงมาก; ผู้คนนับพันกำลังวิ่งไปทางที่คาดว่าเป็นจุดเกิดภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัวนั้น รถดับเพลิงจากสถานีดับเพลิงในถนนเบเกอร์ ถนนฟาร์ริงดอน ถนนวอตลิง ถนนวอเตอร์ลู รวมถึงรถจากสถานีทางตะวันตกของลอนดอน—ที่จริงแล้ว รถดับเพลิงทุกคันในลอนดอน—ถูกเทียมม้าและวิ่งตามไปยัง ‘สถานที่เกิดภัยพิบัติ’ ที่คาดไว้ด้วยความเร่งรีบเกินปกติ ตามมาด้วยรถม้า ผู้ขี่ม้า และฝูงชนจำนวนมาก รถดับเพลิงบางคันวิ่งไปไกลถึง ไฮ เกต และ ฮอลโลเวย์ [ประมาณสี่ไมล์] ก่อนที่ความผิดพลาดจะถูกค้นพบ ปรากฏการณ์นี้ดำเนินไปนานกว่าสองชั่วโมง และเมื่อใกล้รุ่งเช้า ภาพที่เห็นก็กลายเป็นภาพอันยิ่งใหญ่

GSAM 114.1“เมื่อเวลาสองนาฬิกาในตอนเช้า ปรากฏการณ์นี้สร้างฉากที่งดงามที่สุด และยากที่จะบรรยายได้ทั้งสิ้น ลอนดอนทั้งเมืองสว่างไสวเหมือนกลางวัน และบรรยากาศก็ใสแจ๋วอย่างน่าทึ่ง ท้องฟ้าซีกใต้ ณ เวลานั้น แม้ไม่มีเมฆปกคลุม แต่ก็มืดมาก; แต่ดวงดาวซึ่งนับไม่ถ้วนส่องแสงอย่างงดงาม ด้านตรงข้ามของท้องฟ้าแสดงให้เห็นความตัดกันที่แปลกประหลาดแต่ยิ่งใหญ่; ท้องฟ้าใสจนสุดขีด และแสงสว่างจ้ามาก; มีดาวตกปรากฏต่อเนื่องไม่ขาดสาย ซึ่งความเจิดจ้าแตกต่างกันไป—พวกมันดูเหมือนก่อตัวขึ้นที่ศูนย์กลางของท้องฟ้า และแผ่ขยายจนดูเหมือนจะระเบิดออก ผลที่เกิดขึ้นนั้นน่าทึ่งอย่างยิ่ง ดาวเล็กนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาเหนือขอบฟ้า และพุ่งลงสู่โลกด้วยความเร็วจนตาแทบตามไม่ทัน; พวกมันดูเหมือนจะแตกออกเช่นกัน และพ่นควันสีแดงเข้มปกคลุมทั่วทั้งซีกโลก สีสันนั้นงดงามอย่างยิ่ง

GSAM 114.2“เมื่อเวลาสองนาฬิกาครึ่ง ฉากนั้นเปลี่ยนเป็นความมืด ซึ่งเมื่อความมืดสลายไป ก็เผยให้เห็นสายรุ้งเรืองแสงที่จุดสูงสุดของท้องฟ้า และรอบขอบความมืดที่ปกคลุมส่วนใต้ของประเทศ ไม่นานหลังจากนั้น เสาแสงสีเงินก็แผ่รังสีออกมาจากจุดนั้น แสงเหล่านั้นเพิ่มขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ผสมผสานกับควันสีแดงเข้มที่ก่อตัวขึ้นพร้อมกัน และเมื่อถึงจุดสูงสุด ปรากฏการณ์นี้เกินกว่าจินตนาการใดๆ ดาวต่างๆ พุ่งไปมาในทุกทิศทาง และดำเนินต่อไปจนถึงเวลาสี่นาฬิกา ก่อนที่ทุกอย่างจะจางหายไป”

GSAM 114ปรากฏการณ์แปลกประหลาดบนดวงอาทิตย์

GSAM 114.3ในขณะที่ผู้ประกาศข่าวประเสริฐกำลังออกประกาศด้วยตนเองความจริงเกี่ยวกับการเสด็จมาของพระเจ้า ปรากฏการณ์มหัศจรรย์มากมายและหลากหลายในท้องฟ้าได้ถูกสังเกตเห็นในหลายพื้นที่ทั่วโลก จากปรากฏการณ์เหล่านี้ พื้นที่ของเรามีจำกัด จึงสามารถบรรยายได้เพียงปรากฏการณ์ของดวงอาทิตย์ที่เมืองนอริช ประเทศอังกฤษ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1843 เท่านั้น ปรากฏการณ์คล้ายกันเกิดขึ้นที่นิวเฮเวน รัฐคอนเนติคัต เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1844 เป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนและหลังเที่ยงวัน และมีผู้คนนับพันเป็นพยาน

GSAM 115ปรากฏการณ์แปลกของดวงอาทิตย์

GSAM 115.1วงกลมด้านในขนาดเล็กแทนดวงอาทิตย์ มีสีส้มอ่อน ส่วนด้านนอกของวงกลมสองวงที่อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ในระยะห่างไม่เท่ากันและล้อมรอบดวงอาทิตย์ มีสีเดียวกัน แต่ส่วนด้านในของวงกลมเหล่านี้มีสีเหลืองเข้ม ส่วนท้องฟ้าภายในวงกลมเหล่านั้นมีสีน้ำตาลคล้ำ และวงกลมสามวงขนาดใหญ่ที่ผ่านและอยู่ใต้ดวงอาทิตย์ ดูเหมือนมีแสงสว่างที่ชัดเจน

GSAM 115.2เกี่ยวกับเหตุการณ์ในอังกฤษ เราได้อ่านในจดหมายจาก อี. ลอยด์, ลอนดอน, วันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1844 ดังต่อไปนี้:—

GSAM 115.3“มี ‘สัญญาณบนดวงอาทิตย์’ ที่น่าทึ่ง ซึ่งถูกสังเกตเห็นโดยประชาชนผู้มีชื่อเสียงในเมืองนอร์วิชและพื้นที่รอบข้าง ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในอังกฤษมาก่อน มันเกิดขึ้นเมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว ประมาณเวลาเที่ยงวัน และดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลาสองชั่วโมง ทำให้ประชาชนในท้องถิ่นรู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นทันทีก่อนที่พี่น้องวินเทอร์ เบอร์เจส และรูตัน จะเปิดภารกิจเผยแผ่ศาสนาในเมืองนั้น ดูเหมือนว่าปรากฏการณ์นี้กำลังเตรียมทางให้ ความจริง ได้เผยแพร่ออกไป จนทำให้พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างดีที่นั่น”

GSAM 116.1คำบรรยายเกี่ยวกับปรากฏการณ์นี้ที่เกิดขึ้นในเมืองนิวเฮเวน รัฐคอนเนติคัต ได้ตีพิมพ์ในนิตยสาร Midnight Cry ฉบับวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ซึ่งนำมาจากหนังสือพิมพ์ New Haven Palladium ฉบับวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1844 ในคำบรรยายของนิตยสาร Midnight Cry ผู้บรรณาธิการกล่าวว่า “ไม่มีนักปรัชญาคนใดสามารถให้คำอธิบายเกี่ยวกับสาเหตุของปรากฏการณ์นี้ที่ทำให้ตนเองพอใจได้”

GSAM 116.2รายงานเกี่ยวกับปรากฏการณ์นี้ที่เกิดขึ้นพร้อมกับดวงอาทิตย์ในเมืองนิวเฮเวน รัฐคอนเนติคัต เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1844 ยังได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ Hartford Courant ฉบับวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1844 โดยมีเนื้อหาดังต่อไปนี้:—

GSAM 116.3“วงแหวนรอบดวงอาทิตย์ในวันจันทร์ที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1844 ซึ่งปรากฏขึ้นเป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนและหลังเที่ยงวัน ดูเหมือนว่าได้รับการสังเกตการณ์อย่างกว้างขวางจากประชาชนของเราด้วยความสนใจอย่างยิ่ง และได้ก่อให้เกิดความอยากรู้อย่างลึกซึ้งเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับปรากฏการณ์ประเภทเดียวกันและสาเหตุของมัน

GSAM 116.4“วงแหวนรอบดวงอาทิตย์ครั้งนี้โดดเด่นด้วยระยะเวลาที่ปรากฏ และให้โอกาสที่ดีสำหรับการสังเกตการณ์ ประมาณเที่ยงวัน มันประกอบด้วยวงแหวนสองวงที่สมบูรณ์เป็นหลัก วงหนึ่งมีความกว้างประมาณสี่สิบห้าองศา ล้อมรอบดวงอาทิตย์ที่จุดศูนย์กลาง และอีกวงหนึ่งมีความกว้างประมาณเจ็ดสิบสององศา มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่จุดสูงสุด ในขณะที่เส้นรอบวงผ่านดวงอาทิตย์ วงแหวนที่เล็กกว่ามีรูปวงรีที่มีแกนหลักยาว และค่าความเยื้องศูนย์กลางต่ำ ตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ และอยู่ทางเหนือจุดสูงสุด 36 องศา วงกลมขนาดใหญ่ถูกตัดผ่านโดยวงกลมอีกสองวงที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางใกล้เคียงหรือเท่ากันเกือบทั้งหมด ซึ่งก่อให้เกิดจุดสว่างที่จุดตัดกัน ซึ่งเกิดขึ้นตามธรรมชาติจากแสงรวมของวงแหวนเรืองแสงทั้งสาม วงแหวนที่ล้อมรอบดวงอาทิตย์แสดงสีสันของรุ้งกินน้ำ บ่อยครั้งด้วยความสดใสและความงดงาม วงแหวนอื่นๆ มีสีขาวและจางกว่า เนื่องจากอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์มากขึ้น อย่างไรก็ตาม ส่วนเล็กๆ ของวงกลมที่มีสีสันแบบปริซึม [สีรุ้ง] ก็ปรากฏขึ้นในเวลาต่างกัน ทั้งทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก.... ความสม่ำเสมอของโครงสร้างเช่นนี้ต้องขึ้นอยู่กับกฎบางประการที่ควบคุมการก่อตัวของฮาโล แต่ธรรมชาติของกฎดังกล่าวยังไม่ได้รับการพัฒนาอย่างครบถ้วน.... การอธิบายการเกิดของวงแหวนที่ล้อมรอบดวงอาทิตย์นั้นไม่ยากนัก เนื่องจากสาเหตุคล้ายคลึงกับสาเหตุที่ก่อให้เกิดรุ้งกินน้ำ แต่การอธิบายต้นกำเนิดของวงแหวนที่มีเส้นรอบวงผ่านจุดศูนย์กลางของดวงอาทิตย์นั้น กลับพบว่ายากกว่า”

GSAM 117ปรากฏการณ์มหัศจรรย์ที่สอดคล้องกับคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์

GSAM 117.1เกี่ยวกับวิธีการที่ผู้คนในทั้งอังกฤษและอเมริกาได้ใช้ปรากฏการณ์มหัศจรรย์เหล่านี้ที่เห็นบนท้องฟ้า เราสามารถเรียนรู้ได้จากการอ่านหนังสือ Exposition of the Twenty-fourth of Matthew ของ ซิลเวสเตอร์ บลิสส์ ซึ่งตีพิมพ์ที่บอสตันในปี ค.ศ. 1843 หลังจากอ้างอิงคำอธิบายบางส่วนข้างต้น เขากล่าวว่า:—

GSAM 117.2“ดังนั้น ‘สัญญาณใหญ่’ และ ‘ภาพที่น่ากลัว’ ที่ถูกทำนายไว้ในพระคัมภีร์แห่งความจริง ดูเหมือนจะได้รับการสำเร็จทั้งหมด เช่นเดียวกับสิ่งที่พระผู้ช่วยให้รอดได้ประกาศไว้ว่าจะเกิดขึ้นก่อนการเสด็จมาของพระองค์

GSAM 117.3“เช่นเดียวกับที่ต้นไม้ผลิใบเป็นสัญญาณของฤดูร้อน ดังนั้น เมื่อสัญญาณเหล่านี้สำเร็จ คริสเตียนย่อมรู้ได้ว่าการเสด็จมาของพระคริสต์อยู่ใกล้แล้ว แม้กระทั่งถึงประตูบ้านแล้ว ไม่ใช่เพียงการอนุญาตให้รู้เท่านั้น แต่พระผู้ช่วยให้รอดของเราทรงบัญชาให้พวกเขารู้เรื่องนี้”⁵

GSAM 117ผู้ส่งสาร

GSAM 117.4หลังจากที่ได้ชี้ให้เห็นถึงลักษณะสำคัญบางประการของข่าวสารการเสด็จมาครั้งที่สอง ตามที่ประกาศไว้ครั้งแรกแล้ว อาจเป็นเรื่องที่น่าสนใจที่จะกล่าวถึงบุคคลบางท่านที่มีบทบาทสำคัญในการประกาศครั้งยิ่งใหญ่นี้ เราได้กล่าวถึงชื่อของผู้รับใช้ที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในยุคนั้นจากหลายประเทศต่าง ๆ ที่ได้ประกาศข่าวนี้ไปแล้ว เมื่อเราชี้ให้เห็นถึงบางบุคคลที่นำการประกาศในอเมริกา ซึ่งพระเจ้าได้วางภาระงานนี้ไว้บนบ่าของพวกเขา สิ่งนี้จะช่วยแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนยิ่งขึ้นว่าพระหัตถ์ของพระเจ้าได้อยู่ในการเคลื่อนไหวนี้จริง ๆ

GSAM 118วิลเลียม มิลเลอร์

GSAM 118.1ก่อนอื่น เราจะกล่าวถึงกรณีของวิลเลียม มิลเลอร์ ผู้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในขบวนการการมาครั้งที่สองในสหรัฐอเมริกา จนทำให้หลายคนรู้จักขบวนการนี้เพียงในชื่อ “มิลเลอริซึม”

GSAM 118.2วิลเลียม มิลเลอร์ เกิดที่เมืองพิตส์ฟิลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1782 ตั้งแต่ยังเด็ก เขาก็แสดงให้เห็นถึงสัญญาณของพลังทางปัญญาและความกระตือรือร้นที่เหนือกว่าคนทั่วไป ภายในไม่กี่ปี ลักษณะเหล่านี้ก็ยิ่งปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ สำหรับทุกคนในสังคมของเขา เขามีร่างกายที่แข็งแรง สติปัญญาที่กระตือรือร้นและพัฒนาอย่างเป็นธรรมชาติ รวมถึงนิสัยศีลธรรมที่ไร้ที่ติ เขาได้รับการศึกษาจากโรงเรียนในท้องถิ่นเพียงไม่กี่ปี ก่อนที่ทุกคนจะยอมรับโดยทั่วไปว่าความรู้ความสามารถของเขาเกินกว่าครูผู้สอนที่โรงเรียนนั้นจ้างมาโดยทั่วไป

GSAM 118.3นายมิลเลอร์แต่งงานในปี ค.ศ. 1802 และตั้งถิ่นฐานที่เมืองพอลท์นีย์ รัฐเวอร์มอนต์ กลุ่มคนซึ่งเขาคบหาตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่พอลท์นีย์ และผู้ที่เขาได้รับประโยชน์ทางโลกจากพวกเขามากมาย ล้วนได้รับอิทธิพลอย่างลึกซึ้งจากหลักการแบบสเกปติคและทฤษฎีแบบเดอิสต์ พวกเขาไม่ใช่คนไร้ศีลธรรม แต่ในฐานะกลุ่มแล้วเป็นพลเมืองที่ดี โดยทั่วไปมีท่าทางที่จริงจัง มีเมตตา และใจดี อย่างไรก็ตาม พวกเขาปฏิเสธพระคัมภีร์ในฐานะมาตรฐานของความจริงทางศาสนา และพยายามทำให้การปฏิเสธนี้ดูน่าเชื่อถือด้วยความช่วยเหลือจากงานเขียนของโวลแตร์ ฮูม โวลนีย์ เพน อีธาน อัลเลน และผู้อื่น ๆ นายมิลเลอร์ได้ศึกษาผลงานเหล่านี้อย่างละเอียด และในที่สุดก็ประกาศตัวว่าเป็นผู้เชื่อในทฤษฎีเดอิสต์ เขาได้กล่าวด้วยตัวเองว่าชีวิตของเขาในฐานะผู้เชื่อในทฤษฎีเดอิสต์กินเวลา 12 ปี เริ่มต้นประมาณปี ค.ศ. 1804

GSAM 118.4หลังจากได้รับแต่งตั้งเป็นกัปตัน เขาจึงเข้ากองทัพในปี ค.ศ. 1810 เมื่อกลับจากกองทัพ เขาพาครอบครัวไปอยู่ที่โลว์แฮมป์ตัน รัฐนิวยอร์ก เพื่อเริ่มประกอบอาชีพเกษตรกรรมที่นั่นในปี ค.ศ. 1812 ในฐานะเกษตรกร เขามีเวลาว่างมากขึ้นสำหรับการอ่านหนังสือ เขาพบว่ามุมมองแบบเดอิสต์ของเขาไม่ได้ให้ความมั่นใจใดๆ เกี่ยวกับความสุขหลังชีวิตปัจจุบัน เมื่อผ่านพ้นหลุมศพไปแล้ว ทุกสิ่งล้วนมืดมิดและน่าหดหู่ ด้วยคำพูดของเขาเอง:

GSAM 118.4“การทำลายล้างเป็นความคิดที่โหดร้ายและเย็นชา และการต้องรับผิดชอบคือความพินาศที่แน่นอนสำหรับทุกคน สวรรค์เป็นเหมือนทองเหลืองที่วางอยู่เหนือศีรษะของข้าพเจ้าและพื้นผิวโลกก็เป็นเหมือนเหล็กอยู่ใต้เท้าข้าพเจ้า ความนิรันดร์! — มันคืออะไร? และความตาย! — ทำไมมันถึงมีอยู่? ยิ่งข้าพเจ้าพยายามหาเหตุผลมากขึ้นเท่าไร ข้าพเจ้าก็ยิ่งออกห่างจากคำตอบมากขึ้นเท่านั้น ยิ่งข้าพเจ้าคิดให้มากขึ้นเท่าไร ข้อสรุปของข้าพเจ้าก็กระจายออกไปมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ข้าพเจ้าพยายามหยุดคิด แต่ข้าพเจ้าควบคุมความคิดของตนเองไม่ได้ ข้าพเจ้าเศร้าหมองอย่างแท้จริง แต่ไม่เข้าใจสาเหตุ.... ไม่นานหลังจากนั้น ในทันใดนั้น พระลักษณะของพระผู้ช่วยให้รอดที่ชัดเจนมากไหลเข้ามาสู่ความคิดของข้าพเจ้า ดูเหมือนว่าอาจมีผู้หนึ่งที่ดีและเปี่ยมด้วยความเมตตา จนสามารถชดใช้บาปของเราด้วยพระองค์เอง และด้วยเหตุนี้จึงช่วยเราให้พ้นจากการรับโทษแห่งบาป ข้าพเจ้ารู้สึกทันทีว่า บุคคลท่านนั้นจะต้องน่ารักมากเพียงไร และจินตนาการว่าข้าพเจ้าซบตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมพระกรและวางใจในพระเมตตาของท่านผู้นั้น”

GSAM 119การกลับใจของวิลเลียม มิลเลอร์

GSAM 119.1เขากล่าวเพิ่มเติมว่า:

GSAM 119.1“ข้าพเจ้าเข้าใจแล้วว่า พระคัมภีร์ทำให้มองเห็นภาพของพระผู้ช่วยให้รอดในลักษณะที่ข้าพเจ้าต้องการพอดีและข้าพเจ้าก็งุนงงเมื่อพบว่าหนังสือที่พระเจ้าไม่ได้ดลใจทำไมจึงพัฒนาหลักการที่สมบูรณ์แบบที่ปรับให้เข้ากับความต้องการของโลกที่ล้มลงในบาปได้เป็นอย่างดี ข้าพเจ้าจึงถูกบังคับให้ยอมรับว่าพระคัมภีร์จะต้องเป็นการเปิดเผยจากพระเจ้า เป็นหนังสือที่ข้าพเจ้าชื่นชอบที่สุด และข้าพเจ้าได้ค้นพบมิตรสหายคือพระเยซู.... บัดนี้ข้าพเจ้าจึงศึกษาพระคัมภีร์เป็นหลักและข้าพเจ้ากล่าวอย่างจริงใจว่า ข้าพเจ้าศึกษาพระคัมภีร์ด้วยความสุขยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าค้นพบแล้วว่ายังมีเรื่องอีกกว่าครึ่งที่ข้าพเจ้าไม่เคยรับรู้ ข้าพเจ้าคิดสงสัยว่าทำไมก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าจึงมองไม่เห็นความงดงามและพระสิริที่อยู่ในนั้นและแปลกใจที่ข้าพเจ้าเคยปฏิเสธพระคัมภีร์”

GSAM 119.2วิธีศึกษาพระคัมภีร์ของวิลเลียม มิลเลอร์ ถูกเขาเองอธิบายไว้ดังนี้:

GSAM 119.2“ผมตัดสินใจที่จะวางความลำเอียงทั้งหมดไว้ข้างหลัง เพื่อเปรียบเทียบพระคัมภีร์กับพระคัมภีร์อย่างละเอียด และศึกษาพระคัมภีร์ด้วยวิธีที่เป็นระบบและมีระเบียบ.... ทุกครั้งที่ผมพบข้อความใดที่ไม่ชัดเจน ผมจะเปรียบเทียบกับทุกบทที่เกี่ยวข้อง และด้วยความช่วยเหลือของครูเดน ผมได้ตรวจสอบทุกข้อความในพระคัมภีร์ที่มีคำสำคัญใด ๆ ที่ปรากฏในส่วนที่ไม่ชัดเจนนั้น.... ด้วยวิธีนี้ ผมได้ศึกษาพระคัมภีร์ในการอ่านครั้งแรกเป็นเวลาประมาณสองปี และรู้สึกพอใจอย่างเต็มที่ว่าพระคัมภีร์นั้นเป็นผู้ตีความตัวเองได้

GSAM 120.1“ระหว่างการศึกษาเช่นนี้ ผมได้มั่นใจว่า หากคำพยากรณ์ที่ได้สำเร็จในอดีตเป็นเกณฑ์ใด ๆ สำหรับการตัดสินวิธีการสำเร็จของคำพยากรณ์ที่ยังอยู่ในอนาคตแล้ว มุมมองทั่วไปเกี่ยวกับรัชสมัยทางจิตวิญญาณของพระคริสต์ — คือยุคพันปีทางโลกก่อนสิ้นโลก และการกลับคืนของชาวยิว — ก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากพระวจนะของพระเจ้า.... ผมพบว่าพระคัมภีร์สอนอย่างชัดเจนว่า พระเยซูคริสต์จะเสด็จลงมาสู่โลกนี้อีกครั้ง โดยเสด็จมาในเมฆแห่งสวรรค์ ด้วยพระสิริทั้งหมดของพระบิดาของพระองค์

GSAM 120.2“ข้าพเจ้าเกิดความสุขในการศึกษาพระคัมภีร์ ซึ่งผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้รับจากคำสอนของมัน ผมเริ่มศึกษาโดยไม่ได้คาดหวังว่าจะพบเวลาที่พระผู้ช่วยให้รอดจะเสด็จมา และในตอนแรกผมแทบไม่เชื่อผลลัพธ์ที่ผมได้พบ แต่หลักฐานนั้นทำให้ผมรู้สึกอย่างแรงกล้าจนผมไม่อาจต้านทานความเชื่อมั่นของตัวเองได้ ผมเริ่มมั่นใจในข้อสรุปของตัวเองเกือบเต็มที่ และเริ่มรอคอย คอยสังเกต และอธิษฐานเพื่อการเสด็จมาของพระผู้ช่วยให้รอด”

GSAM 120.3เขากล่าวต่อว่า:

GSAM 120.3“ผมเชื่อ; และทันทีนั้น หน้าที่ในการเผยแพร่หลักคำสอนนี้ เพื่อให้โลกได้เชื่อและเตรียมตัวรับการมาของผู้พิพากษาและเจ้าบ่าว ก็ถูกประทับไว้ในใจผม ผมไม่จำเป็นต้องเล่าถึงรายละเอียดของการทดลองอันยาวนานและเจ็บปวดของผมที่นี่ เพียงแต่จะกล่าวว่า หลังจากหลายปี ผมถูกบังคับโดยพระวิญญาณของพระเจ้า พลังแห่งความจริง และความรักต่อวิญญาณ ให้แบกไม้กางเขนของผมและประกาศสิ่งเหล่านี้แก่โลกที่กำลังจะตายและกำลังพินาศ”

GSAM 120.4นายมิลเลอร์ เช่นเดียวกับผู้ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากข้อความนี้ในประเทศอื่น ๆ ได้คิดในตอนแรกว่าจะปฏิบัติภารกิจของตนโดยการเขียนและเผยแพร่ในหนังสือพิมพ์สาธารณะและในหนังสือเล่มเล็ก เขาได้เผยแพร่ความคิดเห็นของเขาเป็นครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ Vermont Telegraph ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ของนิกายแบ๊บติสต์ ที่พิมพ์ในเมืองบรันดอน รัฐเวอร์มอนต์ ในปี ค.ศ. 1831 เขาได้พูดในที่สาธารณะเกี่ยวกับเรื่องนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1832 เขาได้กล่าวถึงการประชุมครั้งนี้ว่า “พระเจ้าได้เทพระคุณของพระองค์ลงบนผู้ฟัง และหลายคนได้เชื่อจนได้รับพระคุณเพื่อความรอดของจิตวิญญาณของพวกเขา”

GSAM 121.1ในปี ค.ศ. 1836 การบรรยายของเขาถูกพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์สาธารณะบางฉบับในยุคนั้น ในฤดูหนาวปี ค.ศ. 1837-38 การบรรยายของเขาถูกจัดพิมพ์เป็นหนังสือเล่มเล็ก ในปี 1838 ได้พิมพ์หนังสือเล่มเล็กเล่มที่สองจำนวน 204 หน้า และในหนังสือเล่มเล็กนี้ นายมิลเลอร์ได้กล่าวว่า อำนาจของจักรวรรดิออตโตมันอาจล่มสลายในปี 1839 หรือ 1840 การบรรยายครั้งแรกของเขาในเมืองใหญ่เกิดขึ้นในปี 1836 หลังจากนั้น เขาได้พูดในเมืองแรนดอล์ฟ โลเวลล์ โกรตัน และลินน์ รัฐแมสซาชูเซตส์

GSAM 121.2จนถึงปี ค.ศ. 1840 นายมิลเลอร์ยังคงแทบจะเป็นผู้พูดในที่สาธารณะเพียงคนเดียวที่กล่าวถึงเรื่องการเสด็จมาใกล้ของพระคริสต์ แต่ในปีนั้น จู่ๆ ก็มีผู้คนหลายร้อยคนเข้าร่วมกับเขาในการประกาศข่าวสารนี้ สิ่งที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้จะได้รับการกล่าวถึงในบทต่อไป ในช่วงฤดูหนาวปี ค.ศ. 1839-40 นายมิลเลอร์ได้จัดการบรรยายชุดหนึ่งในเมืองเอ็กเซเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ ที่นั่น เขาได้พบกับศาสนาจารย์ เจ. วี. ไฮมส์ เป็นครั้งแรก ซึ่งในขณะนั้นได้ยอมรับความเชื่อ และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไฮมส์ได้ยืนเคียงข้างศาสนาจารย์มิลเลอร์ในฐานะผู้เผยแพร่และผู้เทศน์อย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับข่าวสารการเสด็จมาครั้งที่สองอันยิ่งใหญ่

GSAM 121โจชัว วี. ไฮมส์

GSAM 121.3เกี่ยวกับผู้ทำงานอย่างจริงจังในขบวนการอันยิ่งใหญ่นี้ เราไม่มีวิธีใดที่ดีกว่าการอ้างอิงจากผู้เขียนชีวประวัติของเขา ซึ่งกล่าวว่า:—

GSAM 121.4“โจชัว วี. ไฮมส์ เกิดที่วิกฟอร์ด รัฐโรดไอแลนด์ เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1805 บิดาของเขาเป็นที่รู้จักดีในฐานะผู้ค้ากับหมู่เกาะเวสต์อินเดีย และเป็นที่โดดเด่นในฐานะสมาชิกของโบสถ์เอพิสโคพัลเซนต์พอลในวิกฟอร์ด มารดาของเขามีนิสัยใจดี และมีความรักต่อพระผู้ช่วยให้รอด ซึ่งเธอได้ถ่ายทอดความรักนั้นไปยังลูกชายที่พร้อมรับฟัง

GSAM 121.5“พ่อเคยมีความตั้งใจที่จะให้ลูกชายของเขา โจชัว ได้รับการศึกษาเพื่อเป็นนักบวชในคริสตจักรที่เขาเองเป็นสมาชิกอยู่ แต่สถานการณ์ได้ขัดขวางความตั้งใจนั้น พระเจ้ามีงานอื่นให้ลูกชายคนนั้นทำ และพระองค์กำลังจัดการทุกสิ่งให้เกิดขึ้นตามทางที่นำไปสู่ผลลัพธ์ที่ปรารถนา ในปี ค.ศ. 1817 พ่อได้ส่งสินค้ามีค่าไปโดยมีกัปตันคาร์เตอร์เป็นผู้บังคับบัญชา และอเล็กซานเดอร์ สจ๊วต เป็นผู้ควบคุมสินค้า ชายทั้งสองคนนี้พิสูจน์แล้วว่าไม่ซื่อสัตย์ และเมื่อถึงท่าเรือในหมู่เกาะเวสต์อินเดีย พวกเขาก็ขายทั้งเรือและสินค้าแล้วหลบหนีไป เหตุการณ์นี้ทำให้แผนการทั้งหมดที่จัดไว้สำหรับอนาคตของโจชัววัยเยาว์ ซึ่งเดิมจะส่งไปเรียนที่มหาวิทยาลัยบราวน์ ในเมืองพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ ต้องเปลี่ยนไป แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1821 เขาถูกพาไปยังเมืองนิวเบดฟอร์ด รัฐแมสซาชูเซตส์ และถูกส่งไปฝึกงานกับวิลเลียม ไนท์ส เพื่อเรียนวิชาช่างทำตู้

GSAM 122.1“เมื่อถึงบ้านใหม่ เขาเริ่มทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างจริงจัง ด้วยความมุ่งมั่นที่จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาชีพนี้ อย่างไรก็ตาม เขาได้พบว่าสภาพแวดล้อมทางศาสนาในที่นั้นไม่ตรงกับรสนิยมของเขาทั้งหมด เขากล่าวว่า ‘นายจ้างของฉันเป็นผู้เชื่อในลัทธิยูนิเทเรียน และเขาพาฉันไปโบสถ์ของเขา ศาสนาจารย์ออร์วิลล์ ดิวอี้ เป็นผู้ดูแลโบสถ์ เขาเพิ่งเปลี่ยนจากความเชื่อคริสเตียนตามหลักดั้งเดิมมาไม่นาน การฝึกอบรมของผมภายใต้การดูแลของบิชอป กริสวอลด์ และบาทหลวงวิลเลียม เบิร์จ ผู้ดูแลโบสถ์เซนต์พอลที่วิกฟอร์ด รวมถึงการได้ฟังคำเทศนาอันไพเราะของดร. ครอกเกอร์ จากโบสถ์เซนต์จอห์นในพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ บ่อยครั้ง ทำให้ผมไม่พร้อมที่จะยอมรับคำปฏิเสธอันไพเราะของนายดิวีย์ต่อคำสอนของพระคริสต์และอัครสาวกของพระองค์’

GSAM 122.2“เนื่องจากในขณะนั้นไม่มีโบสถ์เอพิสโคพัลในนิวเบดฟอร์ด เขาจึงตัดสินใจไปร่วมนมัสการที่โบสถ์คริสเตียนแห่งแรก [ไม่ใช่โบสถ์ดิสซิเพิล] และต่อมาได้เข้าร่วมกับกลุ่มนั้น ‘ที่นี่’ เขากล่าว ‘ผมพบพระคัมภีร์ที่เปิดกว้างและเสรีภาพในการคิด และได้ใช้ประโยชน์จากทั้งสองอย่างนี้อย่างเต็มที่’ คริสตจักรนี้อยู่ภายใต้การดูแลของบาทหลวงโมเสส โฮว์ บาทหลวงคลัฟได้ทำพิธีบัพติศมาให้กับโจชัว วี. ไฮมส์ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1823 ด้วยหัวใจที่ลุกโชนด้วยความกระตือรือร้นต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจึงเริ่มทันทีเมื่ออายุ 18 ปี ในการเล่าเรื่องราวของไม้กางเขนและกระตุ้นให้ผู้คนกลับใจใหม่ เขากล่าวถึงตัวเองว่า:—

GSAM 122.3“‘ผมกลายเป็นผู้ให้คำเตือนในไม่ช้า และได้รับอนุญาตให้พัฒนาพรสวรรค์ของผม.... ผมผ่านช่วงฝึกงานด้วยความพึงพอใจ และได้รับคำชมเชย แต่ในช่วงห้าหรือหกปีนั้น ผมมีนิสัยทำงานหนักเกินไป จึงมีเวลาหนึ่งหรือสองวันในสัปดาห์สำหรับการศึกษาและงานมิชชันนารีในชุมชนที่ยากจน ซึ่งผลที่ได้จากงานนั้น ผมมอบให้ศิษยาภิบาลของผม’

GSAM 123.1“ในปี ค.ศ. 1825 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้เผยแผ่ศาสนาของสภาคริสตจักรในภาคใต้ของรัฐแมสซาชูเซตส์ ‘ไม่มีแผนหรือวิธีการใดในการสนับสนุนผู้เผยแผ่ศาสนา’ ศาสนาจารย์ไฮมส์กล่าว ‘ดังนั้น ผมจึงตัดสินใจทำธุรกิจเพื่อเลี้ยงชีพ และเทศนาเท่าที่ผมทำได้’

GSAM 123.2“ในปี ค.ศ. 1828 เขาได้ออกจากเมืองนิวเบดฟอร์ด ไม่ใช่ด้วยความกังวลหรือขาดความมุ่งมั่น แต่ด้วยความมุ่งมั่นที่แน่วแน่ว่าจะต้องประสบความสำเร็จ เขาเดินทางไปยังเมืองพลิมัธ ที่นั่นเขาได้ประกาศพระวจนะของพระเจ้าในอาคารโรงเรียน ในห้องที่จัดขึ้นอย่างชั่วคราว และทุกที่ที่เขามีโอกาสได้พูดกับผู้ฟัง ในปี ค.ศ. 1829 เขาได้ดำเนินงานในลักษณะเดียวกันที่ฟอลล์ริเวอร์ จนถึงปี ค.ศ. 1830 เมื่อเขาย้ายไปบอสตันเพื่อรับหน้าที่เป็นศิษยาภิบาลของคริสตจักรคริสเตียนที่หนึ่งและที่สอง และอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามสิบสามปี ในปี ค.ศ. 1839 เขาได้หันมานับถือความเชื่อเรื่องการเสด็จมาใหม่ของพระเยซู ตามคำอธิบายของศาสนาจารย์วิลเลียม มิลเลอร์ ผู้มีชื่อเสียง เขาเข้าร่วมความเชื่อใหม่นี้ด้วยความกระตือรือร้นทั้งหมดที่มี และการเทศนาของเขาเต็มไปด้วยไฟและพลัง ในปี ค.ศ. 1840 เขาเริ่มตีพิมพ์นิตยสาร Signs of the Times เพื่อสนับสนุนขบวนการที่เขาได้ทุ่มเททั้งหัวใจ เงินทั้งหมด แรงงานทั้งหมด และพลังงานทั้งหมดของเขาถูกทุ่มเทให้กับขบวนการนี้ และสามารถนำผู้เชื่อใหม่มาได้นับพันคน”

GSAM 123ความร่วมมือของมิลเลอร์และไฮมส์

GSAM 123.3ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 จนถึงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1844 การทำงานของศาสนาจารย์ มิลเลอร์ และ ไฮมส์ ได้รวมตัวกันอย่างกว้างขวาง ขณะที่พวกเขาเดินทางจากเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่ง ในฤดูร้อนด้วยเต็นท์ขนาดใหญ่ และในฤดูหนาวในโบสถ์และห้องประชุมสาธารณะ ความแข็งแรงทางร่างกายอันยิ่งใหญ่ของศาสนาจารย์ ไฮมส์ ทำให้เขามีชีวิตอยู่จนกระทั่งเขาย่างเข้าสู่ปีที่ 92 ของชีวิต ความสามารถทางสติปัญญาของเขายังคงแข็งแรงจนถึงวาระสุดท้าย เมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1894 เขาได้กล่าวคำเทศนาที่เร้าใจอย่างยิ่งต่อผู้ฟังกว่าสามพันคนจากคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส ณ พื้นที่ตั้งค่ายในเมืองแลนซิง รัฐมิชิแกน เขาดูเหมือนจะพูดด้วยความจริงใจและความกระตือรือร้นเช่นในอดีต สิ่งนี้เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์อย่างยิ่งสำหรับชายผู้ซึ่งย่างเข้าสู่ปีที่ 91 ของชีวิตมาแล้วสามเดือน และกำลังทุกข์ทรมานจากโรคที่รักษาไม่หาย ซึ่งทำให้เขาเสียชีวิตในปีถัดมา

GSAM 124.1ศาสนาจารย์ มิลเลอร์ และ ไฮมส์ ยืนอยู่เหมือนว่า “แนวหน้าของการต่อสู้” ในขบวนการการเสด็จมาครั้งที่สองในอเมริกา และเป็นเพียงสองคนในจำนวนหลายสิบคนที่ทำงานร่วมกับพวกเขาในการประกาศหลักคำสอนเกี่ยวกับการเสด็จมาของพระคริสต์ ซึ่งมีลักษณะเด่นคือความแน่วแน่ในจุดมุ่งหมายและความซื่อสัตย์สุจริตอย่างแท้จริง ชายเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มที่โลกเรียกว่า “ผู้สร้างตัวเอง” — ผู้ที่พัฒนาขึ้นจากการเผชิญกับความเป็นจริงอันโหดร้ายของชีวิต และเรียนรู้ที่จะตัดสินคุณค่าของเรื่องใดเรื่องหนึ่งจากหลักการ ไม่ใช่จากนโยบาย พวกเขามีลักษณะนิสัยเหมือนที่ศาสนาจารย์ มิลเลอร์ กล่าวไว้ว่ามักเป็นผู้ที่มาจากคริสตจักรต่าง ๆ และรับข้อความนี้ — “สมาชิกที่เคร่งครัด ทุ่มเท และมีชีวิตชีวาที่สุด” ข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยืนยันจากผู้รับใช้ของคริสตจักรต่าง ๆ ซึ่งกล่าวว่า หลังจากที่กลุ่มแอ๊ดเวนตีสได้แยกตัวออกจากพวกเขาอย่างถาวร “มัน [หลักคำสอนนี้] ได้นำเอาส่วนที่ดีที่สุดของฝูงแกะของเราไป”

GSAM 124ผู้เทศน์ผู้เด่นชัดอื่น ๆ ของกลุ่มแอ๊ดเวนตีส

GSAM 124.2อาจน่าสนใจที่จะกล่าวถึงชื่อของบุคคลบางท่านที่มีบทบาทสำคัญร่วมกับศาสนาจารย์ มิลเลอร์ และ ไฮมส์ ในขบวนการช่วงต้นนั้น ผู้แรกในรายชื่อคือ ชาร์ลส์ ฟิตช์ จากเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ซึ่งในปี ค.ศ. 1842 ได้เสนอแนวคิดในการสร้างแผนภูมิเพื่ออธิบายนิมิตของดาเนียลและหนังสือวิวรณ์ ที่มาของความคิดนี้อิงจากหนังสือฮาบากุก 2:2, 3 ชาร์ลส์ ฟิตช์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1844

GSAM 124.3ดร. โจไซอาห์ ลิตช์ จากเมืองฟิลาเดลเฟีย ซึ่งอย่างที่เราจะได้เห็นในบทต่อไป เขาได้รับการทรงนำจากพระเจ้าให้ประกาศความจริงที่เมื่อเป็นจริงแล้ว ได้ก่อให้เกิดความสนใจในข่าวสารการเสด็จมาของพระเยซูอย่างกะทันหันและรวดเร็ว

GSAM 124.4เอลอน กาลูชา จากเมืองล็อกพอร์ต รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเป็นนักเทศน์แบ๊บติสต์ที่มีชื่อเสียง ซึ่งงานเขียนและการรับใช้ของเขาเกี่ยวกับเรื่องการเสด็จมาใกล้ของพระเจ้าได้ก่อให้เกิดความตื่นตัวอย่างมากในนิกายนั้น

GSAM 125.1อี. อาร์. พินนีย์ จากเมืองเซเนกาฟอลส์ รัฐนิวยอร์ก เป็นนักเทศน์ผู้อุทิศตนอีกท่านหนึ่งของคริสตจักรแบ๊บติสต์ ซึ่งการเทศนาและงานเขียนของเขาเป็นพลังสำคัญในงานนี้ เขาสามารถถูกเรียกว่า “เกลือแห่งโลก” ได้อย่างแท้จริง

GSAM 125.2จอร์จ สตอร์ส จากนครนิวยอร์ก ซึ่งก่อนที่จะหันมานับถือหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า เขาเป็นผู้นำการฟื้นฟูศาสนาที่มีชื่อเสียง งานเขียนของเขาได้สร้างอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ในการกระตุ้นให้ผู้คนอุทิศตนเองและทรัพย์สินเพื่องานนี้มากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของ 2,300 วัน เขาคือผู้ที่ หลังจากความผิดหวัง ได้นำเสนอคำเทศนาหกบทเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์ สภาพของผู้ตาย และการลงโทษในอนาคต ให้แก่ชาวแอ๊ดเวนตีสและโลกทั้งใบได้พิจารณา

GSAM 125.3ศาสนาจารย์สต็อกแมน จากเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐเมน เป็นผู้ทำงานอย่างจริงจังอีกท่านหนึ่งในงานฟื้นฟูของวิลเลียม มิลเลอร์ ที่เมืองนั้น เขาเสียชีวิตไม่กี่สัปดาห์ก่อนสิ้นปีชาวยิว ค.ศ. 1843 ในขณะที่ชาวแอ๊ดเวนตีสกำลังหวังและรอคอยว่าพระเจ้าจะเสด็จมาในช่วงเวลานั้น⁶

GSAM 125.4ยังมีบุคคลสำคัญอื่น ๆ ที่เนื่องจากพื้นที่จำกัด เราจึงจะกล่าวถึงเพียงชื่อเท่านั้น เช่น เอ็น. เอ็น. ไวติง ผู้แปลพระคัมภีร์ใหม่เป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งรู้จักกันในชื่อ ฉบับแปลของ Whiting; เอส. เอส. สโนว์, เอฟ. จี. บราวน์, อพอลลอส เฮล, แอล. ดี. แมนส์ฟิลด์, จอร์จ นีดแฮม, โอ. อาร์. ฟาสเซตต์; จอร์จ, เวสลีย์ และเอ็ดวิน เบิร์นแฮม (สามพี่น้อง) ซึ่งทุกคนล้วนเป็นผู้ทำงานที่มีประสิทธิภาพในพันธกิจนี้