অধ্যায় ১৬ — তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা

GSAM 247.1"পাছত আন এজন তৃতীয় স্বৰ্গৰ দূতে, তেওঁলোকৰ পাছে পাছে আহি বৰ মাতেৰে ক’লে, 'কোনোৱে যদি সেই পশু আৰু তাৰ প্ৰতিমূৰ্তিক প্ৰণিপাত কৰে আৰু নিজৰ কপালত বা হাতত ছাব লয়, তেনেহলে ঈশ্বৰৰ কোপৰ পান-পাত্ৰত যি ক্ৰোধৰূপ দ্ৰাক্ষাৰস মিহলি নোহোৱাকৈ যুগুতাই ৰখা হৈছে, তাক তেওঁ পান কৰিব লাগিব৷ যি ব্যক্তিয়ে সেই পান কৰিব, তেওঁ পবিত্ৰ স্বৰ্গৰ পবিত্ৰ দূত সকলৰ সাক্ষাতে আৰু সেই মেৰ-পোৱালিৰ সাক্ষাতে জুই আৰু গন্ধকত যাতনা পাব৷ তেওঁলোকৰ যাতনাৰ ধোৱাঁ চিৰকাল উঠি থাকিব৷ সেই পশু আৰু তাৰ প্ৰতিমূৰ্তিক আৰাধনা কৰা সকলৰ আৰু যি কোনোৱে তাৰ নামৰ ছাব লয়, সেই সকলৰ দিনে-ৰাতিয়ে একো জিৰণি নাই। ইয়াকে পবিত্ৰ লোক সকলৰ দীৰ্ঘসহিষ্ণু ধৈৰ্য বুলি কোৱা হয়, যি সকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুত থকা বিশ্বাস পালন কৰে৷'"¹

GSAM 247বাইবেলৰ আটাইতকৈ গম্ভীৰ সতৰ্কবাণী

GSAM 247.2এইটো বাইবেলৰ আটাইতকৈ গম্ভীৰ সতৰ্কবাণী, আৰু এইটো নিশ্চিত যে আমাৰ পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ কোনো অভিলেখত এই বাৰ্তা অতীতত শুনা গৈছিল বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই। এই শৃংখলাৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় স্বৰ্গদূত বৰ্তমান প্ৰজন্মৰ অন্তৰ্গত বুলি প্ৰমাণিত হোৱাটোৱে এই কথাটো স্পষ্টভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰে যে এই বাৰ্তাটো অতীতৰ যুগৰ নহয়।

GSAM 247.3১৮৪৭ চনত পাদুৰী জে. ভি. হাইমছে কৈছিল:—

GSAM 247.4"চৈধ্য অধ্যায়ত [প্ৰকাশিত বাক্যৰ] সেই শক্তিশালী প্ৰলোভনৰ সময়ত মানৱজাতিৰ বাবে এক সতৰ্কবাণী হিচাপে এতিয়াও হ'বলগীয়া এক আশ্চৰ্যজনক চিঞৰ উপস্থাপন কৰা হৈছে। ৯-১১ পদ। ঈশ্বৰৰ গ্ৰন্থত ইয়াৰ বাহিৰে এনে ভয়ংকৰ ক্ৰোধৰ ঘোষণা পোৱা নাযায়। ইমানেই ভয়ংকৰ সতৰ্কবাণীৰ প্ৰয়োজন হোৱাটোৱে এক শক্তিশালী প্ৰলোভনৰ ইংগিত নিদিয়ে জানো?"²

GSAM 248মন্দিৰ মুকলি—সিন্দুক দৃশ্যমান

GSAM 248.1জে. এন. এণ্ড্ৰিউজে এই বাৰ্তাৰ বিষয়ে কৈছিল, "স্বৰ্গৰ মন্দিৰত আটাইতকৈ পবিত্ৰ স্থানৰ খোলা, যাৰ দ্বাৰা সিন্দুক দেখা যায়, সেয়া সপ্তম স্বৰ্গদূতৰ শিঙাৰ ধ্বনিৰ সময়ত সংঘটিত হোৱা এক ঘটনা। আৰু যেতিয়া আমাৰ মহান মহা-পুৰোহিতৰ সেৱাকাৰ্য ২৩০০ দিনৰ সমাপ্তিত সেই কক্ষলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়, আমি বুজি পাওঁ যে মন্দিৰটোৰ খোলাটো প্ৰথম স্বৰ্গদূতৰ ঘোষণা দ্বাৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সেই সময়ছোৱাৰ সমাপ্তিৰ দ্বাৰা চিহ্নিত হয়। আমাৰ মহা-পুৰোহিতৰ পৰম পবিত্ৰ স্থানত প্ৰৱেশে, ঈশ্বৰৰ বাকচৰ সন্মুখত সেৱা কৰিবলৈ, মণ্ডলীৰ মনোযোগ সেই বাকচৰ ভিতৰত থকা ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাসমূহৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ কৰে। সেই সময়ৰ পৰাই স্বৰ্গীয় পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাসমূহ জিলিকি উঠিছে।

GSAM 248বিশ্ৰামবাৰৰ পৰিৱৰ্তন

GSAM 248.2"এইটো এক অকাট্য সত্য যে, বহু যুগৰ আগতে চতুৰ্থ আজ্ঞাটো প্ৰভুৰ বিশ্ৰামৰ দিনৰ পৰা দেওবৰীয়া পৌত্তলিক উৎসৱলৈ সলনি কৰা হৈছিল। এই পৰিৱৰ্তনটো পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ স্পষ্ট বিৰোধিতাত কৰা হৈছিল, য'ত চৌদিশে সপ্তম দিনটোকহে প্ৰভুৰ একমাত্ৰ সাপ্তাহিক বিশ্ৰামবাৰ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। এইটো সেই মহান পথভ্ৰষ্টকাৰীৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হৈছিল, যাৰ বিষয়ে দানিয়েলে ভাববাণী কৰিছিল যে তেওঁ 'পৰ্ব আৰু বিধান সলনি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব'। এই শক্তিটো মূলতঃ সেই জন্তুটোৰ দৰেই যাক গোটেই জগতৰ দ্বাৰা আৰাধনা কৰিব লাগিছিল। আৰু এইটো এক গভীৰ আগ্ৰহৰ কথা যে এই আজ্ঞাটো, যাক ইমান দিন দমন কৰি ৰখা হৈছিল, এতিয়া ইয়াৰ ন্যায্যতা প্ৰতিষ্ঠা হৈছে, আৰু ঈশ্বৰৰ লোকসকলে ইয়াক আন নটা আজ্ঞাৰ সৈতে পালন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ যে তেওঁ অৱশিষ্টসকলক ড্ৰেগনৰ সৈতে তেওঁলোকৰ চূড়ান্ত সংঘৰ্ষৰ বাবে, আৰু পবিত্ৰ নগৰখনৰ দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি আছে। প্ৰকাশিত বাক্য ১২:১৭; ২২:১৪। ধৰ্মবিৰোধৰ বিশ্ৰামবাৰৰ বিৰুদ্ধে চতুৰ্থ আজ্ঞাৰ প্ৰতিষ্ঠা, আৰু ঈশ্বৰৰ সকলো আজ্ঞাৰ প্ৰচাৰ এই কথাৰ এক উজ্জ্বল সাক্ষ্য যে বৰ্তমান সময়খিনি হৈছে পবিত্ৰজনসকলৰ ধৈৰ্য্যৰ আৰু তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ সতৰ্কবাণীৰ সময়।"³

GSAM 249.1আগৰ অধ্যায়সমূহত এই বাৰ্তাসমূহৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়টোৰ ওপৰত মনোযোগ দিয়া হৈছে, যিবোৰ ১৮৪৪ চনৰ ২২ অক্টোবৰলৈকে মহান দ্বিতীয় আগমনৰ ঘোষণা অনুসৰি পূৰ্ণ হৈছিল। এই অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিতে থকা শাস্ত্ৰাংশটোৰ "তৃতীয় স্বৰ্গৰ দূতে, তেওঁলোকৰ পাছে পাছে আহি," এই কথাখিনিৰ অৰ্থ হ'ল যে তৃতীয় স্বৰ্গদূতে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতক অনুসৰণ কৰিছিল। এই সম্পৰ্কত, তৃতীয় বাৰ্তাৰ উত্থানৰ প্ৰতি মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰাটো সম্ভৱতঃ আগ্ৰহজনক হ'ব।

GSAM 249প্ৰথম এডভেন্টিষ্ট বিশ্ৰামবাৰ-পালনকাৰীসকল

GSAM 249.2১৮৪৪ চনত "মাজনিশাৰ চিঞৰ"-ৰ সময়ত, প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলৰ মনক সপ্তম-দিনৰ বিশ্ৰামবাৰ পালন কৰাৰ দিশে পৰিচালিত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এডভেন্টিষ্টসকলৰ মাজত এই মতবাদটো এইদৰে উদ্ভৱ হৈছিল: সপ্তম-দিনৰ বেপ্টিষ্ট ৰাচেল প্ৰেষ্টনে ৱাশ্বিংটন, এন. এইচ.-লৈ গুচি গৈছিল, য'ত এডভেন্টিষ্টসকলৰ এখন মণ্ডলী আছিল। তেওঁ আবিৰ্ভাৱৰ মতবাদ গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু প্ৰায় চল্লিশজন সদস্যৰে গঠিত সেই মণ্ডলীয়ে তেওঁৰ মিছনাৰী সেৱাৰ জৰিয়তে চতুৰ্থ আজ্ঞাৰ বিশ্ৰামবাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।⁴ ইয়াৰ ফলত সেই বিষয়টোৰ ওপৰত অনুসন্ধানৰ সৃষ্টি হৈছিল। ৫ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৪৪-ৰ Cryত আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ, "বহু লোকৰ মন সপ্তম দিনটো পালন কৰাৰ এক কল্পিত বাধ্যবাধকতাক লৈ গভীৰভাৱে আলোড়িত হৈছে।" এই বক্তব্যটো এটা সম্পাদকীয়ত আছিল, য'ত দেওবাৰ পালনৰ দাবী সাব্যস্ত কৰিবলৈ এক ম্লান প্ৰচেষ্টা কৰা হৈছিল। এই বিষয়টো ১২ ছেপ্টেম্বৰৰ সংখ্যাটোত অব্যাহত ৰখা হৈছিল, য'ত আমি নিম্নলিখিত গুৰুত্বপূৰ্ণ বক্তব্যটো পাওঁ, যিটোৱে বহুজনক গভীৰ আৰু নিবিড় অধ্যয়নৰ বাবে প্ৰেৰিত কৰিছিল:—

GSAM 249সপ্তম দিনেই একমাত্ৰ আইন-নিৰ্ধাৰিত দিন

GSAM 249.3"যোৱা সপ্তাহত আমি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিলোঁ: খ্ৰীষ্টানসকলে আইন অনুসৰি কোনো বিশেষ সময়ক পবিত্ৰ সময় হিচাপে পৃথক কৰি ৰখাৰ প্ৰয়োজন নাই। যদি এই সিদ্ধান্ত ভুল হয়, তেন্তে আমি ভাবোঁ যে সপ্তম দিনটোৱেই একমাত্ৰ দিন যাৰ পালনৰ বাবে কোনো আইন আছে।"

GSAM 250টি. এম. প্ৰেবলৰ ৰচনা

GSAM 250.1টি. এম. প্ৰেবলৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৮৪৫ তাৰিখৰ এখন প্ৰবন্ধৰ দ্বাৰা সমগ্ৰ এডভেন্টিষ্টসকলৰ মনোযোগ বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নটোৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল, যিটো ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৮৪৫ তাৰিখে মেইনৰ প'ৰ্টলেণ্ডৰ Hope of Israelত প্ৰকাশিত হৈছিল। বাইবেলৰ বিশ্ৰামবাৰৰ দাবীসমূহ দেখুওৱাৰ পিছত, আৰু এইটোও দেখুওৱাৰ পিছত যে মহা ধৰ্মবিপৰ্যয়ৰ দ্বাৰা ইয়াক দেওবাৰলৈ সলনি কৰা হৈছিল, তেওঁ মন্তব্য কৰে: "এইদৰে আমি দানিয়েল ৭:২৫ পূৰ্ণ হোৱা দেখিবলৈ পাওঁ, সেই সৰু শিঙে 'পৰ্ব আৰু বিধান' সলনি কৰিছে। সেয়েহে মোৰ মতে, যিসকলে প্ৰথম দিনটো বিশ্ৰামবাৰৰ বাবে পালন কৰে, তেওঁলোক সকলোৱেই পোপৰ দেওবাৰ-পালনকাৰী আৰু ঈশ্বৰৰ বিশ্ৰামবাৰ-ভংগকাৰী।"⁵

GSAM 250বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নৰ ওপৰত জে. বি. কুক

GSAM 250.2ইয়াৰ কিছুদিন পিছতে জে. বি. কুকৰ এটা প্ৰবন্ধ ছপা হৈ ওলাইছিল, য'ত তেওঁ দেখুৱাইছিল যে দেওবাৰক বিশ্ৰামবাৰ হিচাপে পালন কৰাৰ বাবে শাস্ত্ৰীয় কোনো প্ৰমাণ নাই, আৰু তেওঁ এই সংক্ষিপ্ত বাক্যশাৰী ব্যৱহাৰ কৰিছিল: "এইদৰেই সহজতে সেইসকল লোকৰ পালৰ পৰা বতাহ ওলাই যায়, যিসকলে হয়তো অজানিতে পোপৰ বিশ্ৰামবাৰৰ পতাকাৰ তলত যাত্ৰা কৰে।"

GSAM 250.3যদিও এই দুজন ব্যক্তিৰ দ্বাৰা বিশ্ৰামবাৰ পালন চুটি সময়ৰ বাবেহে আছিল, তেওঁলোকে এনে এক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰিছিল যাক সহজে ৰখাব পৰা নাছিল। "পোপৰ দেওবৰীয়া পালনকাৰী," "ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা উলংঘাকাৰী," আৰু "পোপৰ বিশ্ৰামবাৰৰ পতাকাৰ তলত যাত্ৰা কৰা" আদি আকৰ্ষণীয় বাক্যশাৰী সেই শ শ লোকৰ মুখত আছিল যিসকলে এই বিষয়টোৰ সত্য জানিবলৈ আগ্ৰহী আছিল। ফেয়াৰহেভেন, মেছাচুছেটছৰ পাদুৰী জোচেফ বেটছে এইদৰে এই বিষয়টোৰ প্ৰতি মনোযোগ দিছিল, আৰু তেওঁ ১৮৪৫ চনত বিশ্ৰামবাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

GSAM 250জোচেফ বেটছে বিশ্ৰামবাৰ গ্ৰহণ কৰে

GSAM 250.4তেওঁৰ অভিজ্ঞতা এইধৰণৰ আছিল: ৱাশ্বিংটন, এন. এইচ.-ত বিশ্ৰামবাৰ পালন কৰা এটা দলৰ বিষয়ে শুনি তেওঁ সেই মণ্ডলীলৈ গৈ তেওঁলোকে কি কৰিছে সেয়া চাবলৈ সিদ্ধান্ত ল'লে। তেওঁ সেইমতেই তেনে কৰিলে, আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে বিষয়টো অধ্যয়ন কৰাৰ পিছত তেওঁ দেখিলে যে তেওঁলোক শুদ্ধ আছিল, আৰু লগে লগে বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নটোৰ ওপৰত পোৱা এই নতুন পোহৰক গ্ৰহণ কৰিলে। নিউ বেডফ'ৰ্ড, মেছাচুছেটছলৈ উভতি আহি, তেওঁ নিউ বেডফ'ৰ্ড আৰু ফেয়াৰহেভেনৰ মাজৰ দলংখনত এজন বিশিষ্ট ভাইক লগ পালে, যিজনে তেওঁক এইদৰে সম্ভাষণ জনালে, "কেপ্টেইন বেটছ, খবৰ কি?" পাদুৰী বেটছে উত্তৰ দিলে, "খবৰটো হ'ল যে সপ্তম দিন আমাৰ প্ৰভু ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে বিশ্ৰাম-দিন।" "বাৰু," মানুহজনে ক'লে, "মই ঘৰলৈ গৈ মোৰ বাইবেলখন পঢ়িম, আৰু সেই বিষয়ে চাম।" তেওঁ তাকেই কৰিলে, আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত যেতিয়া তেওঁলোকৰ পুনৰ দেখা হ'ল, এই ভাইজনে বিশ্ৰামবাৰৰ সত্য গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাক পালন কৰিছিল।

GSAM 251বিশ্ৰামবাৰৰ ওপৰত প্ৰথম গ্ৰন্থ

GSAM 251.2পাদুৰী বেটছে লগে লগে এই সত্যটো ৰাজ্যৰ পিছত ৰাজ্যলৈ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ সোনকালেই দেখিলে যে বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নৰ ওপৰত এখন কিতাপ, বা আনকি এখন ট্ৰেক্ট থাকিলে তেওঁৰ কামত যথেষ্ট সহায় হ'ব, আৰু ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ মন এই বিষয়টোৰ ওপৰত কিবা এটা লিখি প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰেৰিত হ'ল। কিন্তু টকা অবিহনে সেয়া কেনেকৈ সম্ভৱ হ'ব, সেয়াই আছিল প্ৰশ্ন, কাৰণ তেওঁৰ ওচৰত আছিল মাত্ৰ এটা ইয়ৰ্ক শ্বিলিং (বাৰ আৰু আধা চেণ্ট)। ১৮৫৫ চনত তেওঁ মোক কোৱাৰ দৰেই এই বিষয়টোত তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ বিৱৰণ দিয়াটো পাঠকৰ বাবে আগ্ৰহজনক হ'ব পাৰে।

GSAM 251চাৰি পাউণ্ড আটা

GSAM 251.3তেওঁ কৈছিল যে ঈশ্বৰৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকোঁতে তেওঁ কিতাপখন লিখাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, আৰু ইয়াক প্ৰকাশ কৰাৰ পথ মুকলি হ'ব বুলি নিশ্চিত অনুভৱ কৰিছিল। সেয়েহে তেওঁ নিজৰ কাম আৰম্ভ কৰিবলৈ বাইবেল আৰু কনকৰ্ডেন্স লৈ নিজৰ ডেস্কত বহিল। প্ৰায় এঘণ্টাৰ পিছত, শ্ৰীমতী বেটছ কোঠাটোলৈ সোমাই আহিল আৰু ক'লে, "জোচেফ, বেকিং বনাবলৈ মোৰ ওচৰত যথেষ্ট আটা নাই," আৰু একে সময়তে তেওঁক প্ৰয়োজন হোৱা আন কিছুমান সৰু বস্তুৰ কথাও উল্লেখ কৰিলে। "তোমাক আৰু কিমান আটা লাগিছে?" কেপ্টেইন বেটছে সুধিলে। "প্ৰায় চাৰি পাউণ্ড," তেওঁ উত্তৰ দিলে। "ঠিক আছে," তেওঁ উত্তৰ দিলে। তেওঁৰ যোৱাৰ পিছত, তেওঁ ওচৰৰ এখন দোকানলৈ গৈ চাৰি পাউণ্ড আটা আৰু আন বস্তুবোৰ কিনিলে, সেইবোৰ ঘৰলৈ আনিলে, আৰু পুনৰ নিজৰ লিখা-মেলাৰ টেবুলত বহিল। কিছু সময়ৰ পিছত শ্ৰীমতী বেটছ আহিল আৰু টেবুলত বস্তুবোৰ দেখি চিঞৰি উঠিল, "এই আটা ক'ৰ পৰা আহিল?" "কিয়," কেপ্টেইনে ক'লে, "পৰ্যাপ্ত নহয় নেকি? তুমি কৈছিলা যে তোমাক চাৰি পাউণ্ড লাগিব।" "হয়," তেওঁ ক'লে, "কিন্তু আপুনি এইটো ক'ৰ পৰা পালে?" "মই কিনিছোঁ," তেওঁ ক'লে; "বেকিং সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ তোমাক যিমান লাগিছিল সিমান নহয় নে?" "হয়," শ্ৰীমতী বেটছে কৈ গ'ল, "কিন্তু আপুনি, কেপ্টেইন বেটছ, যিজন মানুহে নিউ বেডফ'ৰ্ডৰ পৰা বিশ্বৰ সকলো ঠাইলৈ জাহাজ চলাইছে, আপুনি নিজে গৈ চাৰি পাউণ্ড আটা কিনিছে?" "হয়, বেকিং সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আপোনাক সেইখিনি পৰিমাণৰ প্ৰয়োজন নাছিলনে?" "হয়," শ্ৰীমতী বেটছে ক'লে, "কিন্তু আপুনি চাৰি পাউণ্ড(!) আটা কিনিছে?"

GSAM 252সত্যৰ বাবে এঘাৰ হাজাৰ ডলাৰ ব্যয়

GSAM 252.1অতি সোনকালেই আন এক পৰীক্ষা হ'ল। যেতিয়া কেপ্টেইন বেটছে সাগৰ ত্যাগ কৰিছিল, তেওঁ এখন জাহাজৰ অংশ ১১,০০০ ডলাৰত বিক্ৰী কৰিছিল, কিন্তু এতিয়া তেওঁ সত্যৰ হকে নিজৰ সকলোখিনি খৰচ কৰি পেলাইছিল। সেইদিনলৈকে শ্ৰীমতী বেটছে তেওঁৰ প্ৰকৃত আৰ্থিক অৱস্থাৰ বিষয়ে নাজানিছিল, কিন্তু তেওঁ অনুভৱ কৰিলে যে এতিয়া তেওঁ তাইক এই বিষয়ে জনাব লাগিব, সেয়েহে তেওঁ শান্তভাৱে ক'লে, "পত্নী, মই সেই বস্তুবোৰৰ বাবে পৃথিৱীত থকা মোৰ শেষৰখিনি টকা খৰচ কৰিলোঁ।" কান্দোনত ভাঙি পৰি শ্ৰীমতী বেটছে সুধিলে, "আমি এতিয়া কি কৰিম?" কেপ্টেইনজন উঠি থিয় হ'ল, আৰু নিজৰ জাহাজ পৰিচালনা কৰা এজন কেপ্টেইনৰ সকলো গাম্ভীৰ্য্যৰে ক'লে, "মই এখন কিতাপ লিখিম; মই ইয়াক প্ৰচাৰ কৰিম, আৰু এই বিশ্ৰামবাৰৰ সত্য জগতৰ আগত বিয়পাই দিম।" "বাৰু," চকুৰ পানীৰে দৃষ্টি অস্পষ্ট হৈ পৰা অৱস্থাত শ্ৰীমতী বেটছে সুধিলে, "আমি এতিয়া কি খাই থাকিম?" "প্ৰভুৱে পথ মুকলি কৰিব," কেপ্টেইন বেটছে হাঁহি মাৰি উত্তৰ দিলে। "হয়," শ্ৰীমতী বেটছে ক'লে, "প্ৰভুৱে পথ মুকলি কৰিব! আপুনি সদায় তাকেই কয়," আৰু কান্দোনত ভাঙি পৰি তেওঁ কোঠাটোৰ পৰা ওলাই গ'ল।

GSAM 252এক অপ্ৰত্যাশিত যোগান

GSAM 252.2কেপ্টেইন বেটছে আধা ঘণ্টা ধৰি কাম কৰি থকাৰ পিছত তেওঁৰ মনলৈ ডাকঘৰলৈ যোৱাৰ কথাটো আহিল, কাৰণ তাত তেওঁলৈ এখন চিঠি আহিছিল। তেওঁ গ'ল, আৰু সঁচাকৈয়ে তাত এখন চিঠি আছিল। সেই দিনবোৰত চিঠিৰ ডাকভাড়া পাঁচ চেণ্ট আছিল আৰু আগতীয়াকৈ পৰিশোধ কৰাটো বৈকল্পিক আছিল। এই চিঠিখনৰ লিখকে কোনো কাৰণত ডাক খৰচ দিবলৈ বিফল হৈছিল। আৰু ইয়াত আকৌ কেপ্টেইন বেটছ লজ্জিত হ'ল, কাৰণ তেওঁৰ ভাল চিনাকি ডাকঘৰৰ মুৰব্বী শ্ৰীযুত ড্ৰুক ক'বলগীয়া হ'ল যে তেওঁ ডাক খৰচ দিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁৰ লগত টকা নাছিল; কিন্তু তেওঁ সুধিলে, "আপুনি মোক দেখুৱাবনে ই ক'ৰ পৰা আহিছে?" "লগত লৈ যাওক," ডাকঘৰৰ মুৰব্বীজনে ক'লে, "আৰু কেতিয়াবা সুবিধা পালে দি দিব।" "নহয়," কেপ্টেইনে ক'লে, "ডাকৰ পইচা নিদিয়ালৈকে মই চিঠিখন কাৰ্যালয়ৰ পৰা উলিয়াই নিদিওঁ।" চিঠিখন হাতত লৈ তেওঁ ক'লে, "মোৰ মতে এই চিঠিখনত টকা আছে," আৰু পোষ্টমাষ্টাৰৰ ফালে ঘূৰি তেওঁ সুধিলে, "অনুগ্ৰহ কৰি আপুনি ইয়াক খুলিবনে? যদি ইয়াত টকা থাকে, আপুনি ডাকৰ পইচা উলিয়াই ল'ব পাৰিব; যদি নাথাকে, মই ইয়াক নপঢ়িম।" ডাকঘৰুৱে তেওঁৰ অনুৰোধ মানি ল'লে, আৰু আচৰিত কথা! তাত দহ ডলাৰৰ এখন নোট আছিল। পঢ়ি তেওঁ গম পালে যে চিঠিখন এনে এজন ব্যক্তিৰ পৰা অহা আছিল, যিজনে কৈছিল যে প্ৰভুৱে তেওঁৰ মনত এই কথা গভীৰভাৱে সোমাই দিছিল যে পাদুৰী বেটছৰ টকাৰ প্ৰয়োজন, সেয়েহে তেওঁ এই টকাখিনি তেওঁলৈ ততাতৈয়াকৈ পঠিয়াইছিল; আৰু সেই খৰখেদাত তেওঁ সম্ভৱতঃ ডাক খৰচ দিবলৈ পাহৰি গৈছিল।

GSAM 253.1ডাক খৰচ পৰিশোধ কৰাৰ পিছত তেওঁ এটা গেলামালৰ দোকানলৈ গৈ ৪ ডলাৰত এক বেৰেল আটা, লগতে আলু, চেনি আৰু অন্যান্য প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী কিনিলে। সেইবোৰ ক'ত ডেলিভাৰী দিব লাগে সেইটো কওঁতে তেওঁ ক'লে, "সম্ভৱতঃ মহিলাগৰাকীয়ে ক'ব যে এইবোৰ তাৰেই নহয়, কিন্তু তেওঁ কি কয় তালৈ কাণ নিদিবা; সামগ্ৰীবোৰ সন্মুখৰ বাৰাণ্ডাত নমাই দিবা।"

GSAM 253.2তাৰ পিছত তেওঁ ছপা কাৰ্যালয়লৈ গৈ প্ৰায় এশ পৃষ্ঠাৰ এখন পুস্তিকাৰ এহেজাৰটা কপি প্ৰকাশ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে, এই চৰ্তত যে যিমান সোনকালে কপি জমা দিয়া হ'ব, ছপা কৰ্মীসকলে সিমান দ্ৰুতগতিত টাইপত ছপা কৰিব আৰু তেওঁলৈ প্ৰুফ পঠাব। তেওঁ ধন পোৱাৰ লগে লগে কামৰ বাবে পইচা দিব লাগিছিল, আৰু বিলসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিশোধ নোহোৱালৈকে কিতাপবোৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা উলিয়াই নিব নোৱাৰিব।

GSAM 253.3কেপ্টেইন বেটছে ভালদৰেই জানিছিল যে তেওঁৰ কোনো পাওনা ধন নাছিল, কিন্তু তেওঁ এই কিতাপখন লিখাটো তেওঁৰ কৰ্তব্য বুলি অনুভৱ কৰিছিল, এই বিশ্বাসত যে প্ৰয়োজনৰ সময়ত প্ৰভুৱে লোকসকলৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰি ধন পঠিয়াবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব। কাগজ-পেন আদি কিনি লোৱাৰ পিছত, যাৰ ফলত ঘৰুৱা সামগ্ৰীবোৰ তেওঁৰ আগত গৈ থাকিবলৈ সময় পোৱা গ'ল, তেওঁ নিজৰ ঘৰলৈ যোৱা ৰাস্তাৰ মূৰটোলৈ গ'ল। বস্তুবোৰ তাত দেখা পাই তেওঁ পিছফালৰ দুৱাৰেৰে ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল আৰু পুনৰ নিজৰ ডেস্কত বহি ল'লে। শ্ৰীমতী বেটছ সোমাই আহি উত্তেজিতভাৱে ক'লে, "জোচেফ, আগফালৰ বাৰাণ্ডাটোলৈ এবাৰ চোৱাচোন! সেই বস্তুবোৰ ক'ৰ পৰা আহিল? এজন ড্ৰেইমেন ইয়ালৈ আহি এইবোৰ নমাই দিব খুজিছিল। মই তেওঁক কৈছিলোঁ যে এইবোৰ ইয়াত নহয়, কিন্তু তেওঁ নমাই দিবই খুজিছিল।" "বাৰু," কেপ্টেইন বেটছে ক'লে, "মোৰ মতে এইবোৰ ঠিকেই আহিছে।" "কিন্তু," শ্ৰীমতী বেটছে ক'লে, "এইবোৰ ক'ৰ পৰা আহিল?" "বাৰু," কেপ্টেইনজনে ক'লে, "প্ৰভুৱে পঠিয়াইছে।" "হয়," শ্ৰীমতী বেটছে ক'লে, "প্ৰভুৱেহে পঠাইছে; আপুনি সদায় তাকেই কয়।" তাৰ পিছত তেওঁ পত্নীক চিঠিখন দি ক'লে, "এইখন পঢ়া, তেতিয়া তুমি জানিবা এইবোৰ ক'ৰ পৰা আহিছে।" তেওঁ চিঠিখন পঢ়িলে, আৰু আকৌ এবাৰ কান্দিবলৈ গ'ল, কিন্তু এইবাৰৰ কান্দোনটো প্ৰথমবাৰৰ দৰে নাছিল; আৰু উভতি আহি তেওঁ নিজৰ অবিশ্বাসৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰত বিনম্ৰভাৱে ক্ষমা খুজিলে।

GSAM 254গ্ৰন্থখনৰ বাবে ধন আহিছে

GSAM 254.1লিখা-মেলা আৰু ছপা কাম আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে, কেপ্টেইন বেটছে ডাকযোগে আৰু অন্য উপায়েৰে মাজে মাজে টকা পাইছিল, কেতিয়াবা এনে লোকৰ পৰাও যাক তেওঁ কেতিয়াও লগ পোৱা নাছিল। তেওঁ টকা পোৱাৰ লগে লগে সেয়া ছপাকাৰসকলক দি দিছিল, আৰু কিতাপৰ হিচাপত জমা কৰিছিল। অৱশেষত সেইদিনটো আহিল যেতিয়া সকলো কিতাপ ছপা হৈ ওলাল, আৰু ভাতৃ বেটছৰ অপ্ৰত্যাশিত উৎসৰ পৰা হিচাপৰ বাকীখিনি পৰিশোধ কৰা হ'ল; এইদৰে কিতাপবোৰৰ প্ৰচলনত এদিনৰ বাবেও পলম নহ'ল।

GSAM 254শেষ বিল পৰিশোধ

GSAM 254.2মিচিগানৰ মেম্ফিছৰ এইচ. এছ. গাৰ্নিয়ে মোক ১৮৮৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত কৈছিল যে, ঠিক সেইদিনা ৰাতিপুৱা যেতিয়া পাদুৰী বেটছৰ কিতাপখন সম্পূৰ্ণ হৈছিল, তেওঁ তামাদি হোৱা এখন ঋণপত্ৰৰ বাবদ এজন মানুহৰ পৰা ১০০ ডলাৰ পাইছিল, যিজনে ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁ কেতিয়াও ধন পৰিশোধ নকৰে। এই ধন লাভ কৰাৰ পিছত, তেওঁ পাদুৰী বেটছৰ বিশ্ৰামবাৰ ট্ৰেক্টৰ অন্তিম বিল পৰিশোধ কৰাৰ বাবে ইয়াৰ এটা অংশ খৰচ কৰি আনন্দ অনুভৱ কৰিছিল। "কিন্তু," শ্ৰীযুত গাৰ্নিয়ে কৈছিল, "ভাতৃ বেটছে তেওঁৰ মৃত্যুৰ দিনলৈকে গ্ৰন্থখনৰ বিলৰ বাকীখিনি কোনে পৰিশোধ কৰিছিল সেয়া জনা নাছিল।" বিশ্ৰামবাৰৰ সত্য প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত পাদুৰী বেটছৰ এই অভিজ্ঞতাই যেন আমাৰ লোকসকলক বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নটোৰ ওপৰত সত্য প্ৰকাশৰ একেবাৰে আৰম্ভণিৰ পৰাই কৈছিল, "এই কামৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যাওক, আৰু আপোনালোক আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে ঈশ্বৰৰ ব্যৱস্থাপনাই পথ মুকলি কৰিব বুলি আশা কৰক।"

GSAM 255পাদুৰী বেটছৰ দৰ্শনসমূহৰ প্ৰতি সন্দেহবাদ

GSAM 255.1Life Sketchesৰ পৰা সংক্ষিপ্ত কৰা নিম্নলিখিত বিবৃতিটোৱে দেখুৱাব যে কেনেকৈ ভাববাণীৰ দান আৰু বিশ্ৰামবাৰৰ সংস্কাৰ একত্ৰিত হৈছিল:—

GSAM 255.2১৮৪৬ চনত নিউ বেডফ'ৰ্ড, মেছাচুছেটছত থকাৰ সময়ত মিছ হাৰমনে পাদুৰী জোচেফ বেটছৰ সৈতে চিনাকি হৈছিল। তেওঁ আগতেই আগমনৰ বিশ্বাস গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু এই কাৰ্যত এজন সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল। তেওঁ এজন প্ৰকৃত খ্ৰীষ্টান ভদ্ৰলোক, নম্ৰ আৰু দয়ালু আছিল। তেওঁ মিছ হাৰমনক নিজৰ সন্তানৰ দৰেই মৰমেৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁক প্ৰথমবাৰ কথা কোৱা শুনি তেওঁ গভীৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল, আৰু তেওঁ থামি যোৱাৰ পিছত উঠি কৈছিল, "মই এজন সন্দেহী থমাছ। মই দৰ্শনত বিশ্বাস নকৰোঁ। কিন্তু যদি মই বিশ্বাস কৰিব পাৰোঁ যে ভনীজনীয়ে আজি ৰাতি বৰ্ণনা কৰা সাক্ষ্যটো সঁচাকৈয়ে আমাৰ বাবে ঈশ্বৰৰ মাত, তেন্তে মই জীয়াই থকা আটাইতকৈ সুখী মানুহজন হ'ম। মোৰ হৃদয় গভীৰভাৱে স্পৰ্শিত হৈছে। মই বিশ্বাস কৰোঁ বক্তাজনে আন্তৰিকভাৱে কথা কৈছে, কিন্তু তেওঁ যে আমাক বৰ্ণনা কৰা সেই আশ্চৰ্যজনক বস্তুবোৰ দেখুৱা হৈছিল, সেই বিষয়ে মই ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰোঁ।"

GSAM 255মিছ হাৰমনে বিশ্ৰামবাৰ গ্ৰহণ কৰে

GSAM 255.3পাদুৰী বেটছে বিশ্ৰামবাৰ পালন কৰিছিল, আৰু ইয়াৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত জোৰ দিছিল। মিছ হাৰমনে সেই সময়ত ইয়াৰ গুৰুত্ব অনুভৱ কৰা নাছিল, আৰু ভাবিছিল যে পাদুৰী বেটছে আন নটা আদেশতকৈ চতুৰ্থ আদেশৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়াত ভুল কৰিছিল। কিন্তু প্ৰভুৱে তেওঁক স্বৰ্গীয় পবিত্ৰ স্থানৰ এক দৃশ্য দেখুৱাইছিল। স্বৰ্গত থকা ঈশ্বৰৰ মন্দিৰৰ দুৱাৰ মুকলি কৰা হ’ল, আৰু তেওঁক দয়া-আসনৰ দ্বাৰা আবৃত ঈশ্বৰৰ নিয়মৰ বাকচটো দেখুওৱা হৈছিল। দুটা স্বৰ্গদূত, বাকচটোৰ দুয়োটা মূৰত থিয় হৈ আছিল, তেওঁলোকে দয়া-আসনৰ ওপৰত নিজৰ পাখি মেলি ৰাখিছিল আৰু তেওঁলোকৰ মুখবোৰ ইয়াৰ ফালে ঘূৰাই আছিল। তেওঁৰ লগত থকা স্বৰ্গদূতজনে তেওঁক জনালে যে, এই দৃশ্যটোৱে স্বৰ্গীয় সকলো বাহিনীয়ে ঈশ্বৰৰ আঙুলিৰে লিখা ঈশ্বৰৰ বিধানৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধা আৰু ভয়েৰে চাই থকাৰ প্ৰতীক। যীচুৱে বাকচটোৰ ঢাকনিখন তুলিলে, আৰু তেওঁ দেখিলে সেই শিলৰ ফলকবোৰ য'ত দহ আজ্ঞা লিখা আছিল। দহটা আজ্ঞাৰ একেবাৰে মাজত চতুৰ্থ আজ্ঞাটো দেখি তেওঁ আচৰিত হ'ল, যাক এটা কোমল পোহৰৰ আভাৰে আৱৰি ৰখা আছিল। স্বৰ্গদূতজনে ক'লে, "এইটোৱেই দহটা আজ্ঞাৰ মাজত একমাত্ৰ আজ্ঞা যিয়ে সেই জীৱন্ত ঈশ্বৰক সংজ্ঞায়িত কৰে যিজনে স্বৰ্গ, পৃথিৱী আৰু তাত থকা সকলো বস্তু সৃষ্টি কৰিছে। যেতিয়া পৃথিৱীৰ ভেটি স্থাপন কৰা হৈছিল, তেতিয়াই বিশ্ৰামবাৰৰ ভেটিও স্থাপন কৰা হৈছিল।" তেওঁক দেখুওৱা হ'ল যে যদি প্ৰকৃত বিশ্ৰামবাৰ পালন কৰা হ'লহেঁতেন, তেন্তে কেতিয়াও কোনো অবিশ্বাসী বা নাস্তিক নহ'লহেঁতেন। বিশ্ৰামবাৰৰ পালন-পৰম্পৰাই পৃথিৱীক মূৰ্তিপূজাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলেহেঁতেন।

GSAM 256.1চতুৰ্থ আজ্ঞা পদদলিত হৈছে, সেয়েহে আমাক আইনৰ এই ভংগন মেৰামতি কৰিবলৈ আৰু অত্যাচাৰিত বিশ্ৰামবাৰৰ বাবে আবেদন কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছে। পাপৰ মানুহজন, যিজনে নিজকে ঈশ্বৰতকৈও ওপৰত স্থান দিছিল, আৰু সময় আৰু বিধান সলনি কৰিবলৈ ভাবিছিল, তেওঁ বিশ্ৰামবাৰক সপ্তাহৰ সপ্তম দিনৰ পৰা প্ৰথম দিনলৈ সলনি কৰিছিল। এনে কৰাৰ দ্বাৰা তেওঁ ঈশ্বৰৰ আইন ভংগ কৰিছিল।

GSAM 256.2ঈশ্বৰৰ মহা দিৱসৰ ঠিক পূৰ্বে, এন্টি-ক্ৰাইষ্টে ভংগ কৰা ঈশ্বৰৰ বিধানৰ প্ৰতি আনুগত্য পুনৰ স্থাপন কৰিবলৈ মানুহক সতৰ্ক কৰিবলৈ এক বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰা হয়। শিক্ষা আৰু আদৰ্শৰ দ্বাৰা আইন উলংঘনৰ প্ৰতি মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিব লাগিব। তেওঁক এইটোও দেখুওৱা হৈছিল যে প্ৰকাশিত বাক্য ১৪-ৰ তৃতীয় স্বৰ্গদূতজনে, যিজনে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুত থকা বিশ্বাসৰ ঘোষণা কৰে, তেওঁ এই বাৰ্তা গ্ৰহণ কৰা লোকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, আৰু তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু তেওঁৰ বিধানক চকুৰ মণিৰ দৰে ৰক্ষা কৰিবলৈ জগতক সতৰ্কবাণী শুনায়, আৰু এই সতৰ্কবাণীৰ সঁহাৰি হিচাপে বহুতে প্ৰভুৰ বিশ্ৰামবাৰ গ্ৰহণ কৰিব।⁶

GSAM 256.3মিছ হাৰমন আৰু পাদুৰী বেটছৰ এই অভিজ্ঞতাটো প্ৰভুৰ কাৰ্য কৰাৰ পদ্ধতিৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ আছিল। পাদুৰী বেটছে মিছ হাৰমন আৰু পাদুৰী হোৱাইট উভয়ৰে মনোযোগ বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ কৰিছিল, যিজনে তেওঁলোকক শাস্ত্ৰৰ পৰা ঈশ্বৰৰ অপৰিৱৰ্তনীয় আইনৰ দাবীসমূহ উপস্থাপন কৰিছিল। যদিও মিছ হাৰমন প্ৰায় ওঠৰ মাহ ধৰি প্ৰভুৰ পৰা বিশেষ প্ৰকাশৰ দ্বাৰা আশীৰ্ব্বাদপুষ্ট হৈছিল, এই বিষয়ত তেওঁক আগতে একো দেখুওৱা হোৱা নাছিল। এতিয়া ভাববাণীৰ দানৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক পোহৰ দিবলৈ প্ৰভুৰ সময় আহিছিল, কিয়নো বিশ্বাসীসকলক তেওঁৰ বিধান পালন কৰিবলৈ গঢ়ি তোলা হৈছিল, আৰু এইদৰে, তেওঁৰ নিজৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ দ্বাৰা, তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা, "ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচু খ্ৰীষ্টৰ সাক্ষ্য", একত্ৰিত কৰা হৈছিল।

GSAM 257তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ আৰম্ভণি

GSAM 257.1সেই সময়ৰ পৰা তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা, আন দুটাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ, প্ৰচাৰিত হ'বলৈ ধৰিলে। ঈশ্বৰৰ আৰ্ক আৰু পবিত্ৰ স্থানৰ সন্দৰ্ভত বিকশিত হৈ অহা পোহৰৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ বিশ্ৰামবাৰৰ সত্যই পূৰ্বতে দেখুওৱা কথাখিনি নিশ্চিত কৰিলে,—যে অতীতৰ আগমন আন্দোলনটো শুদ্ধ আছিল, আৰু প্ৰভুৰ ক্ৰম অনুসৰি আছিল। তেওঁলোকে এতিয়া "ঈশ্বৰৰ নগৰলৈ যোৱা পথত উঠাৰ তিনিটা খোজ"ৰ অৰ্থ আগতকৈ অধিক ভালদৰে বুজিব পাৰিছিল।

GSAM 257পাদুৰী বেটছে দৰ্শনসমূহক ঈশ্বৰৰ পৰা অহা বুলি গ্ৰহণ কৰে

GSAM 257.2১৮৪৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত মেইনৰ টপশামত এখন সন্মিলন অনুষ্ঠিত হৈছিল, য'ত পাদুৰী বেটছ উপস্থিত আছিল। সেই সভাত শ্ৰীমতী হোৱাইটে (মিছ হাৰমনৰ পাদুৰী জেমছ হোৱাইটৰ সৈতে বিবাহৰ কথা আগতেই উল্লেখ কৰা হৈছে) এটা দৰ্শন লাভ কৰিছিল, যিটোৱে পাদুৰী বেটছক দৰ্শনসমূহৰ ঐশ্বৰিক উৎপত্তি সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণৰূপে সন্তুষ্ট কৰাৰ কাৰণ হৈছিল। তেওঁ আছিল এজন ব্যক্তি যি পঞ্চাশ বছৰ সাগৰীয় জীৱন কটাইছিল, কেবিন-বয়ৰ পৰা জাহাজৰ অধিনায়ক আৰু মালিকলৈকে সকলো পদতে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ বিষয়ে তেওঁৰ জ্ঞান ইমানেই গভীৰ আছিল যে, তেওঁ মোক কোৱা মতে, তেওঁ আকাশীয় গ্ৰহ-তৰাবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰি সাগৰত তেওঁৰ অৱস্থান অক্ষাংশ আৰু দ্ৰাঘিমাংশৰ হিচাপত প্ৰায় সঠিকভাৱে ক'ব পাৰিছিল। এনে এজন ব্যক্তি স্বাভাৱিকতে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ আগ্ৰহী হ'ব।

GSAM 257.3তেওঁৰ সৈতে হোৱা কথাবাৰ্তাত তেওঁ মোক কৈছিল যে কেনেকৈ তেওঁ সেই দৰ্শনবোৰৰ ঐশ্বৰিক উৎপত্তিৰ বিষয়ে নিশ্চিত হৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে এদিন তেওঁ শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ সৈতে তৰাবোৰৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ সোনকালেই গম পালে যে তেওঁ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ বিষয়ে একো নাজানে; বৰঞ্চ, তেওঁ কোৱাৰ দৰে, তেওঁ সেই বিষয়ত লিখা কোনো কিতাপ কেতিয়াবা চাইছিল নে নাই সেয়াও তেওঁৰ মনত নাছিল। সেই বিষয়ত কথা পাতিবলৈ তেওঁৰ কোনো আগ্ৰহ নাছিল, আৰু তেওঁ নতুন পৃথিৱীৰ বিষয়ে আৰু সেই সম্পৰ্কে তেওঁক দৰ্শনত কি দেখুওৱা হৈছিল সেই বিষয়ে কথা পাতি আলোচনাৰ গতি সলনি কৰিলে।

GSAM 258"স্বৰ্গৰ দুৱাৰ মুকলি"

GSAM 258.1পূৰ্বৰ বছৰ, ১৮৪৫ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত, Illustrated London News-ত লৰ্ড ৰছে তেওঁৰ বিশাল দূৰবীণৰ জৰিয়তে কৰা আশ্চৰ্যজনক আৱিষ্কাৰসমূহৰ বিষয়ে, বিশেষকৈ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলে "আকাশৰ ফাঁক" বুলি কোৱা দৃশ্যটোৰ বিষয়ে, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলৰ বাবে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য প্ৰকাশ কৰিছিল। এদিন সন্ধিয়া, ওপৰত উল্লেখ কৰা সন্মিলনখনত, শ্ৰীযুত কাৰ্টিছৰ ঘৰত আৰু এই প্ৰকাশসমূহৰ বিষয়ে তেতিয়াও অনিশ্চিত হৈ থকা পাদুৰী বেটছৰ উপস্থিতিত, শ্ৰীমতী হোৱাইটে, এক দৰ্শনত থাকোঁতে, তৰাবোৰৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, কোনোবা এটা গ্ৰহৰ পৃষ্ঠত দেখা পোৱা গুলপীয়া আভাৰ পটিসমূহৰ এক উজ্জ্বল বৰ্ণনা দি, আৰু ক'লে, "মই চাৰিটা চন্দ্ৰ দেখিছোঁ।" "অহ," পাদুৰী বেটছে ক'লে, "তাই বৃহস্পতি গ্ৰহ চাইছে!" তাৰ পিছত মহাকাশৰ মাজেৰে ভ্ৰমণ কৰাৰ দৰে অংগী-ভংগী কৰি, তেওঁ বেল্ট আৰু ৰিংবোৰৰ সদা-পৰিৱৰ্তনশীল সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, আৰু ক'লে, "মই সাতটা চন্দ্ৰ দেখিছোঁ।"⁷ পাদুৰী বেটছে চিঞৰি উঠিল, "তাই শনি গ্ৰহৰ বৰ্ণনা দিছে।" ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক'লে, "মই ছটা চন্দ্ৰ দেখিছোঁ," আৰু লগে লগে মহিমাৰে ভৰা "মুক্ত স্বৰ্গ"ৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যাক তেওঁ এক অধিক আলোকিত অঞ্চলৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ বুলি ক'লে। পাদুৰী বেটছে কৈছিল যে তেওঁৰ বৰ্ণনাটোৱে তেওঁ পঢ়া যিকোনো লেখকৰ মুক্ত স্বৰ্গৰ বৰ্ণনাক বহু দূৰ অতিক্ৰম কৰিছিল।

GSAM 258.2তেওঁ কথা কৈ থাকোঁতে আৰু দৰ্শনত থাকোঁতেই, তেওঁ থিয় হৈ চিঞৰি উঠিল, "হায়, জন লৰ্ড ৰছ যদি আজি ৰাতি ইয়াত থাকিলহেঁতেন!" পাদুৰী হোৱাইটে সুধিলে, "জন লৰ্ড ৰছ কোন?" "অ'," পাদুৰী বেটছে ক'লে, "তেওঁ এজন মহান ইংৰাজ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী। মই আশা কৰোঁ তেওঁ ইয়াত থাকিলহেঁতেন, সেই মহিলাগৰাকীক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ বিষয়ে কথা কোৱা শুনিবলৈ, আৰু 'স্বৰ্গৰ খোলা'ৰ সেই বৰ্ণনাটো শুনিবলৈ। এই বিষয়ত মই পঢ়া যিকোনো কথাতকৈ এইটো আগবঢ়া।" সেইদিনা সন্ধিয়াৰ পৰাই পাদুৰী বেটছ সম্পূৰ্ণৰূপে সন্তুষ্ট হ'ল যে শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ দৰ্শনবোৰ তেওঁৰ জ্ঞান আৰু নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰত আছিল। এইটোৱে আৰু দিয়া তিৰস্কাৰ আৰু নিৰ্দেশনাৰ চৰিত্ৰই তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিছিল যে সেইবোৰ ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছিল।

GSAM 259.1শ্ৰীমতী হোৱাইটে সেই দৰ্শনত বৰ্ণনা কৰা এই মহাজাগতিক পৰিঘটনাটো জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ লেখকসকলে খুব কমেইহে উল্লেখ কৰা এক বিষয়। ইয়াৰ প্ৰথম আৱিষ্কাৰক হুইগেনছে ইয়াৰ বৰ্ণনা এইদৰে দিছে:—

GSAM 259অৰিয়নৰ তৰোৱালত এক মহিমামণ্ডিত পোহৰ

GSAM 259.2"জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলে অৰিয়নৰ তৰোৱালত তিনিটা তৰা ওচৰা-উচৰিকৈ থকা বুলি নিৰ্ণয় কৰে; যেতিয়া মই ১৬৫৬ চনত টেলিস্কোপেৰে মাজৰটো চাইছিলোঁ, সেইটোৰ ঠাইত বাৰটা আন তৰা দেখা গৈছিল; এইবোৰৰ মাজত, তিনিটাই প্ৰায় ইটোৱে সিটোক স্পৰ্শ কৰিছিল, আৰু ইয়াৰ উপৰিও চাৰিটা তৰা আৰু দেখা গৈছিল, যিবোৰ ডাৱৰৰ মাজেৰে জিলিকি থকাৰ দৰে দেখা গৈছিল, এনেকুৱা যেন সেইবোৰৰ চাৰিওফালৰ ঠাইখিনি বাকী আকাশখনতকৈ বহু বেছি উজ্জ্বল আছিল, যিখন ধুনীয়া বতৰৰ বাবে সম্পূৰ্ণকৈ ক'লা দেখা গৈছিল আৰু এনে লাগিছিল যেন এখন পৰ্দাৰ ফাঁকৰ মাজেৰে দেখা গৈছিল, যাৰ মাজেৰে কোনোবাই এখন অধিক আলোকিত অঞ্চলৰ মুক্ত দৃশ্য লাভ কৰিব পাৰিছিল।"

GSAM 259.3আকাশৰ এই ফাটটোৰ বিষয়ে উইলিয়াম হাৰ্শ্বেলে কৈছে:—

GSAM 259.4"যদি এই দূৰত্বত ইয়াৰ ব্যাসৰ দ্বাৰা ১০° কোণ উৎপন্ন হয়, যিটো প্ৰায় হয়, তেন্তে ইয়াৰ আকাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে অকল্পনীয় হ'ব লাগিব। গণনা কৰা হৈছে যে ই সূৰ্যৰ আকাৰতকৈ দুই ট্ৰিলিয়ন গুণ ডাঙৰ হ'ব লাগিব।"

GSAM 259সূৰ্যতকৈ উজ্জ্বল

GSAM 259.5দাৰ্শনিক থমাছ ডিকে এই উজ্জ্বল নীহাৰিকাৰ বিষয়ে এনেদৰে কৈছে:—

GSAM 259.6"যদি আমি ইয়াৰ পৰা আমাৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ তৰাটোৰ দূৰত্বৰ আধা দূৰত্বত থাকিলোহেঁতেন, যিটো দূৰত্ব যথেষ্ট বেছি, তেন্তে সেই বিন্দুৰ পৰা ই সূৰ্যৰ পোহৰৰ প্ৰায় সমান উজ্জ্বলতা প্ৰকাশ কৰিলহেঁতেন; আৰু তাতকৈও ওচৰত থকা জীৱৰ বাবে ই আকাশৰ এক বৃহৎ অংশ পূৰণ কৰিলহেঁতেন, আৰু অবৰ্ণনীয় মহিমাত প্ৰকাশিত হ'লহেঁতেন। কিন্তু এনে এক বস্তুৰ চূড়ান্ত উদ্দেশ্য, ইয়াৰ সকলো দিশ আৰু সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত, হয়তো এক অন্তহীন অস্তিত্বৰ ভৱিষ্যত যুগবোৰতহে বিকশিত হ'ব; আৰু সৃষ্টিৰ দূৰৱৰ্তী স্থানত থকা আন বহুতো বস্তুৰ দৰেই, ই মানুহৰ মনত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মনোমোহা আৰু ৰহস্যময় দৃশ্যবোৰক আৰু অলপ অধিক প্ৰকাশিত হোৱা দেখাৰ এক তীব্ৰ আকাংক্ষা জগাই তোলে।"⁸

GSAM 260.1এই বিষয়ত এটা প্ৰবন্ধৰ সামৰণি মাৰি পাদুৰী বেটছে কৈছিল:—

GSAM 260.2"এইদৰে আমি আগবঢ়োৱা সকলো সাক্ষ্য-প্ৰমাণৰ পৰা দেখিবলৈ পাওঁ (আৰু প্ৰয়োজন হ'লে আমি আৰু বহুতো দিব পাৰোঁ) যে, এয়া নভোমণ্ডলৰ এক অতি আশ্চৰ্যজনক আৰু অব্যাখ্যাত পৰিঘটনা; আকাশৰ এনে এক ফাট যাৰ পৰিধি এঘাৰ বিলিয়ন তিনিশ চৈধ্য [১১,০০০,০০০,৩১৪] মাইলতকৈও অধিক। বিখ্যাত হুইগেনছে কৈছে, 'মই বাকী স্থিৰ তৰাবোৰৰ মাজত এনেকুৱা একো দেখা নাই—আন এক অধিক আলোকিত অঞ্চললৈ এক মুক্ত দৃশ্য।'"

GSAM 260গ্ৰহৰ দৰ্শনৰ ওপৰত আন এক সাক্ষ্য

GSAM 260.3আকৌ আমি শ্ৰীমতী ট্ৰুছডেইলৰ কথা উদ্ধৃত কৰিছোঁ, যি উল্লেখিত দৰ্শন দিয়াৰ সময়ত উপস্থিত আছিল। তেওঁ কয়:—

GSAM 260.4"ভগ্নী হোৱাইটৰ স্বাস্থ্য অতি দুৰ্বল আছিল, আৰু তেওঁৰ হৈ প্ৰাৰ্থনা চলি থকাৰ সময়তে ঈশ্বৰৰ আত্মা আমাৰ ওপৰত অৱতৰণ কৰিছিল। আমি সোনকালেই লক্ষ্য কৰিলোঁ যে তেওঁ পৃথিৱীৰ বস্তুবোৰৰ প্ৰতি অচেতন হৈ পৰিছিল। গ্ৰহজগতৰ এইটোৱেই আছিল তেওঁৰ প্ৰথম দৃশ্য। বৃহস্পতি গ্ৰহৰ চন্দ্ৰবোৰৰ সংখ্যা ডাঙৰকৈ কোৱাৰ পিছত, আৰু তাৰ কিছু সময় পিছত শনিৰ চন্দ্ৰবোৰৰ সংখ্যা কোৱাৰ পিছত, তেওঁ শনিৰ আঙঠিৰ এক সুন্দৰ বৰ্ণনা দিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ কৈছিল, 'ইয়াৰ বাসিন্দাসকল ওখ, গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ লোক, যিসকল পৃথিৱীৰ বাসিন্দাতকৈ সম্পূৰ্ণ পৃথক। ইয়াত পাপ কেতিয়াও প্ৰৱেশ কৰা নাই।' ভাতৃ বেটছৰ হাঁহি ভৰা মুখখন দেখি স্পষ্ট হৈ পৰিছিল যে তেওঁৰ দৰ্শনৰ উৎস সম্পৰ্কে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সন্দেহবোৰ দ্ৰুতগতিত আঁতৰি গৈছিল। আমি সকলোৱে জানিছিলোঁ যে কেপ্টেইন বেটছ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ এজন ডাঙৰ অনুৰাগী আছিল, কাৰণ তেওঁ প্ৰায়ে আমাৰ শিক্ষাৰ বাবে বহুতো মহাজাগতিক বস্তুৰ অৱস্থান নিৰ্ণয় কৰি দেখুৱাইছিল। যেতিয়া দৰ্শনৰ পিছত ভগ্নী হোৱাইটে তেওঁৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ক'লে যে তেওঁ এই দিশত কেতিয়াও অধ্যয়ন কৰা নাই বা অন্য কোনো ধৰণে জ্ঞান লাভ কৰা নাই, তেওঁ আনন্দ আৰু সুখত পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল। তেওঁ ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা কৰিছিল, আৰু এই বুলি নিজৰ বিশ্বাস প্ৰকাশ কৰিছিল যে গ্ৰহসমূহৰ বিষয়ে এই দৰ্শনটো দিয়া হৈছিল যাতে তেওঁ পুনৰ কেতিয়াও সন্দেহ নকৰে।"⁹

GSAM 261এটা দুষ্ট ঘোঁৰা হঠাৎ শান্ত হোৱা

GSAM 261.1টপশামৰ এই সভাৰ কিছুদিন পিছতে, দৰ্শনসমূহৰ সৈতে জড়িত আন এক উল্লেখযোগ্য ঘটনা ঘটিছিল, যিটো মই পাদুৰী বেটছে কোৱাৰ দৰে বৰ্ণনা কৰিম:—

GSAM 261.2পাদুৰী হোৱাইটৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে আছিল এটা আংশিকভাৱে প্ৰশিক্ষিত ঘোঁৰাৰ পোৱালি আৰু দুখন আসন থকা এখন বজাৰৰ গাড়ী, যিখন ডেশ্ব-ব'ৰ্ড অবিহনে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, কিন্তু গাড়ীখনৰ সন্মুখৰ দিশত পথালিকৈ এটা পাদানি আৰু গাড়ীৰ শ্বাফ্টৰ পৰা এটা লোৰ পাদানি আছিল। ঘোঁৰাৰ পোৱালিটো চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত অত্যন্ত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰাটো প্ৰয়োজনীয় আছিল, কাৰণ যদি লাগাম বা আন যিকোনো বস্তুৱে তাৰ কাষত স্পৰ্শ কৰিলে সি লগে লগে প্ৰচণ্ড গোৰ মাৰিছিল, আৰু তাক দৌৰাৰ পৰা বাধা দিবলৈ এডাল টান লাগামেৰে নিৰন্তৰ ধৰি ৰাখিব লগা হৈছিল। এই পোৱালিটো সেই ব্যক্তিজনৰেই আছিল যাৰ ঠাইলৈ তেওঁলোকে যাব বিচাৰিছিল, আৰু যিহেতু পাদুৰী হোৱাইটে অপ্ৰশিক্ষিত পোৱালি ঘোঁৰা চম্ভালিবলৈ অভ্যস্ত আছিল, তেওঁ ভাবিছিল যে এইটোৰ সৈতে তেওঁৰ কোনো গুৰুতৰ সমস্যা নহ'ব। কিন্তু যদি তেওঁলোকে জানিলেহেঁতেন যে ইয়াৰ উন্মাদনাৰ সময়ত ই আগতে দুজন মানুহক হত্যা কৰিছিল, এজনক ৰাস্তাৰ কাষৰ শিলত চেপি মাৰিছিল, তেন্তে তেওঁ হয়তো ইমান আত্মবিশ্বাসী নহ'লহেঁতেন।

GSAM 261.3এইবাৰ গাড়ীখনত চাৰিজন লোক আছিল, সন্মুখৰ আসনত পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী, আৰু পিছৰ আসনত পাদুৰী বেটছ আৰু ইজৰাইল ডেমন। যেতিয়া পাদুৰী হোৱাইটে ঘোঁৰাটোক নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিবলৈ তেওঁৰ সৰ্বোচ্চ যত্ন দি আছিল, তেতিয়া শ্ৰীমতী হোৱাইটে সত্যৰ বিষয়ে কথা পাতি আছিল, তেনেতে ঈশ্বৰৰ শক্তি সেই দলটোৰ ওপৰত নামি আহিল, আৰু তেওঁ গাড়ীখনত বহি থকা অৱস্থাতে দৰ্শনত মগ্ন হ'ল। যেতিয়া তেওঁ দৰ্শনত গৈ "মহিমা!" বুলি চিঞৰিছিল, ঠিক সেই মুহূৰ্ততে পোৱালি ঘোঁৰাটো হঠাতে সম্পূৰ্ণৰূপে স্থিৰ হৈ গ'ল, আৰু মূৰটো নমাই দিলে। সেই মুহূৰ্ততে শ্ৰীমতী হোৱাইটে সেই অৱস্থাতে থিয় হ'ল, আৰু চকু ওপৰলৈ কৰি, গাড়ীখনৰ সন্মুখৰ ফালেৰে খোজ দি গাড়ীৰ ডালৰ ওপৰত নামিল, আৰু তেওঁৰ হাত দুখন পোৱালি ঘোঁৰাটোৰ পাছৰ অংশত ৰাখিলে। পাদুৰী বেটছে পাদুৰী হোৱাইটক চিঞৰি ক'লে, "ঘোঁৰাৰ পোৱালিটোৱে মহিলাগৰাকীক লাথি মাৰি মাৰি পেলাব।" পাদুৰী হোৱাইটে উত্তৰ দিলে, "এতিয়া ঘোঁৰাৰ পোৱালিটো প্ৰভুৰ অধীনত আছে; মই হস্তক্ষেপ কৰিব নিবিচাৰোঁ।" ঘোঁৰা পোৱালিটো এটা বুঢ়া ঘোঁৰাৰ দৰে শান্ত হৈ ৰ'ল। ৰাস্তাৰ কাষত পাৰটো প্ৰায় ছয় ফুট ওখ আছিল, আৰু বেৰখনৰ কাষত এখন ঘাঁহনিৰে ভৰা ঠাই আছিল। শ্ৰীমতী হোৱাইটে, চকু দুটা ওপৰলৈকে কৰি, এবাৰো তললৈ নোচোৱাকৈ, পাৰটোৰে উঠি ঘাঁহনিৰ ওপৰত গ'ল, তাৰ পিছত কেইমিনিটমানৰ বাবে নতুন পৃথিৱীখনৰ সৌন্দৰ্যৰ বিষয়ে কথা পাতি আৰু বৰ্ণনা কৰি ইফালে-সিফালে খোজ কাঢ়ি থাকিল। তাৰ পিছত, তেওঁৰ মূৰ একে অৱস্থাতে ৰাখি, তেওঁ গৰাৰ পৰা নামি আহিল, গাড়ীখনৰ ওচৰলৈ গ'ল, পোৱালিটোৰ পশ্চাদ্ভাগত হাতখন ৰাখি খটখটীৰে উঠি আহিল, আৰু শ্বাফ্টত ভৰি দি পুনৰ গাড়ীখনৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। তেওঁ আসনত বহাৰ লগে লগে তেওঁৰ দৰ্শনটো ভাঙি গ'ল, আৰু ঠিক সেই মুহূৰ্ততে চালকৰ কোনো সংকেত অবিহনেই ঘোঁৰাটোৱে খৰকৈ আগবাঢ়ি নিজৰ বাট ল'লে।

GSAM 262.2শ্ৰীমতী হোৱাইট গাড়ীৰ পৰা বাহিৰত থকাৰ সময়ত, পাদুৰী হোৱাইটে ঘোঁৰাটোক পৰীক্ষা কৰি চাবলৈ ভাবিলে যে ই সঁচাকৈয়ে শান্ত হয় নে নহয়। প্ৰথমতে তেওঁ চাবুকখনেৰে ইয়াক সামান্য স্পৰ্শ কৰিলে; আন সময়ত ঘোঁৰাটোৱে এটা গোৰ মাৰি প্ৰত্যুত্তৰ দিলেহেঁতেন, কিন্তু এতিয়া কোনো লৰচৰ নহ'ল। তাৰ পিছত তেওঁ ইয়াক এটা জোৰেৰে আঘাত কৰিলে, তাৰ পিছত আৰু বেছি জোৰেৰে, আৰু তাৰ পিছতো আৰু বেছি জোৰেৰে। ঘোঁৰাৰ পোৱালিটোৱে আঘাতবোৰলৈ অকণো গুৰুত্ব নিদিলে, বৰঞ্চ দানিয়েলে সিংহৰ গাঁতত কটোৱা ৰাতিটোত স্বৰ্গদূতসকলে মুখ বন্ধ কৰি ৰখা সিংহবোৰৰ দৰেই নিৰীহ যেন লাগিছিল। "সেইখন এখন গম্ভীৰ ঠাই আছিল," পাদুৰী বেটছে কৈছিল, "আৰু এইটো স্পষ্ট আছিল যে যি শক্তিয়ে সেই দৰ্শনবোৰ সৃষ্টি কৰিছিল, সেই শক্তিয়েই সেই সময়ৰ বাবে ঘোঁৰাৰ পোৱালিটোৰ বনৰীয়া স্বভাৱক দমন কৰি ৰাখিছিল।"

GSAM 262.3যদি এই দৰ্শনটো কেৱল তেওঁৰ শাৰীৰিক দুৰ্বলতাৰ ফল আছিল, তেন্তে স্বাভাৱিকতে এই প্ৰশ্নটো উত্থাপন হয়, ঘোঁৰাটোও একেদৰে পীড়িত আছিল নেকি?

GSAM 262ইজৰাইল ডেমনৰ সাক্ষ্য

GSAM 262.4পাদুৰী বেটছে মোক দিয়া বৰ্ণনাটোৰ প্ৰমাণ হিচাপে মই ইয়াত তলত দিয়া বিবৃতিটো দিছোঁ:—

GSAM 262.5"প্ৰায় বিশ বছৰ আগতে, মই যেতিয়া সদ্যহতে বিশ্ৰামবাৰ পালন আৰম্ভ কৰিছিলোঁ, ইজৰাইল ডেমনে মোক ভগ্নী হোৱাইটৰ দৰ্শন লাভৰ পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছিল, যেতিয়া তেওঁ, পাদুৰী বেটছ, আৰু পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী সেই অবাধ্য পোৱালি ঘোঁৰাটোৰ পিছফালে এখন পাতল গাড়ীত উঠি গৈ আছিল। মই আজি পাদুৰী লাফব'ৰ'ৰ দ্বাৰা লিখিত এই ঘটনাটোৰ ওপৰৰ বিৱৰণটো পঢ়িছোঁ, আৰু ই পাদুৰী ডেমনে মোক কোৱা কথাখিনিৰ সৈতে হুবহু মিলিছে।" স্বাক্ষৰ, "আৰ. এছ. ৱেবাৰ, বেটল ক্ৰিক, মিচ., ৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৮৯১।"

GSAM 263দৰ্শনসমূহৰ ওপৰত পাদুৰী বেটছৰ সাক্ষ্য

GSAM 263.1পাদুৰী বেটছে তেওঁৰ নিজৰ অভিজ্ঞতা এইদৰে বৰ্ণনা কৰিছে:—

GSAM 263.2"যদিও মই সেই দৰ্শনবোৰত ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ বিৰোধী একোৱেই দেখা নাছিলোঁ, তথাপিও মই শংকিত হৈছিলোঁ আৰু অত্যন্ত মানসিক কষ্ট পাইছিলোঁ, আৰু দীৰ্ঘ সময় ধৰি এইটো বিশ্বাস কৰিবলৈ অনিচ্ছুক আছিলোঁ যে ই তেওঁৰ শৰীৰৰ এক দীৰ্ঘদিনীয়া দুৰ্বল অৱস্থাৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা অৱস্থাটোতকৈ বেছি একো আছিল।

GSAM 263.3"সেয়েহে মই আনৰ উপস্থিতিত, যেতিয়া তেওঁৰ মনটো উত্তেজনা-মুক্ত যেন লাগিছিল (সভাৰ বাহিৰত), তেওঁক আৰু তেওঁৰ লগত থকা বন্ধুবৰ্গক, বিশেষকৈ তেওঁৰ বায়েকক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ আৰু জেদ ধৰি প্ৰশ্ন কৰিবলৈ সুযোগ বিচাৰিছিলোঁ, যাতে সম্ভৱ হ'লে সত্যটো উলিয়াব পাৰি। তাৰ পিছত তেওঁ নিউ বেডফ'ৰ্ড আৰু ফেয়াৰহেভেনলৈ কৰা অসংখ্য ভ্ৰমণৰ সময়ত, আমাৰ সভাত থাকোঁতে মই তেওঁক বহুবাৰ দৰ্শনত দেখিছোঁ, আৰু লগতে মেইনৰ টপশামতো দেখিছোঁ; আৰু সেইবোৰ ৰোমাঞ্চকৰ দৃশ্যৰ সময়ত উপস্থিত থকা সকলে ভালদৰে জানে যে মই প্ৰতাৰণা বা সম্মোহনৰ প্ৰভাৱ ধৰিবলৈ কি আগ্ৰহ আৰু তীব্ৰতাৰে প্ৰতিটো শব্দ শুনিছিলোঁ, আৰু প্ৰতিটো লৰচৰ লক্ষ্য কৰিছিলোঁ। আৰু মই ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দিওঁ যে মই আনৰ সৈতে এইবোৰ সাক্ষী হোৱাৰ সুযোগ পাইছোঁ। মই এতিয়া আত্মবিশ্বাসেৰে নিজৰ হৈ ক'ব পাৰোঁ। মই বিশ্বাস কৰোঁ যে এই কাৰ্য্য ঈশ্বৰৰ, আৰু ১৮৪৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আমাৰ কাৰ্য্যৰ সামৰণি পৰাৰ পিছত, তেওঁৰ 'ছিটিকা,' 'ফটা-ছিটা,' আৰু 'লুণ্ঠিত লোকসকলক' সান্ত্বনা দিবলৈ আৰু শক্তিশালী কৰিবলৈ ই দিয়া হৈছে। সেই সময়ৰ পৰা 'এইয়া চাওক!' আৰু 'সেইয়া চাওক!' বুলি কোৱা অস্থিৰ অৱস্থাই ঈশ্বৰৰ সৎ, ইচ্ছুক লোকসকলক অত্যন্ত বিভ্ৰান্ত কৰি তুলিছে, আৰু যিসকলে তেওঁলোকৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱা বহুতো বিৰোধী গ্ৰন্থৰ উদ্ধৃতি ব্যাখ্যা কৰিব পৰা নাছিল, তেওঁলোকৰ বাবে ই অত্যন্ত কঠিন কৰি তুলিছে। মই স্বীকাৰ কৰোঁ যে মই এনে বহুতো অংশৰ ওপৰত পোহৰ আৰু নিৰ্দেশনা লাভ কৰিছোঁ যিবোৰ মই আগতে স্পষ্টকৈ বুজিব পৰা নাছিলোঁ। মই বিশ্বাস কৰোঁ যে তেওঁ ঈশ্বৰৰ এগৰাকী আত্ম-ত্যাগী, সৎ, ইচ্ছুক সন্তান।"¹⁰

GSAM 263.4"লেখিকাই তেওঁৰ দৰ্শনসমূহৰ 'ভাবধাৰা পূৰ্বৰ শিক্ষা বা অধ্যয়নৰ পৰা' লাভ কৰা নাই। যেতিয়া তেওঁ ১৮৪৪ চনৰ ডিচেম্বৰত প্ৰথম দৰ্শন লাভ কৰিছিল, তেওঁ আৰু মেইনৰ প'ৰ্টলেণ্ডত (য'ত তেতিয়া তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ বাস কৰিছিল) থকা গোটেই দলটোৱে 'মাজনিশাৰ চিঞৰ' অতীতত ঘটিছিল বুলি থকা বিশ্বাস ত্যাগ কৰিছিল। সেই সময়তে প্ৰভুৱে তেওঁক দৰ্শনত সেই ভুলটো দেখুৱাইছিল য'ত তেওঁ আৰু প'ৰ্টলেণ্ডৰ দলটো পৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ দলটোক তেওঁৰ দৰ্শনৰ বিষয়ে কৈছিল, আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সপ্তম মাহৰ অভিজ্ঞতাক ঈশ্বৰৰ কাৰ্য বুলি স্বীকাৰ কৰিছিল।"¹¹

GSAM 264১৮৪৭ চনত তিনিটা বাৰ্তাক কেনেদৰে গণ্য কৰা হৈছিল

GSAM 264.1এপ্ৰিল, ১৮৪৭ চনত লিখা পাদুৰী জেমছ হোৱাইটৰ নিম্নলিখিত কথাখিনিয়ে সেই সময়ত তিনিটা বাৰ্তাক কেনেদৰে গণ্য কৰা হৈছিল সেয়া দেখুৱাব:—

GSAM 264.2"দ্বিতীয় আগমনৰ বিশ্বাসীসকলৰ সকলো শ্ৰেণীয়েই এই কথাত একমত যে এই অধ্যায়ৰ (প্ৰকাশিত বাক্য ১৪) ষষ্ঠ আৰু সপ্তম পদত উল্লেখ কৰা স্বৰ্গদূতজনে মণ্ডলী আৰু বিশ্বৰ বাবে আগমনৰ বাৰ্তা প্ৰতিনিধিত্ব কৰে.... দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতজনৰ কাৰ্য আছিল আগমনৰ সৈন্যদলক দেখুওৱা যে বেবিলন পতিত হৈছে। আৰু যিহেতু তেওঁলোকৰ এক বৃহৎ অংশই এই কথাটো তেতিয়ালৈকে শিকা নাছিল, যেতিয়ালৈকে 'মাজনিশাৰ চিঞৰ'ৰ শক্তিয়ে তেওঁলোকক জগাই তোলা নাছিল, আৰু দশম দিনটো অহাৰ আগতেই মণ্ডলীসমূহৰ পৰা পলাই ওলাই আহিবলৈ সময় দিয়া নাছিল, সেয়েহে এইটোৱেই হয় যে ১৮৪৪ চনৰ সপ্তম মাহৰ পৰা, তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাটো পবিত্ৰসকলৰ বাবে 'দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখিবলৈ' এক সতৰ্কবাণী আছিল, আৰু এতিয়াও আছে, আৰু পিছলৈ ঘূৰি নোযোৱা, আৰু সেই চিহ্নসমূহ 'গ্ৰহণ' নকৰা যিবোৰৰ পৰা কুমাৰী দলটোৱে দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ আহ্বানৰ সময়ত পৰিত্ৰাণ পাইছিল।

GSAM 264.3"আৰু ১৮৪৪ চনৰ সপ্তম মাহৰ পৰা ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ বাবে প্ৰকৃত বাৰ্তাটো এনেকুৱা এক সতৰ্কবাণী নহয়নে?—নিশ্চিতভাৱে হৈছে.... বাৰ সংখ্যক পদটোত লিখা আছে, 'ইয়াত পবিত্ৰ লোক সকলৰ ধৈৰ্য আছে; ইয়াত সেই সকল আছে, যি সকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা আৰু যীচুৰ বিশ্বাস পালন কৰে' (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)। তুমি তেওঁলোকক ক'ত দেখিলা, যোহন?—কিয়, 'ইয়াত,' তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ সময়ত। ১৮৪৪ চনৰ সপ্তম মাহৰ পৰা যে ধৈৰ্য্যৰে অপেক্ষা কৰি থকা সময় চলি আছে, আৰু যিহেতু সেই সময়ৰ পৰাই বিশ্ৰামবাৰ আদি পালন কৰা শ্ৰেণীটো আবিৰ্ভাৱ হৈছে, সেয়েহে এইটো স্পষ্ট যে আমি তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ সময়ত বাস কৰি আছোঁ।"¹²