অধ্যায় ৩ — প্ৰতিজ্ঞাত বংশৰ আগমন

GSAM 57.1"যেতিয়া কাল সম্পূৰ্ণ হ’ল, তেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁৰ নিজ পুত্ৰক পঠাই দিলে, ... ব্যৱস্থা বিধানৰ অধীনত উৎপন্ন হোৱা, তেওঁ যাতে বিধানৰ অধীনত থকা সকলোকে মুক্ত কৰিব পাৰে, তাতে আমি সকলোৱে যেন তেওঁৰ সন্তান ৰূপে স্বীকৃতি হওঁ৷"¹

GSAM 57.2"এতিয়া যীচু খ্ৰীষ্টৰ বিষয়ে যি শুভবাৰ্তা মই প্রচাৰ কৰিলোঁ, সেই শুভবাৰ্তাৰ মাধ্যমত আপোনালোকক স্থিৰ ৰাখিবলৈ ঈশ্বৰৰ ক্ষমতা আছে৷ অনাদি কালৰে পৰা ঈশ্বৰে তেওঁৰ ৰহস্য গোপনে ৰাখিছিল, কিন্তু এতিয়া শুভবাৰ্তাৰ মাধ্যমত সেয়া প্ৰকাশ পালে আৰু সেইদৰেই মই প্ৰচাৰো কৰিলোঁ৷ সম্প্ৰতি অনাদি ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাৰ দৰে ভাববাদী সকলে লিখা শাস্ত্ৰৰ দ্বাৰাই এতিয়া প্ৰকাশিত হ’ল আৰু আজ্ঞাধীনতাৰ কাৰণে সকলো অনা-ইহুদী লোকৰ আগত জনোৱা হ’ল৷ যি একমাত্ৰ প্ৰজ্ঞাৱান ঈশ্বৰ, যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাই, তেওঁৰেই মহিমা চিৰকাল হওক।"²

GSAM 57.3"ঈশ্বৰে তেওঁৰ সত্যৰ নিগূঢ়-তত্ব মোক জানিবলৈ দিলে। এই বিষয়ে মই আপোনালোকলৈ আগেয়ে অলপ লিখিছিলো। ... সেই নিগূঢ় তত্ব আত্মাৰ দ্বাৰা এতিয়া যিভাৱে তেওঁৰ পবিত্র ভাৱবাদী আৰু পাঁচনি সকলৰ ওচৰত প্রকাশ কৰা হ’ল, আগৰ যুগৰ ব্যক্তি সকলৰ ওচৰত এই ভাবত জনোৱা হোৱা নাছিল।.... ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ লোক সকলৰ মাজত মই অতি নগণ্যতকৈও নগণ্য; তথাপি ঈশ্বৰে মোক এই বৰ দান কৰিলে, যাতে মই খ্রীষ্টত থকা ধাৰণাতীত সম্পদৰ শুভবার্তা অনা-ইহুদী সকলৰ ওচৰলৈ গৈ ঘোষণা কৰোঁ; আৰু সকলো বস্তুৰে সৃষ্টিকর্তা ঈশ্বৰৰ নিগূঢ় পৰিকল্পনাৰ কথা সকলোকে জনাওঁ৷ এই নিগূঢ় সত্য পূৰ্ব কালৰে পৰা ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা গুপ্ত আছিল।"³

GSAM 57.4কথিত হয় যে পুৰণি নিয়মত শুভবাৰ্তা লুকাই আছে; নতুন নিয়মত ই প্ৰকাশিত হৈছে। আন এজনে কোৱাৰ দৰে, "যিহেতু তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ পৰা বিমুখ হৈছিল, ইহুদীসকলে এক বৃহৎ পৰিমাণে আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ সেৱাৰ শিক্ষাসমূহৰ পৰা দৃষ্টি হেৰুৱাই পেলাইছিল। সেই সেৱা খ্ৰীষ্ট নিজেই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰতিটো অংশতে ই তেওঁৰ এক প্ৰতীক আছিল; আৰু ই জীৱন্ততা আৰু আধ্যাত্মিক সৌন্দৰ্যৰে পৰিপূৰ্ণ আছিল। কিন্তু ইহুদীসকলে তেওঁলোকৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানসমূহৰ পৰা আধ্যাত্মিক জীৱন হেৰুৱাই পেলাইছিল, আৰু মৃত ৰূপসমূহৰ প্ৰতি লাগি ধৰিছিল। সেই বলিদান আৰু বিধানসমূহে যিজনৰ দিশ দেখুৱাইছিল, তেওঁৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে বলিদান আৰু বিধানসমূহৰ ওপৰতে বিশ্বাস কৰিছিল।

GSAM 58পাৰ্থিৱ শাসনৰ সন্ধান

GSAM 58.1"যিহূদীসকলে মচীহৰ আগমন কামনা কৰিছিল যদিও, তেওঁলোকৰ তেওঁৰ উদ্দেশ্য সম্পৰ্কে কোনো ধাৰণা নাছিল। তেওঁলোকে পাপৰ পৰা মুক্তি বিচৰা নাছিল, বৰঞ্চ ৰোমীয়াৰ পৰা মুক্তি বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে মচীহক এজন বিজয়ী হিচাপে আহিব বুলি আশা কৰিছিল, যিজনে অত্যাচাৰীৰ শক্তি ভংগ কৰিব আৰু ইস্ৰায়েলক বিশ্বব্যাপী আধিপত্যলৈ উন্নীত কৰিব। এইদৰে তেওঁলোকৰ বাবে ত্ৰাণকৰ্তাক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ পথ প্ৰস্তুত হৈছিল।

GSAM 58.2"জনসাধাৰণে, তেওঁলোকৰ অন্ধকাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ মাজত, আৰু ক্ষমতাৰ বাবে তৃষ্ণাতুৰ শাসকসকলে, এনে এজনৰ আগমনৰ বাবে আকাংক্ষা কৰিছিল যিজনে তেওঁলোকৰ শত্ৰুবোৰক পৰাস্ত কৰি ইস্ৰায়েললৈ ৰাজ্য ঘূৰাই আনিব। তেওঁলোকে ভাববাণীসমূহ অধ্যয়ন কৰিছিল, কিন্তু আধ্যাত্মিক অন্তৰ্দৃষ্টি অবিহনে। এইদৰে তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টৰ প্ৰথম আগমনৰ অপমানৰ দিশটো সূচোৱা শাস্ত্ৰসমূহক অৱজ্ঞা কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় আগমনৰ মহিমাৰ বিষয়ে কোৱা শাস্ত্ৰসমূহৰ ভুল প্ৰয়োগ কৰিছিল। অহংকাৰে তেওঁলোকৰ দৃষ্টি অস্পষ্ট কৰিছিল; তেওঁলোকে নিজৰ স্বাৰ্থপৰ ইচ্ছাৰ অনুসাৰে ভাববাণীৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল।

GSAM 58.3"এহেজাৰ বছৰতকৈও অধিক কাল ইহুদীসকলে ত্ৰাণকৰ্তাৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল। এই ঘটনাত তেওঁলোকে নিজৰ উজ্জ্বলতম আশা স্থাপন কৰিছিল। গীত আৰু ভাববাণীত, মন্দিৰৰ আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু ঘৰুৱা প্ৰাৰ্থনাত, তেওঁলোকে তেওঁৰ নাম সন্মানেৰে ৰাখিছিল। তথাপি তেওঁৰ আগমনৰ সময়ত তেওঁলোকে তেওঁক চিনি নাপালে। স্বৰ্গৰ প্ৰিয়জন তেওঁলোকৰ বাবে 'শুষ্ক ভূমিৰ পৰা ওলোৱা শিপাৰ দৰে' আছিল; তেওঁৰ 'কোনো আকাৰ বা সৌন্দৰ্য নাছিল;' আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ মাজত কোনো সৌন্দৰ্য দেখা নাপালে যাৰ বাবে তেওঁলোকে তেওঁক আকাংক্ষা কৰিব পাৰে। 'তেওঁ নিজৰ লোকৰ ওচৰলৈ আহিল, আৰু তেওঁৰ নিজৰ লোকে তেওঁক গ্ৰহণ নকৰিলে।'"⁴

GSAM 58দায়ুদৰ বংশধৰ

GSAM 58.4দানিয়েলৰ দ্বাৰা ভাববাণী কৰা সময়টো ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে, যেতিয়া "মেছিয়া ৰাজকুমাৰ"—অৰ্থাৎ অভিষিক্তজন—প্ৰকাশ পাব, তেতিয়া ইহুদীসকলে এইদৰে যুক্তি কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, আৰু নিসন্দেহে তেওঁলোকে তেনে কৰিছিল: মাংসিকভাৱে মচীহ দায়ুদৰ ঘৰ আৰু বংশৰ হ'ব, সেয়েহে তেওঁৰ জন্ম সেই বংশতে হ'ব লাগিব; আৰু ইহুদী আইন আৰু ৰীতি-নীতি অনুসৰি, তেওঁক ত্ৰিশ বছৰ বয়সত ৰাজহুৱা সেৱাৰ বাবে অভিষেক কৰিব লাগিব; আৰু যদি তেওঁ সেই বয়সত অভিষিক্ত হিচাপে প্ৰকাশ পাব, তেন্তে তেওঁৰ জন্ম মচীহৰ আগমনলৈকে বিস্তৃত হ'বলগীয়া বছৰৰ হিচাপত গণনা কৰা ঊনসত্তৰ সপ্তাহৰ অন্তৰ ত্ৰিশ বছৰ আগতেই হ'ব লাগিব।

GSAM 59চিমিয়োন আৰু হান্নাৰ ভাববাণী

GSAM 59.1এই সময়ছোৱাতে সমগ্ৰ ইস্ৰায়েল অপেক্ষাৰত আছিল। শাস্ত্ৰৰ গভীৰ, নিষ্ঠাবান শিক্ষাৰ্থীসকলে তেওঁৰ জন্মৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল, যি তেওঁলোকৰ শাসক আৰু প্ৰশাসক হ'ব। বৃদ্ধ আৰু ধাৰ্মিক চিমিয়োনক "প্ৰভুৰ অভিষিক্ত জনক দেখা নাপায় মানে, তেওঁ মৃত্যুভোগ নকৰিব, এই কথা পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰাই তেওঁলৈ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।"⁵

GSAM 59.2যেতিয়া শিশু ত্ৰাণকৰ্তাজনক মন্দিৰলৈ অনা হৈছিল, চিমিয়োনৰ গম হৈছিল যে এই শিশুটিয়েই সেই উল্লেখিত—খ্ৰীষ্ট। "তেতিয়া চিমিয়োনে যীচুক কোলাত লৈ ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা কৰি ক’লে, 'হে প্ৰভু, এতিয়া আপুনি নিজৰ প্রতিশ্রুতি অনুসাৰে আপোনাৰ দাসক শান্তিৰে বিদায় দিয়ক। কিয়নো মোৰ চকুৱে আপোনাৰ পৰিত্রাণ দেখা পালে, যি পৰিত্রাণ আপুনি সকলো লোকৰ সাক্ষাতে প্রস্তুত কৰিলে। তেওঁ অনা-ইহুদী সকলৰ আগত সত্য প্রকাশ কৰাৰ এক পোহৰ হব আৰু তেৱেঁই আপোনাৰ প্রজা ইস্ৰায়েল লোকৰ গৌৰৱ হব'....

GSAM 59.3"তাৰ পাছত চিমিয়োনে তেওঁলোকক [যোচেফ আৰু মৰিয়মক] আশীৰ্বাদ কৰি যীচুৰ মাক মৰিয়মক ক’লে, 'মনোযোগেৰে শুনা! এই শিশুটিয়েই ইস্ৰায়েলৰ মাজত অনেকৰ পতন আৰু উত্থানৰ কাৰণ হব আৰু তেওঁ এনে এক চিন হ’ব যাৰ বিৰুদ্ধে অনেকেই কথা কব; তাতে বহু লোকৰ মনৰ ভাৱনা প্রকাশ হৈ পৰিব আৰু তোমাৰ নিজৰ হৃদয় শূলে বিন্ধিব।'

GSAM 59.4"হান্না নামৰ এগৰাকী ভাববাদিনী আছিল। তেওঁ আচেৰ ফৈদৰ পনুৱেলৰ জীয়েক।.... ঠিক সেই সময়তে, তেওঁ তেওঁলোকৰ ফালে আগবাঢ়ি আহি ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু যিৰূচালেমৰ মুক্তিৰ অপেক্ষাত থকা সকলোকে সেই শিশুটিৰ বিষয়ে ক’বলৈ ধৰিলে।"⁶

GSAM 59মেৰপালকসকলৰ ওচৰলৈ স্বৰ্গদূতৰ আগমন

GSAM 59.5ইয়াৰ পূৰ্বে বেথলেহেমৰ সমভূমিত মেৰপালকসকলৰ ওচৰত স্বৰ্গদূতসকলে ত্ৰাণকৰ্তাৰ জন্মৰ শুভবাৰ্তা ঘোষণা কৰিছিল। শুনি থকা মেৰপালকসকলৰ কাণত স্বৰ্গদূতসকলে এই সুমধুৰ সুৰ গাইছিল:—

GSAM 60জ্ঞানী লোকসকলৰ বেথলেহেম দৰ্শন

GSAM 60.2তাৰ পিছত আহিল পূবৰ জ্ঞানী লোকসকল, যিসকলে বিলিয়মৰ ভাববাণী অনুসৰি "তাৰকাটোৰ উদয়" দেখা পাইছিল। তাৰ নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰি তেওঁলোক যিৰূচালেম পালেগৈ, য'ত নৱজাত ৰজাজনৰ বিষয়ে সোধা-পোছা কৰাটো প্ৰয়োজন হৈছিল। যেতিয়া তেওঁলোকক জনোৱা হ'ল যে আকাংক্ষিতজনৰ জন্মস্থান বেথলেহেম হ'ব, তেওঁলোকে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলে; আৰু পুনৰ দেখা দিয়া তৰাটোৱে তেওঁলোকক সেই সাধাৰণ ঠাইখনলৈ লৈ গ'ল, য'ত ত্ৰাণকৰ্তাজন শুই আছিল। ইয়াত তেওঁলোকে পবিত্ৰ শিশুটিক প্ৰণিপাত কৰিলে, তেওঁক সোণ, ধূপ আৰু মীৰ্হৰ উপহাৰ দি, আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ দীঘলীয়া যাত্ৰা কৰি ঘৰলৈ উভতি গ'ল।

GSAM 60বাৰ বছৰ বয়সত ত্ৰাণকৰ্তা

GSAM 60.3শৈশৱৰ পৰা বাৰ বছৰ বয়সলৈকে ত্ৰাণকৰ্তা খ্ৰীষ্টৰ বিষয়ে, তেওঁৰ জ্ঞান আৰু শৰীৰৰ বিকাশ, আৰু পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি তেওঁৰ কৰ্তব্যনিষ্ঠ আজ্ঞাকাৰিতাৰ বাহিৰে বেছি একো লিপিবদ্ধ হোৱা নাই। কিন্তু বাৰ বছৰ বয়সত, বাৰ্ষিক উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ যোচেফ আৰু মৰিয়মৰ সৈতে যিৰূচালেমলৈ গৈ, তেওঁ তাত তেওঁৰ প্ৰশ্নত প্ৰকাশ পোৱা জ্ঞান আৰু তেওঁলোকৰ জটিল সমস্যাবোৰৰ উত্তৰত দিয়া উত্তৰে পুৰোহিতসকলক আচৰিত কৰি তুলিছিল। এই সময়ৰ পৰা তেওঁৰ ৰাজহুৱা কাৰ্য আৰম্ভ নোহোৱালৈকে, তেওঁ মৰিয়মৰ স্বামী যোচেফৰ সৈতে কাম কৰি এজন কাঠমিস্ত্ৰীৰ নম্ৰ বৃত্তিক সন্মানিত কৰিছিল।

GSAM 60যোহন বাপ্তিস্মদাতাৰ অভিযান

GSAM 60.4তেওঁৰ ৰাজহুৱা পৰিচৰ্যাৰ ছমাহ আগৰে পৰাই যোহন বাপ্তিস্মদাতাই খ্ৰীষ্টৰ মিশ্যনৰ ঘোষণা কৰিছিল। লোকসকলে যোহনৰ কথা শুনিবলৈ আৰু তেওঁৰ দ্বাৰা বাপ্তিস্ম ল'বলৈ বিশাল জনসমাগমেৰে আহিছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে "অতি আগ্রহেৰে খ্রীষ্টৰ আগমণলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল, সেয়ে এই যোহনেই তেওঁলোকৰ সেই প্রত্যাশিত অভিষিক্ত খ্ৰীষ্ট জন হয় নে নহয় সেই বিষয়ে তেওঁলোকে মনে মনে বিবেচনা ['যুক্তি-তৰ্ক বা তৰ্ক-বিতৰ্ক,' পাৰ্শ্বটীকা] কৰি আছিল। যোহনে উত্তৰ দি সকলোকে কলে, 'মই আপোনালোকক পানীতহে বাপ্তিস্ম দিওঁ, কিন্তু মোতকৈ অধিক শক্তিমান এজন আহিছে; মই তেওঁৰ পাদুকাৰ ফিটাৰ বান্ধ খুলিবৰো যোগ্য নহওঁ; তেৱেঁই আপোনালোকক পবিত্ৰ আত্মাত আৰু জুইত বাপ্তিস্ম দিব। শস্যৰ মৰণা মৰা চোতাল ভালকৈ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ আৰু ধান নিজৰ ভঁৰালত চপাই থবলৈ তেওঁৰ কুলা তেওঁৰ হাতত আছে আৰু যি জুই কেতিয়াও নুনুমায়, তাত তেওঁ ঘুলা পুৰি পেলাব।'"⁷

GSAM 61যীচুৰ দীক্ষা

GSAM 61.1যোহনে যেতিয়া বাপ্তিস্মৰ ক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰি আছিল, তেওঁ যীচুক দীক্ষা ল'বলৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ অহা দেখিলে, আৰু ক'লে, "সৌৱা চোৱা, ঈশ্বৰৰ মেৰ-পোৱালি, জগতৰ পাপ বহন কৰি নিওঁতা জন!.... যোহনে সাক্ষ্য দি ক’লে, 'মই স্বৰ্গৰ পৰা আত্মাক কপৌৰ নিচিনাকৈ নামি অহা, আৰু তেওঁৰ ওপৰত থকা দেখিলোঁ। মই তেওঁক চিনি নাপালোঁ। কিন্তু যি জনে পানীত বাপ্তিস্ম দিবলৈ মোক পঠালে, তেৱেঁ মোক কৈছিল, "তুমি যি জনৰ ওপৰত আত্মাক নামি অহা দেখিবা, তেৱেঁ সেই জন, সেই জনে পবিত্ৰ আত্মাত বাপ্তিস্ম দিব।" মই সেয়া দেখিলোঁ আৰু সাক্ষ্যও দিওঁ যে, এওঁ ঈশ্বৰৰ পুত্র।'"⁸

GSAM 61স্বৰ্গৰ পৰা অহা মাত

GSAM 61.2কেৱল কপৌ চৰাইৰ আকৃতিত পবিত্ৰ আত্মাৰ দৃশ্যমান শাৰীৰিক অৱতৰণৰ দ্বাৰাই খ্ৰীষ্টৰ মচীহ হোৱা কথাটো প্ৰমাণিত হোৱা নাছিল, বৰঞ্চ স্বৰ্গৰ পৰা অহা এটা মাতৰ দ্বাৰাও প্ৰমাণিত হৈছিল। মথিৰ শুভবাৰ্তাত আমি পঢ়োঁ, "যীচুৱে বাপ্তিস্মলৈ পানীৰ পৰা উঠাৰ লগে লগে তেওঁৰ সন্মুখত হঠাৎ স্বৰ্গ মুকলি হ’ল আৰু ঈশ্বৰৰ আত্মা কপৌৰ দৰে নামি আহি তেওঁৰ ওপৰত পৰা দেখিলে। তেতিয়া এই আকাশ-বাণী হ’ল, 'চোৱা, এওঁ মোৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, এওঁত মই পৰম সন্তুষ্ট।'"⁹

GSAM 61.3যদিও "যোহনে একো আচৰিত চিন নকৰিব পাৰে সঁচা," কিন্তু যেতিয়া লোকসকলে খ্ৰীষ্টৰ পৰিচৰ্যাত থকা মহাশক্তিক দেখিলে, তেওঁলোকে ক'বলৈ বাধ্য হ'ল, "এই লোকৰ বিষয়ে তেওঁ যি যি কথা কৈছিল, সেই সকলোৱেই সত্য।"¹⁰

GSAM 61বিধান অনুসৰি খ্ৰীষ্টৰ অভিষেক

GSAM 61.4লূকৰ বাপ্তিস্মৰ বিৱৰণ আৰু কপৌৰ ৰূপত পবিত্ৰ আত্মাৰ সেই একেই অভিষেকৰ সন্দৰ্ভত আমি পঢ়োঁ, "প্রায় ত্রিশ বছৰ বয়সত যীচুৱে নিজৰ কার্য আৰম্ভ কৰিলে।"¹¹

GSAM 62.1আমাৰ প্ৰভুৰ চল্লিশ দিনীয়া দীঘলীয়া উপবাস আৰু তেওঁৰ বাপ্তিস্মৰ ঠিক পিছতে অৰণ্যত চয়তানৰ তীব্ৰ প্ৰলোভনৰ পিছত, তেওঁ "নাচৰতলৈ গ’ল। এই ঠাইতে তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ নিজৰ নিয়ম অনুসাৰে বিশ্ৰামবাৰে নাম-ঘৰত সোমাই শাস্ত্রপাঠ কৰিবলৈ থিয় হ’ল।.... 'প্ৰভুৰ আত্মা মোৰ ওপৰত আছে, কিয়নো দৰিদ্ৰ সকলৰ আগত শুভবার্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ, তেওঁ মোক অভিষিক্ত কৰিলে।.... তেওঁ তেওঁলোকক কবলৈ ধৰিলে, 'ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ এই যি বচন আপোনালোকে শুনিলে, সেয়া আজি পূর্ণ হ’ল।'"¹²

GSAM 62সময় পূৰ্ণ হৈছে

GSAM 62.2মাৰ্কে একেই ঘটনা লিপিবদ্ধ কৰি কৈছে, "কাল সম্পূৰ্ণ হ’ল, আৰু ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য ওচৰ হ’ল৷ তোমালোকে মন-পালটন কৰা আৰু শুভবাৰ্তাত বিশ্বাস কৰা"।¹³ অভিষিক্তজনৰ আবিৰ্ভাৱৰ বাবে ভাববাণী কৰা সময় আহি পাইছিল। পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা অভিষেক তেওঁৰ বাপ্তিস্মৰ সময়তে হৈছিল, আৰু তেওঁ এতিয়া তেওঁৰ পৰিচৰ্যাত প্ৰৱেশ কৰিছিল, ঠিক সেই সময়ত আৰু সেই ধৰণে যিটো পুৰণি পবিত্ৰ ভাববাদীসকলে ভাববাণী কৰিছিল।

GSAM 62খ্ৰীষ্টৰ মচীহ হোৱাৰ দৃশ্যমান প্ৰমাণ

GSAM 62.3খ্ৰীষ্টৰ পৰিচৰ্যা নিৰন্তৰ চমৎকাৰৰ সৈতে আছিল, যিবোৰ, লোকসকলৰ বাবে, যদিও তেওঁলোকে তেওঁৰ উপমা আৰু বাক্যবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বুজি পোৱাত ব্যৰ্থ হৈছিল, তথাপি তেওঁ যে ইম্মানুৱেল, বা "ঈশ্বৰ তেওঁৰ লগত আছিল" তাৰ এক দৃশ্যমান প্ৰমাণ আছিল।¹⁴ এই চমৎকাৰবোৰৰ জৰিয়তে খ্ৰীষ্টই জগতক কেৱল নিজৰ মাজত থকা ঈশ্বৰৰ শক্তিৰ প্ৰমাণেই দিয়া নাছিল, বৰঞ্চ ঈশ্বৰৰ চৰিত্ৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰেমময় দয়াৰ এক ব্যৱহাৰিক প্ৰদৰ্শনো দিছিল। যেতিয়া ফিলিপে, খ্ৰীষ্টৰ সৈতে তিনি বছৰৰ নিৰন্তৰ সংগ আৰু তেওঁৰ মহৎ চমৎকাৰবোৰ প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পিছতো, ক'লে, "হে প্ৰভু, পিতৃক আমাক দেখুৱাওঁক, সেয়ে আমালৈ যথেষ্ট হ’ব," তেতিয়া যীচুৱে তেওঁক ক'লে, "হে ফিলিপ, তোমালোকৰ সৈতে ইমান দিন থকাতো তুমি মোক চিনি পোৱা নাই নে? যি জনে মোক দেখিলে, তেওঁ মোৰ পিতৃকেই দেখিলে; ইয়াৰ পাছতো পিতৃক দেখুৱাওঁক বুলি কেনেকৈ কব পাৰিলা? ... মই যে পিতৃত আছোঁ, আৰু পিতৃও যে মোৰ লগত আছে, মোৰ এই কথাতে বিশ্বাস কৰা; নাইবা মই কৰা কাৰ্যবোৰৰ কাৰণে মোক বিশ্বাস কৰা।"¹⁵

GSAM 63যোহন হতবাক

GSAM 63.1যদিও খ্ৰীষ্টৰ বাপ্তিস্মৰ সময়ত যোহনে পবিত্ৰ আত্মাৰ দৃশ্যমান অৱতৰণ প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল, আৰু স্বৰ্গৰ পৰা তেওঁক ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ বুলি ঘোষণা কৰা মাত শুনিছিল, আৰু তেওঁ নিজেই ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁ "ঈশ্বৰৰ মেৰ-পোৱালি, জগতৰ পাপ বহন কৰি নিওঁতা জন", তথাপি পৰিস্থিতিবোৰ তেওঁৰ প্ৰত্যাশাতকৈ ইমানেই বেলেগ ধৰণে গঢ় লৈ উঠিছিল যে তেওঁ, তেওঁৰ অন্ধকাৰময় কাৰাগাৰত, বিচলিত আৰু বিভ্ৰান্ত হৈ পৰিছিল।

GSAM 63.2"ত্ৰাণকৰ্তাৰ শিষ্যসকলৰ দৰেই, যোহন বাপ্তিস্মদাতাই খ্ৰীষ্টৰ ৰাজ্যৰ প্ৰকৃতি বুজি পোৱা নাছিল। তেওঁ আশা কৰিছিল যে যীচুৱে দায়ুদৰ সিংহাসন ল'ব; আৰু সময় যোৱাৰ লগে লগে, যেতিয়া ত্ৰাণকৰ্তাই ৰাজকীয় কৰ্তৃত্বৰ কোনো দাবী নকৰিলে, যোহন হতভম্ব আৰু চিন্তিত হৈ পৰিছিল।"¹⁶ "যোহনে তেওঁৰ দুজন শিষ্যক মাতি আনি [তেওঁ] প্ৰভুৰ ওচৰত শুধিবৰ বাবে পঠিয়ালে যে, 'আহিব লগা জন আপুনিয়ে নে? নে আমি আন কোনো এজনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকিম?'" "সেই সময়ত যীচুৱে অনেক লোকক ৰোগ, মহাব্যাধিৰ পৰা আৰোগ্য কৰিছিল আৰু ভূতৰ আত্মাৰ পৰা অনেকক মুক্ত কৰিছিল আৰু অনেক অন্ধক দৃষ্টি দিছিল। তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লে, 'তোমালোকে যোৱা, আৰু যি দেখিলা, শুনিলা, সেই বিষয়ৰ সম্বাদ যোহনক দিয়াগৈ'"।¹⁷

GSAM 63.3ত্ৰাণকৰ্তাই উচ্চাৰণ কৰা বহুতো সত্য ইহুদীসকলে বা আনকি শিষ্যসকলেও স্পষ্টকৈ দেখিবলৈ পোৱাটো কঠিন আছিল, কাৰণ তেওঁলোক এই বিশ্বাসত ইমানেই দৃঢ় আছিল যে যেতিয়া মচীহ আহিব, তেওঁ তেওঁলোকৰ বাবে অতি কষ্টকৰ হৈ পৰা ৰোমান শোষণৰ শিকলি ভাঙি পেলাই লগে লগে দায়ুদৰ ৰাজ্য পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব আৰু এজন পাৰ্থিৱ ৰজা হিচাপে শাসন কৰিব।

GSAM 63.4যীচুৱে তেওঁৰ প্ৰচাৰ এনেদৰে আৰম্ভ কৰিছিল, "তোমালোকে মন-পালটন কৰা; কিয়নো স্বৰ্গৰাজ্য ওচৰ আহি পালে।"¹⁸ যেতিয়া তেওঁৰ বাৰজন পাঁচনিক প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকেও একেই বাৰ্তা বহন কৰিছিল, "স্বৰ্গৰাজ্য ওচৰ হ’ল।"¹⁹ তেওঁৰ পৰিচৰ্যাত আৰু পিছলৈ, যেতিয়া সত্তৰজন লোকক প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকে এই বাক্যৰে বাৰ্তা দিছিল, "ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য তোমালোকৰ ওচৰ আহি পালে"।²⁰

GSAM 64খ্ৰীষ্টৰ কাৰ্যত লোকসকল বিস্মিত

GSAM 64.1খ্ৰীষ্টৰ আশ্চৰ্যজনক বাক্য আৰু শিক্ষাই লোকসকলক ক'বলৈ বাধ্য কৰাইছিল, "সেই জনৰ দৰে কোনো মানুহে কেতিয়াও আগেয়ে কথা কোৱা নাই।"²¹ আৰু যেতিয়া তেওঁ এজন অন্ধ আৰু মূক মানুহক আৰোগ্য কৰিছিল, "তাতে সকলো লোকে বিস্ময় মানি ক’লে, 'এই মানুহ দায়ুদৰ বংশধৰ হ’ব পাৰে নে?'"²² বা অন্য ভাষাত, এইজন দায়ুদৰ বংশধৰ, প্ৰতিজ্ঞাত ত্ৰাণকৰ্তা নহয়নে? "যীচু নিজৰ নগৰলৈ আহিল আৰু লোক সকলক তেওঁলোকৰ নাম-ঘৰত শিক্ষা দিবলৈ ধৰিলে। তাতে তেওঁৰ কথা শুনি তেওঁলোক বিস্মিত হৈ গ’ল। তেওঁলোকে ক’লে, 'এই মানুহ জনে এনে জ্ঞান আৰু পৰাক্ৰম কাৰ্যবোৰ কৰাৰ ক্ষমতা ক’ৰ পৰা পালে? ই জানো সেই বাঢ়ৈৰ পুতেক নহয়? ইয়াৰ মাকৰ নাম মৰিয়ম আৰু ভায়েকহঁতৰ নাম যাকোব, যোচেফ, চিমোন, আৰু যিহূদা নহয় নে?"²³

GSAM 64.2খ্ৰীষ্টৰ পৰিচৰ্যাৰ প্ৰায় তৃতীয় বৰ্ষত, যেতিয়া তেওঁ মন্দিৰত উৎসৰ্গাৱতী উৎসৱত উপস্থিত আছিল, তেতিয়া ইহুদীসকলে তেওঁৰ ওচৰ চাপি আহি ক'লে, "আৰু কিমান কাল তুমি আমাক সন্দেহৰ দোমোজাত ৰাখিবা? তুমিয়ে যদি খ্ৰীষ্ট হোৱা, তেনেহলে আমাক স্পষ্টকৈ কোৱা।"²⁴ আগৰ বছৰটোত, যেতিয়া তেওঁ "পাঁচোটা যৱৰ পিঠা আৰু দুটা সৰু মাছ"ৰে পাঁচ হাজাৰ লোকক খুৱাই সেই মহৎ অলৌকিক কাৰ্য কৰিছিল, তেওঁ "বুজিলে যে লোক সকলে তেওঁক জোৰ কৰি তেওঁলোকৰ ৰজা পাতিবৰ কাৰণে ধৰি নিবলৈ উদ্যত হৈছে; [সেয়েহে] তেতিয়া তেওঁ আতৰি অকলে সেই পাহাৰলৈ পুণৰ উঠি গ’ল।"²⁵

GSAM 64শিষ্যসকলক নিজৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে শিক্ষা দি খ্ৰীষ্ট

GSAM 64.3শিষ্যসকলক শিক্ষা দিওঁতে, খ্ৰীষ্টই লগে লগে এক পাৰ্থিৱ ৰাজত্ব আৰম্ভ হ'ব বুলি ধাৰণাটো দূৰ কৰাটো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা বুলি গণ্য কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকক দেখুৱাইছিল যে তেওঁ মৰিব লাগিব আৰু পুনৰুত্থিত হ'ব লাগিব, আঁতৰি যাব লাগিব আৰু পুনৰ আহিব লাগিব। সেয়েহে তেওঁ তেওঁলোকক সুধিছিল, "মানুহৰ পুত্ৰক যেতিয়া উর্দ্ধত তেওঁৰ আগৰ থকা ঠাইলৈ উঠা দেখিবা, তেতিয়া তোমালোকে কি ভাবিবা?"²⁶ তেওঁলোকক এই আদেশ দি যে "কাকো নকয় যে তেৱেঁই 'খ্রীষ্ট, অৰ্থাৎ অভিষিক্ত জন'," আমি পঢ়োঁ: "সেই সময়ৰ পৰা যীচুৱে তেওঁৰ শিষ্য সকলক জনাবলৈ ধৰিলে যে, তেওঁ অৱশ্যেই যিৰূচালেমলৈ যাব লাগিব, আৰু তাত পৰিচাৰক, প্ৰধান পুৰোহিত আৰু বিধানৰ অধ্যাপক সকলৰ পৰা অনেক দুখভোগ পাই মৃত্যুভোগ কৰি তিন দিনৰ দিনা পুনৰায় উঠিব লাগিব। তেতিয়া পিতৰে তেওঁক একাষলৈ নি অনুযোগ কৰি ক’লে 'হে প্ৰভু, ই আপোনাৰ পৰা দূৰ হওক! আপোনাৰ প্ৰতি কেতিয়াও এনে নঘটক।'"²⁷

GSAM 65.1একে সময়তে তেওঁ তেওঁলোকক ক'লে যে, তাত থিয় হৈ থকা কিছুমানে মানুহৰ পুত্ৰক তেওঁৰ ৰাজ্যত আহি থকা নেদেখালৈকে মৰিব নোৱাৰিব।²⁸ প্ৰায় আঠ দিনৰ পিছত এই ভাববাণী পূৰণ হ'ল; আৰু পাঁচনি পিতৰে খ্ৰীষ্টৰ নিজৰ ৰাজ্যত আগমনৰ সেই "দৰ্শন"ক ভৱিষ্যতে খ্ৰীষ্টৰ প্ৰকৃত দ্বিতীয় আগমনৰ প্ৰমাণ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।²⁹

GSAM 65.2এসময়ত যেতিয়া খ্ৰীষ্ট আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকল গালীলত আছিল, যীচুৱে তেওঁলোকক ক'লে, "'মানুহৰ পুত্ৰক লোক সকলৰ হাতত শোধাই দিয়া হব৷ লোক সকলে তেওঁক বধ কৰিব আৰু তিন দিনৰ দিনা তেওঁ পুনৰাই জীয়াই উঠিব৷' এই কথা শুনি শিষ্য সকল অতি দুঃখিত হ’ল৷"³⁰ তথাপিও তেওঁলোকে তেওঁৰ কথাৰ অৰ্থ বুজিব নোৱাৰিলে, কাৰণ তেওঁ যেতিয়া তেওঁলোকৰ মনত তেওঁৰ মৃত্যু আৰু পুনৰুত্থানৰ গম্ভীৰ সত্যটো গভীৰভাৱে বহুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, তেতিয়াও তেওঁলোকে নিজৰ মাজতে স্বৰ্গৰ ৰাজ্যত কোন সৰ্বাধিক মহান হ'ব সেই বিষয়ে তৰ্ক কৰি আছিল।³¹

GSAM 65.3আন এদিন পিতৰে যীচুক ক'লে, "আমি সকলোকে এৰি আপোনাৰ পাছত আহিছোঁ, তেনেহলে আমি পাম নে?' যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, 'মই সঁচাকৈ তোমালোকক কওঁ, তোমালোক যি সকল মোৰ অনুগামী হ’লা, নতুন সৃষ্টিৰ সময়ত যেতিয়া মানুহৰ পুত্ৰ নিজৰ প্ৰতাপেৰে সিংহাসনত বহিব, তেতিয়া তোমালোকেও বাৰ খন সিংহাসনত বহিবা আৰু ইস্ৰায়েলৰ বাৰ ফৈদৰ সোধ-বিচাৰ কৰিবা।'"³² তথাপিও, শীঘ্ৰেই প্ৰতিষ্ঠা পাবলগীয়া এখন ৰাজ্যৰ চিন্তাই তেওঁলোকৰ মনত প্ৰধান হৈ আছিল, আৰু তেওঁলোকে মানুহৰ দৰেই সেই ৰাজ্যত সৰ্বোচ্চ স্থান বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

GSAM 65.4তাৰ পিছত চিবদিয়ৰ পুত্ৰ যাকোব আৰু যোহনৰ উচ্চাকাংক্ষী মাতৃগৰাকী আহিল, তেওঁ খ্ৰীষ্টক অনুৰোধ কৰিলে যে তেওঁৰ পুত্ৰ দুজনক উচ্চ পদত স্থান দিয়া হওক—এজনক তেওঁৰ সিংহাসনৰ সোঁফালে আৰু আনজনক বাওঁফালে; বা, সম্ভৱতঃ এজন চৰকাৰৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু আনজন ৰাজ্য সচিব। কিন্তু খ্ৰীষ্টই স্পষ্টকৈ ক'লে, "তোমালোকে কি খুজিছা, সেই বিষয়ে নাজানা।"³³

GSAM 66যিৰূচালেমলৈ বিজয়ী প্ৰৱেশ

GSAM 66.1এই সময়ৰ ওচৰা-ওচৰিতে এটা মহান আৰু আশ্চৰ্যজনক ঘটনা ঘটিছিল। চাৰিদিন ধৰি মৃত হৈ থকা লাজাৰুছক সমাধিৰ পৰা উঠাই অনাৰ ঘটনাটো আছিল। এনে এক মহৎ চমৎকাৰে লোকসকলক ইমানেই উত্তেজিত আৰু আশ্চৰ্যচকিত কৰি তুলিছিল যে ফৰীচীসকল শংকিত হৈ পৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে পুৰোহিতসকলৰ সৈতে লগে লগে এখন পৰিষদৰ আহ্বান জনাইছিল; আৰু তেওঁলোকৰ আলোচনাৰ সময়ত সুধিছিল, "আমি এতিয়া কি কৰিম? এই মানুহে দেখোন অনেক আচৰিত চিনৰ কার্য কৰিছে; তাক যদি আমি এইভাৱে এনেয়ে এৰি দিওঁ, তেনেহলে সকলো মানুহে তাক বিশ্বাস কৰিব। তেতিয়া ৰোম দেশীয় লোক সকলে আহি আমাৰ জাতি আৰু ঠাই উভয়কে অধিকাৰ কৰি ল’ব।"³⁴ যি সময়ত তলৰ পৰা এক চয়তানী শক্তিয়ে খ্ৰীষ্টক ধ্বংস কৰিবলৈ বিচৰাসকলক নিজৰ কবজাত লৈছিল, সেই সময়তে ওপৰৰ পৰা এক শক্তিয়ে জনসাধাৰণক তেওঁক মহিমান্বিত কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ বিষয়ে কৰা ভাববাণী পূৰণ কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল।

GSAM 66.2ওপৰত উল্লেখ কৰা উপলক্ষে, লোকসকলে কেৱল যীচুক চাবলৈয়েই নহয়, বৰঞ্চ তেওঁ মৃতকৰ পৰা জীয়াই তোলা লাজাৰুছকো চাবলৈ সমূহীয়াকৈ ওলাই আহিছিল। এতিয়া তেওঁলোকৰ বাবে এইটো নিশ্চিত যেন লাগিছিল যে যীচুৱেই তেওঁলোকৰ বহুদিনীয়া প্ৰতীক্ষিত ৰজা, আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক এটা গাধৰ পোৱালিৰ ওপৰত উঠি যিৰূচালেমৰ ফালে আহি থকা দেখিলে, তেতিয়া শাস্ত্ৰৰ বাক্যবোৰ তেওঁলোকৰ মনলৈ জোৰেৰে আহিল, "তোমালোকে ভয় নকৰিবা, হে চিয়োন জীয়ৰী; চোৱা তোমালোকৰ ৰজা আহিছে, তেওঁ গাধ পোৱালিৰ ওপৰত উঠি আহিছে৷"³⁵ সেই বিশাল জনসমাগমৰ পৰা এক মহা বিজয়ৰ চিঞৰ উঠিল, যিটোৱে শীতল হৃদয়ৰ, হিচাপ-নিকাচ কৰা ফৰীচীসকলক অতিশয় বিচলিত কৰিলে। তেওঁলোকে নিজৰ মাজত ক'লে, "তোমালোকে দেখিলা, আমাৰ সকলো চেষ্টা ব্যর্থ হল৷ চোৱা, গোটেই জগত খনে তেওঁৰ পাছত গ’ল।"³⁶ তেওঁলোকৰ অনুৰোধত যে খ্ৰীষ্টই চিঞৰ-বাখৰ বন্ধ কৰিব লাগে, তেওঁ উত্তৰ দিলে, "মই তোমালোকক কওঁ, এওঁলোকে মনে মনে থাকিলে, শিলবোৰে আটাহ পাৰিব।"³⁷ প্ৰভুৱে এই উপলক্ষে কৈছিল, "চিঞৰা," আৰু যদি লোকসকলে তেওঁৰ বাক্য পূৰণ নকৰে, তেন্তে তেওঁ ৰাস্তাৰ শিলবোৰত এটা মাত দিব, আৰু সেইবোৰে চিঞৰি উঠিব; কাৰণ তেওঁৰ বাক্য পূৰণ হ'বই লাগিব।

GSAM 66খ্ৰীষ্টৰ গুচি যোৱা আৰু পুনৰ ঘূৰি অহা

GSAM 66.3আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাই কেৱল শিষ্যসকলৰ মন এই সত্যৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল যে তেওঁ মৰিব আৰু পুনৰুত্থিত হ'ব, বৰঞ্চ তেওঁ তেওঁলোকক এইটোও শিকাব বিচাৰিছিল যে তেওঁ গুচি গৈ পুনৰ উভতি নহালৈকে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্য স্থাপন নহ'ব। তেওঁৰ শূলেৰে বিন্ধি দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ ক'লে, "মই পৃথিৱীৰ পৰা উত্তোলিত হ’লে, সকলোকে মোৰ ওচৰলৈ আকৰ্ষণ কৰিম।' তেওঁৰ মৃত্যু কেনে ধৰণে হব, সেই বিষয়ে বুজাবলৈ তেওঁ এই কথা ক’লে। তাতে লোক সকলে তেওঁক উত্তৰ দি কলে, 'আমি বিধান-শাস্ত্ৰত শুনিছোঁ, খ্ৰীষ্ট চিৰকাল থাকিব; তেনেহলে এনে কথা আপুনি কেনেকৈ কৈছে যে, "মানুহৰ পুত্ৰ উত্তোলিত হব? মানুহৰ পুত্ৰ নো কোন"?'"³⁸

GSAM 67.1তেওঁৰ ৰাজ্য পৃথিৱীত স্থাপন হোৱাৰ আগতে তেওঁ আঁতৰি যাব লাগিব আৰু পুনৰ ঘূৰি আহিব লাগিব, এই কথাটো শিষ্যসকলৰ মনত অধিক স্পষ্টকৈ বহুৱাবলৈ তেওঁ ক'লে, "মোৰ প্ৰিয় সন্তান সকল, তোমালোকৰ লগত মই অলপ সময়হে আছোঁ। তোমালোকে মোক বিচাৰিবা; কিন্তু ইহুদী সকলক যেনেকৈ কৈছিলোঁ যে, 'মই যি ঠাইলৈ যাওঁ, সেই ঠাইলৈ তোমালোকে যাব নোৱাৰা', তেনেকৈ এতিয়া তোমালোককো কৈছোঁ।.... চিমোন পিতৰে তেওঁক সুধিলে, 'হে প্ৰভু, আপুনি ক’লৈ যায়?' যীচুৱে উত্তৰ দি ক’লে, 'মই য’লৈ যাওঁ, তালৈ তুমি এতিয়া মোৰ পাছে পাছে আহিব নোৱাৰা; কিন্তু পাছত তুমি মোৰ পাছে পাছে আহিবা।'"³⁹ তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকৰ উদ্বিগ্ন আৰু দুখিত হৃদয়ক এই বাক্যৰে উৎসাহ দিলে: "তোমালোকৰ হৃদয় ব্যাকুল নহওক৷ ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰা আৰু মোকো বিশ্বাস কৰা। মোৰ পিতৃৰ ঘৰত অনেক থকা ঠাই আছে; আৰু নথকা হ’লে তোমালোকক ক’লোহেঁতেন; কিয়নো মই তোমালোকলৈ ঠাই যুগুত কৰিবলৈ যাওঁ। যদি মই যাওঁ আৰু তোমালোকলৈ ঠাই যুগুত কৰোঁ, তেনেহলে মই যি ঠাইত থাকোঁ, তোমালোকো সেই ঠাইতে থাকিবলৈ পাবা, এই কাৰণে মই আকৌ আহি তোমালোকক মোৰ ওচৰলৈ লৈ যাম।"⁴⁰

GSAM 67অভিজাত ব্যক্তিজনৰ উপমা

GSAM 67.2যীচু আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকল যেতিয়া যিৰূচালেমলৈ গৈ আছিল, তেতিয়া তেওঁ তলত দিয়া দৃষ্টান্তটোৰ জৰিয়তে ৰাজ্যখন যে লগে লগে প্ৰকাশ পাব, সেই ভুল ধাৰণাটো শুধৰাবলৈ পুনৰ চেষ্টা কৰিছিল: "এজন ভদ্ৰবংশীয় লোকে তেওঁৰ নিজৰ বাবে ৰাজপদ লৈ উলটি আহিবৰ বাবে দূৰ ৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰিলে। তেওঁ যোৱা সময়তে তেওঁৰ দহ জন দাসক মাতি আনি, তেওঁলোকক দহ মিনা ৰূপ দি ক’লে, 'মই আহি নোপোৱালৈকে বেপাৰ কৰিবা'.... তাৰ পাছত তেওঁ দূৰ ৰাজ্যৰ পৰা ৰাজপদ লৈ উলতি আহিল আৰু যি সকল দাসক তেওঁ ধন দি গৈছিল, তেওঁলোকক মাতি পঠালে৷ তাৰ পাছত তেওঁলোকে কি ব্যৱসায় কৰিলে; সেই বিষয়ে জানিবৰ বাবে তেওঁলোকক শুধিব ধৰিলে৷"⁴¹ এই উপমাটোত প্ৰভুৱে নিজকে সেই অভিজাত ব্যক্তিজনৰ মাজেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। তেওঁ এখন দূৰ দেশলৈ—অৰ্থাৎ তেওঁৰ পিতৃৰ ওচৰলৈ—যাব লাগিছিল আৰু তাত ৰাজ্য লাভ কৰিহে শাসন কৰিবলৈ উভতি আহিব লাগিছিল।

GSAM 68.1শিষ্যসকলে সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত, "আপোনাৰ আগমণ আৰু এই জগতৰ শেষ হোৱাৰ চিন কি?"⁴² ত্ৰাণকৰ্তাই তেওঁলোকক সেই ঘটনাবোৰৰ এখন তালিকা দিছিল যিবোৰ মণ্ডলীৰ ওপৰত আহিবলগীয়া মহা সংকষ্টকালৰ শেষলৈকে ঘটিব, আৰু লগতে ঘটিবলগীয়া নিৰ্দিষ্ট চিহ্নসমূহৰ বিষয়েও জনাইছিল। যেতিয়া এইবোৰ দেখা যাব, তেওঁলোকে জানিব পাৰিব যে তেওঁৰ আগমন ওচৰ চাপিছে, আনকি দুৱাৰমুখত, আৰু যি প্ৰজন্মই এইবোৰ দেখিব, তেওঁলোক তেওঁ অহালৈকে কাৰ্যক্ষেত্ৰৰ পৰা আঁতৰি নাযাব।⁴³

GSAM 68সকলো শিষ্যৰ দ্বাৰা পৰিত্যক্ত

GSAM 68.2কিন্তু খ্ৰীষ্টই তেওঁৰ মৃত্যু আৰু অপমানৰ বিষয়ে পাঁচনিসকলক দিয়া সকলো নিৰ্দেশনাৰ পাছতো, তেওঁৰ বিচাৰ আৰু ক্ৰুচাৰোপণৰ বিষয়ে তেওঁলোকক শিকোৱা সত্যটো তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণৰূপে বুজিবলৈ বিফল হৈছিল। সত্যটোৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ ধাৰণা ইমানেই অস্পষ্ট আছিল যে যেতিয়া বিচাৰ আহিল, তেওঁলোকৰ আশা মৰি গ'ল, আৰু তেওঁলোক সকলোৱে তেওঁক "ত্যাগ কৰিলে আৰু পলাল৷"⁴⁴ আনকি চিৰউৎসাহী পিতৰো, যিজনে ইমান আত্মবিশ্বাসেৰে কৈছিল যে যদি সকলোৱে তেওঁক ত্যাগ কৰে, তেওঁ কেতিয়াও নকৰিব, তেওঁ কেইঘণ্টামান পিছতেই নিজৰ প্ৰভুক অস্বীকাৰ কৰি শপত খাই কৈছিল যে তেওঁ সেই মানুহজনক চিনি নাপায়। প্ৰভুৱে কোৱা কথাটো বুজাত তেওঁলোক ইমানেই মন্থৰ আছিল যে তেওঁৰ শূলেভেদনৰ তৃতীয় দিনা তেওঁ মৃতকৰ পৰা পুনৰুত্থিত হ'ব, তেওঁলোকে নিজৰ মাজত প্ৰশ্ন কৰিছিল আৰু তৰ্ক কৰিছিল "'মৃত্যুৰ পৰা পুনৰুত্থান' কি হয়"।⁴⁵ সঁচাকৈয়ে, তেওঁলোকৰ বিশ্বাস ইমানেই নগণ্য আছিল যে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত, আৰু তেওঁৰ শৰীৰ যোচেফৰ নতুন সমাধিত ৰখা হোৱাৰ পিছতো, তেওঁলোকে তেওঁৰ মৃতদেহ সংৰক্ষণৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছিল। আশা নোহোৱা হৈ—খ্ৰীষ্টৰ সৈতে সমাধিত সমাধিস্থ—শিষ্যসকলৰ বাবে কি যে এক বিশ্ৰামবাৰ আছিল! দুখ আৰু হতাশাত ভাৰাক্ৰান্ত হৃদয়েৰে, আৰু তেওঁলোকক সান্ত্বনা দিবলৈ আৰু শক্তিশালী কৰিবলৈ ওচৰত নাছিল কোনো কৰুণাময় ত্ৰাণকৰ্তা, যাৰ জীৱন কোমলতা আৰু কৰুণাৰ কাৰ্য্যৰে পৰিপূৰ্ণ আছিল, তেওঁলোকৰ অৱস্থা কিমান যে নিৰাশাজনক আছিল!

GSAM 69পুনৰুত্থানৰ ৰাতিপুৱাৰ আলোড়নকাৰী ঘটনাৱলী

GSAM 69.1সপ্তাহৰ প্ৰথম দিনটোৰ ৰাতিপুৱাটো আহি পালে! স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱীত কি যে আলোড়ন! এজন শক্তিশালী স্বৰ্গদূত মহিমাৰাজ্যৰ পৰা যোচেফৰ সমাধিলৈ নামি আহিল, ঈশ্বৰৰ পুত্ৰক জীয়াই উঠিবলৈ আদেশ দি এক বাৰ্তা লৈ। "চোৱা, তাতে বৰ ভুমিকম্প হ’ল; কিয়নো প্ৰভুৰ দূতে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি শিলচটা বগৰালে আৰু তাৰ ওপৰতে বহিল। তেওঁৰ শৰীৰ বিজুলীৰ নিচিনা আৰু বস্ত্ৰ হিমৰদৰে শুক্ল আৰু তেওঁৰ ভয়তে প্ৰহৰী সকল কঁপি কঁপি মৰাৰ নিচিনা হ’ল।"⁴⁶ "বহু নিদ্ৰিত পবিত্ৰ লোকৰ দেহ উত্থিত হ’ল। তেওঁৰ পুনৰুত্থানৰ পাছত তেওঁলোকে মৈদামৰ পৰা ওলাই পবিত্ৰ নগৰলৈ গ’ল আৰু বহু ব্যক্তিক দেখা দিলে।"⁴⁷ যিৰূচালেমৰ তেওঁলোকৰ বন্ধুসকলৰ দুৱাৰমুখত থকা এনেকুৱা বাৰ্তাবাহকসকলৰ কথা ভাবক, যিসকলে এই বাৰ্তা দিছিল যে ক্ৰুচত দিয়া খ্ৰীষ্ট মৃতকৰ পৰা পুনৰুত্থিত হৈছিল, আৰু তেওঁৰ শক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকো জীৱিত হৈ উঠিছিল, তেওঁৰ পুনৰুত্থানৰ সাক্ষ্য দিবলৈ। শিষ্যসকল আৰু পবিত্ৰ মহিলাসকলৰ মাজত কি যে এক ব্যস্ততা আছিল—এই আনন্দৰ খবৰ দিবলৈ ইফাল-সিফাল দৌৰি ফুৰিছিল, "তেওঁ মৃতকৰ পৰা পুনৰুত্থিত হৈছে, কাৰণ আমি তেওঁক দেখিছোঁ আৰু তেওঁৰ সৈতে কথা পাতিছোঁ!"

GSAM 69যীচু গাঁৱলৈ প্ৰৱেশ কৰে

GSAM 69.2"পাছত তেওঁলোকৰ মাজৰ দুজনে সেই দিনাই যিৰূচালেমৰ পৰা চাৰে সাত মাইল দূৰত থকা ইম্মায়ু নামৰ এখন গাঁৱলৈ গৈ আছিল। তেওঁলোক দুয়োজনে এই সকলো ঘটনাৰ বিষয়ে কথোপকথন কৰি গৈ আছিল। তেওঁলোকে কথোপকথন আৰু সোধা-সুধি কৰি থাকোতেই, যীচুৱে নিজে ওচৰলৈ আহি তেওঁলোকৰ সৈতে যাব ধৰিলে। কিন্তু তেওঁলোকে যেন তেওঁক চিনিব নোৱাৰে, এই কাৰণে তেওঁলোকৰ চকু বন্ধ হ’ল৷ যীচুৱে তেওঁলোকক সুধিলে, 'তোমালোকে ইজনে সিজনে কি কথা পাতি গৈ আছা?' তাতে তেওঁলোক মলিন মুখেৰে থিয় হৈ ৰ’ল। তেতিয়া ক্লিয়পা নামৰ এজনে উত্তৰ দি ক’লে, 'যি যি কথা এই কেইদিনত ঘটি আছে, সেইবোৰ কথা যিৰূচালেমত বাস কৰি কেৱল আপুনিয়ে নাজানে হ’বলা?' যীচুৱে তেওঁলোকক সুধিলে, 'কি কথা?' তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, যি নাচৰতীয়া যীচু, ঈশ্বৰ আৰু সকলো লোকৰ সাক্ষাতে কর্মত আৰু বাক্যত পৰাক্ৰমী ভাববাদী আছিল, তেওঁক আমাৰ প্ৰধান পুৰোহিত আৰু শাসনকর্তা সকলে কেনেকৈ দোষী কৰি প্ৰাণদণ্ডৰ অর্থে শোধাই দি ক্রুচত দিলে৷ কিন্তু যি জনে ইস্ৰায়েল লোকক মুক্ত কৰিব, তেৱেঁই সেই জন বুলি আমি আশা কৰিছিলোঁ। কিন্তু এই সকলোৰ উপৰি এই কথা ঘটা আজি তিনি দিন হৈছে। ইয়াৰ উপৰি আমাৰ লগৰ কেইবাগৰাকী তিৰোতাইয়ো ৰাতিপুৱাই মৈদামলৈ গৈ আমাক বিস্ময় লগালে; কিয়নো তেওঁৰ দেহ নাপাই উলটি আহি ক’লে যে, তেওঁলোকে দূত সকলক দেখা পালে আৰু তেওঁ জীয়াই উঠিল বুলি কোৱা শুনিলে। পাছত আমাৰ লগৰ কেইজনমান মানুহ মৈদামলৈ গৈ তিৰোতা সকলে কোৱাৰ দৰেই দেখিলে; কিন্তু তেওঁক দেখা নাপালে।

GSAM 70.1"যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, 'হে নির্ব্বোধ আৰু ভাববাদীয়ে কোৱা সকলো কথাত বিশ্বাস কৰিবলৈ ভোতোহা মনৰ মানুহ! খ্ৰীষ্টে দুখ ভোগ কৰি নিজৰ প্ৰতাপত সোমাব নেলাগিছিল নে?' পাছত তেওঁ মোচিৰ পৰা আৰু সকলো ভাববাদীৰে পৰা আৰম্ভ কৰি গোটেই ধৰ্মশাস্ত্ৰত নিজৰ বিষয়ে লিখা কথা তেওঁলোকক বুজাই দিলে।"⁴⁸ যেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকৰ সৈতে আহাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ ওলাইছিল, তেওঁ পাউৰুটি ভাঙি ধন্যবাদ দিলে, আৰু "তেওঁলোকৰ চকু মুকলি হ’ল আৰু তেওঁক চিনি পালে".... "পাছত তেওঁলোকে পৰস্পৰে কোৱা-কুই কৰি ক’লে, 'বাটত আহি থাকোতে তেওঁ যেতিয়া আমাৰ সৈতে কথোপকথন কৰিছিল আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ অর্থ বুজাই দিছিল, তেতিয়া আমাৰ হৃদয় প্ৰজ্বলিত নহৈছিল নে?'"⁴⁹

GSAM 70.2এতিয়া, অৱশেষত, সমস্যাটো তেওঁলোকৰ আগত সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰমাণিত হোৱাৰ পিছত শিষ্যসকলে দেখিবলৈ পাইছে যে ত্ৰাণকৰ্তাৰ কাৰ্য্যৰ সৈতে এক মৃত্যু আৰু পুনৰুত্থান জড়িত আছিল। কিন্তু তেওঁলোকে তেওঁৰ ৰাজ্যৰ প্ৰশ্নটোক কেনেদৰে গণ্য কৰিব?

GSAM 70.2"ক্রুচীয়‍ মৃত্যুৰ দুখভোগৰ পাছত তেওঁ পাঁচনি সকলৰ আগত সময়ে সময়ে দেখা দি নিজকে জীয়াই থকাৰ প্রমাণ দিলে। এইদৰে যীচুৱে চল্লিশ দিনলৈকে দৰ্শন দি ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ কথা ঘোষণা কৰিলে। এদিন পাঁচনি সকলৰ সৈতে সমবেত হোৱা সময়ত তেওঁ এই আজ্ঞা দিলে, 'তোমালোকে যিৰূচালেম এৰি নাযাবা, কিন্তু মোৰ পৰা পিতৃৰ যি প্ৰতিজ্ঞা শুনিলা, সেই প্ৰতিজ্ঞালৈকে বাট চাই থাকা। যোহনে পানীতহে বাপ্তিস্ম দিলে, কিন্তু কিছুদিনৰ পাছত তোমালোকক পবিত্ৰ আত্মাত বাপ্তিস্ম দিয়া হব।'

GSAM 71এতিয়া তুমি ৰাজ্যটো পুনৰুদ্ধাৰ কৰিবা নেকি?

GSAM 71.1"পুনৰ গোট খোৱা সময়ত তেওঁলোকে যীচুক সুধিলে, 'হে প্ৰভু, ইস্ৰায়েলক আপুনি এই কালতে পুনৰাই ৰাজ্য দিব নে?' [অৰ্থাৎ, আমি শিকিছোঁ যে শাস্ত্ৰ অনুসৰি আপোনাৰ ক্ৰুচবিদ্ধ হোৱা আৰু মৃতকৰ পৰা পুনৰুত্থিত হোৱাটো প্ৰয়োজনীয় আছিল, কিন্তু আপুনি এতিয়া ৰাজ্যটো পুনৰুদ্ধাৰ নকৰিব নেকি?] তেতিয়া তেওঁলোকক তেওঁ ক’লে, 'যি কাল আৰু সময় পিতৃয়ে নিজৰ ক্ষমতাৰ অধীনত ৰাখিছে, সেই বিষয়ে তোমালোকে জানিবলৈ নোপোৱা। কিন্তু যেতিয়া তোমালোকৰ ওপৰত পবিত্ৰ আত্মা আহিব, তেতিয়া তোমালোক আত্মাত শক্তিশালী হবা৷ তেতিয়া তোমালোকে যিৰূচালেম আদি কৰি গোটেই যিহুদীয়া, চমৰীয়া দেশত আৰু পৃথিৱীৰ সীমালৈকে মোৰ সাক্ষী হবা।' এই কথা কোৱাৰ পাছত প্রভু যীচুক আকাশলৈ তুলি নিয়া হ’ল আৰু এচপৰা মেঘে তেওঁক ঢাকি ধৰিলে। তাতে তেওঁলোকে ওপৰলৈ ৰ’ লাগি চাই থাকিল, কিন্তু পুনৰবাৰ প্রভু যীচুক দেখা নাপালে। এইদৰে আকাশলৈ একেথৰে চাই থাকোতে, হঠাৎ বগা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰা দুজন লোক তেওঁলোকৰ ওচৰত থিয় হ’ল আৰু তেওঁলোকক কলে, 'হে গালীল দেশৰ গালীলীয়া সকল, তোমালোকে কিয় আকাশলৈ ৰ’ লাগি চাই ৰৈছা? এই জন যীচুক তোমালোকৰ কাষৰ পৰা স্বৰ্গলৈ নিয়া হল। তোমালোকে তেওঁক যেনেকৈ স্বৰ্গলৈ যোৱা দেখিলা, সেইৰূপে তেওঁ আকৌ আহিব।'"⁵⁰

GSAM 71পুনৰুদ্ধাৰ নোহোৱালৈকে স্বৰ্গত যীচুৰ থকা

GSAM 71.2এতিয়া যিহেতু ত্ৰাণকৰ্তাই তেওঁলোকক এৰি গৈছিল, আৰু তেওঁলোকে সঁচাকৈয়ে তেওঁক "য'ত তেওঁ আগতে আছিল তালৈ উঠি যোৱা" দেখিছিল, তেওঁলোকৰ এই আশ্বাস আছিল যে পবিত্ৰ আত্মাই তেওঁলোকক ৰাজ্য কেতিয়া আহিব সেই বিষয়ে শিক্ষা দিব। সেয়েহে, আত্মা লাভ কৰাৰ পিছত, পিতৰে লোকসকলক দিয়া নিৰ্দেশনাত ক'লে, "আপোনালোকৰ কাৰণে নিৰূপিত যি জন খ্রীষ্ট, সেই জন যীচুক যেন তেওঁ পঠিয়াই দিয়ে। ঈশ্বৰে পবিত্ৰ ভাৱবাদী সকলৰ দ্বাৰা যি যি সময়ৰ কথা পূৰ্বতে কৈছিল, সকলো বিষয়ৰ পুনঃস্থাপনৰ সেই সময়লৈকে স্বৰ্গই এই যীচু খ্রীষ্টক গ্রহণ কৰাৰ আৱশ্যক আছে।"⁵¹

GSAM 71.3পবিত্ৰ আত্মাৰ দ্বাৰা পাঁচনি পিতৰকো তিনিখন জগতৰ বিষয়ে তথ্য প্ৰদান কৰা হৈছিল: প্ৰথম, প্ৰলয়ৰ আগৰ যিটো জলেৰে ধ্বংস হৈছিল; দ্বিতীয়, বৰ্তমানৰ জগতখন যিটো জুইৰ বাবে সংৰক্ষিত,—যি জুই পৃথিৱীত জমা হৈ আছে, যেনেকৈ সংশোধিত সংস্কৰণত লিখা আছে,—সেই জুই যি অধাৰ্মিক মানুহৰ ধ্বংস, বিনাশ আৰু নিৰ্মূলৰ কাৰণ হ'ব; তৃতীয়, নতুন পৃথিৱী, য'ত "ধাৰ্মিকতা নিবাস কৰে"; বা, কিছুমানে অনুবাদ কৰে, "য'ত ধাৰ্মিকসকল বাস কৰিব।"⁵²

GSAM 72.1পাঁচনি পৌলে ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ পুনৰুত্থান, আৰু তেওঁৰ সকলো পবিত্ৰ লোকৰ মৰণশীলৰ পৰা অমৰলৈ পৰিৱৰ্তনৰ কথা কৈছিল, "যেতিয়া শেষ তূৰী বাজিব, তেতিয়া চকুৰ পলকতে সেয়া ঘটিব৷" তেওঁ কৰিন্থীয়াসকলক কৈছিল যে খ্ৰীষ্ট এতিয়া তেওঁৰ পিতৃৰ সিংহাসনত আছে, আৰু তেওঁৰ সকলো শত্ৰু তেওঁৰ অধীন নোহোৱালৈকে তাত থাকিব। অৰ্থাৎ, যেতিয়ালৈকে পিতৃয়ে তেওঁক ৰাজ্য—তেওঁৰ নিজৰ ৰাজ্য—তেওঁৰ হাতত অৰ্পণ নকৰে, যেনেকৈ দানিয়েল ৭:১৩, ১৪; গীতমালা ২:৮, ৯-ত ভাববাণী কৰা হৈছে। থিচলনীকীয়া মণ্ডলীক তেওঁ খ্ৰীষ্টৰ আগমন আৰু পুনৰুত্থানক তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ আশাৰূপে উপস্থাপন কৰিছিল, আৰু ইয়াক সেই প্ৰকৃত সান্ত্বনা হিচাপে দেখুৱাইছিল যি তেওঁলোকৰ আপোনজনসকল যেতিয়া মৃত্যুৰ হাতত তেওঁলোকৰ পৰা পৃথক হৈছিল তেতিয়া তেওঁলোকক শক্তি যোগাইছিল।⁵³

GSAM 72প্ৰভুৰ অনিশ্চিত প্ৰত্যাৱৰ্তন

GSAM 72.2তেতিয়ালৈকে মণ্ডলীৰ ওচৰত প্ৰভু কেতিয়া উভতি আহিব সেই বিষয়ে কোনো নিৰ্দিষ্ট জ্ঞান নাছিল। যেতিয়া পাঁচনিজনে থিচলনীকীয়াসকললৈ লিখা তেওঁৰ প্ৰথম পত্ৰত কৈছিল, "আমি যি সকল জীয়াই থাকিম, ... আমাকো ... তুলি নিয়া হব," তেতিয়া ভাইসকলে এইটো বুজি পাইছিল যে খ্ৰীষ্ট তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমানৰ জীয়াই থকা অৱস্থাতে আহিব। তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্ৰত তেওঁ নিজৰ পত্ৰখন সম্বন্ধে তেওঁলোকৰ ভুল ধাৰণাটো শুধৰাই দিয়ে, আৰু তেওঁলোকক কয় যে "সেইদিন অহাৰ আগেয়ে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে ধৰ্ম পৰিত্যাগ কৰা দেখা যাব আৰু সেই অবাধ্যতাৰ পুৰুষ, যি বিনাশ হবলগীয়া পুত্ৰ; সি প্ৰকাশিত হ’ব। ঈশ্বৰ নামেৰে খ্যাত আৰু উপাসনাৰ যোগ্য যি সকলো আছে, এই সকলোৰে বিৰুদ্ধে থিয় হৈ সেই অবাধ্যতাৰ পুৰুষে নিজকে ওখত প্রতিস্থিত কৰিব"।⁵⁴

GSAM 72ধৰ্মত্যাগ

GSAM 72.3আৰু তথাপিও খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ সময় সম্পৰ্কে মণ্ডলী এতিয়াও অন্ধকাৰত দিশহাৰা হৈ আছে। ভাইসকলে শিকিছে যে ধৰ্মত্যাগ ঘটিব; কিন্তু ই কিমান সময়ৰ বাবে হ'ব, সেয়াই আছিল প্ৰশ্ন। পিছলৈ পাতমছ দ্বীপত দৰ্শনত থকাৰ সময়ত যোহনক উত্তৰ দিয়া হৈছিল, যিটো প্ৰকাশিত বাক্যৰ বাৰ আৰু ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ত পোৱা প্ৰতীকসমূহৰ মাজত আছিল—"এটা সময়, দুটা সময় আৰু আধা সময়", "বিয়াল্লিশ মাহ", "এহেজাৰ দুইশ ষাঠি দিন" (বছৰ); কিন্তু সেই দীঘলীয়া সময়ছোৱাৰ আৰম্ভণিৰ সংকেত দিয়া ঘটনাটো তেতিয়াও সংঘটিত হোৱা নাছিল। সেয়েহে মণ্ডলীয়ে খ্ৰীষ্টৰ আবিৰ্ভাৱৰ সঠিক সময় নিৰ্দিষ্টভাৱে নজনাকৈয়ে তেওঁৰ আগমনৰ বাবে আশা আৰু অপেক্ষা কৰি আছিল; কাৰণ সেই দুখ-কষ্টৰ সময় পাৰ হোৱাৰ পিছতো, "অৱশিষ্ট" মণ্ডলীৰ বাবে সংঘৰ্ষ আৰু বিজয়ৰ এক চমু সময় এতিয়াও বাকী আছিল।⁵⁵

GSAM 73.1নতুন নিয়মৰ লিপিসমূহৰ সমাপ্তিৰ লগে লগে খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ বিষয়টো আমাৰ সন্মুখত স্পষ্টভাৱে দাঙি ধৰা হৈছে। প্ৰতি ত্ৰিশটা পদৰ ভিতৰত প্ৰায় এটাত আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ কথা কোনো নহয় কোনো প্ৰকাৰে উল্লেখ আছে। এই বিষয়ে, আৰু আধুনিক যুগলৈকে মধ্যৱৰ্তী যুগবোৰত সেই আশাৰ সন্দৰ্ভত মণ্ডলীৰ অৱস্থানৰ বিষয়ে, ৰবাৰ্ট পেটাৰছন, ডি.ডি.-য়ে Interior নামৰ এখন সংবাদপত্ৰত "ধন্য আশাৰ" শিৰোনামৰ অধীনত এইদৰে কৈছে:—

GSAM 73পাৰ্থিৱ সহস্ৰাব্দ—পেটাৰছন

GSAM 73.2"যেতিয়া আমাৰ প্ৰভুৱে পিতৃৰ ওচৰলৈ যাবলৈ পৃথিৱীত তেওঁৰ মণ্ডলী এৰি গৈছিল, তেওঁ তাইক এক দুখজনক অৱস্থাত এৰি থৈ গৈছিল। তেওঁৰ পাঁচশ শিষ্য তেওঁৰ শত্ৰুসকলৰ সমগ্ৰ জগতৰ দ্বাৰা আৱৰা আছিল, যি জগতখন এক উচ্চতম বুদ্ধিমত্তাৰ দ্বাৰা খ্ৰীষ্ট-বিৰোধী ধৰ্ম আৰু চৰকাৰ হিচাপে সংগঠিত, আটাইতকৈ বিষাক্ত দুষ্টতাৰে অনুপ্ৰাণিত, আৰু যুগ যুগৰ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা ধ্বংসৰ আটাইতকৈ কাৰ্যকৰী পদ্ধতিত শিক্ষিত আছিল। প্ৰভু আমাৰ বিপদৰ বিষয়ে অজ্ঞ নাছিল; তেওঁ তেওঁৰ শেষৰ ভাষণসমূহত ইয়াক লঘু কৰি দেখুওৱা নাছিল, বা জগতৰ শত্ৰুতা আৰু মণ্ডলীৰ দুখ-কষ্টৰ কোনো হ্ৰাসৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া নাছিল। কিন্তু তেওঁ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে তেওঁ নিজেই তেওঁৰ শত্ৰুবোৰক ওফৰাই পেলাবলৈ উভতি আহিব, আৰু সেই আশীৰ্ব্বাদপূৰ্ণ দিনলৈকে তেওঁ আমাক সহায় কৰিব। 'জগতে তোমালোকক ঘৃণা কৰে। জগতত তোমালোকে কষ্ট পাবা। তোমালোকে ক্ৰন্দন আৰু বিলাপ কৰিবা, কিন্তু জগতে আনন্দ কৰিব; তেতিয়া তোমালোকে শোক কৰিবা; কিন্তু পাছত তোমালোকৰ সেই শোক আনন্দ হৈ যাব.... ঠিক সেইদৰে তোমালোকেও এতিয়া দুখত আছা; কিন্তু মই আকৌ তোমালোকক দেখা দিম; তেতিয়া তোমালোকৰ হৃদয় আনন্দিত হ’ব আৰু তোমালোকৰ সেই আনন্দ কোনেও তোমালোকৰ পৰা কাঢ়ি নিব নোৱাৰিব। যদি মই গুচি যাওঁ, তেনেহলে মই যি ঠাইত থাকোঁ, তোমালোকো সেই ঠাইতে থাকিবলৈ পাবা, এই কাৰণে মই আকৌ আহি তোমালোকক মোৰ ওচৰলৈ লৈ যাম।'

GSAM 74.1"তেওঁৰ ব্যক্তিগত বিদায়ৰ সময়ত তেওঁ নিজৰ মণ্ডলীক সান্ত্বনা দিছিল তেওঁৰ ব্যক্তিগত প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ এই আশীৰ্ব্বাদপূৰ্ণ আশাৰে। তেওঁৰ অনুপস্থিতিৰ সমগ্ৰ সময়ছোৱাত, তেওঁ কৈছিল যে আমি দুখ-কষ্ট ভোগ কৰিব লাগিব; আৰু সেয়াই হৈছে। তেওঁৰ অনুপস্থিতিৰ সময়ত যদি আমি কোনো বাহ্যিক শান্তিৰ সময় উপভোগ কৰিব পাৰোঁ, যদি তেওঁৰ মণ্ডলী জগতৰ আক্ৰমণৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পায়, যদি কোনো বিশুদ্ধতাৰ যুগ আহে যেতিয়া ঘেঁহুৰ মাজত বননি গজিব নোৱাৰিব, বা যদি তেওঁৰ আগমণত তেওঁ প্ৰভুৰ মহিমাত পৰিপূৰ্ণ পৃথিৱীৰ জনসংখ্যাৰ দ্বাৰা আদৰণি লাভ কৰে, বা আনকি পৃথিৱীত বিশ্বাসো বিচাৰি পায়, তেন্তে সেয়া তেওঁৰ বাবে এক অতি অপ্ৰত্যাশিত আশ্চৰ্য হ'ব। যীচুৱে এই সহস্ৰাব্দৰ বিষয়ে নাজানিছিল। আমি কওঁ যে তেওঁ ইয়াৰ বিষয়ে নাজানিছিল, কাৰণ তেওঁ আমাক ইয়াৰ বিষয়ে জনোৱা নাছিল; আৰু তেওঁ কৈছে, 'মই তোমালোকক বন্ধু বুলি কওঁ, কিয়নো মোৰ পিতৃৰ পৰা যি যি শুনিলোঁ; সেই বিষয়বোৰ তোমালোকক জনালোঁ।' কিন্তু তেওঁৰ সকলোবোৰ উপদেশ আৰু উপমা-কথাত তেওঁৰ আগমনৰ পূৰ্বে আমি শান্তি বা মহিমাৰ কোনো সময়ৰ আশা কৰাৰ সামান্যতম ইংগিতো নাই। পাঁচনিসকল খ্ৰীষ্টবিহীন সহস্ৰাব্দৰ বিষয়ে সমানেই অজ্ঞ আছিল। আমাৰ প্ৰভুৰ প্ৰস্থানৰ পিছত তিনিশ বছৰ ধৰি মণ্ডলীৰ ধন্য আশাখিনি আছিল তেওঁৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ আশা।

GSAM 74.2"কিন্তু যেতিয়া, তেওঁৰ ভাববাণী কৰা ধৰ্মত্যাগৰ অগ্ৰগতিত, খ্ৰীষ্টৰ কইনাগৰাকীয়ে তেওঁৰ অনুপস্থিতিত পৃথিৱীৰ ৰজাসকলৰ বন্ধুত্বৰে নিজকে সান্ত্বনা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, তেতিয়া স্বাভাৱিকতে তেওঁ পূবৰ আকাশখনৰ পৰা, আৰু তেওঁৰ প্ৰভুৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ পৰা চকু আঁতৰাই ল'লে, যিয়ে তেওঁৰ সাংসাৰিক গৌৰৱৰ অন্ত পেলাবলগীয়া আছিল। যেতিয়া সংস্কাৰকসকলে শুভবাৰ্তাৰ শিঙা নিজৰ মুখত তুলি ল'লে ... খ্ৰীষ্টবিহীন সহস্ৰবৰ্ষৰ সপোনবোৰ তৎক্ষণাত উফৰি গ'ল, ... আৰু মণ্ডলীয়ে পুনৰবাৰ অন্টিখ্ৰীষ্টক ধ্বংস কৰিবলৈ প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে চাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে.... তেওঁলোকৰ চিঠি-পত্ৰ, ধৰ্মোপদেশ, আৰু বিশ্বাসৰ স্বীকাৰোক্তিৰ মাজেৰে সংস্কাৰকসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰিমিলেনিয়েল আশা প্ৰকাশ কৰিছিল।

GSAM 74.3"ৱেষ্টমিনষ্টাৰ এচেম্বলীয়ে তেওঁলোকৰ বিশ্বাস-পত্ৰখন প্ৰভুৰ দ্বিতীয় আগমনৰ ওপৰত বিশ্বাসৰ এক ঘোষণাৰে সামৰণি মাৰিছে, যি শব্দবোৰে প্ৰিমিলেনিয়াৰীসকলৰ বিশ্বাসক সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰকাশ কৰে। তেওঁলোকে এই গুৰুত্বপূৰ্ণ শব্দবোৰত ঘোষণা কৰে: 'যিদৰে খ্ৰীষ্টই বিচাৰে যে আমি নিশ্চিতভাৱে পতিয়ন যাওঁ যে এক বিচাৰৰ দিন আহিব, সকলো মানুহক পাপৰ পৰা বিৰত ৰাখিবলৈ আৰু ধাৰ্মিকসকলক তেওঁলোকৰ দুখ-কষ্টত অধিক সান্ত্বনা দিবলৈ, ঠিক তেনেদৰে তেওঁ সেই দিনটো মানুহৰ বাবে অজ্ঞাত কৰি ৰাখিব, যাতে তেওঁলোকে দেহগত বিষয়ত সকলো নিশ্চিন্ততাৰ ভাৱ ত্যাগ কৰে, আৰু সদায় সাৱধান হৈ থাকে, কাৰণ তেওঁলোকে নাজানে যে প্ৰভু কোন ঘণ্টাত আহিব: আৰু সদায় এইবুলি ক'বলৈ সাজু থাকে, আহাঁ, প্ৰভু যীচু: আৰু সোনকালে আহাঁ!'⁵⁶

GSAM 75.1"আমাৰ সংস্কাৰক পূৰ্বপুৰুষসকলে প্ৰভুৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি নিজৰ হৃদয় শক্তিশালী কৰিছিল, আৰু 'ক্ষেত্ৰখন ধৰি ৰাখক! কাৰণ তেওঁ সহায়ৰ সৈন্যদলৰ সৈতে আহি আছে,' এই আহ্বানৰে ইজনে সিজনক উৎসাহিত কৰিছিল। এই ভাৱনা শেহতীয়াকৈ এক জনপ্ৰিয় ধৰ্মজাগৰণৰ স্তুতিগীতত মূৰ্ত হৈ উঠিছে, কিন্তু পুৰণি স্কটিছ চুক্তিৱদ্ধসকলৰ বাবে ই পৰিচিত আছিল।

GSAM 75.2"কিন্তু অতি সোনকালেই সংস্কাৰিত মণ্ডলীসমূহৰ মাজত বিশ্বাসৰ পৰা এক দ্বিতীয় পতন আৰম্ভ হ'ল। স্কটলেণ্ডত ইয়াক মডাৰেটিজম; ইংলেণ্ডত এৰিয়ানিজম, আৰু শেহতীয়াকৈ ব্ৰড চাৰ্চিজম; আমেৰিকাত ই নিজকে ইউনিটেৰিয়ানিজম; আৰু জাৰ্মানীত ৰেশ্যনেলিজম বুলি কোৱা হৈছিল। মানৱীয় যুক্তিক বিচাৰক আৰু আমাৰ অতি সীমিত আধুনিক পৰ্যবেক্ষণক প্ৰমাণ হিচাপে স্থাপন কৰি, আৰু প্ৰকৃতিৰ পৰ্যবেক্ষিত নিয়মৰ বাহিৰে কোনো ঘটনা ঘটিব পাৰে বুলি অস্বীকাৰ কৰি, ই যীচুক এজন ইহুদী ৰাব্বীৰ পদত নমাই আনিছিল, যি তেওঁৰ দিনৰ তুলনাত কিছু আগবঢ়া আছিল, কিন্তু আধুনিক বিজ্ঞানৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে অচিনাকি আছিল। অৱশ্যে, এনে এজন ব্যক্তিয়ে অদৃশ্য জগতৰ পৰা পৃথিৱীত শাসন কৰিবলৈ উভতি অহাৰ ধাৰণাটোক হিব্ৰু পৌৰাণিক আখ্যানৰ মাজতে সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল।

GSAM 75মিলেনিয়ামৰ ওপৰত দানিয়েল হুইটবি

GSAM 75.3"তেওঁৰ দ্বিতীয় আগমন আৰু পৃথিৱীত শাসন কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰক কেৱল তেওঁৰ শুভবাৰ্তাৰ প্ৰচাৰ, আৰু বিশ্বৰ এক বৃহৎ অংশৰ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰতি এক হাজাৰ বছৰ, বা, কিছুমানে ভবা মতে, ৩৬০,০০০ বছৰৰ বাবে আত্মসমৰ্পণ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল; যাৰ সময়ত মানৱজাতি সভ্যতাৰ কলাত উন্নতি কৰিব, আৰু অভূতপূৰ্ব শান্তি আৰু সমৃদ্ধি উপভোগ কৰিব। আৰু সেই বিস্তৃত চক্ৰটোৰ শেষত, যিটো সাধাৰণ মানুহৰ বাবে উপলব্ধি কৰিবলৈ অতি বিশাল আছিল, সম্ভৱতঃ প্ৰকৃতিৰ কোনো ডাঙৰ আলোড়ন ঘটিব, আৰু কোৱা হ'ব পাৰে যে প্ৰভু আহি পৃথিৱীক ধ্বংস কৰিব, আৰু মানৱ জাতিক বিচাৰৰ বাবে আহ্বান জনাব। এই তত্ত্বটো হুইটবি নামৰ এজন ইংৰাজ ভাষ্যকাৰৰ দ্বাৰা বিস্তৃত আৰু জনপ্ৰিয় কৰা হৈছিল [দানিয়েল হুইটবি ১৭২৬ চনত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল], যি তেওঁৰ প্ৰকাশিত পত্ৰালাপৰ দ্বাৰা এজন এৰিয়ান বুলি প্ৰমাণিত হৈছে, কিন্তু তেওঁৰ ভাষ্যসমূহ তেওঁৰ নিজৰ শ্ৰেণীৰ মাজত জনপ্ৰিয় আছিল, আৰু তেওঁৰ পৌৰাণিক সহস্ৰাব্দটোক ইউৰোপৰ বহুতো প্ৰচলিত ধৰ্মমতাবলম্বী পেনচনভোগী আৰু ৰাজ্যিক মণ্ডলীৰ বন্ধুসকলে অনুকূলভাৱে গ্ৰহণ কৰিছিল, যিসকলক ই দশমাংশ আৰু সন্মানৰ এক দীঘলীয়া অধিকাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে ইয়াক আমেৰিকালৈও আমদানি কৰা হৈছিল, য'ত ইয়াক তৎক্ষণাত মঞ্চৰ সাধাৰণ বাণী আৰু উপসংহাৰৰ বাবে সমল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।"

GSAM 76.1প্ৰভুৱে তেওঁৰ অহা সম্পৰ্কে, আনকি "দুৱাৰমুখত" বুলিও, এক গম্ভীৰ সতৰ্কবাণী প্ৰেৰণ কৰা সময়ৰ ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এনেকুৱা মতবাদ বিৰাজ কৰিছিল।