অধ্যায় ২০ — প্ৰাৰম্ভিক কাৰ্যত বলিদান

GSAM 311.1"'মোৰ সেই বিশ্বাসী ভক্তসকলক মোৰ ওচৰত একগোট কৰা, যিসকলে উৎসৰ্গৰ দ্বাৰাই মোৰ লগত এক নিয়ম স্থাপন কৰিলে।' আকাশ-মণ্ডলে তেওঁৰ ধাৰ্মিকতা ঘোষণা কৰিছে; কিয়নো ঈশ্বৰ নিজেই বিচাৰকর্তা।"¹

GSAM 311.2Review and Herald, ৩ জুন, ১৯০২-ত আমি পঢ়োঁ:

GSAM 311.2"বৰ্তমান সময়ত যিসকলে এই কাৰ্যত প্ৰৱেশ কৰিছে, তেওঁলোকে সেইসকলৰ আত্ম-ত্যাগ আৰু আত্ম-অৰ্পণৰ বিষয়ে তুলনামূলকভাৱে অতি কম জানে, যাৰ ওপৰত প্ৰভুৱে তেওঁৰ কাৰ্যৰ আৰম্ভণিতে ইয়াৰ বোজা জাপি দিছিল। অতীতৰ অভিজ্ঞতা তেওঁলোকক বাৰে বাৰে কৈ দিব লাগে; কাৰণ তেওঁলোকে অতীতৰ সত্যনিষ্ঠ কৰ্মীসকলক বৈশিষ্ট্যিত কৰা সেই একেই নম্ৰতা আৰু আত্ম-অৰ্পণৰ সৈতে এই কাৰ্যক আগুৱাই নিব লাগে।"

GSAM 311.3পুনৰ, Testimonies for the Church, খণ্ড ৭-ত এই বাক্যসমূহ পোৱা যায়:

GSAM 311.3"আমি এই পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ অন্তৰ ফালে আগবাঢ়িছোঁ, আৰু ঈশ্বৰৰ কাৰ্যৰ বিভিন্ন দিশবোৰ এতিয়ালৈকে প্ৰকাশ পোৱাতকৈ বহু বেছি আত্মত্যাগৰ সৈতে আগুৱাই নিব লাগিব।"²

GSAM 311.4১৮৪৬ চনত পাদুৰী বেটছে বিশ্ৰামবাৰ সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নৰ ওপৰত তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ লিখিবলৈ আৰু প্ৰকাশ কৰিবলৈ যি পৰিস্থিতিত আগবাঢ়ি আহিছিল, সেই বিষয়ে ইতিমধ্যে উল্লেখ কৰা হৈছে। লগতে ১৮৪৯ চনত যেতিয়া পাদুৰী জেমছ হোৱাইটে The Present Truth নামৰ কাকতখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁৰ সেই কঠিন পৰিস্থিতিৰ কথাও উল্লেখ কৰা হৈছে।

GSAM 311স্বৰ্গৰ উন্মোচনৰ ওপৰত এখন পুস্তিকা

GSAM 311.5১৮৪৬ চনৰ শৰৎকালত মেইনৰ টপশামত শ্ৰীমতী হোৱাইটক দিয়া দৰ্শনৰ পিছত, যেতিয়া তেওঁক কিছুমান গ্ৰহ দেখুওৱা হৈছিল, পাদুৰী বেটছে The Opening Heavens শীৰ্ষক এখন পুস্তিকাৰ পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰ প্ৰকাশৰ বাবে তৎকালীনভাৱে ধনৰ অতিশয় প্ৰয়োজন আছিল। এই চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ, মেছাচুছেটছত বাস কৰা এগৰাকী ভগ্নীয়ে, যিয়ে অলপতে পুৰণি কাপোৰৰ টুকুৰাৰে এখন নতুন দলিচা তৈয়াৰ কৰি পাৰিছিল, তেওঁ সেইখন তুলি লৈ বিক্ৰী কৰিলে আৰু তাৰ পৰা পোৱা ধনেৰে পাদুৰী বেটছক সহায় কৰিলে, যাৰ ফলত তেওঁ তেওঁৰ দ্বিতীয় গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।

GSAM 312মোহৰ লগোৱা কাৰ্যৰ ওপৰত এখন পুস্তিকা

GSAM 312.1১৮৪৮ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত ডৰচেষ্টাৰ, মেছাচুছেটছত অনুষ্ঠিত ছীলিং কাৰ্যৰ দৰ্শনৰ পিছত, পাদুৰী বেটছে A Seal of the Living God শীৰ্ষক তৃতীয়খন পুস্তিকা লিখিছিল। ইয়াতো তেওঁ ছপা কৰাৰ বাবে ধনৰ অভাৱৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিল। এই পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে গম পাই এগৰাকী যুৱ বিধৱাই গাঁৱত থকা তেওঁৰ সৰু ঘৰটো বিক্ৰী কৰি তাৰ পৰা পোৱা ধনৰ আধা অংশ পাদুৰী বেটছক দিলে। এইদৰে তেওঁ পুনৰ এখন কিতাপৰ ছপা খৰচ বহন কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।

GSAM 312প্ৰকাশন কাৰ্যৰ দাবী

GSAM 312.2১৮৫১-৫২ চনত Advent Review and Sabbath Herald ছাৰাটোগা স্প্ৰিংছ, এন.ৱাই.-ত ছপা কৰা হৈছিল। ইয়াত শ্ৰীযুত থম্পচনে পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নীক বিনামূলীয়াকৈ ঘৰত থকাৰ সুবিধা দিছিল; আৰু ধাৰলৈ অনা আচবাব-পত্ৰৰে তেওঁলোকে পুনৰ ঘৰ-সংসাৰ আৰম্ভ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল।

GSAM 312.3এই সময়ত বৰ্তমানৰ সত্যত বিশ্বাসী লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছিল, আৰু এই বৃদ্ধিৰ লগে লগে পাদুৰী আৰু শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ ব্যক্তিগত পৰিশ্ৰমৰ প্ৰয়োজনীয়তাও বাঢ়িছিল। ইয়াৰ লগতে সম্পাদনাৰ কামে কাৰ্যালয়ৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজনীয়তা সৃষ্টি কৰিছিল। ঠিক সেই সময়তে আন লোকসকলো সাহিত্যিক কামত সহায় কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলৰ বিশ্বাসৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই কেনেকৈ কাম কৰে, আৰু প্ৰয়োজনৰ সময়ত কৰ্মীসকলক কেনেকৈ জগাই তোলে, তাৰ এক উদাহৰণ হিচাপে আমি ৱেষ্ট উইলটন, এন.এইচ.ৰ এগৰাকী নিষ্ঠাবান ভগ্নী, শ্ৰীমতী ৰেবেকা স্মিথৰ অভিজ্ঞতা দাঙি ধৰিছোঁ:—

GSAM 312.4সময় পাৰ হোৱাৰ পিছত, তেওঁৰ পুত্ৰ উৰিয়া আৰু কন্যা এনি আৰে শিক্ষকতাৰ বাবে নিজকে যোগ্য কৰি তুলিবলৈ স্কুললৈ যাবলৈ অতিশয় ইচ্ছা কৰিছিল। মাতৃগৰাকীয়ে ভয় খাইছিল যে সন্তানসকল পৃথিৱীৰ ফালে ঢাল খাই গৈছে, আৰু প্ৰকৃততে, তেওঁৰ ভয় সম্পূৰ্ণৰূপে অমূলক নাছিল। মাতৃস্নেহৰ প্ৰতিদান সন্তানসকলেও দিছিল।

GSAM 313ফিলিপ্‌ছ একাডেমীত উৰিয়া স্মিথ

GSAM 313.1১৮৪৮ চনৰ পৰা ১৮৫১ চনলৈকে পুত্ৰজনে এন. এইচ.ৰ এক্সেটাৰত থকা ফিলিপ্‌ছ একাডেমীত পঢ়িছিল, য'ত ছাত্ৰসকলক কলেজ পাঠ্যক্ৰমৰ প্ৰথম বৰ্ষটো পঢ়ুওৱা হৈছিল, যাতে তেওঁলোক কলেজত নামভৰ্তি কৰাৰ সময়ত এবছৰ আগবাঢ়ি থাকে। এই পাঠ্যক্ৰমটো তেওঁ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ১৮৫১ চনত তেওঁ কলেজত পঢ়িবলৈ পইচা উপাৰ্জন কৰিবলৈ পৰিশ্ৰম কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ নিয়োগকৰ্তা ব্যৱসায়ত দেউলীয়া হোৱাত তেওঁ পইচা হেৰুৱাইছিল, আৰু ফলস্বৰূপে কলেজৰ পাঠ্যক্ৰমৰ দীৰ্ঘদিনীয়া পৰিকল্পনাটো ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছিল।

GSAM 313লেডীজ ছেমিনাৰীত মিছ স্মিথ

GSAM 313.2যেতিয়া উৰিয়া একাডেমীত আছিল, তেওঁৰ ভনীয়ে চাৰ্লছটাউন, মেছাচুছেটছৰ যুৱতীসকলৰ এখন ছেমিনেৰীত পঢ়ি আছিল। তাত তেওঁৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰায় শেষ হৈছিল, আৰু যিহেতু তেওঁ সোনকালেই স্কুল এৰিবলৈ ওলাইছিল, তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভায়েকক নিউ হেম্পশ্বায়াৰৰ মাউণ্ট ভাৰননৰ এখন একাডেমীত বছৰি ১,০০০ ডলাৰ, খোৱা-বোৱা আৰু থকা-মেলাৰ সৈতে তিনি বছৰৰ বাবে শিক্ষকতা কৰিবলৈ এটা প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল।

GSAM 313.3এই সময়তে মাতৃগৰাকীয়ে "বৰ্তমানৰ সত্য" গ্ৰহণ কৰিলে। তেওঁৰ সন্তানসকলৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা এতিয়া, যদি সম্ভৱ হয়, আগতকৈও অধিক আন্তৰিক আৰু তীব্ৰ আছিল। পাদুৰী বেটছে ৱেষ্ট উইলটন ভ্ৰমণ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ আগত শ্ৰীমতী স্মিথে তেওঁৰ সন্তানসকলৰ বিষয়টো উত্থাপন কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ধৰ্মান্তৰক প্ৰাৰ্থনাৰ বিষয় কৰিছিল। পাদুৰী বেটছে কেইদিনমানৰ ভিতৰতে মেছাচুছেটছৰ ছমাৰভিলত পল ফ'লছমৰ ঘৰত সভা অনুষ্ঠিত কৰাৰ আশা কৰিছিল, আৰু শ্ৰীমতী স্মিথে তেওঁৰ ছোৱালীক সভাত উপস্থিত থাকিবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাই এখন চিঠি লিখিবলগীয়া হৈছিল। ইফালে, পাদুৰী বেটছ আৰু মাতৃগৰাকীয়ে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলগীয়া হৈছিল যাতে ঈশ্বৰে তেওঁৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰি সভালৈ যাবলৈ প্ৰেৰণা যোগায়।

GSAM 313দুটা সপোন পূৰ্ণ

GSAM 313.4পাদুৰী বেটছে সভাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত কোঠাটোত কেতিয়াও থকা নাছিল, আৰু সেয়েহে তেওঁ ইয়াৰ অৱস্থানৰ বিষয়ে একো নাজানিছিল। সভাখনৰ আগৰ নিশা তেওঁ সপোন দেখিছিল যে তেওঁ সেই কোঠাটোতে আছে, আৰু দুৱাৰখনৰ ঠিক কাষৰখনৰ বাহিৰে আন সকলো আসন পূৰ্ণ হৈ আছে। তেওঁ এইটোও সপোন দেখিছিল যে তেওঁ কথা ক'বলৈ মনস্থ কৰা বিষয়টো সলনি কৰি পবিত্ৰ স্থানৰ বিষয়টোৰ ওপৰত কথা কৈছিল; তেওঁলোকে প্ৰথমটো গীত গাইছিল, প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু দ্বিতীয়টো গীত গাইছিল, আৰু তেওঁ তেতিয়াহে বাইবেলখন খুলি পঢ়ি আছিল, "দুই হাজাৰ তিনিশ সন্ধিয়া আৰু পুৱালৈকে থাকিব; তাৰ পাছত সেই পবিত্র স্থান শুচি কৰা হ’ব," চাৰ্টখনত থকা পবিত্ৰ স্থানৰ ছবিখনলৈ আঙুলিয়াই থাকোঁতেই, দুৱাৰখন খুলি গ'ল, আৰু এগৰাকী যুৱতী সোমাই আহি খালী চকীখনত বহিল। তেওঁ এইটোও সপোন দেখিছিল যে সেইগৰাকী ব্যক্তি আছিল এনি আৰ. স্মিথ, আৰু তেওঁ লগে লগেই আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল, আৰু সত্যত বিশ্বাস কৰিছিল।

GSAM 314.1পাদুৰী বেটছৰ সভাটো বিশ্ৰামবাৰে (শনিবাৰ) আছিল, আৰু সেইদিনা স্কুল নাথকাৰ বাবে এনিয়ে ক'লে, "কেৱল মোৰ মায়ে যাতে ভাল পায়, তাৰ বাবে মই যাম।" সেই বিশ্ৰামবাৰৰ আগৰ নিশা তেওঁ সপোন দেখিছিল যে তেওঁ গৈছিল, আৰু পলম হৈছিল; যে দুৱাৰত উপস্থিত হোৱাৰ সময়ত প্ৰথমটো স্তুতিগীত গোৱা হৈছিল, প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁলোকে ঠিক দ্বিতীয়টো স্তুতিগীত শেষ কৰি আছিল; যে তেওঁ সোমোৱাৰ লগে লগে, তেওঁ দেখিছিল যে দুৱাৰৰ কাষৰখনৰ বাহিৰে আন সকলো চকী ভৰি আছিল; যে এজন ওখ, মহৎ, আকৰ্ষণীয় বক্তাই এনে এখন চাৰ্টৰ ফালে আঙুলিয়াই আছিল যিখন তেওঁ আগতে কেতিয়াও দেখা নাছিল, আৰু তেওঁ কৈ আছিল, "দুই হাজাৰ তিনিশ সন্ধিয়া আৰু পুৱালৈকে থাকিব; তাৰ পাছত সেই পবিত্র স্থান শুচি কৰা হ’ব।" তেওঁ সপোন দেখিছিল যে তেওঁ কোৱা কথাবোৰে তেওঁক অতিশয় আকৰ্ষিত কৰিছিল, আৰু সেয়া আছিল সত্য।

GSAM 314.2তেওঁ সভালৈ যথেষ্ট সময় থাকোঁতেই যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু বাট হেৰুৱাই পেলাইছিল, যাৰ ফলত দ্বিতীয় স্তুতিগীতটোৰ শেষৰ অংশ গোৱা নোহোৱালৈকে তেওঁ তাত উপস্থিত হ'ব নোৱাৰিলে। তেওঁ সোমাই অহাৰ সময়ত, সকলো বস্তু তেওঁ সপোনত দেখাৰ দৰেই একে আছিল, আৰু তেওঁৰ সপোনৰ সেই একেজন মানুহেই একে ধৰণে দানিয়েল ৮:১৪-ৰ পদটো উচ্চাৰণ কৰি আছিল। এই কথাই লগে লগে তেওঁৰ হৃদয়ত এক দৃঢ় বিশ্বাস জগাই তুলিলে।

GSAM 314.3পাদুৰী বেটছে তেওঁৰ সপোনটোৰ কথা ভবা নাছিল, যেতিয়ালৈকে মহিলাগৰাকীয়ে দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰি নিজৰ আসন লোৱা নাছিল। তেওঁ আন এটা বিষয়ত কথা পাতিবলৈ সাজু হৈছিল, কিন্তু তেওঁৰ মনটো পবিত্ৰ স্থানৰ প্ৰশ্নটোৰ ওপৰত লাগি আছিল। তেওঁ পদটো আবৃত্তি কৰি থাকোঁতে, তেওঁৰ সপোনটো মনলৈ ভাঁহি আহিল, আৰু তেওঁ মনে মনে তেওঁৰ শ্ৰোতাসকলৰ হৃদয়ত কথা ক'বলৈ সহায় বিচাৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। সময় পাৰ হৈ যোৱাৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰাত তেওঁৰ যথেষ্ট স্বাধীনতা আছিল, যিটোৰ সৈতে এনি পৰিচিত আছিল। তাৰ পিছত তেওঁ তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা আৰু বিশ্ৰামবাৰৰ সত্যতা ব্যাখ্যা কৰিলে।

GSAM 315এনি স্মিথে সত্য গ্ৰহণ কৰে

GSAM 315.1সভাখন শেষ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ এনিৰ ওচৰলৈ গৈ ক'লে, "মই ভাবোঁ এইগৰাকী ৱেষ্ট উইলটনৰ চিষ্টাৰ স্মিথৰ ছোৱালী। মই আপোনাক আগতে কেতিয়াও দেখা নাই, কিন্তু আপোনাৰ মুখখন চিনাকি যেন লাগিছে। যোৱা নিশা মই আপোনাক দেখাৰ সপোন দেখিছিলোঁ।" তাৰ পিছত এনিয়ে নিজৰ সপোনটোৰ বিষয়ে ক'লে। বিশ্ৰামবাৰৰ সত্যখিনি তেতিয়াই গ্ৰহণ কৰি, তেওঁৰ অনুভূতি আৰু আকাংক্ষা সম্পূৰ্ণ সলনি হৈ সভাৰ পৰা ওলাই আহিল।

GSAM 315.2তেওঁ ছেমিনাৰীলৈ উভতি গ'ল, নিজৰ ট্ৰাংকটো বন্ধা-পাক কৰি ঘৰলৈ উভতি আহিল। প্ৰকাশনৰ কামত পাদুৰী হোৱাইটৰ দায়িত্বৰ বোজা আৰু ধৰ্মপ্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁৰ পৰিশ্ৰমৰ কথা জানিব পাৰি, তেওঁ অনুভৱ কৰিলে যে ঈশ্বৰে তেওঁক তেওঁৰ কাৰ্যালয়ৰ কামত সহায় কৰিবলৈ মাতিছে। ১৮৫১ চনৰ আগষ্ট মাহত, যেতিয়া কাকতখন পেৰিছৰ পৰা নিউয়ৰ্কৰ ছাৰাটোগা স্প্ৰিংছলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল, তেতিয়া মিছ স্মিথে তাত এগৰাকী কৰ্মী হিচাপে যোগদান কৰিছিল।

GSAM 315এক বলিদান আৰু এক পবিত্ৰীকৰণ

GSAM 315.3Review-ৰ খণ্ড ২, সংখ্যা ৭-ত তেওঁৰ কলমৰ পৰা লিখা কেইশাৰীমান বাক্য আছে য'ত তেওঁ নিজৰ সাধাৰণ, সৰল কামৰ বাবে পূৰ্বৰ পৰিকল্পনাবোৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত নিজৰ অনুভূতি প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ কৈছে:

GSAM 315.3"মই বিশ্বাস কৰোঁ যে মই মেৰ পোৱালিটোৱে য'লৈকে বাট দেখুৱায়, তাক অনুসৰণ কৰিবলৈ সকলো ত্যাগ কৰিছোঁ। পৃথিৱীয়ে ইয়াৰ সকলো আকৰ্ষণ সম্পূৰ্ণৰূপে হেৰুৱাইছে। মোৰ আশা, আনন্দ, প্ৰেম, এতিয়া সকলোবোৰ ওপৰৰ আৰু ঐশ্বৰিক বিষয়ত কেন্দ্ৰীভূত। মোৰ আন কোনো ঠাইৰ প্ৰয়োজন নাই, কেৱল যীচুৰ চৰণত বহি তেওঁৰ পৰা শিকিবলৈ—মোৰ স্বৰ্গীয় পিতৃৰ সেৱাত থকাৰ বাহিৰে আন কোনো কাম মই নিবিচাৰোঁ—আন কোনো আনন্দ নাই, সকলো বুদ্ধিতকৈ উত্তম, যি ঈশ্বৰৰ শান্তি, তাৰ বাহিৰে।"

GSAM 315.4অফিচত প্ৰুফৰিডাৰ আদি হিচাপে চিষ্টাৰ এনিৰ সহায় সময়োপযোগী আছিল। তিনি বছৰ ধৰি তেওঁ নিষ্ঠাৰে আৰু কাৰ্যকৰীভাৱে পৰিশ্ৰম কৰিছিল, বিনিময়ত কেৱল থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা আৰু কাপোৰ পাইছিল। এই সময়ছোৱাৰ শেষৰ ফালে যক্ষ্মাই তেওঁক নিজৰ বলি হিচাপে বাছি লৈছিল। এই দীৰ্ঘম্যাদী আৰু মাৰাত্মক ৰোগৰ প্ৰকোপৰ সময়ত তেওঁ কিছুমান সুন্দৰ কবিতা লিখিছিল, যাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ মধুৰ আছিল "Home Here and Home in Heaven," যাৰ পাতনিভাগ, তেওঁৰ মৃত্যুৰ এদিন আগতে, ২৬ জুলাই, ১৮৫৫ তাৰিখে লিখা, তেওঁৰ চৰিত্ৰত প্ৰচুৰভাৱে বিকশিত হোৱা সৰলতা আৰু নম্ৰতাৰ সৌন্দৰ্যক ইমানেই সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ কৰে যে আমি ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে দিবলৈ বাধ্য হৈছোঁ:

GSAM 316কষ্টৰ মাজত গৃহস্থালি

GSAM 316.3১৮৫২ চনৰ এপ্ৰিল মাহত, পাদুৰী হোৱাইটে ছাৰাটোগা স্প্ৰিংছৰ পৰা ৰচেষ্টাৰ, এন.ৱাই.লৈ গুচি আহে। এই চহৰখনৰ ১২৪ মাউণ্ট হোপ এভিনিউত তেওঁলোকে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ধাৰলৈ অনা সামগ্ৰীৰ সলনি কিনি লোৱা সামগ্ৰীৰে ঘৰ পাতিছিল। কিন্তু প্ৰকাশনৰ কামটোক সফল কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ উদ্বেগ ইমানেই বেছি আছিল, যাতে কাকতখন নিয়মীয়াকৈ প্ৰকাশিত হ'ব পাৰে আৰু এইদৰে সত্যৰ প্ৰচাৰ হ'ব পাৰে, যে তেওঁলোকে জীৱনৰ বহুতো সাধাৰণ আৰামৰ পৰা নিজকে বঞ্চিত কৰিছিল।

GSAM 316.4এই সময়ত তেওঁলোকে কেনেদৰে ঘৰুৱা জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল, সেয়া আপুনি ১৮৫২ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত শ্ৰীমতী হোৱাইটে এছ. হাউলেণ্ডৰ পৰিয়াললৈ লিখা তলৰ ব্যক্তিগত চিঠিখনত পঢ়িব পাৰিব:—

GSAM 316.5"আমি এতিয়াহে ৰচেষ্টাৰত বহিবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ। আমি বছৰি ১৭৫ ডলাৰত এটা পুৰণি ঘৰ ভাৰালৈ লৈছোঁ। ঘৰটোত আমাৰ প্ৰেছখন আছে। এইখন নথকা হ'লে, আমাক অফিচৰ কোঠাৰ বাবে বছৰি ৫০ ডলাৰ দিব লগা হ'লহেঁতেন। আপুনি আমাৰ ওচৰলৈ আহি আমাৰ আচবাব-পত্ৰবোৰ দেখিলে হয়তো হাঁহিব। আমি প্ৰতিটো পঁচিশ চেণ্টত দুটা পুৰণি বিচনাৰ ফ্ৰেম কিনিছোঁ। মোৰ স্বামীয়ে মোক ছয়খন পুৰণি চকী আনি দিছিল, যিকেইখনৰ এখনো একে নাছিল, তাৰ বাবে তেওঁ এডলাৰ দিছিল, আৰু সোনকালেই তেওঁ মোক আৰু চাৰিখন পুৰণি চকী উপহাৰ দিলে, য'ত বহিবলৈ কোনো আসন নাছিল, তাৰ বাবে তেওঁ বাষষ্ঠি চেণ্ট দিছিল। খোলবোৰ মজবুত আছিল, আৰু মই ড্ৰিলিং ব্যৱহাৰ কৰি সেইবোৰত আসন লগাইছোঁ। মাখন ইমানেই দামী যে আমি সেয়া নিকিনোঁ, আলু কিনিবলৈও আমাৰ সাধ্য নাই। আমি মাখনৰ সলনি ফলৰ চছ, আৰু আলুৰ সলনি শালগম ব্যৱহাৰ কৰোঁ। আমাৰ প্ৰথম আহাৰ দুটা খালী আটাৰ বেৰেলৰ ওপৰত ৰখা এখন ফায়াৰব'ৰ্ডত খোৱা হৈছিল। যদি ঈশ্বৰৰ কাৰ্য আগুৱাই যাব পাৰে, তেন্তে আমি ত্যাগ সহ্য কৰিবলৈ সাজু। আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে এই ঠাইলৈ অহাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভুৰ হাত আছিল। কাম কৰাৰ বাবে এখন ডাঙৰ পথাৰ আছে, কিন্তু শ্ৰমিক কম। যোৱা বিশ্ৰামবাৰে আমাৰ সভাখন উৎকৃষ্ট আছিল। প্ৰভুৱে তেওঁৰ উপস্থিতিৰে আমাক সতেজ কৰি তুলিছিল।"

GSAM 317বিশ্বাসীসকলৰ উদাৰতা

GSAM 317.1ৰচেষ্টাৰত ১৮৫২ চনৰ ৬ মে'ত ছপা হোৱা Reviewৰ প্ৰথম সংখ্যাটোত, ছাৰাটোগাৰ পৰা ৰচেষ্টাৰলৈ স্থানান্তৰৰ বিষয়ে কওঁতে, পাদুৰী হোৱাইটে কৈছিল:

GSAM 317.2"ভাতৃসকলে আমাৰ প্ৰত্যাশা অতিক্ৰম কৰি পত্ৰিকাখন চলাই নিবলৈ ধনৰ যোগান ধৰিছে। আৰু যদিও ছাৰাটোগা স্প্ৰিংছৰ পৰা এই চহৰলৈ অহা আৰু পত্ৰিকাখন আৰম্ভ কৰাৰ খৰচ যথেষ্ট বেছি হৈছে, তথাপিও আমি ঋণমুক্ত।"

GSAM 317কৰ্মীসকলৰ ত্যাগ

GSAM 317.3১৪ অক্টোবৰৰ ১২ নং সংখ্যাত এটা ব্যৱসায়িক টোকাত আমি পঢ়োঁ:

GSAM 317.3"অৱশ্যে, কাৰ্যালয়টো ঋণমুক্ত, কাৰণ এইটো: যোৱা ছমাহ ধৰি কাৰ্যালয়ত কাম কৰা ভাতৃ বেলডেন আৰু ষ্ট'ৱেলে তেওঁলোকৰ থকা-খোৱাৰ খৰচতকৈ সামান্য বেছিহে পাইছে। একে কামত জড়িত আনসকলেও তেওঁলোকতকৈ বেছি পোৱা নাই। বৰ্তমান সত্যৰ সকলো বন্ধুৰ বাবে আদায়ৰ ঘাটি পূৰণ কৰাত সহায় কৰাটো নিশ্চিতভাৱে এক আনন্দৰ কথা হ'ব, যাতে Review and Herald প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত, বিশেষকৈ আমাৰ অনুপস্থিতিত, অসুস্থতাৰ মাজত কঠিন পৰিশ্ৰম কৰাসকলে আৰামদায়ক সহায় লাভ কৰিব পাৰে।"

GSAM 317ৰচেষ্টাৰ, এন.ৱাই.-ত যোগদান।

GSAM 317.4১৮৫২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত, যেতিয়া ৰচেষ্টাৰত প্ৰকাশনৰ কাম ভালদৰে আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে ঘোঁৰা-গাড়ীৰে তিনিমহীয়া যাত্ৰা কৰি মেইনৰ বেংগৰলৈকে পূব দিশলৈ গৈছিল, য'ত তেওঁলোকে সভা অনুষ্ঠিত কৰিছিল আৰু বাটত সিঁচৰতি হৈ থকা বিশ্ৰামবাৰ-পালনকাৰীসকলক সাক্ষাৎ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ উভতনিৰ আগতে, ২৬ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, পাদুৰী জে. এন. এণ্ড্ৰিউজে ১২৪ মাউণ্ট হোপ এভিনিউত ধাৰাবাহিকভাৱে বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছিল। এই সময়ত আঠজন প্ৰথম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টে বৰ্তমানৰ সত্য গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু লেখকজনো তেওঁলোকৰ মাজৰ এজন আছিল।

GSAM 318অছৱাল্ড ষ্ট'ৱেল আৰোগ্য

GSAM 318.1অক্টোবৰৰ এটা শুকুৰবাৰৰ সন্ধিয়া, পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী তেওঁলোকৰ পূবৰ ভ্ৰমণৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি আহিল। পিছদিনা (বিশ্ৰামবাৰ) আমি তেওঁলোকক প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্ৰামবাৰ সভাত দেখিছিলোঁ। এই সভাৰ সময়ত প্ৰেছৰ কৰ্মী অছৱাল্ড ষ্ট'ৱেল প্লেউৰাইটিছৰ এক অতি গুৰুতৰ আক্ৰমণত ভুগিছিল, আৰু তেওঁৰ চিকিৎসকে তেওঁৰ জীৱনৰ আশা এৰি দিছিল। ডাক্তৰে কৈছিল যে তেওঁৰ বাবে "একো কৰিব নোৱাৰে।" সেৱাৰ সময়ত অছৱাল্ড কাষৰ কোঠাটোত আছিল, আৰু তেওঁ তীব্ৰ শাৰীৰিক যন্ত্ৰণাত আছিল। সভা শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। আনসকলৰ সৈতে মোকো প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। আমি তেওঁৰ বিচনাৰ কাষত আঁঠু কাঢ়িছিলোঁ, আৰু প্ৰাৰ্থনা চলি থকাৰ সময়তে পাদুৰী হোৱাইটে তেওঁক "প্ৰভুৰ নামেৰে" তেল প্ৰলেপ দিছিল। ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ এক স্পষ্ট উপস্থিতি অনুভৱ কৰা গৈছিল, আৰু তেওঁ তৎক্ষণাত আৰোগ্য লাভ কৰিছিল। আমি প্ৰাৰ্থনাৰ পৰা উঠাৰ লগে লগে তেওঁ বিছনাত বহি আছিল, আগতে অতি বেদনাদায়ক হৈ থকা তেওঁৰ শৰীৰৰ দুয়োকাষত চাপৰ মাৰি আছিল আৰু কৈছিল, "মই সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য হৈছোঁ। কাইলৈ মই হেণ্ড-প্ৰেছটো চলাব পাৰিম।" ইয়াৰ দুদিন পিছত তেওঁ সঁচাকৈয়ে সেয়া চলাইছিল।

GSAM 318ৰচেষ্টাৰৰ বিশ্বাসীসকলৰ সন্মুখত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ দৰ্শন

GSAM 318.2ভাতৃ ষ্ট'ৱেলক আৰোগ্য কৰা সেই একেই আশীৰ্ব্বাদ শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ ওপৰত অধিক পৰিমাণে পতিত হ'ল, আৰু যেতিয়া পাদুৰী হোৱাইটে তেওঁলৈ ঘূৰি চালে, তেওঁ ক'লে, "এলেন দৰ্শনত আছে; এই অৱস্থাত তেওঁৰ উশাহ-নিশাহ নচলে। আপোনালোকৰ কোনোবাই যদি এই কথাটো নিশ্চিত হ'ব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁক পৰীক্ষা কৰিব পাৰে।" তেওঁ প্ৰায় এঘণ্টা বিশ মিনিট ধৰি এই অৱস্থাতে আছিল। সেই অৱস্থাত তেওঁ শব্দ উচ্চাৰণ কৰিছিল, আৰু কেতিয়াবা স্পষ্ট বাক্যও কৈছিল; তথাপি অতি সূক্ষ্ম পৰীক্ষা কৰিও তেওঁৰ শৰীৰত কোনো উশাহ-নিশাহ ধৰিব পৰা নাছিল।

GSAM 319অনুপস্থিত সদস্য এজনৰ আচৰণৰ বিষয়ে এক দৰ্শন

GSAM 319.1শ্ৰীমতী হোৱাইট এই দৰ্শনৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছত, তেওঁ যি দেখিছিল তাৰ সাক্ষ্য দিছিল। পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী পূবৰ যাত্ৰাৰ পৰা উভতি অহাৰ আগতে, আমাৰ মাজৰ এজনে চহৰখন এৰিছিল, আৰু মিচিগান ৰাজ্যত ব্যৱসায়িক কামত ভ্ৰমণ কৰি আছিল। সেয়েহে তেওঁ এই সভাত উপস্থিত নাছিল, আৰু তেওঁ পাদুৰী হোৱাইট বা তেওঁৰ পত্নীক কেতিয়াও দেখা নাছিল। তেওঁৰ দৰ্শনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি শ্ৰীমতী হোৱাইটে আমাক আন কথাৰ লগতে সেইজন মানুহৰ বিষয়েও কৈছিল, যিজনে ঘৰৰ পৰা দূৰত ভ্ৰমণ কৰি থাকোঁতে ঈশ্বৰৰ বিধান আৰু বিশ্ৰামবাৰৰ বিষয়ে বহু কথা কৈছিল, কিন্তু একে সময়তে তেওঁ এটা আজ্ঞা ভংগ কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল যে সেইজন এনে এজন ব্যক্তি আছিল যাক তেওঁ কেতিয়াও লগ পোৱা নাছিল, তথাপি তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁ তেওঁক কেতিয়াবা লগ পাব, কাৰণ তেওঁৰ বিষয়ে তেওঁৰ সন্মুখত সকলো উন্মোচিত হৈছিল। কিন্তু আমাৰ মাজৰ কোনোৱেই তেওঁক আমি চিনি পোৱা কোনো ব্যক্তি বুলি ভবা নাছিল।

GSAM 319.2ওপৰৰ দৰ্শনটোৰ প্ৰায় ছয় সপ্তাহ পিছত, আগতে উল্লেখ কৰা ভাইজন মিচিগানৰ পৰা উভতি আহিল। শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁৰ মুখখন দেখাৰ লগে লগে এগৰাকী ভনীক ক'লে, "সেইজনেই সেই মানুহজন যাক মই দৰ্শনত দেখিছিলোঁ, যাৰ বিষয়ে আপোনালোকক কৈছিলোঁ।" এই ভাইজনৰ সন্মুখত তেওঁৰ পত্নী আৰু আন কেইবাজনো ব্যক্তিৰ উপস্থিতিত এই দৰ্শনটো বৰ্ণনা কৰি শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁক ক'লে, "যিদৰে নথনে দায়ুদক কৈছিল, 'তুমিয়েই সেই মানুহজন!'" তাৰ পিছত তেওঁ ঠিক সেইটোৱেই কৰিলে যিটো পৌলে কৈছিল যে ভাববাণীৰ দানৰ দ্বাৰা পাপৰ বাবে তিৰস্কাৰ কৰিলে কিছুমান লোকে কৰিব: "সকলোৱে যদি ভাবোক্তি প্ৰচাৰ কৰে আৰু বিশ্বাস নকৰা সাধাৰণ কোনো এজন মানুহ যদি সেই স্থানলৈ আহে, তেনেহলে সেই ভাববাণী শুনি তেওঁ নিজৰ পাপৰ বিষয়ে সচেতন আৰু ভাববাণীৰ দ্বাৰাই তেওঁ বিচাৰ প্ৰাপ্ত হয়৷ এইদৰে লোক জনৰ হৃদয়ৰ কোনো গুপ্তকথা প্ৰকাশ পায়৷ তাতে তেওঁ মাটিত উবুৰি হৈ পৰি, নিশ্চয়ে 'আপোনালোকৰ মাজত ঈশ্বৰ আছে', এই বুলি ঈশ্বৰৰ সেৱা কৰিব।"³ শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁৰ অপৰাধসমূহ বৰ্ণনা কৰা শুনাৰ পিছত, এই ভাইজন তেওঁৰ পত্নীৰ সন্মুখত আঁঠু কাঢ়ি পৰিল, আৰু চকুলো টুকি তাইক আৰু উপস্থিত কেইজনমানক ক'লে, "নিশ্চয়ে 'আপোনালোকৰ মাজত ঈশ্বৰ আছে'," আৰু তাৰ পিছত তেওঁ মিচিগানত থাকোতে, সপ্তম আজ্ঞা উলংঘা কৰি তেওঁ কেনে আচৰণ কৰিছিল—যি আচৰণ ঘটনাটো ঘটাৰ সময়তেই প্ৰকাশ কৰা হৈছিল—তাৰ সম্পূৰ্ণ স্বীকাৰোক্তি কৰিলে, যিটো পাঁচশ মাইলতকৈও অধিক দূৰৈত সংঘটিত হৈছিল।

GSAM 320.1এইদৰে কেইসপ্তাহমানৰ ভিতৰতে আমি সাক্ষ্যসমূহৰ এক শক্তিশালী নিশ্চিতকৰণ লাভ কৰিলোঁ। কেৱল এইবুলি ক'বলৈকে আমি প্ৰেৰিত হোৱা নাছিলোঁ যে সেইবোৰ কোনো অতিপ্ৰাকৃত শক্তিৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হৈছিল, বৰঞ্চ এইবুলিও ক'বলৈ যে সেইবোৰ এনে এক উৎসৰ পৰা আহিছিল যিয়ে কোনো ধৰণৰ অস্পষ্টতা নোহোৱাকৈ মানুহক পাপৰ বাবে তিৰস্কাৰ কৰিছিল।

GSAM 320উৰিয়া স্মিথৰ Review কাৰ্যালয়ৰ সৈতে সংযোগ

GSAM 320.2Review-ৰ তৃতীয় খণ্ডৰ প্ৰকাশনৰ সময়ছোৱাতে উৰিয়া স্মিথে বিশ্ৰামবাৰ পালন আৰম্ভ কৰিছিল, আৰু Review কাৰ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত হৈছিল, য'ত তেওঁ বহু বছৰ ধৰি লেখক আৰু সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। কাকতখনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ প্ৰথম সৃষ্টি আছিল "The Warning Voice of Time and Prophecy" শীৰ্ষক এটা কবিতা, যিটো ১৮৫৩ চনৰ ১৭ মাৰ্চত প্ৰকাশ পাইছিল।

GSAM 320.3পাদুৰী স্মিথে ১৮৫২ চনৰ ১০ৰ পৰা ১২ ছেপ্টেম্বৰলৈকে নিউ হেম্পশ্বায়াৰৰ ৱাশ্বিংটনত অনুষ্ঠিত এখন সন্মিলনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা শুনিছিল। ৱেষ্ট উইলটনলৈ ঘৰলৈ উভতি আহি তেওঁ শুনা কথাবোৰ মনোযোগেৰে অধ্যয়ন কৰিছিল, আৰু ১৮৫২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম বিশ্ৰামবাৰ, অৰ্থাৎ সপ্তম দিনটো পালন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৮৫৩ চনৰ ৩ মে'ত তেওঁ ৰচেষ্টাৰ, এন.ৱাই.ৰ Review কাৰ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত হয়, য'ত তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভগ্নী এনিয়ে বছৰি ১,০০০ ডলাৰ আৰু থকা-খোৱাৰ বিনিময়ত একাডেমীত শিক্ষকতা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকৰ থকা-খোৱা আৰু কাপোৰ-কানিৰ বাবে শ্ৰম কৰিছিল। এইবোৰেই আছিল প্ৰাৰম্ভিক দিনত তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ কাৰ্য স্থাপন কৰিবলৈ কৰা কিছুমান ত্যাগ।

GSAM 320পৰিচাৰক হিচাপে অভিষিক্ত

GSAM 320.4প্ৰায় ১৮৬৩ চনৰ পৰা পাদুৰী স্মিথে ৰাজহুৱা ভাষণত নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৮৬৬ চনত তেওঁ শুভবাৰ্তাৰ এজন পৰিচাৰক হিচাপে অভিষিক্ত হয়, যাৰ পিছত তেওঁ আটলাণ্টিকৰ পৰা প্ৰশান্ত মহাসাগৰলৈকে বিভিন্ন ৰাজ্যৰ শিবিৰ-সভা আৰু সন্মিলনসমূহত, লগতে তেওঁৰ গৃহ মণ্ডলী বেটল ক্ৰিকত পালকীয় সেৱাত যথেষ্ট পৰিশ্ৰম কৰিছিল। বেটল ক্ৰিক কলেজ খোলাৰ পিছত, তেওঁ সেই শিক্ষানুষ্ঠানৰ বাইবেল বিভাগত কিছু পৰিমাণে অধ্যাপনা কৰিছিল। Review and Heraldৰ স্বাৰ্থত তেওঁ ১৮৯৪ চনত আটলাণ্টিক মহাসাগৰ পাৰ হৈ ইউৰোপৰ বিভিন্ন দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। ছিৰিয়াত থাকোতে তেওঁ জ্বৰত আক্ৰান্ত হৈছিল, যাৰ প্ৰভাৱৰ পৰা তেওঁ কেতিয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য লাভ কৰিব পৰা নাছিল।

GSAM 321পঞ্চাশ বছৰৰ অক্লান্ত পৰিশ্ৰম

GSAM 321.1১৮৫৩ চনৰ পৰা ১৯০৩ চনলৈ, অৰ্থাৎ আধা শতিকা ধৰি, পাদুৰী স্মিথে Advent Review and Sabbath Herald-ৰ সৈতে প্ৰায় নিৰন্তৰ সম্পাদকীয় সম্পৰ্ক ৰাখিছিল; আৰু সেই সময়ছোৱাৰ বেছিভাগ সময়তে তেওঁ কাকতখনৰ সম্পূৰ্ণ সম্পাদকীয় পৰিচালনাৰ দায়িত্বত আছিল। আনকি মৃত্যুৰ দিনা, যেতিয়া পক্ষাঘাত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল, তেওঁ তেতিয়াও ছপা কৰিবলৈ প্ৰস্তুত কৰা সামগ্ৰী লৈ কাৰ্যালয়লৈ গৈ আছিল। তেওঁ এই ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়টোৰ সাহিত্যত কেইবাখনো গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থও অৰিহণা যোগাইছিল। এইবোৰ কামৰ ভিতৰত আছে Thoughts on Daniel and the Revelation, Nature and Destiny of Man, Sanctuary and Twenty-three Hundred Daysৰ এক বিস্তৃত খণ্ড, The Marvel of Nations, Modern Spiritualism। এই গ্ৰন্থসমূহৰ প্ৰথমখন বেছিভাগেই নিশা ন বজাৰ পৰা মাজনিশাৰ ভিতৰত, দিনটোৰ সম্পাদকীয় আৰু কাৰ্যালয়ৰ কাম শেষ হোৱাৰ পিছত লিখা হৈছিল।

GSAM 321পাদুৰী স্মিথৰ মৃত্যু

GSAM 321.2তেওঁৰ জীৱন আছিল এক সাৰ্থক আৰু উপযোগী জীৱন। ৬ মাৰ্চ, ১৯০৩ চনত যীচুত শয়ন কৰি তেওঁ তেওঁৰ কৰ্মৰ পৰা বিশ্ৰাম লৈছে। কিন্তু তেওঁৰ বিষয়ে সঁচাকৈয়ে ক'ব পাৰি, "তেওঁৰ কৰ্মবোৰে তেওঁক অনুসৰণ কৰে," আৰু যদিও তেওঁ মৃত, তথাপিও তেওঁ কথা কৈ থাকে।