บทที่ 20 — การเสียสละในงานช่วงต้น

GSAM 311.1“‘จงรวบรวมบรรดาวิ​สุทธิ​ชนของเรามาให้​เรา​ ​ผู้​กระทำพันธสัญญากับเราด้วยเครื่องสัตวบู​ชา​’ ฟ้าสวรรค์จะประกาศความชอบธรรมของพระองค์ เพราะพระเจ้านั่นแหละทรงเป็นผู้​พิพากษา”¹

GSAM 311.2ในนิตยสาร Review and Herald วันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1902 เราได้อ่านว่า:

GSAM 311.2“ผู้ที่เข้าร่วมงานในเวลานี้รู้เพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับความเสียสละและความยอมสละตนเองของผู้ที่พระเจ้าได้วางภาระงานของพระองค์ไว้ตั้งแต่ต้น ประสบการณ์ในอดีตควรถูกเล่าให้พวกเขาฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะพวกเขาจะต้องดำเนินงานนี้ต่อไปด้วยความถ่อมใจและความเสียสละตนเองเช่นเดียวกับที่ผู้ทำงานที่แท้จริงในอดีตได้แสดงไว้”

GSAM 311.3นอกจากนี้ ในหนังสือ Testimonies for the Church เล่ม 7 ยังพบคำพูดต่อไปนี้:

GSAM 311.3“เรากำลังใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของประวัติศาสตร์โลกนี้ และงานของพระเจ้าในทุกด้านจะต้องถูกนำต่อไปด้วยความเสียสละตนเองที่มากกว่าที่เคยแสดงให้เห็นมาจนถึงปัจจุบัน”²

GSAM 311.4สถานการณ์ที่ศาสนาจารย์เบทส์ได้รับการดลใจให้เขียนและตีพิมพ์หนังสือเล่มแรกของเขาเกี่ยวกับประเด็นวันสะบาโตในปี ค.ศ. 1846 ได้ถูกกล่าวถึงไปแล้ว นอกจากนี้ ยังได้กล่าวถึงสถานการณ์ที่ยากลำบากของศาสนาจารย์เจมส์ ไวท์ เมื่อเขาเริ่มตีพิมพ์นิตยสารชื่อ The Present Truth ในปี ค.ศ. 1849

GSAM 311หนังสือเล่มเล็กเรื่อง The Opening Heavens

GSAM 311.5หลังจากที่นางไวท์ได้รับนิมิตที่เมืองท็อปแชม รัฐเมน ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1846 ซึ่งเธอได้เห็นดาวเคราะห์บางดวง ศาสนาจารย์เบทส์ได้เตรียมต้นฉบับสำหรับหนังสือเล่มเล็กเรื่อง The Opening Heavens แต่ยังขาดแคลนทุนทรัพย์สำหรับการตีพิมพ์อย่างมาก เพื่อตอบสนองความต้องการนี้ พี่น้องหญิงท่านหนึ่งที่อาศัยอยู่ในรัฐแมสซาชูเซตส์ ซึ่งเพิ่งทำและปูพรมผ้าขี้ริ้วใหม่เสร็จ ได้ถอดพรมนั้นออกและขายมัน แล้วนำเงินที่ได้มาบริจาคให้ศาสนาจารย์เบทส์ ซึ่งทำให้เขาสามารถตีพิมพ์หนังสือเล่มที่สองของเขาได้

GSAM 312หนังสือเล่มเล็กเกี่ยวกับงานการประทับตรา

GSAM 312.1หลังจากนิมิตเกี่ยวกับงานการประทับตราที่ได้รับที่ดอร์เชสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848 ศาสนาจารย์เบทส์ได้เขียนหนังสือเล่มเล็กเล่มที่สาม ซึ่งมีชื่อว่า A Seal of the Living God แต่ครั้งนี้เขาก็ต้องเผชิญกับปัญหาขาดเงินสำหรับการพิมพ์อีกครั้ง มีหญิงม่ายสาวคนหนึ่ง เมื่อทราบถึงสถานการณ์ดังกล่าว จึงขายบ้านเล็กๆ ที่เธอเป็นเจ้าของในชนบท และมอบครึ่งหนึ่งของเงินที่ได้รับจากการขายบ้านนั้นให้กับศาสนาจารย์เบทส์ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถจ่ายค่าพิมพ์หนังสือได้อีกครั้ง

GSAM 312ความต้องการของงานพิมพ์

GSAM 312.2ในปี ค.ศ. 1851-52 นิตยสาร Advent Review and Sabbath Herald ได้รับการพิมพ์ที่เมืองซาราโตกา สปริงส์ รัฐนิวยอร์ก ที่นี่ นายทอมป์สันได้จัดหาที่พักให้ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ยืมมา พวกเขาก็ได้รับโอกาสอีกครั้งที่จะตั้งบ้านเรือน

GSAM 312.3ในช่วงเวลานี้ ผู้เชื่อในความจริงในปัจจุบันกำลังเพิ่มขึ้น และพร้อมกับการเพิ่มขึ้นนี้ ก็มีความต้องการให้ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาทำงานด้วยตนเอง สิ่งนี้ ร่วมกับงานบรรณาธิการ ทำให้เกิดความต้องการผู้ช่วยในสำนักงาน พอดีในช่วงเวลานั้น มีผู้อื่นที่รู้สึกถูกเรียกให้มาช่วยงานด้านวรรณกรรม เพื่อแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงทำงานอย่างไรในการตอบสนองต่อความเชื่อของประชากรของพระองค์ และทรงยกผู้ทำงานขึ้นในยามจำเป็น เราขอนำประสบการณ์ของพี่น้องหญิงผู้อุทิศตนอย่างเต็มใจ คือ นางรีเบคกา สมิธ จากเวสต์วิลตัน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ มาเล่าให้ฟังดังนี้:—

GSAM 312.4หลังจากวันที่คาดหมายไว้ผ่านพ้นไป ลูกชายของเธอชื่ออูเรียห์ และลูกสาวชื่อแอนนี อาร์. ต่างปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเข้าเรียน เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการสอนหนังสือ แม่ของพวกเขากังวลว่าลูกๆ กำลังถูกโลกภายนอกดึงดูดไป และในความเป็นจริง ความกังวลของเธอก็ไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง ความรักของแม่ในฐานะผู้ปกครองได้รับการตอบแทนจากลูกๆ เช่นกัน

GSAM 313อูเรียห์ สมิธ ที่สถาบันฟิลลิปส์

GSAM 313.1ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1848 ถึง ค.ศ. 1851 ลูกชายของเธอได้เข้าเรียนที่โรงเรียนฟิลลิปส์ อะคาเดมี ในเมืองเอ็กเซเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ ซึ่งนักเรียนที่นั่นจะได้รับการเรียนหลักสูตรปีแรกของมหาวิทยาลัยล่วงหน้า เพื่อให้เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้วจะมีความรู้ล่วงหน้าไปหนึ่งปี เขาได้สำเร็จหลักสูตรนี้ ในปี 1851 เขาทำงานหนักเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเรียนมหาวิทยาลัย แต่เนื่องจากนายจ้างของเขาล้มละลาย เขาจึงสูญเสียเงินทั้งหมด และผลที่ตามมาคือแผนการเรียนมหาวิทยาลัยที่เขาฝันมานานต้องถูกยกเลิก

GSAM 313มิสสมิธที่โรงเรียนสตรี

GSAM 313.2ขณะที่อูเรียห์กำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พี่สาวของเขากำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนสตรีในเมืองชาร์ลส์ทาวน์ รัฐแมสซาชูเซตส์ หลักสูตรการเรียนของเธอใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว และเนื่องจากเธอจะจบการศึกษาในไม่ช้า จึงมีข้อเสนอให้เธอและน้องชายไปสอนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในเมืองเมานต์เวอร์นอน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ เป็นเวลาสามปี ด้วยค่าจ้างปีละ 1,000 ดอลลาร์ พร้อมที่พักและอาหาร

GSAM 313.3ประมาณช่วงนี้ แม่ของเขาได้ยอมรับ “ความจริงในปัจจุบัน” การอธิษฐานของเธอในขณะนี้ ยิ่งจริงใจและร้อนแรงกว่าที่เคยเป็นมา เพื่อลูกๆ ของเธอ ศาสนาจารย์เบทส์ได้มาเยือนเวสต์วิลตัน และนางสมิธได้เล่าเรื่องลูกๆ ของเธอให้เขาฟัง พร้อมทั้งนำเรื่องการกลับใจของลูกๆ มาเป็นหัวข้อในการอธิษฐาน ศาสนาจารย์เบทส์กำลังเตรียมจัดประชุมในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ณ บ้านของพอล โฟลซัม ในเมืองซอมเมอร์วิลล์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และนางสมิธจะเขียนจดหมายถึงลูกสาวเพื่อเชิญเธอให้เข้าร่วมประชุม ในระหว่างนั้น ศาสนาจารย์เบทส์และแม่จะร่วมกันอธิษฐานขอให้พระเจ้าทรงเคลื่อนไหวในใจลูกสาวให้ไปเข้าร่วมประชุม

GSAM 313ฝันสองเรื่องที่เป็นจริง

GSAM 313.4ศาสนาจารย์เบทส์ไม่เคยอยู่ในห้องที่จะจัดประชุมมาก่อน จึงไม่ทราบสภาพของห้องนั้นเลย คืนก่อนการประชุม เขาฝันว่าตัวเองอยู่ในห้องนั้น และทุกที่นั่งถูกจับจองหมดแล้ว ยกเว้นที่นั่งหนึ่งข้างประตู เขายังฝันว่าเขาเปลี่ยนหัวข้อการพูดจากเรื่องที่ตั้งใจจะพูดมาเป็นเรื่องเกี่ยวกับสถานบริสุทธิ์; ว่าพวกเขาได้ร้องเพลงสรรเสริญบทแรก อธิษฐาน และร้องเพลงสรรเสริญบทที่สองแล้ว และเขาเพิ่งเปิดพระคัมภีร์และกำลังอ่านว่า “อยู่​นานสองพันสามร้อยวัน ​แล้วสถานบริ​สุทธิ์นั้นจะได้รับการชำระ” โดยชี้ไปยังรูปวาดของสถานบริสุทธิ์บนแผนภูมิ เมื่อนั้นประตูก็เปิดออก และมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาและนั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ เขายังฝันอีกว่าบุคคลนั้นคือแอนนี อาร์. สมิธ และเธอแสดงความสนใจทันที และยอมรับความจริงนั้น

GSAM 314.1การประชุมของศาสนาจารย์เบทส์จัดขึ้นในวันสะบาโต (วันเสาร์) และเนื่องจากวันนั้นไม่มีโรงเรียน แอนนีจึงกล่าวว่า “เพื่อทำให้แม่ฉันพอใจ ฉันจะไป” คืนก่อนวันสะบาโตนั้น เธอฝันว่าตนเองไปและมาสาย; เมื่อถึงประตู เพลงสรรเสริญบทแรกได้ร้องเสร็จแล้ว การอธิษฐานได้เสร็จสิ้น และพวกเขากำลังจะจบเพลงสรรเสริญบทที่สอง; เมื่อเธอเดินเข้าไป เธอสังเกตเห็นว่าทุกเก้าอี้มีผู้นั่งแล้ว ยกเว้นเก้าอี้ข้างประตู; มีผู้พูดที่สูงใหญ่ มีท่าทางสง่างาม และพูดจาไพเราะ กำลังชี้ไปยังแผนภูมิที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน และกำลังกล่าวซ้ำว่า “อยู่​นานสองพันสามร้อยวัน ​แล้วสถานบริ​สุทธิ์นั้นจะได้รับการชำระ” เธอฝันว่าสิ่งที่เขาพูดทำให้เธอสนใจอย่างยิ่ง และนั่นคือความจริง

GSAM 314.2เธอออกเดินทางไปประชุมตั้งแต่เนิ่นๆ แต่หลงทาง จึงไปถึงที่นั่นได้ก็ต่อเมื่อกำลังร้องเพลงสรรเสริญบทที่สองบทสุดท้าย เมื่อเธอเดินเข้าไป ทุกอย่างเป็นไปตามที่เธอเห็นในฝันทุกประการ และชายคนเดียวกันในฝันของเธอกำลังกล่าวซ้ำข้อความจากดาเนียล 8:14 ด้วยท่าทางเดียวกัน สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกมั่นใจในใจทันที

GSAM 314.3ศาสนาจารย์เบทส์ยังไม่เคยนึกถึงฝันของเขาจนกระทั่งเธอเดินเข้าประตูและนั่งลง เขาได้เตรียมตัวจะพูดเรื่องอื่น แต่ใจเขากลับจดจ่ออยู่กับเรื่องสถานบริสุทธิ์ ขณะที่เขากำลังท่องข้อความนั้น ฝันของเขาก็ผุดขึ้นมาในใจ และเขาได้อธิษฐานเงียบๆ ขอความช่วยเหลือเพื่อพูดให้เข้าถึงใจผู้ฟัง เขามีความคล่องแคล่วในการอธิบายเรื่องการผ่านพ้นวันที่คาดหมายไว้ ซึ่งแอนนีคุ้นเคยเป็นอย่างดี จากนั้น เขาได้อธิบายความจริงเกี่ยวกับข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สามและวันสะบาโต

GSAM 315แอนนี สมิธ ยอมรับความจริง

GSAM 315.1เมื่อเขาปิดการประชุม เขาเดินไปหาแอนนี และกล่าวว่า “ผมเชื่อว่านี่คือลูกสาวของนางสมิธจากเวสต์วิลตัน ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อน แต่ใบหน้าของคุณดูคุ้นตา ผมฝันว่าได้เห็นคุณเมื่อคืนนี้” แล้วแอนนีก็เล่าความฝันของเธอให้เขาฟัง เธอออกจากที่ประชุมด้วยอารมณ์และความปรารถนาที่เปลี่ยนไปทั้งหมด หลังจากที่เธอได้ยอมรับความจริงเกี่ยวกับวันสะบาโต ณ ที่นั้นทันที

GSAM 315.2เธอกลับไปยังโรงเรียนสตรี จัดกระเป๋าเดินทาง และกลับบ้าน เมื่อทราบถึงความกังวลของศาสนาจารย์ไวท์ในการจัดพิมพ์นิตยสาร และความพยายามของเขาในการเทศนา เธอรู้สึกว่าพระเจ้าทรงเรียกเธอให้ไปช่วยเขาในงานสำนักงาน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1851 เมื่อนิตยสารถูกย้ายจากปารีสไปยังซาราโตกา สปริงส์ รัฐนิวยอร์ก มิสสมิธจึงเดินทางไปที่นั่นในฐานะหนึ่งในผู้ทำงาน

GSAM 315การเสียสละและการอุทิศตัว

GSAM 315.3ในนิตยสาร Review, เล่ม 2, ฉบับที่ 7 มีข้อความสั้นๆ ที่เธอเขียนขึ้นเพื่อแสดงความรู้สึกหลังจากที่เธอได้ละทิ้งแผนการเดิมเพื่อมาทำงานที่เรียบง่ายและไม่โอ้อวดนี้ เธอกล่าวว่า:

GSAM 315.3“ฉันเชื่อว่าฉันได้ละทิ้งทุกสิ่งเพื่อติดตามพระเมษโปดกไม่ว่าพระองค์จะนำทางไปแห่งใด โลกนี้ได้สูญเสียความดึงดูดใจไปทั้งหมดแล้ว ความหวัง ความสุข และความรักของฉัน บัดนี้ล้วนมุ่งเน้นไปที่สิ่งอันสูงส่งและศักดิ์สิทธิ์ ฉันไม่ต้องการสถานที่อื่นใดนอกจากได้นั่งที่พระบาทของพระเยซู และเรียนรู้จากพระองค์ — ไม่มีงานอื่นใดนอกจากได้รับใช้พระบิดาในสวรรค์ — ไม่มีความปีติยินดีอื่นใดนอกจากสันติสุขแห่งพระเจ้า ซึ่งเกินความเข้าใจทุกอย่าง”

GSAM 315.4ความช่วยเหลือของมิสแอนนีในสำนักงานในฐานะผู้ตรวจทานข้อความและงานอื่นๆ นั้นมาในเวลาที่เหมาะอย่างยิ่ง เธอทำงานอย่างซื่อสัตย์และมีประสิทธิภาพเป็นเวลาสามปี โดยได้รับเพียงค่าอาหารและเสื้อผ้าเท่านั้น เมื่อสิ้นช่วงเวลานี้ วัณโรคได้เลือกเธอเป็นเหยื่อของมัน ระหว่างที่โรคที่เรื้อรังและร้ายแรงนี้กำลังทำลายร่างกายเธอ เธอได้เขียนบทกวีที่สวยงามหลายบท โดยบทที่หวานที่สุดคือ “บ้านที่นี่และบ้านในสวรรค์” ซึ่งคำนำของบทกวีนี้ ที่เขียนขึ้นหนึ่งวันก่อนที่เธอจะเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1855 ได้แสดงถึงคุณธรรมแห่งความเรียบง่ายและความถ่อมตนที่พัฒนาขึ้นอย่างลึกซึ้งในบุคลิกภาพของเธอ จนเราไม่อาจไม่คัดลอกมาทั้งหมดได้:

GSAM 316การดูแลบ้านในยามยากลำบาก

GSAM 316.3ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1852 ศาสนาจารย์ไวท์ย้ายจากซาราโตกา สปริงส์ ไปยังเมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก ที่เมืองนี้เอง ณ เลขที่ 124 ถนนเมาท์โฮป อเวนิว พวกเขาได้ตั้งรกรากเป็นครั้งแรกด้วยของใช้ที่ซื้อมาเอง แทนที่จะยืมมา แต่ความกังวลของพวกเขาที่จะทำให้งานพิมพ์นิตยสารประสบความสำเร็จ เพื่อให้นิตยสารสามารถออกพิมพ์อย่างสม่ำเสมอ และด้วยเหตุนี้ความจริงจะถูกเผยแพร่ไปทั่วทุกหนทุกแห่ง ทำให้พวกเขาต้องปฏิเสธความสะดวกสบายทั่วไปในชีวิตหลายอย่าง

GSAM 316.4วิธีที่พวกเขาเริ่มตั้งบ้านเรือนในช่วงนี้ คุณสามารถอ่านได้ในจดหมายส่วนตัวต่อไปนี้ที่เขียนโดยนางไวท์ถึงครอบครัวของ เอส. โฮว์แลนด์ เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1852:—

GSAM 316.5“เรากำลังตั้งตัวอยู่ที่โรเชสเตอร์ได้ไม่นาน เราเช่าบ้านเก่าในราคา 175 ดอลลาร์ต่อปี มีเครื่องพิมพ์อยู่ในบ้าน หากไม่ได้ตั้งเครื่องพิมพ์ไว้ในบ้าน เราคงต้องจ่าย 50 ดอลลาร์ต่อปีเพื่อเช่าห้องสำนักงาน คุณคงจะยิ้มได้ หากได้มาดูเราและเห็นเฟอร์นิเจอร์ของเรา เราซื้อเตียงเก่าสองชุดในราคา 25 เซนต์ต่อชุด สามีของฉันนำเก้าอี้เก่ามาหกตัวให้ฉัน ไม่มีตัวไหนเหมือนกันเลย เขาจ่ายหนึ่งดอลลาร์สำหรับทั้งหมดนั้น และไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ให้เก้าอี้เก่าอีกสี่ตัวที่ไม่มีที่นั่งมาเพิ่ม โดยจ่ายหกสิบสองเซนต์สำหรับทั้งชุด โครงสร้างของเก้าอี้แข็งแรง ฉันจึงได้ทำที่นั่งให้พวกมันด้วยผ้าฝ้ายเนื้อหนา เนยมีราคาสูงมากจนเราไม่ซื้อ และเราก็ไม่มีเงินพอจะซื้อมันฝรั่งได้ เราใช้ซอสผลไม้แทนเนย และใช้หัวผักกาดแทนมันฝรั่ง มื้อแรกๆ ของเราทานบนแผ่นไม้ที่วางบนถังแป้งว่างสองใบ เราพร้อมทนทุกข์ยากหากงานของพระเจ้าสามารถก้าวหน้าได้ เราเชื่อว่าพระหัตถ์ของพระเจ้าอยู่เบื้องหลังการมาของเราที่สถานที่นี้ มีทุ่งกว้างใหญ่สำหรับงาน แต่มีผู้ทำงานน้อยมาก วันสะบาโตที่ผ่านมา การประชุมของเราเป็นไปอย่างยอดเยี่ยม พระเจ้าได้ให้ความสดชื่นด้วยการประทับอยู่ของพระองค์”

GSAM 317ความเอื้อเฟื้อของผู้เชื่อ

GSAM 317.1ในฉบับแรกของนิตยสาร Review ที่พิมพ์ที่โรเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1852 เมื่อกล่าวถึงการย้ายจากซาราโตกาไปยังโรเชสเตอร์ ศาสนาจารย์ไวท์ได้กล่าวว่า:

GSAM 317.2“พี่น้องได้จัดหาทรัพยากรเพื่อสนับสนุนนิตยสารนี้เกินกว่าความคาดหวังของเรา และแม้ค่าใช้จ่ายในการย้ายจากซาราโตกา สปริงส์ และเริ่มออกนิตยสารในเมืองนี้จะมีจำนวนมาก แต่เรายังคงไม่มีหนี้สิน”

GSAM 317การเสียสละของผู้ทำงาน

GSAM 317.3ในหมายเหตุทางธุรกิจในฉบับที่ 12 วันที่ 14 ตุลาคม เราได้อ่านว่า:

GSAM 317.3“สำนักงานไม่มีหนี้สิน ด้วยเหตุผลนี้: พี่น้องเบลเดนและสโตเวลล์ ซึ่งได้ทำงานในสำนักงานมาตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ได้รับค่าจ้างมากกว่าค่าอาหารและที่พักเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ผู้ที่ทำงานในตำแหน่งเดียวกันก็ได้รับค่าจ้างไม่มากกว่าพวกเขาเลย การช่วยกันเติมเต็มส่วนขาดของรายได้จะเป็นความสุขสำหรับเพื่อน ๆ ของความจริงในปัจจุบันทุกคน เพื่อให้ผู้ที่ทำงานหนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เราไม่อยู่ และท่ามกลางความเจ็บป่วย ในการจัดพิมพ์นิตยสาร Review and Herald ได้รับค่าครองชีพที่เพียงพอ”

GSAM 317ผู้เข้าร่วมใหม่ในเมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก

GSAM 317.4ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1852 เมื่องานพิมพ์เริ่มดำเนินการอย่างเต็มตัวในเมืองโรเชสเตอร์ ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาได้เดินทางด้วยม้าและรถม้าเป็นเวลาสามเดือน ไปทางตะวันออกจนถึงเมืองแบงกอร์ รัฐเมน โดยจัดประชุมและเยี่ยมเยียนผู้รักษาวันสะบาโตที่กระจัดกระจายอยู่ตามทาง ก่อนที่พวกเขาจะกลับมา เมื่อวันที่ 26 กันยายน ศาสนาจารย์ เจ. เอ็น. แอนดรูว์ส ได้จัดชุดการบรรยายที่เลขที่ 124 ถนนเมาท์โฮป อเวนิว ในช่วงเวลานี้ มีชาวแอ๊ดเวนตีสวันแรกแปดคนที่ยอมรับความจริงในปัจจุบัน โดยผู้เขียนเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น

GSAM 318ออสวัลด์ สโตเวลล์ ได้รับการรักษา

GSAM 318.1ในเย็นวันศุกร์เดือนตุลาคมหนึ่ง ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาเดินทางกลับถึงบ้านจากการเดินทางไปทางตะวันออก วันถัดไป (วันสะบาโต) เราได้พบพวกเขาเป็นครั้งแรกในการประชุมวันสะบาโต ณ เวลานั้น ออสวัลด์ สโตเวลล์ ผู้ทำงานในโรงพิมพ์ กำลังทุกข์ทรมานจากโรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบอย่างรุนแรง และแพทย์ได้ประกาศว่าเขาไม่มีทางรอดชีวิต แพทย์กล่าวว่าเขา “ไม่สามารถช่วยอะไรได้” ระหว่างการนมัสการ ออสวอลด์อยู่ในห้องข้างเคียง และกำลังทนทุกข์ทรมานทางร่างกายอย่างรุนแรง เมื่อการนมัสการสิ้นสุดลง เขาได้ส่งคำขอให้มีการอธิษฐานเผื่อเขา ผมและคนอื่นๆ จึงได้รับเชิญให้ร่วมอธิษฐานเป็นเวลาหนึ่งช่วง เราทุกคนก้มศีรษะลงข้างเตียงของเขา และในขณะที่กำลังอธิษฐานอยู่ ศาสนาจารย์ไวท์ได้เจิมเขาด้วยน้ำมัน “ในพระนามขององค์​พระผู้เป็นเจ้า” มีความรู้สึกถึงการประทับอยู่ของพระวิญญาณของพระเจ้าอย่างชัดเจน และเขาได้รับการรักษาให้หายทันที เมื่อเราลุกขึ้นจากการอธิษฐาน เขากำลังนั่งตัวตรงบนเตียง ตบที่ด้านข้างลำตัว ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเจ็บปวดมาก และกล่าวว่า “ผมหายดีแล้ว ผมจะสามารถใช้เครื่องพิมพ์มือได้พรุ่งนี้” สองวันหลังจากนั้น เขาก็ได้ใช้เครื่องนั้นจริง ๆ

GSAM 318นิมิตของนางไวท์ต่อหน้ากลุ่มโรเชสเตอร์

GSAM 318.2พรเดียวกันที่ทำให้พี่สโตเวลหายป่วย ได้ตกมาบนตัวนางไวท์ในปริมาณที่มากยิ่งขึ้น และเมื่อศาสนาจารย์ไวท์หันไปมองเธอ เขากล่าวว่า “เอเลนกำลังอยู่ในนิมิต; เธอไม่หายใจขณะที่อยู่ในสภาพนี้ หากใครในพวกท่านต้องการตรวจสอบข้อเท็จจริงนี้ด้วยตนเอง ท่านสามารถตรวจสอบเธอได้ตามอัธยาศัย” เธออยู่ในนิมิตเช่นนี้ประมาณหนึ่งชั่วโมงยี่สิบนาที ขณะที่อยู่ในสภาพนั้น เธอพูดคำๆ และบางครั้งเป็นประโยคที่ชัดเจน แต่แม้จะตรวจสอบอย่างละเอียดที่สุด ก็ไม่สามารถสังเกตเห็นการหายใจในร่างกายเธอได้

GSAM 319นิมิตเกี่ยวกับความประพฤติของสมาชิกที่ไม่อยู่

GSAM 319.1หลังจากที่นางไวท์กลับจากนิมิตนี้ เธอได้ให้การเป็นพยานเกี่ยวกับสิ่งที่เธอได้เห็น ก่อนที่ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาจะกลับจากการเดินทางทางตะวันออก สมาชิกคนหนึ่งในกลุ่มของเราได้ออกจากเมืองไปแล้ว และกำลังเดินทางไปทำธุรกิจในรัฐมิชิแกน ดังนั้น เขาจึงไม่ได้เข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ และไม่เคยพบศาสนาจารย์ไวท์หรือภรรยาของเขาเลย ในการเล่าถึงนิมิตของเธอ คุณนายไวท์ได้บอกเราว่า เธอเห็นเกี่ยวกับชายคนหนึ่ง ซึ่งในขณะที่เขากำลังเดินทางและอยู่ห่างจากบ้าน เขาพูดมากเกี่ยวกับพระบัญญัติของพระเจ้าและวันสะบาโต แต่ในขณะเดียวกันเขากลับละเมิดพระบัญญัติข้อหนึ่ง เธอบอกว่าเขาเป็นบุคคลที่เธอไม่เคยพบมาก่อน แต่เธอเชื่อว่าเธอจะได้พบเขาสักวันหนึ่ง เนื่องจากกรณีของเขาได้ถูกเปิดเผยให้เธอทราบแล้ว อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครในกลุ่มของเราที่คิดว่าเขาคือบุคคลใดที่เราเคยรู้จัก

GSAM 319.2ประมาณหกสัปดาห์หลังจากนิมิตข้างต้น พี่น้องที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้กลับมาจากมิชิแกน ทันทีที่นางไวท์เห็นใบหน้าของเขา เธอก็กล่าวกับพี่น้องหญิงคนหนึ่งว่า “นี่คือชายที่ฉันเห็นในนิมิต ซึ่งฉันได้เล่าให้พวกเธอฟังแล้ว” เมื่อเล่าเรื่องนิมิตนี้ให้พี่น้องผู้นี้ฟัง ต่อหน้าภรรยาเขาและบุคคลอื่นอีกหลายคน นางไวท์จึงกล่าวกับเขาว่า “ดังที่นาธานกล่าวกับดาวิดว่า ‘ท่านคือผู้นั้น’” จากนั้นเขาก็ทำตามคำที่เปาโลกล่าวไว้ว่า บางคนจะทำเช่นนี้เมื่อถูกตักเตือนเรื่องบาปของตนด้วยของประทานการพยากรณ์: “แต่​ถ้าทุกคนพยากรณ์ ​คนที่​ไม่​เชื่อหรือคนที่​รู้​​ไม่​ถึงเข้ามา ​ทุ​กคนก็จะทำให้เขารู้​สำนึก​ และทำให้เขาพิจารณาใจของตนเอง ดังนั้นความลั​บที่ซ่อนอยู่ในใจของเขาจะเด่นชัดขึ้น เขาก็จะกราบลงนมัสการพระเจ้ากล่าวว่า พระเจ้าทรงสถิตอยู่ท่ามกลางพวกท่านอย่างแน่​นอน”³ หลังจากฟังการทบทวนความผิดของเขาจากนางไวท์ พี่น้องผู้นี้ได้คุกเข่าลงต่อหน้าภรรยา และด้วยน้ำตาได้กล่าวกับเธอและผู้ที่อยู่ร่วมไม่กี่คนว่า “พระเจ้าทรงสถิตอยู่ท่ามกลางพวกท่านอย่างแน่นอน” แล้วจึงสารภาพอย่างครบถ้วนถึงพฤติกรรมของเขาขณะอยู่ในมิชิแกน ที่ได้ละเมิดบัญญัติข้อที่เจ็ด ซึ่งได้รับการเปิดเผยในขณะเกิดเหตุการณ์นั้น แม้จะอยู่ห่างออกไปกว่าห้าร้อยไมล์

GSAM 320.1ดังนั้น ภายในเวลาไม่กี่สัปดาห์ เราจึงได้รับการยืนยันที่ชัดเจนเกี่ยวกับคำพยานเหล่านั้น ไม่เพียงแต่เราถูกนำให้เชื่อว่าคำพยานเหล่านั้นเกิดจากพลังเหนือธรรมชาติ แต่ยังมาจากแหล่งที่มาที่ตำหนิมนุษย์อย่างชัดเจนและไม่คลุมเครือเกี่ยวกับบาปของพวกเขา

GSAM 320อูเรียห์ สมิธ เข้าร่วมกับสำนักงานนิตยสาร Review

GSAM 320.2ในช่วงที่นิตยสาร Review เล่มที่ 3 กำลังออกพิมพ์นั้น อูเรียห์ สมิธ เริ่มถือวันสะบาโต และได้ร่วมงานกับสำนักงาน Review ซึ่งเขาทำงานเป็นนักเขียนและบรรณาธิการที่นั่นเป็นเวลาหลายปี ผลงานแรกของเขาที่ตีพิมพ์ในนิตยสารคือบทกวีชื่อ “The Warning Voice of Time and Prophecy” ซึ่งปรากฏเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1853

GSAM 320.3ศาสนาจารย์สมิธได้ยินข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สามเป็นครั้งแรกในการประชุมที่จัดขึ้นที่วอชิงตัน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ ระหว่างวันที่ 10 ถึง 12 กันยายน ค.ศ. 1852 เมื่อกลับบ้านที่เวสต์วิลตัน เขาได้ศึกษาอย่างละเอียดสิ่งที่ได้ยินมา และเริ่มถือปฏิบัติวันสะบาโตวันที่เจ็ดเป็นวันสะบาโตแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1852 เขาได้ร่วมงานกับสำนักงานนิตยสาร Review ที่เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 ที่นั่น เขาและพี่สาวของเขา แอนนี ได้ทำงานเพื่อแลกกับค่าอาหารและเสื้อผ้า แทนที่จะไปสอนในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาด้วยค่าจ้าง 1,000 ดอลลาร์ต่อปี พร้อมค่าอาหารและที่พัก นี่คือตัวอย่างบางส่วนของการเสียสละในรูปแบบต่าง ๆ ที่ได้ทำขึ้นเพื่อก่อตั้งงานของข้อความทูตสวรรค์องค์ที่สามในช่วงแรกเริ่ม

GSAM 320ได้รับการแต่งตั้งเป็นศิษยาภิบาล

GSAM 320.4ประมาณปี ค.ศ. 1863 ศาสนาจารย์สมิธเริ่มใช้พรสวรรค์ในการพูดต่อหน้าสาธารณชน ในปี ค.ศ. 1866 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ หลังจากนั้น เขาได้ทำงานอย่างหนักในการประชุมค่ายและงานสัมมนาในรัฐต่าง ๆ ตั้งแต่ฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิก รวมถึงงานอภิบาลในคริสตจักรแบทเทิลครีก ซึ่งเป็นคริสตจักรท้องถิ่นของเขา หลังจากการเปิดวิทยาลัยแบทเทิลครีก เขาได้สอนในภาควิชาพระคัมภีร์ของสถาบันนั้นเป็นระยะๆ เพื่อประโยชน์ของนิตยสาร Review and Herald เขาได้ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกในปี ค.ศ. 1894 เพื่อเยี่ยมชมประเทศต่างๆ ในยุโรป ขณะที่อยู่ในซีเรีย เขาติดเชื้อไข้ ซึ่งส่งผลให้เขาไม่เคยฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์

GSAM 321ห้าสิบปีแห่งการทำงานไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

GSAM 321.1ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1853 ถึง ค.ศ. 1903 หรือครึ่งศตวรรษ ศาสนาจารย์สมิธมีความเกี่ยวข้องกับงานบรรณาธิการของนิตยสาร Advent Review and Sabbath Herald อย่างต่อเนื่องเกือบตลอดเวลา และในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของช่วงนั้น เขาเป็นผู้รับผิดชอบการบริหารงานบรรณาธิการของนิตยสารทั้งหมด แม้กระทั่งในวันเสียชีวิตของเขา เมื่อถูกโรคอัมพาตโจมตี เขาก็กำลังเดินทางไปสำนักงานพร้อมกับเนื้อหาที่เขาได้เตรียมไว้เพื่อพิมพ์ เขายังได้เขียนหนังสือสำคัญหลายเล่มเพื่อเสริมสร้างวรรณกรรมของนิกายนี้ด้วย ผลงานเหล่านี้รวมถึง Thoughts on Daniel and the Revelation, Nature and Destiny of Man, ฉบับขยายเกี่ยวกับ Sanctuary and Twenty-three Hundred Days, The Marvel of Nations, และ Modern Spiritualism เล่มแรกในจำนวนนี้ถูกเขียนขึ้นส่วนใหญ่ระหว่างเวลา สามทุ่มถึงเที่ยงคืน หลังจากเสร็จสิ้นงานบรรณาธิการและงานสำนักงานประจำวันแล้ว

GSAM 321การเสียชีวิตของศาสนาจารย์สมิธ

GSAM 321.2ชีวิตของท่านเป็นชีวิตที่มีประโยชน์และใช้ไปอย่างคุ้มค่า ท่านได้พักผ่อนจากความเหน็ดเหนื่อยแล้ว หลังจากที่หลับไปในพระเยซูเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1903 แต่สามารถกล่าวได้อย่างแท้จริงว่า “ผลงานของท่านตามท่านไป” และแม้ท่านจะล่วงลับไปแล้ว ท่านยังคงพูดอยู่