บทที่ 5 — ข้อความการเสด็จมาครั้งที่สอง

GSAM 93.1“บัดนี้​ จงเรียนคำอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ เมื่​อกิ่​งก้านยั​งอ่อนและแตกใบแล้ว ท่านก็​รู้​ว่าฤดูร้อนใกล้จะถึงแล้ว เช่นนั้นแหละ เมื่อท่านทั้งหลายเห็นสิ่งทั้งปวงนี้ ​ก็​​ให้​​รู้​ว่าเหตุ​การณ์​นั้น [หมายเหตุ: เขา] มาใกล้จะถึงประตู​แล้ว​ เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า คนชั่วอายุ​นี้​จะไม่ล่วงลับไปจนกว่าสิ่งทั้งปวงนี้จะสำเร็จ ฟ้าและดินจะล่วงไป ​แต่​คำของเราจะสูญหายไปหามิ​ได้​​เลย”¹

GSAM 93.2ในพระคัมภีร์ตอนนี้ ความสนใจของเราถูกชี้ไปยังช่วงเวลาที่เราสามารถรู้ได้ว่าการเสด็จมาของพระคริสต์นั้น “อยู่ใกล้แล้ว” ด้วยความมั่นใจเช่นเดียวกับที่เราทราบว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาเมื่อเห็นใบอ่อนแรกเริ่มผลิออกมา นอกจากนี้ เรายังสามารถรู้ได้ว่าเราได้มาถึงยุคสมัยที่ยังไม่ผ่านพ้นไปจนกว่าพระคริสต์เองจะเสด็จมา เมื่อถึงเวลาที่จะเข้าใจคำอุปมา ก็เป็นความจริงอย่างชัดเจนว่านี่คือเวลาที่พระเจ้าจะทรงตั้งผู้สอนขึ้นเพื่อสอนคำอุปมานี้ คำถามของอัครทูตในโอกาสอื่นก็ใช้ได้กับที่นี่เช่นกันว่า “เมื่อไม่​มี​​ผู้​ใดประกาศให้เขาฟัง เขาจะได้ยินอย่างไรได้ และถ้าไม่​มี​ใครใช้เขาไป เขาจะไปประกาศอย่างไรได้?”²

GSAM 93เวลาของเครื่องหมาย

GSAM 93.3ในบทก่อนหน้านี้ เราได้เห็นว่าความรู้เกี่ยวกับจุดสิ้นสุดของช่วงเวลา 2,300 วันนั้นได้มาอย่างไร และว่ามันขยายไปถึง “ชั่วโมงแห่งการพิพากษาของพระองค์” ในคำอุปมาที่นำเสนอที่นี่ เราถูกนำเข้าสู่เวลาของพระเจ้าสำหรับคำอุปมานี้ และข้อความ “การพิพากษา” ที่จะประกาศให้โลกได้รับรู้ หลังจากกล่าวถึง “ความทุกข์ยาก” ใหญ่หลวงที่จะมาตกบนประชากรของพระองค์ ซึ่งจะต้อง “ถูกย่อให้สั้นลง” พระผู้ช่วยให้รอดตรัสว่า “พอสิ้นความทุกข์ลำบากแห่งวันเหล่านั้นแล้ว ‘​ดวงอาทิตย์​จะมืดไปและดวงจันทร์จะไม่​ส่องแสง​ ดวงดาวทั้งปวงจะตกจากฟ้า และบรรดาสิ่งที่​มี​อำนาจในท้องฟ้าจะสะเทือนสะท้านไป’ เมื่อนั้นหมายสำคัญแห่​งบุตรมนุษย์จะปรากฏขึ้นในท้องฟ้า”³

GSAM 94.1โปรดสังเกตว่า ข้อความนี้ไม่ได้ระบุว่าสัญญาณสุดท้ายที่กล่าวถึงนั้นเป็นสัญญาณแห่งการมาของพระองค์ แต่เป็นสัญญาณว่าบุตรมนุษย์อยู่ที่นั่น และปรากฏให้เห็นว่ากำลังมา เหตุการณ์ที่กล่าวถึงในข้อความนี้ในฐานะสัญญาณเพื่อเป็นพื้นฐานแห่งความเชื่อในการเสด็จมาใกล้ของพระองค์ คือสัญญาณในดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว ส่วนเหตุการณ์อื่น ๆ ที่ตามมาจะเกิดขึ้นในความเกี่ยวข้องกับการเสด็จมาจริงของพระองค์ในเมฆแห่งสวรรค์ ดังนั้น ทันทีหลังจากสัญญาณที่สามในจำนวนนี้ — คือสัญญาณในดวงดาว — ก็ถึงเวลาที่พระเจ้าจะทรงตั้งผู้สอนของพระองค์ขึ้น เพื่อสอนว่าการเสด็จมาของพระคริสต์อยู่ใกล้แล้ว

GSAM 94.2ส่วนเกี่ยวกับเวลาที่สัญญาณเหล่านี้ปรากฏขึ้น: มันจะเกิดขึ้นทันทีหลังจากความทุกข์ยากที่ดวงอาทิตย์จะมืดลง⁴ ตามที่มาร์คบันทึกไว้ มันจะเกิดขึ้น “ในวันเหล่านั้น ภายหลังเมื่อคราวลำบากนั้นพ้นไปแล้ว” (แปลตามตัวอักษรจาก KJV)⁵ พระผู้ช่วยให้รอดของเราได้ตรัสว่า วันเหล่านั้นจะถูกลดลง ตามพระราชกฤษฎีกาของมาเรีย เทเรซา และพระราชบัญญัติการให้เสรีภาพทางศาสนาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1773 ถึง 1776 ความรุนแรงของการข่มเหงต่อคริสตจักรได้ถูกย่นระยะเวลาลง แม้ว่าอำนาจผู้ข่มเหงจะยังคงควบคุมฝ่ายพลเรือนจนถึงปี ค.ศ. 1798 แต่การข่มเหงได้ยุติลงประมาณปี ค.ศ. 1773 การเปรียบเทียบคำกล่าวของพระผู้ช่วยให้รอดจะทำให้สัญญาณแรกนี้เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1773 ถึง 1798

GSAM 94วันและคืนที่มืดมิด

GSAM 94.3เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1780 ดวงอาทิตย์มืดลงอย่างเหนือธรรมชาติ ซึ่งไม่ใช่ปรากฏการณ์สุริยุปราคา เนื่องจากดวงจันทร์ได้เต็มดวงเมื่อวันก่อนแล้ว อย่างไรก็ตาม ความมืดมิดได้ปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่เวลา 11 นาฬิกาในตอนเช้าจนถึงเวลา 11 นาฬิกาในตอนกลางคืน ในเหตุการณ์นั้น ไม่เพียงแต่ดวงอาทิตย์จะมืดลง แต่ดวงจันทร์ยังปฏิเสธที่จะสะท้อนแสงของดวงอาทิตย์ด้วย ความมืดนี้ทำให้แสงอาทิตย์ไม่สามารถส่องผ่านไปยังผิวดวงจันทร์ได้ และดังที่โนอาห์ เว็บสเตอร์ได้กล่าวไว้หลายปีต่อมาว่า “ยังไม่เคยมีเหตุผลที่น่าพอใจใดที่ถูกเสนอขึ้นเพื่ออธิบายความมืดนี้”

GSAM 95.1เกี่ยวกับวันมืดนี้ นักดาราศาสตร์ เฮอร์เชล ได้กล่าวว่า: “วันมืดในอเมริกาเหนือเป็นหนึ่งในปรากฏการณ์ธรรมชาติที่น่าอัศจรรย์ ซึ่งผู้คนจะยังคงอ่านเกี่ยวกับมันด้วยความสนใจเสมอ แต่ปรัชญาไม่สามารถอธิบายได้”

GSAM 95.2ผู้ที่บรรยายความมืดของคืนวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1780 กล่าวว่า แม้จะมีพระจันทร์เต็มดวง แต่ “หากทุกวัตถุที่ส่องแสงในจักรวาลถูกทำลายจนไม่เหลืออยู่ ความมืดนี้ก็ไม่อาจสมบูรณ์ไปกว่านี้ได้”

GSAM 95ดาวตก

GSAM 95.3สัญญาณที่สามในจำนวนนี้ คือการตกของดาว ได้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1833 ในคืนนั้น หรือจะกล่าวให้ถูกต้องกว่าคือตั้งแต่ห้าชั่วโมงก่อนรุ่งสาง ได้เกิดฝนดาวตก ซึ่งบางคนเปรียบเทียบกับสายน้ำไฟที่ไหลลงมาจากสวรรค์ ส่วนคนอื่น ๆ เปรียบเทียบกับประกายไฟที่พุ่งออกมาจากดอกไม้ไฟขนาดใหญ่ ปรากฏการณ์นี้ครอบคลุมทั่วทั้งทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่กัลฟ์ออฟเม็กซิโกทางใต้จนถึงอ่าวฮัดสันทางเหนือ และจากหมู่เกาะแซนด์วิชทางตะวันตกจนถึงภายในระยะไม่กี่ร้อยไมล์จากเมืองลิเวอร์พูลทางตะวันออก ไม่ว่าจะสังเกตเห็นที่ใด ก็เป็นฝนดาวตกต่อเนื่องเดียวกัน ตกลงมาหนาแน่นเหมือนเกล็ดหิมะในพายุหิมะ

GSAM 95.4เกี่ยวกับฝนดาวตกในปี 1833 นี้ เราขอยกคำกล่าวเพิ่มเติมจากหนังสือพิมพ์ Connecticut Observer วันที่ 25 พฤศจิกายน 1833:—

GSAM 95.5“ผู้บรรณาธิการของหนังสือ Old Countryman ได้ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับเรื่อง ‘ดาวตก’ เขากล่าวว่า ‘เราประกาศว่าฝนไฟที่เราเห็นเมื่อเช้าวันพุธที่ผ่านมา เป็นสัญลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัว เป็นเหตุการณ์ที่นำหน้าอันแน่นอน และเป็นสัญลักษณ์แห่งความเมตตาของวันยิ่งใหญ่และน่ากลัวนั้นที่ชาวโลกจะได้เป็นพยาน เมื่อผนึกที่หกถูกเปิดออก เวลานั้นอยู่ใกล้มากแล้ว ซึ่งถูกบรรยายไว้ไม่เพียงในพันธสัญญาใหม่ แต่ยังในพันธสัญญาเก่าด้วย; และไม่มีภาพใดที่ถูกต้องกว่าภาพต้นมะเดื่อที่ผลัดผลเมื่อถูกลมแรงพัดกระหน่ำ อีกแล้ว’”

GSAM 96คำทำนายของโทมัส เบอร์เนตต์

GSAM 96.1ผู้คนได้รับการสอนจากผู้ในสมัยก่อนให้รอคอยการเป็นจริงตามตัวอักษรของสัญญาณนี้ โทมัส เบอร์เนตต์ ใน Theory of the Earth ที่พิมพ์ในลอนดอน ปี ค.ศ. 1697 ได้กล่าวถึงมัทธิว 24:29 ว่า—

GSAM 96.2“ไม่มีข้อสงสัยเลยว่าในช่วงเวลานั้นจะมีอุกกาบาตเพลิงทุกชนิด; และในจำนวนนั้นรวมถึงสิ่งที่เรียกว่าดาวตก ซึ่งแม้แต่ละดวงจะไม่สำคัญนัก แต่หากมีจำนวนมากและตกลงมา ตามที่ผู้เผยพระวจนะกล่าวไว้ เหมือนใบจากต้นองุ่นหรือผลจากต้นมะเดื่อ มันจะสร้างภาพที่น่าทึ่ง.... เราไม่จำเป็นต้องมองสิ่งเหล่านี้เป็นคำพูดที่เกินจริงหรือเชิงกวี แต่เป็นคำพยากรณ์ที่ชัดเจน และสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามตัวอักษร”

GSAM 96คำพยานของโอลมสเตด

GSAM 96.3ศาสตราจารย์โอลมสเตด จากมหาวิทยาลัยเยล รัฐแมสซาชูเซตส์ ผู้ได้รับการขนานนามว่า “นักอุตุนิยมวิทยาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอเมริกา” ได้กล่าวถึงดาวตกเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1833 ว่า:—

GSAM 96.4“ขอบเขตของฝนดาวตกในปี 1833 กว้างใหญ่จนครอบคลุมส่วนที่ไม่น้อยของพื้นผิวโลก ตั้งแต่กลางมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันออกจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตก; และจากชายฝั่งทางเหนือของอเมริกาใต้จนถึงพื้นที่ที่ยังไม่ชัดเจนในเขตดินแดนของอังกฤษทางเหนือ การปรากฏตัวของดาวตกไม่เพียงแต่สามารถมองเห็นได้ แต่ยังแสดงลักษณะเดียวกันในทุกที่”

GSAM 96.5เกี่ยวกับปรากฏการณ์นี้ ซึ่งเริ่มขึ้นประมาณเวลา 23.00 น. วันที่ 12 พฤศจิกายน และดำเนินต่อไปจนถึงประมาณเวลา 04.00 น. ของวันที่ 13 ศาสตราจารย์กล่าวว่า:—

GSAM 96.6“ผู้ที่โชคดีได้ชมปรากฏการณ์ดาวตกในเช้าวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1833 คงได้เห็นการแสดงดอกไม้ไฟบนท้องฟ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาตั้งแต่โลกถูกสร้างขึ้น หรืออย่างน้อยก็ในบันทึกประวัติศาสตร์ที่ปรากฏอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์”

GSAM 97ฝนดาวตกยังถูกสังเกตเห็นในยุโรปด้วย

GSAM 97.1ในหนังสือที่ตีพิมพ์โดยเลโอนาร์ด ไฮน์ริช เคลเบอร์ ที่เมืองสตุตการ์ต ประเทศเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1835 เราได้ทราบว่าปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นซ้ำอีกฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ในเดือนเดียวกัน แต่ช้ากว่าไม่กี่วัน เขากล่าวว่า:—

GSAM 97.2“เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1833 มีการแสดงดาวตกที่สวยงามบนทวีปยุโรป” และ “ในเมืองมินสเตอร์เบิร์ก ภูมิภาคซิลีเซีย ดาวตกเหมือนฝนไฟ พร้อมกับลูกไฟที่ตกลงมา ทำให้คืนนั้นสว่างจนผู้คนคิดว่าบ้านเรือนใกล้ๆ ต้องกำลังลุกเป็นไฟ

GSAM 97.3“ในเวลาเดียวกันที่เมืองพริน ประเทศออสเตรีย มีปรากฏการณ์ดาวตกที่ครอบคลุมพื้นที่กว่า 500 สแควร์ไมล์ บางคนบรรยายว่าเหมือนสายน้ำไฟที่ไหลลงจากสวรรค์ บางคนเรียกมันว่าฝนไฟ ม้าหลายตัวตกใจจนล้มลงกับพื้น ผู้คนจำนวนมากป่วยเพราะความกลัว”

GSAM 97การประยุกต์ใช้คำอุปมา

GSAM 97.4เมื่อมาถึงส่วนนี้ของคำพยากรณ์ หลังจากที่เครื่องหมายที่สาม — การตกของดาว — ได้สำเร็จแล้ว พระผู้ช่วยให้รอดของเราตรัสว่า “บัดนี้​ จงเรียนคำอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ” คำพูดนี้ไม่ได้หมายถึงรุ่นคนที่มีชีวิตอยู่ในช่วงที่พระผู้เป็นเจ้าตรัสคำสอนนี้ แต่หมายถึงรุ่นคนที่จะได้เห็นสิ่งเหล่านี้สำเร็จ — ไม่ใช่กำลังสำเร็จ แต่สำเร็จแล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้นเป็นเครื่องหมายว่าพระคริสต์อยู่ใกล้ประตูนั้น ไม่รวมถึงการสั่นสะเทือนของสวรรค์เมื่อท่านจะปรากฏตัวมาจริง ๆ เครื่องหมายเหล่านี้ของการเสด็จมาใกล้ของท่าน รวมถึงเครื่องหมายที่สามนี้ คือเครื่องหมายในดวงดาว เวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดให้ประชาชนเรียนรู้คำอุปมาของต้นมะเดื่อนั้นอยู่หลังปี ค.ศ. 1833 นี่คือเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดให้โลกตื่นตัวต่อความจริงอันยิ่งใหญ่ว่า การเสด็จมาของพระองค์อยู่ใกล้แล้ว และการเสด็จมาของพระองค์จะเกิดขึ้นก่อนที่รุ่นที่ได้ยินคำอุปมานั้นจะล่วงลับไป ดังนั้น เราจึงเห็นได้ว่าเวลาถูกกำหนดไว้อย่างไรในคำพยากรณ์นี้ เมื่อการประกาศการเสด็จมาอันยิ่งใหญ่ควรถูกส่งไปยังโลก

GSAM 98การประกาศทั่วโลก

GSAM 98.1เพื่อเป็นการสำเร็จตามคำพยากรณ์นี้ เราพบว่าในปี ค.ศ. 1833 นั้นเอง พระเจ้าได้ทรงตั้งผู้ส่งสารหรือผู้รับใช้ของพระองค์ขึ้นในส่วนต่าง ๆ ของโลก ซึ่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 ถึง ค.ศ. 1844 ได้ประกาศเสียงร้องว่าพระคริสต์จะเสด็จมาใกล้แล้ว “ถึงประตู​แล้ว” และพวกเขาได้สอนอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ ชี้ให้เห็นถึงสัญญาณต่าง ๆ ของการเสด็จมาของพระองค์ ตามที่พระองค์ได้ทรงสั่งให้พวกเขาทำ ข้อความนี้ ไม่ว่าจะผ่านทางผู้สอนที่ออกไปสอนด้วยตนเอง หรือผ่านสื่อสิ่งพิมพ์ ได้แพร่กระจายไปยังทุกสถานีมิชชันนารีทั่วโลก และทุกท่าเรือบนโลก

GSAM 98.2ขอบเขตของข้อความนี้ได้ถูกชี้แจงอย่างชัดเจนโดยผู้บรรณาธิการของนิตยสาร Voice of Truth ที่เมืองโรเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก ในฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1845:—

GSAM 98.3“ข่าวประเสริฐนิรันดร์ ตามที่กล่าวไว้ในหนังสือวิวรณ์ 14:6, 7 ได้ถูกประกาศไปยังทุกชาติ ทุกเผ่า ทุกภาษา และทุกชนชาติ โดยกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า ‘จงยำเกรงพระเจ้า และถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ เพราะถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว และจงนมัสการพระองค์ ‘​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ​แผ่​นดินโลก ​ทะเล​’ และบ่อน้ำพุ​ทั้งหลาย’ ไม่มีกรณีใดที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยข้อเท็จจริงอย่างชัดเจนกว่ากรณีนี้ คือข้อความนี้ได้ถูกนำส่งไปยังทุกชาติและทุกภาษาใต้ฟ้า ภายในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผ่านการประกาศการเสด็จมาของพระคริสต์ในปี ค.ศ. 1843 [1843 ตามปฏิทินยิว — ตามปฏิทินของเราคือ ค.ศ. 1844] หรือในไม่ช้า ผ่านทางบรรยายและสิ่งพิมพ์ เสียงนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งโลก และคำพูดได้ไปถึงสุดปลายโลก”

GSAM 98.4บางคนที่ไม่คุ้นเคยกับข้อเท็จจริง ได้มองว่าขบวนการการเสด็จมาครั้งที่สองจำกัดอยู่เพียงพื้นที่บางแห่ง โดยสันนิษฐานว่าเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับวิลเลียม มิลเลอร์ และนักเทศน์ไม่กี่ร้อยคนที่ร่วมงานกับเขาในส่วนเหนือของสหรัฐอเมริกา สำหรับคนเหล่านั้น อาจเป็นเรื่องน่าประหลาดใจเมื่อได้ทราบว่า ขบวนการในอเมริกา ซึ่งศาสนาจารย์ มิลเลอร์ และ ไฮมส์ เป็นผู้นำหลัก เป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของขบวนการใหญ่ที่ ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น ได้แพร่กระจาย “จนสุดปลายพิ​ภพ”

GSAM 99การเริ่มต้นของขบวนการในชาติต่าง ๆ

GSAM 99.1เวลาของพระเจ้าได้มาถึงแล้วสำหรับการประกาศนี้ที่จะแพร่กระจายไปทั่วโลก และในประมาณยี่สิบแห่งหรือมากกว่านั้นในส่วนต่าง ๆ ของโลก ในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกัน มีผู้คนถูกยกขึ้น ซึ่งโดยที่ไม่รู้ถึงงานของกันและกัน ได้ออกไปประกาศข่าวสารนี้ไปยังทุกมุมโลก ผู้ที่กล่าวถึงในบทที่ 4 ซึ่งได้รับแสงสว่างเกี่ยวกับจุดสิ้นสุดของ 2,300 วัน — ยกเว้นเพียงคนเดียว คือ เอ. แคมป์เบลล์ — ได้รับการกระตุ้นให้มีส่วนร่วมในการประกาศข้อความของทูตสวรรค์องค์แรกในหนังสือวิวรณ์บทที่ 14; สิ่งนี้เกิดขึ้นโดยการทรงนำโดยตรงของพระวิญญาณของพระเจ้า และไม่ใช่จากการถ่ายทอดแสงสว่างให้กันและกัน

GSAM 99เมื่อเทียบกับการปฏิรูปศาสนา

GSAM 99.2หากเรานำกฎเดียวกันที่ ด’ออบิญี ใช้กับจุดเริ่มต้นของการปฏิรูปศาสนาครั้งใหญ่ในศตวรรษที่สิบหกมาใช้กับขบวนการนี้ ก็ต้องถือว่านี่คือข้อความจากพระเจ้าและเกิดขึ้นในเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนด สำหรับการปฏิรูปศาสนาครั้งนั้นโดยรวม นักประวัติศาสตร์ได้กล่าวว่า:—

GSAM 99.3“เยอรมนีไม่ได้ส่งความจริงไปยังสวิตเซอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ไม่ได้ส่งไปยังฝรั่งเศส และฝรั่งเศสก็ไม่ได้ส่งไปยังอังกฤษ ประเทศทั้งหมดนี้ได้รับมันจากพระเจ้า เช่นเดียวกับที่ส่วนหนึ่งของโลกไม่ได้ส่งแสงไปยังส่วนอื่น แต่ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงดวงเดียวกันนี้ส่งมันโดยตรงไปยังทั้งโลก พระคริสต์ ผู้เป็นรุ่งอรุณจากเบื้องสูง ผู้ทรงสูงส่งเหนือมนุษยชาติทั้งปวงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในยุคการปฏิรูปศาสนา ก็เช่นเดียวกับเมื่อคริสต์ศาสนาถูกสถาปนาขึ้น เป็นไฟศักดิ์สิทธิ์ที่ประทานชีวิตแก่โลก ในศตวรรษที่สิบหก หลักคำสอนเดียวกันได้ถูกสถาปนาขึ้นพร้อมกันทั้งในบ้านเรือนและโบสถ์ของชาติต่าง ๆ ที่ห่างไกลและหลากหลายที่สุด เหตุผลก็คือ พระวิญญาณองค์เดียวกันทรงทำงานอยู่ทุกหนทุกแห่ง เพื่อก่อให้เกิดความเชื่อเดียวกัน

GSAM 99.4“การปฏิรูปศาสนาในเยอรมนีและสวิตเซอร์แลนด์เป็นหลักฐานที่แสดงถึงความจริงนี้ ซวิงเกลไม่เคยมีความสัมพันธ์กับลูเทอร์เลย แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีความเชื่อมโยงระหว่างทั้งสองคนนี้; แต่เราต้องค้นหาความเชื่อมโยงนั้นเหนือโลกนี้ ผู้ที่จากสวรรค์ประทานความจริงให้แก่ลูเทอร์ ก็ประทานความจริงนั้นให้แก่ซวิงเกลด้วย พระเจ้าคือสื่อกลางในการสื่อสารระหว่างทั้งสอง ‘ข้าพเจ้าเริ่มประกาศพระกิตติคุณ,’ ซวิงเกิลกล่าว, ‘ในปีแห่งพระคุณ ค.ศ. 1516 หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง คือในช่วงเวลาที่ชื่อของลูเทอร์ยังไม่เคยถูกกล่าวถึงในประเทศของเรา ข้าพเจ้าไม่ได้เรียนรู้หลักคำสอนของพระคริสต์จากลูเทอร์ แต่จากพระวจนะของพระเจ้า หากลูเทอร์ประกาศพระคริสต์ เขาก็ทำในสิ่งที่ข้าพเจ้าทำ นั่นคือทั้งหมด’”⁶

GSAM 100.1เมื่อกล่าวถึงงานของฟาเรลและเลฟเวร์ในฝรั่งเศส นักประวัติศาสตร์กล่าวว่า:—

GSAM 100.2“ดังนั้น การปฏิรูปศาสนาในฝรั่งเศสจึงไม่ใช่สิ่งที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ มันเกิดขึ้นบนดินแดนฝรั่งเศสเอง มันเริ่มงอกเงยในกรุงปารีส และรากฐานแรกเริ่มของมันอยู่ในมหาวิทยาลัยเอง ซึ่งเป็นกำลังสำคัญอันดับสองในคริสตจักรโรมัน พระเจ้าได้วางหลักการของงานนี้ไว้ในใจที่ซื่อสัตย์ของผู้คนในพิการ์ดีและโดฟินี ก่อนที่จะเริ่มขึ้นในประเทศอื่นใด

GSAM 100.3“เราได้เห็นว่า การปฏิรูปศาสนาในสวิสเป็นอิสระจากการปฏิรูปศาสนาในเยอรมนี ส่วนการปฏิรูปศาสนาในฝรั่งเศสก็อิสระจากทั้งสองเช่นกัน งานนี้เริ่มต้นขึ้นพร้อมกันในประเทศต่าง ๆ โดยไม่มีการติดต่อสื่อสารกัน เหมือนในสงครามที่กองกำลังต่าง ๆ ในกองทัพเคลื่อนที่พร้อมกันในเวลาเดียวกัน แม้ฝ่ายหนึ่งจะไม่สั่งให้ฝ่ายอื่นเคลื่อนที่ เพราะคำสั่งเดียวกันจากผู้บัญชาการสูงสุดเดียวกันนั้นถูกได้ยินโดยทุกคน เวลาได้ครบถ้วนแล้ว ประชาชนได้เตรียมตัวพร้อมแล้ว และพระเจ้าได้เริ่มการปฏิรูปคริสตจักรของพระองค์ในทุกประเทศพร้อมกัน ข้อเท็จจริงเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการปฏิรูปครั้งใหญ่ในศตวรรษที่สิบหกเป็นงานของพระเจ้า”⁷

GSAM 100.4เกี่ยวกับการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ ภายใต้การนำของ โทมัส บิลนีย์, ฟรายธ์, ไทน์เดล และผู้อื่น ๆ ด’ออบิญี กล่าวเพิ่มเติมว่า:—

GSAM 100.5“ดังนั้น การปฏิรูปศาสนาในอังกฤษจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างอิสระจากลูเทอร์และซวิงเกล โดยยึดถือแต่เพียงพระเจ้าเท่านั้น ในประเทศต่าง ๆ ของโลกคริสต์ทั้งหมดนี้ มีกิจกรรมพร้อมกันของพระวจนะอันศักดิ์สิทธิ์ จุดเริ่มต้นของการปฏิรูปศาสนาที่ออกซ์ฟอร์ด เคมบริดจ์ และลอนดอน คือพระคัมภีร์ใหม่ภาษากรีกที่เอราสมัสได้ตีพิมพ์ [ไทน์เดลและโทมัส บิลนีย์ ออกจากเคมบริดจ์ในปี ค.ศ. 1519] จนกระทั่งวันหนึ่ง อังกฤษได้ภูมิใจในต้นกำเนิดอันสูงส่งของการปฏิรูปนี้”⁸

GSAM 101.1การประกาศการมาของพระเยซูเกิดขึ้นในลักษณะที่คล้ายคลึงกับที่กล่าวไว้ข้างต้นเกี่ยวกับการปฏิรูปศาสนา ผู้คนถูกกระตุ้นให้เคลื่อนไหวพร้อมกันในส่วนต่าง ๆ ของโลกที่มีจำนวนมากกว่าสี่เท่า โดยไม่มีความรู้หรือการสื่อสารความรู้สึกต่อกัน และเริ่มประกาศความจริงในพระคัมภีร์เดียวกัน ไม่เพียงแต่ในสี่ประเทศของโลก แต่ยังถึงทั้งโลกที่เจริญแล้ว

GSAM 101งานของโจเซฟ วอลฟ์

GSAM 101.2ในจุดนี้ อาจเป็นประโยชน์ที่จะชี้ให้เห็นข้อเท็จจริงเกี่ยวกับขอบเขตของการประกาศการเสด็จมา:—

GSAM 101.3“ในปี ค.ศ. 1831 โจเซฟ วอลฟ์, ดี.ดี., ถูกส่งไปเป็นมิชชันนารีจากสหราชอาณาจักรเพื่อทำงานท่ามกลางชาวยิวในปาเลสไตน์ ตามบันทึกประจำวันของเขาจนถึงปี ค.ศ. 1845 เขาได้ประกาศการเสด็จมาในไม่ช้าของพระผู้เป็นเจ้าในปาเลสไตน์ อียิปต์ ริมฝั่งทะเลแดง เมโสโปเตเมีย ครีมีอา เปอร์เซีย จอร์เจีย ทั่วทั้งจักรวรรดิออตโตมัน ในกรีซ อารเบีย ตุรกี โบคารา อัฟกานิสถาน แคชเมียร์ ฮินดูสถาน ทิเบต ในฮอลแลนด์ สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์ ที่คอนสแตนติโนเปิล เยรูซาเล็ม เซนต์เฮเลนา รวมถึงบนเรือในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และในนครนิวยอร์ก แก่ทุกนิกาย เขาประกาศว่าเขาได้เทศนาแก่ชาวยิว ชาวตุรกี ชาวมุสลิม ชาวปาร์ซี ชาวฮินดู ชาวคาลเดียน ชาวยาเซเดส ชาวซีเรีย ชาวซาเบียน แก่พาชา เชค ชาห์ กษัตริย์แห่งออร์กันชและบูคารา พระราชินีแห่งกรีซ และอื่นๆ อีกมากมาย”⁹

GSAM 101.4ในเยเมน ซึ่งเป็นภูมิภาคที่ลูกหลานของโฮบับ (พ่อตาของโมเสส) อาศัยอยู่ โจเซฟ วอลฟ์ ได้เห็นหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งเขาได้กล่าวถึงดังนี้: “ชาวอาหรับในที่นี้มีหนังสือชื่อ ‘ซีรา’ ซึ่งกล่าวถึง ‘การเสด็จมาครั้งที่สองของพระคริสต์ และการครองราชย์ของพระองค์ในความรุ่งโรจน์!’”¹⁰

GSAM 102.1ในเยเมน เขาได้ใช้เวลาร่วมกับชนเรคาบเป็นเวลาหกวัน ซึ่งเขาได้กล่าวถึงพวกเขาว่า: “พวกเขาไม่ดื่มสุรา ไม่ปลูกสวนองุ่น ไม่หว่านเมล็ดพืชและอาศัยอยู่ในเต็นท์ และจดจำคำพูดของโยนาดับ บุตรของเรคาบ ด้วย พวกเขามีชาวอิสราเอลจากเผ่าดาน ซึ่งอาศัยอยู่ใกล้เมืองเทริมในฮาตรามาวัต คนเหล่านี้รวมทั้งพงศ์พันธุ์ของเรคาบคาดว่าในเร็ววันนี้พระเมสสิยาห์จะเสด็จมาในเมฆบนท้องฟ้า”

GSAM 102.2จากข้อความข้างต้น เราเห็นได้ว่า ในช่วงสิบสี่ปีนั้น วอลฟ์เองได้ประกาศข่าวการมาของพระคริสต์ที่ใกล้จะถึงแล้ว ในประเทศต่าง ๆ มากกว่ายี่สิบประเทศ ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ หลักคำสอนดังกล่าวได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางในเยอรมนี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคใต้ท่ามกลางชาวมอราเวียน

GSAM 102ข่าวสารในเยอรมนีและรัสเซีย

GSAM 102.3นักเขียนชาวอังกฤษชื่อมูแรนต์ บร็อค แจ้งให้เราทราบว่า “ในรัฐวูร์เทมแบร์ก มีชุมชนคริสเตียนจำนวนหลายร้อยคน ที่รอคอยการเสด็จมาอย่างเร็วของพระคริสต์” คำสอนนี้ถูกประกาศในส่วนอื่น ๆ ของเยอรมนีโดยเฮงสเตนเบิร์ก ซึ่งในขณะนั้นถูกกล่าวขานว่าเป็นนักเทววิทยาที่มีพรสวรรค์ที่สุดในเยอรมนี

GSAM 102.4ในนิตยสาร Review and Herald วันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1892 ศิษยาภิบาล แอล. อาร์. คอนราดี จากเยอรมนีกล่าวว่า:—

GSAM 102.5“เบนเกล ในเยอรมนี ได้จุดประกายความรักต่อการเสด็จมาของพระเจ้าในหัวใจของหลายคน ซึ่งนำให้ผู้คนนับพันศึกษาคำพยากรณ์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน.... แสงสว่างได้ส่องประกายในเยอรมนี และสิ่งพิมพ์ที่แสดงการประยุกต์ใช้ 2,300 วัน ได้ถูกเผยแพร่ที่นั่น การตื่นตัวทางศาสนาเกิดขึ้นตามมา โดยเฉพาะในรัฐวูร์เทมแบร์ก และเมื่อการข่มเหงเกิดขึ้น ครอบครัวหลายร้อยครอบครัวได้ย้ายไปทางใต้ของรัสเซีย และที่นั่นพวกเขาได้เผยแพร่คำสอนนี้ไปยังเพื่อนร่วมชาติของพวกเขาที่อพยพมาตั้งรกรากที่นั่นมานานหลายปีแล้ว เมื่อศิษยาภิบาลปิดโบสถ์ของพวกเขา ยกเว้นเพียงไม่กี่กรณี พวกเขามักจะจัด ‘stunden’ หรือ ‘ชั่วโมง’ ของการประชุมในบ้านส่วนตัว และมีผู้คนหลายร้อยคนกลับใจเชื่อ แม้ในช่วงเวลานั้นเอง เรื่องวันสะบาโตก็ถูกหารือกันในหมู่พวกเขา แต่เนื่องจากไม่มีใครเป็นผู้นำเรื่องนี้ จึงถูกปิดกั้นไว้ มีชาวนาชาวรัสเซียคนหนึ่งที่กลับใจใน ‘stunden’ และจากนั้นก็เริ่มงานเดียวกันนี้ในหมู่ชาวรัสเซีย ซึ่งในที่สุดก็นำไปสู่การเคลื่อนไหว ‘Stundist’ ที่ยิ่งใหญ่ในปัจจุบัน ซึ่งอิทธิพลของมันขยายไปถึงมุมที่ไกลที่สุดของไซบีเรียและทรานส์คอเคซัส”

GSAM 103.1ในนิตยสาร Review and Herald วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1891 มีคำแถลงจากศาสนาจารย์คอนราดี เกี่ยวกับพี่ชาเช จากออสเตรเลีย ซึ่งในช่วงเวลาที่ท่านกล่าวถึงนั้น พี่ชาเชเป็นผู้อาศัยอยู่ในซิลีเซีย และได้ทำงานส่วนหนึ่งของเวลาเพื่อสนับสนุนงานมิชชันในประเทศของบาทหลวงโกสเนอร์ นักเทศน์และนักเทววิทยาชาวเยอรมันที่มีชื่อเสียง จากพี่ชาเช ท่านได้ให้ข้อมูลดังต่อไปนี้เกี่ยวกับหนังสือของเคลเบอร์:—

GSAM 103.2“หลังปี 1836 หรือเมื่อการคำนวณของเบนเกล หมดอายุแล้ว มีประกาศปรากฏในหนังสือพิมพ์ของอำเภอชเวดนิทซ์ จากร้านหนังสือของนายซอมเมอร์เฟลด์ ที่นั่น เกี่ยวกับหนังสือของ แอล. เฮนรี เคลเบอร์ ซึ่งกล่าวถึงเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่และน่ายินดีที่จะเกิดขึ้นในปี 1843 และ 1844 ผมจำชื่อหนังสือที่แน่ชัดไม่ได้ เราได้จัดหาหนังสือดังกล่าวมา และอ่านร่วมกับกลุ่มผู้สนใจหลายคน โดยปิดประตูให้แน่น ในปี ค.ศ. 1839-40 หนังสือนั้นชี้ให้เห็นจากหนังสือดาเนียล หนังสือวิวรณ์ และมัทธิวบทที่ 24 ว่าวันสิ้นโลกกำลังใกล้เข้ามา และยังมีตารางคำนวณที่แสดงวิธีการคำนวณวันที่ดังกล่าวด้วย”

GSAM 103ข้อความในสหราชอาณาจักร

GSAM 103.3ในหนังสือภาษาอังกฤษที่มีชื่อว่า The Millennium ระบุว่า “พระผู้รับใช้ 700 ท่านของคริสตจักรอังกฤษกำลังประกาศการกลับมาของผู้ไถ่บาป” ในจำนวนนักบวชที่มีความสามารถมากที่สุดในยุคนั้น มีผู้ที่ประกาศหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาของพระผู้ไถ่ในอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1840 ถึง 1844 โดยในจำนวนนี้ เราจะกล่าวถึงชื่อของ บิกเกอร์สเทธ, เบิร์กส์, บรูคส์, บร็อค, ฮาเบอร์ชอน, พลิน, เฟรมันเทิล, นาธาน ลอร์ด, แมคนีล, วินเทอร์ส, คัมมิงส์, เจ. เอ. แมคคอล, ดี.ดี., ดร. นิสเบตต์, ศาสนาจารย์ เอ. ดัลลัส, เอ็ม.เอ. [ในหนังสือของเขา Look to Jerusalem หน้า 114 เขาได้นำอุปมาในมัทธิว 24 มาประยุกต์ใช้กับรุ่นนี้], เบอร์เจส, รูตัน, กันเนอร์, บาร์เกอร์, บอนแฮม, ดีลทรี, เป็นต้น

GSAM 104ข้อความในฮอลแลนด์

GSAM 104.1หลักคำสอนเกี่ยวกับการเสด็จมาครั้งที่สองได้รับการประกาศในฮอลแลนด์โดย เฮนเซเปเตอร์ ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นนักเทศน์ที่มีความสามารถที่สุดในประเทศนั้นในขณะนั้น เขาเป็นผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์หลวงที่กรุงเฮก ตามการแต่งตั้งของกษัตริย์ ในจดหมายที่เขียนถึงบรรณาธิการของนิตยสาร Midnight Cry เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1844 เขากล่าวถึงตัวเองว่า ความสนใจของเขาต่อเรื่องนี้ถูกดึงดูดครั้งแรกจากความฝันที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง เขาได้ศึกษาพระคัมภีร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ และในปี ค.ศ. 1830 ได้ออกพิมพ์หนังสือเล่มเล็กที่อธิบายหลักคำสอนนี้ ในปี ค.ศ. 1841 เขาได้ออกพิมพ์หนังสือเล่มเล็กอีกเล่มเกี่ยวกับวันสิ้นโลก ในจดหมายฉบับเดียวกันนั้น เขากล่าวว่าข้อมูลแรกที่เขาได้รับเกี่ยวกับวิลเลียม มิลเลอร์ และผู้อื่นที่ประกาศอย่างเปิดเผยเกี่ยวกับหลักคำสอนว่าพระคริสต์จะเสด็จมาในไม่ช้า คือในปี ค.ศ. 1842 จากการสนทนากับชายคนหนึ่งที่เดินทางจากอเมริกาไปยังฮอลแลนด์

GSAM 104ข้อความในดินแดนทาร์ทารี

GSAM 104.2ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1821 หลักคำสอนเกี่ยวกับการเสด็จมาของพระเจ้าได้รับการเชื่อและสอนในดินแดนตาตาร์แล้ว ในช่วงเวลานั้น มีมิชชันนารีชาวไอริชถูกส่งไปยังประเทศนั้น และนักบวชตาตาร์คนหนึ่งได้ถามเขาว่า “พระคริสต์จะเสด็จมาครั้งที่สองเมื่อใด?” เขาตอบว่าเขาไม่ทราบเรื่องนั้นเลย ซึ่งทำให้นักบวชรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งกับคำตอบเช่นนั้นจากผู้เผยแผ่ศาสนาที่มาเพื่อสอนหลักคำสอนในพระคัมภีร์ และกล่าวว่าเขาคิดว่า “ทุกคนที่มีพระคัมภีร์น่าจะรู้เรื่องนี้” นักบวชจึงแสดงความคิดเห็นของเขา โดยกล่าวว่าเขาคิดว่าพระคริสต์จะเสด็จมาประมาณปี ค.ศ. 1844 ข้อเท็จจริงนี้ปรากฏในนิตยสาร Irish Magazine ปี ค.ศ. 1821

GSAM 104ข้อความในอเมริกา อินเดีย และทวีปยุโรป

GSAM 104.3ในหนังสือ Advent Tracts, เล่ม 2, หน้า 135, ปี ค.ศ. 1844, มูแรนต์ บร็อค จากประเทศอังกฤษกล่าวว่า:—

GSAM 105.1“ไม่ใช่เพียงในสหราชอาณาจักรเท่านั้นที่มีความคาดหวังว่าผู้ไถ่จะกลับมาในไม่ช้า และเสียงเตือนภัยถูกยกขึ้น แต่ยังเกิดขึ้นในอเมริกา อินเดีย และทวีปยุโรปด้วย ในอเมริกา มีนักเทศน์ประมาณสามร้อยคนที่กำลังประกาศ ‘ข่าวประเสริฐเรื่องอาณาจั​กรนี้’ ในขณะที่ในประเทศนี้ มีนักบวชของคริสตจักรอังกฤษประมาณเจ็ดร้อยคนที่กำลังส่งเสียงเตือนภัยเดียวกัน”

GSAM 105ถึงทุกท่าเรือทั่วโลก

GSAM 105.2อี. อาร์. พินนีย์ จากเมืองเซเนกาฟอลส์ รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเป็นนักเทศน์แบ๊บติสต์ผู้อุทิศชีวิตเพื่อประกาศหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาครั้งที่สอง ในหนังสือ Exposition of Matthew 24 หน้า 8, 9 ได้กล่าวว่า:—

GSAM 105.3“ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1842 ก็ได้มีการส่งสิ่งพิมพ์เกี่ยวกับการเสด็จมาครั้งที่สองไปยังทุกสถานีมิชชันนารีในยุโรป เอเชีย แอฟริกา และอเมริกา ทั้งสองฝั่งของเทือกเขาร็อกกี้.... ผู้บัญชาการเรือและลูกเรือของเราเล่าว่า พวกเขาไม่เคยแวะที่ท่าเรือใดที่ยังไม่มีการประกาศนี้มาก่อน และมักมีผู้สอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้กับพวกเขาอยู่เสมอ”

GSAM 105สามพันคนที่ประกาศข่าวสาร

GSAM 105.4ศิษยาภิบาล จี. ดับเบิลยู. มิตเชล จากเมือง เซนส์วิลล์ รัฐโอไฮโอ ซึ่งเป็นศิษยาภิบาลอีกท่านที่ได้ประกาศหลักคำสอนนี้ด้วยตนเอง ได้กล่าวกับผู้เขียนในการสนทนาที่เมือง นวร์ก รัฐโอไฮโอ วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1894 ว่า ศาสนาจารย์ วิลเลียม มิลเลอร์ ได้บอกเขาในการสนทนาที่เมืองแมคคอนเนลส์วิลล์ รัฐโอไฮโอ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1844 ว่า เขามี “ชื่อและที่อยู่ของนักบวชสามพันคนในส่วนต่าง ๆ ของโลกที่กำลังประกาศว่า ‘จงยำเกรงพระเจ้า และถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ เพราะถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว’ โดยส่วนใหญ่ของพวกเขาอยู่ในอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักร”

GSAM 105.5วิลเลียม มิลเลอร์ เมื่อกล่าวถึงการแพร่กระจายอย่างกว้างขวางของ “เสียงร้อง” นี้ ได้กล่าวว่า:—

GSAM 105.6“ในทุกมุมโลก มีหนึ่งหรือสองคนที่ได้ประกาศข่าวนี้ และทุกคนต่างเห็นพ้องกันเกี่ยวกับเวลา — วอลฟ์จากเอเชีย; เออร์วิง ซึ่งเคยอยู่ในอังกฤษ; เมสันจากสกอตแลนด์; เดวิสจากเซาท์แคโรไลนา; และยังมีอีกจำนวนมากในภูมิภาคนี้ ที่กำลังหรือเคยประกาศคำร้องนี้”¹¹

GSAM 106Voice of Elijah ของฮัทชินสันถูกส่งไปทั่ว

GSAM 106.1ศาสนาจารย์ อาร์. ฮัทชินสัน ในปี ค.ศ. 1837 ถูกส่งจากอังกฤษมาในฐานะผู้เผยแผ่ศาสนาเวสลีย์ไปยังแคนาดา เขาตั้งถิ่นฐานลงที่มอนทรีออลในที่สุด เขามีเครือข่ายความสัมพันธ์ที่กว้างขวางในประเทศต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 1843 และ 1844 เขาได้ออกนิตยสารชื่อ Voice of Elijah ซึ่งในนั้นเขาได้กล่าวถึงหลักคำสอนเกี่ยวกับการเสด็จมา เนื่องจากมีทางเข้าถึงเรือเดินทะเลไปยังประเทศต่าง ๆ ได้อย่างสะดวก และได้รับสิทธิพิเศษในการส่งนิตยสารของเขาในปริมาณมากโดยไม่ต้องเสียค่าส่ง เขาจึงส่งนิตยสารเหล่านี้ในปริมาณมากไปยังทุกมุมโลก เขาได้กล่าวถึงงานของตนเองว่า เขาได้ส่งนิตยสารเหล่านี้ไปอย่างฟรีๆ ไปยังโนวาสโกเชีย นิวบรันสวิก นิวฟันด์แลนด์ อังกฤษ ไอร์แลนด์ สกอตแลนด์ เวลส์ ฝรั่งเศส เยอรมนี คอนสแตนติโนเปิล โรม และทุกส่วนของราชอาณาจักรบริติชและอาณานิคมของมัน

GSAM 106ในหมู่เกาะแซนด์วิช

GSAM 106.2ในนิตยสาร Midnight Cry ฉบับวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1843 มีจดหมายจากนาง โอ. เอส. เบิร์นแฮม จากเมืองคาโลอา เกาะคาไว หมู่เกาะแซนด์วิช เธอและสามีเป็นครูสอนหนังสือที่นั่น ทั้งคู่ได้ยอมรับและประกาศหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์ที่นั่น และมีกลุ่มผู้เชื่อมาร่วมนมัสการกับพวกเขาบนเกาะนั้น

GSAM 106การเปรียบเทียบข้อความนี้กับข้อความของยอห์นผู้บัพติศมา

GSAM 106.3ดังนั้น เราจึงเห็นว่าหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาของพระคริสต์ได้รับการประกาศในขอบเขตที่เพียงพออย่างยิ่งที่จะเป็นไปตามคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์เกี่ยวกับเรื่องนี้

GSAM 106.4ข้อความที่จะประกาศการเสด็จมาครั้งแรกของพระคริสต์ได้ถูกกล่าวไว้โดยผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ด้วยคำเหล่านี้: “เสียงผู้ร้องในถิ่นทุ​รกันดารว่า ‘จงเตรียมมรรคาแห่งพระเยโฮวาห์ จงทำทางหลวงสำหรับพระเจ้าของเราให้ตรงไปในทะเลทราย หุบเขาทุกแห่งจะถูกยกขึ้น ​ภู​เขาและเนินทุกแห่งจะให้ต่ำลง ทางคดจะกลายเป็นทางตรง และที่ขรุขระจะกลายเป็​นที่​ราบ​ และจะเผยสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ และบรรดาเนื้อหนังจะได้​เห็นด้วยกัน เพราะพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์ตรัสไว้​แล้ว​’”¹² คำพยากรณ์นี้ได้สำเร็จลุล่วงผ่านงานของ “ยอห์นผู้​ให้​รับบัพติศมา มาประกาศในถิ่นทุ​รกันดารแคว้นยูเดีย ​กล่าวว่า​ ‘ท่านทั้งหลายจงกลับใจเสียใหม่ เพราะว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์มาใกล้​แล้ว​’”¹³

GSAM 107.1ชายผู้นี้เพียงคนเดียว ตลอดระยะเวลาหกเดือนแห่งการรับใช้ในดินแดนยูเดียเพียงแห่งเดียว ได้ทำให้คำพยากรณ์อันน่าอัศจรรย์นี้สำเร็จลุล่วง แม้ว่าคำพยากรณ์นี้จะจำกัดงานของยอห์นทั้งในด้านเวลาและสถานที่ แต่คำพยากรณ์ที่เกี่ยวข้องกับการประกาศการเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซูนั้นไม่เป็นเช่นนั้น เพราะงานนั้นจะต้องมี “เสียงร้องอันดังกึกก้อง” และขยายไปทั่วโลก

GSAM 107.2ดังนั้น เมื่อพิจารณาจากข้อเท็จจริงที่นำเสนอแล้ว จะเห็นได้ว่าคำพยากรณ์เกี่ยวกับข่าวสารการเสด็จมาได้สำเร็จลุล่วงอย่างแม่นยำเพียงใด เวลาของพระเจ้าได้มาถึงแล้วสำหรับการสอนอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อ สำหรับการประกาศครั้งแรกของข่าวสารทูตสวรรค์องค์แรก และพระองค์ได้ทรงตั้งผู้ส่งสารของพระองค์ขึ้นเพื่อประกาศเสียงร้องนี้ไปยังทุกชาติ ทุกชนชาติ และทุกภาษา