บทที่ 2 — แผนการช่วยกู้ที่เปิดเผย

GSAM 38.1“ความหวังที่​ถู​กหน่วงไว้​ทำให้​ใจเจ็บช้ำ ​แต่​ความปรารถนาที่สำเร็จแล้วเป็นต้นไม้​แห่​งชีวิต”¹ “เพราะพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สดังนี้​ว่า​ ​อี​กสักหน่อย เราจะเขย่าท้องฟ้าและโลก ทะเลและแผ่นดินแห้ง ​อี​กครั้งหนึ่ง เราจะเขย่าประชาชาติ​ทั้งสิ้น​ เพื่อความปรารถนาของประชาชาติทั้งสิ้นจะได้​เข้ามา​ เราจะบรรจุนิเวศนี้​ให้​เต็​มด้วยสง่าราศี พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สดังนี้​แหละ”²

GSAM 38.2ตั้งแต่เวลาที่อาดัมถูกขับออกจากสวนเอเดนและต้นชีวิต คำพูดที่กล่าวกับซาตานเกี่ยวกับเชื้อสายของหญิง—“เชื้อสายของนางจะกระทำให้หัวของเจ้าฟกช้ำ”—ได้ให้ความหวังว่ามารร้ายจะถูกปราบปรามอย่างสิ้นเชิง แผนการอันเจ้าเล่ห์ของเขาจะถูกทำลายลง และมนุษย์จะได้กลับคืนสู่ต้นชีวิต ผู้ที่ทุกคนรอคอย—เชื้อสายที่สัญญาไว้—จึงกลายเป็น “ความปรารถนาของประชาชาติทั้งสิ้น”

GSAM 38.3ในคำอ้างอิงจากหนังสือฮักกัยข้างต้น ดูเหมือนว่าการมาของผู้เป็นที่ปรารถนานี้เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาที่พระเจ้าจะทรงสั่นสะเทือนทั้งสวรรค์และแผ่นดินโลก เปาโล เมื่อเขียนจดหมายถึงชาวฮีบรู ได้วางเหตุการณ์การสั่นสะเทือนนั้นไว้ในอนาคต โดยกล่าวว่า “‘อี​กครั้งหนึ่งเราจะกระทำให้หวาดหวั่นไหว ​มิใช่​​แผ่​นดินโลกแห่งเดียว ​แต่​ทั้งสวรรค์​ด้วย​’ และพระดำรัสที่ตรัสไว้​ว่า​ ‘​อี​กครั้งหนึ่ง’ ​นั้น​ แสดงว่าสิ่งที่หวั่นไหวนั้นจะถูกกำจัดเสีย เหมือนกับสิ่งที่ทรงสร้างให้​มี​​ขึ้น​ ​เพื่อให้​​สิ่งที่​ไม่​หวั่นไหวคงเหลืออยู่ ​เหตุ​​ฉะนั้น​ ครั้นเราได้อาณาจักรที่​ไม่​หวั่นไหวมาแล้ว ​ก็​​ให้​เรารับพระคุ​ณ​ เพื่อเราจะได้​ปฏิบัติ​พระเจ้าตามชอบพระทัยของพระองค์ ด้วยความเคารพและยำเกรง”³ คำพูดนี้เกี่ยวกับการสั่นสะเทือนครั้งเดียวที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ดูเหมือนจะเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการสถาปนาอาณาจักรของพระเจ้าในขั้นสุดท้าย ภายใต้พระคริสต์ ผู้เป็น เชื้อสายที่ทรงสัญญาไว้ และ “ความปรารถนาของทุกชาติ”

GSAM 39.1การฟื้นฟูที่จะสำเร็จผ่านทางพระคริสต์สามารถมองเห็นได้ชัดเจนในยุคสุดท้ายนี้ โดยทุกคนที่มีพระคัมภีร์ทั้งเล่มเปิดอยู่ตรงหน้า แต่ในสมัยโบราณนั้นไม่เป็นเช่นนั้น พระวจนะของพระเจ้าได้มาถึงพวกเขา “ข้​อบังคับซ้อนข้​อบังคับ ข้​อบังคับซ้อนข้​อบังคับ เป็นบรรทัดซ้อนบรรทัด บรรทัดซ้อนบรรทัด ​ที่นี่​​นิด​ ​ที่​นั่นหน่อย”⁴ ดังนั้น ในการเปิดเผยแผนการความรอดแก่พวกเขา ก็เหมือนกับทางของคนชอบธรรม “เหมือนแสงอรุ​ณ​ ซึ่งฉายสุกใสยิ่งขึ้นๆจนเต็มวัน”⁵ ดังนั้น จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่งที่จะติดตามอย่างสั้นๆ ถึงการเปิดเผยแผนการนั้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปแก่ประชากรโบราณของพระองค์

GSAM 39การล่าช้าที่ยังไม่ถูกเปิดเผยตั้งแต่แรก

GSAM 39.2พระเจ้าไม่ได้ทำให้ความหวังของพวกเขาต้องรอคอยทันที จนทำให้ใจพวกเขาเจ็บปวด โดยการเปิดเผยให้พวกเขาทราบว่า ต้องรออีกหลายร้อยปี ก่อนที่ความหวังของพวกเขาจะถึงจุดสมบูรณ์ใน เชื้อสายที่ทรงสัญญาไว้ จากข้อเท็จจริงที่บันทึกไว้ เราสามารถสรุปได้ว่า พวกเขาถูกให้คิดว่า ลูกคนแรกที่เกิดมาจะเป็น เชื้อสาย นั้น และว่าในไม่ช้านี้ สวนเอเดนจะถูกฟื้นฟูขึ้นด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง และพวกเขาจะได้เข้าถึงต้นไม้แห่งชีวิตอีกครั้ง เมื่อคาอินเกิด เอวาได้ร้องขึ้นว่า “ข้าพเจ้าได้รับชายคนหนึ่งจากพระเยโฮวาห์”⁶ นักวิชาการภาษาฮีบรูบางคนยืนยันว่า หากแปลข้อความนี้อย่างตรงตัวและครบถ้วน จะอ่านได้ว่า “ฉันได้ผู้ชาย คือพระเจ้าแล้ว” นั่นคือ นี่คือ เชื้อสาย ที่จะทำภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการปราบปรามซาตาน ไม่มีบันทึกว่าเอวาได้กล่าวคำใดเช่นนี้เมื่ออาเบลเกิดมา เธออาจคิดได้ — และโดยธรรมชาติก็ย่อมคิด — ว่าลูกคนแรกคือผู้ที่มาเพื่อทำให้คำสัญญาเป็นจริง ความหวังของเธอต้องพังทลายลง และแม้กระทั่งดับสูญไป เมื่อเห็นนิสัยของคาอินพัฒนาขึ้น และเธอได้เห็นทางเดินชั่วร้ายของเขาที่ในที่สุดนำไปสู่การฆ่าน้องชายของเขา ก่อนที่อาเบลจะถูกฆ่า พวกเขาย่อมได้รับแสงสว่างและความรู้บางอย่างเกี่ยวกับการถวายเครื่องบูชาในอนาคตที่จะกระทำเพื่อพวกเขา; เพราะอาเบล ตามคำสั่งจากพระเจ้า ได้นำลูกแกะมาถวายเป็นเครื่องบูชา ส่วนคาอิน ซึ่งได้รับการสอนเช่นเดียวกับน้องชายของเขา ได้นำผลผลิตจากดินมาถวาย และสิ่งนี้ยังผสมผสานกับจิตวิญญาณแห่งความโกรธและความอิจฉาด้วย เครื่องบูชาของอาเบลได้รับการยอมรับมากกว่าของคาอิน เพราะมันถูกถวาย “ด้วยความเชื่อ” และเกี่ยวกับเรื่องนี้ เปาโลได้เขียนว่า “ตายแล้​วท่านก็ยังพู​ดอยู่”⁷

GSAM 40เซทคือ เชื้อสาย หรือไม่?

GSAM 40.1หลังการตายของอาเบล เซทได้เกิดมา ซึ่งทำให้ความหวังฟื้นคืนมา “เพราะพระเจ้า” เอวากล่าว “ทรงโปรดให้ข้าพเจ้ามีเชื้อสายอีกคนหนึ่งแทนอาแบล ​ผู้​ซึ่งถูกคาอินฆ่าตาย”⁸ หลังจากนั้น เซทจึงถูกนับอยู่ในสายเชื้อสายจากอาดัม (ดู ปฐมกาล 5:3) ส่วนคาอิน ผู้เป็นบุตรหัวปีที่แท้จริง กลับไม่ถูกนับอยู่ในสายเชื้อสายนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าเอวาคิดว่าเซทคือ เชื้อสาย ที่ถูกสัญญาไว้แล้ว จากบันทึกปรากฏว่า หลังจากเซทเกิด มนุษย์เริ่มเรียกตัวเองด้วยพระนามของพระเจ้า (ดูหมายเหตุริมหน้าในปฐมกาล 4:26) บางทีพวกเขาทำเช่นนี้เพราะสันนิษฐานว่าเซทคือผู้ที่จะเป็นผู้ปกครองสูงสุด คือพระเจ้า และจะโค่นล้มอำนาจที่ซาตานยึดครองไว้

GSAM 40ความหวังที่มุ่งเน้นไปที่โนอาห์

GSAM 40.2ในบันทึกเหตุการณ์สั้นๆ ตั้งแต่สมัยอาดัมจนถึงการเกิดของโนอาห์ มีข้อมูลเพียงเล็กน้อยนอกเหนือจากลำดับวงศ์ตระกูลของมนุษยชาติ เมื่อโนอาห์ (“ผู้ชอบธรรม” หมายเหตุ) เกิดขึ้น ความหวังก็ผุดขึ้นอีกครั้ง และผู้คนกล่าวว่า “คนนี้จะเป็​นที่ปลอบประโลมใจเราเกี่ยวกับการงานของเรา และความเหนื่อยยากของมือเรา เพราะเหตุ​แผ่​นดิ​นที่พระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสาปแช่งนั้น”⁹ พระวจนะของพระเจ้าไม่ได้กล่าวถึงว่าพวกเขาคาดหวังความปลอบประโลมนั้นด้วยวิธีใด หรือทางใด แต่ความหวังที่พวกเขามีคือคำสาปบนแผ่นดินโลกนั้นจะได้รับการบรรเทาลงด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ความรู้เกี่ยวกับความชั่วร้ายที่มีอยู่ในสมัยโนอาห์ เมื่อมนุษย์ได้ทำให้โลกเต็มไปด้วยบาปและความรุนแรงจนเผ่าพันธุ์มนุษย์จะถูกกวาดล้างจากโลกด้วยน้ำท่วม และมีเพียงโนอาห์และครอบครัวของเขาเท่านั้นที่รอดพ้นจากความพินาศ; รวมถึงความจริงที่ว่าเขาต้องใช้เวลาหนึ่งร้อยยี่สิบปีเพื่อเตือนโลกถึงความพินาศที่กำลังจะมาถึง ทั้งหมดนี้ล้วนถูกปิดบังจากพวกเขา

GSAM 41การสร้างบาเบล

GSAM 41.1หลังน้ำท่วม ผู้คนได้รับคำสั่งผ่านโนอาห์ให้เพิ่มจำนวนจนเต็มแผ่นดินโลก แต่เมื่อพวกเขาเริ่มเพิ่มจำนวนขึ้น พวกเขาก็ปฏิเสธแผนการของพระเจ้าที่จะปกครองพวกเขา นิมโรดได้ก่อตั้งราชอาณาจักรบาเบล (ซึ่งต่อมาเรียกว่าบาบิโลน เป็นรัฐบาลแรกบนแผ่นดินโลก)¹⁰ ไม่นานหลังจากนั้น ผู้คนก็เริ่มสร้างหอคอยบาเบล เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตนเอง และเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกกระจายไปทั่วโลก ซึ่งขัดแย้งกับสิ่งที่พระเจ้าได้สอนพวกเขาผ่านทางโนอาห์ แทนที่จะรอคอยอย่างอดทนให้พระเจ้าทรงบรรลุพระประสงค์ของพระองค์ พวกเขากลับดำเนินการด้วยตนเอง จนกระทั่งพระเจ้าทรงทำให้ภาษาของพวกเขาสับสน และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงถูกกระจายไปทั่วโลก

GSAM 41อับราฮัม ผู้จะได้รับมรดกโลก

GSAM 41.2เมื่อติดตามบันทึกสั้นๆ นี้จนถึงรุ่นที่สิบจากโนอาห์ เราพบการเรียกอับราฮัม ซึ่งพระเจ้าตรัสกับเขาว่า “แผ่นดินทั้งหมดซึ่งเจ้าเห็นนี้เราจะยกให้​เจ้​าและเชื้อสายของเจ้าตลอดไปเป็นนิตย์ เราจะกระทำให้เชื้อสายของเจ้าเหมือนอย่างผงคลี​ดิน​ ดังนั้นถ้าผู้ใดสามารถนับผงคลี​ดิ​นได้​ก็​จะนับเชื้อสายของเจ้าได้​เช่นกัน​ จงลุกขึ้นเดินไปทั่วแผ่นดินทางด้านยาวด้านกว้าง เพราะเราจะยกให้​เจ้า”¹¹ แม้จะมีคำสัญญาต่ออับราฮัมว่าเขาจะได้ครอบครองแผ่นดินนี้ แต่พระเจ้าก็ทรงรับรองกับเขาว่าเขาจะต้องตาย เปาโลกล่าวว่าเขาได้ออกไปยัง “ที่ซึ่งท่านจะรับเป็นมรดก”¹² คำถามเกี่ยวกับการเป็นจริงของคำสัญญานี้ได้ถูกชี้แจงให้อับราฮัมเข้าใจอย่างชัดเจนโดยไม่ต้องสงสัยในนิมิตจากพระเจ้า เพราะเขา “ได้คอยอยู่เพื่อจะได้เมืองที่​มี​​ราก​ ซึ่งพระเจ้าเป็นนายช่างและเป็นผู้ทรงสร้างขึ้น”¹³ ในโรม 4:13 ระบุว่าคำสัญญานั้นคือ “ที่​ว่าจะได้ทั้งพิภพเป็นมรดก” ไม่ใช่ในสภาพปัจจุบัน แต่เร็วหรือช้า หลังจากที่เขาจะฟื้นคืนชีพอีกครั้ง

GSAM 42.1จากมุมมองของมนุษย์ อับราฮัมไม่สามารถเข้าใจได้ว่า เชื้อสาย ที่ถูกสัญญาไว้นั้นจะเป็นลูกหลานของเขาเองได้อย่างไร ดังนั้น เขาจึงเสนอให้เรียกเอลีเอเซอร์ ผู้จัดการของเขา เป็น เชื้อสาย นั้น แต่พระเจ้าตรัสว่า ไม่ใช่เช่นนั้น แต่จะเป็นผู้ที่ “จะออกมาจากบั้นเอวของเจ้า” บัดนี้ พระเจ้าเริ่มเปิดเผยให้เขาทราบว่า งานสุดท้ายของลูกหลานเขาจะไม่สำเร็จในทันที พระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “เชื้อสายของเจ้าจะเป็นคนต่างด้าวในแผ่นดิ​นที่​ไม่ใช่​ของพวกเขาและจะรับใช้พวกนั้น พวกนั้นจะกดขี่ข่มเหงพวกเขาสี่ร้อยปี.... เจ้​าจะไปตามบรรพบุรุษของเจ้าโดยผาสุก ในเวลาชรามากเจ้าจะถูกฝังไว้”¹⁴

GSAM 42.2ภรรยาของอับราฮัมได้เสนอแผนการที่ขาดความรอบคอบเพื่อเร่งให้คำสัญญาเป็นจริง; แต่หลังจากที่อิสอัคเกิดมา ซึ่งเป็นบุตรแท้ของอับราฮัมและซาราห์ ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา พระเจ้าได้ตรัสเกี่ยวกับอิชมาเอลและแม่ของเขาคือฮาการ์ว่า “ไล่​ทาสหญิงคนนี้กับบุตรชายของนางไปเสียเถิด”

GSAM 42.3ในการทดสอบความเชื่อของอับราฮัมผ่านการถวายอิสอัคเป็นเครื่องบูชาบนแท่นบูชา เขาได้เรียนรู้บทเรียนเกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพของผู้ตาย มีคำกล่าวถึงเขาว่า “เชื่อว่าพระเจ้าทรงฤทธิ์สามารถให้อิสอัคเป็นขึ้นมาจากความตายได้ และท่านได้รับบุตรนั้นกลับคืนมาอีก ประหนึ่งว่าบุตรนั้นเป็นขึ้นมาจากตาย”¹⁵

GSAM 42เชื้อสายที่แท้จริง

GSAM 42.4อับราฮัมเคยได้รับคำสอนว่า เชื้อสาย ที่แท้จริง ซึ่งทุกชาติจะได้รับพรผ่านทางเขา แม้จะเป็นลูกหลานของเขาตามเนื้อหนัง แต่ในความเป็นจริงแล้ว เชื้อสาย นั้นคือพระคริสต์ของพระเจ้า เพราะพระเจ้าไม่ได้ตรัสกับเขาว่า “‘และแก่เชื้อสายทั้งหลาย’ เหมือนอย่างกับว่าแก่คนมากคน ​แต่​เหมือนกับว่าแก่คนผู้​เดียว​ ‘และแก่เชื้อสายของท่าน’ ซึ่งเป็นพระคริสต์”¹⁶ อัครทูตเปาโลกล่าวถึงเรื่องนี้ว่า “พระคัมภีร์นั้​นรู้ล่วงหน้าว่า พระเจ้าจะทรงให้​คนต่างชาติ​เป็นคนชอบธรรมโดยความเชื่อ จึงได้ประกาศข่าวประเสริฐแก่อับราฮั​มล่วงหน้าว่า ‘​ชนชาติ​ทั้งหลายจะได้รับพระพรเพราะเจ้า’”¹⁷ คำสัญญาที่ให้แก่อับราฮัมได้รับการต่ออายุให้แก่อิสอัคและเชื้อสายของเขา¹⁸ และแก่ยาโคบด้วย¹⁹

GSAM 42.5เนื่องจากยาโคบมีลูกชายสิบสองคน จึงเกิดคำถามขึ้นโดยธรรมชาติว่า สายเลือดของเชื้อสายที่แท้จริง จะสืบย้อนผ่านใคร? ในคำพยานที่ได้รับแรงบันดาลใจจากพระเจ้า ซึ่งยาโคบได้กล่าวถึงลูกชายของเขา เรื่องนี้ได้ถูกตัดสินไว้แล้วว่า “ธารพระกรจะไม่ขาดไปจากยูดาห์ หรือผู้ทรงตั้งพระราชบัญญั​ติ​จะไม่ขาดไปจากหว่างเท้าของเขา จนกว่าชีโลห์จะมา และชนชาติทั้งหลายจะรวบรวมเข้ากับผู้​นั้น”²⁰ เพื่อเป็นการเติมเต็มคำพยากรณ์นี้ ควรสังเกตไว้ที่นี่ว่า ชาวอิสราเอล แม้จะต้องอยู่ภายใต้การปกครองของชาติต่าง ๆ ก็ได้รับอนุญาตให้ตั้งสภาซานเฮดรินของตนเอง ดังนั้น ยูดาห์ — เผ่าของชาวยิวที่ได้รับการตั้งชื่อตามยูดาห์ — จึงมีเสียงในการปกครองของพวกเขา จนกระทั่งชิโลห์ (พระคริสต์) มาถึงจริง ๆ

GSAM 43ช่วงเวลาที่ยังไม่เปิดเผย

GSAM 43.1บรรพบุรุษมีความรู้บางส่วนเกี่ยวกับการฟื้นฟูและเชื้อสายที่สัญญาไว้ แต่ว่าเมื่อใดหรืออีกนานเท่าใดก่อนที่พระองค์จะเสด็จมา ยังคงเป็นความลับที่ซ่อนเร้นจากพวกเขา เมื่อลูกหลานของยาโคบเพิ่มจำนวนขึ้นในอียิปต์ และฟาโรห์ชาวอัสซีเรีย (อิสยาห์ 52:4) — ผู้ “มิ​ได้​​รู้​จั​กกับโยเซฟ” —²¹ กดขี่พวกเขา จิตใจของพวกเขาก็หันกลับไปคิดถึง 400 (จริง ๆ คือ 430) ปี ที่ได้กล่าวกับอับราฮัมว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความทุกข์ยากและการอาศัยอยู่เป็นชาวต่างถิ่น โดยหวังว่าการปลดปล่อยจากสิ่งเหล่านี้จะนำพาไปสู่มรดกที่สัญญาไว้

GSAM 43.2เมื่อโมเสสเกิดมา พ่อแม่ของเขาเห็นว่า “เป็นเด็​กรู​ปงาม”²² คงมีแสงสว่างถูกประทานให้พวกเขาว่า เขาจะกลายเป็นผู้ปลดปล่อยอิสราเอลจากความเป็นทาสที่โหดร้าย ภายใต้การนำของพระเจ้า ไม่สงสัยเลยว่าความรู้นี้ได้ถูกถ่ายทอดให้โมเสส; เพราะเมื่อเขาอายุ 40 ปี เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะไปร่วมกับชาวอิสราเอลที่ถูกกดขี่ และทนทุกข์ทรมานร่วมกับพวกเขา แทนที่จะถูกเรียกว่าลูกชายของลูกสาวฟาโรห์และทายาทบัลลังก์อียิปต์²³ และเมื่อเขาเริ่มทวงถามเพื่อประชาชนของเขา และเพื่อปกป้องพวกเขา เขาได้ฆ่าชาวอียิปต์คนหนึ่ง เขาจึงประหลาดใจอย่างยิ่งที่พวกเขาไม่รู้จักงานของเขา; “ด้วยคาดว่าญาติ​พี่​น้องคงเข้าใจว่า พระเจ้าจะทรงช่วยเขาให้รอดด้วยมือของตน”²⁴

GSAM 44.1เมื่อถึงเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดให้ชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ พวกเขาก็ออกเดินทาง และในเวลาที่ได้รับการพยากรณ์ไว้จนถึงวันนั้นเอง อพยพ 12:40, 41 พวกเขาไม่อาจถือว่าโมเสสเป็นผู้ปกครองสุดท้ายของพวกเขาและเชื้อสายที่ได้รับการสัญญาไว้ได้ เพราะเขาเป็นชนเผ่าเลวี และยาโคบในคำพยากรณ์ที่ได้รับแรงบันดาลใจไม่ได้ประกาศไว้หรือว่า ยูดาห์จะเป็นผู้ปกครองของพวกเขาจนกว่าชิโลห์จะมา?

GSAM 44“ข้าพเจ้าจะเห็นเขา ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างเดี๋ยวนี้”

GSAM 44.2เมื่อชาวอิสราเอลกำลังเดินทางไปยังคานาอัน บาลาค กษัตริย์แห่งโมอับ (ผู้สืบเชื้อสายจากโลท) ได้เรียกบาลาอัมมาเพื่อสาปแช่งอิสราเอล แต่พระเจ้าได้เปลี่ยนคำสาปนั้นให้เป็นคำอวยพร ซึ่งทำให้พวกเขาได้รับแสงสว่างเพิ่มเติม เพื่อขจัดความคิดที่ว่า การปลดปล่อยครั้งสุดท้ายจากการยึดครองของซาตานจะเกิดขึ้นทันทีเมื่อพวกเขาเข้าสู่คานาอัน คำบรรยายในพระคัมภีร์เกี่ยวกับเรื่องนี้ระบุว่า บาลาอัม ในนิมิตจากพระเจ้า ได้กล่าวว่า “ข้าพเจ้าจะเห็นเขา ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างเดี๋ยวนี้ ข้าพเจ้าจะดู​เขา​ ​แต่​​ไม่ใช่​อย่างใกล้ๆนี้ ดาวดวงหนึ่งจะเดินออกมาจากยาโคบ และธารพระกรอันหนึ่งจะขึ้นมาจากอิสราเอล จะตีเขตแดนของโมอับและทำลายบรรดาลูกหลานของเชท”²⁵

GSAM 44.3ลูกหลานอันมากมายมหาศาลที่สืบเชื้อสายจากอับราฮัมนี้ เปาโลได้กล่าวถึงไว้ดังนี้: “เหตุ​​ฉะนั้น​ คนเป็​นอันมากดุจดาวในท้องฟ้า และดุจเม็ดทรายที่ทะเลซึ่งนับไม่​ได้​​ได้​บังเกิดแต่ชายคนเดียว และชายคนนั้​นก็​เท่​ากับคนที่ตายแล้วด้วย บรรดาคนเหล่านี้​ได้​ตายไปในระหว่างที่เชื่ออยู่ ยังไม่​ได้​รับผลตามพระสัญญาทั้งหลายนั้น ​แต่​​ได้​แลเห็นพระสัญญาแต่​ไกล​ ​ก็​​เชื่อมั่นและต้อนรับพระสัญญาเหล่านั้นไว้ และได้ยอมรับว่าเขาทั้งหลายเป็นคนต่างด้าวและเป็นผู้สัญจรอยู่ในแผ่นดินโลก”²⁶

GSAM 44.4ใจของอิสราเอลไม่จำเป็นต้องท้อแท้หรือสิ้นหวังจากคำพยากรณ์ของบาลาอัมว่า การบรรลุถึงความหวังของพวกเขา “ไม่ใช่ตอนนี้” และ “ยังไม่ใกล้” เพราะพระเจ้า ก่อนคำพยากรณ์นี้ไม่นาน ได้ทรงสัญญาด้วยชีวิตของพระองค์เองว่า สถานะอันรุ่งโรจน์นั้นจะมาถึงในที่สุด ผ่านทางโมเสส พระองค์ตรัสว่า “แต่​​แท้จริง​ เรามี​ชี​วิตอยู่​แน่​​ฉันใด​ และบรรดาโลกจะเต็มไปด้วยสง่าราศีของพระเยโฮวาห์​แน่​​ฉันใด”²⁷ ในสมัยของผู้เผยพระวจนะฮาบากุก 863 ปีต่อมา ความจริงเดียวกันนี้ถูกกล่าวซ้ำอีกครั้ง แต่ถูกกล่าวถึงในฐานะเหตุการณ์ที่ยังมาไม่ถึง: “เพราะว่าพิภพจะเต็มไปด้วยความรู้ในเรื่องสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ดังน้ำที่เต็มทะเล”²⁸

GSAM 45พิธีในสถานบริสุทธิ์เป็นแบบอย่างของสถานบริสุทธิ์ที่แท้จริง

GSAM 45.1เมื่อพระเจ้าทรงนำชนชาติอิสราเอลออกจากอียิปต์ พระองค์ได้ประกาศพระบัญญัติทางศีลธรรมของพระองค์ต่อหน้าทั้งค่าย และประทานสำเนาของบัญญัติเหล่านั้นบนหิน ซึ่งพระองค์ทรงสลักด้วยนิ้วมือของพระองค์เอง เพื่อให้พวกเขาได้รับการชี้แนะอย่างต่อเนื่องไปยังพระผู้ช่วยให้รอดผู้ซึ่งในที่สุดจะถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชาเพื่อพวกเขา และเพื่อให้บาปของพวกเขาได้รับการชำระล้างด้วยพระโลหิตอันล้ำค่าของพระองค์ พระองค์จึงทรงให้สร้างสถานบริสุทธิ์ขึ้นในถิ่นทุรกันดาร พลับพลานี้ หรือที่เรียกว่าสถานบริสุทธิ์ ในทุกส่วนของการก่อสร้าง โมเสสได้รับคำสั่งให้สร้างให้เหมือนกับแบบที่พระเจ้าทรงแสดงให้เขาเห็นบนภูเขาทุกประการ²⁹ การปรนนิบัติในสถานบริสุทธิ์นี้เป็นเงาของพระราชกิจที่แท้จริงของพระคริสต์ในสถานบริสุทธิ์บนสวรรค์³⁰ ในขณะที่วัตถุประสงค์ของพระเจ้าในการถวายเครื่องบูชาและเครื่องสังเวยในสถานบริสุทธิ์นี้ คือเพื่อรักษาให้มนุษย์เห็นเงาของ “สิ่​งดี​ที่​จะมาภายหน้า”³¹ ความพยายามของซาตานคือการนำประชาชนให้มองไปที่เครื่องบูชาเอง แทนที่จะมองไปที่พระคริสต์และพระราชกิจที่แท้จริงของพระองค์ ซึ่งสิ่งนี้เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น ดังนั้น เขาจึงพยายามนำพวกเขาให้วางใจในผลงานของตนเองเพื่อความรอด

GSAM 45.2พระประสงค์ของพระเจ้าคือที่จะเป็นผู้ปกครองของประชากรของพระองค์ — ชาวอิสราเอล — เพื่อต่อสู้ในสงครามของพวกเขาและพิชิตชนชาติต่าง ๆ พระองค์มีวิธีการปกครองของพระองค์เอง ดังที่แสดงไว้ในข้อความต่อไปนี้: “เมื่อพระองค์​ได้​ทรงล้างผลาญชนเจ็ดชาติออกเสียจากแผ่นดินคานาอันแล้ว ​พระองค์​​ก็​ทรงแบ่งแผ่นดินของชนชาติ​เหล่​านั้นให้เขาโดยการจับสลาก ภายหลังพระองค์ทรงประทานพวกผู้​วินิจฉัยแก่​เขา​ เป็นเวลาประมาณสี่ร้อยห้าสิบปี จนถึงซามูเอลศาสดาพยากรณ์”³²

GSAM 45อิสราเอลเรียกร้องให้มีกษัตริย์

GSAM 45.3เห็นได้ชัดว่าชาวอิสราเอลไม่ชอบวิธีการปกครองของพวกเขาโดยพระเจ้า อย่างไรก็ตาม นั่นคือจุดมุ่งหมายและพระประสงค์ของพระองค์ที่พวกเขาจะเป็นชนชาติพิเศษ ซึ่งแตกต่างจากชนชาติอื่น ๆ รอบข้าง หากพวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์อย่างเคร่งครัด แม้แต่ชนชาติอื่น ๆ ก็จะกล่าวถึงพวกเขาว่า “‘​แน่​​ที​เดียวประชาชาติ​ใหญ่​​นี้​เป็นชนชาติ​ที่​​มี​ปัญญาและความเข้าใจ’ เพราะมี​ประชาชาติ​​ใหญ่​​ชาติ​ใดเล่าซึ่​งมีพระเจ้าอยู่​ใกล้​​ตน​ อย่างกับพระเยโฮวาห์พระเจ้าของพวกเราทรงอยู่​ใกล้​เราในสิ่งสารพัดเมื่อเราร้องทูลต่อพระองค์?”³³

GSAM 46.1ด้วยความไม่พอใจของพวกเขา พวกเขาจึงขอให้ซามูเอลตั้งกษัตริย์ขึ้นปกครองพวกเขา และพระเจ้าตรัสกับซามูเอลว่า “เขาทั้งหลายได้ละทิ้งเรา ​ไม่​​ให้​เราครอบครองเหนือเขา”³⁴ แล้วพวกเขาก็พูดกับซามูเอลอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้นว่า “บัดนี้​ขอท่านได้กำหนดตั้งกษั​ตริ​ย์​ให้​​วินิจฉัยพวกเราอย่างประชาชาติทั้งหลายเถิด”³⁵ ซามูเอลได้อธิบายให้พวกเขาฟังอย่างละเอียดถึงการกดขี่ที่จะเกิดขึ้นกับพวกเขาหากมีกษัตริย์ “แต่​ประชาชนปฏิเสธไม่เชื่อฟังเสียงของซามูเอล เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘เราไม่​ยอม​ ​แต่​เราจะต้องมี​กษัตริย์​ปกครองเรา เพื่อเราจะเป็นเหมือนประชาชาติทั้งหลายด้วย และเพื่อกษั​ตริ​ย์ของเราจะวินิจฉัยเรา และนำหน้าเราไปและรบศึกให้​เรา​’”³⁶

GSAM 46.2ดังนั้น พวกเขาก็มีกษัตริย์ปกครองอยู่ประมาณห้าร้อยปี โดยเริ่มแรกเป็นราชอาณาจักรเดียวภายใต้การปกครองของซาอูล ดาวิด และโซโลมอน จากนั้นจึงแบ่งออกเป็นสองราชอาณาจักร คือ อิสราเอลและยูดาห์ กษัตริย์ของพวกเขาที่มีคุณธรรมและความยุติธรรมมีเพียงไม่กี่องค์ แต่ส่วนใหญ่กลับเป็นคนชั่ว นำประชาชนไปสู่การบูชารูปเคารพและบาปอันร้ายแรง ดังนั้น ประชาชนจึงไม่เพียงแต่เหมือนชนชาติรอบข้างที่มีกษัตริย์ แต่ยังเหมือนพวกเขาในความชั่วร้าย ในเรื่องการละทิ้งพระเจ้าของบรรพบุรุษ และในการบูชาพระรูปเคารพและบริวารแห่งฟ้าสวรรค์

GSAM 46.3พระเจ้าได้ตรัสเกี่ยวกับระบอบการปกครองของกษัตริย์นี้ ผ่านปากของผู้เผยพระวจนะโฮเชยาว่า “โอ​ อิสราเอลเอ๋ย ​เจ้​าได้ทำลายตัวเอง ​แต่​เราช่วยเจ้าได้ เราประสงค์เป็นกษั​ตริ​ย์ของเจ้า ​กษัตริย์​อื่นๆที่สามารถช่วยเจ้าในเมืองทั้งหลายของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ และผู้ปกครองของเจ้าอยู่​ที่ไหน​ คือพวกเหล่านั้​นที่​เจ้​าได้​กล่าวเรื่องเขาว่า ‘ขอตั้งกษั​ตริ​ย์และเจ้านายไว้​ให้​​แก่​​ข้าพเจ้า​’ เพราะความกริ้วของเรา เราจึงให้​เจ้​ามี​กษัตริย์​ และเพราะความโกรธของเรา เราจึงเอากษั​ตริ​ย์นั้นไปเสีย”³⁷

GSAM 47ราชอาณาจักรถูกโค่นล้ม

GSAM 47.1การปกครองแบบราชาธิปไตยนี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งชาวคาลเดียเผาเมืองเยรูซาเล็ม ยึดเครื่องใช้ในพระวิหาร และนำชาวยูดาห์ไปเป็นเชลยที่บาบิโลน ซึ่งพวกเขาต้องอยู่ที่นั่นเป็นเวลาเจ็ดสิบปี ตามคำพยากรณ์ที่กล่าวไว้ต่อพวกเขา เมื่อการปกครองแบบราชาธิปไตยนี้สิ้นสุดลง พระเจ้าได้ตรัสผ่านผู้เผยพระวจนะเอเสเคียล ถึงเศเดคียาห์ กษัตริย์องค์สุดท้ายของพวกเขา ว่า “เจ้า ​ผู้​ชั่​วที่ลามกคือเจ้านายอิสราเอลเอ๋ย ​ผู้​​ที่​วันกำหนดมาถึงแล้ว คือเวลาแห่งการลงโทษความชั่วช้าครั้งสุดท้าย ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรั​สดังนี้​ว่า​ จงปลดผ้าโพก และถอดมงกุฎออกเสีย ​สิ่งต่างๆจะไม่​คงอยู่​อย่างที่เคยเป็น ​ให้​ยกย่องคนที่ต่ำขึ้น [ผู้ปกครองบาบิโลน] และให้กดคนที่สูงลง [ผู้ปกครองแห่งเผ่ายูดาห์ผู้ยกตนขึ้นสูง] เราจะกระทำให้เป็​นที่​พังทลาย​ ​พังทลาย​ ​พังทลาย​ และจะไม่​มี​เลยจนกว่าผู้​มีสิทธิ์​อันชอบธรรมจะมาถึง และเราจะประทานให้​แก่​ท่านผู้​นั้น”³⁸

GSAM 47.2ผู้ปกครองผู้มีสิทธิ์นี้ คือ เชื้อสายที่แท้จริง คือพระคริสต์ ผู้เผยพระวจนะมีคาห์ได้เขียนถึงพระองค์ว่า “โอ​ หอคอยที่เฝ้าฝูงสัตว์​เอ๋ย​ ​เจ้​าผู้เป็นป้อมปราการอันแข็งแกร่งสำหรับบุตรสาวแห่งศิ​โยน​ อำนาจครอบครองดั้งเดิม [อำนาจเหนือโลก ซึ่งได้รับการฟื้นฟูในพระคริสต์] จะมาสู่​เจ้า​ ราชอาณาจักรจะมาสู่​บุ​ตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม”³⁹

GSAM 47.3เมื่ออิสราเอลสูญเสียคทาอำนาจ มันก็ตกอยู่ในมือของกษัตริย์บาบิโลน เมื่อพวกเขาอยู่ภายใต้การปกครองของเมโด้-เปอร์เซีย กรีซ และโรมตามลำดับ อาณาจักรนั้นถูกโค่นล้มลงสามครั้ง ในรัชสมัยของซีซาร์ ออกัสตัส จักรพรรดิแห่งโรม พระคริสต์ ผู้สืบทอดบัลลังก์ของดาวิดโดยชอบธรรม — เชื้อสายที่แท้จริงของหญิงนั้น ของอับราฮัม และของดาวิด — ได้ประสูติขึ้น ตามที่ได้รับการพยากรณ์ไว้

GSAM 47.4เพื่อให้ประชาชนรู้ว่า ผู้ปกครองที่ชอบธรรม เชื้อสายที่แท้จริง นั้น ไม่ใช่เพียงมนุษย์ธรรมดาที่มีราชอาณาจักรอยู่ได้ไม่นาน พระเจ้าจึงทรงดลใจให้ผู้ประพันธ์สดุดีเขียนไว้ดังนี้: “เราจะให้เขาเป็นบุตรหัวปีของเราด้วย สูงกว่าบรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลก เราจะเก็บความเมตตาของเราไว้​ให้​เขาเป็นนิตย์ และพันธสัญญาของเราจะตั้​งมั่นคงอยู่เพื่อเขา เราจะสถาปนาเชื้อสายของเขาไว้​เป็นนิตย์​ ทั้​งบัลลั​งก์ของเขาให้ดำรงตราบเท่ากาลของฟ้าสวรรค์” “เชื้อสายของเขาจะดำรงอยู่​เป็นนิตย์​ ​บัลลังก์​ของเขาจะยืนนานอย่างดวงอาทิตย์ต่อหน้าเรา จะสถาปนาไว้อย่างดวงจันทร์​เป็นนิตย์​ และเหมือนสักขีพยานอันสัตย์ซื่อในท้องฟ้า”⁴⁰

GSAM 48.1ในคำพยากรณ์ของอิสยาห์ เราได้อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับผู้ปกครองนี้ดังต่อไปนี้: “มีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา ​มี​​บุ​ตรชายคนหนึ่งประทานมาให้​เรา​ และการปกครองจะอยู่​ที่​บ่าของท่าน และท่านจะเรียกนามของท่านว่า ‘​ผู้​​ที่​​มหัศจรรย์​ ​ที่ปรึกษา​ พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ พระบิ​ดานิรันดร์ ​องค์​​สันติ​​ราช​’ เพื่อการปกครองของท่านจะเพิ่มพูนยิ่งขึ้น และสันติภาพจะไม่​มี​​ที่​​สิ้นสุดเหนือพระที่นั่งของดาวิด และเหนือราชอาณาจักรของพระองค์ ​ที่​จะสถาปนาไว้ และเชิดชู​ไว้​ด้วยความยุ​ติ​ธรรมและด้วยความเที่ยงธรรม ​ตั้งแต่​​บัดนี้​เป็นต้นไปจนนิรันดร์​กาล​ ความกระตือรือร้นของพระเยโฮวาห์จอมโยธาจะกระทำการนี้”⁴¹

GSAM 48การรับเอโนคและเอลียาห์ขึ้นสู่สวรรค์

GSAM 48.2มีบันทึกไว้ว่าในสมัยโบราณ มีบุคคลบางคนที่ถูกนำขึ้นสู่สวรรค์โดยไม่ผ่านความตาย เกี่ยวกับเอโนค ผู้เป็นลูกหลานคนที่เจ็ดจากอาดัม มีคำกล่าวว่า เขา “ได้ดำเนิ​นกับพระเจ้า และหายไป เพราะพระเจ้าทรงรับเขาไป”⁴² “โดยความเชื่อ เอโนคจึงถู​กรับขึ้นไป เพื่อไม่​ให้​ท่านประสบกับความตาย ​ไม่มี​​ผู้​ใดพบท่าน เพราะพระเจ้าทรงรั​บท่านไปแล้ว ​ก่อนที่​ทรงรั​บท่านขึ้นไปนั้​นมีพยานว่า ท่านเป็​นที่พอพระทัยของพระเจ้า”⁴³

GSAM 48.3อีกทั้ง เมื่อเอลียาห์และเอลีชาเดินไปด้วยกัน “อยู่มาเมื่อท่านทั้งสองยังเดินพู​ดกันต่อไป ​ดู​​เถิด​ รถเพลิงคันหนึ่งและม้าเพลิงได้แยกท่านทั้งสองออกจากกัน และเอลียาห์​ได้​ขึ้นไปโดยลมหมุนเข้าสวรรค์ เอลีชาก็​เห็น​ และท่านได้ร้องว่า ‘​คุ​ณพ่อของข้าพเจ้า ​คุ​ณพ่อของข้าพเจ้า รถรบของอิสราเอลและพลม้าประจำ’ และท่านก็​ไม่ได้​​เห็นเอลียาห์​อี​กเลย.”⁴⁴

GSAM 48.4เอโนคได้พยากรณ์ถึงการเสด็จมาของพระคริสต์ในฐานะผู้พิพากษาทั้งโลก ด้วยคำเหล่านี้: “ดู​​เถิด​ ​องค์​พระผู้เป็นเจ้าได้เสด็จมาพร้อมกับพวกวิ​สุทธิ​ชนของพระองค์หลายหมื่น เพื่อทรงพิพากษาปรับโทษคนทั้งปวง และทรงกระทำให้​ทุ​รชนทั้งปวงรู้สึกตัวถึงการอธรรมที่เขาได้กระทำด้วยใจชั่ว และรู้สึกตัวถึงการหยาบช้าทั้งหมดที่​ทุ​รชนคนบาปเหล่านั้นได้​กล่าวร้ายต่อพระองค์”⁴⁵

GSAM 49โยบสอนเกี่ยวกับการเสด็จมาของพระเจ้า

GSAM 49.1โยบ ซึ่งเชื่อกันว่าได้ใช้ชีวิตในยุคของโมเสส มีความรู้บางประการเกี่ยวกับการเสด็จมาของพระคริสต์และการฟื้นคืนชีพ เพราะท่านกล่าวว่า “โอ​ ข้าอยากให้ถ้อยคำของข้าได้​ถู​​กบันทึกไว้ ​โอ​ ข้าอยากให้​จารึกไว้ในหนังสือ ข้าอยากให้สลักไว้ในศิลาเป็นนิตย์ ด้วยปากกาเหล็กและตะกั่ว ​แต่​ส่วนข้า ข้าทราบว่า พระผู้​ไถ่​ของข้าทรงพระชนม์​อยู่​ และในที่สุดพระองค์จะทรงประทับยืนบนแผ่นดินโลก และหลังจากตัวหนอนแห่งผิวหนังทำลายร่างกายนี้​แล้ว​ ในเนื้อหนังของข้า ข้าจะเห็นพระเจ้า ​ผู้​ซึ่งข้าจะได้​เห็นเอง และนัยน์ตาของข้าจะได้​เห็น​ ​ไม่ใช่​​คนอื่น”⁴⁶

GSAM 49บัลลังก์ของดาวิด คือ บัลลังก์ของพระเจ้า

GSAM 49.2บัลลังก์ของดาวิดถูกเรียกว่าบัลลังก์ของพระเจ้า “ซาโลมอนทรงประทับบนพระที่นั่งของพระเยโฮวาห์เป็นกษั​ตริ​ย์แทนดาวิดราชบิดาของพระองค์”⁴⁷ พระเจ้าได้ “ตรั​สสัญญาไว้​แก่​ท่าน [ดาวิด] ด้วยพระปฏิญาณว่า ​พระองค์​จะทรงประทานผู้​หนึ่งจากบั้นเอวของท่าน และตามเนื้อหนังนั้น ​พระองค์​จะทรงยกพระคริสต์​ให้​ประทับบนพระที่นั่งของท่าน ​ดาวิ​ดก็ทรงล่วงรู้​เหตุการณ์​​นี้​​ก่อน​ จึงทรงกล่าวถึงการคืนพระชนม์ของพระคริสต์​ว่า​ ​จิ​ตวิญญาณของพระองค์​ไม่​ต้องละไว้ในนรก ทั้งพระมังสะของพระองค์​ก็​​ไม่​เปื่อยเน่าไป”⁴⁸ และยังมีคำกล่าวเพิ่มเติมเกี่ยวกับการครองราชย์ในอนาคตของพระคริสต์ว่า พระองค์จะประทับบนบัลลังก์ของดาวิด (ดู อิสยาห์ 9:7) อีกครั้งว่า “บรรดากษั​ตริ​ย์​แห่​งแผ่นดินโลกตั้งตนเองขึ้น และนักปกครองปรึกษากันต่อสู้พระเยโฮวาห์และผู้รับการเจิมของพระองค์.... ‘เราได้ตั้งกษั​ตริ​ย์ของเราไว้​แล้วบนศิ​โยน​ ​ภู​เขาอันบริ​สุทธิ์ของเรา’ ข้าพเจ้าจะประกาศพระดำรัสของพระองค์ พระเยโฮวาห์รับสั่​งกับข้าพเจ้าว่า ‘​เจ้​าเป็นบุตรของเรา ​วันนี้​เราได้​ให้​กำเนิดแก่​เจ้​าแล้ว’”⁴⁹ อีกครั้งหนึ่ง “พระเยโฮวาห์ตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า ‘จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของเจ้าเป็นแท่นรองเท้าของเจ้า’”⁵⁰

GSAM 49ชาวยิวสับสน

GSAM 49.3ข้อความเหล่านี้ทำให้ชาวยิวสับสน นี่คือปัญหาที่พวกเขาไม่สามารถแก้ไขได้: หากดาวิดเรียกพระองค์ว่า พระเจ้า แล้วพระองค์จะเป็นลูกของดาวิดได้อย่างไร? พระองค์จะเป็นลูกที่เกิดจากเชื้อสายของดาวิดได้อย่างไร แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นอิมมานูเอล—พระเจ้าอยู่กับเรา? แต่อิสยาห์ ผู้เผยพระวจนะของพวกเขาเอง ได้ประกาศว่า “หญิงพรหมจารีคนหนึ่งจะตั้งครรภ์ และคลอดบุตรชายคนหนึ่ง และเขาจะเรียกนามของท่านว่า อิมมานูเอล”⁵¹

GSAM 50.1พระคริสต์ทรงทราบดีถึงคำถามที่จะทำให้พวกฟาริสีผู้ชอบจับผิดต้องเงียบลง ดังนั้นพระองค์จึงถามพวกเขาว่า “‘พวกท่านคิ​ดอย่างไรด้วยเรื่องพระคริสต์ ​พระองค์​ทรงเป็นบุตรของผู้​ใด​” เขาตอบพระองค์​ว่า​ “เป็นบุตรของดาวิด” ​พระองค์​ตรัสถามเขาว่า “ถ้าอย่างนั้นเป็นไฉนดาวิดโดยเดชพระวิญญาณจึงได้เรียกพระองค์​ว่า​ ​องค์​​พระผู้เป็นเจ้า​ และรับสั่งว่า ‘​องค์​พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับองค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงนั่งที่ขวามือของเรา จนกว่าเราจะกระทำให้​ศัตรู​ของท่านเป็นแท่นรองเท้าของท่าน’ ถ้าดาวิดเรียกพระองค์ว่าองค์​พระผู้เป็นเจ้า​ ​พระองค์​จะเป็นบุตรของดาวิ​ดอย่างไรได้’”⁵²

GSAM 50.2เรื่องนี้ถูกกล่าวถึงอีกครั้งในเพลงสดุดี 45:6, 7: “โอ​ พระเจ้าข้า พระที่นั่งของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์และเป็นนิตย์ ธารพระกรแห่งอาณาจักรของพระองค์​ก็​เป็นธารพระกรเที่ยงธรรม ​พระองค์​ทรงรักความชอบธรรมและทรงเกลียดชังความชั่วช้า ฉะนั้นพระเจ้าคือพระเจ้าของพระองค์ท่านได้ทรงเจิมพระองค์ท่านไว้ ด้วยน้ำมันแห่งความยินดียิ่งกว่าพระสหายทั้งปวงของพระองค์​ท่าน”⁵³ ด้วยพระคัมภีร์เหล่านี้ที่อยู่ในใจ ชาวยิวต้องมีความคิดอันสูงส่งเกี่ยวกับลักษณะนิสัยของผู้ปกครองและผู้ฟื้นฟูในอนาคต มันไม่อาจเป็นอย่างอื่นได้

GSAM 50เชื้อสายที่มีต้นกำเนิดจากพระเจ้า

GSAM 50.3มีคำสอนที่ละเอียดถี่ถ้วนเกี่ยวกับพระคริสต์และการประสูติของพระองค์ เพราะพระเจ้าได้ทรงกำหนดผ่านผู้เผยพระวจนะมีคาห์ถึงต้นกำเนิดอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ และแม้กระทั่งหมู่บ้านเล็กๆ ที่พระองค์จะประสูติ: “เบธเลเฮม เอฟราธาห์​เอ๋ย​ ​แต่​​เจ้​าผู้เป็นหน่วยเล็กในบรรดาคนยูดาห์​ที่​นับเป็นพันๆ จากเจ้าจะมี​ผู้​​หนึ่งออกมาเพื่อเรา เป็นผู้​ที่​จะปกครองในอิสราเอล ดั้งเดิมของท่านมาจากสมัยเก่า จากสมัยโบราณกาล” (หมายเหตุริมหน้า, ภาษาฮีบรู: จาก “วันแห่งนิรันดร์”)⁵⁴

GSAM 50การปรากฏตัวของพระเจ้าในเชคินาห์และเมฆ

GSAM 50.4ต่อมาในประวัติศาสตร์ของชนอิสราเอล เมื่อกษัตริย์โซโลมอนสร้างพระวิหารเสร็จสิ้น ซึ่งพระองค์ตรัสว่าต้อง “ยิ่งใหญ่” อย่างยิ่ง สง่าราศีของพระเจ้า (เชคินาห์) ได้สถิตอยู่ระหว่างเครูบิมเหนือที่นั่งแห่งพระเมตตา บันทึกกล่าวว่า ในพิธีอุทิศพระวิหาร เมื่อปุโรหิตออกมาจากสถานศักดิ์สิทธิ์ “เมฆมาเต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์ ​ปุ​โรหิตจึงยืนปรนนิบั​ติ​​อยู่​​ไม่ได้​เพราะเมฆนั้น เพราะสง่าราศีของพระเยโฮวาห์เต็มพระนิเวศของพระเยโฮวาห์”⁵⁵ การปรากฏตัวของพระเจ้าในพระวิหารนี้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของประชาชนผ่านเมฆแห่งพระสิริ พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐานของโซโลมอนในโอกาสนี้ และตรัสกับเขาว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้า และได้เลือกสถานที่​นี้​สำหรับเราให้เป็นนิเวศแห่งเครื่องสัตวบู​ชา”⁵⁶

GSAM 51.1ประชาชนได้ทำบาป — หันไปบูชารูปเคารพ — และผลที่ตามมาคือเมืองและสถานบริสุทธิ์ของพวกเขาถูกทิ้งร้างเป็นเวลาเจ็ดสิบปี หลังสิ้นสุดการเป็นเชลย วิหารได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ภายใต้การนำของเซอร์ูบบาเบล แม้ความรุ่งโรจน์ของมันจะด้อยกว่าวิหารที่สร้างโดยโซโลมอน แต่พระเจ้าได้ตรัสผ่านผู้เผยพระวจนะของพระองค์ว่า “สง่าราศีของพระนิเวศครั้งหลังนี้จะยิ่งกว่าครั้งเดิ​มนั้น”⁵⁷ วิหารนี้ได้รับการตกแต่งให้สวยงามโดยเฮโรด และพระผู้ช่วยให้รอดได้ทรงสอนในลานวิหารนั้น วิหารเดิมมีเมฆแห่งพระสิริที่แทนพระองค์ แต่ในวิหารที่สอง พระผู้ช่วยให้รอดเอง ผู้สร้างทุกสิ่ง ได้เสด็จมาเอง

GSAM 51การครองราชย์อันรุ่งโรจน์ของเชื้อสายเจสซี

GSAM 51.2สำหรับผู้ที่รอคอยและเต็มไปด้วยความหวังในสมัยของอิสยาห์ การบรรยายผ่านคำพยากรณ์ของเขาเกี่ยวกับสิ่งอันรุ่งโรจน์ที่เกี่ยวข้องกับการไถ่บาปครั้งสุดท้าย ย่อมเป็นแหล่งพลังและกำลังใจอย่างแน่นอน คำพยากรณ์เหล่านี้ได้ชี้แจงอย่างชัดเจนที่สุดถึงสายเชื้อสายที่ผู้ช่วยให้รอดที่ทุกคนรอคอยจะมาจาก ดังต่อไปนี้: “จะมี​หน่อแตกออกมาจากตอแห่งเจสซี จะมีกิ่งงอกออกมาจากรากทั้งหลายของเขา และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์จะอยู่บนท่านนั้น คือวิญญาณแห่งปัญญาและความเข้าใจ วิญญาณแห่งการวินิจฉัยและอานุ​ภาพ​ วิญญาณแห่งความรู้และความยำเกรงพระเยโฮวาห์ ความพึงใจของท่านก็ในความยำเกรงพระเยโฮวาห์ ท่านจะไม่พิพากษาตามซึ่งตาท่านเห็น หรือตัดสินตามซึ่งหูท่านได้​ยิน​ ​แต่​ท่านจะพิพากษาคนจนด้วยความชอบธรรม และตัดสินเผื่อผู้​มี​ใจถ่อมแห่งแผ่นดินโลกด้วยความเที่ยงตรง ท่านจะตีโลกด้วยตะบองแห่งปากของท่าน และท่านจะประหารคนชั่วด้วยลมแห่งริมฝีปากของท่าน”⁵⁸

GSAM 52การฟื้นคืนชีพที่ผู้เผยพระวจนะสอน

GSAM 52.1ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ยังได้สอนหลักคำสอนเรื่องการฟื้นคืนชีพของผู้ตาย ด้วยถ้อยคำที่ให้ความสบายใจดังนี้: “บนภูเขานี้พระเยโฮวาห์จอมโยธาจะทรงจัดการเลี้ยงสำหรับบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ เป็นการเลี้ยงด้วยของอ้วนพี เป็นการเลี้ยงด้วยน้ำองุ่​นที่ตกตะกอนแล้ว ด้วยของอ้วนพี​มี​ไขมันในกระดูกเต็ม ด้วยน้ำองุ่นตกตะกอนที่กรองแล้ว และบนภูเขานี้​พระองค์​จะทรงทำลายผ้าคลุมหน้าซึ่งคลุมหน้าบรรดาชนชาติ​ทั้งหลาย​ และม่านซึ่งกางอยู่เหนือบรรดาประชาชาติ ​พระองค์​จะทรงกลืนความตายด้วยการมี​ชัย​ และองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าจะทรงเช็ดน้ำตาจากหน้าทั้งปวง และพระองค์จะทรงเอาการลบหลู่​ชนชาติ​ของพระองค์ไปเสียจากทั่วแผ่นดินโลก เพราะพระเยโฮวาห์​ได้​ตรัสแล้ว ในวันนั้นเขาจะกล่าวกั​นว่า ‘​ดู​​เถิด​ ​นี่​คือพระเจ้าของเราทั้งหลาย เราได้รอคอยพระองค์ เพื่อว่าพระองค์จะทรงช่วยเราให้​รอด​ ​นี่​คือพระเยโฮวาห์ เราได้รอคอยพระองค์ ​ให้​เรายินดีและเปรมปรี​ดิ์ในความรอดของพระองค์’”⁵⁹

GSAM 52ราชอาณาจักรบนโลกที่ได้รับการฟื้นฟู

GSAM 52.2ผู้เผยพระวจนะเดียวกันนี้กล่าวว่า นี่จะเป็นโลกที่ได้รับการฟื้นฟู ซึ่งการปกครองครั้งสุดท้ายจะได้รับการสถาปนาขึ้น: “เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราจะสร้างฟ้าสวรรค์​ใหม่ [ฟ้าชั้นบรรยากาศ] และแผ่นดินโลกใหม่ เพราะสิ่งเก่าก่อนนั้นจะไม่จำกันหรือนึกได้​อีก [หมายเหตุ: ในภาษาฮีบรู “ปรากฏในใจ” คือ ไม่ถูกปรารถนาอีก] แต่​จงชื่นบานและเปรมปรี​ดิ์​เป็นนิตย์​ในสิ่งซึ่งเราสร้างขึ้น ​เพราะ​ ​ดู​​เถิด​ เราสร้างเยรูซาเล็มให้เป็​นที่เปรมปรี​ดิ์ และชนชาติของเมืองนั้นให้เป็นความชื่นบาน เราจะเปรมปรี​ดิ์ด้วยเยรูซาเล็มและชื่นบานด้วยชนชาติของเรา จะไม่​ได้​ยินเสียงร้องไห้ในเมืองนั้​นอีก และเสียงครวญคราง ในนั้น [นับตั้งแต่เวลาที่โลกใหม่ถูกสร้างขึ้น] จะไม่​มี​ทารกที่​มี​​ชี​วิตเพียงสองสามวัน [เด็กที่มีชีวิตสั้น] หรือคนแก่​ที่​​มีอายุ​​ไม่​​ครบกำหนด [ความแก่ก่อนวัย] เพราะเด็กจะมี​อายุ​​หนึ่งร้อยปีจึงตาย [ในยุคที่มนุษย์มีอายุถึงเก้าร้อยปี เด็กอาจมีอายุหนึ่งร้อยปี] และคนบาปที่​มีอายุ​เพียงหนึ่งร้อยปี [ในช่วงปลายชีวิตหนึ่งร้อยปี] จะเป็​นที่​แช่ง [ผู้ที่ตายในเวลาที่โลกใหม่ถูกสร้างขึ้น คือผู้ที่พินาศใน “พินาศแห่งบรรดาคนอธรรม” 2 เปโตร 3:7.] เขาจะสร้างบ้านและเข้าอาศัยอยู่ในนั้น เขาจะปลูกสวนองุ่นและกินผลของมัน เขาจะไม่สร้างและคนอื่นเข้าอาศัยอยู่ เขาจะไม่ปลูกและคนอื่​นกิน เพราะอายุ​ชนชาติ​ของเราจะเป็นเหมือนอายุของต้นไม้ [ต้นไม้แห่งชีวิต, Septuagint] และผู้เลือกสรรของเราจะใช้ผลงานน้ำมือของเขานาน”⁶⁰

GSAM 53.1เอเสเคียลมองลงผ่านทัศนียภาพอันยาวไกลของเวลาไปยังการฟื้นคืนชีพของผู้ตาย ผ่านเขา พระเจ้าตรัสว่า “ดู​​เถิด​ ​โอ​ ประชาชนของเราเอ๋ย เราจะเปิดหลุมฝังศพของเจ้า และยกเจ้าออกมาจากหลุมฝังศพของเจ้า และจะนำเจ้ากลับมายังแผ่นดิ​นอิสราเอล”⁶¹

GSAM 53“ท่านได้แบกความระทมทุกข์ของเราทั้งหลาย”

GSAM 53.2แก่อิสยาห์ ผู้เผยพระวจนะแห่งข่าวประเสริฐ ได้รับการเปิดเผยอย่างครบถ้วนยิ่งขึ้นเกี่ยวกับความทุกข์ยาก ความทรมาน และความตายของพระผู้ช่วยให้รอดเพื่อมนุษยชาติ “ใครเล่า” ผู้เผยพระวจนะกล่าว “ได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยินจากเราทั้งหลาย พระกรของพระเยโฮวาห์​ได้​ทรงสำแดงแก่​ผู้ใด​ เพราะท่านจะเจริญขึ้นต่อพระพักตร์​พระองค์​อย่างต้นไม้​อ่อน​ และเหมือนรากแตกหน่อมาจากพื้นดินแห้ง ท่านไม่​มี​​รู​ปร่างหรือความสวยงาม และเมื่อเราทั้งหลายจะมองท่าน ​ไม่มี​ความงามที่เราจะพึงปรารถนาท่าน ท่านได้​ถู​กมนุษย์​ดู​หมิ่นและทอดทิ้ง เป็นคนที่รับความเศร้าโศกและคุ้นเคยกับความระทมทุกข์ และดังผู้​หนึ่งซึ่งคนทนมองดู​ไม่ได้​ ท่านถู​กดู​หมิ่น​ และเราทั้งหลายไม่​ได้​นับถือท่าน ​แน่​​ที​เดียวท่านได้แบกความระทมทุกข์ของเราทั้งหลาย และหอบความเศร้าโศกของเราไป กระนั้นเราทั้งหลายก็ยังถือว่าท่านถูกตี คือพระเจ้าทรงโบยตีและข่มใจ ​แต่​ท่านถูกบาดเจ็บเพราะความละเมิดของเราทั้งหลาย ท่านฟกช้ำเพราะความชั่วช้าของเรา การตี​สอนอันทำให้เราทั้งหลายปลอดภัยนั้นตกแก่​ท่าน​ ​ที่​ต้องฟกช้ำนั้​นก็​ให้​เราหายดี”⁶²

GSAM 53.3เหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้นอย่างมหัศจรรย์ในยุคของเราได้หรือ? ทั้งประชาชนและผู้เผยพระวจนะอาจถามเช่นนั้น คำตอบคงจะเป็นว่า ยังไม่ใช่ตอนนี้; เวลายังไม่ถึงสำหรับการเสด็จมาของผู้ช่วยให้รอดผู้ยิ่งใหญ่นี้ แต่ผู้เผยพระวจนะกล่าวว่า “ตาของเจ้าจะเห็นกษั​ตริ​ย์ทรงสง่าราศี จะเห็นแผ่นดิ​นที่ยืดออกไกล”⁶³

GSAM 54คำพยากรณ์ของดาเนียลเปิดเผยอนาคต

GSAM 54.1อย่างไรก็ตาม เป็นผ่านทางผู้เผยพระวจนะดาเนียล ที่พระเจ้าเริ่มสอนประชาชนของพระองค์เกี่ยวกับราชอาณาจักรต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นและปกครองต่อเนื่องกัน จนถึงการสถาปนาอาณาจักรนิรันดร์ของพระองค์; และเพื่อเปิดเผยช่วงเวลาพิเศษ ตั้งแต่เหตุการณ์ที่ยังไม่ได้เกิดขึ้น จนถึงการปรากฏตัวจริงและการถูกตัดขาดของพระเมสสิยาห์ การตีความฝันของเนบูคัดเนสซาร์ได้เปิดเผยว่า อาณาจักรทั้งสี่ที่จะปกครองโลกจะลดทอนอำนาจและความยิ่งใหญ่ลงตามสัดส่วนของการลดค่าของทอง เงิน ทองเหลือง และเหล็ก; และในที่สุด สภาพที่แตกสลายและไม่รวมตัวของอาณาจักรเหล่านั้นจะเทียบได้กับความเปราะบางของเหล็กที่ผสมกับดินโคลน จากนั้นจะมาถึงอาณาจักรแห่งสวรรค์ ซึ่งจะตามมาหลังจากการเสื่อมถอยของอาณาจักรเหล่านั้น ที่จะกลายเป็นเหมือนแกลบในลานนวดข้าวฤดูร้อน จนไม่มีที่ใดให้พวกมันอยู่ ในขณะที่อาณาจักรของพระเจ้าจะเติมเต็มทั้งโลก

GSAM 54.2จากนั้น ในนิมิตของบทที่เจ็ด ภายใต้สัญลักษณ์ของสัตว์ใหญ่สี่ตัว ประเด็นเดียวกันนี้ถูกกล่าวถึงอีกครั้ง และลักษณะอื่น ๆ ของราชอาณาจักรเหล่านี้ถูกนำเสนอ ในบทนี้ ได้ติดตามเส้นทางและกิจการของอำนาจ “เขาเล็ก” ที่จะเกิดขึ้น หลังจากที่ราชอาณาจักรที่สี่ถูกแบ่งออกเป็นสิบส่วน โดยจะโค่นล้มหรือปราบปรามสามส่วนในจำนวนนั้น เพื่อสถาปนาตนเองเป็นผู้ปกครองทางจิตวิญญาณเหนือทั้งหมด อำนาจของพระสันตะปาปาจะคงอยู่ในสภาพที่แตกแยกและเปราะบางของราชอาณาจักรที่สี่นี้ เป็นเวลาถึง 1,260 ปี ด้วยเหตุนี้ เหตุการณ์ต่าง ๆ จึงถูกเปิดเผยจนถึงเวลาที่พระคริสต์จะรับราชอาณาจักรจากพระบิดาของพระองค์ และมอบให้แก่ผู้บริสุทธิ์ของผู้สูงสุด; ราชอาณาจักรนี้ในที่สุดจะปกครองทั้งโลก และจะคงอยู่ตลอดไป

GSAM 55สองพันสามร้อยวัน

GSAM 55.1ในบทที่ 8 ของหนังสือดาเนียล ภายใต้นิมิตของแกะผู้ แพะ และ “เขาเล็กที่เติบโตขึ้นจนใหญ่โตอย่างยิ่ง” ผู้เผยพระวจนะถูกนำลงสู่ปลายยุคสมัยอีกครั้ง ในข้อ 13 และ 14 ความสนใจของเขาถูกดึงไปยังช่วงเวลาหนึ่ง—2,300 วัน—ที่ขยายไปจนถึงวันพิพากษา นี่เป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน และผู้เผยพระวจนะก็เข้าใจเช่นนั้น เพราะทูตสวรรค์ได้แจ้งให้เขาทราบว่านิมิตนี้ยังอีกหลายวันกว่าจะเกิดขึ้น จนถึงขณะนั้น ยังไม่มีการกำหนดวันที่เริ่มต้นของวันเหล่านั้น ดังนั้น เขาจึงปิดบทนี้ด้วยคำกล่าวว่า “ข้าพเจ้าก็งงงันโดยนิ​มิ​​ตนั้น และไม่​เข้าใจเรื่องราวเลย”

GSAM 55เจ็ดสิบสัปดาห์จนถึงพระเมสสิยาห์

GSAM 55.2บทที่เก้าเล่าถึงการที่ทูตสวรรค์มาหาดาเนียล ตามคำวิงวอนของเขา เพื่อมอบทักษะและความเข้าใจให้เขา ทูตสวรรค์ได้แจ้งให้เขาทราบถึงช่วงเวลาเจ็ดสิบสัปดาห์ หกสิบเก้าสัปดาห์ของปีเหล่านี้ [ซึ่งเราได้รับการบอกเล่าว่านั่นคือความหมายของคำ shevooim ที่แปลว่า “สัปดาห์”] จะยืดยาวไปจนถึงพระเมสสิยาห์ จุดเริ่มต้นของช่วงเวลาดังกล่าว คือ พระบัญชา “ให้สร้างกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่” ยังไม่ได้ออกไปในขณะนั้น คำถามที่เกิดขึ้นคือ ดาเนียลจะรู้ได้อย่างไรว่า 69 สัปดาห์นั้นจะสิ้นสุดลงที่ไหน? ในบทที่ 12 เรื่องเวลาถูกพิจารณาอีกครั้ง และเมื่อเขาถามว่า “สิ่งเหล่านี้จะลงเอยอย่างไร” เขาได้รับคำสั่งให้ไปทางของเขา เพราะคำเหล่านั้น “ถู​กปิดไว้​แล้วและถูกประทับตราไว้จนถึงวาระสุดท้าย” เมื่อ “บรรดาคนที่ฉลาดจะเข้าใจ”

GSAM 55.3ไม่มีข้อสงสัยว่าคำถามเกี่ยวกับเวลานี้คือหนึ่งในตัวอย่างที่อัครทูตเปโตรกล่าวถึงเมื่อท่านกล่าวว่า “พวกศาสดาพยากรณ์​ก็ได้​​อุตส่าห์​สืบค้นหาในความรอดนั้น และได้​พยากรณ์​ถึงพระคุณซึ่งจะบังเกิดแก่ท่านทั้งหลาย เขาได้สืบค้นหาสิ่งใดหรือลักษณะแห่งเวลาซึ่งพระวิญญาณของพระคริสต์ ​ผู้​ทรงสถิตอยู่ในตัวเขา ​ได้​ทรงบ่งไว้ เมื่อพระวิญญาณนั้นได้​พยากรณ์​ล่วงหน้าถึงความทุกข์ทรมานของพระคริสต์ และถึงสง่าราศี​ที่​จะมาภายหลัง”⁶⁴

GSAM 56ชะตากรรมของคนอธรรม

GSAM 56.1มาลาคี ผู้เผยพระวจนะคนสุดท้ายในพันธสัญญาเดิม ได้ทิ้งคำบรรยายที่น่าตื่นเต้นเกี่ยวกับการทำลายล้างครั้งสุดท้ายของผู้ชั่วร้ายไว้ว่า “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว่า ‘​ดู​​เถิด​ วันนั้นจะมาถึง คือวั​นที่จะเผาไหม้เหมือนเตาอบ เมื่อคนที่​อวดดี​​ทั้งสิ้น​ ​เออ​ และคนที่ประกอบความชั่​วทั้งหมดจะเป็นเหมือนตอข้าว ​วันที่​จะมานั้นจะไหม้เขาหมด จนไม่​มี​รากหรื​อกิ่งเหลืออยู่​เลย​ ​แต่​​ดวงอาทิตย์​​แห่​งความชอบธรรมซึ่​งมี​ปี​​กรักษาโรคภัยได้จะขึ้นมาสำหรับคนเหล่านั้​นที่ยำเกรงนามของเรา ​เจ้​าจะกระโดดโลดเต้นออกไปเหมือนลูกวัวออกไปจากคอก และเจ้าจะเหยียบย่ำคนชั่ว เพราะว่าเขาจะเป็นเหมือนขี้เถ้าที่​ใต้​ฝ่าเท้าของเจ้าในวันนั้นเมื่อเราประกอบกิจ พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สดังนี้​แหละ’”⁶⁵

GSAM 56.2ด้วยข้อเท็จจริงทั้งหมดที่บันทึกไว้ในพันธสัญญาเดิม ซึ่งอยู่ในความครอบครองของชนอิสราเอล และเปิดเผยให้พวกเขาเห็นลักษณะต่าง ๆ ของแผนการความรอดมากมายเพียงใด ความสนใจของนักศึกษาพระวจนะที่ขยันหมั่นเพียรย่อมยิ่งใหญ่เพียงใด เมื่อพวกเขาเห็นและตระหนักว่ากำลังใกล้ถึงเวลาที่ เชื้อสายที่ทรงสัญญาไว้นั้นจะมาถึง ในขณะที่ประชาชนทั่วไป และแม้กระทั่งผู้ที่อ่านพระคัมภีร์ในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต ก็ไม่สามารถเข้าใจพระวจนะได้ (กิจการ 13:27) แต่ผู้เคร่งครัดและขยันหมั่นเพียร ซึ่งค้นคว้าพระคัมภีร์อย่างซื่อสัตย์ภายใต้การนำของพระวิญญาณ ย่อมอธิษฐานอย่างจริงใจ เช่นเดียวกับที่อัครทูตยอห์นได้อธิษฐานในยุคนี้ว่า “มาเถิด พระเยซูเจ้า และมาโดยเร็ว”