Hoofstuk 28 — ’n Deur wat niemand kan toesluit nie
GSAM 462.1“Ek het ’n oop deur voor jou gestel, en niemand kan dit toemaak nie; want jy het ’n bietjie krag, en het my woord bewaar en my naam nie verloën nie.”1
GSAM 462.2Dit is die taal wat gerig is tot dié in die Filadelfia-toestand van die evangeliekerk. Hierdie kerk was dié wat ontwikkel is deur die verkondiging van die nabyheid van Christus se koms, of dié wat vasgehou het aan wat hulle oor daardie onderwerp gehoor het; want hy sê van die kerk van Sardis (die een onmiddellik voor Filadelfia): “Gedenk dan hoe jy ontvang en gehoor het, en hou vas en bekeer jou. As jy dus nie waak nie, sal Ek oor jou kom soos ’n dief, en jy sal nie weet in watter uur Ek oor jou sal kom nie.”2
GSAM 462.3Die kerk van Sardis het dus die leer van die Here se spoedige koms gehoor. Dié wat vasgehou het aan wat hulle gehoor het, het voortbeweeg in die waarheid namate die “kandelaber” verwyder is, en het die Filadelfia-kerk gevorm, aan wie Hy gesê het: “Omdat jy die woord van my lydsaamheid bewaar het, sal Ek jou ook bewaar van die uur van beproewing wat oor die hele wêreld sal kom om die bewoners van die aarde te beproef. Kyk, Ek kom gou; hou vas wat jy het, sodat niemand jou kroon kan neem nie.”3 Dit is dus aan hierdie Filadelfia-kerk dat Hy sê: “Ek het voor jou ’n oop deur geplaas, en niemand kan dit toemaak nie.”
GSAM 462.4Hier is dus die klemvolle verklaring van die Heilige Skrif dat dié wat, in God se voorsienigheid, aangespoor word om die wêreld te waarsku van die Here se koms en om die mense te smeek om gereed te wees om God te ontmoet, die besondere guns van God in hul werk het. Mense mag probeer om te belemmer, om hulle bewegings te fnuik, om die “deur van uitdrukking” toe te maak, maar steeds klink die stem van God bo alle geraas uit: “Ek het voor jou ’n oop deur geplaas.”
GSAM 463Vooruitgang van Vier-en-sewentig Jaar
GSAM 463.1In die voorgaande bladsye van hierdie boek het ons kortliks die tydperk van vier-en-sewentig jaar, van 1831 tot 1905, oorsien en die opkoms en vordering van die adventboodskappe, en veral die boodskap van die derde engel, nagegaan. Ons het getoon hoe hierdie boodskap, uit onbekendheid en armoede, jaar na jaar met versnelde krag en mag gevorder het, totdat dit sendingwerk het wat die aarde omring. Dit is sekerlik nie omdat die boodskap behaaglik is vir vleeslike harte dat dit so voorspoedig was nie; want dit dra in sy voorhoede die Sabbat van die Here, die onderhouding waarvan ’n swaar kruis meebring, wat ’n skeiding van sake met die wêreld op die besigste sekulêre dag van die week vereis. Dit het ook nie gevorder sonder teenstand nie; want dit het dit van meet af aan teëgekom, en wel die felste van buite, sowel as verwarring veroorsaak deur ongewyde persone wat vir ’n tydjie in die geledere gekom het. Wat die situasie betref wat deur die planne en pogings van vyande van buite veroorsaak is, kan ons wel sê in die woorde van Dawid, die Psalmdigter, “As die Here nie aan ons kant was nie, laat Israel nou sê: as die Here nie aan ons kant was toe mense teen ons opstaan nie, sou hulle ons lewendig verslind het toe hulle toorn teen ons ontvlam het; dan sou die waters ons oorweldig het, die stroom oor ons siel gegaan het; dan sou die trotse waters oor ons siel gegaan het. Geseënd is die Here, wat ons nie as ’n prooi in hul tande gegee het nie. Ons siel het ontsnap soos ’n voël uit die strik van die voëlvangers; die strik is gebreek, en ons het ontsnap. Ons hulp is in die naam van die Here, wat hemel en aarde gemaak het.”4
GSAM 464Hulp in die Here
GSAM 464.1Die Here verklaar dat Hy voor Sy volk “’n oop deur geplaas het, en niemand kan dit toesluit nie.” Geen wonder dan ook dat die boodskap gestaag vorentoe gegaan het nie. Dit is God se boodskap aan die mense, en dit moet slaag. In Openbaring 7:2 word die werk om ’n volk voor te berei om te kan staan wanneer die groot dag van God se toorn aanbreek, gesimboliseer deur ’n engel wat “uit die ooste opkom,” of, soos sommige vertaal, “soos die opgang van die son.” Aanskou die aanbreek van die dag—eerstens verskyn die ligstrale in die ooste; dit meng tot groter helderheid totdat die son se breë, duidelike skyf gesien word. Soos die “Koning van die Dag” tot die zenit opklim, word sy lig, hitte en krag al hoe lewendiger.
GSAM 464.2So was inderdaad die vordering van die boodskap van die derde engel sedert 1848, toe die waarhede wat dit uitmaak in duidelike vorm gebring is, en vanaf daardie punt het ons ’n merkwaardige en konstante groei getoon wat wonderlik is. Dit kan ons op geen ander grondslag verklaar as dat die Here sy woord bevestig aan dié wat in hierdie tyd, wanneer sy saligheid op die punt staan om te kom, “die Sabbat bewaar om dit nie te verontreinig nie,”5 en hul voet afwend van die doen van hul eie behae op God se heilige dag, en sodoende, deur die “geloof van Jesus,” soos verkondig in die boodskap van die derde engel in Openbaring 14, al die “gebooie van God” onderhou. Van sulkes het die Here deur die profeet Jesaja gesê: “Dan sal jou lig opgaan soos die môre, en jou gesondheid sal gou opskiet; en jou geregtigheid [“die Here onse geregtigheid.” Jeremia 23:6] sal jou vooruitgaan; en die heerlikheid van die Here sal jou agterhoede wees.”6 Met sulke versekeringe hoe kan ons anders as sukses vir die werk verwag? “As God vir ons is, wie kan teen ons wees?”
GSAM 464Hoe kan hierdie floreer?
GSAM 464.3As ons kyk na die situasie toe Predikant Joseph Bates in 1846 daardie eerste boek begin skryf het, die eerste wat ooit deur Sewende-dag Adventiste oor die Sabbatsvraag uitgereik is, met twaalf en ’n half sent as die enigste beskikbare middele wat hy in die wêreld gehad het, en hy moes dit bestee voordat sy eerste skryfdag verby was; en weer kyk na Predikant James White wat sy eerste klein blaadjie, Present Truth, druk met geld wat hy verdien het deur gras op die hooiveld te maai, en die koerant gratis uitstuur aan almal wat dit sou lees, en dit beskryf as ’n boodskap wat tot aan die einde van die aarde moes gaan,—as mens na hierdie klein beginne kyk, sou ’n mens, in die taal van die mense in die dae van Amos, kon navra: “Deur wie sal Jakob opstaan? Want hy is klein.”7 As mens dit vergelyk met die situasie in 1905, waarin die publikasie van die waarhede van die boodskap in twintig uitgewershuise regoor die wêreld plaasvind, wat dikwels tot hul uiterste vermoë gedruk is om aan die vraag na leesmateriaal te voldoen, kan ons inderdaad sê: Aanskou, “’n oop deur” wat nog niemand toegemaak het nie.
GSAM 465.1Van dié in vroeër tye wat gemeen het dat die werk nooit sou slaag nie, kan ons sê, in die woorde waarmee die profeet Sagaria dié wat gedink het om die werk van God in die herbouing van Jerusalem te belemmer, berispe het: “Wie het die dag van die klein dinge verag?”8 Van dinge wat soos berge van moeilikhede in hul pad gelyk het, het die Here deur die profeet gesê,—
GSAM 465Die Berg wat ’n Vlakte geword het
GSAM 465.2“Wie is jy, o groot berg? Voor Serubbabel sal jy ’n vlakte word; en hy sal die hoofsteen daarvan met gejuig bring, roepende: Genade, genade vir hom.”9 So was dit in die werk van die boodskap van die derde engel, en so sal dit wees totdat “die hoofsteen” gebring is, of met ander woorde, totdat die werk voltooi is.
GSAM 465.3Kyk na die weiniges in 1846, arm aan middele, arm in elke opsig behalwe geloof in God en in die voorraad waarheid, en sien tot watter omvang hul werk gegroei het. Dink aan die middele wat nou beskikbaar is: boeke almal voorberei, vertaal en in die verskeie tale van die aarde gedruk, en die honderde verspreiders wat hierdie boeke teen ’n jaarlikse tempo van $400 000 in die huise van die mense plaas. Met ’n voortgesette seën van God oor die werk, kan ons uitkyk na sukses. Met hierdie geriewe en agentskappe wat van maand tot maand vermeerder word, en met vertroue in Christus, kan ons niks anders verwag as dit wat Salomo van die kerk van God gesing het toe sy uit haar woestyntoestand tevoorskyn gekom het nie: “leunend op die arm van haar Geliefde,” wanneer hy haar voorstel as uitkykend, “skoon soos die maan, helder soos die son, en vreesaanjaend soos ’n leër met baniere.”10
GSAM 466Gehelp deur die Gawe van Profesie
GSAM 466.1Nie net het ons gesien dat die Here se voorsienigheid die weg geopen het vir die verspreiding van die waarheid, en sy besondere seën die pogings om in die weë van sy voorsienigheid te beweeg, vergesel het nie, maar in die opkoms en vordering van die boodskap van die derde engel het Hy met sy volk gekommunikeer deur die gawe van profesie. Dit het nie in die vorm van ’n nuwe openbaring gekom om die Bybel te vervang nie, en ook nie op ’n wyse om die Skrifleer te verdraai nie, maar om te wys waar daar in hierdie tyd ’n gevaar bestaan om van die eenvoud van die evangelie van Christus af te dwaal, waar die mense in gevaar is om onder die neiging van die tyd te val deur met ’n vorm van godsaligheid sonder die krag tevrede te wees.
GSAM 466.2As ons hierdie onderwerp beskou vanuit die voorbeeld van die antieke profete11, wat die Here vir ons gegee het as een van die reëls waarvolgens sulke openbarings getoets moet word, vind ons dieselfde redes waarom sulke openbarings nou net so nodig is as destyds; naamlik die geneigdheid in elke era om van die waarheidslyn af weggelei te word deur die heersende en kenmerkende leerstellings en praktyke van die tyd. Die apostel Paulus, wanneer hy van die openbaring van die gawes spreek wat die Here in die kerk geplaas het, sê hulle is “vir die volmaking van die heiliges, vir die werk van die bediening, vir die opbouing van die liggaam van Christus; totdat ons almal in die eenheid van die geloof en van die kennis van die Seun van God kom, tot ’n volwasse man, tot die maat van die gestalte van die volheid van Christus; sodat ons van nou af nie meer kinders is nie, wat heen en weer geslinger en rondgedra word deur elke wind van leer, deur die slinksheid van die mense en die listige bedrog, waardeur hulle loer om te mislei; maar deur in liefde die waarheid te spreek, in Hom in alles mag opgroei, wat die Hoof is, naamlik Christus, van wie die hele liggaam, behoorlik saamgevoeg en saamgebind deur dit wat elke gewrig voorsien, volgens die doeltreffende werking in die maat van elke deel, groei tot die opbou van die liggaam in liefde.”12
GSAM 467.1Dieselfde besware wat teen openbarings van die gawe van profesie in die huidige tyd aangevoer word, sou met dieselfde krag in die oudheid aangevoer kon gewees het; d.w.s. ons het die Skrif, en het dus geen behoefte aan sulke gawes nie. Dieselfde Skrifte vertel ons egter dat Christus hierdie gawes in die kerk geplaas het om hul werk te doen totdat “wat volmaak is [die volmaakte toestand] gekom het,” en dat die kerk “in geen gawe agter moet bly, terwyl hulle wag op die koms van onse Here Jesus Christus.”13
GSAM 467Watter behoefte het ons aan profete?
GSAM 467.2Die mense in die oudheid kon geredeneer het dat hulle die morele wet van God gehad het, geskryf deur sy eie vinger op kliptafels; dat hulle voorskrifte, oordele en instruksies gehad het wat tot Moses uit die mond van God gespreek is en wat sorgvuldig neergeskryf is; en wat meer was nodig? Maar ten spyte van al daardie uitstekende waarhede wat hulle in hul besit gehad het, het dit God behaag om tot hulle te spreek “op verskillende tye en op verskeie maniere deur sy heilige profete.”
GSAM 467.3Ons vind dat die getuienisse wat deur die verskeie profete, soos Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Hosea en ander, afgelê is, in elke geval dieselfde groot beginsel aangaande gehoorsaamheid aan God geleer het; tog het elke profeet sy eie besondere berispinge gehad vir die mense van sy tyd, oor hulle neiging om deur die heersende gebruike van die tyd waarin die profesie gegee is, van die heilige en gewyde beginsels van reg afgetrek te word.
GSAM 468Behoefte aan gawes
GSAM 468.1Al kan aangevoer word dat ons nie net die uitstekende onderrig van die Ou-Testamentiese Skrifte het nie, maar boonop die woorde van ons Heiland self en van die apostels, watter behoefte het ons dan aan verdere lig? Die feit bly dat dieselfde heilige apostels vorentoe gewys het na die laaste dae, wanneer “gevaarlike tye sal kom,” en wanneer mense “’n gedaante van godsaligheid sal hê, maar die krag daarvan sal verloën,” en ons ook vertel dat “sommiges van die geloof afvallig sal word, omdat hulle luister na misleidende geeste en leerstellings van duiwels.”
GSAM 468.2In die lig van dit alles word daardie volk, van wie Paulus in sy brief aan die Tessalonisiërs praat—wat nie in die duisternis sal wees nie, sodat die dag van Christus hulle nie soos ’n dief oorval nie, maar wat kinders van die lig sal wees—aangespoor om “alles te beproef” ten opsigte van “profetieë” en om “vas te hou wat goed is.”14 Dit is gelyk aan om vir hulle te sê dat die mense wat die koms van die Here Jesus Christus sal verwag en wat uiteindelik gereed vir daardie dag bevind sal word, “goeie,” ware openbarings van die gawe van profesie onder hulle sal hê.
GSAM 468Tekens van die Einde
GSAM 468.3Ons is in die tyd wanneer die tekens aan alle kante oorvloedig is dat die dag van die Here naby is. Ons is in die presiese tydperk wanneer ’n volk moes opstaan wat al die gebooie sou hou en wat ook “die getuienis van Jesus” sou hê15 —die “gees van profesie.”16 Wat vind ons? Dat gedurende die afgelope sestig jaar so ’n volk opgestaan het, wat presies so ’n boodskap dra, en onder wie die gawe van profesie gemanifesteer is. Toe ons die gawe, soos dit deur mev. E. G. White gemanifesteer is, volgens die Bybelreëls toets, het ons gesien dat dit in elke opsig die toets deurstaan. Daar is nie, van begin tot einde, in al die geskrifte van mev. White, ’n enkele reël gevind wat die minste lisensie tot sonde gee, of wat in die geringste mate enige afwyking van die Woord van God duld nie. Hierdie geskrifte het hulself nooit bo die Bybel verhef nie, maar hulle moedig voortdurend aan tot die mees noukeurige studie van die Woord van God, en wys daarop as die groot standaard waardeur ons sake in die finale oordeel ondersoek sal word. In haar geskrifte word Christus voor ons verhef as die enigste voorbeeld wat ons moet volg. Hy word op die mees lewendige wyse verklaar as ons enigste hoop op oorwinning hier, ons enigste toevlug teen die komende toorn, die enigste naam en middel waardeur ons gered kan word.
GSAM 469’n Persoonlike Eerbetoon
GSAM 469.1Wat mev. White en die aard van haar werk betref, word die volgende aangehaal, geskryf in 1877 deur iemand wat haar geken het en wat haar werk vir baie jare bestudeer het; en na ongeveer drie-en-vyftig jaar se beproewing, jare van noukeurige waarneming, gee ek my onvoorwaardelike goedkeuring aan elke gedagte daarin uitgedruk:—
GSAM 469.2“Wat die Christelike karakter van Suster White betref, neem ek die vryheid om te sê dat ek dink ek weet iets daarvan. Ek is al agtien jaar met haar vertroud,—meer as die helfte van die geskiedenis van ons volk. Ek was herhaaldelik by hul gesin, soms vir weke aaneen. Hulle was baie kere in ons huis en familie. Ek het byna oral saam met hulle gereis; ek was saam met hulle in die privaat en in die openbaar, in vergaderings en buite vergaderings, en ek het die allerbeste geleenthede gehad om iets te weet van die lewe, karakter en gees van Broer en Suster White. As predikant moes ek met allerhande mense en allerhande karakters omgaan, totdat ek dink ek kan iets oordeel oor wat ’n persoon is, ten minste ná jare van intieme kennismaking.
GSAM 470.1“Ek ken Suster White as ’n onopvallende, beskeie, vriendelike en edele vrou. Hierdie eienskappe in haar karakter is nie net voorgegee en gekweek nie, maar spruit grasieus en maklik uit haar natuurlike geaardheid. Sy is nie selfingenome, selfregverdig en selfbelangrik soos fanatikers altyd is nie. Ek het dikwels met fanatiese persone te doen gehad, en ek het hulle altyd vol aansprake, vol trots, gereed om hul mening te gee, spoggerig oor hul heiligheid, ensovoorts, gevind, maar ek het Suster White altyd die teenoorgestelde van dit alles gevind.
GSAM 470’n Vriend van die Armes
GSAM 470.2“Enigiemand, die armste en die nederigste, kan vrylik by haar vir raad en vertroosting kom sonder om afgeskeep te word. Sy let altyd op die behoeftiges, die berooides en die lydendes, voorsien in hulle behoeftes en pleit hul saak.
GSAM 470.3“Ek het nog nooit kennis gemaak met ’n persoon wat so konstant die vrees van God voor hom het nie. Niks word aangepak sonder ernstige gebed tot God nie. Sy bestudeer God se Woord noukeurig en voortdurend. Ek het Suster White honderde kere hoor praat, al haar getuienisse deeglik gelees, die meeste daarvan baie kere, en ek kon nog nooit een onmorele sin in die geheel daarvan vind nie, of iets wat nie streng suiwer en Christelik is nie; niks wat weglei van die Bybel en van Christus nie; maar daar vind ek die mees ernstige oproepe om God te gehoorsaam, om Jesus lief te hê, om in die Skrifte te glo, en om dit voortdurend te ondersoek. Ek het ontelbare kere groot geestelike voordeel uit die getuienisse ontvang. In werklikheid het ek dit nog nooit gelees sonder om my aangespreek te voel oor my gebrek aan geloof in God, gebrek aan toewyding en gebrek aan ywer in die redding van siele nie. As ek enige oordeel, enige geestelike onderskeiding het, verklaar ek dat die getuienisse dieselfde gees en dieselfde inslag as die Skrifte het.
GSAM 470.4“Al dertig jaar [ons kan nou sê sestig jaar] word hierdie getuienisse onder ons mense geglo en gelees. Hoe het dit hulle beïnvloed? Het dit hulle van die wet van God afgelei? Het dit hulle daartoe gebring om die geloof in Christus op te gee? Het dit hulle daartoe gebring om die Bybel ter syde te gooi? Het dit hulle daartoe gebring om ’n korrupte, onmorele volk te wees? Ek weet dat hulle gunstig vergelyk sal word met enige ander Christelike denominasie.
GSAM 471.1“Een ding het ek opgemerk, en dit is dat die bitterste teenstanders van die visioene van Suster White erken dat sy ’n Christen is. Hoe hulle hierdie erkenning kan maak, is meer as wat ek weet. Hulle probeer dit regstel deur te sê dat sy mislei is. Hulle kan nie ’n enkele vlek in haar hele lewe aanwys nie, en ook nie ’n onmorele sin in al haar geskrifte nie. Hulle moet erken dat baie van haar geskrifte uitstekend is, en dat enigiemand wat alles wat sy sê in die praktyk sou bring, ’n goeie Christen sou wees wat seker is van die hemel. Dit is uiters vreemd, as sy ’n instrument van die duiwel is, deur Satan geïnspireer, of as haar geskrifte onmoreel is of die uitspattighede van haar eie verstand.”
GSAM 471Vreemdelinge getuig van die Geskrifte
GSAM 471.2Soos ons tydskrifte met mev. White se geskrifte uitgestuur word, word hulle gesoek deur die nederigste, Godvresende en toegewydes. In hul verslae oor wat hulle lees, sê hulle: “Ons is veral geïnteresseerd in mev. White se geskrifte. Hulle is so prakties, so vol instruksie wat daarop gemik is om ’n mens nader aan die Here te bring en hom meer nederig, Godvresend en toegewyd te maak. Hierdie geskrifte is so in die trant van die Skrif dat dit vir ons, terwyl ons lees, voorkom asof mev. White geïnspireer moet wees om op die wyse waarop sy skryf, te skryf.” So is die getuienis in talle gevalle van dié wat in korrespondensie is met ons sendingwerkers, dié wat ook nie die geringste aanduiding het dat mev. White se idees in heilige visie ontvang is nie.
GSAM 471Bron van Teenstand
GSAM 471.3Aangesien ons die indruk wat deur hierdie gawe gemaak is, voor ons het, ontstaan die vraag: Waaruit en waarom het daar teenstand ontstaan teen die openbaring van hierdie gawe? en wat was die uitkoms van dié wat teëgestaan het? Aangesien ek hierdie saak sedert 1852 noukeurig dopgehou het, het ek gevind dat die teenstand teen hierdie openbaring meestal ontstaan het by dié wat berispe is oor gebreke in hul karakter, oor verkeerde gewoontes, of oor ’n verkeerde koers in hul lewenswyse. Baie van die bestraftes sou protesteer dat hulle nie so sleg was as wat die getuienis hulle voorgestel het nie, en sou wys dat hulle aan die waarheid kon vashou, selfs al sou hulle in stryd met die bestraffing wat aan hulle gegee is, optree. Die tyd het getoon dat die groot meerderheid van sulke mense hul geloof verloën en die geledere heeltemal verlaat het. Sommige het hul fout gesien en die waarheid stewiger vasgegryp. Die vraag ontstaan: As dié wat hierdie gawe teëstaan deur die Here gelei word, waarom sou hulle dan hul geestelikheid verloor en van God afvallig raak? Ons Heiland se reël is dat ’n boom aan sy vrug geken moet word. Hy stel dit die sterkste dat “’n bose boom nie goeie vrugte kan voortbring nie.”
GSAM 472Mislukking van die Opposisie
GSAM 472.1Ons dink aan gevalle waar georganiseerde teenstand teen die getuienisse van mev. White opgewek is, met die verklaring dat groot sukses hul werk sou vergesel sodra hulle van die getuienisse ontslae geraak het. Daar was egter ’n volslae mislukking om die vervulling van hul hoop te bewerkstellig. Na jare se stryd het hulle nie meer bewys gelewer van die verspreiding van die Sabbatswaarheid voor die wêreld nie as wat hulle soort mense nege-en-veertig jaar gelede gedoen het. As hul werk die Here se besondere werk was, waarom het daar nie meer voorspoed met hul boodskap gepaardgegaan nie?
GSAM 472Waar is die Sukses?
GSAM 472.2Aan die ander kant, as ons kyk na daardie boodskap waardeur die gebooie van God en die geloof van Jesus aan die wêreld verkondig word—’n boodskap waarmee hierdie openbaring van die gawe van profesie, met sy raad, instruksies en berispinge, verbind is—sien ons dat dit vanaf sy heel begin tot op hede ’n seker en gestage vordering gemaak het. Deur die Here se raadgewing deur daardie gawe te gehoorsaam en in die Here se krag vorentoe te beweeg, het die boodskap, soos ons getoon het, die aarde omring en maak dit vinnig sy pad na “alle nasies, stamme, tale en volke.”
GSAM 473.1Van sy vordering in die verlede kan ons sê dat God se Woord bewaarheid is in die sin dat Hy gesê het: “Geen wapen wat teen jou gevorm is, sal voorspoedig wees nie.” Waarlik, die hand van God het duidelik geblyk in die sukses wat die opkoms en vordering van hierdie groot adventbeweging tot dusver vergesel het, en vir die toekoms vertrou ons op die seker vervulling van Sy Woord: “Ek het voor jou ’n oop deur geplaas, en niemand kan dit toemaak nie.” Met hierdie vertroue kan ons met volle sekerheid sing:—