บทที่ 4 — ยุคสุดท้าย

GSAM 77.1“แล้วข้าพเจ้าจึงพูดว่า ‘​โอ​ นายเจ้าข้า ​สิ่งเหล่านี้จะลงเอยอย่างไร’ พระองค์​ตรั​สว่า ‘ดาเนียลเอ๋ย ไปเถอะ เพราะว่าถ้อยคำเหล่านั้​นก็​ถู​กปิดไว้​แล้วและถูกประทับตราไว้จนถึงวาระสุดท้าย ... คนชั่วจะยังกระทำการชั่ว และไม่​มี​คนชั่วสักคนหนึ่งจะเข้าใจ ​แต่​บรรดาคนที่ฉลาดจะเข้าใจ’”¹

GSAM 77.1“ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘​โอ​ ​บุ​ตรแห่งมนุษย์​เอ๋ย​ จงเข้าใจเถิดว่า นิ​มิ​​ตนั้นเป็นเรื่องของกาลอวสาน’”²

GSAM 77.1“แต่​ตัวเจ้า ​โอ​ ดาเนียลเอ๋ย จงปิดถ้อยคำเหล่านั้นไว้ และประทับตราหนังสือนั้นเสีย จนถึงวาระสุดท้าย คนเป็​นอันมากจะวิ่งไปวิ่งมา และความรู้จะทวี​ขึ้น”³

GSAM 77.1“วาระสุดท้าย” ที่กล่าวถึงในที่นี้หมายถึงอะไร? มันไม่อาจเป็นจุดจบที่แท้จริงได้ เพราะหากเป็นเช่นนั้น ส่วนของคำพยากรณ์ของดาเนียลที่ถูก “ปิดผนึก” ก็จะไม่เป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติเลย เนื่องจาก “สิ่งทรงสำแดงนั้นเป็นของเราทั้งหลาย”⁴ ส่วนนี้จึงต้องเป็นประโยชน์ในบางเวลา ดังนั้น คำว่า “วาระสุดท้าย” จึงต้องหมายถึงช่วงเวลาที่อยู่ในช่วงก่อนจุดจบเอง ซึ่งสิ่งที่ถูกกล่าวกับดาเนียลจะได้รับการเข้าใจ

GSAM 77วันแห่งการเตรียมการของพระองค์

GSAM 77.2นี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันหมายถึงช่วงเวลาที่ผู้เผยพระวจนะนาฮุมเรียกว่า “วันเตรียมพร้อม” ที่นี่ ผู้เผยพระวจนะกำลังกล่าวถึงการทำลายล้างเมืองนีนะเวห์ด้วย “เสียงขวับของแส้ และเสียงกระหึ่มของล้อ ม้าควบ และรถรบห้อไป”⁵ ก่อนอื่น ความสนใจของผู้เผยพระวจนะถูกดึงไปสู่ภัยพิบัติที่ใหญ่กว่าซึ่งจะเกิดขึ้นกับทั้งโลก เมื่อ “ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ​ภู​เขาก็สั่นสะเทือนและเนินเขาก็ละลายไป ​แผ่​นดิ​นก็เริ​ศร้างต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์​ ​เออ​ ทั้งโลกและสิ่งสารพัดที่อาศัยอยู่ในโลกด้วย ใครจะต้านทานพระพิโรธของพระองค์​ได้​ ใครจะทนต่อความร้อนแรงแห่งความกริ้วของพระองค์​ได้​ พระพิโรธของพระองค์​พลุ่งออกมาอย่างกับไฟ โดยพระองค์ศิ​ลาก็​ถู​กเหวี่ยงลง.... พระองค์​จะทรงกระทำให้​สิ้นไปอย่างเด็ดขาด ​ความทุกข์​ยากจะไม่​โผล่​ขึ้นเป็นคำรบสอง.”⁶

GSAM 78รถศึกพร้อมคบเพลิง

GSAM 78.1ผู้เผยพระวจนะยังกล่าวถึงวันแห่งการเตรียมการนี้ต่อไปอีกว่า: “ในวันเตรียมพร้อมรถรบก็จะแวบวาบดังคบเพลิง และไม้สนสามใบก็จะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง รถรบห้อไปตามถนน มั​นรี​บไปรีบมาที่ลานเมือง ส่องแสงราวกับคบเพลิง และพุ่งไปอย่างสายฟ้าแลบ นายทหารถูกเรี​ยกตัว​ เขาก็สะดุดเมื่อเขาเดินไป เขาจะรีบตรงไปที่​กำแพงเมือง​ ​มี​เพิ​งกันอาวุธตั้งขึ้น”⁷

GSAM 78.2นี่คือคำบรรยายที่แม่นยำยิ่งเกี่ยวกับรถไฟความเร็วสูงสมัยใหม่ ที่ผู้ควบคุมรถไฟนับและนับซ้ำผู้โดยสารอย่างต่อเนื่องจากสถานีหนึ่งไปยังอีกสถานีหนึ่ง และผู้โดยสารก็สะดุดขณะเดินเมื่อรถไฟกำลังเคลื่อนที่ นอกจากนี้ยังมีการใช้ไม้สนอย่างมหาศาลเพื่อทำไม้หมอนรถไฟ โครงสร้างสะพานไม้ และหลังคาป้องกันหิมะ เป็นต้น มีรายงานว่าทางรถไฟสายหนึ่งที่ผ่านเทือกเขาเซียร์ราเนวาดา มีหลังคาป้องกันหิมะทำจากไม้สนยาวถึงสี่สิบเจ็ดไมล์ และนี่คือสิ่งที่ผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้ว่าจะเกิดขึ้นใน “วันเตรียมพร้อม”

GSAM 78.3ยุคสุดท้ายนี้ยังถูกกล่าวถึงโดยผู้เผยพระวจนะโยเอล เมื่อมีคำสั่งให้แก่ผู้รับใช้ของพระเจ้าว่า “จงเป่าแตรที่ในศิ​โยน​ จงเปล่งเสียงปลุกบนภูเขาบริ​สุทธิ์ของข้าพเจ้า ​ให้​ชาวแผ่นดินทั้งสิ้นตัวสั่น เพราะวันแห่งพระเยโฮวาห์กำลังมาแล้ว ​ใกล้​​เข้ามาแล้ว”⁸

GSAM 78.4และอีกครั้งโดยผู้เผยพระวจนะเซฟานิยาห์ ได้กล่าวว่า “โอ​ ​ประชาชาติ​​ที่​​ผู้​อื่นไม่ปรารถนาเอ๋ย จงมาชุ​มนุ​มกัน ​เออ​ มาชุ​มนุ​มกัน ​ก่อนที่​พระบัญชาสำเร็จ ​ก่อนที่​วันนั้นผ่านไปดั่งแกลบที่​ปลิว​ ​ก่อนที่​พระพิโรธอั​นร้ายแรงแห่งพระเยโฮวาห์จะลงมาเหนือเจ้า ​ก่อนที่​วันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์จะลงมาเหนือเจ้า ​ทุ​กคนที่ใจถ่อมในแผ่นดินนี้ คือผู้​ที่​กระทำตามคำตัดสินของพระองค์ จงแสวงหาพระเยโฮวาห์ จงแสวงหาความชอบธรรม แสวงหาความถ่อมใจ ชะรอยเจ้าจะได้รับการกำบังในวันแห่งพระพิโรธของพระเยโฮวาห์”⁹

GSAM 79.1เพื่อเข้าใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นว่าคำว่า “เวลาสุดท้าย” หมายถึงอะไร และเมื่อใดมันจะเริ่มต้น เราจะพิจารณาตัวอย่างอีกแห่งที่ใช้คำเดียวกันนี้ ในบทที่ 11 ของหนังสือดาเนียล มีการกล่าวถึงอำนาจผู้ข่มเหงที่จะครองอำนาจจนกระทั่งถึงเวลาสุดท้าย พระเจ้าตรัสเกี่ยวกับอำนาจผู้ข่มเหงนั้นว่า “คนที่ฉลาดบางคนจะล้มลงเพื่อถลุงและชำระเขาทั้งหลายให้​ขาวสะอาด​ จนกว่าจะถึงเวลาสุดท้าย เพราะวาระ [เวลาสุดท้าย] ก็จะมาตามเวลากำหนด”¹⁰

GSAM 79งานของ เขาเล็ก

GSAM 79.2นักวิจารณ์โปรเตสแตนต์ส่วนใหญ่เห็นพ้องต้องกันว่าอำนาจนี้และ “เขาสัตว์น้อย” ในหนังสือดาเนียลบทที่ 7 หมายถึงคริสตจักรโรมัน ซึ่งถืออำนาจทางโลกไว้ในมือเป็นเวลา “ที่กำหนดไว้” แล้ว เวลานั้นคือ “วาระหนึ่ง สองวาระ และครึ่งวาระ”¹¹ นี่คือ 1260 วันในคำพยากรณ์ — 1260 ปี — ของการปกครองทางโลกของ เขาเล็ก ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 538 ถึง ค.ศ. 1798 ในวันที่หลังนี้ อำนาจทางโลกของ เขาเล็ก ถูกถอนออกไป ณ “เวลาที่กำหนดไว้” ดังนั้น ณ เวลานั้น ประชาชนจึงหยุด “ล้มลง” ด้วยมือของอำนาจนั้น ซึ่งก่อนหน้านี้พวกเขาเคยล้มลงอย่างต่อเนื่อง ปีนี้ — ค.ศ. 1798 — จึงเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาในคำพยากรณ์นี้ที่เรียกว่า “วาระสุดท้าย”

GSAM 79.3ปี ค.ศ. 1798 ได้ปิดท้าย “พันสองร้อยหกสิบวัน” — 1,260 ปี — ซึ่ง “พยานสองคน” ของพระเจ้า (พันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่) จะ “พยากรณ์... นุ่งห่​มด้วยผ้ากระสอบ”¹² ในช่วงยุคกลางที่มืดมิดแห่งการข่มเหง พระคัมภีร์ถูกเก็บรักษาไว้ในภาษากรีกและภาษาละติน ซึ่งประชาชนทั่วไปไม่เข้าใจภาษาเหล่านี้ การกักพระคัมภีร์ไว้เช่นนี้ถูกเปรียบเสมือนการ “สวมผ้ากระสอบ”

GSAM 80สองพยานถูกสังหาร

GSAM 80.1“เมื่อเสร็จสิ้นการเป็นพยาน [ในสภาพสวมผ้ากระสอบ] แล้ว ​สัตว์​ร้ายที่ขึ้นมาจากเหวที่​ไม่มี​ก้นเหวก็จะสู้รบกับเขา [ซาตานที่ยุยงและทำงานผ่านมนุษย์โลก] จะชนะเขาและจะฆ่าเขาเสีย และศพของเขาจะอยู่​ที่​ถนนในเมืองใหญ่​นั้น​ ซึ่งตามฝ่ายจิตวิญญาณเรียกว่า เมืองโสโดมและอียิปต์ อันเป็นเมืองซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราถูกตรึ​งด้วย [‘กำลังถูกตรึงกางเขน,’ ฉบับภาษาเดนมาร์ก] คนหลายชาติ หลายตระกูล หลายภาษา หลายประชาชาติ จะเพ่​งดูศพเขาตลอดสามวั​นครึ่ง และจะไม่​ยอมให้​เอาศพนั้นใส่​อุโมงค์​​เลย”¹³

GSAM 80ยุคแห่งความหวาดกลัว

GSAM 80.2การสังหารพยานเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วง “ยุคแห่งความหวาดกลัว” ในฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1792 ถึง ค.ศ. 1795 — เป็นเวลาสามปีครึ่ง แม้ว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสจะดำเนินอยู่ประมาณหกหรือเจ็ดปี แต่ในช่วงสามปีครึ่งแรกนั้น พวกเขาได้ทุ่มเทความพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำลายพระคัมภีร์ ศาสนา และทุกคนที่กล้าพูดสนับสนุนสิ่งใดสิ่งหนึ่งทั้งสอง แม้ว่าการปฏิวัติฝรั่งเศสจะอ้างว่ากำลังต่อสู้กับระบอบกษัตริย์และอำนาจของนักบวช แต่ในความเป็นจริง มันกลับกลายเป็นสงครามเพื่อกำจัดพระเจ้าและพระคัมภีร์ จากช่วงเวลาที่เพิ่งผ่านพ้นก่อนการปฏิวัติ เราได้อ่านว่า

GSAM 80.2“อย่าลืมว่าก่อนการปฏิวัติปี 1792 ผู้ส่งเสริมความไม่เชื่อในฝรั่งเศสได้ระดมเงินกันและใช้จ่ายถึง 900,000 ปอนด์ [4,500,000 ดอลลาร์] ในหนึ่งปี และทำเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อซื้อ พิมพ์ และแจกจ่ายหนังสือเพื่อทำให้จิตใจของประชาชนเสื่อมทราม และเตรียมพวกเขาให้พร้อมที่จะใช้มาตรการที่รุนแรง”¹⁴

GSAM 80นักเขียนผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า

GSAM 80.3“ทางสู่การปฏิวัติเช่นนี้ได้รับการเตรียมไว้โดยผลงานเขียนของโวลแตร์ มิราโบ ดิเดโร เฮลเวติอุส ด’อาเลมแบร์ คอนดอร์เซ รูโซ และผู้อื่นๆ ที่มีแนวคิดคล้ายกัน ซึ่งพวกเขาพยายามเผยแพร่หลักการที่บ่อนทำลายทั้งศาสนาตามธรรมชาติและศาสนาที่ได้รับการเปิดเผย คำเปิดเผยไม่เพียงแต่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ แต่ยังถูกทิ้งไว้ข้างทางอย่างสิ้นเชิง; พระเจ้าถูกขับไล่ออกจากจักรวาล และถูกแทนที่ด้วยภาพลวงตาที่จินตนาการขึ้นภายใต้ชื่อ เทพีแห่งเหตุผล”¹⁵

GSAM 81.1ในปี ค.ศ. 1793 ความคิดเห็นของประชาชนถึงขั้นที่นักแสดงละครได้รับการปรบมืออย่างกึกก้องจากการเยาะเย้ยดูหมิ่นพระเจ้าและพระคัมภีร์อย่างหยาบคาย ตัวอย่างเช่น:

GSAM 81.1“นักแสดงตลกชื่อโมเนร์ ในโบสถ์เซนต์โรช [ปารีส] ได้นำความไม่เคารพพระเจ้าไปสู่จุดสูงสุด ‘พระเจ้า หากพระองค์ทรงดำรงอยู่’ เขากล่าว ‘ขอจงล้างแค้นให้กับพระนามที่เสื่อมเสียไปของพระองค์ เราขอท้าทายพระองค์ พระองค์ยังทรงนิ่งเฉย พระองค์ไม่กล้าที่จะตรัสสั่งให้ฟ้าร้องฟาดลงมา แล้วภายหลังจากนี้ใครเล่าจะเชื่อว่าพระองค์ทรงพระชนม์อยู่’”¹⁶

GSAM 81ผลงานที่ดูหมิ่นพระเจ้าในเมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส

GSAM 81.2ส่วนวิธีที่ผู้ฆ่าพยานเหล่านั้น ซึ่ง “ได้ตรึงพระบุตรของพระเจ้าเสี​ยอีกแล้ว และได้​ทำให้​​พระองค์​ขายหน้าต่อธารกำนัล” (ฮีบรู 6:6) จะเห็นได้จากเหตุการณ์ในพิธีเฉลิมฉลองที่ฟูเชจัดขึ้นที่เมืองลียง เพื่อเป็นเกียรติแก่ชาลิเยร์ ผู้ว่าการเมืองลียง ซึ่งถูกประหารชีวิตแล้ว ก่อนที่ฟูเชจะมาถึงเมืองลียง เขาได้สั่งว่า

GSAM 81.2“สัญลักษณ์ทางศาสนาทั้งหมดต้องถูกทำลาย; และบนประตูทางเข้าสุสานต้องเขียนว่า ความตายคือการหลับนิรันดร์.... รูปปั้นครึ่งตัวของชาลิเยร์ถูกหามผ่านตามท้องถนน ตามด้วยฝูงชนอันใหญ่หลวงที่ประกอบด้วยผู้สังหารและหญิงขายบริการ หลังจากนั้นตามมาด้วยลาตัวหนึ่งที่แบกพระวรสาร ไม้กางเขน และภาชนะศีลมหาสนิท ซึ่งทั้งหมดถูกโยนลงสู่เปลวเพลิงในไม่ช้า ขณะที่ลาตัวนั้นถูกบังคับให้ดื่มไวน์ที่ได้รับการอภิเษกจากถ้วยศีลมหาสนิท”¹⁷

GSAM 81.3เทศกาลแห่งเหตุผลที่จัดขึ้นในปารีสถูกบรรยายไว้ดังนี้:

GSAM 81.3“พวกเขาเดินขบวนไปยังสภาผู้แทนราษฎร และกลุ่มคนไร้ระเบียบ... ได้ล้อเลียนพิธีกรรมทางศาสนาอย่างน่าขบขันที่สุด.... ผู้ชายที่สวมเสื้อพิธีและเสื้อคลุมพิธีสงฆ์ เดินร้องเพลงฮัลเลลูยา และเต้นคาร์มาญอล ไปยังแท่นของสภาผู้แทนราษฎร ที่นั่นพวกเขาวางขนมปังศักดิ์สิทธิ์ กล่องที่เก็บมันไว้ และรูปปั้นทองและเงิน พวกเขาได้กล่าวสุนทรพจน์ล้อเลียน.... ‘โอ้ พวกท่าน,’ คณะผู้แทนจากแซ็ง-เดนิส ร้องขึ้น ‘โอ้ พวกท่าน เครื่องมือแห่งความคลั่งศาสนา นักบุญผู้ได้รับพรทุกประเภท จงเป็นผู้รักชาติเสียที ลุกขึ้นพร้อมกัน และรับใช้ประเทศด้วยการไปยังโรงกษาปณ์เพื่อถูกละลาย’”¹⁸

GSAM 82พระวจนะของพระเจ้าปรากฏขึ้นจากความมืดมิด

GSAM 82.1“เมื่อเวลาผ่านไปสามวั​นครึ่งแล้ว ลมปราณแห่งชีวิตจากพระเจ้าก็​เข้าสู่​ศพของเขาอีก” (ผู้เป็นพยาน) และพวกเขา “ขึ้นไปในหมู่เมฆสู่​สวรรค์”¹⁹ เวลาของพระเจ้าได้มาถึงแล้ว เพื่อให้พระวจนะของพระองค์หลุดพ้นจากความมืดมิดและปรากฏต่อหน้าโลก เวลาได้มาถึงแล้ว (1798) สำหรับงานมิชชันนารีที่จะดำเนินการทั่วโลก ในปี 1804 British Bible Society ได้ก่อตั้งขึ้น ตามมาด้วยสมาคมพระคัมภีร์อื่นๆ อีกมากมาย และปัจจุบันพระคัมภีร์ได้ถูกแปลเป็นภาษาหลักทั้งหมดของโลก ดังนั้น พระคัมภีร์—สองพยาน—ที่ก้าวขึ้นสู่ความโดดเด่นจนทุกคนสามารถเห็นและอ่านได้ จึงถูกเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ที่พวกเขาขึ้นสู่สวรรค์ในเมฆ

GSAM 82.2ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส โวลแตร์ได้กล่าวไว้ว่าภายในหนึ่งร้อยปี พระคัมภีร์จะกลายเป็นสิ่งล้าสมัย แต่ในปีที่หนึ่งร้อยนับจากวันนั้น พระคัมภีร์ที่แจกจ่ายในฝรั่งเศสเพียงประเทศเดียวก็มีจำนวนมากกว่าที่ทราบว่ามีอยู่เมื่อโวลแตร์กล่าวคำโอ้อวดที่ไร้ประโยชน์นี้ และแม้กระทั่งบ้านที่เขาได้กล่าวคำนั้น ก็มีข่าวว่าปัจจุบันถูกใช้เป็นศูนย์พระคัมภีร์

GSAM 82การค้นพบหินโรเซตตา

GSAM 82.3มีสองประเด็นที่เกี่ยวข้องกับปี ค.ศ. 1798 และชาวฝรั่งเศส ที่เราต้องสังเกต: ประการแรก ในปีนั้น กองทัพฝรั่งเศสภายใต้การนำของพลเอกแบร์ติเยร์ ได้โค่นล้มรัฐบาลของพระสันตะปาปาในกรุงโรม ซึ่งเป็นการทำให้คำพยากรณ์เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้สำเร็จลุล่วง (โดยที่พวกเขาเองไม่รู้ตัว) ซึ่งคำพยากรณ์นั้นอยู่ในหนังสือเล่มเดียวกันที่พวกเขาได้ทำสงครามต่อต้าน; ประการที่สอง ในปีเดียวกันนั้น ที่ป้อมเซนต์จูเลียน บนสาขาโรเซตตาของแม่น้ำไนล์ กองทัพฝรั่งเศสขณะทำการขุดค้น ได้ค้นพบหินโรเซตตาอันโด่งดัง ซึ่งปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์บริติช บนหินนี้มีจารึกในสามรูปแบบ ได้แก่ ฮีโรกลิฟิก ซึ่งเป็นอักษรที่นักบวชใช้; เดโมติก ซึ่งเป็นรูปแบบอักษรที่ประชาชนทั่วไปใช้; และภาษากรีก นี่คือกุญแจที่เปิดความลับของอักษรเดโมติกและอักษรฮีโรกลิฟิก ซึ่งเคยเป็นปริศนามาจนถึงปัจจุบัน ขณะนี้ ดังที่ผู้อื่นได้กล่าวไว้ว่า “จอบและพลั่วที่ขุดค้นข้อความเหล่านี้ในอักษรเดโมติก กำลังให้หลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับความถูกต้องของบันทึกในพระคัมภีร์โบราณ มากกว่าหลักฐานใด ๆ ที่มาจากแหล่งอื่นนอกเหนือจากพระคัมภีร์เอง” ดังนั้น ผู้ที่คิดจะกำจัดพระคัมภีร์นั้นเอง ก็ถูกใช้โดยไม่รู้ตัว เพื่อทำให้คำพยากรณ์เป็นจริง โดยการนำอำนาจของสันตะปาปาไปเมื่อสิ้นสุด 1260 ปี และยังค้นพบกุญแจสำคัญของตัวอักษรเหล่านั้นเอง ซึ่งยืนยันความจริงของพระคัมภีร์ที่พวกเขาพยายามทำลายอย่างหนัก

GSAM 83เจ้า “จะยืนขึ้นในส่วนที่​กำหนดให้​​เจ้า”

GSAM 83.1สิ่งที่ทูตสวรรค์บอกกับดาเนียลว่าจะเกิดขึ้นใน เวลาแห่งการสิ้นสุด คืออะไร? ตั้งแต่เขาได้ยินนักบุญกล่าวว่า “อยู่​นานสองพันสามร้อยวัน ​แล้วสถานบริ​สุทธิ์นั้นจะได้รับการชำระ”²⁰ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความกังวลว่า การสิ้นสุดของ“สิ่งเหล่านี้” จะเป็นอย่างไร และ “นานเท่าใด”²¹ ในที่สุด เขาก็ได้รับการชี้แจงว่า ความรู้เกี่ยวกับเวลานั้นไม่ใช่สำหรับยุคสมัยของเขา มีผู้กล่าวกับเขาว่า “เจ้​าจงไปจนวาระที่สุดเถิด และเจ้าจะได้หยุดพักสงบ และจะยืนขึ้นในส่วนที่​กำหนดให้​​เจ้า​ เมื่อสิ้นสุดวันทั้งหลายนั้น”²²

GSAM 83.2มีบางคนสันนิษฐานว่าคำพูดนี้หมายถึงจุดจบสุดท้ายของโลก และว่าในเวลานั้น ดาเนียล พร้อมด้วยประชาชนของพระเจ้าคนอื่น ๆ จะได้รับรางวัลของเขา และยืนอยู่ในส่วนมรดกของเขา คำในภาษาฮีบรูที่หมายถึงส่วนมรดก พื้นที่ของประเทศ เป็นต้น คือ gheh-vel ตามที่ได้รับการบอกเล่า แต่นั่นไม่ใช่คำที่ถูกแปลว่า ส่วนแบ่ง ในพระคัมภีร์ตอนนี้; คำที่ใช้ในที่นี้คือ โกห์ ราห์ล นักวิชาการภาษาฮีบรูบอกเราว่า คำนี้ โกห์ ราห์ล ปรากฏขึ้น 76 ครั้งในพันธสัญญาเดิม และมันเป็นคำเดียวกันที่ใช้เมื่อกล่าวถึงการชำระล้างแบบสัญลักษณ์ของสถานบริสุทธิ์ ซึ่งมีการจับสลากเพื่อกำหนดว่าแพะตัวใดในสองตัวจะถูกฆ่า เมื่อมหาปุโรหิตนำเลือดของแพะของพระเจ้าเข้าไปในสถานบริสุทธิ์เพื่อดำเนินการชำระล้าง ทั้งชนชาติอิสราเอลทั้งหมดยืนอยู่ด้านนอก ถ่อมใจและสารภาพบาปของตน เพื่อจะได้ยืนอยู่ในสภาพบริสุทธิ์ และรับพรจากมหาปุโรหิตเมื่อท่านออกมาจากสถานบริสุทธิ์ ดังนั้น ในวันนั้น ชนชาติอิสราเอลจึงยืนอยู่ในส่วนแบ่งของตน

GSAM 84.1เมื่อการชำระล้างสถานบริสุทธิ์ครั้งสุดท้ายจะมาถึง ณ จุดสิ้นสุดของ 2,300 วัน กรณีของดาเนียล พร้อมทั้งกรณีของผู้ชอบธรรมที่ล่วงลับไปแล้วทั้งหมด จะถูกนำขึ้นพิจารณาต่อหน้าพระเจ้า ดังนั้น ดาเนียลจึงยืนอยู่ในส่วนแบ่งของเขา

GSAM 84คำที่ปิดผนึกไว้จนถึงปี ค.ศ. 1798

GSAM 84.2เพื่อตอบคำถามของดาเนียลว่า “โอ​ นายเจ้าข้า ​สิ่งเหล่านี้จะลงเอยอย่างไร”?²³ เขาได้รับคำตอบว่า “ถ้อยคำเหล่านั้​นก็​ถู​กปิดไว้​แล้วและถูกประทับตราไว้จนถึงวาระสุดท้าย”²⁴ สิ่งที่ทำให้จิตใจของดาเนียลครุ่นคิดอย่างมากคือ “เมื่อไหร่?” “นานเท่าใด?” และ “จะลงเอยอย่างไร”? นี่คือประเด็นที่ทำให้ผู้เผยพระวจนะสับสนและกังวล และสิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่จะถูกปิดผนึกไว้จนกว่าจะถึง “วาระสุดท้าย” ไม่ใช่หนังสือดาเนียลทั้งเล่ม อย่างที่บางคนเข้าใจผิด ก่อนช่วงปี ค.ศ. 1798 นี้ ผู้ศึกษาคำพยากรณ์ได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับ เจ็ดสิบสัปดาห์ และทราบว่าพวกมันเริ่มต้นตั้งแต่ปี 457 ก่อนคริสตกาล โดยการรับใช้สาธารณะของพระคริสต์ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ และเหตุการณ์อื่น ๆ เกิดขึ้นอย่างสอดคล้องอย่างแม่นยำกับการนับ หกสิบเก้าสัปดาห์ และ เจ็ดสิบสัปดาห์ นับจากวันนั้น การสำเร็จอย่างแม่นยำของพันธกิจพระผู้ช่วยให้รอดที่สอดคล้องกับการนับนี้ ได้ให้พวกเขาหลักฐานอันทรงพลังว่าพระองค์คือพระเมสสิยาห์ที่แท้จริง และว่าวันที่เริ่มต้นของเจ็ดสิบสัปดาห์นั้นถูกกำหนดไว้อย่างไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ การที่พวกเขาไม่สามารถค้นพบว่าเจ็ดสิบสัปดาห์เป็นส่วนแรกของสองพันสามร้อยวัน ทำให้เรื่องนี้ถูกปิดผนึกไว้จนกระทั่งหลังปี ค.ศ. 1798 ตามที่ได้ทำนายไว้

GSAM 84กุญแจสู่ 2,300 วัน

GSAM 84.3ตอนนี้ให้เรามองดูข้อเท็จจริงในคดีนี้ จนถึงปี ค.ศ. 1798 ผู้ตีความคำพยากรณ์ยังไม่มีแสงสว่างเกี่ยวกับเวลาที่ 2,300 วันจะสิ้นสุดลง พวกเขาสามารถเข้าใจสัญลักษณ์ รูปปั้น และสัตว์ต่างๆ ในหนังสือดาเนียลได้ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่า 2,300 วันจะสิ้นสุดลงเมื่อใด เพราะจนถึงขณะนั้นพวกเขายังไม่เข้าใจว่าวันเหล่านั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อใด เพื่อเป็นหลักฐานในประเด็นนี้ เราได้อ่านในนิตยสาร Midnight Cry ซึ่งเป็นนิตยสารของกลุ่มแอ๊ดเวนตีสที่ตีพิมพ์ในนครนิวยอร์ก ณ วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1842 ว่า “เป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่งที่พบว่าผู้เขียนอิสระต่าง ๆ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1798 ได้มองเห็นสิ่งที่ไม่เคยมีใครสังเกตเห็นมาก่อน — นั่นคือ เจ็ดสิบสัปดาห์ เป็นกุญแจสำคัญของ 2,300 วัน”

GSAM 85หลายคนกำลังค้นพบแสงสว่าง

GSAM 85.1เนื่องจากความรู้นี้ถูก “ปิดผนึก” ไว้จนกระทั่งถึงเวลาที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้เพื่อเปิดเผยให้ประชาชนของพระองค์เข้าใจ ดังนั้น เมื่อ “วาระสุดท้าย” มาถึง ก็จะมีคนจำนวนมาก “วิ่งไปวิ่งมา” ในพระคัมภีร์ เพื่อค้นหาสิ่งเหล่านี้ โดยการเปรียบเทียบการแปลข้อความนี้จากหลายฉบับ ความคิดนี้จะชัดเจนยิ่งขึ้น

GSAM 85.2ดร. อดัม คลาร์ก กล่าวว่า: “หลายคนจะพยายามค้นหาความหมาย; และความรู้จะเพิ่มขึ้น—ด้วยวิธีนี้”

GSAM 85.3ในพระคัมภีร์ภาษาเยอรมันฉบับลูเทอร์ที่ได้รับการแก้ไข เราอ่านว่า: “ดังนั้น ผู้คนจำนวนมากจะศึกษาข้อความนี้ และพบความเข้าใจอันลึกซึ้ง”

GSAM 85.4ในพระคัมภีร์คู่ขนานภาษาเยอรมันเขียนว่า: “หลายคนจะวิ่งผ่านมันไปมา และด้วยวิธีนี้ ความรู้จะเพิ่มขึ้น”

GSAM 85.5พระคัมภีร์ภาษาเยอรมันของ แอล. แวน เอสส์ ซึ่งได้รับการยอมรับจากสมเด็จพระสันตะปาปาให้ผู้อ่านคาทอลิกใช้ด้วย แปลว่า: “หลายคนจะค้นคว้ามันอย่างละเอียด และความรู้จะยิ่งใหญ่”

GSAM 85.6ในพระคัมภีร์ภาษาสวีเดนเขียนว่า: “หลายคนจะค้นคว้าในนั้น และความรู้จะยิ่งใหญ่”

GSAM 85.7พระคัมภีร์ภาษาเดนมาร์ก-นอร์เวย์ฉบับปรับปรุงระบุว่า: “หลายคนจะค้นคว้าอย่างกระตือรือร้น และความรู้จะเพิ่มพูนขึ้นมาก”

GSAM 85.8เราอ่านในนิตยสาร Midnight Cry วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1842 เกี่ยวกับการค้นหาและได้รับความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่ถูกปิดผนึกไว้ก่อนปี ค.ศ. 1798 ว่า: “ไม่ใช่ความบังเอิญที่น่าอัศจรรย์หรือที่นักเขียนจำนวนมาก ซึ่งไม่รู้จักกันมาก่อน ได้มาถึงข้อสรุปเดียวกันในเวลาใกล้เคียงกัน?”

GSAM 86.1เราขอนำเสนอรายชื่อของกลุ่มต่าง ๆ ยี่สิบกลุ่ม ที่ค้นพบความจริงเกี่ยวกับจุดสิ้นสุดของ 2,300 วัน ไม่ใช่จากการสื่อสารกัน แต่เป็นผลจากการค้นคว้าพระคัมภีร์อย่างขยันขันแข็ง ภายใต้การนำของพระวิญญาณของพระเจ้า เราจัดให้ วิลเลียม มิลเลอร์ จากรัฐนิวยอร์ก เป็นผู้นำรายชื่อนี้ ตามด้วย เอ. เจ. ครุป จากฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย; เดวิด แมคเกรเกอร์ จากฟาลเมาท์ รัฐเมน; เอ็ดเวิร์ด เออร์วิง จากอังกฤษ; อาร์ชิบอลด์ เมสัน จากสกอตแลนด์; ดับเบิลยู. อี. เดวิส จากรัฐเซาท์แคโรไลนา; โจเซฟ วอลฟ์ ผู้ทำงานในหลายพื้นที่ของเอเชีย; อเล็กซานเดอร์ แคมป์เบลล์ ในการอภิปรายกับโรเบิร์ต โอเวน ในปี ค.ศ. 1829; กัปตัน เอ. แลนเดอร์ส จากลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ; เลโอนาร์ด ไฮน์ริช เคลเบอร์ จากสตุตการ์ต ประเทศเยอรมนี; ลาคุนซา จากสเปน; เฮนเซเปเตอร์ จากกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์; ดร. คาปาโดส จากอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์; ราอู จากบาวาเรีย; นักบวชจากทาร์ทารี ในปี ค.ศ. 1821; นักศึกษาพระคัมภีร์จากเยเมน ในหนังสือของพวกเขาที่ชื่อว่า “ซีรา”; เฮงสเทนเบิร์ก จากอีกส่วนหนึ่งของเยอรมนี; ชาวรัสเซียบริเวณทะเลแคสเปียน; ชาวมอลอกานีบริเวณชายฝั่งทะเลบอลติก เป็นต้น

GSAM 86.2ส่วนเรื่องที่หัวข้อนี้ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราวต่อผู้ศึกษาคำพยากรณ์ และนั่นก็เกิดขึ้นโดยที่พวกเขาไม่รู้จักกันมาก่อน ข้อความต่อไปนี้จะแสดงให้เห็น:—

GSAM 86.3ในนิตยสาร Midnight Cry ฉบับวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1842 มีข้อความดังต่อไปนี้: “เพิ่งได้รับหนังสือมาเมื่อไม่นานนี้ ซึ่งมีชื่อเรื่องว่า ‘Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance โดย อาร์ชิบอลด์ เมสัน ผู้ประกาศพระกิตติคุณ จาก วิชอว์ทาวน์, สกอตแลนด์, นิวเบิร์ก. พิมพ์จากฉบับกลาสโกว์ โดย Ward M. Gazeley, 1820.’ ในหนังสือนี้ เมสันกล่าวว่า ‘ผมได้เห็นหนังสือเล่มเล็กเมื่อเร็วๆ นี้ ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกา โดยศาสนาจารย์ วิลเลียม อี. เดวิส จากรัฐเซาท์แคโรไลนา และได้รับการตีพิมพ์ใหม่ในปี ค.ศ. 1818 ที่เมืองวาร์คิงตัน ทางตอนใต้ของอังกฤษ ผู้เขียนนี้ยืนยันว่า 2,300 วัน เริ่มต้นจาก 70 สัปดาห์ (บท 9:24) ในความเห็นนี้ ผมต้องยอมรับว่าเห็นด้วย.’”

GSAM 87เดวิส จากรัฐเซาท์แคโรไลนา

GSAM 87.1ในฉบับเดียวกันของ Midnight Cry ผู้บรรณาธิการกล่าวว่า “หนังสือของเดวิสคงถูกเขียนขึ้นเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1810” เมื่อกล่าวถึงเหตุผลที่นำเสนอในหนังสือ เขาระบุว่า “ผู้อ่านอาจรู้สึกเหมือนกำลังอ่านผลงานของมิลเลอร์ ลิตช์ สโตร์ส หรือเฮล แต่เราเชื่อว่าไม่มีนักเขียนเรื่องการเสด็จมาครั้งที่สองในปัจจุบันคนใดที่รู้ถึงการมีอยู่ของหนังสือเล่มนี้จนกระทั่งสัปดาห์ที่แล้ว ผู้บรรณาธิการของนิตยสารนี้ [Cry] ไม่เคยได้ยินถึงหนังสือนี้มาก่อนเลย ท่าทีของเดวิสเกี่ยวกับเวลา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเมสัน คือว่า 2,300 วันจะสิ้นสุดลงในปี 1843 ตามปฏิทินยิว — ซึ่งตรงกับปี 1844 ของเรา”

GSAM 87โจเซฟ วอลฟ์ และอีกยี่สิบคน

GSAM 87.2ในนิตยสาร Midnight Cry วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1843 เราได้อ่านว่า “ในปี ค.ศ. 1822 โจเซฟ วอลฟ์ (จากอังกฤษ) ได้ออกหนังสือชื่อ ‘He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven’” และนอกจากนี้ยังระบุว่า “ในปี ค.ศ. 1826 ผู้คน 20 คน จากทุกนิกายที่ยึดถือหลักความเชื่อดั้งเดิม ได้รวมตัวกันที่ลอนดอน พร้อมกับนายวอลฟ์ เพื่อศึกษาพระคัมภีร์ พวกเขาได้ข้อสรุปเดียวกันอย่างเป็นเอกฉันท์ โดยเพิ่ม 45 ปีเข้าไปใน 1,260 ปี” การเพิ่ม 45 ปีเข้าไปใน 1,260 ปี ซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1798 จะนำเราไปสู่ปลายปี ค.ศ. 1843 ตามปฏิทินยิว ซึ่งแท้จริงแล้วคือปี ค.ศ. 1844 ของเรา

GSAM 87จุดยืนของอเล็กซานเดอร์ แคมป์เบลล์

GSAM 87.3ในฉบับเดียวกันของนิตยสารนั้น มีคำกล่าวถึงอเล็กซานเดอร์ แคมป์เบลล์ว่า “ในปี ค.ศ. 1829 เขาได้มีการอภิปรายอันโด่งดังกับโรเบิร์ต โอเวน ผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า โดยเขาได้โต้แย้งว่านิมิตของดาเนียลนั้นครอบคลุมจนถึงสิ้นยุคสมัย ว่า 2,300 วันนั้นคือปี และจะสิ้นสุดลงประมาณ 1,847 ปีนับจากวันประสูติของพระคริสต์ ซึ่งตามการชี้แจงของเขาเอง คือ 4 ปีก่อนการนับปีทั่วไป” ดังนั้น การคำนวณของเขาจะทำให้ 2,300 วันสิ้นสุดลง เมื่อครบ 1,843 ปีเต็มตามปฏิทินยิวนับจากจุดเริ่มต้นของคริสต์ศักราช — หรือจริงๆ แล้วคือปี ค.ศ. 1844

GSAM 88.1ในนิตยสาร Midnight Cry ฉบับวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1843 มีคำแถลงเกี่ยวกับหนังสือที่ได้รับมาด้วยชื่อ “A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, ‘Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,’²⁵ โดยกัปตัน เอ. แลนเดอร์ส จากลิเวอร์พูล จัดพิมพ์โดย S. Kent and Co. ปี ค.ศ. 1839”

GSAM 88.2“เขา เช่นเดียวกับผู้อื่น ได้ทำการคำนวณเวลา โดยกำหนดให้วันสุดท้ายของ 2,300 วัน คือ1,847 ปีนับจากวันประสูติจริงของพระคริสต์” ซึ่งก็คือปี ค.ศ. 1844 ของเรา เนื่องจากพระองค์ประสูติก่อนปี ค.ศ. ตามการนับทั่วไป 4 ปี²⁶

GSAM 88เลโอนาร์ด ไฮน์ริช เคลเบอร์

GSAM 88.3ในนิตยสาร Review and Herald วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1892 มีบทความจากศาสนาจารย์ แอล. อาร์. คอนราดี จากเมืองฮัมบูร์ก ประเทศเยอรมนี ซึ่งเขากล่าวว่า:—

GSAM 88.4“ผู้อ่านส่วนใหญ่ของเราคงเคยได้ยินชื่อของเบนเกล นักบวชลูเทอรันผู้มีชื่อเสียง ซึ่งในศตวรรษที่แล้ว [ตามข้อมูลของชาฟฟ์ เบนเกลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1751] ได้กำหนดเวลาการปรากฏตัวของพระผู้เป็นเจ้าไว้ในปี ค.ศ. 1836 โดยการคำนวณของเขาอิงจากตัวเลข 666 ในหนังสือวิวรณ์ แต่ก่อนที่เวลานั้นจะถึงนานแล้ว มีชายอีกคนหนึ่งเริ่มเขียนหนังสือ คือครูใหญ่ชื่อ เลโอนาร์ด ไฮน์ริช เคลเบอร์ หนังสือเล่มแรกของเขาออกพิมพ์ในปี ค.ศ. 1824 มีชื่อว่า ‘อวสานใกล้เข้ามา’ ซึ่งประกอบด้วยคำอธิบายเกี่ยวกับพระธรรมมัทธิวบทที่ 24 และ 25 หนังสือเล่มนี้พิมพ์ขึ้นในบาวาเรีย แต่ในปี ค.ศ. 1835 มีหนังสือเล่มเล็กที่มีขนาดใหญ่กว่า ด้วยชื่อเดียวกัน ปรากฏขึ้นที่สตุตการ์ต มีจำนวน 126 หน้า หนังสือเล่มนี้จะเป็นที่น่าสนใจเป็นพิเศษ และเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจได้ดีขึ้น ผมจึงเพิ่มการแปลหน้าชื่อหนังสือไว้ดังนี้: ‘วันสิ้นโลกกำลังมา ซึ่งได้รับการพิสูจน์อย่างละเอียดและน่าเชื่อถือจากพระวจนะของพระเจ้าและเหตุการณ์ล่าสุด; ซึ่งทำให้อคติทั้งหมดต่อการรอคอยการเสด็จมาของพระผู้เป็นเจ้าของเรา หรือการคำนวณเวลา ถูกหักล้างอย่างสิ้นเชิง; และแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพระสังฆราชเบนเกลได้ผิดพลาดไปเจ็ดปีเกี่ยวกับปีสำคัญที่ชี้ขาด; เพราะจุดสิ้นสุดไม่ใช่ปี 1836 แต่เป็นปี 1843 ที่การต่อสู้ครั้งใหญ่ระหว่างแสงสว่างและความมืดจะสิ้นสุดลง และรัชสมัยแห่งสันติภาพที่รอคอยมานานของพระเยซูคริสต์จะเริ่มต้นขึ้นบนโลก’

GSAM 89.1“ฉบับพิมพ์ครั้งที่สองออกในปี ค.ศ. 1841 ที่เมืองสตุตการ์ตเช่นกัน และตามที่ผมทราบ ยังมีอีกฉบับที่ออกในแซกโซนีด้วย ดังที่หน้าปกระบุไว้ หนังสือเล่มนี้ หลังจากได้ตอบโต้ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยแล้ว ได้ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมาถึงความเชื่อมโยงที่มีอยู่ระหว่าง 2,300 วัน ในดาเนียลบท 8 กับ 70 สัปดาห์ ในดาเนียลบท 9 และนำทั้งสองมาเชื่อมโยงกับปี ค.ศ. 1843 (ตามปฏิทินยิวคือ ค.ศ. 1843 — ตามปฏิทินของเราคือ ค.ศ. 1844) จากนั้นในส่วนที่เหลือของหนังสือ เขาได้ชี้ให้เห็นผ่านสัญญาณของยุคสมัยว่าเหตุการณ์นี้ต้องใกล้จะเกิดขึ้นแล้ว

GSAM 89.2“การที่มีหลายฉบับพิมพ์ออกมา ก็เป็นหลักฐานเพียงพอที่แสดงให้เห็นถึงความสนใจที่หนังสือนี้ก่อให้เกิด พี่น้องชาเช ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่ในออสเตรเลีย ได้เห็นโฆษณาของหนังสือนี้ แม้ในจังหวัดไซลีเซียที่ห่างไกล และหลังจากสั่งซื้อแล้ว ก็อ่านด้วยความสนใจอย่างยิ่ง ภายในห้องที่ปิดประตูอย่างแน่นหนา ในหนังสือนี้ไม่พบร่องรอยใดที่บ่งชี้ว่าผู้เขียนมีความรู้เกี่ยวกับขบวนการที่คล้ายกันในโลก แต่ด้วยพระวิญญาณของพระเจ้า เขาก็ได้มาถึงข้อสรุปเดียวกัน

GSAM 89.3“ในปี ค.ศ. 1842 เขาได้เขียนหนังสือเล่มเล็กที่หนากว่าเดิมถึง 286 หน้า ที่เมืองสตุตการ์ตเช่นกัน ในหัวข้อ ‘ข้อคิดสำคัญและข้อคิดตามพระคัมภีร์เกี่ยวกับการทรงสร้างโลกและระยะเวลาที่โลกดำรงอยู่; หรือคำตอบอย่างละเอียดต่อคำถาม: เหตุใดพระเจ้าจึงทรงสร้างโลกในหกวันติดต่อกัน—การเสด็จมาอันใกล้ขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเพื่อทรงพิพากษาปฏิปักษ์พระคริสต์—เหตุการณ์อันยิ่งใหญ่และน่าปีติยินดีของปี 1843.’”

GSAM 89“เบน เอซรา” (ลาคุนซา)

GSAM 89.4ประมาณปี ค.ศ. 1812 ลาคุนซา ในสเปน ได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ The Coming of Messiah in Majesty and Glory ผู้เขียนใช้ชื่อปลอมว่า “เบน เอซรา” และเชื่อกันว่าเป็นชาวยิวที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ เอ็ดเวิร์ด เออร์วิง จากอังกฤษ หลังจากเริ่มงานเกี่ยวกับการเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซู ได้แปลหนังสือดังกล่าวเป็นภาษาอังกฤษ ดังนั้น เรื่องราวนี้จึงถูกถ่ายทอดในอย่างน้อยสองภาษา

GSAM 89.5เป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่ง เมื่อเวลาผ่านไปหลายปีแล้ว ได้นำข้อสรุปของนักศึกษาต่าง ๆ มารวมกัน ซึ่งตั้งแต่ต้นศตวรรษที่แล้วจนถึงปี ค.ศ. 1840 ได้คำนวณช่วงเวลา 2,300 วัน และกำหนดให้ 70 สัปดาห์เป็นส่วนแรกของช่วงเวลาดังกล่าว แล้วพบว่าทุกคนต่างเห็นพ้องกันว่าช่วงเวลาดังกล่าวจะสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1844

GSAM 90ปี 1844 คือจุดสิ้นสุดที่แท้จริงของ 2300 วัน

GSAM 90.1อาจมีคำถามว่า เราสามารถมั่นใจได้หรือไม่ว่าปี ค.ศ. 1844 คือวันที่แท้จริงสำหรับการสิ้นสุดของ 2,300 วัน? ใช่! เพราะเช่นเดียวกับที่การสำเร็จคำพยากรณ์ที่ผิดพลาดไม่อาจเกิดขึ้นในเวลาที่ถูกต้องสำหรับการสำเร็จที่แท้จริง ดังนั้นเราจึงต้องสรุปว่าปี ค.ศ. 1844 คือจุดสิ้นสุดที่ถูกต้องของ 2,300 วัน พระเจ้า ผู้ที่ปิดผนึกความรู้นั้นไว้จนถึงปี ค.ศ. 1798 และทรงสัญญาว่าเมื่อถึงเวลานั้น แสงสว่างจะส่องออกมา ได้ทรงนำทางผู้ที่แสวงหาพระองค์อย่างจริงใจด้วยความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับเวลา ด้วยพระวิญญาณที่ไม่มีข้อผิดพลาดของพระองค์ เวลาของพระองค์ได้มาถึงแล้วที่ “ความรู้” ในเรื่องนั้นจะ “เพิ่มขึ้น” และพระองค์ได้ประทานแสงสว่างที่แท้จริง

GSAM 90.2เมื่อได้พบจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาที่ถูกนำมาให้ประชาชนเข้าใจใน “วาระสุดท้าย” แล้ว ก็ควรที่จะสอบถามถึงความสำคัญของการค้นพบนั้น เราพบว่าในช่วงเวลานั้น เมื่อการงานพระกิตติคุณกำลังจะสิ้นสุดลง จะมีการประกาศเวลาที่แน่นอนสำหรับการประชุมพิพากษา “แล้วข้าพเจ้าได้​เห็น” ยอห์นกล่าว “ทูตสวรรค์​อี​กองค์​หนึ่งที่​บิ​นอยู่ในท้องฟ้า เพื่อประกาศข่าวประเสริฐอันเป็นอมตะแก่คนทั้งหลายที่​อยู่​ในโลก ​แก่​​ทุ​กชาติ ​ทุ​กตระกูล ​ทุ​กภาษา และประชากร ท่านประกาศด้วยเสียงอันดังว่า ‘จงยำเกรงพระเจ้า และถวายสง่าราศี​แด่​​พระองค์​ เพราะถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว และจงนมัสการพระองค์ “​ผู้​​ได้​ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ ​แผ่​นดินโลก ​ทะเล​” และบ่อน้ำพุ​ทั้งหลาย​’”²⁷ ทูตสวรรค์ในความหมายตามตัวอักษรไม่ได้ประกาศข่าวประเสริฐแก่มนุษย์ มนุษย์คือผู้แทนที่พระเจ้าทรงเลือกเองเพื่อประกาศข่าวประเสริฐของพระองค์จนถึงวาระสุดท้ายของโลก²⁸ ดังนั้น ทูตสวรรค์องค์นี้จึงเป็นสัญลักษณ์ของข้อความข่าวประเสริฐที่ประกาศว่าเวลาสำหรับการพิพากษาได้มาถึงแล้ว ซึ่งจะ “เริ่มตั้งต้​นที่ครอบครัวของพระเจ้า”²⁹ ข้อความเช่นนี้ไม่อาจถูกเปิดเผยจากพระคัมภีร์ได้จนกว่าช่วงเวลาที่นำไปสู่การพิพากษาจะถูกค้นพบในพระคัมภีร์ ช่วงระยะเวลา 2,300 วัน ดังที่ได้กล่าวไว้แล้ว ยืดยาวไปจนถึงการพิพากษาเพื่อตรวจสอบของประชากรของพระเจ้า

GSAM 91วันทำการลบมลทิน: เวลาแห่งการพิพากษา

GSAM 91.1วันทำการลบมลทิน ซึ่งเป็นการชำระล้างสถานบริสุทธิ์บนโลกนี้ ได้รับการเข้าใจจากชาวยิวมาแต่เดิมและยังคงเป็นวันแห่งการพิพากษาจนถึงทุกวันนี้ และแม้ในปัจจุบันนี้ ในสภาพที่พวกเขาถูกกระจัดกระจาย แม้จะไม่สามารถจัดพิธีกรรมทั้งหมดตามแบบโบราณที่เกี่ยวข้องกับวันอันศักดิ์สิทธิ์นั้นได้ แต่พวกเขาก็ยังคงถือวันนี้เป็นวันแห่งการพิพากษา เพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ เราจะอ้างอิงจากหนังสือพิมพ์ของชาวยิวที่ตีพิมพ์ในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ชื่อ The Jewish Exponent ซึ่งเป็นสื่อของชาวยิวออร์โธดอกซ์ทางตะวันตกของเทือกเขาร็อกกี้ ในฉบับเดือนกันยายน ค.ศ. 1892 มีประกาศว่า ก่อนการออกฉบับถัดไป เดือนที่เจ็ดและวันทำการลบมลทินจะมาถึง ชื่อเดือนที่เจ็ดของพวกเขาคือทิชรี และเดือนที่หกคือเอลูล ดังนั้นหนังสือพิมพ์จึงระบุว่า “เดือนเอลูลได้มาถึงแล้ว และเสียงเตือนของโชฟาร์ [ทรัมเป็ตที่ต้องเป่าตั้งแต่วันที่หนึ่งถึงวันที่สิบของเดือนที่เจ็ด, เพลงสดุดี 81:3, 4] จะได้ยินทุกเช้าในธรรมศาลาของชาวยิวออร์โธดอกซ์ เพื่อเตือนให้เตรียมตัวสำหรับวันรำลึก และการพิพากษาครั้งสุดท้ายของยอมคิปปูร์” เนื่องจากพวกเขากำลังอยู่ในช่วงท้ายของเดือนเอลูล (เดือนที่หก) และเดือนทิชรี (เดือนที่เจ็ด) กำลังจะเริ่มต้นขึ้น พวกเขาจึงจะได้ยินเสียงแตรทุกเช้าเป็นเวลาสิบวัน เพื่อประกาศการพิพากษาครั้งสุดท้ายของปีตามระบบสัญลักษณ์นั้น

GSAM 91คำให้การของรับบีชาวยิว

GSAM 91.2อีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1902 รับบี อิซิดอร์ ไมเออร์ส จากชุมชนชาวยิวขนาดใหญ่ในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ได้กล่าวเมื่อประกาศวันแห่งการชดใช้บาปว่า: “เมื่อก้าวข้ามธรณีประตูของเวลาจากปีหนึ่งสู่ปีอีกปี ชาวอิสราเอลจะถูกเตือนให้ระลึกถึงการสร้างโลกและอำนาจสูงสุดของผู้สร้างอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ และถูกเรียกให้เฉลิมฉลองด้วยเสียงแตร ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นวันครบรอบการกำเนิดของเวลาและการขึ้นครองราชย์ของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ เขายังถูกเรียกโดยเสียงของแตรเดียวกันนั้น หรือโชฟาร์ ให้ทบทวนและพิจารณาการกระทำของตนเองในปีที่ผ่านมาอย่างละเอียด ขณะที่เขายืนตัวสั่นอยู่เบื้องหน้าดวงตาที่มองเห็นทุกสิ่งของความยุติธรรมนิรันดร์ ซึ่งประทับอยู่บนบัลลังก์แห่งการพิพากษา”

GSAM 92.1เนื่องจากในพิธีกรรมของวิหารยิว วิหารจะถูกชำระล้างทุกปีครั้งหนึ่ง จึงเป็นสิ่งที่ชัดเจนสำหรับดาเนียลว่า การชำระล้างวิหารนี้ ณ ปลายช่วง 2,300 วัน ต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งอื่นนอกเหนือจากพิธีกรรมประจำปีที่เป็นสัญลักษณ์ พระเจ้าได้สั่งสอนประชาชนของพระองค์แล้วว่า เมื่อใช้สัญลักษณ์ในคำพยากรณ์ เวลาที่กำหนดไว้ควรนับว่า “วันหนึ่งจะเป็นปี​หนึ่ง”³⁰ ดังนั้น ช่วงระยะเวลา 2,300 วันนี้ ดังที่เราได้เห็นแล้ว จึงชี้ไปยังการสิ้นสุดงานของพระคริสต์ในฐานะมหาปุโรหิตในสถานบริสุทธิ์บนสวรรค์ — ไปยังการพิพากษาตรวจสอบของผู้ที่คดีของพวกเขาได้ถูกนำเข้าสู่สถานบริสุทธิ์บนสวรรค์ผ่านการสารภาพบาป

GSAM 92ข้อความการพิพากษาที่ควรมาถึงในปี ค.ศ. 1844

GSAM 92.2เมื่อช่วงเวลาที่การพิพากษาผู้บริสุทธิ์จะเริ่มต้นขึ้นถูกค้นพบแล้ว ทางก็ถูกเปิดขึ้น เพื่อให้ตามลำดับเหตุการณ์ของพระเจ้า ซึ่งระบุไว้ในคำพยากรณ์ ข้อความ “ถึงเวลาที่​พระองค์​จะทรงพิพากษาแล้ว” สามารถถูกประกาศได้ โปรดสังเกตว่า ข้อความนี้ไม่ได้กล่าวว่าทันทีที่ช่วงเวลาดังกล่าวถูกค้นพบ ข้อความจะถูกประกาศ แต่ระบุว่าแสงสว่างที่ก่อนหน้านี้ “ถูกปิดผนึกไว้” ควรถูกเปิดเผยให้ชัดเจน เราเห็นได้ชัดเจนว่าสิ่งนี้ได้สำเร็จแล้ว ในบทต่อๆ ไป จะปรากฏว่าพระเจ้าได้กำหนดเวลาที่ข้อความการเสด็จมาจะถูกประกาศไว้อย่างชัดเจนเช่นกัน และการประกาศนั้นก็ได้ถูกส่งไปยังโลกอย่างตรงตามตัวอักษร