บทที่ 7 — ความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วของข่าวสาร
GSAM 126.1“และข้าพเจ้าได้เห็นทูตสวรรค์ที่มีฤทธิ์มากอีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีเมฆคลุมตัวท่าน และมีรุ้งบนศีรษะท่าน และหน้าท่านเหมือนดวงอาทิตย์ และเท้าท่านเหมือนเสาไฟ ท่านถือหนังสือเล็กๆม้วนหนึ่งซึ่งคลี่อยู่ในมือของท่าน ท่านวางเท้าขวาของท่านบนทะเล และเท้าซ้ายของท่านบนบก ท่านร้องเสียงดังดุจเสียงสิงโตคำราม เมื่อท่านร้องแล้ว เสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดเสียงก็ดังขึ้น.... ฝ่ายทูตสวรรค์องค์ที่ข้าพเจ้าเห็นยืนอยู่ทั้งบนทะเลและบนบกนั้นได้ชูมือขึ้นสู่ท้องฟ้า และปฏิญาณโดยอ้างพระนามของพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ ผู้ได้ ‘ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในฟ้าสวรรค์นั้น ทรงสร้างแผ่นดินโลก และสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในแผ่นดินโลกนั้น และทรงสร้างทะเล กับสรรพสิ่งซึ่งมีอยู่ในทะเลนั้น’ ว่า จะไม่มีเวลาอีกต่อไปแล้ว แต่ว่าในวันแห่งเสียงของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดนั้น คือเมื่อท่านจะเป่าแตรขึ้น ความลึกลับของพระเจ้าที่พระองค์ได้ตรัสไว้แก่พวกศาสดาพยากรณ์ ซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์นั้นก็จะสำเร็จ” (แปลตามตัวอักษรจาก KJV)1
GSAM 126ทูตสวรรค์เป็นสัญลักษณ์ของผู้ส่งสารมนุษย์
GSAM 126.2ดังที่ได้แสดงไว้แล้ว งานการประกาศข่าวประเสริฐได้ถูกมอบหมายให้แก่มนุษย์ และพระเจ้าได้ทรงสัญญาว่าจะประทานพระพรแก่เครื่องมือนั้นจนถึง “สิ้นโลก”2 ดังนั้น ทูตสวรรค์ผู้ถือข้อความนี้จึงต้องเป็นสัญลักษณ์ของข้อความเกี่ยวกับเวลา ซึ่งจะถูกประกาศให้แก่ผู้อาศัยบนโลก ข้อความนี้ถูกประกาศจากหนังสือที่ “เปิดอยู่” ซึ่งบ่งชี้อย่างชัดเจนว่าหนังสือนั้นเคยถูกปิดไว้มาก่อน ผู้ส่งสารเหล่านี้ได้รับการยกย่องจากพระเจ้า; เพราะ “รุ้ง” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพันธสัญญาของพระเจ้า อยู่เหนือพวกเขา และพวกเขายืนอยู่โดยสวมใส่แสงแห่งพระสิริของพระเจ้า และประกาศข้อความนี้ด้วยอำนาจของผู้สร้างทุกสิ่ง สิ่งที่ประกาศที่นี่คือข้อความเกี่ยวกับเวลา ซึ่งเคย “ถูกปิดผนึก” แต่บัดนี้ถูกประกาศจากหนังสือที่ “เปิด” แล้ว
GSAM 127.1ในบทก่อนหน้านี้ ได้พิสูจน์แล้วว่า พระเจ้าได้กำหนดเวลาที่แสงสว่างจะได้รับการประทาน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสิ้นสุดของช่วงเวลาการพยากรณ์อันยิ่งใหญ่—สองพันสามร้อยวัน—ที่นำไปสู่การพิพากษาเพื่อตรวจสอบ; ว่าคำพยากรณ์ที่ว่าความรู้จะเพิ่มขึ้น ได้สำเร็จลุล่วงอย่างแม่นยำ โดยการทรงตั้งผู้มากมายขึ้น ซึ่งพระองค์ได้ทรงเปิดเผยแสงสว่างนั้นแก่พวกเขา; และว่าพระองค์ยังได้กำหนดเวลาที่ “คำอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ” ควรได้รับการเรียนรู้ โดยการทรงตั้งครูสอนของพระองค์ขึ้น ณ เวลานั้นและสถานที่นั้น เพื่อออกไปประกาศคำอุปมานั้นให้โลกได้รับรู้ พระองค์ได้กำหนดจุดที่ข้อความเกี่ยวกับเวลาจะขยายตัวจนกลายเป็นเสียงร้องอันดังกึกก้องได้อย่างแม่นยำเช่นนั้น และคำพยากรณ์นั้นก็ได้รับการสำเร็จอย่างแม่นยำเช่นกัน
GSAM 127เสียงร้องดังของข้อความแรก
GSAM 127.2จุดเวลาที่เสียงร้องดังของคำประกาศนี้ควรถูกประกาศขึ้น เป็นเรื่องที่น่าสนใจ จุดนี้ถูกกำหนดไว้ระหว่างการเป่าแตรที่หกและที่เจ็ด ซึ่งสามารถเห็นได้ไม่เพียงจากตำแหน่งในบันทึกพระคัมภีร์ แต่ยังจากข้อความเองด้วย ซึ่งกล่าวว่า: “ในวันแห่งเสียงของทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดนั้น คือเมื่อท่านจะเป่าแตรขึ้น ความลึกลับของพระเจ้าที่พระองค์ได้ตรัสไว้แก่พวกศาสดาพยากรณ์ ซึ่งเป็นผู้รับใช้ของพระองค์นั้นก็จะสำเร็จ” นี่คือหลักฐานที่ชัดเจนว่าช่วงเวลาที่ประกาศในข้อความนี้ยืดยาวไปจนถึงการเป่าแตรที่เจ็ด
GSAM 127ช่วงเวลาของเสียงร้องดัง
GSAM 127.3เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเป่าแตร เราอ่านได้ว่า “พระวิหารของพระเจ้าในสวรรค์ก็เปิดออก ในพระวิหารนั้นเห็นมีหีบพันธสัญญาของพระองค์”3 ในการประกอบพิธีในสถานบริสุทธิ์บนโลก ห้องที่เก็บหีบพันธสัญญา—คือที่บริสุทธิ์ที่สุด—ถูกเปิดออกเพียงปีละครั้งเท่านั้น นั่นคือในวันแห่งการลบล้างบาป เพื่อการชำระล้างสถานบริสุทธิ์ ช่วงเวลาที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวถึง ซึ่งงานชำระล้างนี้—ที่พระคริสต์ได้ทรงกระทำสำเร็จ—จะเกิดขึ้น คือเมื่อสิ้นสุดของ 2,300 วัน4 นอกจากนี้ยังกล่าวไว้ว่า เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่เจ็ดเป่าแตร จะมีเสียงในสวรรค์กล่าวว่า เวลาที่ผู้ตายจะถูกพิพากษาได้มาถึงแล้ว5
GSAM 128.1สัญลักษณ์เชิงพยากรณ์ในหนังสือวิวรณ์บทที่ 10 นี้ ชี้ให้เห็นช่วงเวลาที่ข้อความนี้จะถูกประกาศออกไป ด้วย“เสียงดัง” และในที่สุด “ดุจเสียงสิงโตคำราม” ช่วงเวลาที่ตามคำพยากรณ์นี้ ข้อความจะทวีความดังขึ้นจนถึง “เสียงร้องอันดังกึกก้อง” คือตั้งแต่สิ้นสุดเสียงแตรที่หก จนถึงปลายช่วงเวลาแห่งคำพยากรณ์ที่นำไปสู่การชำระล้างสถานบริสุทธิ์ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง คือจนถึงปลายช่วงเวลา 2,300 วัน เสียงแตรสี่เสียงแรกได้รับการเติมเต็มในสงครามของชนโกธ ชนวานดัล ชนฮัน และชนอื่น ๆ ซึ่งแบ่งจักรวรรดิโรมันตะวันตกออกเป็นสิบส่วนหรือราชอาณาจักร
GSAM 128แตรที่ห้า
GSAM 128.2แตรที่ห้าแสดงถึงการเกิดขึ้นของศาสนาอิสลามพร้อมด้วยเมฆแห่งความผิดพลาด แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงเวลา “ห้าเดือน” หรือหนึ่งร้อยห้าสิบปีตามความหมายจริง นับตั้งแต่เวลาที่พวกเขา มี“กษัตริย์ปกครอง” วันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1299 ออตมัน ผู้ก่อตั้งจักรวรรดิออตโตมัน ได้รุกรานดินแดนนิโคเมเดีย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จักรวรรดิออตโตมันได้ก่อความรบกวนและ “ทรมาน” จักรวรรดิโรมันตะวันออก จนถึงวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1449 ซึ่งเป็นช่วงเวลา 150 ปี นับตั้งแต่เสียงแตรที่ห้าดังขึ้น ในช่วงเวลานั้น ชาวตุรกีได้นำกองทัพมาโจมตีเมืองคอนสแตนติโนเปิลโดยตรง โดยใช้ดินปืนในการทำสงคราม และจากปืนใหญ่ที่หนักอึ้ง ซึ่งนักประวัติศาสตร์กิบบอนระบุว่าต้องใช้วัวหกสิบตัวเพื่อลาก พวกเขายิงก้อนหินขนาดใหญ่ไปยังกำแพงเมืองคอนสแตนติโนเปิล
GSAM 128การสิ้นสุดของแตรที่หก
GSAM 128.3ประมาณช่วงนี้ จอห์น พาเลโอโลกัส ซึ่งนักประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าเป็นจักรพรรดิกรีกองค์สุดท้าย ได้ถึงแก่กรรม คอนสแตนติน เดโคเซส เป็นผู้สืบสันตติวงศ์โดยชอบธรรม แต่มีคำกล่าวว่า ความหวาดกลัวของเขาต่ออามูราท สุลต่านตุรกี ผู้กำลังทำสงครามกับเขา ได้ทำให้เขาต้องขออนุญาตจากอามูราทเพื่อขึ้นครองราชย์ การกระทำเช่นนี้แทบจะดูเหมือนการสละราชบัลลังก์ให้แก่ชาวตุรกี ในความเป็นจริง ไม่นานนัก ออตโตมันก็เข้ายึดครองเมืองคอนสแตนติโนเปิลและจักรวรรดิโรมันตะวันออกได้ ดังนั้น พวกเขาจึง (ทางการเมือง) “ฆ่า” จักรวรรดิที่พวกเขาเคย “ทรมาน” มาก่อน พวกเขาจะ “สังหาร” มันเป็นเวลา “ชั่วโมง วัน เดือน และปี”
GSAM 129.1หากถือว่านี่เป็นเวลาตามคำพยากรณ์ โดยหนึ่งวันเท่ากับหนึ่งปี แล้วระยะเวลาทั้งหมดจะนานเท่าใด? ปัญหานี้ไม่ซับซ้อน: หนึ่งปีมี 360 วัน หรือ 360 ปี; หนึ่งเดือนมี 30 วัน หรือ 30 ปี; และหนึ่งวันเท่ากับหนึ่งปี — รวมทั้งหมด 391 วัน หรือตามตัวอักษรคือ 391 ปี หนึ่งชั่วโมงเป็นส่วนที่ 24 ของวัน ดังนั้นในฐานะสัญลักษณ์ จะเท่ากับครึ่งเดือน หรือ 15 วัน ดังนั้น ระยะเวลาทั้งหมดของการปกครองอิสระของชาวมุสลิมในดินแดนโรมันตะวันออก จึงเป็น 391 ปี และ 15 วัน เมื่อนำตัวเลขนี้บวกกับวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1449 จะได้วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ซึ่งเป็นวันที่สิ้นสุดยุคการปกครองอิสระของตุรกี ตามที่ระบุไว้ในเสียงแตรที่หก
GSAM 129ดร. โจไซอาห์ ลิตช์ ทำนายการล่มสลายของจักรวรรดิออตโตมัน
GSAM 129.2ในปี ค.ศ. 1838 ดร. โจไซอาห์ ลิตช์ จากเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งได้ยอมรับความจริงที่วิลเลียม มิลเลอร์ ได้เสนอไว้ ได้ร่วมมือในการเผยแพร่ข้อความนี้ให้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น เขาได้เขียนบทความเพื่อเผยแพร่ในสื่อมวลชนเกี่ยวกับเรื่องเจ็ดเสียงแตรในหนังสือวิวรณ์ เขาได้ยืนยันอย่างชัดเจนว่าเสียงแตรที่หกจะหยุดลง และอำนาจของจักรวรรดิออตโตมันจะล่มสลายในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 ซึ่งสิ่งนี้จะแสดงให้โลกเห็นว่า หนึ่งวัน ในคำพยากรณ์เชิงสัญลักษณ์นั้นแทน หนึ่งปี ในเวลาจริง
GSAM 129.3พี่น้องบางคน แม้แต่ผู้ที่เชื่อในประเด็นนี้ร่วมกับเขา ก็สั่นสะท้านด้วยความกลัวต่อผลลัพธ์ “หากมันไม่เกิดขึ้น” ตามที่เขาได้กล่าวไว้ อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เขาหวั่นไหว แต่เขายังคงเดินหน้าทำทุกวิถีทางที่อยู่ในกำลังของเขาเพื่อเผยแพร่ความคิดเห็นของเขาเกี่ยวกับปัญหาตุรกี หนังสือพิมพ์สาธารณะได้เผยแพร่คำกล่าวอ้างของเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปทั่วทุกแห่ง สโมสรของผู้ไม่เชื่อพระเจ้าได้อภิปรายประเด็นนี้ในการประชุมของพวกเขา และกล่าวว่า “นี่คือบุคคลที่กล้าเสี่ยง และหากเรื่องนี้เกิดขึ้นตามที่เขากล่าวไว้ มันจะยืนยันคำกล่าวอ้างของเขาอย่างไม่มีข้อสงสัยว่า หนึ่งวันในคำพยากรณ์ หมายถึง หนึ่งปี และ สองพันสามร้อยวัน คือ สองพันสามร้อยปี และว่าเรื่องนี้จะสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1844”
GSAM 130.1การเผยแพร่คำบรรยายของดร. ลิตช์ก่อให้เกิดความสั่นสะเทือนทั่วไป และผู้คนนับพันจึงถูกเรียกให้จับตาดูการสิ้นสุดของความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างเมห์เมต อาลี ปาชาแห่งอียิปต์ และสุลต่านตุรกี ผู้คนนับร้อยกล่าวว่า “หากเรื่องนี้สิ้นสุดลงตามที่ดร. ลิตช์ได้ยืนยัน มันจะยืนยันหลักการ ‘วันเท่ากับปี’ ในการตีความเวลาเชิงสัญลักษณ์ และเราจะกลายเป็นชาวแอ๊ดเวนตีส”
GSAM 130สุลต่านตุรกีในสงครามกับปาชาแห่งอียิปต์
GSAM 130.2ในช่วงหลายปีก่อนปี ค.ศ. 1840 สุลต่านได้ถูกดึงเข้าสู่สงครามกับเมห์เมต อาลี ปาชาแห่งอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1838 ความขัดแย้งระหว่างสุลต่านกับผู้ขึ้นตรงชาวอียิปต์ของเขาถูกระงับไว้ชั่วคราวด้วยอิทธิพลของทูตต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1839 การสู้รบได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง และดำเนินต่อไปจนกระทั่งในการรบใหญ่ระหว่างกองทัพของสุลต่านกับเมห์เมต กองทัพของสุลต่านถูกทำลายล้างอย่างสิ้นเชิง และกองเรือของเขาถูกเมห์เมตยึดครองและนำกลับไปยังอียิปต์ สุลต่านถูกทำให้อ่อนแอลงอย่างสิ้นเชิง จนเมื่อสงครามเริ่มขึ้นอีกครั้งในเดือนสิงหาคม เขามีเพียงเรือรบชั้นหนึ่งสองลำและเรือฟริเกตสามลำเท่านั้น ซึ่งเป็นเศษซากอันน่าเศร้าของกองเรือตุรกีที่เคยทรงพลัง กองเรือนี้ เมห์เมต ปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะคืนให้สุลต่าน และประกาศว่าหากประเทศมหาอำนาจพยายามยึดมันไปจากเขา เขาจะเผาทำลายมันเสีย สถานการณ์ยังคงอยู่ในสภาพเช่นนี้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1840 อังกฤษ รัสเซีย ออสเตรีย และปรัสเซีย ได้เข้าแทรกแซงและตัดสินใจหาทางแก้ไขปัญหานี้ เพราะเป็นที่ชัดเจนว่า หากปล่อยไว้เช่นนี้ เมห์เมตจะกลายเป็นผู้ครองบัลลังก์สุลต่านในไม่ช้า
GSAM 131การแทรกแซงของกลุ่มประเทศพันธมิตร
GSAM 131.1“สุลต่านยอมรับการแทรกแซงของกลุ่มประเทศพันธมิตร และด้วยเหตุนี้จึงยอมมอบประเด็นนี้ให้อยู่ในมือของพวกเขาโดยสมัครใจ การประชุมของกลุ่มประเทศพันธมิตรดังกล่าวจัดขึ้นที่ลอนดอน โดยมีเชค เอฟเฟนดี เบย์ ลิกกิส เข้าร่วมในฐานะผู้แทนเต็มอำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน ได้ร่างคำขาดขึ้นเพื่อส่งให้ปาชาแห่งอียิปต์ โดยสุลต่านจะเสนอให้เขาปกครองอียิปต์แบบสืบทอด และส่วนทั้งหมดของซีเรียที่ทอดยาวจากอ่าวสุเอซถึงทะเลสาบทิเบเรียส พร้อมทั้งจังหวัดอาเคร เป็นเวลาตลอดชีวิต ส่วนเขาจะต้องถอนกำลังออกจากส่วนอื่น ๆ ของดินแดนสุลต่านที่เขากำลังยึดครองอยู่ และคืนกองเรือออตโตมันให้สุลต่าน หากเขาปฏิเสธข้อเสนอนี้จากสุลต่าน ทั้งสี่มหาอำนาจจะดำเนินการเรื่องนี้ด้วยตนเอง และใช้วิธีการอื่นใดก็ตามที่เห็นสมควรเพื่อบังคับให้เขาปฏิบัติตามเงื่อนไข
GSAM 131.2“เป็นที่ชัดเจนว่าทันทีที่คำขาดนี้ถูกส่งถึงมือเมห์เมต อาลี เรื่องนี้จะหลุดพ้นจากการควบคุมของฝ่ายแรก [สุลต่าน] ไปตลอดกาล และการจัดการกิจการของเขาจะอยู่ในมือของชาติมหาอำนาจต่างชาติตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นไป
GSAM 131คำทำนายเป็นจริง — ความสิ้นสุดของเอกราชตุรกี
GSAM 131.3“สุลต่านได้ส่งริฟัต เบย์ ไปยังอเล็กซานเดรียด้วยเรือกลไฟของรัฐบาล เพื่อแจ้งคำขาดนี้ให้ปาชาทราบ คำขาดดังกล่าวได้ถูกส่งถึงมือเขา และเขาได้รับไว้เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840! ในวันเดียวกันนั้น สุลต่านได้ส่งจดหมายไปยังทูตของสี่มหาอำนาจ เพื่อสอบถามว่าแผนการใดจะถูกนำมาใช้ในกรณีที่ปาชาปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขของคำขาด; ซึ่งพวกเขาตอบว่าได้เตรียมการไว้แล้ว และไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ฉุกเฉินใด ๆ ที่อาจเกิดขึ้น วันนี้ ช่วงเวลา 391 ปี 15 วันที่กำหนดไว้สำหรับการคงอยู่ของอำนาจออตโตมันได้สิ้นสุดลง; แล้วความอิสระของสุลต่านอยู่ที่ไหน? — หายไปแล้ว!”6
GSAM 132.1ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ สุลต่านต้องดำเนินการตามคำสั่งของชาติมหาอำนาจ และได้แต่เฝ้าดูการแบ่งแยกอาณาจักรของเขา ซึ่งถูกแบ่งออกทีละส่วนเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ของชาติมหาอำนาจเหล่านั้น
GSAM 132ความสนใจของสาธารณชนต่อคำพยากรณ์ถูกปลุกเร้า
GSAM 132.2การเป็นจริงของคำพยากรณ์ที่น่าทึ่งนี้ได้สร้างผลกระทบอย่างมหาศาลต่อความคิดของประชาชน มันเพิ่มความสนใจของประชาชนในการรับฟังเรื่องคำพยากรณ์ที่เป็นจริงและกำลังเป็นจริง ดร. ลิตช์ กล่าวว่า ภายในไม่กี่เดือนหลังจากวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1840 เขาได้รับจดหมายจากผู้ไม่เชื่อพระเจ้าที่มีชื่อเสียงมากกว่าหนึ่งพันคน บางคนเป็นผู้นำของสโมสรผู้ไม่เชื่อพระเจ้า ซึ่งในจดหมายเหล่านั้นพวกเขาระบุว่าได้ยุติการต่อสู้กับพระคัมภีร์ และยอมรับพระคัมภีร์เป็นพระวจนะของพระเจ้าที่ประทานแก่มนุษย์ บางคนในจำนวนนี้ได้กลับใจมาหาพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ และหลายคนกลายเป็นผู้พูดที่มีอิทธิพลในขบวนการการเสด็จมาครั้งที่สองอันยิ่งใหญ่ บางคนได้แสดงความคิดเห็นต่อดร. ลิตช์ในลักษณะนี้ว่า: “เราเคยกล่าวว่า ผู้ตีความคำพยากรณ์มักอ้างอิงจากหน้าประวัติศาสตร์ที่เก่าคร่ำคร่าเพื่อสนับสนุนข้ออ้างของพวกเขาว่าคำพยากรณ์ได้สำเร็จแล้ว แต่ในกรณีนี้ เรามีข้อเท็จจริงที่ยังมีชีวิตอยู่ตรงหน้าเรา”
GSAM 132.3เพื่อแสดงให้เห็นว่า เมื่อเสียงแตรที่หกสิ้นสุดลง ข้อความการเสด็จมาเริ่มแพร่กระจาย “ด้วยเสียงอันดัง” อย่างไร ผมจะยกตัวอย่างกรณีหนึ่งที่ผู้มีส่วนร่วมในข้อความนี้ได้เล่าให้ผมฟัง
GSAM 132.4ในปี ค.ศ. 1840 อี. ซี. วิลเลียมส์ ผู้ผลิตเต็นท์และใบเรือรายใหญ่จากเมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก ได้รับข้อความนี้ และเชิญศาสนาจารย์ มิลเลอร์ และ ไฮมส์ มาที่โรเชสเตอร์เพื่อพูดกับประชาชนนับพันคนในเมืองนั้น พวกเขาตอบว่าไม่มีเงินพอที่จะเช่าห้องประชุมที่มีขนาดใหญ่พอที่จะรองรับผู้ฟังได้ เขาจึงตอบว่า “ผมมีเต็นท์วงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 120 ฟุต ผมจะตั้งมัน จัดที่นั่ง และดูแลมันให้ฟรีๆ มาเลยและประกาศข้อความนี้” “พวกเขามา” เขากล่าวกับผม “และเต็นท์นั้นไม่สามารถรับผู้มาฟังได้ครึ่งหนึ่ง ดังนั้นผมจึงต่อส่วนขยายยาว 40 ฟุต ทำให้เต็นท์มีขนาด 160 x 120 ฟุต เต็นท์นี้เต็มไปด้วยผู้คนทุกวัน และมีผู้คนนับร้อยเบียดเสียดอยู่ใกล้ ๆ ด้านนอก ทุกคนต่างกระตือรือร้นที่จะฟังคำสอน”
GSAM 133ผู้ประกาศข่าวสารนับร้อยคน
GSAM 133.1เพื่อตอบสนองความสนใจที่เพิ่มขึ้น จึงใช้เต็นท์ขนาดใหญ่ และจัดประชุมในสวนในช่วงฤดูร้อน ส่วนในช่วงฤดูหนาว ก็ใช้อาคารโบสถ์และห้องประชุมสาธารณะขนาดใหญ่ที่สุดบางแห่ง ซึ่งทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยผู้ฟังที่สนใจจนไม่มีที่ว่างเหลือ แทนที่ศาสนาจารย์ มิลเลอร์จะยืน “เกือบคนเดียว” ในการประกาศข่าวสารอย่างที่เคยทำก่อนปี ค.ศ. 1840 ตอนนี้มีผู้ร่วมประมาณสามร้อยคนกับเขาในการประกาศอย่างเปิดเผยถึงการสิ้นสุดของช่วงเวลา 2,300 วัน และร้องขึ้นว่า “จะไม่มีเวลาอีกต่อไป” และ “ถึงเวลาที่พระองค์จะทรงพิพากษาแล้ว” ดังนั้น เราจึงเห็นว่า เมื่อถึงเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดให้ข่าวสารนี้แพร่หลายไปทั่วโลก พระวจนะของพระองค์ก็สำเร็จลุล่วง และผู้คนนับล้านต่างถูกกระตุ้นด้วยความปรารถนาที่จะได้ยินเสียงเรียกนั้น
GSAM 133.2สิ่งที่เกิดขึ้นกับขบวนการในอเมริกา ก็เกิดขึ้นในประเทศอื่นๆ เช่นกัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 แทนที่จะมีเพียงไม่กี่คนที่เผยแพร่สิ่งพิมพ์อย่างกระจัดกระจาย กลับมีผู้คนจำนวนมากที่ก้าวขึ้นสู่แนวหน้าเพื่อประกาศคำร้องนี้ ในอังกฤษ มีศาสนาจารย์ 700 ท่านจากคริสตจักรแห่งอังกฤษเพียงแห่งเดียวที่ประกาศข่าวสารนี้ ยังไม่นับถึงผู้สอนอีกหลายสิบท่านที่ทำงานในภารกิจเดียวกัน ในประเทศชั้นนำกว่า 20 ประเทศทั่วโลก ข่าวสารนี้ถูกประกาศด้วยความกระตือรือร้น จนทำให้ผู้สังเกตการณ์ต้องกล่าวว่า “ประชาชนกลุ่มนี้จริงจังอย่างยิ่ง”