Hoofstuk 24 — Ander vervulde voorspellings
GSAM 376.1“BESIN nou van hierdie dag af en verder, van die vier-en-twintigste dag van die negende maand af, ja, van die dag af dat die fondament van die tempel van die Here gelê is, besin daaroor. Is die saad nog in die skuur? Ja, tot nog toe het die wingerdstok, die vyeboom, die granaatboom en die olyfboom nog nie voortgebring nie: van hierdie dag af sal Ek julle seën.”1
GSAM 376.2Die seker en gestage vooruitgang van die boodskap van die derde engel vanaf sy eerste ontstaan kan goed vergelyk word met die voorspoed wat Serubbabel van die dag af te beurt geval het toe hy die hoeksteen van die tempel gelê het.
GSAM 376’n Afskrikwekkende Vooruitsig
GSAM 376.3Toe die Joodse volk, met leë beursies en graanpakhuise, geroep is om die Here se tempel te bou, het dit volgens alle menslike voorkoms na ’n ontmoedigende vooruitsig gelyk. Toe hulle uit geloof die roep beantwoord en die werk gewillig aangepak het, was God se voorspoedige hand vir hulle duidelik. As ons die ervarings in die opkoms van hierdie derde boodskap naspeur, bespeur ons die leidende hand by diegene wat sy weg kies. Al is lyding hul deel, bly God se sorg vir sy volk en sy werk altyd duidelik vir diegene wat op Hom vertrou.
GSAM 376Getuienis wat Karakter Afteken
GSAM 376.4Op 24 Nov. 1862 is twee vergaderings in dieselfde uur in die huis van William Wilson van Greenville, Mich., gehou met die doel om twee kerke te organiseer vir diegene wat die Sabbatswaarheid in daardie omgewing aanvaar het. Die vergadering vir die Greenville-kerk is in een vertrek deur Predikant White en sy vrou gelei, terwyl Predikant Byington en ek ’n vergadering in ’n ander vertrek vir die West Plains-kerk gelei het. Terwyl ons besig was met die voorbereidende werk in een vertrek, kon ons die stem van mev. White hoor terwyl sy haar getuienis in die ander vertrek afgelê het. Ons het met ’n paar moeilikhede in ons werk te kampe gehad, toe mev. White net op die regte tyd die deur oopgemaak het en gesê het: “Broer Loughborough, ek sien toe ek oor hierdie skare kyk dat ek getuienisse het vir sommige van die persone hier teenwoordig. Wanneer julle gereed is, sal ek inkom en praat.” Aangesien dit presies die tyd was dat ons hulp nodig gehad het, het sy ingekom. Behalwe vir predikant Byington en my, het sy net die name van drie persone in die vertrek geken. Die ander was vreemdelinge wat sy nog nooit gesien het nie, behalwe soos hulle aan haar in ’n visioen voorgestel is.
GSAM 377Die Lewe van Mnr. Pratt Beskryf
GSAM 377.1Toe sy opstaan om te praat, het sy gesê: “Julle sal my moet verskoon dat ek moet vertel wat ek te sê het, as ek julle persone beskryf, want ek ken nie julle name nie. Soos ek julle gesigte sien, kom daar voor my wat dit die Here behaag het om my aangaande julle te wys. Daardie man in die hoek met een oog [iemand het gesê: “Sy naam is Pratt”] maak hoë belydenisse en groot aansprake op godsdiens, maar hy is nog nooit bekeer nie. Neem hom nie in sy huidige toestand in die kerk op nie, want hy is nie ’n Christen nie. Hy spandeer baie van sy tyd om by die werkswinkels en winkels rond te hang en oor die teorie van die waarheid te redeneer, terwyl sy vrou tuis die brandhout moet kap, na die tuin moet omsien, ensovoorts. Hy maak beloftes in sy transaksies wat hy nie nakom nie. Sy bure het geen vertroue in sy belydenis van godsdiens nie. Dit sou beter wees vir die saak van die godsdiens as hy, in sy huidige toestand, niks daaroor sou sê nie.”
GSAM 378Broer Barr bly gemaak
GSAM 378.1Sy het voortgegaan en gesê: “Hierdie bejaarde broer [toe sy na hom wys, het iemand gesê: ‘Broer Barr’] is vir my getoon in direkte kontras met die ander man. Hy is baie voorbeeldig in sy lewe, sorgvuldig om al sy beloftes na te kom, en voorsien goed vir sy gesin. Hy waag skaars om die waarheid aan sy bure te vertel, uit vrees dat hy die werk sal bederf en skade sal aanrig. Hy sien nie hoe die Here so barmhartig kan wees om sy sondes te vergewe nie, en hy dink hy is nie eens geskik om tot die kerk te behoort nie.” Sy het toe vir hom gesê: “Broeder Barr, die Here het my beveel om vir jou te sê dat jy al die sondes wat jy geken het, bely het, en dat Hy jou sondes lankal vergewe het, as jy dit net sou glo.” Die treurige uitdrukking op die broeder se gesig het gou verdwyn. Hy kyk op met ’n glimlag en sê, in sy eenvoud, “Het Hy?” “Ja,” antwoord mev. White, “en daar is vir my gesê om vir jou te sê: ‘Kom en verenig jou met die kerk; en soos jy die geleentheid kry, spreek ’n woord ten gunste van die waarheid; dit sal ’n goeie uitwerking hê, aangesien jou bure vertroue in jou het.’” Hy antwoord: “Ek sal.”
GSAM 378.2Toe sê sy: “As mnr. Pratt vir ’n tyd ’n posisie soortgelyk aan dié wat broer Barr beklee het, kon inneem, sou dit hom goed doen.”
GSAM 378.3Sodoende is een van die oorsake van ons moeilikheid met die organisering verwyder. Voordat haar getuienis afgelê is, kon ons nie kry dat mnr. Barr instem om by die kerk aan te sluit nie; terwyl ons aan die ander kant gevind het dat byna almal gekant was teen die ontvangs van mnr. Pratt; tog het niemand hom vry gevoel om te sê waarom hy gekant was nie.
GSAM 378’n Gesinsjaloesie genees
GSAM 378.4Sy het haar daarna gerig tot ’n man met ’n ligte velkleur wat aan een kant van die vertrek gesit het; en het toe na ’n vrou met fyn gelaatstrekke aan die heel ander kant gewys en hulle as man en vrou aangespreek. Sy het ’n paar dinge beskryf wat in hulle vorige lewens gebeur het, voordat een van hulle ’n belydenis van die waarheid gemaak het. Sy het gesê hierdie dinge is deur Satan voor die vrou se verstand vergroot totdat sy tot waansin gedryf is. “Ek het gesien,” het mev. White gesê, “dat hierdie vrou een jaar in die gestig was; maar sedert sy haar verstand herwin het, het sy toegelaat dat hierdie selfde jaloerse gevoelens haar gemoed kwel, tot groot hartseer van haar man, wat alles in sy vermoë gedoen het om sy vrou te wys dat hy getrou aan haar was, en dat sy geen rede gehad het om hom op die wyse wat sy doen, van haar af te stoot nie.”
GSAM 379.1In ’n oogwink het die vrou oor die vertrek gehardloop en op haar knieë haar man gesmeek om haar te vergewe. Die persone was byna vreemdelinge in daardie deel van die land, en hul vorige geskiedenis was onbekend. Dié wat hulle egter die beste geken het, was bewus daarvan dat daar ’n vervreemding tussen hulle bestaan het, maar die oorsaak het hulle nie geken nie.
GSAM 379Soos Elisa en Hasael
GSAM 379.2Nadat mev. White haar getuienis afgelê het, is die werk om die kerk te organiseer gou voltooi. Mnr. Barr het opreg by die organisasie aangesluit, terwyl mnr. Pratt buite gelaat is. Toe die vergadering verby was, het laasgenoemde met aansienlike felheid gesê: “Ek sê jou wat, daar is geen sin om te probeer saam met hierdie mense te gaan en die skynheilige te speel nie; jy kan dit nie doen nie.”
GSAM 379.3Die karaktertekening, soos in die bogenoemde voorbeeld, herinner ons kragtig aan ’n soortgelyke geval wat in die dae van Elisa die profeet opgeteken is:2 Ben-Hadad, koning van Sirië, het sy dienaar Hasael na Elisa gestuur om te vra of hy van sy siekte sou herstel. Elisa het ’n visioen van Hasael se saak gehad, en toe die man voor hom kom en hy na sy gesig kyk, het alles helder in sy gedagtes opgedaag.
GSAM 379Predikant White deur verlamming getref
GSAM 379.4Op Woensdag 16 Augustus 1865 het Predikant White, as gevolg van oormatige arbeid en slaapverlies, ’n beroerte gehad. Aangesien gesondheidsinstellings onder ons mense nog nie gestig was nie, is hy na Dansville, N.Y., geneem na ’n gesondheidsinstelling genaamd “Our Home on the Hillside.” Sy vrou en die skrywer was daar by hom van 14 September tot 7 Desember. Aangesien hy min verligting uit die behandelings in die instelling ontvang het, het ons na die gasvrye huis van Bradley Lamson in Lake View, Rochester, N.Y., gegaan, waar ons ongeveer drie weke gebly het. Hier was ons bly om Predikant J. N. Andrews te ontmoet, wat pas na daardie stad teruggekeer het nadat hy verskeie maande in Maine deurgebring het.
GSAM 380Gebed vir Predikant White
GSAM 380.1Die families van Predikant Andrews en mnr. Orton het elke middag by ons aangesluit in ’n gebedstyd saam met en vir Predikant White. Dit het voortgeduur tot 25 Desember. Terwyl die buitewêreld op daardie Kersdag vol vrolikheid en feesviering was, is dit deur die kerk van Rochester as ’n dag van vas en gebed vir Predikant White gehou. Ons het in die oggend en middag byeenkomste gehou in die huis van Predikant Andrews, New Main St., en in die aand het diegene wat voorheen saam met Predikant White gebid het, hom weer by die huis van Mnr. Lamson ontmoet.
GSAM 380Die Gesig wat Kersnag gegee is
GSAM 380.2Die byeenkoms daardie aand was kragtig. Predikant White is grootliks geseën, en mev. White het ’n wonderlike gesig ontvang, waarin baie dinge aan haar getoon is. Onder andere was daar instruksies vir Predikant White oor hoe hy moes voortgaan om sy geloof in God uit te oefen, wat so duidelik sy hand uitgesteek het om vir hom te werk sodat hy sy gesondheid kon herwin.
GSAM 380Satan se aanval voorspel
GSAM 380.3Aan diegene wat vir Predikant White gebid het, het mev. White gesê:
GSAM 380.3“Satan se doel was om my man te vernietig en hom na die graf te bring. Deur hierdie ernstige gebede is sy mag gebreek. My is getoon dat Satan kwaad is oor hierdie geselskap wat drie weke lank ernstig gebid het namens hierdie dienaar van God, en hy is nou vasbeslote om ’n kragtige aanval op hulle te loods. Daar is vir my gesê om vir julle te sê: ‘Bly baie naby aan God, sodat julle gereed mag wees vir wat oor julle kan kom.’”
GSAM 381J. T. Orton se Voorgevoelens
GSAM 381.1Op die eerste dag van Januarie 1866 het Predikant White en sy gesin per trein na Battle Creek, Mich. vertrek. Ek het die res van die winter in westelike New York gebly. Vanaf die aand toe die visioen gegee is, het Mnr. J. T. Orton die indruk gehad dat sy lewe in gevaar was, en tog het hy nie geweet van watter bron nie. Hierdie indruk het hy aan verskeie persone uitgespreek. Op Sondagaand 4 Maart het hy uit Parma, waar hy ’n tweedaagse byeenkoms bygewoon het, na Rochester teruggekeer, in die geselskap van mnr. E. B. Sanders (nou, 1905, woonagtig in San Jose, Kalifornië), wie hy versoek het om op die beste verligte straat te bly terwyl hulle deur die stad geloop het, “want,” het hy gesê, “ek voel die heeltyd asof iemand gaan probeer om my te vermoor.” En tog het dit nie gelyk of hy enige idee gehad het wie dit was wat sy lewe wou neem nie.
GSAM 381.2Ek het op 7 Maart van Parma na Rochester teruggekeer en by mnr. Lamson, mnr. Orton se skoonseun, gaan bly. Op die 8ste het hy en mev. Orton ons besoek, en toe het ons reëlings getref om die volgende oggend per trein na Lancaster, Erie Co., te gaan, waar ek die huwelikseremonie vir sy enigste seun moes afneem. Ons het die dag aangenaam deurgebring, tog was dit ’n plegtige dag.
GSAM 381Moord op J. T. Orton
GSAM 381.3Hulle het mnr. Lamson se huis om 17:00 verlaat, en om 19:30 het ’n boodskapper gekom en ons in kennis gestel van ’n wrede aanval wat deur ’n onbekende persoon op mnr. Orton in sy eie skuur aangerig is terwyl hy na sy perde omsien. Ons het ons na die plek gehaas en gevind dat hy wreed oor die kop geslaan is met ’n ysterbeslae wa-pen, en hy was bewusteloos. Hy is om 12:35 daardie nag oorlede. Tot op hede is dit onbekend wie die wrede daad gepleeg het. Dit is beslis nie vir geld gedoen nie, aangesien sy horlosie in sy sak onaangeraak was, net soos sy beursie, wat $45 bevat het. Dit was ’n groot skok vir mev. Orton, waarvan sy nooit herstel het nie. Haar liggaamlike gesondheid het vinnig agteruitgegaan, en sy het nie lank ná haar man oorleef nie.
GSAM 382Voorspelling wat daardie Kersfees gemaak is, vervul
GSAM 382.1In ’n paar maande ná daardie gedenkwaardige aand van Kersdag was ses van die nege wat aan daardie drie weke van gebed deelgeneem het, in hul grafte. En so is nog ’n voorspelling op die mees treffende wyse vervul.
GSAM 382Bystand vir die wanhopiges
GSAM 382.2In die vroeë oggend van 12 Desember 1866, het Elias Stiles van North Liberty, Ind., na my huis gekom en my gevra om saam met hom na daardie plek te gaan om, indien moontlik, verligting te bring aan James Harvey, wat in wanhoop was en gevoel het dat daar geen hoop in sy saak was nie. Aangesien ek geweet het dat mev. White in die laaste gegewe visioen ’n baie uitgebreide oorsig gehad het en dat baie gevalle profeties aan haar getoon is, het ek vir hom gesê: “Dit kan wees dat Suster White iets oor sy saak gesien het, en indien wel, en as sy dit neerskryf, sal dit meer oortuigend wees as enigiets wat ek vir hom kan sê.”
GSAM 382.3Ons het haar onmiddellik gaan opsoek, en sonder dat ’n woord met haar oor mnr. Harvey se toestand gepraat is, het ek gevra: “Suster White, het u enige lig ontvang in een van die visioene wat aan u gegee is, oor die saak van Broer James Harvey?” “Ja,” het sy gesê, “ek het, en ek het al vir ’n paar dae gevoel asof ek dit moes neerskryf en na hom stuur.” Sy het toe begin om vir ons te vertel wat sy gesien het. Ek het gesê: “Ek gaan hom môreoggend sien, en as jy neerskryf wat aan jou getoon is, sal ek dit vir hom neem.” Met hierdie ooreenkoms het ons haar verlaat, en in die aand het ons weer gaan kuier. Sy het die skrywe voltooi en het dit vir ons hardop gelees.
GSAM 383Getuienis vir James Harvey in wanhoop
GSAM 383.1Die getuienis het duidelik verklaar dat mnr. Harvey in ’n swak gesondheidstoestand gebring sou word, en dat Satan sou probeer om hom in wanhoop te dwing en hom te laat glo dat daar geen genade vir hom was nie en geen hoop in sy saak nie; maar sy het gesien dat hy alles in sy vermoë gedoen het om die foute van sy verlede reg te stel, en dat God hom vergewe het; en verder, wanneer hy verlei sou word om homself te vernietig, is aan haar gewys dat engele van God rondom hom sweef en hom na hoop in God en die hemel wys. Daar was baie sulke woorde van vertroosting en bemoediging in die getuienis.
GSAM 383.2Met hierdie dokument in my besit het ons die volgende oggend na North Liberty gegaan. Op pad het mnr. Stiles vir my gesê dat mnr. Harvey my wou sien, maar hy het gesê dat ek vir hom geen woord van hoop sou hê nie; dat ek, wanneer ek hom sou ontmoet, saam met hom sou stem dat sy saak hopeloos was, dat hy ’n verlore man was; en dan, soos Eli van ouds toe hom vertel is dat die ark van God geneem is, sou hy agteroor val en sterf.
GSAM 383.3Ons het omstreeks 3 nm by mnr. Harvey aangekom. Toe ek hom ontmoet het, het ek gesê: “Broer Harvey, hoe gaan dit met u?” In ’n uiters jammerlike toon het hy geantwoord: “Verlore! verlore!! VERLORE!!!” “Nee! U is nie verlore nie. Daar is hoop in jou saak!” sê ek. Toe hy sien dat ek hom so antwoord, sê hy in ’n beheerste toon: “Ek het drie weke lank gedink dat daar geen hoop vir my is nie, en dat ek verlore is; en vandag, toe ek van die plaas af dorp toe gekom het en oor die brug by die meuldam geloop het, het iets vir my gelyk of dit sê: ‘Jy is verlore! Daar is geen hoop vir jou nie! Spring in die meuldam en verdrink jouself!’ Ek het gedink dat so ’n daad skande oor die saak van Christus sou bring, en daarom is ek weerhou om myself te vernietig.”
GSAM 384Bevryding het vinnig gekom
GSAM 384.1“Wel, Broer Harvey, u is nie verlore nie!” het ek gesê. “Ek het ’n getuienis hier reguit uit die hemel wat sê dat u nie verlore is nie!” Hy het geantwoord: “Dan sal ek dit hoor.” Ek het toe die getuienis vir hom voorgelees, nadat ek eers verklaar het dat nie een woord in my hande geplaas is nie. Toe ek klaar gelees het, het sy gesig opgehelder met ’n glimlag en hy het gesê: “Dan is daar hoop in my saak. Ek glo wel in die Here.”
GSAM 384.2Na die voorlees het ons ’n gebedstyd gehad, waaruit hy as ’n veranderde en gelukkige man opgestaan het. Hy het vir ons gesê dat daardie skrywe die werkinge van sy gemoed die afgelope drie weke meer akkuraat beskryf het as wat hy self ooit sou kon doen. Só is die liefde van God getoon deur hierdie broeder op hierdie wyse uit wanhoop te lig.
GSAM 384Werksveld Verruim
GSAM 384.3Tot in die jaar 1868 was die arbeidsterrein van die Sewende-dag-Adventiste beperk tot die Verenigde State, en tot daardie gedeelte daarvan noord van die suidelike grens van Missouri en oos van die Missouri-rivier. By ’n vergadering om die velde en die verdeling van die arbeid te oorweeg, tydens ’n sessie van die Algemene Konferensie wat op 28 Mei in Battle Creek, Mich., gehou is, is besluit om twee arbeiders en ’n sestig-voet-tent na Kalifornië te stuur. Predikant D. T. Bourdeau en die skrywer het op 18 Julie van daardie jaar in San Francisco aangekom.
GSAM 384Opening van die Kalifornië-missie
GSAM 384.4Een ding wat ek wil noem in verband met die opening van die Kalifornië-missie, wat die praktiese nut van die gawe van profesie goed illustreer. Paulus, wanneer hy oor geestelike gawes praat, insluitend die gawe van profesie, sê hulle is “tot volmaking van die heiliges, tot die werk van die bediening, tot opbouing van die liggaam van Christus.”3 Waarlik, die mees uitvoerbare manier om heiliges te volmaak, is om hulle hul foute aan te wys, sodat hulle dit kan verwyder, en gewas kan word van hul sondes in die kosbare bloed van ons Here Jesus Christus. Met hierdie doel is hulp deur die gawe van profesie in die bedieningswerk deurentyd gemanifesteer in verband met die saak van die huidige waarheid, deur aan die dienaars van die Here die gebreke in hul wyse van arbeid uit te wys en hoe hulle, deur ’n ander metode, meer doeltreffend kon wees in die bekering van siele.
GSAM 385Getuienis oor hoe om in Kalifornië te arbei
GSAM 385.1Kort ná ons aankoms in Kalifornië het ons ’n brief van mev. White ontvang, waarin sy ’n visioen vertel wat sy in Battle Creek op die Vrydagaand van 12 Junie ontvang het—’n dag wat ons in Lancaster, N.Y., deurgebring het voordat ons na Kalifornië vertrek het. Sy was nog nooit in Kalifornië nie en het geen persoonlike kennis gehad van die gewoontes van die mense nie. In werklikheid was sy destyds nog nooit wes van die Missouri-rivier nie. Enige kennis wat sy oor dinge daar besit het, was afkomstig van wat die Here behaag het om aan haar te openbaar.
GSAM 385.2In die instruksie in haar brief het sy die ruimhartige maniere van die mense van Kalifornië uiteengesit, en wat die effek van arbeid onder hulle sou wees op ’n suinige, “sent-sparende” plan. In die prediking aan die mense van Kalifornië moes hulle benader word in iets van die ruimhartige gees waarin hulle werk, en tog nie op ’n verspillende wyse nie.
GSAM 385Die Voorspelde Sukses het Gekom
GSAM 385.3Terwyl ek nou terugkyk oor die afgelope sewe-en-dertig jaar sedert die werk in Kalifornië begin is, en die situasie destyds oorweeg, met die toestand van die mense, en die wyse waarop ons ons werk sou gevoer het as dit nie vir die ontvangde getuienis was nie, en terwyl ek die resultate aanskou van die volg van die gegewe instruksie, kan ek sê dat ons saak in drie maande meer gevorder het as wat dit in een jaar sou gedoen het as ons nie deur die instruksie wat deur die gawe van profesie ontvang is, “in die werk van die bediening” gehelp is nie. Tot in die lente van 1871, as gevolg van die pogings in Sonoma County, is vyf kerke van Sabbatsonderhouers opgerig.
GSAM 386Die Eerste Tentbyeenkoms in San Francisco
GSAM 386.1In Junie van dieselfde jaar het ons vir die eerste keer ons tent in San Francisco opgerig. Aangesien Predikant Bourdeau na die Ooste teruggekeer het, is ’n ander werker uit Michigan gestuur om sy plek in te neem. Hy het op 17 Junie aangekom en het onmiddellik saam met my in die stad gewerk. Na ’n paar weke se moeite in die tent het ons ons byeenkomste voortgesit tot 1 Desember 1871 in gehuurde sale. As gevolg van hierdie arbeid het meer as vyftig mense in San Francisco die boodskap aangeneem.
GSAM 386Interne beproewings in Kalifornië
GSAM 386.2Tot op hierdie datum was ons beproewings in Kalifornië meer deur buite teenstand, maar nou het ’n onverwagte beproewing van geloof vir ons mense van ’n ander aard ontstaan. ’n Medewerker het volgehou in ’n optrede waarvan ek oortuig was dat dit homself en die saak tot skande sou bring. Ons het in die stad bitter vyande gehad wat elke beweging van ons dopgehou het en gereed was om enige onwyse optrede tot ons nadeel te gebruik. Dit het dus uiters noodsaaklik geword om die apostel se vermaning om “alle skyn van kwaad te vermy” te gehoorsaam.
GSAM 386Gevaarlike Onafhanklikheid
GSAM 386.3Ek het nie beweer dat die broer werklike sonde in sy optrede begaan het nie, maar ek het geredeneer dat ons vyande voordeel sou trek uit wat hy as onskuldig beskou het. Hy het die standpunt ingeneem dat hy die reg gehad het om “te doen soos hy wou” in die saak, veral aangesien dit erken is dat daar geen sonde was in wat hy gedoen het nie. So het dinge voortgegaan tot Jan. 23, 1872, toe ek van Sonoma County na San Francisco gegaan het om te sien wat gedoen kon word om sake daar in toom te hou.
GSAM 387.1Teen hierdie tyd het ons vyande sy optrede misbruik soos ek gevrees het, en hy het die standpunt ingeneem dat dit “nie hulle saak was nie”, dat hy hulle sou wys dat hy sy eie kop het, en dat hy die strate kon betree soos hy wou en met wie hy wou, sonder om aan hul opmerkings onderwerp te wees. Ek het, deur private pogings, probeer om hom te wys dat so ’n optrede nie sou werk nie, en dat so ’n onafhanklike gees in die kwaad sou eindig. Hy het sy vriende gehad, wat sterk met hom meegevoel het, van wie sommige begin het om ’n standpunt in te neem wat hom aan nóg groter veroordeling sou onderwerp. ’n Groot deel van die kerk het die kwaad van sy afdwalings gesien en was gereed om die pogings wat ek aangewend het om die saak van oneer te red, te ondersteun.
GSAM 387Ondersoekvergadering vasgestel
GSAM 387.2So het sake gestaan op Sabbat 27 Januarie, toe besluit is dat daar ’n ondersoek na die saak moes wees, en dat die kerk besliste optrede moes neem om hulle te red van die smet wat hierdie uitdagende gees waarskynlik sou veroorsaak. ’n Vergadering is vasgestel om op Sondag 28 Januarie om 9 vm. te begin, om die situasie en ons plig as kerk daaroor te oorweeg. Volgens alle voorkoms was ’n skeuring in daardie kerk onvermydelik. Ek het ’n groot deel van daardie nag in gebed tot God deurgebring dat Hy in ons guns sou werk.
GSAM 387’n Geskrewe Belydenis
GSAM 387.3Op die oggend van die 28ste, toe ek na die byeenkoms vertrek het, het ek die mede-arbeider op die sypaadjie naby my koshuis huilend ontmoet. Hy het gesê: “Broer Loughborough, ek gaan vandag nie na die byeenkoms nie.”
GSAM 387.4“Nie na die byeenkoms nie?” sê ek; “die byeenkoms gaan oor jou saak.”
GSAM 388.1“Ek weet dit,” sê hy, “maar ek is heeltemal verkeerd. Jy is reg in die standpunt wat jy teenoor my ingeneem het. Hier is ’n belydenisbrief wat ek aan die kerk geskryf het; neem dit en lees dit vir hulle voor. Dit sal beter wees vir jou, en beter vir dié wat geneig mag wees om met my mee te voel, as ek nie daar is nie.”
GSAM 388.2“Wat het hierdie groot verandering in jou sedert gister veroorsaak?” het ek gevra.
GSAM 388’n Wonderlike Gesig Ontvang
GSAM 388.3Hy het geantwoord: “Ek het gisteraand na die poskantoor gegaan, ná die Sabbat, en ’n brief ontvang van Suster White uit Battle Creek, Mich. Dit is ’n getuienis wat sy vir my neergeskryf het.” Terwyl hy dit aan my oorhandig het, het hy gesê: “Lees dit, en jy sal sien hoe die Here my saak sien.”
GSAM 388.4Hy het my gevra om aan die kerk te sê dat hy ’n getuienis van Suster White ontvang het, wat hom oor sy optrede berispe, en dat hy dit aanvaar het, omdat dit die waarheid was.
GSAM 388Oortuigende aard van die visioen
GSAM 388.5Dit was deel van ’n gesig wat aan mev. White in Bordoville, Vt., op 10 Desember 1871 gegee is. Sy het begin om die deel wat verband hou met hierdie broer se saak op 27 Desember 1871 te skryf, maar om een of ander rede is die voltooiing van die dokument vertraag tot 18 Januarie 1872, waarop dit voltooi en vanaf Battle Creek gepos is. Dit het toe ongeveer nege dae geneem vir briewe om oorland van Michigan na Kalifornië te kom.
GSAM 388.6In visioene word baie dinge profeties aan haar getoon. Dit was ook so in hierdie geval. Ten tyde van die visioen was daar net ’n skaduwee van wat werklik ontvou het toe die getuienis in San Francisco aangekom het. Uit ’n vergelyking van datums sal blyk dat die hoogtepunt van die saak in San Francisco gekom het ná die geskrewe getuienis die eerste plek verlaat het. Ons broers in San Francisco het onmiddellik gesien dat geen persoon na Battle Creek kon skryf en die inligting aan mev. White kon meedeel sodat sy hierdie brief betyds kon skryf nie, want daardie omstandighede het destyds nie bestaan nie.
GSAM 389.1Hierdie feit het groot gewig by die broeders daar gedra en hulle oortuig dat daar goddelike krag met daardie visioen was. Ek het nie ’n reël aan Predikant White of sy vrou geskryf oor die toestand van sake in San Francisco nie, en die mede-arbeider het verklaar dat hy niks geskryf het nie; en die broeders het gesê: “As hy geskryf het, sou hy nie die dinge vertel het wat oor homself na vore gekom het nie.”
GSAM 389Hoe die Gesig Opgeskryf is
GSAM 389.2Toe ons later, van die ander kant van die lyn af, verneem het oor die neerskryf en pos van die getuienis, was dit nog duideliker dat die Here wat die visioen gegee het, gesorg het vir die tyd dat dit geskryf en na sy bestemming gestuur is, sodat dit presies op die regte tyd daar sou aankom.
GSAM 389.3Op ’n baie vroeë uur in die oggend van 18 Januarie 1872 het mev. White wakker geword met die bogenoemde getuienis lewendig in haar gedagtes ingedruk. Die indruk was vir haar so duidelik asof dit hoorbaar gespreek is: “Skryf daardie getuienis onmiddellik vir Kalifornië uit en kry dit in die heel volgende pos; dit is nodig.” Toe dit die tweede keer herhaal is, het sy opgestaan, haastig aangetrek en die skryfwerk voltooi. Net voor ontbyt het sy dit aan haar seun Willie gegee en gesê: “Neem hierdie brief na die poskantoor, maar moenie dit in die posbus gooi nie. Gee dit aan die posmeester en vra hom om seker te maak dat hy dit in die possak sit wat vanoggend uitgaan.” Hy het later gesê dat hy haar instruksies ’n bietjie vreemd gevind het, maar hy het geen vrae gevra nie en gedoen soos hy beveel is, en het “gesien hoe die brief in die possak ingaan.”
GSAM 389Bewys van Goddelike Leiding
GSAM 389.4As u ons situasie in San Francisco destyds ken, sal u dadelik die belangrikheid insien om daardie brief in daardie spesifieke pos te kry. In daardie dae het ons slegs een oorlandpos per dag gehad. As die brief Sondagaand, die 28ste, in plaas van Saterdagaand, die 27ste, gekom het, sou daar ongetwyfeld ’n hartseer skeuring in die kerk gewees het. As dit ’n paar weke vroeër gekom het, selfs net ná die visioen gegee is, sou die kerk nie so maklik die krag daarvan gesien het nie.
GSAM 390.1Hier was ’n getuienis wat duidelike tekens van die Here se hand gedra het, nie net omdat dit op die regte tyd aangekom het om die bestaande foute doeltreffend te korrigeer nie, maar omdat dit deur die broer nederig aanvaar en opgevolg is, het dit ’n magtige invloed uitgeoefen om eenheid en stabiliteit in daardie jong kerk te bring.
GSAM 390Manier van neerskryf van die Visioene
GSAM 390.2Hierdie voorbeeld dien ook as ’n illustrasie van haar eie stelling aangaande die wyse waarop sy neergeskryf het wat sy gesien het. Hiervan sê sy: “Ek is uit my slaap wakker gemaak met ’n lewendige besef van onderwerpe wat voorheen aan my verstand voorgelê is; en ek het, om middernag, briewe geskryf wat oor die kontinent gegaan het en, toe hulle by ’n kritieke punt aangekom het, ’n groot ramp vir die saak bespaar het.”4