অধ্যায় ২৮ — এনে এক দুৱাৰ যিখন কোনো মানুহে বন্ধ কৰিব নোৱাৰে

GSAM 462.1"যি দুৱাৰ কোনেও বন্ধ কৰিব নোৱাৰে, এনে এখন মেলা দুৱাৰ তোমাৰ সন্মুখত দিলোঁ৷ মই জানো যে, তোমাৰ অলপ শক্তি থকাতো মোৰ বাক্য পালন কৰি, মোৰ নাম অস্বীকাৰ নকৰিলা।"¹

GSAM 462.2এনেকুৱাই হৈছে শুভবাৰ্তাৰ মণ্ডলীৰ ফিলাদেলফিয়া অৱস্থাত থকাসকলক সম্বোধন কৰা ভাষা। এই মণ্ডলীটোৱেই আছিল যিটো খ্ৰীষ্টৰ নিকট আগমনৰ ঘোষণাৰ দ্বাৰা বিকশিত হৈছিল, বা যিসকলে সেই বিষয়ত শুনা কথাবোৰত দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখিছিল; কাৰণ তেওঁ চাৰ্ডিছ মণ্ডলীৰ বিষয়ে (ফিলাদেলফিয়াৰ ঠিক আগৰটো) কৈছে, "এতেকে তুমি কি গ্ৰহণ কৰিলা আৰু শুনিলা, সেইবোৰ সোঁৱৰণ কৰা, পালন কৰা আৰু মন পালটোৱা। কাৰণ তুমি যদি জাগ্ৰত নোহোৱা, তেনেহলে মই চোৰৰ নিচিনাকৈ আহিম, আৰু কোন সময়ত মই তোমাৰ বিৰুদ্ধে আহিম, সেই বিষয়ে তুমি নাজানিবা।"²

GSAM 462.3তেনেহ'লে, চাৰ্ডিছৰ মণ্ডলীয়ে প্ৰভুৰ সোনকালে আহিবলগীয়া হোৱাৰ বিষয়ে ধৰ্মোপদেশ শুনিছিল। যিসকলে শুনা কথাষাৰত দৃঢ় হৈ আছিল, তেওঁলোক "মমবাতিদান" আঁতৰি যোৱাৰ লগে লগে সত্যৰ মাজত আগবাঢ়ি গৈছিল, আৰু ফিলাদেলফিয়া মণ্ডলী গঠন কৰিছিল, যাৰ প্ৰতি তেওঁ কৈছিল, "তুমি মোৰ ধৈৰ্যৰ কথা সহন কৰি পালন কৰাত, যি পৰীক্ষাৰ কাল পৃথিৱী নিবাসী সকলক পৰীক্ষা কৰিবৰ কাৰণে, গোটেই জগতৰ ওপৰলৈ আহিবলৈ উদ্যত আছে, সেই কালৰ পৰা ময়ো তোমাক ৰক্ষা কৰিম। মই বেগাই গৈ আছোঁ; তোমাৰ কিৰীটি যেন কোনেও নলয়, এই কাৰণে তোমাৰ যি আছে, সেইখিনিকে ধৰি ৰাখা।"³ তেনেহ'লে তেওঁ এই ফিলাদেলফিয়া মণ্ডলীকেই কৈছে, "যি দুৱাৰ কোনেও বন্ধ কৰিব নোৱাৰে, এনে এখন মেলা দুৱাৰ তোমাৰ সন্মুখত দিলোঁ৷"

GSAM 462.4এতেকে, পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ এই স্পষ্ট ঘোষণা যে যিসকল লোকে ঈশ্বৰৰ ব্যৱস্থাপনাত, প্ৰভুৰ আগমনৰ বিষয়ে জগতক সতৰ্ক কৰিবলৈ আৰু লোকসকলক ঈশ্বৰৰ সাক্ষাৎৰ বাবে সাজু হ'বলৈ অনুৰোধ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে, তেওঁলোকৰ কামত ঈশ্বৰৰ বিশেষ অনুগ্ৰহ থাকে। মানুহে বাধা দিবলৈ, তেওঁলোকৰ কাৰ্যক বিফল কৰিবলৈ, "বাক্যৰ দুৱাৰ"খন বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰে, কিন্তু তথাপিও সকলো কোলাহলৰ ওপৰত ঈশ্বৰৰ মাত শুনা যায়, "এখন মেলা দুৱাৰ তোমাৰ সন্মুখত দিলোঁ"।

GSAM 463চৌৱাত্তৰ বছৰৰ অগ্ৰগতি

GSAM 463.1এই কিতাপখনৰ পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠাবোৰত আমি ১৮৩১ চনৰ পৰা ১৯০৫ চনলৈকে, চৌৱাত্তৰ বছৰৰ সময়ছোৱাৰ ওপৰত চমুকৈ আলোচনা কৰিছোঁ, য'ত আমি আগমনৰ বাৰ্তাসমূহৰ, আৰু বিশেষকৈ তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ উত্থান আৰু অগ্ৰগতিৰ সন্ধান কৰিছোঁ। আমি দেখুৱাইছোঁ যে কেনেকৈ অখ্যাতি আৰু দৰিদ্ৰতাৰ মাজৰ পৰা এই বাৰ্তাটোৱে বছৰে বছৰে দ্ৰুত শক্তি আৰু ক্ষমতাৰে অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে, যেতিয়ালৈকে ইয়াৰ অভিযানসমূহে সমগ্ৰ পৃথিৱীখনকে আৱৰি পেলাইছে। এই বাৰ্তাটোৱে এনেদৰে উন্নতি কৰাটো নিশ্চিতভাৱে ইয়াৰ বাবে নহয় যে ই বিষয়াসক্ত হৃদয়ৰ বাবে সন্তোষজনক; কাৰণ ইয়াৰ সন্মুখত আছে প্ৰভুৰ বিশ্ৰামবাৰ, যাৰ পালন কৰিলে এক গধুৰ ক্ৰুচ কঢ়িয়াবলগীয়া হয়, আৰু সপ্তাহৰ আটাইতকৈ ব্যস্ত ধৰ্মনিৰপেক্ষ দিনটোত জগতৰ কাম-কাজৰ পৰা পৃথক হ'বলগীয়া হয়। কোনো বিৰোধিতা নথকাৰ বাবেও ই আগবাঢ়ি যোৱা নাই; কাৰণ ই প্ৰথম পৰ্যায়ৰ পৰাই ইয়াৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে, আৰু সেয়াও বাহিৰৰ পৰা হোৱা অতি তীব্ৰ প্ৰকাৰৰ বিৰোধিতা, লগতে কিছু সময়ৰ বাবে শাৰীত যোগদান কৰা অপবিত্ৰ লোকসকলে সৃষ্টি কৰা জটিলতাৰো। বাহিৰৰ শত্ৰুৰ ষড়যন্ত্ৰ আৰু প্ৰচেষ্টাৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে, আমি গীতমালা ৰচক দায়ুদৰ ভাষাত ক'ব পাৰোঁ, "ইস্ৰায়েলে ইয়াকে কওঁক, 'যদি যিহোৱা আমাৰ পক্ষত নাথাকিলহেঁতেন, শত্রুবোৰে যেতিয়া আমাক আক্রমণ কৰিছিল, তেতিয়া যদি যিহোৱা আমাৰ পক্ষত নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে আমাৰ বিৰুদ্ধে ক্ৰোধত জ্বলি উঠি আমাক জীয়াই জীয়াই গ্ৰাস কৰিলেহেঁতেন, তেতিয়া জল সমূহে আমাক উটুৱাই লৈ গ’লহেতেঁন, আমাৰ ওপৰেদি জলৰ সোঁত বৈ গ’লহেতেঁন; ওফন্দি উঠা জল সমূহ আমাৰ ওপৰেদি বৈ গ’লহেতেঁন। ধন্য যিহোৱা, যি জনাই আমাক চিকাৰ স্বৰূপে তেওঁলোকৰ দাঁতত পেলাই নিদিলে। আমাৰ প্রাণ ব্যাধৰ ফান্দৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা পক্ষীৰ নিচিনাকৈ ৰক্ষা পৰিল; ফান্দ ছিঙি গ’ল আৰু আমি ৰক্ষা পালোঁ। যি জনাই আকাশ-মণ্ডল আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিলে, সেই যিহোৱাৰ নামত আমি সহায় পাওঁ।'"⁴

GSAM 464প্ৰভুত সহায়

GSAM 464.1প্ৰভুৱে ঘোষণা কৰিছে যে তেওঁ তেওঁৰ লোকসকলৰ সন্মুখত "যি দুৱাৰ কোনেও বন্ধ কৰিব নোৱাৰে, এনে এখন মেলা দুৱাৰ" স্থাপন কৰিছে। সেয়েহে, বাৰ্তাটো যে অবিৰতভাৱে আগবাঢ়ি গৈছে, তাত আচৰিত হ'বলগীয়া একো নাই। এইটো জনসাধাৰণৰ বাবে ঈশ্বৰৰ বাৰ্তা, আৰু ই সফল হ'বই লাগিব। প্ৰকাশিত বাক্য ৭:২ পদত, ঈশ্বৰৰ ক্ৰোধৰ সেই মহা দিনটো আহিলে থিয় দি থকাৰ বাবে লোকসকলক প্ৰস্তুত কৰাৰ কামক "পূব দিশৰ পৰা উঠি অহা" এজন স্বৰ্গদূতৰ দ্বাৰা প্ৰতীকীভাৱে দেখুওৱা হৈছে, বা, কিছুমানে অনুবাদ কৰাৰ দৰে, "সূৰ্যৰ উদয়ৰ দৰে।" চোৱা, দিনটোৰ প্ৰভাত—প্ৰথমে পূবত পোহৰৰ ৰেখা দেখা যায়; এইবোৰ ক্ৰমান্বয়ে অধিক স্পষ্ট হৈ পৰে যেতিয়ালৈকে সূৰ্যৰ বহল, স্পষ্ট চাকতিটো দেখা নাযায়। যেতিয়া "দিনৰ ৰজা" আকাশৰ শীৰ্ষবিন্দুলৈ আৰোহণ কৰে, তেতিয়া ইয়াৰ পোহৰ, তাপ আৰু শক্তি ক্ৰমাৎ অধিক উজ্জ্বল হৈ পৰে।

GSAM 464.2১৮৪৮ চনৰ পৰাই তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ অগ্ৰগতি সঁচাকৈয়ে এনেকুৱাই হৈ আহিছে, যেতিয়া ইয়াৰ উপাদান সত্যবোৰ স্পষ্ট ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল, আৰু সেইখিনিৰ পৰাই আমি এক উল্লেখযোগ্য আৰু ধাৰাবাহিক বিকাশ দেখুৱাইছোঁ যিটো আশ্চৰ্যজনক। আমি এই কথাটো আন কোনো ভিত্তিত ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰোঁ, বৰঞ্চ এইটোৱেই যে প্ৰভুৱে তেওঁৰ বাক্য সত্য প্ৰমাণিত কৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে, যিসকলে এই সময়ত, যেতিয়া তেওঁৰ পৰিত্ৰাণ আহিবলৈ ওলাইছে, "অপবিত্ৰ নকৰাকৈ বিশ্ৰাম বাৰ পালন কৰে,"⁵ আৰু ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ দিনত নিজৰ ইচ্ছামতে কাম কৰাৰ পৰা নিজৰ ভৰি আঁতৰাই ৰাখে, এইদৰে, প্ৰকাশিত বাক্য ১৪-ৰ তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাত ঘোষণা কৰাৰ দৰে, "যীচুত থকা বিশ্বাস"ৰ জৰিয়তে সকলো "ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা" পালন কৰে। এনেসকলৰ বিষয়ে ভাববাদী যিচয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভুৱে কৈছিল, "ইয়াকে কৰিলে, অৰুণোদয়ৰ দৰে তোমাৰ দীপ্তি প্রকাশ পাব, আৰু তোমাৰ আৰোগ্যতা শীঘ্ৰে দেখা যাব, তোমাৰ ধাৰ্মিকতা ['যিহোৱাই আমাৰ ধাৰ্মিকতা,' যিৰিমিয়া ২৩:৬] তোমাৰ আগত যাওঁতা, আৰু যিহোৱাৰ গৌৰৱ তোমাৰ পাছত যাওঁতা হ’ব।"⁶ এনে আশ্বাসৰ সৈতে আমি কামটো সফল হোৱাৰ বাহিৰে আন কি আশা কৰিব পাৰোঁ? "যদি ঈশ্বৰ আমাৰ সপক্ষ হয়, তেনেহলে আমাৰ বিপক্ষ কোন হ’ব পাৰে?"

GSAM 464এইবোৰ কেনেকৈ সমৃদ্ধিশালী হ'ব পাৰে?

GSAM 464.3১৮৪৬ চনত যেতিয়া পাদুৰী জোচেফ বেটছে সেই প্ৰথমখন কিতাপ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, সেই পৰিস্থিতিলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে সেয়াই আছিল সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ দ্বাৰা বিশ্ৰামবাৰ সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নত প্ৰকাশিত প্ৰথমখন গ্ৰন্থ। তেওঁৰ হাতত পৃথিৱীত উপলব্ধ একমাত্ৰ উপায় হিচাপে আছিল বাৰ আৰু আধা চেণ্ট, আৰু তেওঁৰ লিখাৰ প্ৰথম দিনটো শেষ হোৱাৰ আগতেই সেইখিনি খৰচ কৰিবলৈ তেওঁক কোৱা হৈছিল; আৰু আকৌ পাদুৰী জেমছ হোৱাইটৰ কথা ভাবি চাওক, যিজনে খেৰৰ পথাৰত ঘাঁহ কাটি উপাৰ্জন কৰা ধনেৰে তেওঁৰ প্ৰথম সৰু কাকত Present Truth ছপা কৰিছিল, আৰু পঢ়িবলৈ ইচ্ছুক সকলোলৈ কাকতখন বিনামূলীয়াকৈ পঠিয়াইছিল, আৰু ইয়াক এনে এক বাৰ্তা বুলি কৈছিল যি সমগ্ৰ পৃথিৱীলৈ যাব;—এই সৰু আৰম্ভণিবোৰলৈ চাই, আমোচৰ দিনৰ লোকসকলৰ ভাষাত কোনোবাই সুধিব পাৰে, "যাকোব নো কেনেকৈ জীয়াই থাকিব? তেওঁ যে অতি সৰু।"⁷ ১৯০৫ চনৰ পৰিস্থিতিৰ সৈতে ইয়াৰ তুলনা কৰিলে দেখা যায় যে, বাৰ্তাৰ সত্যসমূহৰ প্ৰকাশন বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অৱস্থিত বিশটা প্ৰকাশন গৃহত সম্পন্ন হৈ আছে, যিবোৰ প্ৰায়েই পঠন সামগ্ৰীৰ চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ নিজৰ সৰ্বোচ্চ ক্ষমতালৈকে চাপত থাকে। আমি সঁচাকৈয়ে ক'ব পাৰোঁ, চাওক, "এখন মেলা দুৱাৰ" যিখন এতিয়ালৈকে কোনো মানুহেই বন্ধ কৰিব পৰা নাই।

GSAM 465.1আগৰ দিনৰ যিসকলে ভাবিছিল যে এই কাৰ্য কেতিয়াও সফল নহ'ব, তেওঁলোকৰ বিষয়ে আমি সেই বাক্যষাৰেই ক'ব পাৰোঁ, যি বাক্যৰে জখৰিয়া ভাববাদীয়ে যিৰূচালেমৰ পুনৰ্নিৰ্মাণত ঈশ্বৰৰ কাৰ্যত বাধা দিব খোজা লোকসকলক তিৰস্কাৰ কৰিছিল, "সৰু সৰু বিষয়ৰ দিন কোনে হেয়জ্ঞান কৰিব?"⁸ তেওঁলোকৰ পথত পাহাৰৰ দৰে থিয় হোৱা বাধাসমূহৰ বিষয়ে প্ৰভুৱে ভাববাদীৰ দ্বাৰা কৈছিল,—

GSAM 465পাহাৰ সমতল কৰা হ'ল

GSAM 465.2"হে বৃহৎ পৰ্ব্বত, তুমি কোন? জৰুব্বাবিলৰ আগত তুমি সমথল হৈ যাবা, আৰু 'অনুগ্ৰহ, ইয়ালৈ অনুগ্ৰহ হওক!' এই জয়ধ্বনিৰ সৈতে তেওঁ প্ৰধান শিলটো উলিয়াই আনিব।"⁹ তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ কাৰ্যতো এনেকুৱাই হৈছে, আৰু "প্ৰধান শিলটো" অনা নোহোৱালৈকে, বা অন্য ভাষাত ক'বলৈ গ'লে, কাৰ্যটো সম্পূৰ্ণ নোহোৱালৈকে এনেকুৱাই হৈ থাকিব।

GSAM 465.3১৮৪৬ চনৰ সেই কেইজনমানৰ কথা চাওক, যিসকল সম্বলত দৰিদ্ৰ আছিল, ঈশ্বৰ আৰু সত্যৰ ভঁৰালৰ ওপৰত থকা বিশ্বাসৰ বাহিৰে আন সকলো দিশতে দুৰ্বল আছিল, আৰু চাওক তেওঁলোকৰ কাম কিমান বিশাল পৰিসৰত বিয়পি পৰিছে। এতিয়া হাতত থকা সুবিধাবোৰৰ কথা ভাবক, পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষাত কিতাপবোৰ প্ৰস্তুত, অনুবাদ আৰু মুদ্ৰিত হৈছে, আৰু শ শ গ্ৰন্থ প্ৰচাৰকে বছৰি $৪০০,০০০ মূল্যৰ কিতাপ মানুহৰ ঘৰে ঘৰে বিতৰণ কৰিছে। এই কামত ঈশ্বৰৰ আশীৰ্ব্বাদ অব্যাহত থাকিলে, আমি সফলতাৰ বাবে আশা কৰিব পাৰোঁ। এই সুবিধাসমূহ আৰু সংস্থাসমূহ, যিবোৰ মাহে মাহে বৃদ্ধি পাই আছে, খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি আমি আন একো আশা কৰিব নালাগে, কিন্তু যিটো ছলমনে ঈশ্বৰৰ মণ্ডলীৰ বিষয়ে গীত কৰিছিল, যেতিয়া তাই তাইৰ মৰুভূমিৰ অৱস্থাৰ পৰা ওলাই আহিছিল, "নিজ প্ৰিয়তমৰ ওপৰত ভাৰসা কৰি," তেতিয়া তেওঁ তাইক এনেদৰে বৰ্ণনা কৰিছিল যে, তাই "চন্দ্ৰৰ নিচিনা সুন্দৰী, সূৰ্যৰ দৰে উজ্জ্বল আৰু সম্পূর্ণ মোহময়ী" হৈ আগলৈ চাইছিল।¹⁰

GSAM 466ভাববাণীৰ দানেৰে সহায়

GSAM 466.1আমি কেৱল এয়াই দেখা নাই যে প্ৰভুৰ ব্যৱস্থাপনাই সত্যৰ প্ৰচাৰৰ পথ মুকলি কৰিছে, আৰু তেওঁৰ ব্যৱস্থাপনাৰ পথত আগবাঢ়িবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাসমূহত তেওঁৰ বিশেষ আশীৰ্ব্বাদ লগ হৈছে, বৰঞ্চ তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ উত্থান আৰু অগ্ৰগতিৰ মাজেৰে তেওঁ ভাববাণীৰ দানৰ জৰিয়তে তেওঁৰ লোকসকলৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিছে। এইটো বাইবেলৰ স্থান ল'ব পৰা কোনো নতুন প্ৰকাশৰ ৰূপত হোৱা নাই, বা শাস্ত্ৰৰ শিক্ষাক বিকৃত কৰাৰ ধৰণেও হোৱা নাই, বৰঞ্চ এই যুগত খ্ৰীষ্টৰ শুভবাৰ্তাৰ সৰলতাৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ বিপদ ক'ত আছে সেয়া দেখুৱাবলৈহে হৈছে, য'ত লোকসকল শক্তিবিহীন ধৰ্মৰ বাহ্যিক ৰূপত সন্তুষ্ট হৈ যুগৰ প্ৰৱণতাৰ অধীন হোৱাৰ আশংকাত আছে।

GSAM 466.2এই বিষয়টোক প্ৰাচীন ভাববাদীসকলৰ উদাহৰণৰ¹¹ পৰা চালে, যিটো প্ৰভুৱে আমাক এনে প্ৰকাশভংগী পৰীক্ষা কৰাৰ নিয়মসমূহৰ ভিতৰত এটা হিচাপে দিছে, তেতিয়া দেখা যায় যে সেইবোৰ তেতিয়াৰ দৰেই এতিয়াও কিয় প্ৰয়োজন; অৰ্থাৎ, প্ৰতিটো যুগত সেই যুগৰ প্ৰচলিত আৰু বিশেষ মতবাদ আৰু অনুশীলনৰ দ্বাৰা সত্যৰ পথৰ পৰা বিচ্যুত হোৱাৰ সম্ভাৱনা। পাঁচনি পৌলে, প্ৰভুৱে মণ্ডলীত স্থাপন কৰা দানসমূহৰ প্ৰকাশৰ বিষয়ে কওঁতে কৈছে যে "ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ লোক সকলক প্রস্তুত কৰিবৰ বাবে পৰিচর্যাৰ কার্য কৰিবলৈ আৰু খ্ৰীষ্টৰ শৰীৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ তেওঁ এই সকলো বৰ দান দিলে। যেতিয়ালৈকে আমি সকলোৱে ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ বিষয়ক বিশ্বাসৰ আৰু জ্ঞানৰ ঐক্যতাত এক নহও আৰু সম্পূর্ণ সিদ্ধতা অর্থাৎ খ্ৰীষ্টৰ নিচিনাকৈ সম্পূর্ণ সিদ্ধ নহওঁ, তেতিয়ালৈকে আমি কার্য কৰি বৃদ্ধি পাই থাকিম। তেতিয়া পুণৰ আমি শিশুৰ নিচিনা হৈ নাথাকো। ভ্রান্তিজনক প্রৱঞ্চনাৰ ধূর্ততাত মানুহৰ ছলনাৰ দ্বাৰা ভুল শিক্ষা পাই বতাহত ঢলং-পলং হৈ ইফালে সিফালে নিয়া নহওঁ। কিন্তু প্ৰেমৰ সৈতে সত্য কথা কম আৰু সকলোভাৱে যি খ্ৰীষ্ট মূৰ স্বৰূপ, তেওঁৰ উদ্দেশ্যে সকলো বিষয়ত আমি বৃদ্ধি পাম। মানুহৰ শৰীৰৰ অঙ্গবোৰ যেনেদৰে একেলগে যুক্ত হৈ থাকে আৰু সেইবোৰে কৰণীয় কার্য সাধন কৰি গোটেই শৰীৰৰ বৃদ্ধি কৰে, সেইদৰে খ্ৰীষ্টৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা সকলো বিশ্বাসী, খ্ৰীষ্টৰ শৰীৰত সংযুক্ত আৰু সংলগ্ন হৈ পৰস্পৰৰ সৈতে প্ৰেমত একত্ৰিত হৈ বৃদ্ধি সাধন কৰে। কিয়নো শৰীৰৰ অঙ্গ-প্রত্যঙ্গ পৰস্পৰৰ ওপৰত নির্ভৰশীল।"¹²

GSAM 467.1বৰ্তমান সময়ত ভাববাণীৰ দানৰ প্ৰকাশৰ বিৰুদ্ধে যিবোৰ আপত্তি উত্থাপন কৰা হয়, সেইবোৰেই প্ৰাচীন কালতো একেই জোৰেৰে উত্থাপন কৰা হ'লহেঁতেন; অৰ্থাৎ, আমাৰ হাতত শাস্ত্ৰ আছে, আৰু সেয়েহে আমাক তেনে দানৰ প্ৰয়োজন নাই। কিন্তু এই একেই শাস্ত্ৰই আমাক কয় যে খ্ৰীষ্টই এই দানসমূহ মণ্ডলীত স্থাপন কৰিছে "সম্পূৰ্ণতা [সিদ্ধ অৱস্থা] উপস্থিত হ’লে" তেতিয়ালৈকে নিজৰ কাৰ্য কৰিবলৈ, আৰু মণ্ডলীৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যে "আপোনালোকৰ আত্মিক বৰৰ কোনো অভাৱ নাই আৰু আমাৰ প্রভু যীচু খ্রীষ্ট প্রকাশিত হোৱা দিনলৈ আপোনালোকে আগ্রহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে"।¹³

GSAM 467ভাববাদীসকলৰ আমাৰ কি প্ৰয়োজন?

GSAM 467.2প্ৰাচীন কালৰ লোকসকলে হয়তো এই বুলি যুক্তি দিব পাৰিলেহেঁতেন যে তেওঁলোকৰ ওচৰত ঈশ্বৰৰ নিজৰ আঙুলিৰে শিলৰ ফলকত লিখা নৈতিক বিধান আছিল; তেওঁলোকৰ ওচৰত ঈশ্বৰৰ মুখৰ পৰা মোচিৰ ওচৰত কোৱা আৰু সাৱধানে লিখি ৰখা বিধি, ন্যায়বিধি আৰু নিৰ্দেশনাসমূহ আছিল; তেন্তে আৰু কিহৰ প্ৰয়োজন আছিল? কিন্তু তেওঁলোকৰ হাতত থকা সেই সকলোবোৰ উৎকৃষ্ট সত্যৰ সত্ত্বেও, ঈশ্বৰে তেওঁৰ পবিত্ৰ "ভাৱবাদী সকলৰ মাধ্যমেদি বহু বাৰ নানাভাৱে" তেওঁলোকৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে।

GSAM 467.3আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে যিচয়া, যিৰিমিয়া, যিহিষ্কেল, দানিয়েল, হোচেয়া আৰু অন্যান্য বিভিন্ন ভাববাদীসকলে দিয়া সাক্ষ্যসমূহে প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালনৰ বিষয়ে একেই মহান নীতি শিক্ষা কৰিছিল; তথাপি প্ৰতিজন ভাববাদীয়ে তেওঁৰ সময়ৰ লোকসকলৰ বাবে বিশেষভাৱে তিৰস্কাৰ কৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকে যি যুগত এই ভাববাণী লাভ কৰিছিল, সেই যুগৰ প্ৰচলিত ৰীতি-নীতিৰ দ্বাৰা তেওঁলোক ধাৰ্মিকতাৰ পবিত্ৰ নীতিসমূহৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ প্ৰৱণতাত আছিল।

GSAM 468দানৰ প্ৰয়োজনীয়তা

GSAM 468.1যদিও এইটো যুক্তি দিব পাৰি যে আমাৰ হাতত কেৱল পুৰণি নিয়মৰ শাস্ত্ৰৰ উৎকৃষ্ট নিৰ্দেশনাই নহয়, বৰঞ্চ ইয়াৰ উপৰিও আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাৰ নিজৰ বাক্য আৰু পাঁচনিসকলৰ বাক্যও আছে, তেন্তে আমাক আৰু অধিক পোহৰৰ কি প্ৰয়োজন? কিন্তু সত্যটো হ'ল যে এই একেই পবিত্ৰ পাঁচনিসকলে শেষ দিনবোৰৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, যেতিয়া "ভয়ঙ্কৰ সময় উপস্থিত হব," আৰু যেতিয়া মানুহে "ধাৰ্মিকতাৰ আকাৰ ধাৰণ কৰিব, কিন্তু তাৰ শক্তি অস্বীকাৰ কৰিব," আৰু আমাক এইটোও কৈছে যে "কিছুমান মানুহ বিশ্বাসৰ পৰা আতৰি গৈ ভ্ৰান্তিজনক আত্মাত আৰু ভূতবোৰৰ শিক্ষাত তেওঁলোকে মনযোগ দিব"।

GSAM 468.2এই সকলোবোৰ কথাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, থিচলনীকীয়াসকললৈ লিখোঁতে পৌলে যি লোকসকলৰ কথা কৈছে, যিসকল অন্ধকাৰত নাথাকিব, যাতে খ্ৰীষ্টৰ দিনটোৱে তেওঁলোকক এজন চোৰৰ দৰে আক্ৰমণ কৰিব নোৱাৰে, বৰঞ্চ যিসকল পোহৰৰ সন্তান হ'ব, তেওঁলোকক "ভাৱবাণী"ৰ ক্ষেত্ৰত 'সকলো বিষয় বিবেচনা' কৰিবলৈ আৰু "যি বিষয় ভাল, তাকে ধৰি ৰাখক" বুলি উৎসাহিত কৰা হৈছে।¹⁴ এইটো তেওঁলোকক কোৱাৰ সমতুল্য যে যিসকল লোকে প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকিব, আৰু যিসকল শেষত সেই দিনটোৰ বাবে সাজু হৈ পোৱা যাব, তেওঁলোকৰ মাজত ভাববাণীৰ দানৰ "ভাল", সত্য প্ৰকাশ ঘটিব।

GSAM 468অন্তৰ চিহ্নসমূহ

GSAM 468.3আমি এনে এক সময়ত আছোঁ যেতিয়া প্ৰভুৰ দিন ওচৰ চাপি অহাৰ চিন চৌদিশে প্ৰচুৰ পৰিমাণে দেখা গৈছে। আমি সেই বিশেষ সময়ছোৱাতে আছোঁ যেতিয়া এনে এক লোকৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ব লাগিছিল যিসকলে সকলো আজ্ঞা পালন কৰিব আৰু লগতে "যীচুৰ সাক্ষ্য ধাৰণ কৰে"ও¹⁵ —"ভাববাণীৰ আত্মা।"¹⁶ আমি কি পাওঁ? যোৱা ষাঠি বছৰত এনেকুৱা এটা সম্প্ৰদায়ৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছে, যিয়ে ঠিক তেনেকুৱা বাৰ্তা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছে, যাৰ মাজত ভাববাণীৰ দান প্ৰকাশ পাইছে। বাইবেলৰ নিয়ম অনুসৰি শ্ৰীমতী ই. জি. হোৱাইটৰ মাজেৰে প্ৰকাশিত এই দানটো পৰীক্ষা কৰি আমি দেখিছোঁ যে ই প্ৰতিটো দিশতে পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছে। শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ সকলো লিখনিৰ মাজত, আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে, এনে কোনো এটা শাৰীও পোৱা নাযায় যিয়ে পাপ কৰাৰ সামান্যতম অনুমতি দিয়ে, বা ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ পৰা সামান্যতম বিচ্যুতিও সহ্য কৰে। এই লিখনিবোৰে কেতিয়াও নিজকে বাইবেলৰ ওপৰত স্থান দিয়া নাই, বৰঞ্চ সেইবোৰে ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ অতি সাৱধান অধ্যয়নৰ বাবে নিৰন্তৰ প্ৰেৰণা যোগায়, আৰু ইয়াক সেই মহান মানদণ্ড হিচাপে আঙুলিয়াই দিয়ে যাৰ দ্বাৰা চূড়ান্ত বিচাৰত আমাৰ ক্ষেত্ৰসমূহ পৰীক্ষা কৰা হ'ব। তেওঁৰ লেখাসমূহত খ্ৰীষ্টক আমাৰ বাবে অনুসৰণ কৰিবলগীয়া একমাত্ৰ আদৰ্শ হিচাপে আমাৰ সন্মুখত উচ্চস্থান দিয়া হৈছে। তেওঁক আটাইতকৈ স্পষ্টভাৱে ঘোষণা কৰা হৈছে যে তেওঁ ইয়াত আমাৰ একমাত্ৰ বিজয়ৰ আশা, আহিবলগীয়া ক্ৰোধৰ পৰা আমাৰ একমাত্ৰ আশ্ৰয়, একমাত্ৰ নাম আৰু উপায় যাৰ দ্বাৰা আমি পৰিত্ৰাণ পাব পাৰোঁ।

GSAM 469এক ব্যক্তিগত শ্ৰদ্ধাঞ্জলি

GSAM 469.1শ্ৰীমতী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ কামৰ প্ৰকৃতিৰ সন্দৰ্ভত, ১৮৭৭ চনত তেওঁক চিনি পোৱা আৰু বহু বছৰ ধৰি তেওঁৰ কাম অধ্যয়ন কৰা এজন ব্যক্তিয়ে লিখা নিম্নলিখিত কথাখিনি আগবঢ়োৱা হৈছে; আৰু প্ৰায় তিপ্পন্ন বছৰৰ পৰীক্ষা, বহু বছৰৰ সাৱধান পৰ্যবেক্ষণৰ পিছত, তাত প্ৰকাশিত প্ৰতিটো মতামতক মই মোৰ নিঃচৰ্ত সমৰ্থন জনাওঁ:—

GSAM 469.2"ভগ্নী হোৱাইটৰ খ্ৰীষ্টীয় চৰিত্ৰৰ বিষয়ে ক'বলৈ গ'লে, মই কওঁ যে মই ইয়াৰ বিষয়ে কিছু জানো। মই তেওঁক ওঠৰ বছৰ ধৰি চিনি পাওঁ,—আমাৰ লোকসকলৰ ইতিহাসৰ আধাতকৈও অধিক সময়। মই তেওঁলোকৰ পৰিয়ালত বাৰে বাৰে আছিলোঁ, কেতিয়াবা একেৰাহে কেইবা সপ্তাহ ধৰি। তেওঁলোকো আমাৰ ঘৰ আৰু পৰিয়ালত বহুবাৰ আহিছিল। মই তেওঁলোকৰ সৈতে প্ৰায় সকলো ঠাইতে ভ্ৰমণ কৰিছোঁ; ব্যক্তিগত আৰু ৰাজহুৱাভাৱে, সভা-সমিতিত আৰু তাৰ বাহিৰতো তেওঁলোকৰ লগত আছোঁ, আৰু ভাই আৰু ভনী হোৱাইটৰ জীৱন, চৰিত্ৰ আৰু আত্মাৰ বিষয়ে কিবা এটা জানিবলৈ মই সৰ্বোত্তম সুযোগ পাইছোঁ। এজন পৰিচাৰক হিচাপে মই সকলো ধৰণৰ ব্যক্তি আৰু সকলো ধৰণৰ চৰিত্ৰৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হৈছে, যাৰ ফলত মই ভাবোঁ যে মই কোনো ব্যক্তিৰ বিষয়ে, অন্ততঃ বছৰ বছৰ ধৰি ঘনিষ্ঠভাৱে চিনাকি হোৱাৰ পিছত, কিবা এটা বিচাৰ কৰিব পাৰোঁ।

GSAM 470.1"মই ভনীয়ৰী হোৱাইটক এগৰাকী নম্ৰ, লাজকুৰীয়া, দয়ালু আৰু মহৎ মহিলা হিচাপে জানো। তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ এই গুণবোৰ কেৱল বাহ্যিকভাৱে গঢ়ি তোলা বা প্ৰদৰ্শন কৰা নহয়, বৰঞ্চ এইবোৰ তেওঁৰ স্বাভাৱিক প্ৰকৃতিৰ পৰা সৌম্য আৰু সহজভাৱে ফুটি উঠে। তেওঁ উন্মাদসকলৰ দৰে আত্মগৰ্বী, আত্মধাৰ্মিক আৰু আত্মকেন্দ্ৰিক নহয়। মই প্ৰায়েই উন্মাদ লোকৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছোঁ, আৰু মই তেওঁলোকক সদায় দাবীদাৰ, গৰ্বী, নিজৰ মতামত জাপি দিবলৈ সাজু, নিজৰ পবিত্ৰতাৰ বাবে গৌৰৱ কৰা ইত্যাদি হিচাপে পাইছোঁ, কিন্তু মই চিষ্টাৰ হোৱাইটক এই সকলোবোৰৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত হিচাপে পাইছোঁ।

GSAM 470দৰিদ্ৰসকলৰ এগৰাকী বন্ধু

GSAM 470.2"যিকোনো ব্যক্তি, আটাইতকৈ দৰিদ্ৰ আৰু নম্ৰ লোকেও কোনো বাধা নোপোৱাকৈ পৰামৰ্শ আৰু সান্ত্বনাৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰলৈ যাব পাৰে। তেওঁ সদায় অভাৱী, নিছলা আৰু দুখীসকলৰ খবৰ ৰাখে, তেওঁলোকৰ যোগান ধৰে, আৰু তেওঁলোকৰ হৈ ওকালতি কৰে।

GSAM 470.3"মই এনে কোনো ব্যক্তিৰ চিনাকি হোৱা নাই যাৰ মনত ইমান নিৰন্তৰভাৱে ঈশ্বৰৰ ভয় থাকে। ঈশ্বৰক আন্তৰিক প্ৰাৰ্থনা নকৰাকৈ তেওঁ একো কামেই আৰম্ভ নকৰে। তেওঁ ঈশ্বৰৰ বাক্য মনোযোগেৰে আৰু নিৰন্তৰ অধ্যয়ন কৰে। মই চিষ্টাৰ হোৱাইটক শ শ বাৰ কথা কোৱা শুনিছোঁ, তেওঁৰ সকলোবোৰ সাক্ষ্যবাণী আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে পঢ়িছোঁ, তাৰে বেছিভাগেই বহুবাৰ, আৰু মই সেই সকলোবোৰৰ মাজত এটাও অসদাচৰণমূলক বাক্য বিচাৰি পোৱা নাই, বা এনে একো পোৱা নাই যি কঠোৰভাৱে বিশুদ্ধ আৰু খ্ৰীষ্টীয় নহয়; বাইবেল আৰু খ্ৰীষ্টৰ পৰা আঁতৰাই নিয়া একো নাই; বৰঞ্চ তাত মই ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ, যীচুক প্ৰেম কৰিবলৈ, শাস্ত্ৰত বিশ্বাস কৰিবলৈ, আৰু সেইবোৰ অহৰহ অধ্যয়ন কৰিবলৈ আটাইতকৈ আন্তৰিক আবেদনহে দেখিবলৈ পাওঁ। মই এই সাক্ষ্যসমূহৰ পৰা অসংখ্যবাৰ মহান আধ্যাত্মিক লাভ পাইছোঁ। সঁচাকৈয়ে, ঈশ্বৰৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ অভাৱ, ভক্তিৰ অভাৱ, আৰু আত্মা পৰিত্ৰাণৰ ক্ষেত্ৰত আন্তৰিকতাৰ অভাৱৰ বাবে নিজকে দোষী অনুভৱ নকৰাকৈ মই এইবোৰ কেতিয়াও পঢ়া নাই। যদি মোৰ কোনো বিচাৰ-বোধ, কোনো আধ্যাত্মিক বিচাৰ-শক্তি আছে, তেন্তে মই ঘোষণা কৰোঁ যে এই সাক্ষ্যসমূহ শাস্ত্ৰৰ দৰেই একেই আত্মাৰ আৰু একেই ভাবৰ।

GSAM 470.4"ত্ৰিশ বছৰ ধৰি [আমি এতিয়া ষাঠি বছৰ বুলি ক'ব পাৰোঁ] এই সাক্ষ্যসমূহ আমাৰ লোকসকলৰ মাজত বিশ্বাস কৰা হৈছে আৰু পঢ়া হৈছে। ই তেওঁলোকক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰিছে? ই তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ বিধানৰ পৰা আঁতৰাই নিছে নেকি? ই তেওঁলোকক খ্ৰীষ্টৰ ওপৰত থকা বিশ্বাস ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে নেকি? ই তেওঁলোকক বাইবেলখন পেলাই দিবলৈ বাধ্য কৰিছে নেকি? ই তেওঁলোকক এক ভ্ৰষ্ট, অসৎ লোক হ'বলৈ বাধ্য কৰিছে নেকি? মই জানো যে তেওঁলোকক আন যিকোনো খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ৰ সৈতে অনুকূলভাৱে তুলনা কৰিব পাৰি।

GSAM 471.1"মই এটা কথা লক্ষ্য কৰিছোঁ, সেয়া হ'ল, চিষ্টাৰ হোৱাইটৰ দৰ্শনসমূহৰ আটাইতকৈ তীব্ৰ বিৰোধীসকলেও স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁ এগৰাকী খ্ৰীষ্টান। তেওঁলোকে এই স্বীকাৰোক্তি কেনেকৈ কৰিব পাৰে সেয়া মই নাজানো। তেওঁলোকে তেওঁক প্ৰতাৰিত বুলি কৈ কথাটো ঠিক কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁলোকে তেওঁৰ গোটেই জীৱনত এটাও দাগ দেখুৱাব পৰা নাই, বা তেওঁৰ গোটেই লিখনিৰ মাজত এটাও অসদাচৰণমূলক বাক্যও দেখুৱাব পৰা নাই। তেওঁলোকে স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য যে তেওঁৰ বহুতো লেখা উৎকৃষ্ট, আৰু যিজনে তেওঁ কোৱা সকলো কথা পালন কৰি জীয়াই থাকে, তেওঁ এজন ভাল খ্ৰীষ্টান হ'ব, যি স্বৰ্গ লাভৰ বিষয়ে নিশ্চিত। এইটো অতি আচৰিত কথা, যদিহে তেওঁ চয়তানৰ সঁজুলি, চয়তানৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত, বা তেওঁৰ লেখা অসদাচৰণমূলক বা তেওঁৰ নিজৰ মনৰ খেয়ালী কথা হয়।"

GSAM 471লিখনিৰ বিষয়ে অচিনাকি লোকৰ সাক্ষ্য

GSAM 471.2যেতিয়া শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ লেখা থকা আমাৰ সাময়িকীসমূহ প্ৰেৰণ কৰা হয়, তেতিয়া সেইবোৰ আটাইতকৈ নম্ৰ, ঈশ্বৰ-ভীত, আৰু ভক্তসকলে বিচাৰে। তেওঁলোকে পঢ়া কথাৰ বিষয়ে জনাই কয়, "আমি বিশেষকৈ শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ লেখাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী। সেইবোৰ ইমানেই ব্যৱহাৰিক, ইমানেই নিৰ্দেশনাসম্পন্ন যে সেইবোৰে মানুহক প্ৰভুৰ ওচৰলৈ লৈ যায়, আৰু তেওঁক অধিক নম্ৰ, ঈশ্বৰ-ভীত, আৰু ভক্ত কৰি তোলে। এই লিখনিসমূহৰ শাস্ত্ৰৰ ৰীতিৰ সৈতে ইমানেই মিল আছে যে পঢ়িলে এনে লাগে যেন শ্ৰীমতী হোৱাইটক এইদৰে লিখিবলৈ ঈশ্বৰেই অনুপ্ৰাণিত কৰিছে।" আমাৰ মিছনাৰী কৰ্মীসকলৰ সৈতে পত্ৰালাপ কৰা বহু লোকৰ ক্ষেত্ৰত এইধৰণৰ সাক্ষ্য পোৱা যায়, আৰু তেওঁলোকে এই কথাৰ অকণো আভাস নাপায় যে শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁৰ ধাৰণাসমূহ পবিত্ৰ দৰ্শনৰ জৰিয়তে লাভ কৰিছিল।

GSAM 471বিৰোধৰ উৎস

GSAM 471.3এই দানৰ দ্বাৰা পেলোৱা প্ৰভাৱৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি প্ৰশ্নটো উত্থাপিত হয় যে, এই দানৰ প্ৰকাশৰ প্ৰতি বিৰোধ ক'ৰ পৰা আৰু কিয় উদ্ভৱ হৈছে? আৰু বিৰোধ কৰাসকলৰ পৰিণাম কি হৈছে? ১৮৫২ চনৰ পৰা এই বিষয়টো মনোযোগেৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰি মই দেখিছোঁ যে, বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে এই প্ৰকাশৰ প্ৰতি বিৰোধ সেইসকল লোকৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যিসকলক চৰিত্ৰৰ ত্ৰুটি, ভুল অভ্যাস, বা তেওঁলোকৰ জীৱনশৈলীৰ কিছুমান ভুল পথৰ বাবে তিৰস্কৃত কৰা হৈছিল। গৰিহণা পোৱা বহুতে প্ৰতিবাদ কৰিছিল যে সাক্ষ্যই তেওঁলোকক দেখুওৱাৰ দৰে তেওঁলোক ইমান বেয়া নহয়, আৰু তেওঁলোকে দেখুৱাব বিচাৰিছিল যে তেওঁলোকক দিয়া গৰিহণাৰ বিপৰীতে চলিলেও তেওঁলোকে সত্যত অটল থাকিব পাৰিব। সময়ে দেখুৱাইছে যে তেনে অধিকাংশই তেওঁলোকৰ বিশ্বাস ত্যাগ কৰি শাৰীৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰি গৈছে। কিছুমানে নিজৰ ভুল বুজি পাইছে, আৰু সত্যক অধিক দৃঢ়ভাৱে আকোঁৱালি লৈছে। প্ৰশ্নটো উঠিছে, যদি এই দানৰ বিৰোধিতা কৰা সকলক প্ৰভুৱে পৰিচালিত কৰে, তেন্তে তেওঁলোকে কিয় তেওঁলোকৰ আধ্যাত্মিকতা হেৰুৱাব লাগে, আৰু ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হ'ব লাগে? আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাৰ নিয়ম হ'ল যে এটা গছক তাৰ ফলৰ দ্বাৰা চিনিব লাগে। তেওঁ দৃঢ়তাৰে ঘোষণা কৰে যে "বেয়া গছত ভাল ফল ধৰিব নোৱাৰে।"

GSAM 472বিৰোধিতাৰ বিফলতা

GSAM 472.1আমি এনে কিছুমান ঘটনা মনত পেলাওঁ য'ত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ সাক্ষ্যসমূহৰ বিৰুদ্ধে সংগঠিত বিৰোধিতা কৰা হৈছিল, এই ঘোষণাৰে যে সাক্ষ্যসমূহৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পালেই তেওঁলোকৰ কামত মহান সফলতা লাভ হ'ব। কিন্তু, তেওঁলোকৰ আশা পূৰণ হোৱাত এক সম্পূৰ্ণ বিফলতা আহিছে। বছৰ বছৰ ধৰি সংগ্ৰাম কৰাৰ পিছতো, তেওঁলোকে বিশ্বৰ আগত বিশ্ৰামবাৰৰ সত্য বিয়পোৱাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ দৰে লোকসকলে ঊনপঞ্চাশ বছৰ আগতে যিমান প্ৰমাণ দেখুৱাইছিল, তাতকৈ বেছি একো প্ৰমাণ দিয়া নাই। যদি তেওঁলোকৰ কামটো প্ৰভুৰ বিশেষ কাম আছিল, তেন্তে তেওঁলোকৰ বাৰ্তাৰ লগত কিয় অধিক সমৃদ্ধি নাহিল?

GSAM 472সফলতা ক'ত?

GSAM 472.2আনহাতে, যেতিয়া আমি সেই বাৰ্তাটোলৈ চাওঁ যাৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুত থকা বিশ্বাস জগতৰ আগত ঘোষণা কৰা হৈছে,—যি বাৰ্তাৰ সৈতে এই ভাববাণীৰ দানৰ প্ৰকাশ, ইয়াৰ পৰামৰ্শ, নিৰ্দেশনা আৰু তিৰস্কাৰসমূহ জড়িত হৈ আছে,—আমি দেখোঁ যে ই ইয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই বৰ্তমান সময়লৈকে এক নিশ্চিত আৰু স্থিৰ অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে। সেই দানৰ জৰিয়তে প্ৰভুৰ পৰামৰ্শ মানি, প্ৰভুৰ শক্তিৰে আগবাঢ়ি, বাৰ্তাটোৱে, আমি দেখুওৱাৰ দৰে, সমগ্ৰ পৃথিৱীখনকে আৱৰি লৈছে, আৰু দ্ৰুতগতিৰে "সকলো জাতি, ফৈদ, ভাষা আৰু সাধাৰণ লোক"ৰ মাজলৈ নিজৰ পথ উলিয়াইছে।

GSAM 473.1অতীতত ইয়াৰ অগ্ৰগতিৰ বিষয়ে আমি ক'ব পাৰোঁ যে, ঈশ্বৰৰ বাক্য এইদৰে সত্য প্ৰমাণিত হৈছে যে তেওঁ কৈছিল, "তোমাৰ বিৰুদ্ধে গঢ়া কোনো অস্ত্ৰ সাফল নহ’ব।" সঁচাকৈয়ে, এই মহান আগমন আন্দোলনৰ উত্থান আৰু অগ্ৰগতিৰ সৈতে জড়িত সফলতাত ঈশ্বৰৰ হাত স্পষ্টভাৱে দেখা গৈছে, আৰু ভৱিষ্যতৰ বাবে আমি তেওঁৰ বাক্যৰ নিশ্চিত পূৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰোঁ, "যি দুৱাৰ কোনেও বন্ধ কৰিব নোৱাৰে, এনে এখন মেলা দুৱাৰ তোমাৰ সন্মুখত দিলোঁ৷" এই আত্মবিশ্বাসেৰে আমি সম্পূৰ্ণ নিশ্চয়তাৰে গীত গাব পাৰোঁ:—