บทที่ 19 — “ท่านจะรู้จักเขาได้เพราะผลของเขา”
GSAM 299.1“พระองค์จึงให้บางคนเป็นอัครสาวก บางคนเป็นศาสดาพยากรณ์ บางคนเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ บางคนเป็นศิษยาภิบาล และอาจารย์ เพื่อเตรียมวิสุทธิชนให้ดีรอบคอบ เพื่อช่วยในการรับใช้ เพื่อเสริมสร้างพระกายของพระคริสต์ให้จำเริญขึ้น จนกว่าเราทุกคนจะบรรลุถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในความเชื่อและในความรู้ถึงพระบุตรของพระเจ้า จนกว่าเราจะโตเป็นผู้ใหญ่เต็มที่คือเต็มถึงขนาดความไพบูลย์ของพระคริสต์”1
GSAM 299.2เมื่อพระผู้ช่วยให้รอดทรงประทานของประทานแห่งพระวิญญาณของพระองค์ไว้ในคริสตจักร เพื่อดำเนินการ “ตามพระประสงค์ของพระองค์” งานของพระเจ้าจนกว่าวันอันสมบูรณ์จะมาถึง พระองค์ไม่ได้ทิ้งประชากรของพระองค์ให้ต้องเดาว่าการสำแดงนั้นมาจากสวรรค์หรือจากวิญญาณชั่ว แต่พระองค์ทรงให้กฎเกณฑ์ที่เราอาจใช้เพื่อรู้ว่าวิญญาณนั้นเป็นของพระเจ้าหรือไม่ แม้ในวันสุดท้ายนี้ เมื่อตามที่ผู้เผยพระวจนะโยเอลได้พยากรณ์ไว้ว่า พระเจ้าจะเทพระวิญญาณของพระองค์ลงบนเนื้อหนังทั้งสิ้น และทั้งบุตรชายและบุตรสาวจะพยากรณ์ได้2 เปาโลกล่าวว่า ประชาชนไม่ควรดูหมิ่นการพยากรณ์ แต่ควร “พิสูจน์ทุกสิ่ง” และ “สิ่งที่ดีนั้นจงยึดถือไว้ให้มั่น”3
GSAM 299.3จะทดสอบการปรากฏตัวเช่นนี้ได้อย่างไร หากไม่ใช่ด้วยการเปรียบเทียบกับกฎเกณฑ์ในพระคัมภีร์เพื่อแยกแยะงานของพระวิญญาณของพระเจ้า? ทุกสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจของจิตใจที่มีขีดจำกัด ไม่จำเป็นต้องมาจากพระเจ้าเสมอไป เพราะพระคัมภีร์ประกาศว่าในวันสุดท้าย ซาตานจะทำการอัศจรรย์เพื่อหลอกลวงโลก เพื่อให้บรรดากษัตริย์เหล่านั้นร่วมกันทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด4 ดังนั้น การเปรียบเทียบอย่างระมัดระวังระหว่างการสำแดงนั้นกับกฎเกณฑ์ในพระคัมภีร์ จึงเป็นวิธีที่จะรู้จักของประทานฝ่ายวิญญาณที่แท้จริงได้ ความระมัดระวังเช่นนี้จำเป็นในสิ่งนี้ เช่นเดียวกับที่ผู้คนในโลกใช้เพื่อตรวจจับเงินปลอม
GSAM 300การตรวจหาเงินปลอม
GSAM 300.1ในนิตยสาร Detroit Bank Note Reporter เดือนเมษายน ค.ศ. 1863 นายเพรสตันได้ให้หลักการห้าข้อสำหรับการตรวจจับเงินปลอม และประกาศว่า ผู้ใดก็ตามที่ตรวจสอบอย่างเคร่งครัดทุกใบเงินที่อยู่ในความครอบครองของตน ตามหลักการเหล่านี้ จะไม่ต้องกลัวว่าจะถูกหลอกลวงเลย
GSAM 300.2ไม่มีวิธีใดที่เชื่อถือได้มากกว่าการพิสูจน์ของประทานการพยากรณ์ โดยการเปรียบเทียบกับคำอธิบายเกี่ยวกับของประทานดังกล่าวที่ปรากฏในยุคสมัยของพระคัมภีร์ และตรวจสอบตามกฎเกณฑ์ที่ระบุไว้ในนั้น พระคัมภีร์จัดเตรียมเราให้พร้อมสำหรับทุกงานดี (2 ทิโมธี 3:16, 17) และให้บันทึกที่ถูกต้องเกี่ยวกับการแสดงออกของของประทานการพยากรณ์ รวมถึงวิธีที่จะแยกแยะงานที่แท้จริงของพระวิญญาณของพระเจ้าจากงานของซาตานพร้อมของประทานปลอมของเขา
GSAM 300กฎเกณฑ์ในการแยกแยะของประทานที่แท้จริง
GSAM 300.3พระเจ้าได้ประทานในพระวจนะของพระองค์อย่างน้อยเจ็ดกฎเกณฑ์ที่ชัดเจน ซึ่งสามารถใช้แยกแยะการแสดงออกที่แท้จริงของพระวิญญาณของพระเจ้าออกจากงานของซาตานได้
GSAM 300กฎข้อที่หนึ่ง — คำสอนพิเศษ
GSAM 300.4ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ เมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันสุดท้าย ได้กล่าวว่า: “จงมัดถ้อยคำพยานเก็บไว้เสีย และจงตีตราพระราชบัญญัติไว้ในหมู่พวกสาวกของข้าพเจ้าเสีย ข้าพเจ้าจะรอคอยพระเยโฮวาห์ ผู้ทรงซ่อนพระพักตร์ของพระองค์จากวงศ์วานของยาโคบ และข้าพเจ้าจะคอยท่าพระองค์.... และเมื่อเขาทั้งหลายจะกล่าวแก่พวกท่านว่า ‘จงปรึกษากับคนทรงและพ่อมดแม่มดผู้ร้องเสียงจ๊อกแจ๊กและเสียงพึมพำ’ ไม่ควรที่ประชาชนจะปรึกษากับพระเจ้าของเขาหรือ ควรเขาจะไปปรึกษาคนตายเพื่อคนเป็นหรือ ไปค้นพระราชบัญญัติและถ้อยคำพยาน ถ้าเขาไม่พูดตามคำเหล่านี้ก็เพราะในตัวเขาไม่มีแสงสว่างเสียเลย”5
GSAM 301.1ในพระคัมภีร์นี้ มีการชี้ให้เห็นถึงประชาชนที่กำลังฟื้นฟูตราประทับของพระบัญญัติของพระเจ้า—ประชาชนที่กำลังรอคอยพระเจ้า และอุทิศตนรับใช้พระองค์ พวกเขากำลังเฝ้ารอพระองค์ นั่นคือ พวกเขากำลังรอคอยการเสด็จมาของพระองค์—สิ่งนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่วิญญาณที่อ้างว่าเป็นวิญญาณของผู้ตายกำลังขอให้ประชาชนไปหาพวกเขา บางคนฟังตามคำเรียกของพวกเขา และไปหาความรู้จากผู้ตาย; แต่พระเจ้าทรงเชิญชวนประชากรของพระองค์ให้แสวงหาพระองค์ นั่นเท่ากับว่า หากพวกเขาแสวงหาพระองค์ พระองค์จะประทานคำแนะนำพิเศษแก่พวกเขา พวกเขาไม่จำเป็นต้องไปหาผู้ตาย ซึ่งไม่สามารถให้ข้อมูลใดๆ แก่พวกเขาได้; เพราะ “ในบรรดาการที่บังเกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์ เขาทั้งหลายหามีส่วนร่วมอีกต่อไปไม่” และ “คนตายแล้วก็ไม่รู้อะไรเลย”6
GSAM 301.2ในพระคัมภีร์ข้างต้น มีกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้เพื่อตรวจสอบการสื่อสารทุกชนิด — “ถ้าเขาไม่พูดตามคำเหล่านี้ก็เพราะในตัวเขาไม่มีแสงสว่างเสียเลย” การสื่อสารทุกชนิดจากพระเจ้าจะสอดคล้องกับพระวจนะและพระบัญญัติของพระองค์
GSAM 301.3เมื่อนำกฎนี้มาประยุกต์ใช้กับงานเขียนของนางไวท์ ข้าพเจ้าขอกล่าวว่า ตลอดระยะเวลาห้าสิบสองปีที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้อ่านคำพยานของเธออย่างละเอียดถี่ถ้วน โดยเปรียบเทียบกับพระบัญญัติของพระเจ้าและคำพยานในพระคัมภีร์ และข้าพเจ้าพบว่ามีความสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์ที่สุดระหว่างทั้งสอง คำแนะนำของเธอไม่ได้มาเพื่อให้การเปิดเผยใหม่ใด ๆ แทนที่พระคัมภีร์ แต่เพื่อแสดงให้เราเห็นว่าในยุคสมัยนี้ ผู้คนมีแนวโน้มที่จะถูกนำให้หลงทาง และถูกนำให้ห่างจากพระวจนะในเรื่องใดและอย่างไร ตำแหน่งที่คำพยานของนางไวท์มีอยู่นั้น สามารถอธิบายได้ดีที่สุดจากสิ่งที่เธอเองได้เขียนไว้เกี่ยวกับคำพยานเหล่านั้น:—
GSAM 301.4“พระวจนะของพระเจ้านั้นเพียงพอที่จะให้ความสว่างแก่จิตใจที่มืดมัวที่สุด และสามารถเข้าใจได้โดยผู้ที่มีความปรารถนาที่จะเข้าใจมัน แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ บางคนที่อ้างว่าศึกษาพระวจนะของพระเจ้ากลับใช้ชีวิตขัดแย้งโดยตรงกับคำสอนที่ชัดเจนที่สุดของพระองค์ ดังนั้น เพื่อไม่ให้มนุษย์มีข้อแก้ตัว พระเจ้าจึงประทานคำพยานที่ชัดเจนและตรงไปตรงมา เพื่อนำพวกเขากลับมาสู่พระวจนะที่พวกเขาได้ละเลยที่จะปฏิบัติตาม
GSAM 302.1“พระวจนะของพระเจ้าเต็มไปด้วยหลักการทั่วไปสำหรับการสร้างนิสัยการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง และคำพยานทั้งทั่วไปและส่วนตัวนั้นได้รับการจัดเตรียมขึ้นเพื่อดึงดูดความสนใจของพวกเขาให้มุ่งเน้นไปที่หลักการเหล่านี้เป็นพิเศษ.... คุณยังไม่คุ้นเคยกับพระคัมภีร์ หากคุณได้ศึกษาพระวจนะของพระเจ้าด้วยความปรารถนาที่จะบรรลุมาตรฐานในพระคัมภีร์และบรรลุความสมบูรณ์แบบในคริสตชน คุณก็คงไม่จำเป็นต้องมีคำพยานเหล่านี้....
GSAM 302.2“พระเจ้ามีเจตนาที่จะเตือนท่าน, ตำหนิท่าน, และให้คำปรึกษาท่าน ผ่านคำพยานที่ได้รับการมอบหมาย และเพื่อทำให้จิตใจท่านตระหนักถึงความสำคัญของความจริงในพระวจนะของพระองค์ คำพยานที่เขียนขึ้นนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อให้ความสว่างใหม่ แต่เพื่อทำให้ความจริงที่ได้รับการดลใจและเปิดเผยไว้แล้วฝังลึกอยู่ในใจอย่างชัดเจน.... ความจริงเพิ่มเติมไม่ได้ถูกเปิดเผย แต่พระเจ้าได้ใช้คำพยานเหล่านี้เพื่อทำให้ความจริงอันยิ่งใหญ่ที่ได้รับการเปิดเผยแล้วนั้นเข้าใจง่ายขึ้น และด้วยวิธีที่พระองค์ทรงเลือกเอง นำความจริงเหล่านั้นมาต่อหน้าประชาชน เพื่อปลุกจิตสำนึกและทำให้จิตใจจดจำความจริงเหล่านั้น จนทุกคนจะไม่มีข้อแก้ตัว....
GSAM 302.3“คำพยานเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อลดคุณค่าพระวจนะของพระเจ้า แต่เพื่อยกย่องพระวจนะ และดึงดูดจิตใจให้หันมาสู่พระวจนะนั้น เพื่อให้ความเรียบง่ายอันงดงามของความจริงได้ประทับอยู่ในใจทุกคน.... หากประชาชนที่ปัจจุบันอ้างว่าเป็นสมบัติพิเศษของพระเจ้าจะปฏิบัติตามข้อกำหนดของพระองค์ ตามที่ระบุไว้ในพระวจนะของพระองค์ คำพยานพิเศษก็จะไม่ถูกประทานมาเพื่อปลุกให้พวกเขาตระหนักถึงหน้าที่ของตน และทำให้พวกเขาตระหนักถึงความบาปของตนเองและความอันตรายที่น่ากลัวจากการละเลยการเชื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า”7
GSAM 302กฎข้อที่สอง—ผู้เผยพระวจนะที่แท้จริง
GSAM 302.4เราได้เรียนรู้แล้วว่า ผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงทุกคนจะพูดสอดคล้องกับพระบัญญัติของพระเจ้าและคำพยานในพระวจนะของพระองค์ อัครทูตยอห์นได้ให้กฎอีกข้อหนึ่งเพื่ออธิบายคำสอนของผู้เผยพระวจนะที่แท้จริง เขากล่าวว่า: “ท่านที่รักทั้งหลาย อย่าเชื่อวิญญาณเสียทุกๆวิญญาณ แต่จงพิสูจน์วิญญาณเหล่านั้นว่ามาจากพระเจ้าหรือไม่ เพราะว่ามีผู้พยากรณ์เท็จเป็นอันมากออกเที่ยวไปในโลก โดยข้อนี้ท่านทั้งหลายก็จะรู้จักพระวิญญาณของพระเจ้า คือวิญญาณทั้งปวงที่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์เสด็จมาเป็นมนุษย์ (แปลตามตัวอักษรจาก KJV) วิญญาณนั้นก็มาจากพระเจ้า และวิญญาณทั้งปวงที่ไม่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์ได้เสด็จมาเป็นมนุษย์ วิญญาณนั้นก็ไม่ได้มาจากพระเจ้า วิญญาณนั้นแหละเป็นปฏิปักษ์ต่อพระคริสต์ ซึ่งท่านทั้งหลายได้ยินว่าจะมา และบัดนี้ก็อยู่ในโลกแล้ว”8
GSAM 303.1โปรดสังเกตข้อความพระคัมภีร์ข้างต้นอย่างละเอียด มันไม่ได้กล่าวว่า ผู้ใดที่ยอมรับว่าพระเยซูคริสต์ “ได้เสด็จมาเป็นมนุษย์” แต่กล่าวว่า “เสด็จมาเป็นมนุษย์” (แปลตามตัวอักษรจาก KJV) นั่นคือ พระองค์มาโดยพระวิญญาณของพระองค์ และประทับอยู่ภายในเรา ตามความเชื่อของเรา นี่คือความจริงหลักของข่าวประเสริฐ “พระคริสต์ทรงสถิตในท่านอันเป็นที่หวังแห่งสง่าราศี”9
GSAM 303.2หัวข้อหลักที่พบได้ในทุกงานเขียนของนางไวท์ คือความจำเป็นที่พระคริสต์ต้องเป็นผู้ช่วยให้รอดที่สถิตอยู่ภายในเรา หากเราต้องการก้าวหน้าในทางสู่สวรรค์ งานเขียนของเธอสอนถึงความจำเป็นของพระคริสต์ตั้งแต่ต้นจนจบ และตลอดเวลา เพื่อเป็นตัวอย่างของข้อเท็จจริงนี้ ขอให้พิจารณาหนังสือของเธอเรื่อง เคล็ดลับแห่งความสุข ซึ่งได้ขายไปแล้วกว่าหนึ่งแสนเล่มในภาษาอังกฤษ ยังไม่นับถึงหลายพันเล่มในสิบแปดภาษาต่างประเทศที่หนังสือนี้ถูกพิมพ์อยู่ในปัจจุบัน มีผู้รับใช้ในคริสตจักรเพรสไบทีเรียนท่านหนึ่ง หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ได้สั่งซื้อมากกว่าสามร้อยเล่มสำหรับสมาชิกคริสตจักรและเพื่อนฝูงของเขา และกล่าวว่า “หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นโดยผู้ที่มีความคุ้นเคยเป็นอย่างดีกับพระเยซูคริสต์”
GSAM 303กฎข้อที่สาม — ผู้พยากรณ์เท็จ
GSAM 303.3ยอห์นได้ให้กฎเกณฑ์เพื่อตรวจจับผู้เผยพระวจนะเท็จว่า: “เขาเหล่านั้นเป็นฝ่ายโลก เหตุฉะนั้นเขาจึงพูดตามโลก และโลกก็ฟังเขา”10 คำสอนของผู้เผยพระวจนะเท็จจะเอาใจใจเนื้อหนัง แทนที่จะยกย่องทางแห่งการปฏิเสธตนเองและการแบกไม้กางเขน ผู้เผยพระวจนะเท็จจะสอน “คำพูดที่ฟังดูดี” แทนที่จะยกย่อง “องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล”11 ใครก็ตามที่อ่านแม้เพียงไม่กี่หน้าจากงานเขียนของนางไวท์ ก็สามารถเห็นได้ว่างานเขียนเหล่านั้นอยู่ในแนวทางแห่งการปฏิเสธตนเองและการแบกไม้กางเขน และไม่ใช่ลักษณะที่จะเอาใจใจโลกีย์และใจเนื้อหนัง
GSAM 304กฎข้อที่สี่ — ความทุกข์ทรมานและความอดทน
GSAM 304.1ในการศึกษาหัวข้อนี้ต่อไป เราจะนำคำพูดของอัครทูตยากอบมาเป็นกฎข้อที่สี่: “พี่น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า จงเอาแบบอย่างในการทนทุกข์และการอดทนของพวกศาสดาพยากรณ์ ผู้ได้กล่าวในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า”12 เมื่อเราอ่านเกี่ยวกับประสบการณ์ของผู้เผยพระวจนะในสมัยโบราณ เราได้เรียนรู้ว่าหนึ่งในบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขา คือการได้เห็นอิสราเอลปฏิเสธ หรือขัดแย้งกับคำพยานที่ชัดเจนซึ่งถูกนำมาบอกแก่พวกเขา การศึกษาสั้นๆ เกี่ยวกับยุคสมัยนั้นจะแสดงให้เห็นทันทีถึงลักษณะของทั้งผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงและผู้เผยพระวจนะที่เท็จ “พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า ‘อย่าฟังถ้อยคำของผู้พยากรณ์ที่พยากรณ์ให้ท่านฟัง เขากระทำให้ท่านไร้สาระ เขากล่าวถึงนิมิตแห่งใจของเขาเอง มิใช่จากพระโอษฐ์ของพระเยโฮวาห์”13
GSAM 304.2ไม่มีสิ่งใดในคำเขียนของนางไวท์ที่จะทำให้ผู้อ่านไร้สาระ; แต่ดังที่ผู้อื่นได้กล่าวไว้ว่า “ข้าพเจ้าได้รับประโยชน์ทางจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่มากมายนับไม่ถ้วนจากคำพยานเหล่านั้น แท้จริงแล้ว ข้าพเจ้าไม่เคยอ่านคำพยานเหล่านั้นโดยไม่รู้สึกถูกตักเตือนถึงความขาดความเชื่อในพระเจ้า ความขาดความอุทิศตน และความขาดความจริงจังในการช่วยวิญญาณให้รอด” ดังนั้น แน่นอนว่า ผลของคำพยานของนางไวท์นั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากคำสอนของผู้เผยพระวจนะเท็จ ตามที่เยเรมีย์ได้บรรยายไว้
GSAM 304.3ผู้เผยพระวจนะยังบอกเราด้วยว่าผู้เผยพระวจนะเท็จจะสอนอย่างไร: “เขายังพูดกับคนที่ดูหมิ่นเราว่า ‘พระเยโฮวาห์ได้ตรัสว่า ท่านจะสุขสบาย’ และแก่ทุกคนที่ดำเนินตามความดื้อกระด้างแห่งจิตใจของตนเอง เขาทั้งหลายกล่าวว่า ‘จะไม่มีเหตุร้ายมาเหนือเจ้า’”14
GSAM 304.4ส่วนเกี่ยวกับลักษณะการสอนของนางไวท์ในคำพยานของเธอ ข้าพเจ้าจะอ้างอิงคำพูดต่อไปนี้จากผู้อ่านที่ศึกษาอย่างละเอียด:
GSAM 304.4“ผมได้อ่านคำพยานของเธอทั้งหมดอย่างละเอียดถี่ถ้วน ส่วนใหญ่หลายครั้ง และผมไม่เคยพบแม้แต่ประโยคเดียวที่ผิดศีลธรรมในทั้งหมดนั้น หรือสิ่งใดที่ไม่บริสุทธิ์และคริสเตียนอย่างเคร่งครัด; ไม่มีสิ่งใดที่นำใครให้ห่างจากพระคัมภีร์หรือจากพระคริสต์; แต่ผมกลับพบคำวิงวอนที่จริงใจที่สุดให้เชื่อฟังพระเจ้า รักพระเยซู เชื่อในพระคัมภีร์ และค้นคว้าพระคัมภีร์อย่างต่อเนื่อง ความใกล้ชิดกับพระเจ้าเช่นนี้ ความอุทิศตนอย่างจริงใจเช่นนี้ และคำวิงวอนอย่างจริงจังให้ดำเนินชีวิตอย่างบริสุทธิ์เช่นนี้ สามารถเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อได้รับการกระตุ้นจากพระวิญญาณของพระเจ้าเท่านั้น”
GSAM 305.1ผู้สังเกตการณ์อย่างละเอียดต่อคำพยานของเธอตั้งแต่แรกเริ่มได้เขียนว่า:
GSAM 305.1“ในเรื่องการปฏิบัติที่ตรงไปตรงมาและซื่อสัตย์ โดยไม่มีความกลัวหรือความลำเอียง ข้าพเจ้าปรารถนาจะเป็นพยานว่าสิ่งเหล่านี้ไม่เคยขาดหายไป หากแรงจูงใจที่ต่ำช้าและชั่วร้ายเป็นพลังที่ควบคุมงานนี้ คำพูดที่ประจบประแจงจะแทนที่คำพยานที่ลึกซึ้งและคำตักเตือนที่ซื่อสัตย์ ความตรงไปตรงมาในการพูด คำตักเตือนที่ซื่อสัตย์ต่อความผิด คำพูดที่เต็มไปด้วยความเมตตาและกำลังใจสำหรับจิตวิญญาณที่สั่นสะท้านซึ่งรู้สึกถึงความจำเป็นต่อพระผู้ช่วยให้รอด และสำหรับผู้ที่หลงผิดซึ่งแสวงหาด้วยความถ่อมใจเพื่อละทิ้งความผิดของตน—สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ได้เข้ามาเป็นส่วนสำคัญในงานของเธอ คำพยานของนางไวท์ ที่ตักเตือนความผิดของบุคคลหลายคนที่เธอได้เห็นในนิมิต ได้ถูกกล่าวด้วยความซื่อสัตย์อย่างยิ่ง และให้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุด”15
GSAM 305กฎข้อที่ห้า — คำพยากรณ์ที่แท้จริงย่อมเป็นจริง
GSAM 305.2มีคำกล่าวของโมเสสเกี่ยวกับผู้พยากรณ์ที่แท้จริงและผู้พยากรณ์ที่เท็จ ซึ่งปรากฏในบทที่สิบแปดของหนังสือพระราชบัญญัติ เขากล่าวว่า: “‘ทำอย่างไรเราจึงจะรู้พระวจนะที่พระเยโฮวาห์ยังมิได้ตรัสนั้นได้’ เมื่อผู้พยากรณ์กล่าวคำในพระนามของพระเยโฮวาห์ ถ้ามิได้เป็นไปจริงตามถ้อยคำของผู้กล่าว ถ้อยคำนั้นมิได้เป็นพระวจนะที่พระเยโฮวาห์ตรัส ผู้พยากรณ์นั้นบังอาจกล่าวเอง ท่านทั้งหลายอย่าเกรงกลัวเขาเลย”16
GSAM 305.3ข้อความเดียวกันนี้ยังปรากฏในพระคัมภีร์ต่อไปนี้ด้วย: “ผู้ใดจะสั่งและให้เป็นไปได้นอกจากเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้เป็นไป?”17 ส่วนเกี่ยวกับผู้เผยพระวจนะซามูเอล มีคำกล่าวว่า: “สิ่งที่ท่านกล่าวนั้นเป็นไปตามที่กล่าวนั้นทุกอย่าง”18 “เมื่อเป็นจริงตามถ้อยคำของผู้พยากรณ์นั้น จึงรู้กันว่าพระเยโฮวาห์ทรงใช้ผู้พยากรณ์นั้นจริง”19
GSAM 306.1ตอนนี้ได้ผ่านไปแล้วกว่าห้าสิบสามปี นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ผู้เขียนได้เห็นนาง อี. จี. ไวท์ ขณะที่เธอกำลังอยู่ในนิมิตพยากรณ์ ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา เธอได้ให้คำพยากรณ์ไว้มากมายเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น บางคำพยากรณ์นั้นเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่ได้เกิดขึ้นแล้ว บางส่วนกำลังอยู่ในระหว่างการเป็นจริง ส่วนที่เหลือยังคงอยู่ในอนาคต ส่วนคำพยากรณ์ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในอดีตหรือปัจจุบันนั้น ผมไม่ทราบว่ามีกรณีใดที่ผิดพลาดเลย คำพยากรณ์บางข้อของเธอได้ถูกกล่าวถึงไปแล้ว ส่วนคำพยากรณ์อื่น ๆ จะปรากฏในบทต่อ ๆ ไปเมื่อเราดำเนินเรื่องต่อไป
GSAM 306กฎข้อที่หก — การทำอัศจรรย์ไม่ใช่เกณฑ์การทดสอบผู้เผยพระวจนะที่แท้จริง
GSAM 306.2นักเขียนทางเทววิทยาหลายคนได้ยืนยัน และมีการกล่าวไว้ในคำอธิบายพระคัมภีร์ว่า สัญญาณของผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงคือการทำปาฏิหาริย์ แต่เรายังไม่พบกฎเกณฑ์ลักษณะนี้ในพระคัมภีร์
GSAM 306.3หากการทำปาฏิหาริย์เป็นหลักฐานของศาสดาพยากรณ์ที่แท้จริง แล้ว “ศาสดาพยากรณ์เท็จ” ที่กล่าวถึงในวิวรณ์ 19:20 ก็จะถูกประกาศว่าเป็นศาสดาพยากรณ์ที่แท้จริงในที่สุด เพราะมีคำกล่าวว่า “สัตว์ร้ายนั้นถูกจับพร้อมด้วยผู้พยากรณ์เท็จ ที่ได้กระทำการอัศจรรย์ต่อหน้าสัตว์ร้ายนั้น และใช้การอัศจรรย์นั้นล่อลวงคนทั้งหลายที่ได้รับเครื่องหมายของสัตว์ร้ายนั้น” พลังเดียวกันนี้ถูกกล่าวถึงอีกครั้งในหนังสือวิวรณ์ 13:14 ว่าได้หลอกลวง “คนทั้งหลายที่อยู่ในโลกด้วยการอัศจรรย์นั้น ซึ่งมันมีอำนาจกระทำท่ามกลางสายตาของสัตว์ร้ายตัวเดิมนั้น” หากใช้หลักการนี้ในลักษณะเดียวกัน เราจะต้องสรุปว่า แม้แต่ซาตานเองก็เป็นผู้เผยพระวจนะที่แท้จริง วิญญาณบางตัวที่จะทำงานพิเศษภายใต้ภัยพิบัติที่หกในเจ็ดภัยพิบัติสุดท้าย ถูกเรียกว่า “ผีร้ายกระทำการอัศจรรย์ มันออกไปหากษัตริย์ทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกคือทั่วพิภพ เพื่อให้บรรดากษัตริย์เหล่านั้นร่วมกันทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า ผู้ทรงฤทธานุภาพสูงสุด”20
GSAM 306.4หากหลักฐานของผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงจะพบได้จากปาฏิหาริย์ที่เขาทำเมื่อไม่ได้อยู่ในนิมิต เราก็จะพบผู้เผยพระวจนะในพระคัมภีร์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะผ่านการทดสอบได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากการตัดสินจะขึ้นอยู่กับสิ่งที่บันทึกไว้เกี่ยวกับงานของพวกเขา เป็นความจริงที่ปาฏิหาริย์ถูกบันทึกไว้ว่าได้ถูกกระทำโดยผู้เผยพระวจนะบางคน เช่น ในกรณีของเอลียาห์ เอลีชา และเปาโล แต่มีใครพบบันทึกในพระคัมภีร์เกี่ยวกับปาฏิหาริย์ของอิสยาห์ เยเรมีย์ ดาเนียล โฮเชยา โยเอล อาโมส และอื่นๆ บ้างหรือไม่? ทั้งที่พวกเขาเป็นผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงของพระเจ้า และได้รับการยืนยันว่าเป็นเช่นนั้นตามกฎเกณฑ์ที่พระเจ้าได้กำหนดไว้เพื่อทดสอบผู้เผยพระวจนะที่แท้จริง
GSAM 307.1การที่การทำปาฏิหาริย์ไม่ใช่เกณฑ์การทดสอบผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงนั้น สามารถเห็นได้ชัดเจนจากการอ่านบันทึกในพระคัมภีร์เกี่ยวกับยอห์นผู้ให้บัพติศมา ว่าเขาเป็นผู้เผยพระวจนะนั้นได้รับการยืนยันจากคำพยากรณ์ของบิดาเขา คือ ซาการิยาห์ ซึ่งได้เล่าถึงนิมิตที่พระเจ้าประทานให้เขาเกี่ยวกับบุตรที่จะเกิดมา: “ท่านทารกเอ๋ย เขาจะเรียกท่านว่าเป็นศาสดาพยากรณ์ของผู้สูงสุด เพราะว่าท่านจะนำหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อจะจัดเตรียมมรรคาของพระองค์ไว้”21 พระผู้ช่วยให้รอดของเราเองก็ทรงยอมรับว่ายอห์นคือผู้เผยพระวจนะผู้นั้นเองที่จะเตรียมทางไว้เบื้องหน้าพระองค์; เพราะพระองค์ตรัสเกี่ยวกับยอห์นว่า: “แต่ท่านทั้งหลายออกไปดูอะไร ดูศาสดาพยากรณ์หรือ แน่ทีเดียว เราบอกท่านว่า ยิ่งกว่าศาสดาพยากรณ์อีก คือผู้นั้นเองที่พระคัมภีร์ได้เขียนถึงว่า ‘ดูเถิด เราใช้ทูตของเราไปข้างหน้าท่าน ผู้นั้นจะเตรียมมรรคาของท่านไว้ข้างหน้าท่าน’ เราบอกท่านทั้งหลายว่า ในบรรดาคนที่บังเกิดจากผู้หญิงมานั้น ไม่มีศาสดาพยากรณ์ผู้ใดใหญ่กว่ายอห์นผู้ให้รับบัพติศมา”22
GSAM 307.2ดังนั้น นี่คือคำกล่าวที่ชัดเจนของพระผู้ช่วยให้รอดว่า ยอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะ ให้เราใช้เกณฑ์การกระทำอัศจรรย์มาตรวจสอบและดูผลลัพธ์ ในพระวรสารที่เขียนโดยยอห์นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ มีคำเหล่านี้ว่า: “คนเป็นอันมากพากันมาหาพระองค์ [พระคริสต์] และกล่าวว่า ‘ยอห์นมิได้ทำการอัศจรรย์ใดๆเลย แต่ทุกสิ่งซึ่งยอห์นได้กล่าวถึงท่านผู้นี้เป็นความจริง’”23 คำกล่าวนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะหักล้างข้ออ้างที่ว่าเครื่องหมายของผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงคือการทำอัศจรรย์ได้อย่างสมบูรณ์
GSAM 307.3กฎข้อนี้ที่ระบุไว้ในหนังสือพระราชบัญญัติ 13:1-3 ซึ่งเราเรียกเป็นกฎข้อที่หกในลำดับการนับครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันไม่ให้เราวิ่งตามสิ่งใดที่น่าอัศจรรย์หรือมหัศจรรย์ จนกว่าเราจะสังเกตอย่างระมัดระวังก่อนว่า สิ่งนั้นมีแนวโน้มที่จะนำเราเข้าใกล้พระเจ้ามากขึ้น หรือกลับทำให้เราห่างไกลจากพระองค์ ข้อความนี้บอกเราโดยนัยว่าให้ใช้กฎทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อตรวจสอบว่าสิ่งนั้นสอดคล้องกับพระเจ้าและพระบัญญัติของพระองค์หรือไม่
GSAM 308.1กฎข้อที่หกนี้สอนว่า หากปาฏิหาริย์นั้นถูกสร้างขึ้นโดยผู้แสร้งทำ เมื่อได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด จะเห็นได้ว่ามันเบี่ยงเบนจากความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ในพระวจนะของพระเจ้า และลดมาตรฐานลงเพื่อตอบสนองจิตใจที่โน้มเอียงจะหลีกเลี่ยงทางแห่งการปฏิเสธตนเอง พระเจ้าทรงอนุญาตให้ผู้แสร้งทำเช่นนั้นปรากฏขึ้น และวิถีทางของเขาเป็นการทดสอบสำหรับบุตรที่แท้จริงของพระเจ้า โดยให้โอกาสแก่เขาที่จะพิจารณาอย่างรอบคอบถึงแนวโน้มหรือแรงจูงใจของผู้ทำปาฏิหาริย์ผู้นั้น ผู้ที่ยึดมั่นในพระวจนะของพระเจ้า แทนที่จะถูกผู้ทำปาฏิหาริย์ปลอมหลอกลวง จะก้าวออกมาอย่างเข้มแข็งในพระเจ้าเป็นผลจากประสบการณ์เช่นนี้
GSAM 308.2ในยุคสมัยชั่วร้ายนี้ เมื่อมีหลายคนอ้างตัวว่าเป็น “ผู้รักษาด้วยศรัทธา” “ผู้รักษาโดยพระเจ้า” “ผู้รักษาตามคริสเตียนไซเอนซ์” และอื่นๆ อีกมากมาย จึงเป็นสิ่งที่ดีที่จะนำกฎเกณฑ์ในพระคัมภีร์มาใช้อย่างเคร่งครัด เพราะจำเป็นต้องมีกฎเกณฑ์จากพระเจ้า และแสงสว่างจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพื่อช่วยให้เราสามารถแยกแยะเจตนาและวัตถุประสงค์ของ“ผู้รักษา”เหล่านี้ได้อย่างชัดเจน เนื่องจากงานของพวกเขาละเอียดอ่อนมาก ส่วนอีกด้านหนึ่งคือผู้ที่ละเมิดพระบัญญัติและสัจธรรมของพระเจ้าในยุคนี้อย่างเปิดเผย ในบางกรณี “ผู้รักษา” ที่แสร้งทำเหล่านี้ได้โกรธเกรี้ยวเหมือนคนบ้าคลั่ง แม้เพียงการกล่าวถึงพระบัญญัติของพระเจ้าเท่านั้น ด้วยความแน่นอนที่พระเจ้ามีข้อความประกาศพระบัญญัติอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ผู้ที่ด่าทอพระบัญญัติของพระองค์และขับไล่ผู้ที่แม้เพียงกล่าวถึงมันออกไปจากหน้าพวกเขานั้น ก็ย่อมขาดการเคลื่อนไหวของพระวิญญาณบริสุทธิ์อย่างแน่นอน
GSAM 308กฎข้อที่เจ็ด — ผลของพวกเขา
GSAM 308.3“จงระวังผู้พยากรณ์เท็จที่มาหาท่านนุ่งห่มดุจแกะ แต่ภายในเขาร้ายกาจดุจสุนัขป่า ท่านจะรู้จักเขาได้ด้วยผลของเขา มนุษย์เก็บผลองุ่นจากต้นไม้หนามหรือ หรือว่าเก็บผลมะเดื่อจากต้นผักหนาม ดังนั้นแหละต้นไม้ดีทุกต้นย่อมให้แต่ผลดี ต้นไม้เลวก็ย่อมให้ผลเลว ต้นไม้ดีจะเกิดผลเลวไม่ได้ หรือต้นไม้เลวจะเกิดผลดีก็ไม่ได้ ต้นไม้ทุกต้นซึ่งไม่เกิดผลดีย่อมต้องถูกฟันลงและทิ้งเสียในไฟ เหตุฉะนั้น ท่านจะรู้จักเขาได้เพราะผลของเขา”24
GSAM 309.1คำพูดเหล่านี้ของพระผู้ช่วยให้รอดของเรา ยืนยันความจริงว่า ของประทานการพยากรณ์จะยังคงมีอยู่ในยุคพระกิตติคุณ หากไม่มีผู้พยากรณ์ที่แท้จริงเกี่ยวข้องกับงานนี้ และทุกการปรากฏตัวของการพยากรณ์ล้วนมาจากแหล่งที่ชั่วร้าย พระองค์จะไม่ตรัสว่า “จงระวังผู้พยากรณ์” หรือ? ความจริงที่ว่าพระองค์บอกเราอย่างชัดเจนว่าสามารถรู้ได้อย่างไรว่าแต่ละประเภทเป็นอย่างไร คือหลักฐานที่ดีที่สุดว่าในงานของผู้ปลอบประโลมใจ คือพระวิญญาณบริสุทธิ์ เมื่อแสดง “สิ่งเหล่านั้นที่จะเกิดขึ้น” (ยอห์น 16:13) นั่นคือของประทานการพยากรณ์ที่แท้จริง กฎข้อนี้ ซึ่งในการจัดลำดับของเราได้เรียกว่ากฎข้อที่เจ็ด เป็นกฎที่ไม่มีข้อผิดพลาด พระคริสต์ไม่ได้กล่าวว่า ท่านอาจรู้จักพวกเขาได้จากผลของพวกเขา แต่กล่าวอย่างชัดเจนว่า “ท่านจะรู้จักเขาได้เพราะผลของเขา”
GSAM 309.2เราถามว่า ผลที่เห็นได้ในงานของของประทานที่แท้จริงจากพระวิญญาณของพระเจ้าคืออะไร? คำตอบพบได้ในคำกล่าวของเปาโลเกี่ยวกับวัตถุประสงค์ของพระเจ้าในการจัดตั้งของประทานในคริสตจักร: “เหตุฉะนั้นพระองค์ตรัสไว้แล้วว่า ‘ครั้นพระองค์เสด็จขึ้นสู่เบื้องสูง พระองค์ทรงนำพวกเชลยไปเป็นเชลยอีก และประทานของประทานแก่มนุษย์’.... พระองค์จึงให้บางคนเป็นอัครสาวก บางคนเป็นศาสดาพยากรณ์ บางคนเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ บางคนเป็นศิษยาภิบาล และอาจารย์ เพื่อเตรียมวิสุทธิชนให้ดีรอบคอบ เพื่อช่วยในการรับใช้ เพื่อเสริมสร้างพระกายของพระคริสต์ให้จำเริญขึ้น จนกว่าเราทุกคนจะบรรลุถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน [‘สู่ความเป็นหนึ่งเดียว,’ หมายเหตุ] ในความเชื่อและในความรู้ถึงพระบุตรของพระเจ้า จนกว่าเราจะโตเป็นผู้ใหญ่เต็มที่คือเต็มถึงขนาดความไพบูลย์ของพระคริสต์”25
GSAM 309.3นำกฎนี้มาประยุกต์ใช้กับของประทานการพยากรณ์ที่เชื่อมโยงกับข้อความของทูตสวรรค์องค์ที่สามตั้งแต่เริ่มต้น แล้วผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร? — เราจะพบว่า คำสอนที่ต่อเนื่องซึ่งได้รับผ่านทางนางไวท์นั้นอยู่ในแนวทางแห่งความสามัคคีและความกลมกลืน โดยเตือนให้ “ปรึกษากัน” และ “ร่วมมือกัน” เพื่อให้สอดคล้องกับพระคริสต์ ซึ่งเป็นการรับประกันถึงความสัมพันธ์ที่แท้จริงและความสามัคคีระหว่างกัน
GSAM 310.1ผู้คัดค้านงานนี้บางคนได้พูดเยาะเย้ยว่า “หากไม่ใช่เพราะนิมิตของนางไวท์ ซึ่งท่านมีอยู่ท่ามกลางท่าน งานของท่านคงจะแตกสลายไปนานแล้ว” คำตอบคือ “นั่นเป็นความจริง; เพราะจากแหล่งนั้น พระเจ้าได้ประทานคำปรึกษา คำเตือน และแสงสว่าง จึงทำให้ความขัดแย้งถูกขจัดไป และงานได้เจริญรุ่งเรือง” ดังนั้น สิ่งที่พวกเขาตั้งใจจะโจมตีต่อของประทานนี้ กลับเป็นหลักฐานที่แสดงว่า ผลของมันคือผลของของประทานการพยากรณ์ที่แท้จริง
GSAM 310.2เป็นเวลากว่าหกสิบปีแล้วที่การแสดงออกของของประทานการพยากรณ์ผ่านทางนางไวท์ได้รับการทดสอบด้วยกฎทั้งเจ็ดข้อนี้ และในทุกด้าน ล้วนเป็นไปตามข้อกำหนดที่จำเป็นสำหรับคำพยากรณ์ที่แท้จริง
เชิงอรรถ
- เอเฟซัส 4:11-13. ↩
- โยเอล 2:28, 29. ↩
- 1 เธสะโลนิกา 5:20, 21. ↩
- วิวรณ์ 16:14. ↩
- อิสยาห์ 8:16-20. ↩
- ปัญญาจารย์ 9:6, 5. ↩
- Testimonies for the Church, เล่ม 5, หน้า 663-667. ↩
- 1 ยอห์น 4:1-3. ↩
- เอเฟซัส 3:17; โคโลสี 1:27. ↩
- 1 ยอห์น 4:5. ↩
- อิสยาห์ 30:10, 11. ↩
- ยากอบ 5:10. ↩
- เยเรมีย์ 23:16. ↩
- ข้อ 17. ↩
- เจ. เอ็น. แอนดรูว์ส, ในนิตยสาร Review เดือนธันวาคม ค.ศ. 1867. ↩
- พระราชบัญญัติ 18:21, 22. ↩
- เพลงคร่ำครวญ 3:37. ↩
- 1 ซามูเอล 9:6. ↩
- เยเรมีย์ 28:9. ↩
- วิวรณ์ 16:14. ↩
- ลูกา 1:76. ↩
- ลูกา 7:26-28. ↩
- ยอห์น 10:41. ↩
- มัทธิว 7:15-20. ↩
- เอเฟซัส 4:8-13. ↩