অধ্যায় ১৭ — অসুবিধাৰ মাজত আগবঢ়োৱা সত্য
GSAM 265.1"নিজ মেৰ-ছাগবোৰৰ মাজত থকা দিনা মেৰ-ছাগ ৰখীয়াই ছিন্ন-ভিন্ন হোৱা নিজৰ মেৰ-ছাগৰ জাকক বিচাৰি উলিওৱাৰ দৰে, মই মোৰ মেৰ-ছাগৰ জাকক বিচাৰি উলিয়াম; আৰু মেঘে ঢাকি আন্ধাৰ কৰা দিনা, সেইবোৰ ছিন্ন-ভিন্ন হোৱা আটাই ঠাইৰ পৰা মই সেইবোৰক উদ্ধাৰ কৰিম।"1
GSAM 265.2যিসকলে সেই সময়লৈকে (১৮৪৭) তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা গ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁলোক এই জগতৰ ধন-সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰত দৰিদ্ৰ আছিল, আৰু ফলস্বৰূপে বাৰ্তাটোৰ প্ৰচাৰৰ বাবে আৰ্থিকভাৱে তেওঁলোকে বিশেষ একো কৰিব পৰা নাছিল। পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী আৰু পাদুৰী বেটছে সিঁচৰতি হৈ থকা ভাইসকলৰ মাজত ব্যক্তিগত পৰিশ্ৰমৰ গুৰুত্ব, আৰু লগতে লোকসকলক সত্যৰ জ্ঞানৰ দিশে লৈ যোৱাত সহায়ক হিচাপে তেওঁলোকৰ হাতত পঢ়িবলগীয়া সামগ্ৰী দিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধি কৰিছিল। পাদুৰী বেটছে সেই বিষয়ত লিখা তেওঁৰ ট্ৰেক্টখনৰ জৰিয়তে, বিভিন্ন স্থানলৈ গৈ আৰু ডাকযোগে ইয়াৰ প্ৰচাৰ কৰি বিশ্ৰামবাৰৰ প্ৰশ্নটো উপস্থাপন কৰাত যথেষ্ট সহায় লাভ কৰিছিল। তেওঁ অত্যন্ত অধ্যৱসায়ৰ সৈতে পৰিশ্ৰম কৰিছিল।
GSAM 265সত্যৰ বাবে এগৰাকী যুৱতী ভগ্নীৰ ত্যাগ
GSAM 265.3এসময়ত, ভাড়া দিবলৈ পইচা নথকাত তেওঁ মেছাচুছেটছৰ পৰা নিউ হেম্পশ্বায়াৰলৈ খোজকাঢ়ি যাবলৈ ওলাইছিল। ঠিক সেই সময়তে তেওঁ এগৰাকী যুৱতী ভগ্নীৰ পৰা এখন চিঠি পালে, যিয়ে এই প্ৰচাৰকাৰ্যত সহায় কৰিবলৈ সপ্তাহত ১ ডলাৰকৈ ঘৰুৱা কাম কৰিবলৈ চুক্তিবদ্ধ হৈছিল। এটা সপ্তাহ কাম কৰাৰ পিছত, পাদুৰী বেটছক টকাৰ প্ৰয়োজন বুলি ভাবি তেওঁ ইমানেই অভিভূত হৈছিল যে তেওঁ নিজৰ নিয়োগকৰ্তাৰ ওচৰলৈ গৈ আগতীয়াকৈ দৰমহা লৈছিল যাতে তেওঁ লগে লগে তেওঁলৈ ৫ ডলাৰ পঠিয়াব পাৰে। এই টকাৰে তেওঁ ৰাজহুৱা পৰিবহণত নিউ হেম্পশ্বায়াৰলৈ যোৱাৰ ভাড়া দিছিল। প্ৰতি ঠাইতে তেওঁৰ সভা সফল হৈছিল, আৰু বহুতো লোকে সত্য গ্ৰহণ কৰিছিল।
GSAM 266ধাৰ কৰা আচবাবেৰে ঘৰুৱা কাম-কাজ
GSAM 266.1এই বাৰ্তাৰ প্ৰাৰম্ভিক পথিকৃৎসকলক পৰিচালিত কৰা ত্যাগৰ ভাৱটোক প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ, আমি ১৮৪৭-৪৮ চনৰ শীতকালত তেওঁলোকৰ পৰিস্থিতি সম্পৰ্কে শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ বিৱৰণৰ পৰা নিম্নলিখিত কথাখিনি উল্লেখ কৰিছোঁ, যেতিয়া তেওঁলোকে মেইনৰ টপশামত থকা এছ. হাউলেণ্ডৰ বিশাল ঘৰৰ কোঠাত আছিল, য'ত তেওঁলোকে ধাৰ কৰা আচবাব-পত্ৰৰে ঘৰুৱা জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল:—
GSAM 266.2"আমি দৰিদ্ৰ আছিলোঁ, আৰু কঠিন সময়ৰ মাজেৰে পাৰ হৈছিলোঁ। মোৰ স্বামীয়ে ৰেলপথত শিল কঢ়িওৱাৰ কাম কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ আঙুলিৰ ছাল গুচি গৈছিল আৰু বহুতো ঠাইত তেজ ওলাইছিল। আমি নিৰ্ভৰশীল নহ'বলৈ, বৰঞ্চ নিজৰ ভৰসাত জীয়াই থাকিবলৈ আৰু আনক সহায় কৰিব পৰাকৈ কিবা এটা থকাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ সংকল্প লৈছিলোঁ। কিন্তু আমি সফল নহ'লোঁ। মোৰ স্বামীয়ে খুব কষ্ট কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ শ্ৰমৰ উচিত পাওনা পোৱা নাছিল।
GSAM 266পাদুৰী হোৱাইটৰ কাঠ কটা
GSAM 266.3"মোৰ স্বামীয়ে ৰেলপথৰ কাম এৰি দিলে, আৰু তেওঁৰ কুঠাৰখন লৈ কাঠ কাটিবলৈ হাবিলৈ গ'ল। তেওঁৰ কাষত একেৰাহে বিষ থাকিলেও, দিনটোত প্ৰায় পঞ্চাশ চেণ্ট উপাৰ্জন কৰিবলৈ ৰাতিপুৱাৰ পৰা আন্ধাৰ নোহোৱালৈকে কাম কৰিছিল। তীব্ৰ বিষৰ বাবে তেওঁ ৰাতি শুব পৰা নাছিল। আমি সোনকালেই বিভিন্ন ৰাজ্যৰ ভাইসকলৰ পৰা চিঠি পালোঁ, য'ত তেওঁলোকে আমাক আহি তেওঁলোকক লগ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল; কিন্তু যিহেতু আমাৰ ৰাজ্যৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ কোনো উপায় নাছিল, আমি উত্তৰ দিছিলোঁ যে আমাৰ সন্মুখত বাট মুকলি হোৱা নাই।
GSAM 266.4"আমি কানেকটিকাটৰ ভাতৃ চেম্বাৰলেইনৰ পৰা এখন চিঠি পালোঁ, য'ত তেওঁ আমাক সেই ৰাজ্যৰ এখন সন্মিলনত উপস্থিত থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। আমি যদি উপায় পাওঁ তেন্তে যোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল'লোঁ। মোৰ স্বামীয়ে তেওঁৰ মালিকৰ লগত হিচাপ-নিকাচ কৰি দেখিলে যে তেওঁৰ দহ ডলাৰ পাবলগীয়া আছে। ইয়াৰ আধা টকাৰে মই অতি প্ৰয়োজনীয় কিছুমান কাপোৰ কিনিছিলোঁ, আৰু তাৰ পিছত মোৰ স্বামীৰ অভাৰকোটটো জোৰা লগাইছিলোঁ, আনকি জোৰাবোৰো জোৰা লগাই দিছিলোঁ, যাৰ ফলত হাতাৰ মূল কাপোৰখিনি চিনি পোৱাটো কঠিন হৈ পৰিছিল। আমাৰ ওচৰত ডৰচেষ্টাৰ, মেছাচুছেটছলৈ যাবলৈ পাঁচ ডলাৰ বাকী আছিল। আমাৰ ট্ৰাংকটোত পৃথিৱীত থকা আমাৰ প্ৰায় সকলো বস্তুৱেই আছিল। কিন্তু আমি মানসিক শান্তি আৰু নিৰ্মল বিবেকৰ অধিকাৰী আছিলোঁ, আৰু এইটোক আমি পাৰ্থিৱ আৰাম-আয়েশতকৈ অধিক মূল্য দিছিলোঁ।
GSAM 267.1"আমি ভাতৃ নিকলছৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ, আৰু আমি ওলোৱাৰ আগতে, ভগ্নী নিকলছে মোৰ স্বামীক পাঁচ ডলাৰ দিলে, যিটোৱে আমাৰ মিডলটাউন, কানেকটিকাটলৈ যোৱাৰ ভাড়া দিছিল। আমি সেই চহৰখনত অচিনাকি আছিলোঁ, আৰু ৰাজ্যখনত ভাইসকলৰ কোনো এজনক কেতিয়াও দেখা নাছিলোঁ। আমাৰ হাতত মাত্ৰ পঞ্চাশ চেণ্টহে বাকী আছিল। মোৰ স্বামীয়ে সেই টকাখিনি গাড়ী ভাৰালৈ ল'বলৈ সাহস কৰা নাছিল, সেয়েহে তেওঁ ট্ৰাংকটো কাঠৰ এটা গাদাত দলিয়াই দিছিল আৰু আমি একে বিশ্বাসৰ কোনোবা এজনক বিচাৰি খোজ কাঢ়ি আগবাঢ়িছিলোঁ। আমি সোনকালেই ভাতৃ চেম্বাৰলেইনক বিচাৰি পাইছিলোঁ, যিজনে আমাক তেওঁৰ ঘৰলৈ লৈ গৈছিল।"
GSAM 267ৰকি হিল, কানেকটিকাটত অনুষ্ঠিত সন্মিলন
GSAM 267.2এই সন্মিলনখন ৰকি হিলত অনুষ্ঠিত হৈছিল, য'ত সভা কোঠাটো আছিল ভাতৃ বেলডেনৰ ঘৰৰ এটা ডাঙৰ, আধৰুৱা কোঠা। পাদুৰী হোৱাইটে এছ. হাউলেণ্ডলৈ লিখা এখন চিঠিৰ পৰা লোৱা নিম্নলিখিত অংশটোত সভাখনৰ বিষয়ে কিছুমান আকৰ্ষণীয় বিৱৰণ দিয়া হৈছে:—
GSAM 267.3"২০ এপ্ৰিলত, ভাতৃ বেলডেনে আমাৰ আৰু সেই চহৰখনত সিঁচৰতি হৈ থকা ভাইসকলৰ বাবে মিডলটাউনলৈ তেওঁৰ গাড়ীখন পঠিয়াইছিল। আমি আবেলি প্ৰায় চাৰি বজাত তেওঁৰ ঠাইলৈ [ৰকি হিল] পালোঁগৈ, আৰু কেইমিনিটমানৰ পিছতে ভাতৃ বেটছ আৰু গাৰ্নিয়ে প্ৰৱেশ কৰিলে। সেইদিনা সন্ধিয়া আমাৰ প্ৰায় পোন্ধৰজনৰ এখন সভা হৈছিল। শুকুৰবাৰে ৰাতিপুৱা ভাইসকল আহি থাকিল আৰু আমাৰ সংখ্যা প্ৰায় পঞ্চাশজন হৈছিলগৈ। এই সকলোৱে সম্পূৰ্ণৰূপে সত্যত আছিল বুলি নহয়। সেইদিনা আমাৰ সভাখন অতি আকৰ্ষণীয় আছিল। ভাতৃ বেটছে আজ্ঞাসমূহ স্পষ্টভাৱে উপস্থাপন কৰিছিল, আৰু শক্তিশালী সাক্ষ্যৰ দ্বাৰা সেইবোৰৰ গুৰুত্ব জোৰ দি কোৱা হৈছিল। বাক্যই ইতিমধ্যে সত্যত থকাসকলক দৃঢ় কৰিবলৈ আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে সিদ্ধান্ত ল'ব নোৱাৰাসকলক জাগ্ৰত কৰিবলৈ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।"2
GSAM 267অছৱেগো কাউণ্টি, এন.ৱাই.-লৈ আমন্ত্ৰিত
GSAM 267.4এডভেন্টিষ্টসকলৰ মাজত পাদুৰী বেটছৰ ট্ৰেক্টখন বিলোৱাৰ ফলত, অন্য ৰাজ্যৰ লোকসকলেও বিশ্ৰামবাৰ পালন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। নিউয়ৰ্কৰ প'ৰ্ট গিবছনৰ হিৰাম এডচনে ১৮৪৮ চনৰ আগষ্ট মাহত অছৱেগো কাউণ্টিৰ ভলনীত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া বিশ্ৰামবাৰ-পালনকাৰীসকলৰ এখন সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাদুৰী আৰু শ্ৰীমতী হোৱাইট আৰু আনসকলক আমন্ত্ৰণ জনাই লিখিছিল। তেওঁ কৈছিল যে ভাইসকল সাধাৰণতে দৰিদ্ৰ আছিল, আৰু তেওঁ খৰচ বহন কৰাত তেওঁলোকে বিশেষ সহায় কৰিব পাৰিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিব নোৱাৰিছিল। পাদুৰী হোৱাইটে খেৰৰ পথাৰত কৰা শ্ৰমৰ বিনিময়ত ৪০ ডলাৰ পাইছিল। ইয়াৰ এটা অংশ অতি প্ৰয়োজনীয় কাপোৰ কিনিবলৈ খৰচ কৰা হৈছিল, আৰু বাকীখিনিৰে তেওঁলোকে ভলনীলৈ যাতায়তৰ খৰচ উলিয়াইছিল।
GSAM 268.1পশ্চিম নিউয়ৰ্কৰ এই সন্মিলনখন শ্ৰীযুত আৰ্নল্ডৰ গাড়ীঘৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ৰাজ্যখনৰ সেই অংশৰ পৰা যিমান লোকক একত্ৰিত কৰিব পৰা গৈছিল, প্ৰায় পঁয়ত্ৰিশজন ব্যক্তি উপস্থিত আছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজৰ দুজনো একমত নাছিল। প্ৰত্যেকেই নিজৰ মতামতৰ বাবে দৃঢ়ভাৱে ওকালতি কৰিছিল, আৰু ঘোষণা কৰিছিল যে সেইবোৰ বাইবেলৰ অনুসাৰে। সকলোৱে নিজৰ মতামত আগবঢ়াবলৈ আৰু সেইবোৰ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আগ্ৰহী আছিল। তেওঁলোকক কোৱা হ'ল যে পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী তেওঁলোকৰ কথা শুনিবলৈ ইমান দূৰলৈ অহা নাই, বৰঞ্চ তেওঁলোকক সত্য শিক্ষা দিবলৈহে আহিছে। শ্ৰীযুত আৰ্নল্ডে এই মত পোষণ কৰিছিল যে প্ৰকাশিত বাক্য ২০-ৰ হাজাৰ বছৰ ইতিমধ্যে অতীত হৈ গৈছে, আৰু প্ৰকাশিত বাক্যত উল্লেখ থকা এক লাখ চাৰিচল্লিশ হাজাৰ লোক হ'ল খ্ৰীষ্টৰ পুনৰুত্থানৰ সময়ত উত্থিত হোৱা লোকসকল।
GSAM 268অৰ্ডিনেন্সসমূহৰ প্ৰতি শ্ৰীযুত আৰ্নল্ডৰ আপত্তি
GSAM 268.2যেতিয়া এই দলটোৰ সন্মুখত আমাৰ মৃত্যুমুখী প্ৰভুৰ প্ৰতীকসমূহ আছিল, আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ দুখ-কষ্টক স্মৰণ কৰিবলৈ ওলাইছিল, তেতিয়া শ্ৰীযুত আৰ্নল্ড উঠি থিয় হ'ল আৰু ক'লে যে তেওঁলোকে কৰিবলৈ ওলোৱা কামটোত তেওঁৰ কোনো বিশ্বাস নাই,—যে প্ৰভুৰ ভোজখন পাৰ্ছ'ভাৰৰেই এক ধাৰাবাহিকতা, যিটো বছৰত এবাৰহে পালন কৰিব লাগে।
GSAM 268.3এই অদ্ভুত মতানৈক্যই শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ ওপৰত এক গধুৰ বোজা জাপি দিছিল। তেওঁ ভালদৰেই জানিছিল যে শ্ৰীযুত আৰ্নল্ডৰ ধাৰণা ভুল আছিল, আৰু তেওঁৰ মনত গভীৰ দুখৰ ভাৱ জাগিছিল, কাৰণ এনে লাগিছিল যেন ঈশ্বৰৰ অপমান হৈছে। কিছুমানে ভয় খাইছিল যে তেওঁৰ মৃত্যু হ'ব; কিন্তু পাদুৰী বেটছ, হোৱাইট, চেম্বাৰলেইন, গাৰ্নি আৰু এডচনে তেওঁৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু প্ৰভুৱে তেওঁৰ দাসসকলৰ প্ৰাৰ্থনা দয়া কৰি শুনিছিল, আৰু তেওঁ পুনৰ সুস্থ হৈ উঠিছিল। স্বৰ্গৰ পোহৰে তেওঁৰ ওপৰত বিৰাজ কৰিছিল, আৰু তেওঁ সোনকালেই পাৰ্থিৱ কথাবোৰৰ প্ৰতি অচেতন হৈ পৰিছিল। এই অৱস্থাত থাকোঁতে, তেওঁক উপস্থিতসকলৰ কিছুমান ভুল দেখুওৱা হৈছিল, আৰু লগতে এই ভুলবোৰৰ বিপৰীতে সত্যও দেখুওৱা হৈছিল, য'ত দেখুওৱা হৈছিল যে তেওঁলোকে বাইবেলৰ বুলি দাবী কৰা এই অমিল মতামতবোৰ কেৱল তেওঁলোকৰ নিজৰ বাইবেল সম্পৰ্কীয় মতামতহে আছিল, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ ভুলবোৰ ত্যাগ কৰি তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাত একত্ৰিত হ'ব লাগিব। সভাখন মহিমামণ্ডিতভাৱে সমাপ্ত হ'ল; সত্যই বিজয় সাব্যস্ত কৰিলে। যিসকলে এই অদ্ভুত মতানৈক্যবোৰ পোষণ কৰিছিল, তেওঁলোকে নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰিলে, আৰু তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ বৰ্তমানৰ সত্যত একত্ৰিত হ'ল, আৰু ঈশ্বৰে তেওঁলোকক অতিশয় আশীৰ্ব্বাদ কৰিলে।
GSAM 269বাইবেলৰ আশ্চৰ্যজনক ব্যৱহাৰসহ এক দৰ্শন
GSAM 269.1এই সভাৰ বিষয়ে তলত দিয়া বিৱৰণটো ১৮৮৪ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত শ্ৰীযুত আলেকজেণ্ডাৰ ৰছে দিছিল, যি সেই সৰু গোটটোত থকা পঁয়ত্ৰিশজনৰ ভিতৰত এজন আছিল। তেওঁ কৈছিল:—
GSAM 269.2"ভগ্নী হোৱাইট, দৰ্শনত থাকোঁতে, থিয় হৈ উঠিল আৰু তেওঁৰ বাওঁহাতত পৰিয়ালৰ বাইবেলখন ল'লে; কিতাপখন সাধাৰণ আকাৰৰ আছিল। কিতাপখন মেলি ওপৰত ৰাখি, তাত নোচোৱাকৈয়ে, তেওঁ সোঁহাতেৰে এটা পদৰ পৰা আন এটা পদলৈ পৃষ্ঠা লুটিয়াইছিল, আৰু শাস্ত্ৰৰ ওপৰত আঙুলি ৰাখি, সেইখিনিকে আউৰাইছিল। তেওঁ আঙুলিয়াই দিয়া পদটোকে আউৰাইছে নে নাই চাবলৈ মই বহুতো পদলৈ চাইছিলোঁ। মই বা দলটোৰ আন কোনোবাই সেই সকলোবোৰ চাইছিলোঁ। প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে তেওঁ আঙুলিয়াই দিয়া পদটো আউৰাইছিলেই, লগতে সেই সময়ত তেওঁ ওপৰলৈ আৰু বাইবেলখনৰ বিপৰীত দিশলৈ চাই আছিল। এই সেই শাস্ত্ৰবাক্যবোৰেই আছিল যিবোৰে ১৮৪৮ চনৰ আগষ্ট মাহত ভলনীত একত্ৰিত হোৱা বিশ্ৰামবাৰ-পালনকাৰীসকলৰ ভুৱা তত্ত্বসমূহক উফৰাই পেলাইছিল আৰু আমাক সত্যৰ ওপৰত একত্ৰিত হ'বলৈ বাধ্য কৰাইছিল।"
GSAM 269.3সঁচাকৈয়ে, যিজন ব্যক্তিয়ে এনে পৰিস্থিতিত বাইবেলৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা স্পষ্ট পদসমূহৰ দ্বাৰা, আৰু এই অসাধাৰণ ৰীতিৰে শুধৰোৱা মতবাদৰ ভুলক ত্যাগ কৰা নাছিল, তেওঁক পতিয়ন নিয়াবলৈ নিশ্চয় কঠিন হ'লহেঁতেন। অছৱেগো কাউণ্টিৰ এই বিশ্ৰামবাৰ-পালনকাৰীসকলৰ দলটোৱে, তেওঁলোকৰ ভুলসমূহ এইদৰে শুধৰোৱাৰ পিছত, আৰু তেওঁলোকে সত্যৰ ওপৰত একত্ৰিত হোৱাৰ পিছত, সেই সভাৰ পৰা আনৰ মাজত পোহৰ বিয়পাবলৈ আগবাঢ়ি গৈছিল। ফলাফলসমূহে নিশ্চিতভাৱে ঈশ্বৰৰ কাৰ্যৰ প্ৰমাণ বহন কৰিছিল। চয়তান সদায় যিকোনো উপায়েৰে বিভাজন কৰিবলৈ, মনোযোগ বিঘ্নিত কৰিবলৈ আৰু সিঁচৰতি কৰিবলৈ সাজু থাকে। "ঈশ্বৰে কেতিয়াও বিশৃংখল সৃষ্টি নকৰে, কিন্তু তেওঁ, শান্তি দিওঁতা ঈশ্বৰ হয়।"3
GSAM 270চিকিৎসাৰ আশ্চৰ্যজনক ঘটনা
GSAM 270.1পূৰ্বোক্ত সন্মিলনৰ পিছত মেডিচন কাউণ্টি, প'ৰ্ট গিবছন, প'ৰ্ট বায়ৰন, আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰত সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত কানেকটিকাটত এখন সাধাৰণ সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই ঠাইবোৰৰ কিছুমানত প্ৰভুৱে তেওঁৰ সেৱকসকলৰ অতি ওচৰ চাপি আহিছিল, আৰু তেওঁৰ লোকসকলে যাকোবৰ পত্ৰত নিৰ্ধাৰিত নিয়ম অনুসৰণ কৰাৰ লগে লগে তেওঁলোকৰ আন্তৰিক প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰত মহান চিকিৎসকজনৰ আৰোগ্যকাৰী শক্তি ৰোগীসকলৰ ওপৰত নামি আহিছিল।4 আনকি চিকিৎসকসকলে অসাধ্য বুলি ঘোষণা কৰা ৰোগৰ পৰাও লোকসকল আৰোগ্য হৈছিল। ১৮৪৫ চনৰ পৰা বিভিন্ন সময়ত এনেকুৱা ঘটনাৰ অভিজ্ঞতা প্ৰায়েই লাভ কৰা হৈছে।
GSAM 270পথিকৃৎসকলে কষ্ট সহ্য কৰে
GSAM 270.2১৮৮০ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ Review and Heraldত পাদুৰী হোৱাইটে সেই প্ৰাৰম্ভিক দিনবোৰৰ বিষয়ে কওঁতে কৈছিল:—
GSAM 270.3"আমাৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰিশ্ৰমত আমি উপযুক্ত খাদ্যৰ অভাৱত ভোক আৰু উপযুক্ত কাপোৰৰ অভাৱত ঠাণ্ডাত কঁপিবলগীয়া হৈছিল। আমি ঈশ্বৰৰ কাৰ্যৰ বাবে ধন সঞ্চয় কৰিবলৈ জীৱনৰ আনকি প্ৰয়োজনীয় বস্তুবোৰৰ পৰাও নিজকে বঞ্চিত কৰিছিলোঁ। একে সময়তে, ৰাজ্যৰ পিছত ৰাজ্যলৈ লিখা-মেলা, সম্পাদনা, ভ্ৰমণ আৰু প্ৰচাৰৰ দৰে কৰিবলগীয়া বিশাল পৰিমাণৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আমি ভয়ংকৰভাৱে নিজকে ক্লান্ত কৰিছিলোঁ।"
GSAM 270.4১৮৪৮ চনটো কেৱল আবিৰ্ভাৱৰ ইতিহাসৰ বাবেই নহয়, ৰাজনৈতিকভাৱেও স্মৰণীয় আছিল। তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ সত্যবোৰ সুস্পষ্ট হৈ পৰিছিল, আৰু কাৰ্য্যৰ উন্নতিৰ বাবে বিভিন্ন দিশত পথ মুকলি হৈছিল। এই সময়ত নৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক জগতৰ ঘটনাবোৰে এনে এক ৰূপ লৈছিল যিটোৱে ভাববাণীৰ অধ্যয়নকাৰীসকলৰ মনোযোগ পুনৰ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কেৱল পুৰণি বিশ্বৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজতহে যে মহান অশান্তি আছিল তেনে নহয়, বৰঞ্চ হাইডছভিল, ৱেইন কাউণ্টি, এন.ৱাই.ত আধুনিক স্পিৰিচুৱেলিজমৰ প্ৰকাশ আৰম্ভ হৈছিল, যাক বাইবেলৰ অধ্যয়নকাৰীসকলে কৈছিল যে এয়া "পিশাচৰ আত্মা, যিয়ে পৃথিৱীৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহক প্ৰভুৰ দিনৰ যুদ্ধৰ বাবে একত্ৰিত কৰিব।"
GSAM 271১৮৪৮ চনত ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ বিভ্ৰান্তি
GSAM 271.1১৮৪৮ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত, যেতিয়া ফ্ৰান্সৰ লুই ফিলিপৰ দৰবাৰীসকল তেওঁৰ চাৰিওফালে গোট খাইছিল, তেওঁ কৈছিল: "আজি ৰাতিৰ দৰে মই কেতিয়াও ৰাজ্যৰ সিংহাসনত ইমান দৃঢ়ভাৱে অধিষ্ঠিত হোৱা নাই।" পিছদিনা সন্ধিয়া, এজন সাধাৰণ ঘোঁৰা-গাড়ী চালকৰ বেশত এটা "পী জেকেট" পিন্ধি, তেওঁ নিজৰ ব্যক্তিগত সুৰক্ষাৰ বাবে আশ্ৰয় বিচাৰি পেৰিছ চহৰৰ দেৱালৰ বাহিৰলৈ পলাই গৈছিল। এই বৃহৎ আৰু আকস্মিক পৰিৱৰ্তনৰ কাৰণ বুলি কোৱা হয় যে তেওঁ পোপৰ ক্ষমতা দখলক সমৰ্থন কৰি কিছু পদক্ষেপ লৈছিল, যিয়ে তেওঁৰ প্ৰজাসকলক আৰু সৈন্যসকলক অসন্তুষ্ট কৰিছিল। সেইদিনা তেওঁ পেৰিছ চহৰত ফৰাচী সেনাৰ এক বিশাল সামৰিক পৰিদৰ্শন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল; আৰু যেতিয়া তেওঁলোকৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ জমা কৰা হৈছিল, তেওঁ প্ৰাসাদলৈ উভতি গৈছিল, তেতিয়া হঠাতে এজন সৰু ল'ৰা এটা তোপৰ ওপৰত জঁপিয়াই উঠি, এখন ত্ৰিৰঙী পতাকা লৰাই চিঞৰিছিল, "পোপৰ পতন হওক! পোপৰ পতন হওক!!" সৈন্যসকলে সেই চিঞৰ ল'বলৈ লোৱাত, ই দ্ৰুতগতিত শাৰীবোৰৰ মাজেৰে ওপৰ-তলকৈ বিয়পি পৰিল আৰু আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে ইয়াৰ শক্তি বাঢ়ি গ'ল, যেতিয়ালৈকে ইয়াৰ লগত "আৰু ৰজাকো বাহিৰ কৰক!" চিঞৰটো সংযুক্ত নহ'ল। কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে গোটেই পেৰিছ এক ভয়ংকৰ বিশৃংখলতাৰ দৃশ্যত পৰিণত হ'ল। হাতত বন্দুক লৈ সৈন্যসকলে, এক জনসমাগমৰ সৈতে, ৰজাৰ প্ৰাসাদৰ ফালে দৌৰি গৈছিল। এই গোলমালৰ খবৰ পাই তেওঁ ছদ্মবেশত পলাবলৈ খৰখেদা কৰিলে।
GSAM 271সংগ্ৰামত জড়িত ৰাষ্ট্ৰসমূহ
GSAM 271.2ফ্ৰান্সৰ এই হুলস্থূল আৰু অশান্তি দ্ৰুতগতিত অন্য দেশলৈ বিয়পি পৰে। প্ৰুছিয়া, হেনোভাৰ, ছাৰ্ডিনিয়া, ছিচিলি, নেপলছ, ভেনিচ, লম্বাৰ্ডি, টাস্কানি আৰু ৰোমতো একেই জনসমাগমৰ উন্মাদনা বিয়পি পৰে। তিনি মাহৰ ভিতৰতে সমগ্ৰ ইউৰোপ উত্তাল হৈ পৰে, আৰু ত্ৰিশৰো অধিক সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্যত চৰম বিশৃংখলতাৰ সৃষ্টি হয়। ৰাজপথত সিংহাসন জ্বলাই দিয়া হয়, ৰজা আৰু সম্ৰাটসকলে নিজৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিবলৈ পলায়ন আৰু আত্মগোপন কৰিবলৈ ধৰে। ৰাজনীতিবিদসকলে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে বিশ্বৰ চৰকাৰসমূহৰ এক সাধাৰণ বিপ্লৱ হ'ব।
GSAM 272.1তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা তেতিয়াও নোপোৱা বহুতো এডভেন্টিষ্ট পৰিচাৰকে এই বিশৃংখলতা দেখি ভাবিছিল যে এয়া নিশ্চয় "সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰৰ সেই মহা-দিনৰ যুদ্ধলৈ" ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ একত্ৰীকৰণ।5
GSAM 272মোহৰ লগোৱা বাৰ্তা আৱিষ্কাৰ
GSAM 272.2ঠিক এই সময়তে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে শাস্ত্ৰৰ পৰা শিকিছিল যে চতুৰ্থ আজ্ঞাৰ বিশ্ৰামবাৰ জীয়াই থকা ঈশ্বৰৰ চিহ্ন বা মোহৰ, আৰু প্ৰকাশিত বাক্য ৭:১-৪-ৰ মোহৰ মৰাৰ বাৰ্তা ঘোষণা কৰাৰ সময় আহি পৰিছে, আৰু তেওঁলোকে এই বাৰ্তা মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাৰ উপায় বিচাৰি আছিল। যেতিয়া সপ্তম-দিনৰ লোকসকলে এই কাৰ্যৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাই আছিল, প্ৰথম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে কৈছিল, "আপোনালোকৰ মোহৰ-সংবাদটো বহু পলম হৈছে, কাৰণ মহান দিনৰ যুদ্ধ আৰু প্ৰভুৰ প্ৰকৃত আগমন একেবাৰে ওচৰ চাপি আহিছে।"
GSAM 272অশান্তি হঠাৎ শান্ত হ'ল
GSAM 272.3প্ৰায় তিনি মাহৰ পিছত, জাতিসমূহৰ মাজৰ উত্তেজনা শান্ত হৈ পৰিল; অৱশ্যে, তেওঁলোকৰ অভিযোগসমূহৰ সমাধানৰ দ্বাৰা নহয়, বৰঞ্চ এনে এক ধৰণেৰে যিটো সাংবাদিকসকলে নিজেই ব্যাখ্যা কৰিব পৰা নাছিল। এই সমস্যাটোৰ বিষয়ে, New York Tribune-ৰ হোৰেচ গ্ৰীলিয়ে কৈছিল: "জাতিসমূহৰ মাজত হোৱা এই বিশৃংখলতা কিহেৰে ইমান হঠাতে আৰম্ভ হৈছিল সেয়া আমাৰ সকলোৰে বাবে এক ডাঙৰ আশ্চৰ্য আছিল; কিন্তু ইয়াক কিহেৰে ৰোধ কৰিলে সেয়া তাতোকৈ ডাঙৰ আশ্চৰ্য।"
GSAM 272পুৰণি বিশ্বৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত চিনেটৰ চোৱেট
GSAM 272.4আমি ১৮৫১ চনলৈ আহিছোঁ, আৰু দেখিবলৈ পাওঁ যে চিনেটৰ চোৱেটে যুক্তৰাষ্ট্ৰ কংগ্ৰেছৰ সন্মুখত দিয়া এক ভাষণত পুৰণি বিশ্বৰ পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি কৈছিল:
GSAM 272.4"সেই অৱস্থা আৰু দিশটো কি, যাৰ ওপৰত ছাঁ, ডাৱৰ আৰু অন্ধকাৰ বিৰাজমান যেন লাগে, সেয়া আপুনি সম্পূৰ্ণৰূপে উপলব্ধি কৰিছে; কিমান যে অস্থিৰ। মোৰ এনে লাগিছে যেন সিংহাসনৰ বিশেষাধিকাৰ, মানুহৰ অধিকাৰ, আৰু হাজাৰ বছৰৰ জমা হোৱা ক্ষোভ-অভিমান এনে এক সংঘৰ্ষৰ বাবে তৰোৱাল উলিয়াবলৈ ওলাইছে, য'ত প্ৰলয়ংকৰী দৰ্শনৰ দৰেই 'ঘোঁৰাৰ লাগামলৈকে' তেজ বৈ যাব, আৰু য'ত মানুহৰ এটা সম্পূৰ্ণ জাতিয়েই নোহোৱা হৈ যাব; য'ত সময়ৰ মহান ঘণ্টাই আন এক ঘণ্টাৰ ধ্বনি তুলিব; য'ত সমাজখন নিজেই অগ্নি আৰু তীখাৰ দ্বাৰা পৰীক্ষিত হ'ব, সেয়া প্ৰকৃতি আৰু প্ৰকৃতিৰ ঈশ্বৰৰ হয় নে নহয় সেয়া নিৰ্ণয় কৰিবলৈ।"
GSAM 273১৮ নৱেম্বৰ, ১৮৪৮-ৰ "সাক্ষ্য"
GSAM 273.1যিসকলে দাবী কৰিছিল যে ১৮৪৮ চনৰ এই ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজৰ আলোড়নটো প্ৰভুৰ আগমনৰ সূচনা আছিল, তেওঁলোক এক দুখজনক হতাশাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সময়তে, যিসকল সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টে দাবী কৰিছিল যে এতিয়া লোকসকলৰ আগত "জীৱনময় ঈশ্বৰৰ ছাব" উপস্থাপন কৰাৰ সময় আহি পৰিছে, তেওঁলোকৰ অৱস্থা কি হৈছিল? উত্তৰত আমি ১৮৪৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত পাদুৰী জছফ বেটছে প্ৰকাশ কৰা এখন পুস্তিকাৰ পৰা উদ্ধৃতি দিছোঁ। ১৮৪৮ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত সংঘটিত হোৱা এটা পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে কওঁতে তেওঁ কৈছে:—
GSAM 273.2"বষ্টন, মেছাচুছেটছৰ ওচৰৰ ডৰচেষ্টাৰত ভাই-ভনীসকলৰ এটা সৰু দল এখন সভাত একত্ৰিত হৈছিল। সভা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে, আমাৰ কিছুমানে মোহৰ মৰাৰ বাৰ্তাৰ কিছুমান বিষয় পৰীক্ষা কৰি আছিলোঁ; 'উৰ্ধ্বাৰোহণ' আদি শব্দটোৰ ধাৰণাটোৰ শুদ্ধতাক লৈ কিছু মতভেদ আছিল, আৰু যিহেতু আমি অলপ আগতে টপশাম [মেইন] সন্মিলনত বাৰ্তাটো প্ৰচাৰ কৰাক প্ৰাৰ্থনাৰ বিষয় কৰিছিলোঁ, আৰু প্ৰচাৰ কৰাৰ পথটো যথেষ্ট স্পষ্ট যেন নালাগিছিল, সেয়েহে আমি সকলোৱে মিলি ইয়াক ঈশ্বৰৰ ওপৰত এৰি দিবলৈ সংকল্প কৰিলোঁ। জ্ঞান আৰু নিৰ্দেশনাৰ বাবে আন্তৰিক প্ৰাৰ্থনাত কিছু সময় কটোৱাৰ পিছত, ঈশ্বৰে ভগ্নী হোৱাইটক দৰ্শনত নিম্নলিখিত কথাখিনি দিলে।"
GSAM 273.2আমি তেওঁৰ উদ্ধৃতিত দিয়া শব্দবোৰ তেওঁৰ দৰ্শনৰ সময়ত কোৱাৰ দৰেই উদ্ধৃত কৰিছোঁ:—
GSAM 274দৰ্শনত কোৱা কথাসমূহ
GSAM 274.1"পোহৰ ক'ত ফুটি উঠিছিল? তোমাৰ স্বৰ্গদূতে আমাক পোহৰ ক'ত ফুটি উঠিছিল সেয়া শিকাওক। ই এটা সৰু বস্তুৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, যেতিয়া তুমি এটাকৈ পোহৰ দিছিলা। সাক্ষ্য আৰু আজ্ঞাসমূহ একেলগে সংযুক্ত, সেইবোৰ পৃথক কৰিব নোৱাৰি; প্ৰথমে আহে ঈশ্বৰৰ দিয়া দহটা আজ্ঞা। তেওঁ আনন্দিত হৈছিল যেতিয়া তেওঁৰ বিধান শক্তিৰে পুনৰুত্থিত হ'বলৈ ধৰিছিল, আৰু উজাৰ ঠাইবোৰ পুনৰ নিৰ্মাণ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। দুৰ্বলতাৰ পৰাই ই তেওঁৰ বাক্য অন্বেষণ কৰি শক্তিশালী হৈ উঠিছে। ইয়াৰ ওপৰত পৰীক্ষাটো কিন্তু এক চমু সময়ৰ বাবেহে আছিল। এয়াই মোহৰ! এয়া আহি আছে! সূৰ্যৰ উদয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ই উদয় হয়। সূৰ্যৰ দৰেই, প্ৰথমে ঠাণ্ডা, তাৰপিছত গৰম হৈ নিজৰ ৰশ্মি বিলায়। যেতিয়া সেই সত্যটো উদয় হৈছিল, তেতিয়া ইয়াৰ পোহৰ আছিল নিচেই সামান্য, কিন্তু ই বাঢ়ি গৈ আছে। হে ৰশ্মিসমূহৰ শক্তি! ই শক্তিৰ দিশে বাঢ়িছে। সেই সত্যৰ ওপৰত আটাইতকৈ বেছি ভাৰ আৰু পোহৰ আছে, কাৰণ বাইবেলৰ প্ৰয়োজন নোহোৱা হ'লে ই চিৰকাললৈ থাকে। ই পূবত উদয় হৈছিল; ই এটা সৰু পোহৰৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছিল, কিন্তু ইয়াৰ কিৰণবোৰে আৰোগ্য কৰে। হেৰৌ, সেই সত্য কিমান মহৎ; তেওঁলোকে শুভ ভূমিত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত ই সৰ্বোচ্চ, কিন্তু তেওঁলোক অমৰ নোহোৱালৈকে ই বৃদ্ধি পাব। ই সূৰ্যৰ উদয়ৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, সূৰ্যৰ দৰেই নিজৰ পথত আগবাঢ়ি যায়, কিন্তু ই কেতিয়াও অস্ত নাযায়।
GSAM 274.2"স্বৰ্গদূতসকলে চাৰিওখিনি বতাহক ধৰি ৰাখিছে। ঈশ্বৰেহে শক্তিসমূহক বাধা দি আছে। স্বৰ্গদূতসকলে এৰি দিয়া নাই, কাৰণ পবিত্ৰসকলৰ সকলোকে মোহৰ লগোৱা হোৱা নাই। যেতিয়া মীখায়েলে থিয় হ'ব, এই বিপদ গোটেই পৃথিৱীত বিয়পি পৰিব। আৰে, বতাহবোৰ বলিবলৈ একেবাৰে সাজু হৈ আছে। পবিত্ৰসকলক মোহৰ লগোৱা নোহোৱাৰ বাবে ইয়াত এটা বাধা দিয়া হৈছে। হয়, তুমি যি দেখিছা আৰু শুনিছা সেইবোৰ প্ৰচাৰ কৰা, আৰু ঈশ্বৰৰ আশীৰ্বাদ থাকিব। চোৱা! সেই উত্থান শক্তিৰে ভৰা, আৰু ক্ৰমাৎ উজ্জ্বলতৰ হৈ গৈছে।"6
GSAM 274.3এই দৰ্শনৰ পৰা ওলাই আহি শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁৰ স্বামীক ক'লে,
GSAM 274.3"তোমাৰ বাবে মোৰ এটা বাৰ্তা আছে। তুমি এখন সৰু কাকত ছপা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব লাগিব আৰু মানুহৰ ওচৰলৈ পঠিয়াব লাগিব। প্ৰথমতে ই সৰু হওক; কিন্তু যেতিয়া মানুহে পঢ়িব, তেওঁলোকে তোমাক ছপা কৰিবলৈ ধন-সম্পত্তি পঠিয়াব, আৰু ই প্ৰথম পৰ্যায়ৰ পৰাই সফল হ'ব। এই সৰু আৰম্ভণিৰ পৰা মোক দেখুওৱা হৈছিল যে ই পোহৰৰ সোঁতৰ দৰে গোটেই পৃথিৱীখন ঘূৰি যাব।"
GSAM 275মানৱীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা সন্দেহজনক
GSAM 275.1এই ভাববাণীসমূহ ১৮৪৮ চনত বিশ্ৰামবাৰ সত্যৰ উত্থান আৰু প্ৰসাৰৰ বিষয়ে কৰা হৈছিল। সেই সময়ৰ মানৱীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা পৰিস্থিতিটো চালে, যুক্তিয়ে ক'লেহেঁতেন, "সেই ভাববাণী কেতিয়াও পূৰণ নহ'ব।" ভাববাণীটো কৰাৰ কিছু সময় পিছতে এজন ব্যক্তিয়ে আমাৰ এজন কৰ্মীক কৈছিল, "আপোনালোকে যি কৰিবলৈ ওলাইছে, সেয়া কৰিবলৈ আপোনালোকক ১৪৪,০০০ বছৰ লাগিব।" "কি!" তেওঁলোকে ক'লেহেঁতেন, "তিনিজন প্ৰচাৰক—পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী, আৰু পাদুৰী বেটছ—সকলো নিৰ্বিলাই, এশতকৈও কম অনুগামীৰ সৈতে, যাৰ সকলোৰে টকা-পইচাৰ অভাৱ, বিশ্ৰামবাৰ বিষয়ক আশি পৃষ্ঠাৰ এখন ট্ৰেক্টৰ কেইশমান কপি লৈ গোটেই বিশ্বলৈ এক সতৰ্কবাণীৰ বাৰ্তা দিবলৈ আগবাঢ়িছে! অযৌক্তিক ধাৰণা!" এইদৰে যুক্তি দিয়া সকলে কৈছিল, "অসম্ভৱ!" কিন্তু বাৰ্তাৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাস আৰু নিশ্চিত সফলতাৰ সাক্ষ্যই কৈছিল, "ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰৰ নামেৰে এইটো কৰা হ'ব! আৰু তেওঁৰ শক্তিৰ ওপৰত ভৰসা কৰি এইটো কৰিবই লাগিব!"
GSAM 275প্ৰথম সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট কাকতখন কেনেকৈ ছপা কৰা হৈছিল
GSAM 275.2প্ৰকাশন কাৰ্যৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিয়াৰ সময়ৰ পৰাই, সপ্তম দিন পালন কৰা লোকসকলে বহুতো প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে প্ৰভুৱে এখন "সৰু কাকত" ছপা কৰাৰ পথ মুকলি কৰি দিয়ক। প্ৰথম সংখ্যাটো প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধনৰেই আটাইতকৈ বেছি অভাৱ আছিল। ১৮৪৯ চনৰ জুন মাহত, পাদুৰী হোৱাইটে হাতেৰে চলোৱা ঘাঁহ কটা কাচিৰে প্ৰতি একৰ ৭৫ চেণ্ট হাৰত চল্লিশ একৰ টিমোথি ঘাঁহ কটাৰ সুযোগ পাইছিল; আৰু এইদৰেই তেওঁ সেই সৰু আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাটো প্ৰকাশ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এইখিনিতে সেই সৰু শ্বিটখনৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ এক ফেক্সিমিলে সন্নিৱিষ্ট কৰাটো অসংগত নহ'ব। প্ৰথম স্তম্ভত পাঠকে পাদুৰী হোৱাইটৰ এই কথাষাৰ লক্ষ্য কৰিব, য'ত তেওঁ কৈছে, "এতিয়ালৈকে এই কাম আৰম্ভ কৰাৰ পথ মুকলি হোৱা নাছিল।" আৰু আপুনি এইটোও দেখিবলৈ পাব যে তেওঁৰ আত্মত্যাগেই "পথ মুকলি কৰিছিল।"
GSAM 276প্ৰথম পত্ৰসমূহৰ বিষয়ে শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ বিৱৰণ
GSAM 276.1প্ৰকাশন কাৰ্যৰ আৰম্ভণিৰ বিষয়ে শ্ৰীমতী হোৱাইটে কৈছে:—
GSAM 276.2"মোৰ স্বামীয়ে ৰকি হিল, কানেকটিকাটৰ পৰা আঠ মাইল দূৰত থকা মিডলটাউনত এখন সৰু কাকত প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, আৰু তেওঁ তেতিয়া খোৰা হোৱা সত্ত্বেও প্ৰায়ে এই দূৰত্ব খোজকাঢ়ি অহা-যোৱা কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁ ছপাখানাৰ পৰা প্ৰথম সংখ্যাটো আনিছিল, আমি সকলোৱে ইয়াৰ চাৰিওফালে আঁঠু কাঢ়িছিলোঁ, আৰু নম্ৰ হৃদয় আৰু অসংখ্য চকুলোৰে প্ৰভুক অনুৰোধ কৰিছিলোঁ যে তেওঁ যেন তেওঁৰ সেৱকৰ এই দুৰ্বল প্ৰচেষ্টাত আশীৰ্বাদ বিলায়। তাৰ পিছত তেওঁ সেই কাকতখনত সেই সকলো লোকৰ ঠিকনা লিখিছিল যিসকলে পঢ়িব বুলি তেওঁ ভাবিছিল, আৰু এখন কাৰ্পেট-বেগৰ ভিতৰত ভৰাই ডাকঘৰলৈ লৈ গৈছিল। প্ৰতিটো সংখ্যা মিডলটাউনৰ পৰা ৰকি হিললৈ লৈ যোৱা হৈছিল, আৰু সদায় ডাকঘৰৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰাৰ আগতে সেইবোৰ প্ৰভুৰ সন্মুখত মেলি দিয়া হৈছিল, আৰু তেওঁৰ আশীৰ্বাদ এই নীৰৱ বাৰ্তাবাহকসকলৰ লগত থাকক বুলি চকুলোৰে সিক্ত হৈ ঈশ্বৰৰ ওচৰত গভীৰ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছিল। অতি সোনকালেই এনে চিঠি আহিল যাৰ লগত কাকতখন প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে ধন-সম্পদ আহিছিল, আৰু লগতে বহুতো আত্মাই সত্য গ্ৰহণ কৰাৰ শুভবাৰ্তাও আছিল।"7
GSAM 276কাগজখনৰ প্ৰতি সমৰ্থনৰ ভাববাণী পূৰ্ণ হ'ল
GSAM 276.3কেৱল আগ্ৰহৰ অনুভূতিৰো অধিক গভীৰ অনুভূতিৰে আমি সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে প্ৰকাশ কৰা প্ৰথমখন পত্ৰিকাৰ এই প্ৰথম পৃষ্ঠাখন উপস্থাপন কৰিছোঁ। The Present Truthৰ সম্পূৰ্ণ খণ্ডটো আঠ পৃষ্ঠাৰ এঘাৰটা সংখ্যাৰে গঠিত আছিল, প্ৰতিটোতে দুটাকৈ স্তম্ভ আছিল। পৃষ্ঠাখনৰ পঠন সামগ্ৰীটোৰ মাপ আছিল ৪ ৫/৮ বাই আঠ ইঞ্চি। ১ আৰু ৪ নং সংখ্যাদুটা জুলাই, আগষ্ট, আৰু ছেপ্টেম্বৰত মিডলটাউন, কানেকটিকাটত ছপা কৰা হৈছিল। ৫ ৰ পৰা ৯ নং সংখ্যাবোৰ অছৱেগো, এন.ৱাই.-ত ছপা কৰা হৈছিল, আৰু ইয়াৰ তাৰিখ হৈছে ডিচেম্বৰ, ১৮৪৯, মাৰ্চ, এপ্ৰিল, আৰু মে', ১৮৫০। ১১ নং সংখ্যাটোৰ তাৰিখ নৱেম্বৰ, ১৮৫০, আৰু ই মেইনৰ পেৰিছত ছপা কৰা হৈছিল। ৬ নং সংখ্যাত পাদুৰী হোৱাইটে কৈছিল, "প্ৰথম চাৰিটা সংখ্যা প্ৰকাশ কৰাৰ সময়ত কাগজ-পত্ৰৰ খৰচ বহন কৰিবলৈ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক ধন আহিছিল। সেই ধন আমি অংশগ্ৰহণ কৰা সভাসমূহলৈ যোৱাৰ খৰচ বহন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।" ১৮৪৯ চনৰ ভিতৰত, এই কাকতসমূহৰ প্ৰভাৱত আৰু পাদুৰী বেটছৰ অগ্ৰণী পৰিশ্ৰমৰ ফলত, ভাৰ্মণ্ট, মিচিগান আৰু অন্যান্য ৰাজ্যত বহুতে এই বাৰ্তা গ্ৰহণ কৰিছিল।
GSAM 278.1১৮৪৮ চনৰ কামটোৰ অনিশ্চিত পৰিস্থিতিৰ বিপৰীতে, আমি ১৯০৫ চনত থকা কেইটামান তথ্য বিবেচনা কৰিম, আৰু এনেদৰে এই উদ্দেশ্যৰ চূড়ান্ত পৰিণাম সম্পৰ্কে ভালদৰে বিচাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ম, যে বাৰ্তাৰ এই বিনম্ৰ আৰম্ভণিক যিসকলে বিৰোধিতা কৰিছিল তেওঁলোক শুদ্ধ আছিল, নে স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰ, যিজনে তেওঁৰ দাসীৰে "মোহৰ" কাৰ্যৰ "বৃদ্ধি" পোৱা শক্তিৰ বিষয়ে কৈছিল।
GSAM 278প্ৰকাশন কাৰ্যৰ অগ্ৰগতি
GSAM 278.2এই সত্য এতিয়া বিশ্বৰ প্ৰায় চল্লিশটা প্ৰধান ভাষাত প্ৰচাৰ আৰু মুদ্ৰণ কৰা হৈছে। তিনিজন পৰিচাৰকৰ পৰিৱৰ্তে, অভিষিক্ত আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰধাৰীসকলক ধৰি ৬০০ জনতকৈও অধিক আছে, ইয়াৰ উপৰিও চিকিৎসক, বাইবেল কৰ্মী, শিক্ষক আৰু চিকিৎসা মিছনাৰী হিচাপে কাম কৰা শ শ লোক আছে। এই সম্প্ৰদায়টোৰ সাহিত্যিক সমলসমূহ পঞ্চাশতকৈও অধিক বিভিন্ন নিয়মীয়া আলোচনীৰ জৰিয়তে প্ৰকাশিত হয়, যিবোৰ ইউৰোপ, এছিয়া, আফ্ৰিকা, উত্তৰ আৰু দক্ষিণ আমেৰিকা, প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ দ্বীপপুঞ্জ, আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত অৱস্থিত প্ৰায় বিশটা প্ৰকাশন গৃহত ছপা কৰা হয়। এই প্ৰকাশন গৃহসমূহত এহেজাৰ এশতকৈও অধিক বিভিন্ন ধৰণৰ কিতাপ, পুস্তিকা, আৰু ট্ৰেক্ট ছপা কৰা হয়। প্ৰতিটোৰেই এটা কপি আৰু এবছৰৰ বাবে আলোচনীসমূহ পাবলৈ প্ৰায় ৩৪০ ডলাৰ লাগিব। কেৱল এশজন অনুগামীৰ পৰিৱৰ্তে, প্ৰায় ১,০০,০০০ লোক আছে যিসকলে এই সত্যত আনন্দিত হৈছে। সঁচাকৈয়ে এই বাৰ্তাটো, সূৰ্যৰ দৰে, "উদিত হৈছে," আৰু আমি ১৮৪৮ চনৰ সাক্ষ্যৰ ভাষাত ক'ব পাৰোঁ, "হে এই ৰশ্মিসমূহৰ শক্তি!"
GSAM 278জাতিসমূহৰ অৱস্থা
GSAM 278.3যেতিয়া বাৰ্তাটো এনেদৰে আগবাঢ়ি গৈ আছে, তেতিয়া জাতিসমূহৰ অৱস্থা কি আছিল? সেই সময়ৰ পৰা আজিলৈকে, ৰাজহুৱা আলোচনীসমূহত আমি ইউৰোপত অতি সোনকালে হ'বলগীয়া সাধাৰণ যুদ্ধৰ বিষয়ে প্ৰায়েই বিবৃতি দেখিবলৈ পাইছোঁ। যদিও ইয়াত সংঘাত আৰু তাত বিদ্ৰোহ হৈছে, তথাপিও সাধাৰণ "ঘূৰ্ণিবতাহ"খনক বাধা দি ৰখা হৈছে,—"চাৰিওখিনি বতাহ"ক একেলগে বলিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাই, "যিমান সময়লৈকে ঈশ্বৰৰ দাসসকলক মোহৰ লগোৱা নহয়।" এইটো সকলোৰে বাবে স্পষ্ট যে সংঘাত আৰু যুদ্ধৰ উপাদানসমূহ আছে, কিন্তু সেইবোৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা হোৱাৰ বাবেহে বিস্ফোৰণ নহয়।
GSAM 279.1হেনৰী ৱাৰ্ড বিচাৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ কিছুদিন আগতে ইউৰোপত এনে বৃহৎ সেনা বাহিনী ৰখাক "ছিটিকি যোৱাৰ ভয়ত আগতীয়াকৈ জীৱনৰ তেজ শুহি লোৱা" বুলি অভিহিত কৰিছিল। তেওঁৰ মতে, শত্ৰুতা আৰু বিদ্বেষৰে ভৰা, আৰু ইজনে সিজনৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ ভাৱ লোৱা ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজৰ পৰিস্থিতিটো হ'ল এক "অচল অৱস্থা", যিটো এনেকুৱা এটা দলৰ বাবে সৃষ্টি হৈছে য'ত এদল লোকে ইজনে সিজনৰ বুকুত খুকুৰী টোঁৱাই ৰাখিছে, আৰু তেওঁলোকৰ কোনোৱেই আঘাত পোৱাৰ ভয়ত আঘাত কৰিবলৈ সাহস কৰা নাই। "কিন্তু," তেওঁ কৈছিল, "তেওঁলোকৰ কোনো এজনে সোনকালেই আঘাত কৰাৰ বাবে অনুকূল সময় দেখিবলৈ পাব, আৰু তেতিয়াই সাধাৰণ সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হ'ব।"
GSAM 279যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ তুলনা
GSAM 279.2১৮৪৮ চনৰ পৰা এনে যুদ্ধ অস্ত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, যাৰ তুলনাত সেই সময়ৰ শ্ৰেষ্ঠ অস্ত্ৰবোৰো এতিয়া সাধাৰণ পুতলা বুলি গণ্য হ'ব। আমেৰিকাৰ "Peace Association"-এ ১৮৯৫ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ, অৰ্থাৎ শান্তি দেওবাৰে শান্তি সেৱাৰ বাবে আহ্বান জনাই কৈছিল: "এতিয়া যি সময়ত সভ্যতাৰ এক স্পষ্ট অগ্ৰগতি হৈছে, আনহাতে সেই সময়তে ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ মাজত আগতকৈ অধিক যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতি চলিছে।"
GSAM 279যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতিৰ ওপৰত জেনেৰেল মাইলছ
GSAM 279.3জেনেৰেল নেলছন এ. মাইলছে, ১৯০৪ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত ৱাশ্বিংটন, ডি.চি.ত অনুষ্ঠিত এখন গণসভাত দিয়া ভাষণত কৈছিল:—
GSAM 279.4"এই উন্নতি আৰু বুদ্ধিমান, পৰিশীলিত সভ্যতাৰ আলোকিত যুগত আমি এইটো বিশ্বাস কৰিবলৈ ভাল পাম যে যুদ্ধৰ বোজা আৰু বিপদসমূহ হ্ৰাস পাইছে; তথাপি আচৰিত যেন লাগিলেও, বিশ্বৰ ইতিহাসত এনে কোনো সময় হোৱা নাই যেতিয়া যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতিত ইমান সম্পদ অপচয় কৰা হৈছিল, বা যেতিয়া বৰ্তমান সময়ৰ দৰে বহু নিযুত প্ৰশিক্ষিত, দক্ষ আৰু অনুশাসিত লোকক আটাইতকৈ ধ্বংসাত্মক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰে সজ্জিত কৰি শান্তিপূৰ্ণ উদ্যোগৰ পথৰ পৰা আঁতৰাই অনা হৈছিল।"
GSAM 280.1কিন্তু যুদ্ধৰ ঘূৰ্ণিবতাহৰ আগমন এতিয়াও বিলম্বিত হৈ আছে, সেই সময়তে মোহৰ মৰাৰ কাম চলি আছে।