অধ্যায় ১১ — দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা
GSAM 171.1"তাৰ পাছত প্ৰথম স্বৰ্গৰ দূত জনক অনুসৰণ কৰি দ্বিতীয় দূত এজনে ক’লে, 'যি বাবিলে নিজ ব্যভিচাৰৰ ক্ৰোধৰূপ দ্ৰাক্ষাৰস সকলো জাতিক পান কৰাইছিল, সেই মহা-বাবিল পৰিল, পৰিল।'"1
GSAM 171.2"তেতিয়া ঘৰৰ গৰাকীয়ে ক্ৰুদ্ধ হৈ তেওঁৰ দাসক কলে, তুমি নগৰৰ আলি আৰু সৰু বাটলৈ বেগাই ওলাই দৰিদ্ৰ, কোঙা, অন্ধ, খোৰা এনে লোক সকলক ইয়ালৈ মাতি আনাগৈ।"2
GSAM 171.3প্ৰভুৱে তেওঁৰ পৰিচাৰকসকলৰ দ্বাৰা এই বাৰ্তা দি বিশ্ববাসীক আলোড়িত কৰিছিল, "তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল",—এনে এক বাৰ্তা য'ত তেওঁৰ সকলো স্ব-ঘোষিত লোক ইচ্ছা কৰিলে একত্ৰিত হ'ব পাৰিলেহেঁতেন। এইটো আছিল বিবাহৰ "ভোজ"-লৈ প্ৰথম আহ্বান। ই "নিমন্ত্ৰিত সকলক" ঘোষণা কৰা হৈছিল।3 যেতিয়া এই আহ্বান বিভিন্ন অজুহাতেৰে অগ্ৰাহ্য কৰা হ'ল, তেতিয়া দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ সৈতে সংগতি ৰাখি এক দ্বিতীয় আহ্বান জনোৱা হ'ল।4 এই আহ্বানৰ দ্বাৰা প্ৰভুৱে তেওঁৰ সত্যৰ বৰ্ধিত পোহৰৰ সৈতে সময়ৰ অন্তলৈ আগবাঢ়ি যাবলৈ এটা জনগোষ্ঠীক পৃথক কৰিছিল।
GSAM 171বিবাহ ভোজলৈ দ্বিতীয় আহ্বান
GSAM 171.4দ্বিতীয় বাৰ্তাটো—যিটো বিচাৰৰ ঘণ্টাৰ আহ্বানৰ পিছত আহিছে—তাত কোৱা হৈছে, "যি বাবিলে নিজ ব্যভিচাৰৰ ক্ৰোধৰূপ দ্ৰাক্ষাৰস সকলো জাতিক পান কৰাইছিল, সেই বাবিল মহা-নগৰ পৰিল, পৰিল।" আৰু ভোজলৈ দিয়া দ্বিতীয় আহ্বানটোত কোৱা হৈছে, "তুমি নগৰৰ আলি আৰু সৰু বাটলৈ বেগাই ওলাই দৰিদ্ৰ, কোঙা, অন্ধ, খোৰা এনে লোক সকলক ইয়ালৈ মাতি আনাগৈ।" এই প্ৰতিটো শাস্ত্ৰাংশত নিজকে প্ৰভুৰ লোক বুলি পৰিচয় দিয়া লোকসকলক "নগৰ" বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁলোকৰ বিৰোধাভাসী, বিশৃংখল বিশ্বাসৰ বাবে তেওঁলোকক "বাবিল" বুলি কোৱা হৈছে। শেষ সময়ৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা আন এখন শাস্ত্ৰাংশৰ দ্বাৰা আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে প্ৰভুৰ আগমনৰ ঠিক আগতে তেওঁৰ লোকসকলক "বাবিল"ৰ পৰা বাহিৰলৈ মাতি অনা হয়: "পৰিল, পৰিল সেই বাবিল মহা-নগৰ! তাই ভূতবোৰৰ বাসস্থান হৈ পৰিছে সকলো অশুচি আত্মাৰ কয়দখানা আৰু আটাই অশুচি আৰু ঘিণলগীয়া চৰাই বাস কৰা ঠাই হ’ল.... হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা যাতে তোমালোকে তাইৰ পাপৰ অংশীদাৰ নোহোৱা আৰু তাইৰ উৎপাতৰ ভাগ নোপোৱা৷"5
GSAM 172"স্মৰণ কৰা তুমি কেনেকৈ শুনিলা"
GSAM 172.1চাৰ্ডিছৰ মণ্ডলীৰ প্ৰতি দিয়া ভাষণত আমি পঢ়োঁ, "এতেকে তুমি কি গ্ৰহণ কৰিলা আৰু শুনিলা, সেইবোৰ সোঁৱৰণ কৰা, পালন কৰা আৰু মন পালটোৱা। কাৰণ তুমি যদি জাগ্ৰত নোহোৱা, তেনেহলে মই চোৰৰ নিচিনাকৈ আহিম, আৰু কোন সময়ত মই তোমাৰ বিৰুদ্ধে আহিম, সেই বিষয়ে তুমি নাজানিবা।"6 এনে লাগে যেন "যিজেবেল"—অৰ্থাৎ ধৰ্মত্যাগী মণ্ডলীৰ—কামৰ অন্ধকাৰ যুগৰ পিছত, ধৰ্ম সংস্কাৰৰ দ্বাৰা চাৰ্ডিছ মণ্ডলী গঢ়ি উঠিছিল। চাৰ্ডিছ মণ্ডলীক কোৱা হৈছিল যে তেওঁলোক এক জীৱন্ত মণ্ডলী আছিল; কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰভুৰ আগমনৰ শিক্ষা শুনিও তাক প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে নিজকে এনে এক অৱস্থানত ৰাখিলে য'ত সেই ঘটনাটোৱে তেওঁলোকক ৰাতিৰ "চোৰ"ৰ দৰে আক্ৰমণ কৰিব পাৰিছিল। সেয়েহে, প্ৰথম থিচলনীকীয়া ৫:১-৫ পদত পাঁচনি পৌলে কোৱাৰ দৰে, প্ৰভুৰ আগমন ওচৰ চাপি অহাৰ সময়ত "শান্তি আৰু নিৰাপত্তা" বুলি চিঞৰা সকলৰ অৱস্থা তেনেকুৱাই হ'ব। যিসকলে সত্যৰ পোহৰ অনুসৰণ কৰে তেওঁলোকক "দিনৰ সন্তান" বুলি কোৱা হয়, আৰু প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ ওপৰত এজন চোৰৰ দৰে নাহিব।
GSAM 172.2সাতটা মণ্ডলীৰ এই ভাববাণীমূলক বৰ্ণনাত, আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে চাৰ্ডিছ মণ্ডলীৰ পতনৰ ঠিক পিছতেই ফিলাদেলফিয়া, বা (শব্দটোৱে বুজোৱা অনুসৰি) ভাতৃত্বপূৰ্ণ প্ৰেমৰ মণ্ডলীৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। সঁচাকৈয়ে, দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ দ্বাৰা সকলো বিভিন্ন মণ্ডলীৰ পৰা উলিয়াই অনা হৈছিল তেনে ৫০,০০০ বিশ্বাসী, যিসকলক খ্ৰীষ্টৰ আসন্ন আগমনৰ মহান মূল সত্যৰ ওপৰত ভাতৃত্বপূৰ্ণ প্ৰেমৰ এক বন্ধনেৰে একত্ৰিত কৰা হৈছিল।
GSAM 173দ্বিতীয় বাৰ্তাটো কেনেকৈ প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল
GSAM 173.1১২ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৪৪ তাৰিখৰ Midnight Cryত দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা আৰু ইয়াৰ প্ৰচাৰৰ কাৰণ সম্পৰ্কে পাদুৰী জে. ভি. হাইমছে দিয়া এক বিবৃতি সন্নিৱিষ্ট আছে। তেওঁৰ চিঠিখন ২৯ আগষ্ট, ১৮৪৪ তাৰিখে মেক'নেলছভিল, ওহাইঅ'ৰ পৰা লিখা হৈছিল, আৰু তাত এইদৰে লিখা আছে:—
GSAM 173.2"যেতিয়া আমি ১৮৪০ চনত ভাতৃ মিলাৰৰ সৈতে এই কাৰ্য আৰম্ভ কৰিছিলোঁ, তেতিয়া তেওঁ ন বছৰ ধৰি বক্তৃতা দি আছিল। সেই সময়ত তেওঁ প্ৰায় অকলশৰীয়াকৈ থিয় দিছিল। কিন্তু তেওঁৰ পৰিশ্ৰম ধৰ্মবিশ্বাসী বুলি পৰিচয় দিয়া লোকসকলক ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ প্ৰকৃত আশাৰ বিষয়ে আৰু প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় প্ৰস্তুতিৰ বিষয়ে জাগ্ৰত কৰাত অবিৰত আৰু ফলপ্ৰসূ আছিল; লগতে মন-পালটন নকৰা সকলো শ্ৰেণীৰ লোকক তেওঁলোকৰ হেৰুওৱা অৱস্থাৰ বিষয়ে আৰু তেওঁৰ আগমনৰ সময়ত দৰাক শান্তিত সাক্ষাৎ কৰাৰ প্ৰস্তুতি হিচাপে অবিলম্বে মন-পালটন কৰি ঈশ্বৰৰ প্ৰতি মন ঘূৰোৱাৰ কৰ্তব্যৰ বিষয়ে জাগ্ৰত কৰাতো আছিল। সেইবোৰেই আছিল তেওঁৰ পৰিশ্ৰমৰ মূল উদ্দেশ্য। তেওঁ মানুহক ধৰ্মৰ কোনো সম্প্ৰদায় বা গোটলৈ ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ কোনো প্ৰচেষ্টা কৰা নাছিল।
GSAM 173.3"যেতিয়া আমি ওচৰ চাপি অহা আগমনৰ সত্যতাত পতিয়ন গৈছিলোঁ, আৰু সেই মতবাদটো ৰাজহুৱাভাৱে গ্ৰহণ কৰিছিলোঁ, তেতিয়া আমি একেই দৃষ্টিভংগী পোষণ কৰিছিলোঁ, আৰু ঈশ্বৰৰ ব্যৱস্থাপনাত যিবোৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ত আমাক পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল, সেইবোৰৰ মাজত একেই পথ অনুসৰণ কৰিছিলোঁ। আমি পৰিচাৰকসকলক আৰু মণ্ডলীসমূহক কৈছিলোঁ যে তেওঁলোকক ভাঙি-ছিঙি দিয়া বা বিভক্ত আৰু অস্থিৰ কৰাটো আমাৰ কামৰ অংশ নহয়: আমাৰ এটা স্পষ্ট উদ্দেশ্য আছিল, আৰু সেয়া আছিল 'চিঞৰ' দিয়া, 'দুৱাৰমুখত' থকা বিচাৰৰ সতৰ্কবাণী দিয়া, আৰু আমাৰ সহ-মানৱসকলক সেই ঘটনাৰ বাবে সাজু হ'বলৈ পতিয়ন নিয়োৱা.... যিসকল পৰিচাৰক আৰু সদস্যই আমাৰ সেৱাৰ সুযোগ লৈছিল, কিন্তু শিক্ষাটোক আন্তৰিকভাৱে আকোঁৱালি লোৱা নাছিল, তেওঁলোকে দেখিলে যে তেওঁলোকে হয় শিক্ষাটোক লৈ যাব লাগিব, আৰু তাক প্ৰচাৰ আৰু বৰ্তাই ৰাখিব লাগিব, নহ'লে তেওঁলোকৰ ওপৰত নামি অহা সংকটৰ সময়ত, তেওঁলোকে দৃঢ় আৰু অটল বিশ্বাসীসকলৰ সৈতে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'ব লাগিব। সেয়েহে তেওঁলোকে শিক্ষাৰ বিৰুদ্ধে সিদ্ধান্ত ল'লে, আৰু কিছুমানে এটা নীতিৰে আৰু কিছুমানে আন এটা নীতিৰে বিষয়টো দমন কৰিবলৈ থিৰাং কৰিলে। এই কথাই তেওঁলোকৰ মাজত থকা আমাৰ ভাই-ভনীসকলক এক অতি কঠিন পৰিস্থিতিত পেলাইছিল। তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই নিজৰ মণ্ডলীসমূহক ভাল পাইছিল, আৰু এৰি যোৱাৰ কথা ভাবিবই পৰা নাছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকক উপহাস কৰা হ'ল, অত্যাচাৰ কৰা হ'ল, আৰু বিভিন্ন উপায়েৰে তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ বিশেষাধিকাৰ আৰু আনন্দৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হ'ল, আৰু যেতিয়া তেওঁলোকৰ পৰা 'উচিত সময়ত আহাৰ' আঁতৰাই ৰখা হ'ল, আৰু বিশ্ৰামবাৰৰ পিছত বিশ্ৰামবাৰলৈকে তেওঁলোকৰ কাণত 'শান্তি আৰু নিৰাপত্তা'ৰ মোহনীয় সংগীত বাজোৱা হ'ল, তেতিয়া তেওঁলোক সোনকালেই নিজৰ দলীয় পক্ষপাতিত্বৰ পৰা আঁতৰি আহিল, আৰু তেওঁলোকৰ শক্তিৰ মহিমাৰে উঠি থিয় হ'ল, যুৱলি জোকাৰি পেলালে, আৰু এই চিঞৰ তুলিলে, 'হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা'।
GSAM 174এক কঠিন পৰিস্থিতিত
GSAM 174.1"এই পৰিস্থিতিয়ে আমাক এক কঠিন অৱস্থাত পেলাইছিল, (১) কাৰণ আমি আমাৰ ভাববাণীৰ সময়ৰ একেবাৰে শেষত আছিলোঁ, য'ত আমি আশা কৰিছিলোঁ যে প্ৰভুৱে তেওঁৰ সকলো লোকক একত্ৰিত কৰিব; আৰু (২) আমি সদায় এক পৃথক মতবাদ প্ৰচাৰ কৰিছিলোঁ; আৰু এতিয়া পৰিস্থিতি সলনি হোৱাত, যিবোৰ মণ্ডলীয়ে আমাক আৰু আমাৰ বাৰ্তাক গ্ৰহণ কৰিছিল, সেইবোৰ মণ্ডলী পৃথক হোৱা আৰু ভাঙি যোৱাৰ আহ্বানত যদি আমি যোগ দিওঁ, তেন্তে সেয়া আমাৰ বাবে অসততা বুলি গণ্য কৰা হ'লহেঁতেন। সেয়েহে আমি দ্বিধাবোধ কৰিলোঁ, আৰু আমাৰ প্ৰথম স্থিতিৰ ওপৰত কাম কৰি থাকিলোঁ, যেতিয়ালৈকে মণ্ডলী আৰু পৰিচাৰকসকলে বিষয়টো ইমানেই আগুৱাই নিলে যে আমি ঈশ্বৰৰ ভয়ত সত্য আৰু ঈশ্বৰৰ অত্যাচাৰিত সন্তানসকলৰ পক্ষত থিয় দিবলৈ বাধ্য হ'লোঁ।
GSAM 174আমাৰ পথৰ বাবে পাঁচনিসকলৰ দৃষ্টান্ত
GSAM 174.2"'পাছত পৌল নাম-ঘৰলৈ গ’ল আৰু সেই ঠাইত তিনি মাহ মান থাকি নিৰ্ভীক ভাবে প্ৰচাৰ কৰিলে; আৰু ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ বিষয়ে নানা কথাৰে বাদ-বিচাৰ কৰি লোক সকলক মনোনিবেশ কৰিবলৈ তেওঁ বুজাই দিলে৷ কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমান লোকৰ মন কঠোৰ আৰু অবাধ্য হ’ল৷ তেওঁলোকে লোক সকলৰ আগত খ্ৰীষ্টীয় পথৰ নিন্দা কৰিবলৈ ধৰিলে৷ তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক তাতে এৰি শিষ্য সকলক পৃথকে তুৰাণ্ণ নামেৰে এজনৰ পঢ়াশালীলৈ নি নিতৌ কথোপকথন কৰিব ধৰিলে।'7 যেতিয়ালৈকে 'কিছুমান লোকৰ মন কঠোৰ' নহ'ল আৰু 'লোক সকলৰ আগত খ্ৰীষ্টীয় পথৰ [প্ৰভুৰ আগমনৰ] নিন্দা' নকৰিলে, তেতিয়ালৈকে আমাৰ ভাইসকল মণ্ডলীসমূহৰ পৰা ওলাই আহি পৃথক হ'বলৈ প্ৰেৰিত নহ'ল। তেওঁলোকে 'দুষ্ট দাসসকলৰ' এই 'বেয়া কথা কোৱা' সহ্য কৰিব পৰা নাছিল, আৰু যিসকল মণ্ডলীয়ে 'শুভ আশাৰ' বাবে অপেক্ষা কৰি থকাসকলৰ প্ৰতি অত্যাচাৰ আৰু 'বেয়া কথা কোৱা'ৰ পথ অনুসৰণ কৰিব পাৰিছিল, সেইবোৰ তেওঁলোকৰ বাবে ৰহস্যময় বাবিলৰ কন্যাসকলৰ বাহিৰে আন একো নাছিল। তেওঁলোকে সেইদৰে ঘোষণা কৰিলে, আৰু শুভবাৰ্তাৰ স্বাধীনতাত প্ৰৱেশ কৰিলে। আৰু যদিও বাবিল কিহেৰে গঠিত সেই বিষয়ে আমি সকলোৱে একমত নহ'বও পাৰোঁ, তথাপি যিসকলে ঈশ্বৰৰ আসন্ন আগমন আৰু ৰাজ্যৰ শিক্ষাৰ বিৰোধিতা কৰে, তেওঁলোক সকলোৰে পৰা অবিলম্বে আৰু চূড়ান্তভাৱে পৃথক হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত আমি একমত। আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে এয়া জীৱন আৰু মৃত্যুৰ বিষয়। যিসকল গোটে প্ৰভুৰ আগমনক লৈ অৱজ্ঞাসূচকভাৱে কথা কয় বা বিৰোধিতা কৰে, তেওঁলোকৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ থকাটোৱেই মৃত্যু। সকলো মানৱীয় পৰম্পৰাৰ পৰা ওলাই আহি, ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ ওপৰত থিয় হৈ, আৰু প্ৰভুৰ প্ৰকাশৰ বাবে দৈনিক অপেক্ষা কৰি থকাটোৱেই জীৱন। সেয়েহে আমি এতিয়া দাসত্বৰ যুৱলিত যিকোনো ধৰণে আৱদ্ধ হৈ থকা সকলোকে কওঁ, 'প্ৰভুৱে কৈছে, "তোমালোকে সিহঁতৰ মাজৰ পৰা ওলাই আহা আৰু পৃথক হোৱা, আৰু কোনো অশুচি বস্তুক নুচুবা, তাতে মই তোমালোকক গ্ৰহণ কৰিম, আৰু তোমালোকৰ পিতৃ হ’ম আৰু তোমালোকো মোৰ পো-জী হ’বা, ইয়াক সৰ্বশক্তিমান প্ৰভুৱে কৈছে"।'"8
GSAM 175অব্যাখ্যাত বিৰোধিতা
GSAM 175.1সেই সময়ত মণ্ডলী আৰু এডভেন্টিষ্টসকলৰ মাজত চলি থকা সংঘাতৰ বিষয়ে উইলিয়াম মিলাৰে এইদৰে কৈছে:—
GSAM 175.2"খ্ৰীষ্টীয়ান মণ্ডলীসমূহে এই ধৰ্মোপদেশ আৰু তেওঁলোকৰ সদস্যসকলক এই আশীৰ্ব্বাদপূৰ্ণ আশাৰ বাবে বহিষ্কাৰ কৰাটো অতি অস্বাভাৱিক আৰু অবোধগম্য। মই জানো যে কিছুমান বেপ্টিষ্ট মণ্ডলীয়ে কয় যে তেওঁলোকে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ বাবে নহয়, বৰঞ্চ দ্বিতীয় আগমনত বিশ্বাসীসকলৰ সৈতে প্ৰভু ভোজত অংশ লোৱাৰ বাবেহে বহিষ্কাৰ কৰে। তেনেহ'লে যদি এয়া আহিবলগীয়া ত্ৰাণকৰ্তাৰ প্ৰতি থকা তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ বাবে নহয়, তেন্তে মোক তেওঁলোকৰ প্ৰচাৰমঞ্চৰ পৰা কিয় বহিষ্কাৰ কৰা হৈছে, যিজনে কেতিয়াও বেপ্টিষ্ট মণ্ডলীৰ বাহিৰে আন কোনো মণ্ডলীৰ সৈতে প্ৰভু ভোজত অংশ লোৱা নাই? এয়া এক মিছা অজুহাত। কিন্তু এইটো মেথডিষ্ট আৰু প্ৰেছবিটেৰিয়ানসকলৰ যুক্তি হ'ব নোৱাৰে; কাৰণ তেওঁলোকে বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ সৈতে প্ৰভু ভোজত অংশ লোৱাত বিশ্বাস কৰে। তেওঁলোকে কিহৰ বাবে বহিষ্কাৰ কৰে? মই শুনিছোঁ যে কিছুমানক দ্বিতীয় আগমনৰ গীত গোৱাৰ বাবে বহিষ্কাৰ কৰা হৈছিল; আন কিছুমানক মানসিক বিকাৰৰ বাবে, যদিও তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে একমাত্ৰ প্ৰমাণ আছিল যে তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল। হে ঈশ্বৰ, 'এওঁলোকক ক্ষমা কৰা; কিয়নো এওঁলোকে কি কৰিছে, সেই বিষয়ে নাজানে।'"
GSAM 176মণ্ডলীসমূহৰ মনোভাৱৰ ওপৰত ষ্টৰ্ছ
GSAM 176.1জৰ্জ ষ্টৰ্ছে এডভেন্টিষ্টসকলৰ প্ৰতি মণ্ডলীসমূহৰ মনোভাৱ সম্পৰ্কে এইদৰে কৈছিল:—
GSAM 176.2"এই মুহূৰ্তত তেওঁলোকৰ কোনজনে কৈ থকা নাই, 'মই ৰাণী হৈ বহি আছোঁ'? আৰু তেওঁলোকৰ কোনজনে এই ধাৰণাৰে নিজকে সন্তুষ্ট কৰি থকা নাই যে এদিন তেওঁলোকে পৃথিৱী জয় কৰিব, আৰু ইয়াক তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ অধীন কৰিব? তেওঁলোকৰ কোনজনে এনে কোনো আত্মাক তেওঁলোকৰ মাজত শান্তিত থাকিবলৈ দিব, যিজনে প্ৰভুৰ আসন্ন আগমনত নিজৰ বিশ্বাস মুকলিকৈ আৰু নিৰ্ভয়ে স্বীকাৰ কৰে? তেওঁলোকৰ মাজত নিৰ্বিঘ্নে থাকিবলৈ দিয়া চৰ্তসমূহ এইবোৰ নহয়নে যে, এই বিষয়ত আপোনাৰ বিশ্বাস যিয়েই নহওক কিয়, আৰু 'ঈশ্বৰক ভয় কৰা আৰু তেওঁৰ মহিমা স্বীকাৰ কৰা; কিয়নো তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল' বুলি চিঞৰিবলৈ যিমানেই গুৰুত্বপূৰ্ণ যেন নালাগক কিয়, আপুনি এই বছৰ প্ৰভুৰ আগমনৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ ৰাজহুৱা প্ৰকাশৰ পৰা 'সম্পূৰ্ণৰূপে বিৰত থাকিব' লাগিব?"
GSAM 176মেনছফিল্ডৰ সাক্ষ্য
GSAM 176.3এল. ডি. মেনছফিল্ডে, ২১ মাৰ্চ, ১৮৪৪ তাৰিখে ওনেইডা, এন.ৱাই.ৰ পৰা লিখি এইদৰে সাক্ষ্য দিছে:—
GSAM 176.4"ঈশ্বৰে তেওঁৰ সেই মৰমৰ সন্তানসকলৰ মনত কাম কৰি আছে যিসকলে স্বৰ্গৰ পৰা প্ৰভুৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে, আৰু তেওঁলোকক কেৱল 'যি স্বৰ্গদূতৰ অনন্তকলীয়া শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আছিল, তেওঁ ক’লে, "তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল।"' এই কথাটোলৈ মনোযোগ দিবলৈকে নহয়, বৰঞ্চ পৰৱৰ্তী আজ্ঞা 'হে মোৰ লোক সকল, তোমালোকে যেন তাইৰ পৰা ওলাই আহা' এইটো পালন কৰিবলৈও পৰিচালিত কৰিছে। মই আগতকৈও অধিক পতিয়ন গৈছোঁ যে বৰ্তমান যুগৰ ধৰ্মীয় সংগঠনসমূহে সেই বাবিলৰ এক বৃহৎ অংশ গঠন কৰে যাক হিংস্ৰভাৱে পেলাই দিয়া হ'ব আৰু ই আৰু কেতিয়াও পোৱা নাযাব.... অৱশ্যে, মোৰ মতে, কিছুমান সংগঠনত সৰু শিংটোৰ সৈতে সাদৃশ্য আটাইতকৈ বেছি স্পষ্ট। কিছুমান উদাহৰণে এই কথাটো স্পষ্ট কৰিব।
GSAM 176ম'ব মনোভাৱৰ প্ৰকাশ
GSAM 176.5"এই অঞ্চলত প্ৰভুৰ আগমনৰ বাণী ঘোষণা কৰি অতি সফলতাৰে কাম কৰা এজন ভাইয়ে এটা নিৰ্দিষ্ট স্থানত এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ত বক্তৃতা দিবলৈ এপইণ্টমেণ্ট লৈছিল। প্ৰভুৱে এনেকৈ ব্যৱস্থা কৰিলে যে তেওঁ সেই এপইণ্টমেণ্টৰ পৰা ষোল্ল মাইল দূৰত আছিল, কিন্তু এজন _____ পৰিচাৰক এটা গুণ্ডাৰ দলৰ মুৰব্বী হৈ, সেই সৰ্বোচ্চ ঈশ্বৰৰ সেৱকজনৰ ওপৰত আলকতৰা আৰু পাখি সানি দিবলৈ সাজু হৈ উপস্থিত আছিল। এই একেজন পাদুৰিয়েই তাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে এক দীঘলীয়া সভা আৰম্ভ কৰিলে, কিন্তু সকলো উত্তৰৰ হিমবাহৰ দৰেই শীতল আৰু বৰফেৰে আবৰা আছিল—এটাও আত্মাৰ জাগৰণ বা ধৰ্মান্তৰ নহ'ল। অৱশেষত পাদুৰিজনে ক'লে যে তেওঁ বিশ্বাস কৰে তেওঁক 'উদ্বিগ্ন আসন ল'ব' লাগিব।
GSAM 177.1"এই গাঁৱৰ এজন শ্ৰেণী-নেতাই তেওঁৰ শ্ৰেণীক কৈছিল যে যেতিয়াৰ পৰা আমি ইয়াত সভা অনুষ্ঠিত কৰি আছোঁ, যদি কোনো মানুহ তেওঁৰ ঘৰলৈ আহি কয় যে তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে এই বছৰ খ্ৰীষ্ট আহিব, তেন্তে তেওঁ তাক ঘৰৰ পৰা খেদি দিব।"
GSAM 177মণ্ডলীসমূহৰ প্ৰতি কৰ্তব্য
GSAM 177.2এইখিনিতে আমি বষ্টন, মেছাচুছেটছত সমবেত বিশ্বাসীসকলৰ আগমন সন্মিলনলৈ দিয়া এক ভাষণৰ পৰা এক সাক্ষ্য প্ৰস্তুত কৰিছোঁ, যিখন ৩১ মে', ১৮৪৪ তাৰিখে দিয়া হৈছিল আৰু উইলিয়াম মিলাৰ, ইলন গেলুছা, এন. এন. হুইটিং, এপ'ল'ছ হেল, আৰু জে. ভি. হাইমছে স্বাক্ষৰ কৰিছিল। তেওঁলোকে কৈছে:—
GSAM 177.3"মণ্ডলীসমূহৰ প্ৰতি আমাৰ কৰ্তব্যৰ বিষয়েও আমি দুই-এষাৰ ক'ব পাৰোঁ। ইয়াত বিপদটো, আন বেছিভাগ ক্ষেত্ৰৰ দৰেই, আমাৰ বাবে চৰমপন্থাতহে দেখা যায়। বিপদটোৰ প্ৰথম ৰূপটো হ'ল আমি জড়িত হৈ থকা মণ্ডলীৰ কৰ্তৃত্বক এনে এক কৰ্তব্যৰ প্ৰশ্নত আমাক নীৰৱ কৰি ৰাখিবলৈ অনুমতি দিয়া। আমাৰ কোনো সন্দেহ নাই যে এই বিষয়ত নিজৰ মণ্ডলীৰ বাইবেলবিৰোধী দাবীবোৰৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰি হাজাৰ হাজাৰ লোকে নিজকে ঈশ্বৰৰ আগত দণ্ডনাত পেলাইছে, যিসকল যদি দৃঢ় আৰু বিশ্বাসী হ'লহেঁতেন, তেন্তে এতিয়া তেওঁলোক এক অধিক নিৰাপদ অৱস্থাত থাকিলহেঁতেন, আৰু অধিক উপযোগী হ'লহেঁতেন, যদিও তেওঁলোকক কষ্ট ভোগ কৰিবলৈও মাতিব পৰা গ'লহেঁতেন।
GSAM 177.4"বিপদৰ দ্বিতীয় ৰূপটো হ'ল আমাৰ প্ৰতি কৰা অন্যায়ৰ বাবে মণ্ডলীসমূহৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধৰ মনোভাৱত আত্মসমৰ্পণ কৰা, আৰু তেনে সকলো সংগঠনৰ বিৰুদ্ধে এক নিৰ্বিচাৰ যুদ্ধ চলোৱা। যি মণ্ডলীসমূহৰ সৈতে এডভেন্টিষ্টসকল জড়িত, সেইবোৰৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ কৰ্তব্যৰ ক্ষেত্ৰত, যদি আমাক সেয়া কৰিবলৈ কোৱা হয়, তেন্তে আমি এনে কোনো নিৰ্দেশনা দিব নোৱাৰোঁ যি সাধাৰণভাৱে প্ৰযোজ্য হ'ব পাৰে। তেওঁলোকে পৰিস্থিতিৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি ঈশ্বৰৰ ভয়ত কাম কৰিব লাগিব।
GSAM 178.1"তথাপিও, সকলো উপযুক্ত আৰু অনুকূল সুযোগত সত্যৰ সাক্ষ্য দি, আমাৰ কৰ্তব্য পালন কৰাত আমি দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হোৱা উচিত। আৰু যদি এই পথ লোৱাৰ ফলত আমি মণ্ডলীসমূহক অসন্তুষ্ট কৰোঁ, আৰু আমি নীৰৱ হৈ নাথাকিলে তেওঁলোকে আমাক বহিষ্কাৰৰ ভাবুকি দিয়ে (যদিও আমি যদি মণ্ডলীৰ সৈতে সম্পৰ্ক বন্ধুত্বপূৰ্ণভাৱে ছেদ কৰাই উচিত বুলি ভাবোঁ, সেয়াই হয়তো ভাল উপায় হ'ব), তেন্তে আমি আমাৰ কৰ্তব্য পালন কৰোঁ, আৰু যেতিয়া আমাক বহিষ্কাৰ কৰা হ'ব, তেতিয়া অন্যায় সহ্য কৰাত ধৈৰ্য্য ধৰোঁ, আৰু আমাৰ প্ৰভুৰ সৈতে 'দুৱাৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ তেওঁৰ অপমান বহন কৰিবলৈ' ইচ্ছুক হওঁ।"
GSAM 178.2দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা দিয়া সকলৰ প্ৰতি মণ্ডলীসমূহৰ কাৰ্য্যৰ বিষয়ে এই উদ্ধৃতিসমূহৰ পৰা, এইটো সহজেই দেখা যায় যে, "ভোজ"লৈ এই দ্বিতীয় আহ্বান দিয়াৰ প্ৰথম পৰিণতি হিচাপে, যিসকলক একেলগে এক আধ্যাত্মিক মেৰ-জাকত একত্ৰিত কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক "কোঙা", "খোৰা" আৰু "অন্ধ" বুলি কোৱা হৈছে, যিয়ে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ "সহদাসসকলৰ" পৰা পোৱা "অত্যাচাৰ"ৰ কথা স্পষ্টভাৱে সূচায়, যিসকলৰ পৰা তেওঁলোকক পৃথক কৰা হৈছিল।
GSAM 178নতুন সত্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত এক পৃথক লোক
GSAM 178.3দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ প্ৰচাৰ—"ভোজ"লৈ দ্বিতীয় আহ্বান—আৰু "মাজনিশাৰ চিঞৰ"ৰ জৰিয়তে এক সুকীয়া জনগোষ্ঠীক উলিয়াই অনাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভুৰ উদ্দেশ্য স্পষ্টভাৱে বুজিব পাৰি। শেষ দিনবোৰৰ বাবে মূল্যবান সত্যবোৰ সন্ধান কৰি উলিওৱা আৰু প্ৰচাৰ কৰা হ'ব লাগিছিল—এনে এক কাৰ্য যিটো "বিশ্বাস-প্ৰণালী-বাঁধা" মণ্ডলীবোৰত সম্ভৱ নাছিল, ঠিক যেনেকৈ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে সম্পৰ্ক বজাই ৰাখি পাঁচনিসকলৰ মণ্ডলীয়ে জগতৰ আগত শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিব পৰা নাছিল। ঈশ্বৰে তাত পৃথক হ'বলৈ আহ্বান জনাইছিল,9 আৰু তেওঁ আগমনবাদী বিশ্বাসীসকলকো তেওঁলোকক নিজৰ বিশ্বাস-প্ৰণালীৰ পৰিধিৰ ভিতৰত আৱদ্ধ কৰি ৰাখিব বিচৰাসকলৰ পৰা পৃথক হ'বলৈ আহ্বান জনাইছিল।
GSAM 179ষ্টৰ্ছৰ "Six Sermons"
GSAM 179.1এই পৃথকীকৰণৰ কিছু দিন পিছতেই আমি লক্ষ্য কৰোঁ যে ভৱিষ্যতৰ শাস্তিৰ বিষয়ত আগমন-দলসমূহৰ বাবে পোহৰ আহিছিল, যিটো পুস্তিকাত উল্লেখ কৰা হৈছে, জৰ্জ ষ্টৰ্ছৰ "Six Sermons," য'ত এই স্থিতি লোৱা হৈছে যে মানুহ স্বভাৱগতভাৱে নশ্বৰ; মৃত্যু আৰু পুনৰুত্থানৰ মাজত মৃতকসকল অচেতন হৈ থাকে; অধাৰ্মিকসকলৰ চূড়ান্ত শাস্তি হ'ব সম্পূৰ্ণ বিলুপ্তি; আৰু অমৰতা হৈছে ঈশ্বৰৰ এক দান, যিটো কেৱল আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ দ্বাৰাহে লাভ কৰিব পাৰি।
GSAM 179.2হাজাৰ হাজাৰ এডভেন্টিষ্টে মানুহৰ স্বভাৱ সম্পৰ্কীয় এই মতবাদটো গ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু সকলোৱে কৰা নাছিল। ইয়াক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ ফলত তেওঁলোকৰ মাজত কোনো বিশৃংখলতাৰ সৃষ্টি হোৱা নাছিল, কাৰণ ইয়াক কেৱল এক বিশ্বাসৰ বিষয় হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, নৈতিক স্থিতিৰ কোনো পৰীক্ষা হিচাপে নহয়; সেয়েহে খ্ৰীষ্টৰ নিকট আগমনৰ বিষয়ে বিশ্বক সতৰ্ক কৰাৰ বাবে তেওঁলোকৰ ঐক্যবদ্ধ প্ৰচেষ্টা অবিৰত আছিল। অৱশ্যে, ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে মণ্ডলীসমূহৰ ক্ৰোধ উচতনি খাইছিল।
GSAM 179"Six Sermons" খণ্ডন কৰিবলৈ অক্ষম
GSAM 179.3মই বাস কৰা চহৰখনৰ মেথ'ডিষ্ট পৰিচাৰকজন, যিজনে ১৮৪৩ চনত আগমনবাদৰ প্ৰচাৰত যোগ দিছিল, তেওঁ "Six Sermons" গ্ৰন্থখন লাভ কৰিলে, পঢ়িলে, আৰু তেওঁৰ মণ্ডলীৰ সদস্যসকলক স্বীকাৰ কৰিলে যে তেওঁ সেই মতবাদক খণ্ডন কৰিবলৈ অক্ষম; কিন্তু তেওঁৰ মণ্ডলীৰ বহু সদস্যই ইয়াক গ্ৰহণ কৰা দেখি, তেওঁ আনক কিতাপখন নপঢ়িবলৈ পৰামৰ্শ দিলে, কাৰণ তেওঁ ভাবিছিল যে "তেওঁলোকে পঢ়িলে সেই মতবাদত বিশ্বাস কৰিব।" ১৮৪৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত, এই পৰিচাৰকজন বাৰ্ষিক সন্মিলনৰ পৰা উভতি অহাৰ পিছত, তেওঁ নিজৰ উপদেশাসনত উঠি ৰাজহুৱাভাৱে আগমনবাদৰ শিক্ষা অস্বীকাৰ কৰে, আৰু বক্তাসকলক গীৰ্জাত কথা ক'বলৈ কেতিয়াবা আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ বাবে বিনম্ৰভাৱে মণ্ডলীৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিলে।
GSAM 179বিচ্যুতিৰ বাবে বিচাৰ
GSAM 179.4পৰিচাৰকজনৰ এই পদক্ষেপৰ পিছতে অতি সোনকালেই আগমনবাদী বিশ্বাসীসকলৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্মমতবিৰোধিতাৰ অভিযোগত ব্যৱস্থা লোৱাৰ এক প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছিল; কিন্তু যিহেতু তেওঁলোকক বাইবেলৰ পৰা নিজৰ যুক্তি দাঙি ধৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল, সেয়েহে মণ্ডলীয়ে কোনো সফলতা লাভ কৰিব পৰা নাছিল। যিহেতু তেওঁলোকৰ আচৰণ অনুশাসনৰ সৈতে সংগতিপূৰ্ণ নাছিল, সেইবাবে কেইবাজনক এই মণ্ডলীৰ পৰা বহিষ্কৃত কৰা হৈছিল, আৰু যাৰ বিশ্বাস শাস্ত্ৰবিৰোধী বুলি প্ৰমাণিত হ'ব পৰা নাছিল তেনে সদস্যসকলক বহিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে আন বহুতে মণ্ডলী ত্যাগ কৰিছিল। এইদৰে সেই মণ্ডলীখনৰ পৰা আগমনৰ মতবাদক চিৰদিনৰ বাবে আঁতৰাই দিয়া হ'ল, য'ত শ শ লোকে ত্ৰাণকৰ্তাক বিচাৰি পাইছিল আৰু ঈশ্বৰত সুখী হৈছিল।
GSAM 180.1মোৰ নিজৰ চহৰত যি কৰা হৈছিল, দেশৰ আন শ শ মণ্ডলীতো তাকেই কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ ভাই-ককাইৰ দ্বাৰা এনে ব্যৱহাৰ পোৱা লোকসকলে ভাববাদী যিচয়াৰ বাক্যত বহু সান্ত্বনা লাভ কৰিছিল: "যিহোৱাৰ বাক্যত কম্পমান হোৱা যি তোমালোক, তোমালোক তেওঁৰ বাক্য শুনা; তোমালোকৰ যি ভাইসকল তোমালোকক ঘিণ কৰে, আৰু মোৰ নামৰ অৰ্থে তোমালোকক বহিষ্কৃত কৰে, তেওঁলোকে কয়, 'যিহোৱা মহিমান্বিত হওক, তেতিয়া আমি তোমালোকৰ আনন্দ দেখিবলৈ পাম'; কিন্তু তেওঁলোক লজ্জিত হ’ব।"10
GSAM 180দুষ্টসকলৰ ক্ৰোধ প্ৰকাশ
GSAM 180.2যিদিনা প্ৰভু আহিব বুলি আশা কৰা হৈছিল, সেই দিনটো ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে বিশ্বাসীসকল তেওঁলোকৰ পৰিশ্ৰমত অধিক একাগ্ৰ হৈ উঠিল, আৰু দুষ্টসকলে অধিক প্ৰচণ্ডভাৱে ক্ৰোধ প্ৰকাশ কৰি উপহাস কৰিবলৈ ধৰিলে, যিটো ৩১ অক্টোবৰ, ১৮৪৪ চনৰ Midnight Cryৰ সম্পাদকৰ দ্বাৰা দিয়া নিম্নলিখিত বক্তব্যত দেখা যায়:—
GSAM 180.3"এই আন্দোলনটোৱে দুষ্টসকলৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱেও আমাক এই বিশ্বাসত দৃঢ় কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল যে ঈশ্বৰ ইয়াৰ মাজত আছিল। যেতিয়া ঈশ্বৰৰ সন্তানসকলে তেওঁৰ আগত প্ৰণাম জনাবলৈ আৰু নিজকে নম্ৰ কৰিবলৈ, আৰু তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱৰ বাবে সাজু হ'বলৈ একত্ৰিত হৈছিল, যিটো অনুগ্ৰহেৰেহে পৰিত্ৰাণ পোৱা পাপীৰ দলৰ বাবে কৰা উচিত, তেতিয়া দুষ্টসকলে সৰ্বাধিক দুষ্টতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। যেতিয়া আমি আমাৰ সভাখনৰ বিষয়ে কেৱল আমাৰ নিজৰ কাকতখনতহে জাননী দিছিলোঁ, আৰু ৰাইজক তাত আমন্ত্ৰণ জনোৱা নাছিলোঁ, তেতিয়া বিলিয়াৰৰ সন্তানসকলে সেইবোৰত ভিৰ কৰিছিল আৰু যথেষ্ট বিশৃংখলতাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এই মাহৰ ১২ তাৰিখে [১২ অক্টোবৰ, ১৮৪৪] শনিবাৰৰ সন্ধিয়া, আমি তাবাৰনাকলত কোনো সভা অনুষ্ঠিত কৰা নাছিলোঁ, যাতে সেক্সটন [তত্ত্বাৱধায়ক]জনে বিশ্ৰামবাৰৰ [দেওবাৰৰ] বাবে ঘৰটো পৰিষ্কাৰ কৰাৰ সুযোগ পায়। কিন্তু উন্মত্ত জনতাই ঘৰটোত বলপূৰ্বকভাৱে প্ৰৱেশ কৰিছিল, আৰু আনকি সেই সুবিধাটোও দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। কিন্তু মেয়ৰজনে কোনেও অনুৰোধ নকৰাকৈয়ে তৎক্ষণাত হস্তক্ষেপ কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকক বাহিৰ কৰি দিছিল।
GSAM 181.1"তাৰ পিছৰ দেওবাৰৰ আমাৰ সভাত, তাবাৰনাকলটো ভৰি যোৱাৰ পিছত, ভৱনটোৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাত এক বিশাল জনসমাগম হৈছিল, যাৰ বহুতেই এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈছিল যে কোনোবাই প্ৰভুৰ আগমনত বিশ্বাস কৰিব পাৰে। সন্ধিয়া, জনসাধাৰণৰ উত্তেজনাৰ বাবে কোনো সভা অনুষ্ঠিত হোৱা নাছিল; তথাপিও, সন্ধিয়াৰ আৰম্ভণিতেই ৰাস্তাটো দাঙ্গাবাজৰ ভিৰৰে ভৰি পৰিছিল; কিন্তু মেয়ৰ আৰু তেওঁৰ দক্ষ আৰক্ষীৰ তৎকালীন হস্তক্ষেপত কেইজনমানক চকীঘৰলৈ পঠোৱাৰ পিছত ৰাস্তাটো পৰিষ্কাৰ কৰা হয়। আমি সেই জনসমাগমৰ আচৰণক কেৱল চদোম ধ্বংস হোৱাৰ আগদিনা সন্ধিয়া লোটৰ দুৱাৰমুখত হোৱা আচৰণৰ লগতহে তুলনা কৰিব পাৰিছিলোঁ.... তেওঁলোকৰ এই পদক্ষেপ ইমানেই আকস্মিক, সমসাময়িক আৰু ব্যাপক আছিল যে ইহুদীসকলৰ সপ্তম মাহৰ প্ৰথম দিনা ইয়াৰ প্ৰকাশে আমাক এই মাহটোৱেই হ'ব লাগিব বুলি থকা আমাৰ ধাৰণাটোক অধিক দৃঢ় কৰি তুলিছিল।"
GSAM 181উপহাসকাৰীসকলে আৰোহণৰ সাজ পৰিধান কৰে
GSAM 181.2১৮৪৪ চনৰ ২২ অক্টোবৰত, যেতিয়া ২৩০০ দিনৰ অন্ত পৰাৰ দিন আছিল, মেইনৰ পেৰিছত বিশ্বাসীসকল ঈশ্বৰৰ উপাসনালয়ত একত্ৰিত হৈ সেইদিনা প্ৰভু আহিব বুলি আশা কৰি গভীৰ প্ৰাৰ্থনাত ব্যস্ত আছিল, তেতিয়া উপহাসকাৰীসকলে ঘৰটোৰ চাৰিওফালে গোট খাই ব্যংগাত্মক গীত গাইছিল। এই দুৰ্বৃত্তসকলৰ দুজনে দীঘল বগা পোছাক পিন্ধি ঘৰৰ ওপৰলৈ উঠি গ'ল, গান গাবলৈ ধৰিলে আৰু যিসকল বিশ্বাসীয়ে প্ৰাৰ্থনা কৰি প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল, তেওঁলোকক উপহাস কৰিবলৈ ধৰিলে।
GSAM 181.3সম্ভৱতঃ এই ঘটনাৰ পৰাই এডভেন্টিষ্টসকলে স্বৰ্গাৰোহণৰ সাজ-পোছাক পিন্ধাৰ বিষয়ে প্ৰচাৰিত মিছা কথাবোৰৰ উৎপত্তি হৈছিল; কাৰণ এডভেন্টিষ্ট পত্ৰিকাবোৰে ১৮৪৪ চনত কোনো এজন এডভেন্টিষ্টে স্বৰ্গাৰোহণৰ সাজ-পোছাক পিন্ধি প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰাৰ এটাও প্ৰকৃত ঘটনাৰ বাবে ৫০০ ডলাৰ পৰ্যন্ত পুৰস্কাৰ ঘোষণা কৰিছিল, তথাপিও এটাও ঘটনাৰ প্ৰমাণ কেতিয়াও পোৱা নগ'ল।
GSAM 182হেজেন ফছৰ দৰ্শন, ১৮৪৪
GSAM 182.1এই সময়তে মেইনৰ পোলণ্ডত হেজেন ফছ নামৰ এজন যুৱক বাস কৰিছিল, যিজনে দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰিছিল যে প্ৰভু সপ্তম মাহৰ দশম দিনা আহিব। তেওঁ দেখাত সুদৰ্শন, কথাবাৰ্তাত আকৰ্ষণীয় আৰু যথেষ্ট শিক্ষিত ব্যক্তি আছিল। "মাজনিশাৰ চিঞৰ" শেষ হোৱাৰ কেইসপ্তাহমান আগতে, প্ৰভু তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক এটা দৰ্শন দিছিল, য'ত তেওঁক ঈশ্বৰৰ নগৰলৈ আগমনত বিশ্বাসী লোকসকলৰ যাত্ৰা আৰু তেওঁলোকৰ বিপদসমূহ দেখুওৱা হৈছিল। তেওঁক কেইটামান সতৰ্কবাণী দিয়া হৈছিল, যিবোৰ তেওঁক প্ৰচাৰ কৰিব লাগিছিল, আৰু তেওঁক দেখুওৱা কথাবোৰ বিশ্বাসীভাৱে ক'লে পৰিণামত কি পৰীক্ষা আৰু অত্যাচাৰ আহিব সেয়াও তেওঁ দেখিবলৈ পাইছিল। শ্ৰীযুত ফয়ৰ দৰেই তেওঁকো তিনিটা খোজ দেখুওৱা হৈছিল, যাৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ লোকসকলে পবিত্ৰ নগৰখনলৈ যোৱা পথত সম্পূৰ্ণৰূপে উঠিব লাগিছিল। প্ৰভুৰ "আৰু কেইটামান দিনৰ ভিতৰত" (যিদৰে তেওঁলোকে তেতিয়া গাইছিল) আগমনৰ এজন দৃঢ় বিশ্বাসী হোৱাৰ বাবে, পথলৈ যোৱা তিনিটা খোজৰ সম্পৰ্কীয় দৰ্শনৰ অংশটো তেওঁৰ বাবে অব্যাখ্য আছিল; আৰু স্বাভাৱিকতে গৰ্বী মনৰ হোৱাৰ বাবে, তেওঁ ক্ৰুচৰ পৰা আঁতৰি গ'ল, আৰু ইয়াক বৰ্ণনা কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। দৰ্শনটো দ্বিতীয়বাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হ'ল, আৰু লগতে তেওঁক কোৱা হ'ল যে যদি তেওঁক দেখুওৱা কথাখিনি ক'বলৈ তেতিয়াও অস্বীকাৰ কৰে, তেন্তে তেওঁৰ ওপৰৰ পৰা বোজাটো আঁতৰাই লোৱা হ'ব, আৰু প্ৰভুৰ সন্তানসকলৰ মাজৰ আটাইতকৈ দুৰ্বলজনৰ এজনৰ ওপৰত জাপি দিয়া হ'ব, যিজনে ঈশ্বৰে প্ৰকাশ কৰা কথাখিনি বিশ্বাসযোগ্যভাৱে ক'ব। তেওঁ আকৌ অস্বীকাৰ কৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁক তৃতীয়বাৰৰ বাবে এক দৰ্শন দিয়া হ'ল, আৰু তেওঁক কোৱা হ'ল যে তেওঁক এই দায়িত্বৰ পৰা মুক্তি দিয়া হৈছে, আৰু এই বোজা দুৰ্বলসকলৰো আটাইতকৈ দুৰ্বল এজনৰ ওপৰত জাপি দিয়া হৈছে, যিজনে প্ৰভুৰ আজ্ঞা পালন কৰিব।
GSAM 182ফছৰ দ্বাৰা তেওঁৰ দৰ্শনৰ বিৱৰণ দিয়াত ব্যৰ্থতা
GSAM 182.2এই কথাই যুৱকজনক স্তম্ভিত কৰিলে, আৰু তেওঁক দেখুওৱা কথাখিনি ক'বলৈ সিদ্ধান্ত ল'লে, আৰু সেই অনুসৰি তেওঁ নিজৰ সভাৰ সময় ঘোষণা কৰিলে। মানুহে চাবলৈ আৰু শুনিবলৈ ভিৰ কৰিলে। তেওঁ সাৱধানেৰে নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিলে, যে প্ৰভুৱে তেওঁক দেখুওৱা কথাখিনি ক'বলৈ তেওঁ কেনেকৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ সেই অস্বীকাৰৰ ফল কি হ'ব। "এতিয়া," তেওঁ ক'লে, "মই সেই দৰ্শনটো বৰ্ণনা কৰিম।" কিন্তু হায়! তেতিয়া বহু দেৰি হৈছিল: তেওঁ মানুহৰ আগত মূৰ্তিৰ দৰে নীৰৱ হৈ থিয় দিছিল, আৰু অৱশেষত গভীৰ যন্ত্ৰণাত কৈছিল, "মই দৰ্শনটোৰ এটাও শব্দ মনত পেলাব পৰা নাই।" তেওঁ বেদনাত হাত মোহাৰি কৈছিল, "ঈশ্বৰে তেওঁৰ বাক্য পূৰণ কৰিছে। তেওঁ মোৰ পৰা দৰ্শনটো কাঢ়ি নিছে," আৰু গভীৰ মানসিক যন্ত্ৰণাত কৈছিল, "মই এজন ধ্বংসপ্ৰায় মানুহ।" সেই সময়ৰ পৰা তেওঁ খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত থকা আশা হেৰুৱাই পেলালে, আৰু হতাশাত ডুবি গ'ল। তেওঁ পুনৰ কেতিয়াও এডভেন্টিষ্ট সভাত অংশগ্ৰহণ কৰা নাছিল, আৰু ধৰ্মৰ প্ৰতি কোনো ব্যক্তিগত আগ্ৰহ নাছিল। তেওঁৰ আচৰণ বহু ক্ষেত্ৰত, কমকৈ ক'বলৈ গ'লে, এজন প্ৰভুৰ আত্মাৰ কোমল প্ৰভাৱৰ পৰা বঞ্চিত ব্যক্তিৰ দৰে আছিল, এজন "নিজৰ পথত এৰি দিয়া, নিজৰ কামেৰে পৰিপূৰ্ণ হ'বলৈ" দিয়া ব্যক্তিৰ দৰে। এই মানসিক অৱস্থাতে তেওঁ ১৮৯৩ চনত মৃত্যুবৰণ কৰে।
GSAM 183ফছৰ দৰ্শন, আন এজনৰ বৰ্ণনাত
GSAM 183.1তেওঁ তেওঁৰ দৰ্শনটো মনত পেলাবলৈ বিফল হোৱাৰ প্ৰায় তিনি মাহ পিছত, কাষৰীয়া কোঠা এটাৰ পৰা আন এজনৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত এটা দৰ্শনৰ কথা তেওঁ শুনিবলৈ পালে। সভাখন তেওঁ থকা ঘৰটোতে অনুষ্ঠিত হৈছিল। তেওঁক সভালৈ আহিবলৈ অনুৰোধ কৰা হৈছিল, কিন্তু তেওঁ অহাটো অস্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল যে দুজন লোকে একেটা কথা বৰ্ণনা কৰাৰ দৰেই সেই দৰ্শনটো তেওঁক দেখুওৱা দৰ্শনটোৰ সৈতে একে আছিল। আৰু এইদৰেই তেওঁ কি দেখিছিল কিন্তু বৰ্ণনা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে মনত পেলাব পৰা নাছিল, সেয়া জনা গ'ল। পিছত সেই ব্যক্তিজনক দেখি তেওঁ কৈছিল, "তেওঁৱেই সেই আহিলা যাৰ ওপৰত প্ৰভুৱে বোজা জাপি দিছে।"
GSAM 183দুখজনকভাৱে হতাশ
GSAM 183.2অৱশেষত ইহুদী পঞ্জিকা অনুসৰি সপ্তম মাহৰ দশম দিনটো (২২ অক্টোবৰ, ১৮৪৪) আহি পালে। সেইদিনা হাজাৰ হাজাৰ লোকে তেওঁলোকৰ আশাৰ পূৰ্ণতাৰ বাবে সেই মুহূৰ্তটোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল। তেওঁলোকে সেই তাৰিখৰ পিছত পৃথিৱীৰ কোনো বস্তুৰ বাবে কোনো ব্যৱস্থা কৰা নাছিল। তেওঁলোকে আনকি এই চিন্তাও কৰা নাছিল, "যদি ই নহয়," বৰঞ্চ তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সাংসাৰিক কাম-কাজবোৰ এনেদৰে পৰিকল্পনা কৰিছিল যেন তেওঁলোকে সেইদিনা তেওঁলোকৰ স্বাভাৱিক জীৱনৰ অন্ত পৰিব বুলি আশা কৰিছিল। তেওঁলোকে দুষ্টসকলক আহিবলগীয়া ক্ৰোধৰ পৰা পলায়ন কৰিবলৈ সতৰ্ক কৰিছিল আৰু উৎসাহিত কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ বহুতেই ভয় কৰিছিল যে এই বাৰ্তাটো সঁচা প্ৰমাণিত হ'ব পাৰে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আত্মীয়-স্বজনৰ সৈতে পৰামৰ্শ দিছিল আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু যিসকলে ঈশ্বৰক নিজৰ হৃদয় অৰ্পণ কৰা নাছিল, তেওঁলোকক বিদায় জনাইছিল। চমুকৈ, তেওঁলোকে সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ বিচাৰকৰ মুখামুখি হ'বলৈ ওলোৱা বুলি নিজকে ভবা লোকৰ সম্পূৰ্ণ গাম্ভীৰ্যৰে পৃথিৱীৰ সকলো বস্তুৰ পৰা বিদায় জনাইছিল। এইদৰে, উশাহ বন্ধ হোৱা উদ্বেগৰ মাজত, তেওঁলোকে নিজৰ উপাসনালয়ত সমবেত হৈছিল, যিকোনো মুহূৰ্ততে "প্ৰধান স্বৰ্গৰ দূতৰ স্বৰ, আৰু ঈশ্বৰৰ তূৰী" শুনিবলৈ, আৰু তেওঁলোকৰ অহা ৰজাৰ মহিমাত স্বৰ্গ জ্বলি উঠা দেখিবলৈ।
GSAM 184.1ঘণ্টাবোৰ লাহে লাহে পাৰ হৈ গৈছিল, আৰু অৱশেষত যেতিয়া সূৰ্যটো পশ্চিম দিগন্তৰ তললৈ নামি গ'ল, তেতিয়া সপ্তম মাহৰ দশম ইহুদী দিনটো শেষ হ'ল। ৰাতিৰ আন্ধাৰে পুনৰবাৰ পৃথিৱীৰ ওপৰত নিজৰ বিষণ্ণ আৱৰণ মেলিলে; কিন্তু সেই অন্ধকাৰৰ লগে লগে আগমনত বিশ্বাসীসকলৰ হৃদয়ত এক দুখৰ বেদনা সোমাইছিল, যিটোৰ সমতুল্য কেৱল আমাৰ প্ৰভুৰ শিষ্যসকলৰ দুখৰ মাজতহে পোৱা যায়, যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক ক্ৰুচত দিয়া আৰু সমাধিস্থ কৰাৰ পিছৰ নিশা গম্ভীৰভাৱে নিজৰ ঘৰলৈ উভতিছিল, যাক তেওঁলোকে কিছু সময়ৰ আগতেহে বিজয়ীৰ দৰে তেওঁলোকৰ ৰজা হিচাপে যিৰূচালেমলৈ লৈ আহিছিল।