บทที่ 18 — การดูแลของพระเจ้าในงานเผยแพร่

GSAM 281.1“แล้วเราก็จะรู้ถ้าเราพยายามรู้จักพระเยโฮวาห์ การที่​พระองค์​เสด็จออกก็เตรียมไว้​ดุ​จยามเช้า”¹

GSAM 281.2จนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1849 งานของศาสนาจารย์ไวท์และภรรยา รวมถึงศาสนาจารย์เบทส์ ยังจำกัดอยู่ภายในรัฐต่าง ๆ ในนิวอิงแลนด์ ในช่วงเวลานี้ มิสคลาริสซา บอนฟอย จากเมืองมิดเดิลทาวน์ รัฐคอนเนติคัต ได้เข้าร่วมกับครอบครัวของศาสนาจารย์ไวท์ ก่อนหน้านี้ไม่นาน แม่ของเธอได้เสียชีวิต ทิ้งไว้ให้เธอทุกสิ่งที่จำเป็นสำหรับการจัดการบ้านเรือนในขนาดเล็ก ด้วยวิธีนี้ ศาสนาจารย์ไวท์จึงสามารถตั้งครัวเรือนขึ้นใหม่ได้ และเขาได้ทำเช่นนั้นในส่วนหนึ่งของบ้านนายเบลเดนที่ร็อกกี้ฮิลล์ รัฐคอนเนติคัต

GSAM 281จุดเริ่มต้นของลัทธิวิญญาณนิยมสมัยใหม่

GSAM 281.3เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1849 ได้มีการจัดประชุมทั่วไปที่เมืองท็อปแชม รัฐเมน ในวันสะบาโตนั้น นางไวท์ได้รับนิมิต ซึ่งเนื้อหาของนิมิตนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง บางทีการเข้าใจนิมิตนี้ได้ดีขึ้น อาจเกิดจากการนึกถึงภาพรวมของสถานการณ์ในขณะนั้น

GSAM 281.4ในช่วงปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 1848 ที่เมืองไฮด์สวิลล์ จังหวัดเวย์น รัฐนิวยอร์ก ได้เริ่มมี “เสียงลึกลับ” หรือสิ่งที่ต่อมาพัฒนาเป็น “เสียงเคาะของวิญญาณ” ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นครั้งแรกในบ้านของครอบครัวฟ็อกซ์ ในช่วงปลายฤดูร้อน ครอบครัวนี้ย้ายไปอยู่ที่เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก ซึ่งที่นั่น ณ คอรินเธียน ฮอลล์ ได้มีการจัดแสดงต่อสาธารณะ และเด็กสาวทั้งสองถูกตรวจสอบอย่างละเอียดโดยคณะกรรมการที่ประกอบด้วยสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ซึ่งได้รับการคัดเลือกจากพลเมืองที่มีชื่อเสียงที่สุดเพื่อวัตถุประสงค์นี้ แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะมองว่าการเคาะนั้นเป็นเพียงการหลอกลวง หรือกลอุบายด้วยมือ แต่ผู้ที่เชื่อได้ง่ายที่สุดก็แทบไม่คาดคิดเลยว่ามันจะเติบโตจนกลายเป็นเรื่องใหญ่โตได้

GSAM 282คำทำนายเกี่ยวกับลัทธิวิญญาณนิยม

GSAM 282.1ในนิมิตที่กล่าวถึงข้างต้น นางไวท์เห็นว่าเสียงเคาะลึกลับในเมืองโรเชสเตอร์และสถานที่อื่น ๆ เป็นพลังของซาตาน และว่าสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นบ่อยครั้งยิ่งขึ้น; และว่าสิ่งเหล่านั้นจะถูกหุ้มห่อด้วยเครื่องแต่งกายทางศาสนา เพื่อทำให้ผู้ที่ถูกหลอกลวงรู้สึกปลอดภัยยิ่งขึ้น และเพื่อดึงดูดจิตใจของประชากรของพระเจ้า หากเป็นไปได้ ให้หันไปสนใจสิ่งเหล่านั้น และทำให้พวกเขาสงสัยในคำสอนของพระวิญญาณบริสุทธิ์

GSAM 282.2แต่ในเวลานั้น มีเพียงไม่กี่คน หรืออาจไม่มีใครเลย ที่คิดแม้แต่น้อยว่าลัทธิวิญญาณนิยมจะแพร่กระจายไปทั่วโลกตามที่คาดการณ์ไว้ หรือว่ามันจะกลายเป็นศาสนาอย่างเต็มตัว พร้อมด้วยโบสถ์และศิษยาภิบาลที่จัดตั้งอย่างเป็นระบบ

GSAM 282คำทำนายที่เป็นจริง

GSAM 282.3อย่างไรก็ตาม การเป็นจริงของคำพยากรณ์นี้ชัดเจนเมื่อเราพิจารณาถึงจำนวนสมาชิก ซึ่งรายงานว่ามีถึง 10,000,000 คนในสหรัฐอเมริกาเพียงประเทศเดียว ส่วนเกี่ยวกับเครื่องแต่งกายทางศาสนาของพวกเขาในปัจจุบัน เราขอนำข้อความต่อไปนี้จากนิตยสาร Review and Herald, Washington, D.C., วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1903:—

GSAM 282.4“ในการประชุมใหญ่ของ National Association of Spiritualists ที่จัดขึ้นในเมืองนี้เมื่อเร็วๆ นี้ ได้มีการรับรองพิธีกรรมใหม่ มีการกำหนดขั้นตอนการ ‘บวช’ สำหรับผู้สอนศาสนาหรือผู้นำทางจิตวิญญาณ และกลุ่มผู้เชื่อในลัทธิวิญญาณนิยมได้รับการยอมรับว่าเป็น ‘คริสตจักร’ สิ่งนี้จะเห็นได้จากการอ่านส่วนต่อไปนี้จากพิธีกรรมใหม่:—

GSAM 282.5“‘ไม่มีศิษยาภิบาลหรือผู้รับใช้พระเจ้าคนใดที่จะได้รับการแต่งตั้งให้ดูแลคริสตจักรหรือสมาคมได้ โดยไม่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการก่อน ผ่านพิธีที่รู้จักกันมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มของประวัติศาสตร์ศาสนา ซึ่งเรียกว่าพิธีบวช ไม่มีบุคคลใดสามารถเป็นผู้สมัครรับการบวชได้ จนกว่าจะได้รับคำเชิญให้รับตำแหน่งศิษยาภิบาลของคริสตจักรหรือสมาคมใด ๆ หรือได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมิชชันนารีโดยสมาคมสปิริชวลิสต์ของรัฐใด ๆ ซึ่งจดทะเบียนเป็นองค์กรทางศาสนาในรัฐที่สมาคมนั้นตั้งอยู่ หรือโดย National Spiritualist Association of the United States of America ทุกคนที่เป็นผู้สมัครรับตำแหน่งผู้ดูแลคริสตจักรหรือทำงานมิชชันนารี ต้องเป็นสมาชิกที่มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่กับคริสตจักรหรือสมาคมสปิริชวลิสต์ใด ๆ มาอย่างน้อยสามปี และต้องเป็นผู้ได้รับใบอนุญาต มาอย่างน้อยสองปี โดยได้รับการแต่งตั้งจากสมาคมระดับรัฐหรือสมาคมระดับชาติให้เป็นผู้พูดทดลอง ผู้ดูแลคริสตจักรที่ได้รับการแต่งตั้งมาไม่ถึงหนึ่งปีปฏิทินเต็ม จะไม่มีสิทธิ์ได้รับการบวช’”

GSAM 283ศาสนาจารย์ไวท์ในเมืองออสเวโก รัฐนิวยอร์ก

GSAM 283.1เนื่องจากงานพิมพ์ตั้งอยู่ที่เมืองออสเวโก รัฐนิวยอร์ก ศาสนาจารย์ไวท์จึงย้ายที่อยู่อาศัยจากรัฐคอนเนติคัตมาที่นี่ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1849 และในปีเดียวกันนี้ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ได้มีการจัดประชุมของผู้เชื่อขึ้น ณ ที่แห่งนี้ เกี่ยวกับงานของพวกเขาในเวลาต่อมา นางไวท์กล่าวว่า:—

GSAM 283.2“เราจึงตัดสินใจว่าหน้าที่ของเราคือต้องทำงานในรัฐนิวยอร์ก สามีของฉันรู้สึกมีภาระหนักอึ้งที่ต้องเขียนและเผยแพร่ เราเช่าบ้านในเมืองออสเวโก ยืมเฟอร์นิเจอร์จากพี่น้องในคริสตจักร และเริ่มจัดตั้งครัวเรือนขึ้น ที่นั่น สามีของฉันเขียน เผยแพร่ และเทศนา เขาจำเป็นต้องสวมเกราะไว้ตลอดเวลา เพราะเขาต้องต่อสู้กับผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นชาวแอ๊ดเวนตีส แต่กลับสนับสนุนความผิดพลาด เทศนาถึงเวลาที่แน่นอน และพยายามสร้างความอคติต่อความเชื่อของเราให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”²

GSAM 283การออกพิมพ์นิตยสาร Second Advent Review

GSAM 283.3ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1850 เห็นว่าควรมีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ดังนั้น ศาสนาจารย์ไวท์จึงย้ายไปอยู่ที่เมืองปารีส รัฐเมน ซึ่งที่นั่นได้ตีพิมพ์เล่มแรกของนิตยสาร Second Advent Review and Sabbath Herald เป็นนิตยสารออกทุกครึ่งเดือน ประกอบด้วย 13 ฉบับ แต่ละฉบับมี 8 หน้าสองคอลัมน์ โดยขนาดหน้าพิมพ์คือ 7 และ 1/8 นิ้ว คูณ 10 และ 1/4 นิ้ว ฉบับแรกออกเมื่อเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน และฉบับสุดท้ายออกเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1851

GSAM 284.1ขนาดของนิตยสารที่ใหญ่ขึ้นเมื่อเทียบกับ Present Truth เป็นตัวชี้วัดที่ดีมากถึงการแพร่กระจายของความจริงอย่างสมส่วน การเพิ่มขึ้นของผู้ทำงานในกิจการนี้ และผู้สนับสนุนงานนี้ เนื่องจากนิตยสารนี้แจกฟรี จึงคาดหวังว่าผู้สนับสนุนการงานนี้จะช่วยในการพิมพ์ และพวกเขาก็ได้ทำเช่นนั้น แม้ผู้เชื่อส่วนใหญ่จะเป็นผู้ที่มีฐานะปานกลาง แต่พวกเขาก็ช่วยเหลือตามความเจริญรุ่งเรืองที่พระเจ้าประทานให้ และทำตามความสามารถของตนเพื่อผลักดันรถแห่งความจริงให้เคลื่อนไปข้างหน้า

GSAM 284เจ. เอ็น. แอนดรูว์ส เริ่มเทศนา

GSAM 284.2ในช่วงเวลานี้ เจ. เอ็น. แอนดรูว์ส ซึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองปารีส รัฐเมน ได้เริ่มงานสาธารณะของเขาในฐานะผู้ประกาศข่าวประเสริฐและนักเขียนเรื่องศาสนา ในนิตยสาร Review ฉบับเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1851 เขามีบทความยาวกว่าห้าหน้าเกี่ยวกับเรื่อง สามข้อความ ในบทความนี้ เขาได้นำคำพยากรณ์เกี่ยวกับสัตว์สองเขาในหนังสือวิวรณ์บทที่ 13 มาประยุกต์ใช้กับสหรัฐอเมริกา โดยยึดถือจุดยืนว่า — โดยอาศัยความแข็งแกร่งของคำพยากรณ์เพียงอย่างเดียว — การบังคับใช้วันอาทิตย์เป็นวันสะบาโตจะเป็นจุดสำคัญที่นำไปสู่การรวมตัวกันระหว่างคริสตจักรและรัฐในประเทศนี้ในที่สุด ข้อโต้แย้งของเขาขึ้นอยู่กับคำพยากรณ์อย่างสมบูรณ์ เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่มีขบวนการใดชี้ไปในทิศทางนั้นอย่างชัดเจน โดยคำกล่าวที่สนับสนุนเรื่องนี้อย่างชัดเจนที่สุดที่พบได้คือคำกล่าวของ ดร. ดอร์บิน ซึ่งนำมาจากนิตยสาร Christian Advocate and Journal ที่ระบุว่า:—

GSAM 284.3“เมื่อศาสนาคริสต์กลายเป็นชีวิตทางศีลธรรมและจิตวิญญาณของรัฐ รัฐจึงมีหน้าที่ต้องใช้เจ้าหน้าที่ของรัฐเพื่อป้องกันการละเมิดวันสะบาโตอันศักดิ์สิทธิ์อย่างเปิดเผย ในฐานะมาตรการเพื่อรักษาความอยู่รอดของรัฐ”

GSAM 285การขายฟาร์มเพื่อสนับสนุนงาน

GSAM 285.1ประมาณช่วงเวลานี้เองที่บุคคลเช่น ฮิราม เอดสัน จากนิวยอร์ก และไซเรนิอุส สมิธ จากเมืองแจ็คสัน รัฐมิชิแกน ถูกนำให้ขายฟาร์มของตนเอง ซึ่งมีมูลค่าฟาร์มละ 3,500 ดอลลาร์ และเช่าฟาร์มมาใช้เอง เพื่อมีเงินสนับสนุนโครงการต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นในการดำเนินงานเผยแพร่ข่าวสาร

GSAM 285การย้ายงานพิมพ์ไปยังซาราโตกา

GSAM 285.2ในปี ค.ศ. 1851 ศาสนาจารย์ไวท์ย้ายจากเมืองปารีส รัฐเมน ไปยังเมืองซาราโตกา สปริงส์ รัฐนิวยอร์ก และที่นี่อีกครั้ง ด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่ยืมมา เขาได้จัดตั้งบ้านเรือนและออกพิมพ์เล่มที่สองของนิตยสาร Advent Review โดยฉบับแรกมีวันที่ 5 สิงหาคมของปีเดียวกัน เล่มนี้ประกอบด้วย 14 ฉบับ และออกพิมพ์ทุกครึ่งเดือน ฉบับสุดท้ายออกพิมพ์เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1852 ชื่อของนิตยสารได้เปลี่ยนไปเล็กน้อยจากชื่อ Second Advent Review ในเล่มที่ 1 เป็น Advent Review and Sabbath Herald ซึ่งเป็นชื่อที่ยังคงใช้มาจนถึงเล่มที่ 82 ขนาดของนิตยสารได้เพิ่มขึ้นเป็น 3 คอลัมน์ 8 หน้า โดยหน้าพิมพ์มีขนาด 8 1/4 x 11 3/4 นิ้ว

GSAM 285.3จากขนาดที่เพิ่มขึ้นของนิตยสารที่ยังคงเป็นนิตยสารของนิกายนี้มาจนถึงปัจจุบัน จะเห็นได้ว่าทุกการเปลี่ยนแปลงล้วนเป็นไปในทางที่ดีขึ้น แสดงถึงระดับความเจริญรุ่งเรืองที่สมเหตุสมผล และเป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่างานของทูตสวรรค์องค์ที่สาม “ได้มาเพื่ออยู่ถาวร”

GSAM 285การพิมพ์ที่เมืองโรเชสเตอร์ — การเป็นเจ้าของเครื่องพิมพ์มือ

GSAM 285.4เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1852 ฉบับแรกของเล่มที่ 3 ของนิตยสาร Advent Review and Sabbath Herald ได้ออกพิมพ์ที่เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก โดยใช้เครื่องพิมพ์และตัวพิมพ์ที่เป็นของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส ฮิราม เอดสัน ได้ออกเงินล่วงหน้าเพื่อซื้อเครื่องพิมพ์มือแบบวอชิงตัน พร้อมตัวพิมพ์และวัสดุอุปกรณ์เพื่อจัดตั้งสำนักงาน เขาจะได้รับเงินคืนเมื่อมีเงินบริจาคจากผู้สนับสนุนความจริง เครื่องพิมพ์มือนั้นตั้งอยู่ในสำนักงานของ Review and Herald ที่เมืองแบทเทิลครีก รัฐมิชิแกน จนกระทั่งถูกไฟไหม้จนหมดสิ้นเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1902 ในขณะนั้น เครื่องพิมพ์มือดังกล่าวถือเป็นเครื่องพิมพ์พิสูจน์ที่ดีที่สุดในสำนักงาน ในฉบับที่ 12, เล่มที่ 3, วันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1852 มีประกาศว่าค่าใช้จ่ายในการจัดตั้งสำนักงานด้วยเครื่องพิมพ์มือและวัสดุอุปกรณ์นี้อยู่ที่ $652.93 และเงินที่ได้รับมาเพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าวจนถึงวันนั้นอยู่ที่ $655.84 จากนิตยสาร 12 ฉบับนี้ แต่ละฉบับได้พิมพ์และแจกจ่ายฟรีจำนวน 2,000 ฉบับ

GSAM 286การเริ่มต้นของ The Youth’s Instructor

GSAM 286.1ในเดือนสิงหาคม ได้เริ่มการพิมพ์นิตยสารรายเดือน Youth’s Instructor ที่สำนักงาน Review ปัจจุบันนิตยสารนี้ออกเป็นรายสัปดาห์ โดยมีเนื้อหาในแต่ละฉบับเพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่าของจำนวนที่มีอยู่ในตอนนั้น

GSAM 286อูเรียห์ สมิธ เข้าร่วมงานที่สำนักงาน

GSAM 286.2ในปี ค.ศ. 1853 ศาสนาจารย์อูเรียห์ สมิธ เริ่มทำงานที่สำนักงานของนิตยสาร Review and Herald ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งสำคัญเป็นเวลาครึ่งศตวรรษ ในปีนั้น (ค.ศ. 1853) นิตยสาร Review and Herald ได้ประกาศเป็นครั้งแรกว่า ผู้ที่ต้องการสามารถซื้อสิ่งพิมพ์ของเราได้โดยจ่ายตามราคาต้นทุน ส่วนผู้อ่านอื่น ๆ จะได้รับสิ่งพิมพ์ฟรี เนื่องจากขาดทุนได้รับการชดเชยจากเงินบริจาคของผู้มีจิตใจเอื้อเฟื้อและเต็มใจ ในปี 1854 ได้ประกาศว่าราคาของนิตยสาร Review ที่ออกทุกครึ่งเดือนคือ 1.00 ดอลลาร์ต่อปี ในปีเดียวกันนั้น ในการประชุมในเต็นท์ที่จัดขึ้นในเขต มาคอมบ์ รัฐมิชิแกน ในเดือนกรกฎาคม ได้มีการพยายามขายสิ่งพิมพ์ของเรา ในการประชุมครั้งนี้ ได้ขายหนังสือมูลค่า 50 ดอลลาร์ ศาสนาจารย์ไวท์ เมื่อกล่าวถึงความพยายามนี้ ผ่านทางนิตยสาร Review ได้กล่าวว่า “สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าหนังสือของเราสามารถขายได้”

GSAM 286ขอระดมทุน $500 สำหรับกองทุนหนังสือใบปลิว

GSAM 286.3ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 12 ตุลาคม และ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1854 ได้มีการเรียกร้องให้จัดตั้งกองทุนหนังสือใบปลิวมูลค่า $500 เพื่อให้สำนักงานสามารถจัดหาหนังสือใบปลิวให้กับผู้รับใช้พระเจ้าเพื่อแจกจ่ายฟรีในการทำงานของพวกเขา และยังมี “กองทุนช่วยเหลือมูลค่า $500 สำหรับสำนักงาน เพื่อให้ Review สามารถออกพิมพ์อย่างสม่ำเสมอทุกสัปดาห์ แทนที่จะขาดการพิมพ์เป็นครั้งคราวเนื่องจากขาดเงินทุน”

GSAM 287เจ. พี. เคลล็อก และเฮนรี ไลออน ขายฟาร์มของพวกเขา

GSAM 287.1ในช่วงเวลานี้ เจ. พี. เคลล็อก จากไทโรน และ เฮนรี ไลออน ที่อาศัยอยู่ใกล้ พลิมัธ รัฐมิชิแกน ได้ขายฟาร์มของพวกเขา ซึ่งแต่ละแห่งมีมูลค่าประมาณ $3,500 ด้วยวัตถุประสงค์เพียงเพื่อมีทุนสนับสนุนงานพระเจ้า; และด้วยเหตุนี้ พี่น้องคริสเตียนจากมิชิแกนอีกสองคนจึงก้าวออกมาในเวลาที่เหมาะสม ด้วยทุนที่พร้อมใช้และใจที่เต็มเปี่ยมด้วยความเต็มใจ เพื่อช่วยเหลือในจุดที่จำเป็นที่สุด คนแรกได้เริ่มผลิตไม้กวาดในเมืองแจ็คสัน รัฐมิชิแกน ส่วนคนหลังได้ย้ายไปเมืองแบทเทิลครีก และทำงานเป็นช่างไม้เพื่อเลี้ยงดูครอบครัว

GSAM 287นิตยสารและหนังสือทั้งหมดของเราในราคา $3.00

GSAM 287.2เมื่อสิ้นเล่มที่ 6 เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1855 ผู้อ่านสามารถรับนิตยสาร Review และ Instructor เป็นเวลาหนึ่งปี พร้อมทั้งชุดครบถ้วนของหนังสือเล่มเล็ก ใบปลิว และหนังสือเพลงสวดที่ใช้ในขณะนั้น — รวมทั้งหมด 26 เล่มเล็กและใบปลิว — ด้วยราคา $3.00 ราคาปกติของนิตยสาร Instructor คือ 25 เซนต์ สำหรับ 12 ฉบับ

GSAM 287สำนักงาน Review ได้รับเชิญไปยังมิชิแกน

GSAM 287.3ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1855 ศาสนาจารย์ไวท์และภรรยาได้เดินทางมาเยือนมิชิแกนอีกครั้ง และจัดประชุมในหลายสถานที่ ในวันที่ 28 และ 29 ของเดือนเดียวกัน ได้มีการประชุมที่เมืองแบทเทิลครีก ซึ่งในระหว่างการประชุมนั้น พี่น้องในเมืองแบทเทิลครีกได้ลงมติเชิญศาสนาจารย์ไวท์ให้ย้ายสำนักงานนิตยสาร Review จากเมืองโรเชสเตอร์มาที่เมืองแบทเทิลครีก แดน พาลเมอร์, ไซเรนิอุส สมิธ, เจ. พี. เคลล็อก และเฮนรี ไลออน ตกลงที่จะให้เงินคนละ 300 ดอลลาร์ โดยไม่คิดดอกเบี้ย รวมเป็นเงิน 1,200 ดอลลาร์ เพื่อซื้อที่ดินและสร้างสำนักงานพิมพ์ ตามนั้น พวกเขาได้ซื้อที่ดินที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของถนนเวสต์ เมน และถนนวอชิงตัน และสร้างอาคารไม้สองชั้นขนาด 20 x 30 ฟุต บนที่ดินดังกล่าว โดยมีเสาสูง 20 ฟุต

GSAM 288อาคารประชุมแห่งแรกในเมืองแบทเทิลครีก

GSAM 288.1ในช่วงฤดูกาลเดียวกันนั้น โบสถ์แรกของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสในเมืองแบทเทิลครีกได้ถูกสร้างขึ้น มีขนาด 18 x 24 ฟุต อาคารเรียบง่ายนี้ ซึ่งกรุด้วยแผ่นไม้ตามแนวตั้งและปิดรอยต่อด้วยไม้ระแนง ตั้งอยู่ใกล้มุมตะวันตกเฉียงเหนือของถนนแวน บูเรน และถนนแคส

GSAM 288ในโรงพิมพ์แห่งแรกของเรา

GSAM 288.2ฉบับแรกของนิตยสาร Review ที่ตีพิมพ์ในเมืองแบทเทิลครีก ณ สำนักงานที่เป็นของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส มีวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1855 ราคาของนิตยสารในขณะนั้นถูกกำหนดไว้ที่ $1.00 ต่อเล่ม ซึ่งประกอบด้วย 26 ฉบับ แต่มีการขอรับบริจาคเพื่อส่งนิตยสารให้ฟรีแก่ผู้ยากจนที่สมควรได้รับ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ศาสนาจารย์ วากโกเนอร์ และ คอตเทรล ได้เป็นผู้เขียนบทความประจำในคอลัมน์ของ Advent Review แทบจะตลอดเวลา

GSAM 288.3ใน Review ฉบับวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1855 คณะกรรมการจัดพิมพ์ได้ออกแถลงการณ์ ซึ่งอาจฟังดูแปลกสำหรับพนักงานในสำนักงานปัจจุบัน เนื้อหาของแถลงการณ์มีดังนี้: “เราไม่เห็นเหตุผลว่าผู้ที่ทำงานในสำนักงานไม่ควรได้รับค่าตอบแทนที่สมเหตุสมผลสำหรับบริการของพวกเขา ผู้บรรณาธิการได้รับเพียงครึ่งหนึ่งของเงินที่เขาสามารถหาได้จากที่อื่น” ควรกล่าวเพิ่มเติมว่า ค่าจ้างทั่วไปในสมัยนั้นยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของค่าจ้างในปัจจุบัน และค่าจ้างครึ่งหนึ่งในสมัยนั้นยังไม่ถึงหนึ่งในสามหรือหนึ่งในสี่ของค่าจ้างที่สำนักงานจ่ายให้สำหรับงานที่คล้ายกันในปัจจุบัน ผู้ทำงานในสำนักงานในสมัยนั้นได้บริจาคครึ่งหนึ่งของมูลค่าบริการของพวกเขา เพื่อให้ข่าวประเสริฐแห่งความจริงในปัจจุบันได้รับการเผยแพร่

GSAM 288ขอเครื่องพิมพ์พลัง และเครื่องยนต์

GSAM 288.4ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1857 ได้มีการเสนอแนะเป็นครั้งแรกว่าจำเป็นต้องมีเครื่องพิมพ์พลังและเครื่องยนต์เพื่อใช้ในการพิมพ์นิตยสาร เอกสาร และหนังสือ ตามที่รายงานเมื่อวันที่ 2 เมษายน ได้มีการตัดสินใจซื้อเครื่องพิมพ์พลัง อดัมส์ และมีชายเจ็ดคนให้คำมั่นว่าจะบริจาคคนละ $100 เพื่อสนับสนุนการซื้อเครื่องดังกล่าว ในฉบับถัดไป มีคำชี้แจงว่าเครื่องพิมพ์และเครื่องยนต์จะมีค่าใช้จ่ายประมาณ $2,500 และเงินที่รับคำสัญญาบริจาคได้รวมแล้ว $1,700

GSAM 289.1ในบทความบรรณาธิการของศาสนาจารย์ ไวท์ ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1857 มีข้อความที่ให้กำลังใจดังนี้: “สำนักงานของเราไม่มีหนี้สินแล้ว มีกองทุนหนังสือรวม $1,426 ซึ่งปัจจุบันได้ลงทุนในหนังสือแล้ว เครื่องพิมพ์พลังกลใหม่กำลังทำงานและทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม และมีแนวโน้มที่ดีว่าในไม่ช้าจะทำงานด้วยพลังไอน้ำ และชำระค่าทั้งหมดแล้ว การดำเนินงานในเต็นท์ของเรามีความมั่นคงมากกว่าในอดีต”

GSAM 289รายงานการขายหนังสือครั้งแรก

GSAM 289.2เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1857 นิตยสาร Review ได้รายงานว่ายอดขายหนังสือในสองปีที่ผ่านมาอยู่ที่ $1,287.91 ซึ่งเป็นรายงานประเภทนี้ฉบับแรกที่จัดทำขึ้นจนถึงขณะนั้น นี่เป็นสัญลักษณ์ของความก้าวหน้าในภารกิจ จึงเป็นแหล่งกำลังใจ เนื่องจากแสดงให้เห็นว่าความจริงกำลังเพิ่มพูนขึ้น และ “เหมือนสายแสงที่แผ่ขยายไปทั่วโลก”

GSAM 289สำนักงาน Review เป็นที่ฝากทรัพย์สินที่ปลอดภัย

GSAM 289.3ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1858 ได้เสนอแนวคิดเป็นครั้งแรกแก่สมาชิกของเราว่าควรทำให้สำนักงานเป็นสถานที่รับฝากเงินส่วนเกิน ผู้ที่มีเงินแต่ยังไม่มีใช้ในทันทีสามารถนำเงินมาฝากที่สำนักงานได้ และสามารถถอนเงินได้ตามคำสั่งเมื่อต้องการใช้ ซึ่งทำให้สำนักงานได้รับประโยชน์จากการใช้เงินดังกล่าว เมื่อข้อเสนอแนะนี้ได้รับการนำไปปฏิบัติ ก็ทำให้งานของเรามีความมั่นคงทางการเงินมากยิ่งขึ้น

GSAM 289.4ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงปัจจุบัน (ปี 1905) ยังไม่มีผู้ใดสูญเสียเงินแม้แต่หนึ่งดอลลาร์ที่ให้กู้แก่สำนักพิมพ์ของเรา หรือไม่สามารถรับเงินคืนเมื่อขอถอนได้ ผู้ที่มีจิตใจเปิดกว้างและรอบคอบได้เริ่มมองว่าสำนักงานพิมพ์ของเราเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยกว่าธนาคารในการฝากเงินส่วนเกิน เนื่องจากธนาคารมักล้มละลายบ่อยครั้ง ธนาคารมีเครดิตทางโลก ในขณะที่สำนักพิมพ์ของเรามีความแข็งแกร่งของนิกายทั้งหมดเป็น “การสนับสนุน”

GSAM 290การจัดตั้ง Seventh-day Adventist Publishing Association

GSAM 290.1Seventh-day Adventist Publishing Association ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1861 และได้ส่งจดหมายเวียนออกไปเพื่อเชิญชวนให้สมัครซื้อหุ้นทุนในราคา 10 ดอลลาร์ต่อหุ้น ภายในสองสัปดาห์ ได้มีการประกาศว่าหุ้นทุนมูลค่า 4,080 ดอลลาร์ได้รับการสมัครซื้อแล้ว

GSAM 290.2ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน ปีนั้น นิตยสาร Review ได้ถูกตีพิมพ์โดย Seventh-day Adventist Publishing Association อาคารสำนักงานแห่งแรกที่สมาคมสร้างขึ้นตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของถนนเมน และ วอชิงตัน บนพื้นที่ที่อาคารไม้เก่าถูกย้ายไปยังถนน คาลามาซู อาคารนี้มีสองชั้น ผนังทำจากอิฐแข็ง มีรูปทรงเป็นกางเขนกรีก และหันหน้าไปทางทิศเหนือสู่ถนนเมน ความยาวจากทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตกคือ 44 ฟุต ส่วนความยาวจากทิศเหนือถึงทิศใต้คือ 72 ฟุต

GSAM 290การพิมพ์หนังสือครั้งแรกในภาษาอื่น

GSAM 290.3ข้อความได้ก้าวหน้าไปทีละขั้น และทุกการเคลื่อนไหวที่เชิงรุกต่างช่วยเสริมสร้างและรวมตัวงานให้มั่นคงยิ่งขึ้น ในช่วงนี้ สำนักพิมพ์ของเราได้ออกหนังสือเล่มเล็ก 5 เล่มในภาษาต่างประเทศ ได้แก่ 3 เล่มในภาษาเดนมาร์ก-นอร์เวย์ และ 2 เล่มในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นการพิมพ์หนังสือสำหรับประเทศต่างประเทศ

GSAM 290.4พร้อมกับการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของจำนวนสมาชิก ทำให้การเงินเติบโตอย่างมั่นคงและต่อเนื่อง สิ่งนี้ได้รับการชี้ให้เห็นจากรายงานในนิตยสาร Review วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1863 ซึ่งเลขาธิการของสมาคมได้แถลงยอดรายได้รวมดังต่อไปนี้:—

GSAM 291.1เลขานุการยังระบุเพิ่มเติมว่า:

GSAM 291.1“จากการประเมินมูลค่าทรัพย์สินของสมาคมอย่างระมัดระวัง มูลค่าของทรัพย์สินดังกล่าวถูกกำหนดว่าไม่น้อยกว่า $20,000 ซึ่งสูงกว่าค่าใช้จ่ายที่กลุ่มผู้สนับสนุนการเคลื่อนไหวนี้ต้องจ่ายไปประมาณ $5,000 สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงความซื่อสัตย์และความรับผิดชอบของพี่ไวท์และผู้ที่ทำงานร่วมกับเขาในสำนักงานนิตยสาร Review ‘อี. เอส. วอล์กเกอร์, เลขานุการ.’

GSAM 291การโอนนิตยสาร Review ให้แก่สมาคม

GSAM 291.2เนื่องจากงานการพิมพ์ได้บรรลุผลสำเร็จนี้จากความพยายามอย่างหนักและการเสียสละของศาสนาจารย์ไวท์ ดังนั้นกำไรที่เกิดขึ้นจึงเป็นของเขาโดยแท้จริง เพราะความสำเร็จนี้เกิดจากความเสียสละ ความชำนาญทางธุรกิจ และการบริหารจัดการอย่างรอบคอบของเขา แต่แทนที่จะเรียกร้องส่วนนั้น หรือส่วนใดส่วนหนึ่ง เขาได้มอบทั้งหมดให้แก่คริสตจักรอย่างเต็มใจ; และไม่เพียงเท่านี้ เมื่อสมาคมหลังการจัดตั้งได้ลงมติว่าเขาควรได้รับ $6 ต่อสัปดาห์ สำหรับบริการที่เขาได้ให้ เขาได้รับเพียง $4 ต่อสัปดาห์เท่านั้น

GSAM 291นิตยสารบนชายฝั่งแปซิฟิก

GSAM 291.3ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1874 มีบทความจากศาสนาจารย์ไวท์ ซึ่งเมื่อกล่าวถึงงานบนชายฝั่งแปซิฟิก เขาได้ระบุว่า ในไม่ช้าจะมีความต้องการให้จัดตั้งนิตยสารรายสัปดาห์ที่อุทิศให้กับผลประโยชน์ของงานบนชายฝั่งนั้น ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีโอกาสซื้อตัวพิมพ์และวัสดุจำนวนเล็กน้อยในเมืองโอ๊คแลนด์ ซึ่งด้วยสิ่งเหล่านี้ ในเดือนมิถุนายน จึงได้เริ่มออกนิตยสารครึ่งเดือนที่มีชื่อว่า Signs of the Times

GSAM 291การระดมทุน

GSAM 291.4หลังจากพิมพ์นิตยสาร Signs of the Times ได้หกฉบับแล้ว ศาสนาจารย์ไวท์ได้กลับไปยังฝั่งตะวันออก และขอให้สภาแคลิฟอร์เนียจัดเตรียมงบประมาณสำหรับการพิมพ์นิตยสารนี้ ในการประชุมสภาทั่วไปเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1874 ได้เสนอข้อเสนอแก่พี่น้องในภาคตะวันออกให้ระดมทุน 6,000 ดอลลาร์ เพื่อซื้อเครื่องพิมพ์ เครื่องยนต์ และตัวพิมพ์สำหรับสำนักงาน Signs of the Times หากพี่น้องบนชายฝั่งแปซิฟิกจะระดมทุน 4,000 ดอลลาร์ เพื่อจัดหาที่ดินและสร้างอาคารที่เหมาะสมสำหรับสำนักงาน

GSAM 292.1ศาสนาจารย์ จอร์จ ไอ. บัตเลอร์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นสมาชิกของคณะกรรมการสภาทั่วไป ได้เข้าร่วมการประชุมค่ายที่เมืองยอนท์วิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และนำเสนอข้อเสนอนี้แก่พี่น้อง เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1874 พี่น้องได้ตอบรับคำเรียกร้องนี้โดยให้คำมั่นว่าจะบริจาคเงินจำนวน $19,414 ในรูปของเหรียญ

GSAM 292การก่อตั้ง Pacific Press

GSAM 292.2เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 ศาสนาจารย์เจมส์ ไวท์ และภรรยา พร้อมด้วยศาสนาจารย์ เจ. เอช. วากโกเนอร์ และผู้ทำงานที่มีประสิทธิภาพอื่น ๆ ได้เดินทางมาถึงเมืองโอ๊คแลนด์ เมื่อวันที่ 12 ของเดือนเดียวกัน ได้มีการเรียกประชุมพิเศษของสภาแคลิฟอร์เนีย เพื่อพิจารณาเลือกสถานที่ที่จะสร้างอาคารสำหรับสำนักงานของนิตยสาร Signs of the Times หลังการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ได้มีการตัดสินใจที่จะซื้อที่ดินด้านตะวันตกของถนนคาสโตร ระหว่างถนนที่ 11 และ 12 ในวันเดียวกันนั้น ศาสนาจารย์ไวท์และจอห์น มอร์ริสัน ได้ซื้อที่ดินดังกล่าว โดยทำสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ในชื่อของตนเอง ด้วยข้อตกลงว่า เมื่อสมาคมได้รับการจัดตั้งขึ้น พวกเขาจะโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินส่วนที่เห็นว่าจำเป็นต่อการดำเนินงานขององค์กรให้แก่สมาคม

GSAM 292.3วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1875 Pacific Seventh-day Adventist Publishing Association ได้ก่อตั้งขึ้นที่เมืองโอ๊คแลนด์ โดยกำหนดทุนจดทะเบียนไว้ที่ 28,000 ดอลลาร์ ส่วนกลางของที่ดินบนถนนคาสโตร ได้ถูกโอนกรรมสิทธิ์ให้กับสมาคมตามข้อตกลง และอาคารหนึ่งได้ถูกสร้างขึ้นทันทีโดย โอ. บี. โจนส์ จากเมืองแบทเทิลครีก รัฐมิชิแกน ซึ่งมีรูปแบบและขนาดเหมือนกับสำนักงานที่สร้างขึ้นในเมืองแบทเทิลครีก แต่ต่างกันตรงที่อาคารในเมืองโอ๊คแลนด์สร้างด้วยไม้แทนที่จะใช้ก้อนอิฐ เมื่ออาคารนี้พร้อมใช้งานแล้ว นิตยสาร Signs of the Times จึงย้ายไปยังสำนักงานใหม่ในวันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1875

GSAM 293การย้ายไปยัง เมาน์เทนวิว

GSAM 293.1ในอาคารนี้ การพิมพ์นิตยสารและหนังสือได้ดำเนินไปอย่างประสบความสำเร็จจนถึงปี ค.ศ. 1904 เมื่อมีการจัดเตรียมเพื่อย้ายโรงพิมพ์ไปยังพื้นที่ชนบท เหตุผลในการเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับการอธิบายโดยผู้จัดการของ Pacific Press ด้วยคำพูดดังต่อไปนี้:

GSAM 293.1“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผู้บริหารของ Pacific Press Publishing Company ได้รู้สึกว่าที่ดินที่สำนักพิมพ์ของพวกเขาใช้อยู่ในปัจจุบันมีมูลค่าสูงเกินไป และพื้นที่ก็คับแคบเกินไป เนื่องจากตั้งอยู่ใจกลางเมืองใหญ่ในเขตที่อยู่อาศัย ซึ่งไม่เหมาะสมสำหรับวัตถุประสงค์ของโรงงาน และในหลายด้าน การหาสถานที่ในชนบทที่มีมูลค่าที่ดินต่ำกว่า เป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด ที่ซึ่งพนักงานสามารถหาที่อยู่อาศัยในสภาพแวดล้อมที่ดีต่อสุขภาพ พร้อมพื้นที่เพียงพอสำหรับสวน ต้นไม้ผล และพื้นที่พักผ่อน รวมถึงมีข้อได้เปรียบด้านการขนส่งที่ดี สถานที่ดังกล่าวได้ถูกค้นพบและจัดหาไว้แล้วในหมู่บ้านเมาน์เทนวิว จังหวัดซานตาคลารา ซึ่งอยู่ห่างจากซานฟรานซิสโกไปทางใต้ 39 ไมล์ เป็นสถานที่ที่ผสมผสานข้อดีหลายประการของเมืองใหญ่เข้ากับประโยชน์ของชีวิตชนบทที่สุขภาพดี”

GSAM 293การพิมพ์เริ่มขึ้นในต่างประเทศ

GSAM 293.2เพื่อแสดงถึงการแพร่กระจายของความจริง เราสังเกตว่าตั้งแต่ปี 1875 ถึง 1878 การพิมพ์ได้เริ่มขึ้นที่เมืองบาเซล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และที่เมืองคริสเตียนา ประเทศนอร์เวย์

GSAM 293.3ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1875 มีรายงานในนิตยสาร Review เกี่ยวกับยอดขายหนังสือที่สำนักงาน Review and Herald เพียงแห่งเดียว ในช่วงเจ็ดปี ตั้งแต่ปี 1868 ถึง 1875 รวมเป็นเงิน $85,644.54, เพิ่มขึ้นเกือบหกเท่าเมื่อเทียบกับเจ็ดปีก่อนหน้านั้น และยอดขายของทั้งสี่สำนักงาน (มิชิแกน แคลิฟอร์เนีย สวิตเซอร์แลนด์ และนอร์เวย์) ในช่วงสามปี ตั้งแต่ปี 1875 ถึง 1878 อยู่ที่ $98,163.73

GSAM 293.4ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1878 ได้ระบุไว้ว่า หนังสือ แผ่นพับ และเอกสารเผยแพร่ทั้งหมดที่พิมพ์โดยสำนักงาน Review ก่อนปี ค.ศ. 1864 มีจำนวนรวม 50,058,000 หน้า จากปี 1864 ถึง 1878 จำนวนหน้าคือ 158,130,951 หน้า หรือรวมทั้งหมด 208,188,951 หน้า

GSAM 294นิตยสาร Youth’s Instructor เปลี่ยนเป็นฉบับรายสัปดาห์

GSAM 294.1จนถึงวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1879 นิตยสาร Youth’s Instructor ได้ออกพิมพ์เป็นรายเดือน แต่ตั้งแต่วันดังกล่าว เมื่อนิตยสารนี้ก้าวเข้าสู่ปีที่ 27 ก็เริ่มออกพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ ซึ่งทำให้ประโยชน์ของนิตยสารนี้เพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่า

GSAM 294สิ่งที่ศาสนาจารย์ไวท์ส่งมอบให้สมาคม

GSAM 294.2ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1879 มีคำกล่าวบางประการของศาสนาจารย์ไวท์เกี่ยวกับความเกี่ยวข้องของเขากับงานนี้ ซึ่งสมควรที่จะนำเสนอไว้ที่นี่ เนื่องจากคำกล่าวเหล่านี้ช่วยให้เข้าใจได้ชัดเจนยิ่งขึ้นถึงการเสียสละที่เกิดขึ้นในงานการพิมพ์ คำกล่าวดังกล่าวมีเนื้อหาดังนี้:—

GSAM 294.3“เมื่อปี ค.ศ. 1861 ที่ Publishing Association ถูกก่อตั้งขึ้นที่เมืองแบทเทิลครีก รัฐมิชิแกน เราได้มอบรายชื่อผู้สมัครสมาชิกและสิทธิ์ในการพิมพ์ซ้ำผลงานทั้งหมดของเรา (ซึ่งต่อมาถูกประเมินว่ามีมูลค่า $10,000) ให้แก่สมาคม ทำให้มูลค่าทรัพย์สินของเราเหลือเพียง $1,000 และเรายังคงทำงานต่อไปในฐานะบรรณาธิการ ผู้จัดการ และผู้เทศนา ด้วยค่าจ้าง $6 ต่อสัปดาห์

GSAM 294.4“ในปี ค.ศ. 1866 เมื่อเรากลับมาที่สำนักงาน Review หลังจากป่วยหนัก เราพบว่าผู้จัดการกำลังจ่ายดอกเบี้ยสิบเปอร์เซ็นต์จากเงินจำนวนหลายพัน และทุนจดทะเบียนลดลงเหลือ $32,000;³ แต่ภายในสี่ปี ด้วยพระพรของพระเจ้า หนี้สินได้ชำระหมด ทุนจดทะเบียนเพิ่มขึ้นเป็น $75,000 และเรา [สมาคม] มีเงิน $5,000 ในธนาคาร”

GSAM 294สถานะของสำนักพิมพ์ในปี ค.ศ. 1880

GSAM 294.5ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1880 ศาสนาจารย์บัตเลอร์กล่าวว่า:—

GSAM 294.6“โรงพิมพ์ของเรา (แบทเทิลครีก) ได้ขยายพื้นที่เมื่อเร็วๆ นี้ โดยการก่อสร้างส่วนกลางระหว่างอาคารสองหลังทางทิศตะวันออก ซึ่งช่วยเพิ่มขีดความสามารถและความสะดวกสบายของทั้งโรงพิมพ์ได้อย่างมีนัยสำคัญ มีอุปกรณ์สำหรับการพิมพ์ด้วยวิธีอิเล็กโทรไทป์และสเตอริโอไทป์ รวมถึงการเข้าเล่มคุณภาพสูงสุด ที่จริงแล้ว ผู้ที่รู้เรื่องนี้ดีได้ระบุว่า นี่คือโรงพิมพ์ที่สมบูรณ์และครบครันที่สุดในรัฐมิชิแกน”

GSAM 295.1แม้จะมีการขยายพื้นที่นี้แล้ว แต่ก่อนสิ้นฤดูร้อน ก็จำเป็นต้องสร้างอาคารใหม่ทางใต้ของอาคารหลัก เพื่อใช้เป็นห้องพิมพ์ โดยเครื่องพิมพ์พลังห้าเครื่องของสมาคมได้ถูกย้ายมาไว้ในห้องนี้ เครื่องพิมพ์หนึ่งเครื่องในจำนวนนี้มีขนาดใหญ่กว่าเครื่องใดที่เคยใช้ในสำนักงานมาก่อน นอกจากนี้ เครื่องพิมพ์ที่มีขนาดและรูปแบบเดียวกันก็เพิ่งถูกติดตั้งในสำนักงานของนิตยสาร Signs of the Times ที่เมืองโอ๊คแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย

GSAM 295.2ในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1881 ที่กล่าวถึงความสำเร็จของงานพิมพ์ที่โรงพิมพ์กลางในเมืองแบทเทิลครีก ศาสนาจารย์ไวท์ได้กล่าวว่า:—

GSAM 295.3“หากนำจำนวนหนี้ของ Seventh-day Adventist Publishing Association ออกจากการคำนวณทรัพย์สินอย่างละเอียดแล้ว จะเหลือทรัพย์สินทั้งอสังหาริมทรัพย์และสังหาริมทรัพย์ไม่น้อยกว่า $105,000. ในจำนวนนี้ สมาชิกของเราทุกคนได้ร่วมลงทุนผ่านการถือหุ้น การบริจาค และมรดก รวมเป็นเงิน $34,432.17 และชายหญิงผู้ซื่อสัตย์ไม่กี่คนที่อุทิศชีวิตให้งานนี้ ได้เพิ่ม [ไม่ใช่ผ่านการบริจาค แต่ด้วยการเสียสละและการบริหารจัดการอย่างรอบคอบ] $70,567.83.”

GSAM 295การเริ่มต้นงานขายหนังสือ

GSAM 295.4ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881 สมาชิกของเราได้เริ่มโครงการใหม่ และเข้าสู่การขายสิ่งพิมพ์ของเราแบบเดินขายตามบ้าน เนื่องจากผู้ขายเร่ไม่ได้รายงานยอดขายอย่างแม่นยำจนถึงปี ค.ศ. 1884 รายงานของเราสำหรับช่วงเวลานั้นจึงจัดทำขึ้นจากยอดขายที่รายงานโดยสำนักพิมพ์ทั้งสี่แห่ง ตามตัวเลขของพวกเขา ยอดขายในช่วงห้าปีอยู่ที่ $221,248.69 เมื่ออิทธิพลของงานนี้ขยายตัวจากมิชชันของเราในยุโรปกลางและประเทศสแกนดิเนเวีย ความต้องการในสิ่งพิมพ์ภาษาต่างประเทศก็เพิ่มขึ้น

GSAM 296ยอดขายหนังสือในช่วงสิบปี

GSAM 296.1ตั้งแต่ปี 1884 ถึง 1894 ซึ่งเป็นช่วงเวลา 10 ปี การขายหนังสือเล่มใหญ่ของเราส่วนใหญ่ดำเนินการโดยผู้ขายหนังสือตามบ้าน ยอดขายของพวกเขาในช่วงนี้อยู่ที่ $4,031,391.26 ในช่วงเวลานี้ งานของเราได้ขยายตัวออกไปอีกโดยการก่อตั้งสำนักพิมพ์ในออสเตรเลีย; ทาฮิติ, หมู่เกาะแปซิฟิก; เฮลซิงฟอร์ส, ฟินแลนด์; ฮัมบูร์ก, เยอรมนี; และสถานที่อื่น ๆ ยอดขายของพนักงานขายในปี 1895 แม้จะเป็นปีที่เศรษฐกิจยากลำบาก แต่ตามรายงานมีมูลค่ารวม $357,467.23 ทำให้ยอดรวมทั้งหมด รวมถึงยอดขายที่กล่าวถึงไปแล้ว อยู่ที่ $4,816,773.73

GSAM 296ยอดขายใน 50 ปี $11,000,000

GSAM 296.2เพื่อคำนวณยอดรวมการขายตั้งแต่ปี 1854 จนถึงวันที่ 1 มกราคม 1896 เราต้องเพิ่มตัวเลขการขายหนังสือทั่วไป แผ่นพับ ใบปลิว และแผนภูมิ ตามที่สำนักพิมพ์ทุกแห่งรายงานสำหรับสิบปีข้างต้น ซึ่งมีมูลค่ารวม $3,458,278.23; ทำให้ยอดรวมทั้งหมดของการขายหนังสือของนิกายนี้ในช่วง 22 ปีอยู่ที่ $8,275,051.96. หากกล่าวในรูปแบบอื่น: ยอดขายในช่วงสามสิบปี (1854 ถึง 1884) อยู่ที่ $424,915.24 และในช่วงสิบสองปีถัดมา จนถึงวันที่ 1 มกราคม 1896 อยู่ที่ $7,850,136.72. แม้ว่าจำนวนผู้ทำงานขายหนังสือตามบ้านลดลงในช่วงแปดปีที่ผ่านมา แต่สามารถประมาณได้อย่างปลอดภัยว่า ตั้งแต่ปี 1854 จนถึงปัจจุบัน (1905) หนังสือและสิ่งพิมพ์ของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสได้ถูกขายไปมูลค่ามากกว่า $11,000,000

GSAM 296การพิมพ์ในประมาณสี่สิบภาษา

GSAM 296.3ความก้าวหน้าของการเผยแพร่ข้อความในรูปแบบพิมพ์นั้นเห็นได้ชัดเจนเมื่อพิจารณาว่าได้มีการเริ่มต้นแล้วในประมาณสี่สิบภาษาหลัก เช่น ภาษาอาหรับ ภาษาอาร์เมเนีย ภาษาบาซูโต ภาษาโบฮีเมีย ภาษาบัลแกเรีย ภาษาเบงกาลี (อินเดีย) ภาษาจีน ภาษาเดนมาร์ก ภาษาอังกฤษ ภาษาเอสโตเนีย ภาษาฟินแลนด์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาฟิจิ ภาษากรีก ภาษาเยอรมัน ภาษาดัตช์ ภาษาฮังการี ภาษาฮาวาย ภาษาอิตาลี ภาษาไอซ์แลนด์ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาคาฟิร์ ภาษาลัตเวีย, ลาวอนี, มาโอรี, โปแลนด์, โปรตุเกส, โรมาเนีย, รัสเซีย, เซอร์เบีย, สเปน, สวีเดน, ทาฮีตี, ตองกา, เวลส์, เป็นต้น ในประเทศและกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ เหล่านี้ มีผู้ทำงานอย่างกระตือรือร้นที่กำลังเผยแพร่ความจริงของข้อความที่สาม

GSAM 297.1จำนวนหนังสือ แผ่นพับ และใบปลิวที่พิมพ์ในภาษาต่าง ๆ มีมากกว่า 1,187 ชิ้น หากต้องการรับสำเนาของทุกชิ้น รวมถึงนิตยสาร 87 ฉบับของนิกาย⁴ ในภาษาต่าง ๆ เป็นระยะเวลาหนึ่งปี จะต้องใช้เงินประมาณ 340 ดอลลาร์

GSAM 297ที่ตั้งของสำนักพิมพ์ 20 แห่ง

GSAM 297.2สำนักพิมพ์ยี่สิบแห่งของคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสตั้งอยู่ในสถานที่ดังต่อไปนี้: อวอนเดล, ออสเตรเลีย; แบทเทิลครีก, มิชิแกน (2); บาเซล, สวิตเซอร์แลนด์; คริสเตียนา, นอร์เวย์; โคเปนเฮเกน, เดนมาร์ก; เคปทาวน์, แอฟริกาใต้; กัลกัตตา, อินเดีย; College View, เนบราสกา; ฮัมบูร์ก, เยอรมนี; เฮลซิงฟอร์ส, ฟินแลนด์; ลอนดอน, อังกฤษ; เมลเบิร์น, ออสเตรเลีย; มอนทรีออล, แคนาดา; แนชวิลล์, เทนเนสซี; โอ๊คแลนด์, แคลิฟอร์เนีย; เซาท์แลงคาสเตอร์, แมสซาชูเซตส์; สตอกโฮล์ม, สวีเดน; โทคุบายา, เม็กซิโก; วอชิงตัน ดี.ซี. นอกจากสำนักพิมพ์เหล่านี้แล้ว สมาชิกของเรายังพิมพ์นิตยสารและแผ่นพับในฮ่องกง, จีน; โตเกียว, ญี่ปุ่น; ไคโร, อียิปต์; อเมริกาใต้; และในหมู่เกาะฟิจิ

GSAM 297การออกพิมพ์หนังสือเล่มแรก

GSAM 297.3เราจะย้อนกลับไปดูสักครู่ถึงอุปกรณ์ที่ผู้บุกเบิกต้องใช้ทำงาน ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1853 ระหว่างการจัดทำหนังสือเล่มแรกที่พิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์แบบวอชิงตัน—“The Sanctuary”—หลังจากที่“กลุ่ม”พี่น้องหญิงได้ร่วมกันพับและรวบรวมชุดกระดาษเพื่อเตรียมเย็บเข้าเล่ม ผู้เขียนได้ใช้เหล็กหมาดเจาะรูเพื่อยึดชุดกระดาษเหล่านั้น และหลังจากที่ปกถูกติดเรียบร้อยแล้ว อูเรียห์ สมิธ ได้ใช้ไม้บรรทัดและมีดพับคมๆ เพื่อตัดแต่งขอบให้เรียบร้อย การนี้ทำขึ้นเนื่องจากขาดเครื่องจักรที่เหมาะสมสำหรับส่วนงานดังกล่าว

GSAM 298.1ย้อนกลับไปไม่ไกลกว่าปี ค.ศ. 1861 วรรณกรรมทั้งหมดของนิกายนี้ถูกพิมพ์บนเครื่องพิมพ์พลัง อดัมส์ เพียงเครื่องเดียว ซึ่งขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์กำลังสองม้า ขณะนี้ ในสำนักงานพิมพ์ต่าง ๆ มีเครื่องพิมพ์ที่ใช้กำลังไอน้ำมากกว่าสี่สิบเครื่องทำงานอย่างต่อเนื่อง เพื่อพิมพ์ ความจริงในปัจจุบัน สำนักงานเหล่านี้มีพนักงานรวมกันมากกว่าห้าร้อยคนเพื่อดำเนินงานนี้ ในขณะที่ผู้ขายหนังสือหลายร้อยคนกำลังออกภาคสนามเพื่อขายหนังสือให้กับประชาชน

GSAM 298.2ในปี ค.ศ. 1862 ชุดสิ่งพิมพ์ทั้งหมดที่ออกโดยคริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสสามารถซื้อได้ด้วยเงิน 7.50 ดอลลาร์; ในปี ค.ศ. 1904 ตามที่ได้แสดงไว้ ต้องใช้เงิน 340 ดอลลาร์เพื่อซื้อชุดสิ่งพิมพ์ครบถ้วน แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ไม่ใช่เพียงผลจากความคิดของมนุษย์เท่านั้น แต่มีสิ่งอื่นที่เหนือกว่ากำลังมนุษย์ที่สร้างผลลัพธ์เหล่านี้ขึ้น

GSAM 298.3การเติบโตของงานพิมพ์ในหมู่คริสตจักรเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส ตามที่คาดการณ์ไว้ในปี ค.ศ. 1848 นั้น แท้จริงแล้วคล้ายกับการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ “ร้อนขึ้นเรื่อยๆ — ส่งรังสีออกมา” — “ดำเนินไปตามเส้นทางของมันเหมือนดวงอาทิตย์ แต่ไม่เคยตกดิน”

GSAM 298ก้าวไปด้วยความเชื่อ — คำพยานของศาสนาจารย์สโตน

GSAM 298.4ความกระตือรือร้นและความจริงใจของผู้ที่ได้ก้าวไปข้างหน้าในงานข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ได้รับการแสดงออกอย่างชัดเจนในนิตยสาร Review ฉบับวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884 โดยศาสนาจารย์อัลเบิร์ต สโตน หนึ่งในผู้บุกเบิกในกิจการนี้ ซึ่งได้มีชีวิตอยู่จนถึงอายุเก้าสิบปี:—

GSAM 298.5“ประวัติศาสตร์ช่วงต้นของงานนี้คือยุคสมัยที่สิ่งต่าง ๆ ยังเล็กน้อย และวิธีการที่ใช้ดูเหมือนไม่เพียงพอสำหรับงานนี้ แต่ชายและหญิงผู้มีศรัทธาได้รู้ตั้งแต่ต้นว่าแขนอันแข็งแกร่งของพระเจ้าได้ถูกนำมาใช้ในงานนี้ พวกเขารู้ว่าเวลาที่กำหนดไว้เพื่อสนับสนุนซีออนได้มาถึงแล้ว และว่าพระเจ้าได้ทรงลงมือรวบรวมประชากรของพระองค์ พวกเขาเห็นว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ถือหางเสือ และว่าเรือพระกิตติคุณ ซึ่งบรรทุกคริสตจักรที่เหลืออยู่ พร้อมด้วยสินค้าคือความจริงที่ได้รับการฟื้นฟู ความเชื่อที่ผ่านการทดสอบ และความรักที่สมบูรณ์ จะเข้าเทียบท่าอย่างปลอดภัย”