บทที่ 21 — มือที่นำทางในงาน

GSAM 322.1“เราจะแนะนำและสอนเจ้าถึงทางที่​เจ้​าควรจะเดินไป”¹

GSAM 322.2สำหรับผู้ที่วางใจในพระเจ้า ความดูแลของพระองค์จะปรากฏให้เห็นอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม มีบางช่วงเวลาที่ความดูแลนี้ได้รับการตระหนักอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น เช่น การได้รับการช่วยเหลืออย่างพิเศษจากความชั่วร้ายและอันตราย ทั้งที่มองเห็นได้และมองไม่เห็น รวมถึงโอกาสที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมไว้โดยตรงเพื่อการเผยแพร่ความจริงของพระองค์ บทนี้กล่าวถึงหัวข้อเหล่านี้

GSAM 322การเห็นนิมิตครั้งแรกในมิชิแกน

GSAM 322.3ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1853 ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาได้เดินทางไปมิชิแกน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเดินทางไปทางตะวันตกของเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก ในวันสะบาโตสุดท้ายของเดือนพฤษภาคม พวกเขาอยู่ที่เมืองไทโรน และที่นั่น นางไวท์ได้รับนิมิตเห็นกลุ่มผู้รักษาวันสะบาโตต่าง ๆ ในรัฐ พร้อมคำเตือนเกี่ยวกับอิทธิพลที่อาจก่อให้เกิดผลเสียต่อพวกเขา เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ที่เมืองแจ็คสัน เธอได้เขียนลงบนกระดาษฟูลสแคปจำนวนแปดหน้า โดยระบุถึงบางสิ่งที่เธอได้รับเห็นในนิมิต เธอได้มอบสำเนาที่เขียนด้วยดินสอของนิมิตนั้นให้ผม โดยมีเงื่อนไขว่าผมจะต้องจัดทำสำเนาที่เขียนด้วยปากกาและหมึกให้เธอ

GSAM 322ผู้หญิงที่อ้างว่าตนเองมีความศักดิ์สิทธิ์

GSAM 322.4ในบรรดาสิ่งที่ถูกแสดงให้เธอเห็น มีกรณีของหญิงคนหนึ่งที่พยายามแทรกตัวเข้ามาในกลุ่มของเรา เธอกล่าวว่าหญิงคนนี้อ้างว่าตนเองมีความบริสุทธิ์อย่างยิ่ง นางไวท์ไม่เคยพบเธอมาก่อน และไม่มีความรู้เกี่ยวกับเธอเลย นอกจากสิ่งที่ได้รับรู้จากนิมิตนี้ เธอไม่เพียงแต่บอกถึงวิธีการกระทำของผู้หญิงคนนั้น แต่ยังบอกด้วยว่า เมื่อเธอถูกตักเตือน เธอจะแสดงท่าทางทำตัวเป็นผู้บริสุทธิ์ และกล่าวว่า “พระเจ้า—ทรงรู้—ใจ—ฉัน” เธอบอกว่าผู้หญิงคนนี้กำลังเดินทางไปทั่วประเทศกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ในขณะที่สามีของเธอ ซึ่งเป็นชายชรา อยู่บ้านทำงานเพื่อเลี้ยงดูพวกเขาในวิถีชีวิตที่ชั่วร้ายนั้น นางไวท์กล่าวว่าพระเจ้าได้ทรงสำแดงให้เธอเห็นว่า “แม้ผู้หญิงคนนี้จะแสร้งทำตัวเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ แต่เธอกับชายหนุ่มคนนั้นกลับมีความผิดในการละเมิดบัญญัติข้อที่เจ็ด” ด้วยคำบรรยายเป็นลายลักษณ์อักษรของกรณีนี้ในกระเป๋า ผมจึงรอคอยด้วยความกังวลว่าเรื่องจะดำเนินไปอย่างไร

GSAM 323การประชุมที่เมืองเวอร์เจนส์ รัฐมิชิแกน

GSAM 323.1เราได้จัดประชุมที่เมืองแจ็คสัน, แบทเทิลครีก, เบดฟอร์ด และเฮสติงส์ ก่อนจะเดินทางมาถึงเมืองเวอร์เจนส์ ในเคาน์ตีเคนท์ ซึ่งปรากฏว่าเป็นสถานที่ที่ผู้หญิงคนนั้นอาศัยอยู่ เราถึงสถานที่ที่จะพักค้างคืนเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ก่อนวันสะบาโตเล็กน้อย สถานที่พักของเราคือบ้านของศาสนาจารย์อีกท่านหนึ่งที่ชื่อไวท์ ซึ่งเคยเป็นศิษยาภิบาลของนิกายคริสเตียน เนื่องจากนี่เป็นพื้นที่ที่เพิ่งตั้งถิ่นฐานใหม่ จึงมีการเตรียมการสำหรับการประชุมของเราในโรงนาขนาดใหญ่ที่เพิ่งสร้างขึ้น ซึ่งอยู่ห่างออกไปอีกสามไมล์ และผู้หญิงที่เห็นในนิมิตนั้น ตามที่พิสูจน์แล้ว ยังคงอาศัยอยู่ห่างจากสถานที่ประชุมอีกสองไมล์

GSAM 323คำพยานเกี่ยวกับผู้คลั่งศาสนา

GSAM 323.2วันที่ 12 มิถุนายน เวลา 10:30 น. เราได้รวมตัวกันในโรงเก็บข้าวเพื่อจัดประชุม นางไวท์นั่งอยู่ด้านซ้ายสุดของแท่นพูด ผมนั่งข้างเธอ ศาสนาจารย์คอร์เนลนั่งข้างผม และศาสนาจารย์ไวท์อยู่ด้านขวาของแท่นพูด กำลังกล่าวอยู่ หลังจากเขาพูดได้ประมาณ 15 นาที ชายชราและชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกัน และนั่งลงที่นั่งด้านหน้าข้างแท่นพูด พวกเขามีผู้หญิงคนหนึ่งสูง ผอม และผิวคล้ำมาด้วย ซึ่งเธอนั่งลงใกล้ประตู หลังจากที่ศาสนาจารย์ไวท์กล่าวคำปราศรัยสั้นๆ แล้ว นางไวท์ก็ลุกขึ้นและเริ่มคำปราศรัยของเธอโดยกล่าวถึงความระมัดระวังที่ผู้รับใช้พระเจ้าควรมี เพื่อไม่ให้ทำลายงานที่พระเจ้าทรงมอบหมายให้ โดยใช้ข้อพระคัมภีร์ว่า “จงชำระตัวของเจ้าให้​บริสุทธิ์, เจ้​าทั้งหลายผู้ถือเครื่องภาชนะของพระเยโฮวาห์” เธอกล่าวว่า พระเจ้าไม่ได้ทรงบัญชาให้เรียกผู้หญิงให้เดินทางไปทั่วประเทศกับผู้ชายคนอื่นนอกจากสามีของเธอ สุดท้าย เธอกล่าวอย่างชัดเจนว่า

GSAM 323.2“ผู้หญิงที่นั่งลงเมื่อไม่นานมานี้ใกล้ประตูนั้น อ้างว่าพระเจ้าได้เรียกเธอมาเพื่อเทศนา เธอกำลังเดินทางร่วมกับชายหนุ่มคนนี้ที่เพิ่งนั่งลงหน้าโต๊ะทำงาน ส่วนชายชราคนนี้ ซึ่งเป็นสามีของเธอ—ขอให้พระเจ้าทรงเมตตาเขา!—กำลังทำงานหนักอยู่ที่บ้านเพื่อหาเงินมาสนับสนุนการกระทำผิดบาปของพวกเขา เธออ้างว่าตัวเองเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์มาก—ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์—แต่ถึงแม้เธอจะแสร้งทำเป็นศักดิ์สิทธิ์เพียงใด พระเจ้าก็ได้ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่า เธอและชายหนุ่มคนนี้มีความผิดในการละเมิดพระบัญญัติข้อที่เจ็ด”

GSAM 324.1ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นรู้ดีว่านางไวท์ไม่เคยเห็นบุคคลเหล่านี้มาก่อนจนกระทั่งพวกเขามาถึงโรงนา การที่เธอสามารถระบุตัวและบรรยายลักษณะนิสัยของพวกเขาได้อย่างที่เธอทำนั้น ได้ส่งอิทธิพลต่อจิตใจของผู้ที่อยู่ในที่นั้น ทำให้ความมั่นใจของพวกเขาเพิ่มขึ้น และยืนยันความเชื่อในนิมิตเหล่านั้น

GSAM 324คำพูดที่กล่าวออกมาตามคำพยากรณ์

GSAM 324.2ขณะที่นางไวท์กำลังให้คำพยาน มีสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลมองไปยังนางอัลคอตต์ ผู้หญิงที่ถูกตำหนิ เพื่อดูว่าเธอจะรับมือกับสิ่งที่ถูกกล่าวถึงอย่างไร และเธอจะทำอะไรและพูดอะไรต่อไป หากเธอเป็นผู้บริสุทธิ์จากข้อกล่าวหาที่ถูกตั้งขึ้นต่อเธอ ก็ย่อมคาดหวังตามธรรมชาติว่าเธอจะลุกขึ้นและปฏิเสธเรื่องทั้งหมด แต่หากเธอมีความผิดและเสื่อมทรามอย่างร้ายแรง เธอก็อาจไม่ลังเลที่จะปฏิเสธทั้งหมด แม้เธอจะรู้ว่ามันเป็นความจริงก็ตาม แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เธอกลับทำตามสิ่งที่คำพยานระบุไว้ว่าเธอจะทำเมื่อถูกตำหนิ เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ขณะที่ทุกสายตาจับจ้องมาที่เธอ และทำท่าทางเคร่งขรึมอย่างเสแสร้ง แล้วพูดอย่างช้าๆ ว่า “พระเจ้า—ทรงรู้—ใจ—ฉัน” ก่อนจะนั่งลงโดยไม่เอ่ยคำใดอีก เธอได้พูดสิ่งที่คำพยานระบุไว้ว่าเธอจะพูด และพูดด้วยท่าทางเดียวกัน

GSAM 325การยอมรับความผิด

GSAM 325.1จริงอยู่ว่าพระเจ้าทรงรู้ใจพวกเขา และพวกเขาก็รู้ดีว่าตัวเองมีความผิดตามข้อกล่าวหา เพราะหลังจากนั้น ชายหนุ่มคนนั้นได้กล่าวกับนายการ์ดเนอร์ ผู้อาศัยอยู่ในสถานที่เดียวกัน ซึ่งได้สอบถามเขาอย่างละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า “นายการ์ดเนอร์ สิ่งที่นางไวท์กล่าวเกี่ยวกับเรานั้นเป็นความจริงเกินไป” และผู้หญิงคนนั้น หลังจากที่บอกกับนางวิลสัน ที่กรีนวิลล์ ในปี ค.ศ. 1862 ว่าเธอ “ไม่กล้าพูดคำใดต่อต้านนางไวท์ เกรงว่าเธอจะถูกพบว่ากำลังต่อสู้กับพระเจ้า” ก็ยอมรับว่าสิ่งที่ถูกเปิดเผยเกี่ยวกับเธอและชายหนุ่มคนนั้นเป็นความจริง

GSAM 325กลุ่มเมสเซนเจอร์

GSAM 325.2ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1853 มีกลุ่มคนจำนวนน้อยที่ไม่พอใจในรัฐมิชิแกนรวมตัวกันและเริ่มออกพิมพ์นิตยสารชื่อ Messenger of Truth ภารกิจของนิตยสารนี้และผู้ดำเนินการดูเหมือนจะมุ่งทำลายและใส่ร้ายแทนที่จะสร้างเสริม มีข่าวเท็จมากมายถูกแทรกไว้ในหน้านิตยสารนั้น ซึ่งทำให้เรารู้สึกรำคาญในการทำงานเผยแพร่ข่าวสาร; และเนื่องจากนี่เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของเราที่ต้องเผชิญกับการโจมตีอย่างเปิดเผยเช่นนี้ เราจึงคิดว่ามีหน้าที่ต้องโต้แย้งคำกล่าวหมิ่นประมาทของพวกเขา การทำเช่นนี้ทำให้เสียเวลาที่ควรใช้ไปในการเผยแพร่ความจริงที่ได้รับการมอบหมายให้เราดูแล ซึ่งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของซาตาน ผู้ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นผู้ยุยงให้เกิดการต่อต้านนี้ และสถานการณ์เช่นนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงเย็นวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1855 เมื่อศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาของเขา ศาสนาจารย์คอตเทรล และตัวผมเองเพิ่งปิดการประชุมที่เมืองออสเวโก รัฐนิวยอร์ก เราถูกรบกวนในการประชุมโดยบุคคลชื่อลิลลิส ซึ่งเข้ามาและแจกจ่ายเอกสารที่เต็มไปด้วยคำหมิ่นประมาทเหล่านั้นให้แก่ผู้เข้าร่วมประชุม อีกครั้งหนึ่ง คำถามเกี่ยวกับหน้าที่ของเราในเรื่องนี้จึงถูกหยิบยกขึ้นมา ทุกความพยายามก่อนหน้านี้ในการตอบโต้คำเท็จของพวกเขานั้น ได้ส่งผลให้พวกเขาสร้างคำเท็จเพิ่มเติมขึ้นมาเท่านั้น

GSAM 325คำแนะนำและคำพยากรณ์

GSAM 325.3ในการประชุมอธิษฐานที่จัดขึ้นในคืนนั้น ณ บ้านของจอห์น เพลส ในเมืองออสเวโก นางไวท์ได้รับนิมิต ซึ่งเธอเห็นว่า หากเรายังคงทำงานต่อไป โดยประกาศความจริง โดยไม่สนใจกลุ่มคนอย่าง “กลุ่มเมสเซนเจอร์” พวกเขาก็จะเกิดสงครามกันเอง และนิตยสารของพวกเขาจะล่มสลาย และเมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น เราจะพบว่าจำนวนผู้ติดตามของเราได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ด้วยความเชื่อว่าคำพยานนี้มาจากพระเจ้า เราจึงเริ่มดำเนินการตามคำพยานนั้นทันที

GSAM 326การล่มสลายของกลุ่มเมสเซนเจอร์และนิตยสาร

GSAM 326.1การเคลื่อนไหวเพื่อความจริงก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ “กลุ่มเมสเซนเจอร์” เกิดปัญหาภายในกลุ่มเอง ภายในระยะเวลาอันสั้น กลุ่มนี้จึงแตกแยกกัน ผู้นำหลายคนได้ละทิ้งวันสะบาโต นิตยสารของพวกเขาก็หยุดพิมพ์ในไม่ช้า เนื่องจากขาดการสนับสนุน และผู้ที่เคยทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการอยู่ช่วงหนึ่ง ก็หันไปสอนหนังสือ แต่เนื่องจากเขาไม่ได้เรียนรู้ที่จะควบคุมตัวเองก่อน จึงล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในการควบคุมนักเรียนของเขา เมื่อเขาพยายามตักเตือนเด็กชายคนหนึ่งในโรงเรียน เขาได้ชักปืนรีวอลเวอร์ออกมา แต่ปืนเกิดเสียงดังแต่ไม่ลั่น เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกรุมประชาทัณฑ์ เขาจึงต้องหลบหนีไปยังแคนาดาในยามค่ำคืน

GSAM 326ผลกระทบต่อขบวนการแอดเวนต์

GSAM 326.2ในช่วงเวลานั้น มีความสามัคคีและความเป็นหนึ่งเดียวในหมู่ประชาชนของเรามากกว่าที่เคยมีมา และเมื่อมีความพยายามในการเผยแพร่ข่าวสาร ทางก็เปิดออกในทุกทิศทาง

GSAM 326.3ในฉบับที่ 10 เล่มที่ 11 ของนิตยสาร Review วันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1858 ผู้บรรณาธิการได้กล่าวถึงผลของงานนิตยสาร Messenger ว่า: “ในช่วงที่เกิดการแตกแยก และเมื่อมีความพยายามที่จะทำลายนิตยสาร Review ทรัพย์สินของคริสตจักรที่สำนักงานมีมูลค่าเพียง $700 แต่ตั้งแต่นั้นมา มูลค่าได้เพิ่มขึ้นเป็น $5,000 ในตอนนั้น มีผู้สมัครสมาชิกที่จ่ายค่าสมาชิกประมาณหนึ่งพันคน แต่ปัจจุบันมีสองพันคน นอกจากนี้ยังมีรายชื่อผู้รับ ‘ฟรี’ อีกจำนวนมาก”

GSAM 326.4เนื่องจากเราได้ถึงช่วงเวลา (1858) ที่ “กลุ่มเมสเซนเจอร์” แยกตัวและกระจายไป และนิตยสาร Messenger หยุดการพิมพ์แล้ว ตัวเลขข้างต้นจึงมีความสำคัญมาก เนื่องจากจำนวนผู้สมัครสมาชิกที่จ่ายค่าสมาชิกของนิตยสาร Review เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าพอดี ดังนั้น จำนวนผู้เชื่อจึงเพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่าด้วย ดังนั้น คำทำนายที่ได้รับการเปิดเผยผ่านนางไวท์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1855 จึงเป็นจริง

GSAM 327การประชุมในเต็นท์ที่เสนอขึ้นเป็นครั้งแรก

GSAM 327.1ในช่วงต้นของข้อความนี้ เรามักจัดประชุมในอาคารโรงเรียนเมื่อไม่มีสถานที่ที่ดีกว่าให้ใช้ ในอาคารประเภทนี้ ครั้งหนึ่ง มีผู้คนมารวมตัวกันเป็นจำนวนมากจนกระทั่งอาคารโรงเรียนสองหลังที่มีขนาดเท่ากันก็ไม่สามารถรองรับได้ เพื่อให้ทุกคนได้ยิน ผู้พูดจึงยืนที่หน้าต่างที่เปิดอยู่ และพูดกับผู้ที่อยู่ในอาคาร รวมถึงผู้ฟังจำนวนมากขึ้นที่นั่งอยู่ในรถม้าและบนสนามหญ้า ภาพการชุมนุมครั้งใหญ่นี้เองที่นำไปสู่การพิจารณาจัดประชุมในเต็นท์

GSAM 327การประชุมในเต็นท์ครั้งแรกที่เมืองแบทเทิลครีก รัฐมิชิแกน

GSAM 327.2ดังนั้น เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1854 ศาสนาจารย์เจมส์ ไวท์ และสมาชิกสภาคนอื่นๆ ได้ตัดสินใจว่า การใช้เต็นท์สำหรับการประชุมเป็นแผนที่เป็นไปได้ ในขณะนั้น เต็นท์ขนาดใหญ่แทบไม่เคยถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่นนอกจากการแสดงละครสัตว์ สวนสัตว์ และการแสดงต่างๆ มิชิแกนเป็นรัฐแรกที่คริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสได้ริเริ่มทำงานในแนวทางนี้ การประชุมในเต็นท์ครั้งแรกได้จัดขึ้นที่เมืองแบทเทิลครีก เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1854 ในปัจจุบัน วิธีจัดประชุมในช่วงฤดูร้อนนี้ได้ขยายตัวจนมีขนาดใหญ่โตมาก

GSAM 327การเสนอจัดประชุมค่าย

GSAM 327.3ในปี ค.ศ. 1868 ได้มีการก้าวไปอีกขั้นอย่างเชิงรุก ความเหมาะสมของการจัดประชุมค่ายได้รับการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน และมีการตัดสินใจว่านี่จะเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการรองรับการรวมตัวครั้งใหญ่ของสมาชิกในที่ประชุมทั่วไป ด้วยการใช้เต็นท์ขนาดใหญ่สำหรับพิธีกรรมสาธารณะและเต็นท์ครอบครัวขนาดเล็ก ผู้เข้าร่วมจะรู้สึกสะดวกสบาย และด้วยเหตุนี้จึงสามารถใช้เวลาหลายวันได้อย่างมีประโยชน์ในการปรึกษาหารือและนมัสการ

GSAM 328การประชุมค่ายครั้งแรกที่เมืองไรท์ รัฐมิชิแกน

GSAM 328.1การประชุมค่ายครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองไรท์ รัฐมิชิแกน ระหว่างวันที่ 1-7 กันยายน ค.ศ. 1868 การชุมนุมทั่วไปที่สำคัญของชุมชนเราได้เติบโตขึ้นจนถึงขนาดที่ทุกปีมีการจัดประชุมค่ายมากกว่าห้าสิบครั้งในส่วนต่าง ๆ ของพื้นที่ ไม่เพียงแต่ในอเมริกาเท่านั้นที่จัดประชุมค่ายเหล่านี้ แต่ยังจัดในยุโรป ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และแอฟริกาใต้ด้วย

GSAM 328.2การชุมนุมที่มีขนาดใหญ่ที่สุดประเภทนี้ที่ชุมชนของเราเคยจัดขึ้นคือในปี ค.ศ. 1893 ที่เมืองแลนซิง รัฐมิชิแกน ในการชุมนุมครั้งใหญ่นั้น มีผู้เข้าร่วม 3,400 คน อาศัยอยู่ในเต็นท์ครอบครัวมากกว่า 500 หลัง การก่อสร้างเต็นท์ต่าง ๆ ในค่ายใช้ผ้าใบรวมกว่า 150,000 หลา

GSAM 328การรอดพ้นจากอุบัติเหตุทางรถไฟ

GSAM 328.3วันถัดจากวันที่ตัดสินใจซื้อเต็นท์แรกขนาด 60 ฟุต (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1854) ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยา ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่เมืองแจ็คสัน รัฐมิชิแกน กำลังจะออกเดินทางไปยังรัฐวิสคอนซิน เพื่อทำงานที่นั่นเป็นระยะเวลาหนึ่ง เราใช้เวลาช่วงบ่ายที่บ้านของ ดี. อาร์. พาลเมอร์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟมากนัก ในช่วงบ่ายนั้น ศาสนาจารย์ไวท์ได้พูดหลายครั้งว่า “ผมรู้สึกแปลกๆ เกี่ยวกับการเริ่มต้นการเดินทางครั้งนี้ แต่ เอเลน เรามีนัดหมายที่ต้องไป และเราต้องไป หากผมไม่มีนัดหมาย ผมคงไม่ไปคืนนี้”

GSAM 328.4เมื่อค่ำลง ใกล้ถึงเวลาที่รถไฟจะมาถึง เราได้มีช่วงเวลาอธิษฐานร่วมกัน ทุกคนดูเหมือนถูกนำให้อธิษฐานเพื่อความปลอดภัยของศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาในการเดินทางครั้งนี้ เมื่อเราลุกขึ้น ศาสนาจารย์ไวท์ได้แสดงความเชื่อมั่นว่าพระเจ้าจะดูแลและคุ้มครองพวกเขา

GSAM 328.5เมื่อเวลาสองทุ่ม ผมไปพร้อมกับพวกเขาไปยังรถไฟเพื่อช่วยจัดหาที่นั่งและจัดกระเป๋าให้เรียบร้อย เราเข้าไปในตู้รถไฟที่มีที่นั่งพนักพิงสูง ซึ่งในสมัยนั้นเรียกว่า “ตู้นอน” คุณนายไวท์กล่าวว่า “เจมส์ ฉันอยู่ไม่ได้ในตู้นี้ ฉันต้องออกไปจากที่นี่” ผมช่วยพวกเขาหาที่นั่งอยู่กลางตู้รถไฟถัดไป คุณนายไวท์นั่งลงพร้อมถือสัมภาระไว้บนตัก แต่กล่าวว่า “ฉันไม่รู้สึกสบายใจบนรถไฟนี้” เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น ผมจึงกล่าว“ลา”พวกเขาอย่างรีบร้อน แล้วรีบไปบ้านไซเรนิอุส สมิธ เพื่อพักค้างคืน

GSAM 329.1ประมาณเวลาสี่ทุ่ม เราทุกคนต่างประหลาดใจเมื่อได้ยินเสียงศาสนาจารย์ไวท์ ซึ่งเราคิดว่าเขาคงเดินทางไปชิคาโกไกลแล้ว มาเคาะประตูขอเข้าบ้าน เขาบอกว่าขบวนรถไฟได้หลุดออกจากรางสามไมล์ทางตะวันตกของเมืองแจ็คสัน; ส่วนใหญ่ของขบวนรถไฟ รวมถึงหัวรถจักร ถูกทำลายจนไม่เหลือสภาพ; แต่แม้จะมีผู้เสียชีวิตหลายคน เขาและนางไวท์ก็รอดมาได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาจัดหาม้าและรถม้าได้ในเวลาไม่นาน และร่วมกับอับราม ดอดจ์ ไปรับนางไวท์ ซึ่งศาสนาจารย์ได้อุ้มเธอมาไกลพอสมควร ผ่านพื้นที่ชุ่มน้ำและหนองน้ำ และข้ามลำธารเล็กๆ ไปยังที่ปลอดภัย ห่างจากจุดเกิดเหตุ

GSAM 329.2เช้าวันถัดมา ผมไปพร้อมกับนายดอดจ์เพื่อดูซากรถไฟ ที่จุดที่ถนนตัดผ่านทางรถไฟในมุมเฉียง มีวัวตัวหนึ่งนอนพักอยู่ตรงบนทางรถไฟ หัวรถจักรไม่มีอุปกรณ์กันวัว ดังนั้นเมื่อชนสัตว์ตัวนั้น จึงถูกเหวี่ยงออกจากทางรถไฟไปทางซ้าย เมื่อหัวรถจักรกระแทกพื้นครั้งแรก รถบรรทุกสัมภาระ ซึ่งบรรจุหีบหนังสือของศาสนาจารย์ไวท์ ได้กระโดดหลุดออกจากทางรถไฟไปโดยสิ้นเชิงและไม่ได้รับความเสียหาย ในเวลาเดียวกัน รถโดยสารที่อยู่ท้ายขบวนก็ถูกแยกออกจากส่วนที่เหลือของขบวนโดยไม่มีมนุษย์ช่วยเหลือ และหยุดนิ่งอยู่บนทางรถไฟ หัวรถจักรและรถถังเชื้อเพลิงวิ่งบนพื้นดินนอกรางไปประมาณหกถึงแปดโรด ก่อนที่หัวรถจักรจะชนเข้ากับตอไม้โอ๊กที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสามฟุต แรงของขบวนรถไฟรุนแรงจนทำให้หัวรถจักรพลิกคว่ำ และส่วนท้ายของรถถังเชื้อเพลิงหมุนข้ามรางไป ตัวหลักของขบวนรถไฟ ซึ่งกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด ได้ชนเข้ากับซากของหัวรถจักรนี้ ทำให้เกิดแรงกระแทกครั้งที่สอง รถคันแรกที่ชนเข้ากับหัวรถจักรคือรถด่วน ซึ่งถูกบดจนกลายเป็นไม้ฟืน รถคันนี้พร้อมทั้งสิ่งของที่บรรทุกอยู่ภายใน กลายเป็นกองขยะที่กองทับและกระจายอยู่รอบๆ ตู้เก็บถ่าน ตู้ถัดไปคือตู้ชั้นสอง ซึ่งมีผู้โดยสาร 18 คน ในจำนวนนี้มี 1 คนเสียชีวิต และผู้โดยสารที่เหลือทั้งหมดได้รับบาดเจ็บในระดับต่าง ๆ ตู้นี้ถูกตู้นอนที่วิ่งผ่านตัดเป็นสองส่วน ส่วนหน้าของตู้นอนแตกเป็นชิ้น ๆ และที่นั่งที่นางไวท์ไม่รู้สึกปลอดภัยที่จะนั่งอยู่ถูกบดขยี้จนพังยับเยิน

GSAM 330หลักฐานแห่งการช่วยกู้จากพระเจ้า

GSAM 330.1เมื่อเราชมซากรถไฟ และจากนั้นชมตู้โดยสารที่ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาของเขานั่งอยู่ในขณะเกิดอุบัติเหตุ ซึ่งตั้งอยู่อย่างสงบห่างจากซากรถไฟประมาณสิบห้าโรด เราจึงรู้สึกในใจว่าพระเจ้าทรงฟังคำอธิษฐาน และใครจะรู้ได้ว่าพระองค์อาจส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาแยกตู้โดยสารนั้นออก เพื่อให้ผู้รับใช้ของพระองค์รอดพ้นจากอันตรายโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ? ความคิดนี้ยิ่งฝังลึกในใจเรายิ่งขึ้นเมื่อพนักงานเบรกกล่าวว่าเขาไม่ได้เป็นคนแยกขบวนนั้นออก และยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครอยู่บนชานท้ายตู้รถเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้น และมันเป็นปริศนาทั้งสำหรับตัวเขาเองและพนักงานรถไฟทุกคนว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร; และสิ่งที่ลึกลับยิ่งกว่าสำหรับพวกเขาคือ ทั้งตัวเชื่อมและสลักยังไม่แตกหัก และสลักพร้อมโซ่ของมันกำลังวางอยู่บนพื้นของตู้รถไฟที่พังทลาย เหมือนถูกวางไว้ที่นั่นด้วยมือที่ระมัดระวัง

GSAM 330.2จนถึงเย็นวันที่ 24 ทางรถไฟได้ถูกเคลียร์เศษซากจนสามารถให้รถไฟวิ่งได้ตามปกติ และศาสนาจารย์กับนางไวท์ก็ขึ้นรถไฟอีกครั้งและเดินทางถึงจุดนัดหมายในรัฐวิสคอนซินอย่างปลอดภัย

GSAM 330ผู้ต่อต้านถูกตักเตือน

GSAM 330.3ไม่ใช่ว่าทุกอย่างกับอิสราเอลโบราณจะ “ราบรื่น” เสมอไป พวกเขามีศัตรูจากภายนอกที่พยายามขัดขวางความก้าวหน้าของพวกเขาในทุกย่างก้าว “กลุ่มคนผสม” และผู้ที่ไม่ได้รับการอุทิศภายในค่าย เป็นเครื่องมือที่ซาตานใช้เพื่อก่อให้เกิดความไม่พอใจ ความขัดแย้ง การบ่นพึมพำ และการกบฏ ความจริงที่ว่าพระหัตถ์แห่งความเจริญรุ่งเรืองของพระเจ้าอยู่กับผู้ที่ไว้วางใจ และชัยชนะมาพร้อมกับความพยายามของพวกเขา เป็นหลักฐานว่าชนชาตินี้ได้รับความโปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ — ว่าพระหัตถ์ของพระเจ้ากำลังนำทางพวกเขา

GSAM 331.1ดังนั้น ในการเกิดขึ้นและการก้าวหน้าของข้อความทูตสวรรค์องค์ที่สาม การก้าวหน้าของข้อความนี้ไม่ได้เกิดจากความจริงที่นำเสนอเป็นสิ่งที่สอดคล้องกับจิตใจตามธรรมชาติของมนุษย์ แต่ตรงกันข้าม ความจริงหลักของข้อความนี้—วันสะบาโตของพระเจ้า—ขัดแย้งกับผลประโยชน์ที่เห็นแก่ตัวและโลกีย์ ทำให้ผู้ที่เชื่อฟังต้องแยกตัวจากกิจการของโลกสองวันในหนึ่งสัปดาห์ การเผยแพร่ความจริงในปัจจุบันนี้มีศัตรูภายนอกที่มุ่งมั่นและไม่ยอมแพ้ในการพยายามทำลายงานนี้ เกี่ยวกับพวกเขา สามารถกล่าวได้ด้วยคำของผู้ประพันธ์เพลงสดุดีว่า “‘ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงสถิตฝ่ายพวกเรา’ ​เออ​ ​ขอให้​อิสราเอลกล่าวว่า ‘ถ้าพระเยโฮวาห์​มิได้​ทรงสถิตฝ่ายพวกเรา เมื่อคนลุกขึ้นต่อสู้​เรา​ ​แล้วเขาจะกลืนเราเสียทั้งเป็น เมื่อความโกรธของเขาพลุ่งขึ้นต่อเรา”²

GSAM 331.2บุคคลที่เห็นแก่ตัวและไม่พอใจภายในกลุ่มของเราได้ปรากฏตัวขึ้นเป็นครั้งคราว โดยกล่าวอ้างว่าสิ่งยิ่งใหญ่จะเกิดขึ้นเมื่อเป้าหมายของพวกเขาสำเร็จลุล่วง แต่แสงสว่างของพวกเขาก็ดับไปนานแล้ว เหมือนแสงวิญญาณลวงตา ส่วนการเคลื่อนไหวเพื่อความจริงในปัจจุบันนั้น ได้ก้าวเดินไปทั่วโลกอย่างมั่นคงและต่อเนื่อง โดยเพิ่มความมั่นคงและพลังขึ้นทุกครั้งที่ก้าวไปข้างหน้า

GSAM 331ศาสนาจารย์ สตีเฟนสัน และ ฮอลล์

GSAM 331.3ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1855 ศาสนาจารย์ สตีเฟนสัน และ ฮอลล์ ได้พยายามก่อการกบฏในรัฐวิสคอนซิน พี่น้องผู้นำต่างทราบดีว่าพวกเขาต้องการนำหลักคำสอน “ยุคที่จะมาถึง” ของตนมาทดสอบทุกประเด็นอื่น ๆ ในความเชื่อของเรา และกระตือรือร้นอย่างยิ่งที่จะให้ผู้เชื่อเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสได้รับการสอนเกี่ยวกับหลักคำสอนเรื่องโอกาสกลับใจหลังจากพระเยซูคริสต์เสด็จกลับมาครั้งที่สอง

GSAM 331คำพยากรณ์เกี่ยวกับพวกเขา

GSAM 331.4วันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1855 นางไวท์ได้รับนิมิตเกี่ยวกับเส้นทางของพวกเขา พร้อมคำพยากรณ์เกี่ยวกับผลลัพธ์สุดท้ายด้วยคำพูดต่อไปนี้: “ท่านคิดหรือว่า ผู้อ่อนแอ ท่านสามารถหยุดยั้งงานของพระเจ้าได้หรือ? ผู้อ่อนแอ เพียงการแตะนิ้วเดียวของพระองค์ก็สามารถทำให้ท่านล้มลงได้ พระองค์จะอดทนต่อท่านเพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น”

GSAM 332.1ฝ่ายตรงข้ามของเราได้กล่าวว่า นี่คือนิมิตที่ประกาศว่าคนเหล่านี้จะตายในไม่ช้า และเนื่องจากพวกเขายังมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหลายปี นิมิตนี้จึงยังไม่เป็นจริง ในนิมิตนี้ไม่มีส่วนใดที่กล่าวถึงการตายของพวกเขาเลย พวกเขาถูกแสดงให้เห็นในบทบาทของคนที่พยายามขัดขวางงานของข้อความทูตสวรรค์องค์ที่สาม แม้พวกเขาจะได้รับการแจ้งว่าพระเจ้าสามารถหยุดยั้งพวกเขาได้อย่างง่ายดายเพียงใด แต่ก็มีคำเพิ่มเติมว่า “พระองค์จะอดทนต่อเจ้าเพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น” พวกเขาได้ทำอะไร? — แทนที่จะประสบความสำเร็จในสงครามของพวกเขาอย่างที่พวกเขาคาดไว้ พวกเขากลับดูเหมือนถูกทิ้งให้คลำทางในความมืด ภายในไม่กี่สัปดาห์ พวกเขาก็ละทิ้งวันสะบาโตอย่างสิ้นเชิง และหันมาต่อต้านมัน พวกเขาเคยหวังจะก่อตั้งกลุ่ม “ยุคที่จะมา” โดยมีตัวเองเป็นผู้นำ แต่แทนที่จะประสบความสำเร็จในเรื่องนี้ การละทิ้งวันสะบาโตทำให้พวกเขาสูญเสียการควบคุมเหนือประชาชนของเราไปอย่างสิ้นเชิง ดังนั้น ด้วยทางเดินของพวกเขาเอง พวกเขาจึงทำลายสิ่งที่ตั้งใจจะทำตั้งแต่แรกจนหมดสิ้น ประชาชนของเราจึงกล่าวว่า “จริง ๆ แล้ว พระเจ้าได้ ‘อดทนต่อพวกเขาเพียงชั่วขณะหนึ่ง’ แล้ว”

GSAM 332จุดจบอันน่าเศร้าของชีวิต

GSAM 332.2ส่วนผลลัพธ์ของชายสองคนนี้ อาจเป็นประโยชน์ที่จะนำคำกล่าวบางประการเกี่ยวกับชะตากรรมอันน่าเศร้าของพวกเขา ซึ่งถูกกล่าวโดยพี่น้องของพวกเขาเอง ผู้เชื่อใน “ยุคที่จะมา” ที่พวกเขาได้ร่วมงานด้วยหลังจากละทิ้งวันสะบาโต เมื่อสามสิบเจ็ดปีที่แล้ว นายฮอลล์เริ่มมีอาการสมองเสื่อม (เนื่องจากการอ่อนตัวของสมอง) สาเหตุของสภาพนี้คือการสูญเสียทรัพย์สินจำนวนมากจากการถูกผู้อื่นหลอกลวง เขาต้องทนทุกข์ทรมานจากความหลงผิดว่าหากเขาออกไปนอกบ้าน เขาจะแบนราบลง หรือตกลงสู่พื้นดิน เขาไม่อันตรายต่อผู้อื่น แต่แน่นอนว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาไม่เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะทำงานในหน้าที่การรับใช้พระเจ้าในบทบาทใดก็ตาม³

GSAM 332.3ศาสนาจารย์ สตีเฟนสัน ได้เสียชีวิตไปแล้วประมาณ 16 ปี ก่อนเสียชีวิตไม่กี่ปี เขามีสภาพจิตใจไม่ปกติ (เป็นโรคจิต) แต่ไม่เป็นอันตรายต่อผู้อื่น ก่อนที่จะเป็นเช่นนี้ ภายใต้ความเสรีภาพที่เขาคิดว่าตนเองมีตามทฤษฎีที่ว่าไม่มีพระบัญญัติ ที่เขาได้ยึดถือ เขาได้ทิ้งภรรยาของตนเอง ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครกล่าวหาว่ามีความประพฤติไม่ดี (เขาสามารถหย่าได้เพียงโดยจ้างทนายความที่ไม่ซื่อสัตย์) และแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนที่มีอายุน้อยกว่าภรรยาเดิมของเขาอย่างมาก การกระทำนี้ถือเป็นการละเมิดศีลธรรมอย่างโจ่งแจ้ง จนกระทั่งพี่น้องผู้เชื่อ “ยุคที่จะมาถึง” ของเขาเองก็ไม่เห็นด้วยกับแนวทางของเขา และไม่อนุญาตให้เขาเทศนาให้พวกเขาอีกต่อไป

GSAM 333.1คำกล่าวของพี่น้องในนิกายเดียวกันเกี่ยวกับวันสุดท้ายของบุคคลเหล่านี้ แสดงถึงความสงสารอย่างลึกซึ้ง; แต่สิ่งเหล่านี้คือข้อเท็จจริงที่ไม่ได้แต่งเติม ซึ่งถูกนำเสนอโดยปราศจากความมุ่งร้ายหรืออคติ ด้วยเหตุนี้ เราจึงปล่อยให้ผู้อ่านได้สรุปผลด้วยตนเองเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้คำพยานนี้กับสภาพทางร่างกายของพวกเขา

GSAM 333ศาสนาจารย์ เจ. เอช. วากโกเนอร์ รับข้อความ

GSAM 333.2ในปี ค.ศ. 1852 ศาสนาจารย์ เจ. เอช. วากโกเนอร์ ซึ่งเคยเป็นผู้จัดการหนังสือพิมพ์ระดับจังหวัดในรัฐวิสคอนซิน ได้ยอมรับความจริงในปัจจุบัน และในปีถัดมาได้อุทิศตัวให้กับการรับใช้อย่างเต็มที่ ในปี ค.ศ. 1857 เขาได้เขียนหนังสือเล่มเล็กสำคัญสองเล่ม ซึ่งแต่ละเล่มมีประมาณสองร้อยหน้า เล่มแรกมีชื่อว่า The Nature and Tendency of Modern Spiritualism และเล่มที่สองมีชื่อว่า A Refutation of the Age-to-Come เล่มแรกไม่เพียงแต่เป็นเครื่องมือช่วยคนจำนวนมากให้รอดพ้นจากกับดักของซาตาน แต่ด้วยพระพรของพระเจ้า ยังได้เปิดตาให้คนจำนวนมากที่ไม่เข้าใจว่าควรตีความปรากฏการณ์สมัยใหม่เหล่านี้อย่างไร

GSAM 333.3Refutation of the Age-to-Come ของท่าน เป็นการเปิดเผยอย่างครบถ้วนที่สุดเกี่ยวกับทฤษฎีเท็จเรื่องช่วงเวลาทดลองสำหรับผู้ทำบาปหลังการเสด็จมาครั้งที่สองของพระผู้เป็นเจ้าของเรา การหักล้างทฤษฎีนี้อย่างครบถ้วนจนไม่เพียงแต่ยังไม่เคยมีผู้ใดตอบโต้ แต่เรายังไม่เคยสังเกตเห็นความพยายามใด ๆ ในการตอบกลับเลย หนังสือนี้อธิบายอย่างชัดเจนและกระชับที่สุดถึงตำแหน่งของพระคริสต์ในฐานะปุโรหิตบนบัลลังก์ของพระบิดา (ปุโรหิตตามแบบเมลคีเซเดค) ในยุคปัจจุบัน และตำแหน่งที่พระองค์จะครองบนบัลลังก์ของพระองค์เอง ในราชอาณาจักรนิรันดร์ในอนาคต — บัลลังก์ที่ไม่มีปุโรหิตผู้เป็นสื่อกลางใดเกี่ยวข้องด้วย

GSAM 334.1ต่อมาอีกไม่นาน ศาสนาจารย์ วากโกเนอร์ ได้เขียนหนังสือเล่มเล็กเล่มที่สาม ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน ชื่อว่า The Atonement in the Light of Reason and Revelation ประมาณปี ค.ศ. 1884 หนังสือเล่มนี้ได้รับการแก้ไขและขยายให้กลายเป็นหนังสือเล่มหนึ่งที่มีประมาณ 400 หน้า เป็นบทความที่ชัดเจนและกระชับเกี่ยวกับหัวข้อที่ระบุไว้ในชื่อหนังสือ

GSAM 334.2ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้มีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดกับงานการพิมพ์ ทั้งในฐานะผู้เขียนและผู้บรรณาธิการ เขายังคงดำเนินพันธกิจทางศาสนาต่อไป โดยใช้ช่วงปีสุดท้ายของชีวิตในยุโรป

GSAM 334.3วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1889 เขาเสียชีวิตอย่างกะทันหันที่เมืองบาเซล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทันทีหลังจากเสร็จสิ้นการเขียนหนังสือเล่มสุดท้ายของเขา ซึ่งมีชื่อว่า From Eden to Eden เมื่อวันที่ 16 เขาทำงานเขียนทั้งวัน และบันทึกในสมุดบันทึกส่วนตัวว่า “ทำงานหนักทั้งวัน” จากรายงานเกี่ยวกับกรณีของเขาที่จัดทำโดยพี่น้องในยุโรป ได้ข้อมูลรายละเอียดดังต่อไปนี้:—

GSAM 334.4“เช้าวันที่ 17 เวลาประมาณ 5:30 น. เขาเสียชีวิตอย่างกะทันหันในห้องครัว โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า เนื่องจากภาวะหัวใจหยุดเต้น เขาได้ทำงานอย่างหนักเพื่อเสร็จสิ้นฉบับภาษาอังกฤษของหนังสือใหม่ของเขา และเขาคาดว่าจะออกเดินทางไปลอนดอนในวันอาทิตย์ถัดไป เพื่อทำงานร่วมกับงานที่นั่น ก่อนที่จะกลับสู่อเมริกาในฤดูร้อนที่จะมาถึง”

GSAM 334.5ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1854 ศาสนาจารย์วากโกเนอร์ได้ปรากฏตัวต่อสาธารณชนอย่างต่อเนื่องและโดดเด่นในการปกป้องความจริง ทั้งบนธรรมาสน์และในสื่อสิ่งพิมพ์ ณ เวลาที่ท่านเสียชีวิต ท่านมีอายุเกือบหกสิบเก้าปี ท่านได้รับการฝังศพที่เมืองบาเซล เมื่อวันที่ 20 เมษายน ด้วยเหตุนี้ ผู้ทำงานรุ่นแรกในพันธกิจนี้อีกท่านหนึ่งจึงได้ล่วงลับไปขณะปฏิบัติหน้าที่

GSAM 334การรักษาด้วยศรัทธา

GSAM 334.6ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1858 นางไวท์ได้ทุกข์ทรมานอย่างหนักเป็นเวลาหลายวัน จนต้องนอนติดเตียงในสภาพที่แทบจะช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ คืนหนึ่งใกล้เที่ยงคืน เธอหมดสติ ครอบครัวได้ลองทุกวิธีที่รู้เพื่อช่วยให้เธอกลับมาสติ แต่ไม่สำเร็จ เธออยู่ในสภาพนี้กว่าครึ่งชั่วโมง ก่อนที่ศาสนาจารย์แอนดรูว์สและข้าพเจ้าจะถูกศาสนาจารย์ไวท์เรียกตัวมาอย่างเร่งด่วนเพื่อร่วมอธิษฐาน เพื่อตอบรับคำวิงวอนอย่างจริงใจที่ถวายขึ้นข้างเตียงของเธอ พระเจ้าได้ทรงเมตตาฟื้นคืนสติให้เธอ และทรงให้เธอกลับสู่สุขภาพปกติ ขณะที่เธอกำลังถวายคำสรรเสริญแด่พระเจ้า เธอก็ถูกนำเข้าสู่การเห็นนิมิต ขณะที่ยังนอนอยู่บนเตียง สิ่งบางประการที่เธอได้เห็นในนิมิตนี้สามารถอ่านได้ใน “Testimony for the Church,” No. 5

GSAM 335ปรากฏการณ์ทางกายภาพที่น่าทึ่ง

GSAM 335.1มีปรากฏการณ์ทางกายภาพที่ผิดปกติเกิดขึ้นพร้อมกับนิมิตนี้ ซึ่งเราขอเน้นย้ำเป็นพิเศษ ศาสนาจารย์ไวท์และข้าพเจ้านั่งอยู่ด้านหนึ่งของเตียง ส่วนศาสนาจารย์แอนดรูว์สนั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง มือของเธอสลับกันประสานไว้เหนืออก หรือเคลื่อนไหวไปพร้อมกับแขนในท่าทางที่อิสระและสง่างามตามปกติของเธอ ไปยังฉากต่าง ๆ ที่เธอกำลังมองเห็น ส่วนบนของร่างกายเธอถูกยกขึ้นจากเตียง จนมีช่องว่างประมาณแปดหรือเก้านิ้วระหว่างไหล่กับหมอน กล่าวอีกนัยหนึ่ง ร่างกายจากสะโพกขึ้นไปถูกงอเป็นมุมประมาณสามสิบองศา และเธออยู่ในท่านั้นตลอดระยะเวลาที่นิมิตดำเนินอยู่ ซึ่งนานถึงสามสิบนาที ไม่มีใครสามารถรับท่าทางนั้นได้อย่างธรรมชาติ โดยไม่ได้รับการสนับสนุนจากมือและแขน ยิ่งไม่อาจรักษาท่าทางนั้นไว้ได้นานถึงขนาดนั้น นี่เป็นหลักฐานอีกครั้งว่ามีพลังบางอย่างที่เธอไม่สามารถควบคุมได้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาพนิมิตนั้น

GSAM 335คำทำนายอีกประการ

GSAM 335.2เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1858 มีการประชุมทั่วไปที่จัดขึ้นโดยศาสนาจารย์และนางไวท์ พร้อมทั้งผู้เขียน ที่เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก หลังจากการประชุมนี้ ผู้เขียนได้ร่วมเดินทางกับพวกเขาไปทั่วรัฐนิวยอร์กและรัฐต่าง ๆ ในนิวอิงแลนด์ ในวันสะบาโตหนึ่ง นางไวท์ได้รับนิมิต ซึ่งในนิมิตนั้น เธอได้รับการแสดงให้เห็นว่า ณ สถานที่ใดแห่งหนึ่งบนเส้นทางที่เราวางแผนไว้ ซาตานจะโจมตีเธออย่างรุนแรง และว่าศาสนาจารย์ไวท์กับข้าพเจ้าต้องยึดมั่นในความเชื่อเพื่อเธอ และองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงช่วยเธอให้รอดพ้น

GSAM 336ความทุกข์ทรมานของนางไวท์

GSAM 336.1นี่ก็เป็นคำทำนายอีกครั้งเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป ส่วนต่อไปจะแสดงให้เห็นว่าคำทำนายนั้นได้เป็นจริงอย่างแม่นยำเพียงใด วันสะบาโตแรกหลังการประชุมที่โรเชสเตอร์ เราอยู่ที่โรสเวลต์ และวันสะบาโตถัดไปอยู่ที่บรูคฟิลด์ ในเขตเมดิสัน สัปดาห์ถัดมา เราจัดประชุมในห้องครัวที่กว้างขวางของนายบอลลู ที่เมืองแมนส์วิลล์ ในเขตเจฟเฟอร์สัน ระหว่างการเดินทางด้วยรถไฟจากบรูคฟิลด์ไปยังแมนส์วิลล์ ใบหน้าของนางไวท์เกิดการอักเสบขึ้นตรงใต้ตา ความเจ็บปวดนี้รุนแรงมาก จนเมื่อถึงแมนส์วิลล์ เธอต้องนอนพักทันที การอักเสบเพิ่มขึ้นต่อเนื่องเป็นเวลาสองวัน ทำให้เธอไม่สามารถนอนหลับได้ และยังทำให้เธอไม่สามารถเข้าร่วมการประชุมได้เลย หัวของเธอบวมจนทั้งสองตาปิดสนิท และใบหน้าของเธอผิดรูปจนไม่ดูเหมือนมนุษย์อีกต่อไป ท่ามกลางความเจ็บปวดที่ทรมานอย่างรุนแรง และความวิตกกังวลอย่างสุดขีดที่เกิดจากการขาดการนอน ศัตรูกำลังพยายามอย่างหนักที่จะทำให้เธอบ่นต่อว่าพระเจ้า สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อไปจนถึงการปิดการประชุมที่กำหนดไว้

GSAM 336.2เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง ศาสนาจารย์ไวท์กล่าวกับผมว่า,

GSAM 336.2“พี่จอห์น นี่คือการโจมตีของซาตานต่อภรรยาของผม ซึ่งเราได้รับการเตือนไว้ที่โรเชสเตอร์แล้ว คุณยังจำได้ไหมว่าที่นั่นมีคำสัญญาว่า หากเราร่วมมือกันและค้ำจุนเธอด้วยความเชื่อ ไม่ปล่อยมือแม้เพียงชั่วขณะเมื่อการต่อสู้มาถึง อำนาจของศัตรูจะถูกทำลาย และเธอจะได้รับการปลดปล่อย ให้เราเข้าไปทันทีและจัดเวลาอธิษฐานกันเถอะ”

GSAM 336การปลดปล่อยตามที่คาดการณ์ไว้

GSAM 336.3เราเข้าไปในห้องที่นางไวท์นอนอยู่บนเตียงทันที และเริ่มอธิษฐานอย่างจริงจังเพื่อเธอ ส่วนพี่น้องในห้องที่เราจัดประชุมอยู่ก่อนนั้น ก็ยังคงอธิษฐานอย่างเงียบๆ ประมาณสิบนาทีหลังจากที่เราเริ่มอธิษฐาน พลังของพระเจ้าก็ลงมาและเติมเต็มห้องนั้น คุณไวท์ได้รับการบรรเทาจากความเจ็บปวดทั้งหมดในทันที และเรียกร้องอาหารทันที นี่เกิดขึ้นประมาณเวลาห้าโมงเย็น เมื่อถึงเวลาหนึ่งทุ่ม อาการบวมบนใบหน้าของเธอได้หายไปทั้งหมด และเธอได้เข้าร่วมการประชุมในคืนนั้น ดูเหมือนว่าเธอมีสุขภาพดีเหมือนเดิม

GSAM 337.1ตามคำขอของประชาชน มีการบรรยายในคืนนั้นเกี่ยวกับ “มรดกของผู้เชื่อ” และเมื่อการบรรยายจบลง นางไวท์ได้ให้คำเตือนสติ ขณะที่ศาสนาจารย์ไวท์อยู่ข้างนอกกับลูกชายตัวน้อยของเขา ดับเบิลยู. ซี. นางไวท์ก็ถูกนำเข้าสู่การเห็นนิมิตต่อหน้าผู้ชุมนุมจำนวนมากนั้น บางสิ่งที่เธอได้เห็นในเวลานั้นสามารถอ่านได้ในบทความสุดท้ายของ Testimony Number 5 ที่ออก ณ แมนส์วิลล์, รัฐนิวยอร์ก วันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1858

GSAM 337.2ความบรรเทาที่นางไวท์ได้รับในโอกาสที่กล่าวถึงข้างต้นนั้น มีประสิทธิภาพเท่าที่ได้รับการทำนายไว้ในนิมิตที่เมืองโรเชสเตอร์ ไม่มีความยากลำบากประเภทนั้นเกิดขึ้นอีกเลยในระหว่างการเดินทางนั้น และเราได้รับชัยชนะอันรุ่งโรจน์เพื่อความจริงในทุกสถานที่

GSAM 337คำทำนายเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองอเมริกา

GSAM 337.3ในวันสะบาโตที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1861 ซึ่งตรงกับสามเดือนพอดีก่อนวันที่ยิงปืนนัดแรกที่ฟอร์ตซัมเตอร์ (ซึ่งถือเป็นการเปิดฉากสงครามที่นำไปสู่การปลดปล่อยทาสชาวแอฟริกัน 4,000,000 คนในอเมริกา) โบสถ์ของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสในเมืองพาร์ควิลล์ รัฐมิชิแกน ได้ถูกจัดพิธีอุทิศ พิธีนี้มีผู้เข้าร่วมคือศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาของเขา ศาสนาจารย์วากโกเนอร์ ศาสนาจารย์สมิธ และผู้เขียนเอง เมื่อการเทศนาของศาสนาจารย์ไวท์สิ้นสุดลง นางไวท์ได้กล่าวคำเตือนสติที่เร้าใจ หลังจากนั้นเธอก็นั่งลงบนเก้าอี้ ในท่าทางนี้ เธอถูกนำเข้าสู่การเห็นนิมิต ห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้คน และบรรยากาศในขณะนั้นจริง ๆ แล้วเป็นไปอย่างเคร่งขรึม เมื่อเธอออกมาจากนิมิต เธอลุกขึ้นและมองไปรอบ ๆ ห้องประชุม แล้วกล่าวว่า:—

GSAM 338.1“ไม่มีใครในบ้านนี้ที่แม้แต่จะฝันถึงปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้นกับแผ่นดินนี้ ผู้คนกำลังล้อเลียนข้อบัญญัติการแยกตัวของรัฐเซาท์แคโรไลนา แต่ฉันเพิ่งได้รับการเปิดเผยว่า รัฐจำนวนมากจะเข้าร่วมกับรัฐนั้น และจะเกิดสงครามที่เลวร้ายที่สุด ในนิมิตนี้ ฉันได้เห็นกองทัพขนาดใหญ่ของทั้งสองฝ่ายรวมตัวกันบนสนามรบ ฉันได้ยินเสียงปืนใหญ่ดังกึกก้อง และเห็นผู้ตายและผู้ที่กำลังจะตายอยู่ทุกหนทุกแห่ง แล้วฉันเห็นพวกเขาวิ่งเข้าหากันเพื่อต่อสู้ตัวต่อตัว [ใช้ดาบปลายปืนแทงกัน] จากนั้นฉันเห็นสนามรบหลังการต่อสู้ ซึ่งเต็มไปด้วยผู้ตายและผู้ที่กำลังจะตาย แล้วฉันถูกพาไปยังเรือนจำ และเห็นความทุกข์ทรมานของผู้ยากไร้ที่กำลังผอมแห้งลงเรื่อยๆ จากนั้น ฉันถูกพาไปยังบ้านของผู้ที่สูญเสียสามี ลูกชาย หรือพี่น้องในสงคราม ฉันเห็นความทุกข์ระทมและความเจ็บปวดของพวกเขา”

GSAM 338.2แล้วเธอค่อยๆ มองไปรอบๆ บ้านและกล่าวว่า “ในบ้านนี้มีผู้ที่จะสูญเสียลูกชายในสงครามนั้น”

GSAM 338คำพยานของนางเอนไซน์เกี่ยวกับนิมิต

GSAM 338.3เพื่อยืนยันข้อเท็จจริงข้างต้น และเพื่อพิสูจน์ว่าคำทำนายนั้นได้ถูกกล่าวขึ้นในวันที่ระบุไว้ รวมถึงเพื่อแสดงให้เห็นว่าชุมชนผู้เชื่อเข้าใจและเผยแพร่คำทำนายนั้นอย่างไร จึงมีคำให้การดังต่อไปนี้:—

GSAM 338.4“นี่เป็นคำรับรองว่า ฉันอาศัยอยู่ในเขตเซนต์โจเซฟ รัฐมิชิแกน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1861 ห่างจากเมืองพาร์ควิลล์ประมาณหกไมล์ ฉันไม่ใช่สมาชิกคริสตจักรแอ๊ดเวนตีส ในวันที่ 12 ของเดือนนั้น เพื่อนบ้านของฉันหลายคนได้เดินทางไปเมืองพาร์ควิลล์เพื่อเข้าร่วมการประชุม เมื่อพวกเขากลับบ้านมา พวกเขาเล่าให้ฉันฟังว่า มีผู้หญิงคนหนึ่งในการประชุมที่อยู่ในภาวะทรานซ์ และเธอได้กล่าวว่า สหรัฐอเมริกาจะเผชิญกับสงครามอันน่าสะพรึงกลัว; ว่ากองทัพขนาดใหญ่จะถูกจัดตั้งขึ้นทั้งสองฝ่าย ทั้งทางใต้และทางเหนือ และจะมีผู้คนจำนวนมากที่ต้องทนทุกข์ทรมานในเรือนจำ; และความยากจนจะเกิดขึ้นในหลายครอบครัว เนื่องจากสูญเสียสามี ลูกชาย และพี่น้องในสงคราม; และว่า ในบ้านนี้มีผู้ชายบางคนที่ลูกชายของพวกเขาจะเสียชีวิตในสงครามนั้น” ลงชื่อ “มาร์ธา วี. เอนไซน์, ไวลด์ ฟลาวเวอร์, มณฑลเฟรสโน, แคลิฟอร์เนีย, 30 มกราคม ค.ศ. 1891”

GSAM 339.1เกี่ยวกับคำทำนายของสงครามที่น่าสะพรึงกลัวนั้น นางไวท์ยังกล่าวเพิ่มเติมว่า ผู้เชื่อเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส “จะถูกนำเข้าสู่สถานการณ์ที่ยากลำบากเนื่องจากสงคราม และว่าเป็นหน้าที่ของทุกคนที่จะอธิษฐานอย่างจริงจัง เพื่อให้ได้รับปัญญาที่จะรู้ว่าจะต้องทำอย่างไรในช่วงเวลาที่ท้าทายที่กำลังจะมาถึง”

GSAM 339ความรุนแรงของสงครามกลางเมือง

GSAM 339.2ในช่วงเวลาที่นิมิตนี้ถูกเปิดเผย ผู้คนในภาคเหนือโดยทั่วไปยังแทบไม่มีความเข้าใจ หรืออาจไม่มีความเข้าใจเลยเกี่ยวกับสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น แม้แต่ประธานาธิบดีลินคอล์นเอง สามเดือนหลังจากนั้น (12 เมษายน ค.ศ. 1861) เมื่อรัฐหลายแห่งได้เข้าร่วมกับรัฐเซาท์แคโรไลนาในการประกาศแยกตัว และมีการยิงปืนนัดแรกที่ป้อมซัมเทอร์ ก็เรียกทหารเพียง 75,000 นาย และเป็นการเรียกตัวในระยะเวลาสั้นเพียงสามเดือน

GSAM 339.3จำนวนทหารทั้งหมดที่เข้าร่วมฝ่ายสหภาพตลอดช่วงสงครามคือ 2,859,132 คน Encyclopedia Britannica กล่าวว่า “กองทัพสมาพันธรัฐมีจำนวนทหารประมาณ 700,000 คน ณ ต้นปี 1863” แต่ยากที่จะยืนยันได้อย่างแน่ชัดว่าพวกเขามีทหารทั้งหมดกี่คน สารานุกรมนี้ประมาณการจำนวนผู้เสียชีวิตของฝ่ายสมาพันธรัฐว่า “ประมาณ 300,000 คน” สารานุกรมบางฉบับล่าสุดระบุจำนวนผู้สูญเสียฝ่ายสหภาพ (ทั้งผู้เสียชีวิตในสนามรบ หรือผู้เสียชีวิตจากบาดแผลหรือโรคที่ติดเชื้อในสนามรบหรือในเรือนจำ) อยู่ที่ 359,528 คน ส่วนเกี่ยวกับหนี้ของฝ่ายสหภาพ Britannica กล่าวว่า:—

GSAM 339.4“หนี้สาธารณะถึงจุดสูงสุดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1865 ด้วยจำนวน $2,845,907,626.56. รายได้ประมาณ $800,000,000 ได้ถูกใช้จ่ายไปเช่นกัน ส่วนใหญ่เพื่อสงคราม; รัฐ เมือง เขต และตำบลต่าง ๆ ได้ใช้เงินภาษีของตนเองและก่อหนี้สะสมเพื่อวัตถุประสงค์ทางสงคราม; ส่วนการจ่ายเงินบำนาญอาจมีมูลค่ารวม $1,500,000,000 ในท้ายที่สุด ค่าใช้จ่ายของสมาพันธรัฐไม่อาจทราบได้แน่ชัด ทรัพย์สินที่ถูกทำลายโดยกองทัพสหพันธรัฐและกองทัพสมาพันธรัฐก็ยากที่จะประเมินได้; และมูลค่าเงิน ($2,000,000,000) ของทาสในภาคใต้ก็ถูกสงครามทำลายจนหมดสิ้น โดยรวมแล้ว แม้ค่าใช้จ่ายของสงครามจะไม่สามารถคำนวณได้อย่างแม่นยำ แต่ $8,000,000,000 ก็ถือเป็นการประมาณการที่พอประมาณ”⁴

GSAM 340การยืนยันอีกครั้งเกี่ยวกับนิมิต

GSAM 340.1ส่วนคำทำนายเกี่ยวกับผู้ชายในโบสถ์พาร์ควิลล์ที่จะสูญเสียลูกชายในสงคราม ผมจะกล่าวเพียงว่า ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1883 ผมได้พบกับผู้อาวุโสของโบสถ์พาร์ควิลล์ ซึ่งท่านเป็นผู้อาวุโสในเดือนมกราคม ค.ศ. 1861 เมื่อนิมิตนั้นถูกเปิดเผย และถามท่านว่าท่านยังจำคำพูดของนางไวท์ได้หรือไม่ เมื่อท่านเล่าถึงนิมิตเกี่ยวกับสงคราม “ใช่” ท่านตอบ “ผมจำได้” “คุณจะบอกผมได้ไหมว่ามีกี่คนที่คุณรู้จัก ซึ่งอยู่ในบ้านนั้นในวันนั้น และสูญเสียลูกชายในสงคราม?” เขาจำชื่อได้ทันทีห้าคน และกล่าวว่า “ผมรู้ว่าคนเหล่านี้อยู่ที่นั่น และพวกเขาสูญเสียลูกชายในสงคราม; และหากผมอยู่บ้าน ซึ่งสามารถพูดคุยกับคนของผมได้ ผมก็จะให้ชื่อเพิ่มเติมได้อีก ผมคิดว่า” เขากล่าวต่อ “ยังมีอีกห้าคน นอกเหนือจากคนที่ผมได้กล่าวถึงแล้ว”

GSAM 340.2การต่อสู้อย่างไม่ลดละของฝ่ายใต้เป็นเวลาสี่ปีหรือมากกว่านั้น จนกระทั่งเกือบครึ่งหนึ่งของกำลังทหารทั้งหมดต้องสูญเสียไปจากการเสียชีวิตในสนามรบหรือจากโรคภัย แสดงให้เห็นถึงการเป็นจริงอย่างน่าทึ่งของคำทำนายข้างต้น

GSAM 340การเป็นทาสและสงคราม

GSAM 340.3ในการเล่าถึงนิมิตที่เธอได้รับเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1862 นางไวท์กล่าวว่า:—

GSAM 340.4“มีผู้คนนับพันที่ถูกชักจูงให้สมัครเข้ารับราชการทหาร ด้วยความเข้าใจว่าสงครามครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อกำจัดระบบทาส แต่เมื่อพวกเขาเข้าร่วมแล้ว ก็พบว่าตนเองถูกหลอกลวง ว่าวัตถุประสงค์ของสงครามครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อยกเลิกระบบทาส แต่เพื่อรักษาระบบทาสไว้ตามเดิม”

GSAM 341.1คำกล่าวข้างต้นถูกให้ไว้ในช่วงเวลาที่ทหารถูกสั่งให้ช่วยงานในการส่งคืนทาสทั้งหมดที่หลบหนีเข้ามาในเขตของฝ่ายสหภาพกลับไปยังนายของพวกเขา และทหารถูกพรรณนาว่าพูดว่า “หากเราประสบความสำเร็จในการปราบปรามการกบฏครั้งนี้ แล้วจะได้อะไร?” พวกเขาตอบด้วยน้ำเสียงที่ท้อแท้ว่า “ไม่มีอะไรเลย สิ่งที่ก่อให้เกิดการกบฏนั้นยังไม่ถูกกำจัด ระบบการเป็นทาส ซึ่งได้ทำลายประเทศของเรา ถูกปล่อยให้คงอยู่และก่อให้เกิดการกบฏครั้งใหม่” คำพูดเหล่านี้ ซึ่งนำมาจาก Testimony No. 7 ที่ให้คำบรรยายอันน่าตื่นเต้นเกี่ยวกับสงครามอย่างครบถ้วน ภายใต้หัวข้อ “ระบบทาสและสงคราม” ไม่ได้ระบุว่า ระบบทาสจะไม่ถูกยกเลิกเลย แต่สะท้อนสถานการณ์ตามที่ทหารในเวลานั้นมองเห็น ส่วนถัดไปในคำพยานเดียวกันนี้ มีคำทำนายดังต่อไปนี้:—

GSAM 341คำทำนายถึงชัยชนะของฝ่ายเหนือ

GSAM 341.2“และแม้กระนั้น ก็มีการประกาศให้ถือศีลอดแห่งชาติ! พระเจ้าตรัสว่า ‘การอดอาหารอย่างนี้​ไม่ใช่​หรือที่เราต้องการ คือการแก้พันธนะของความชั่ว การปลดเปลื้องภาระหนัก และการปล่อยให้​ผู้​​ถู​​กบีบบังคับเป็​นอิ​สระ​ และการหักแอกเสียทุ​กอัน?’ เมื่อชาติของเราถือศีลอดตามที่พระเจ้าได้เลือกไว้ พระองค์จะทรงรับฟังคำอธิษฐานของพวกเขาในเรื่องสงคราม แต่ในขณะนี้ คำอธิษฐานเหล่านั้นยังไม่ถึงพระกรรณของพระองค์”

GSAM 341.3ผู้ที่คุ้นเคยกับประวัติศาสตร์สงครามย่อมทราบดีถึงความพ่ายแพ้ ความหายนะ ความล่าช้า และสิ่งอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความพยายามของฝ่ายเหนือในการพิชิตกองทัพฝ่ายใต้ จนถึงเวลาที่ประกาศปลดปล่อยทาสถูกออกเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1863 แล้วการพิชิตที่เกิดขึ้นตั้งแต่นั้นจนถึงสิ้นสุดสงครามนั้นรวดเร็วเพียงใด! สำหรับผู้ที่ติดตามความคืบหน้าของงานนี้ การเป็นจริงของคำพยากรณ์เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1862 นั้นชัดเจนเพียงใด! หลังจากที่ภาระถูกยกออก ความเป็นทาสถูกคลายออก และแอกถูกทำลายจากตัวทาส! ชัดเจนเพียงใดว่าพระเจ้าทรงฟังคำอธิษฐานของประชากรของพระองค์ และทรงสนับสนุนความพยายามที่จะยุติสงคราม เมื่อพวกเขาเลือกการอดอาหารที่พระองค์พอพระทัย!

GSAM 342คำพยานของอดีตผู้ว่าการรัฐ เซนต์ จอห์น

GSAM 342.1ในคำปราศรัยของอดีตผู้ว่าการรัฐจอห์น พี. เซนต์ จอห์น แห่งรัฐแคนซัส ที่เมืองออตตาวา รัฐอิลลินอยส์ ซึ่งผมได้ฟังในบ่ายวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1891 เขาได้กล่าวไว้ดังนี้:—

GSAM 342.2“ผมไม่เคยรู้สึกผิดหวังเท่าเมื่อ [ฝ่ายสมาพันธรัฐ] เอาชนะเราที่บูลรัน แต่นั่นทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของพระเจ้า หากเราชนะ [ฝ่ายสมาพันธรัฐ] นักการเมืองคงจะหาทางทำสันติภาพ และสหภาพคงจะยังคงอยู่พร้อมกับการมีระบบทาส และเราคงยังต้องทนกับมันจนถึงวันนี้ เป็นเวลาสองปีที่ [ฝ่ายสมาพันธรัฐ] มีข้อได้เปรียบ แต่หลังจากที่ลินคอล์นออกประกาศปลดปล่อยทาสอันโด่งดัง เราก็ได้หันมาอยู่ฝ่ายพระเจ้า และไม่อาจพ่ายแพ้ได้”