অধ্যায় ২১ — কৰ্মত পথ-প্ৰদৰ্শক হাত
GSAM 322.1"মই তোমাক বুদ্ধি দিম; তুমি যাবলগীয়া পথ মই তোমাক শিকাম"।1
GSAM 322.2যিজনে প্ৰভুক নিজৰ আশ্ৰয় হিচাপে গ্ৰহণ কৰে, তেওঁৰ প্ৰতি তেওঁৰ যত্ন সদায় প্ৰকাশিত হয়। অৱশ্যে, এনে কিছুমান সময়ো আছে যেতিয়া এই যত্ন বিশেষভাৱে অনুভৱ কৰা যায়, যেনে— দেখা আৰু নদেখা দুষ্টতা আৰু বিপদৰ পৰা বিশেষ পৰিত্ৰাণ, আৰু তেওঁৰ সত্যৰ সম্প্ৰসাৰণৰ বাবে ঈশ্বৰীয় অনুগ্ৰহেৰে পোনপটীয়া সুযোগৰ সৃষ্টি। এই অধ্যায়টোত এই বিষয়সমূহৰেই আলোচনা কৰা হৈছে।
GSAM 322মিচিগানত প্ৰথম দৰ্শন
GSAM 322.3১৮৫৩ চনৰ মে' মাহত, পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে মিচিগান ভ্ৰমণ কৰিছিল। নিউয়ৰ্কৰ বাফেলোৰ পশ্চিমে তেওঁলোকে এইটোৱেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে যাত্ৰা কৰিছিল। মে' মাহৰ শেষৰ বিশ্ৰামবাৰটোত তেওঁলোক টাইৰনত আছিল, আৰু সেই ঠাইত শ্ৰীমতী হোৱাইটে দৰ্শনত ৰাজ্যখনৰ বিশ্ৰামবাৰ-পালনকাৰীসকলৰ বিভিন্ন দলবোৰ দেখিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰিব পৰা প্ৰভাৱসমূহৰ বিষয়ে সতৰ্কবাণীও লাভ কৰিছিল। ২ জুনত জেকচনত, তেওঁক দেখুওৱা কিছুমান কথা উল্লেখ কৰি ফুলস্কাপ আকাৰৰ আঠ পৃষ্ঠা লিখিছিল। তেওঁ মোক সেই দৰ্শনটোৰ এখন পেঞ্চিলেৰে লিখা প্ৰতিলিপি দিছিল, এই চৰ্তত যে মই তেওঁক চিয়াঁহীৰে কলমেৰে লিখা এখন স্পষ্টকৈ পঢ়িব পৰা প্ৰতিলিপি যোগান ধৰিম।
GSAM 322পবিত্ৰতাৰ দাবীদাৰ এগৰাকী মহিলা
GSAM 322.4দেখুওৱা আন আন কথাবোৰৰ লগতে এগৰাকী মহিলাৰ কথাও বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, যিগৰাকীয়ে আমাৰ লোকসকলৰ মাজত নিজকে সুমুৱাবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল। তেওঁ কৈছিল যে এই মহিলাগৰাকীয়ে মহান পবিত্ৰতাৰ দাবী কৰিছিল। শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁক কেতিয়াও লগ পোৱা নাছিল, আৰু এই দৰ্শনত তেওঁক যি জনোৱা হৈছিল, তাৰ বাহিৰে তেওঁৰ বিষয়ে তেওঁৰ কোনো জ্ঞান নাছিল। তেওঁ কেৱল মহিলাগৰাকীৰ কাৰ্যপ্ৰণালীৰ বিষয়েই কোৱা নাছিল, বৰঞ্চ এইটোও কৈছিল যে যেতিয়া তেওঁক তিৰস্কৃত কৰা হ'ব, তেওঁ এক পবিত্ৰতাৰ ভাও জুৰি ক'ব, "প্ৰভুৱে—মোৰ—হৃদয়—জানে।" তেওঁ কৈছিল যে এই মহিলাগৰাকী এজন ডেকা ল'ৰাৰ সৈতে দেশৰ ইফালে-সিফালে ঘূৰি ফুৰিছিল, আনহাতে তেওঁৰ স্বামী, এজন বৃদ্ধ ব্যক্তি, তেওঁলোকক এই অসৎ পথত চলাত সহায় কৰিবলৈ ঘৰত কাম কৰি আছিল। শ্ৰীমতী হোৱাইটে কৈছিল যে প্ৰভুৱে তেওঁক দেখুৱাইছিল যে "মহিলাগৰাকীৰ পবিত্ৰতাৰ দাবী সত্ত্বেও, তেওঁ আৰু ডেকা ল'ৰাজন সপ্তম আজ্ঞা উলংঘা কৰাৰ বাবে দোষী আছিল।" এই ঘটনাটোৰ লিখিত বিৱৰণ মোৰ জেপত লৈ, পৰিস্থিতি কেনে হয় চাবলৈ মই কিছু উদ্বেগৰ সৈতে অপেক্ষা কৰিছিলোঁ।
GSAM 323ভাৰ্জেন্ছ, মিচ.ত সভা
GSAM 323.1আমি জেকচন, বেটল ক্ৰিক, বেডফ'ৰ্ড, আৰু হেষ্টিংছত সভা অনুষ্ঠিত কৰিছিলোঁ, আৰু তাৰ পিছত ভাৰ্জেন্ছ, কেন্ট কাউণ্টিলৈ আহিছিলোঁ, যিটো ঠাইত মহিলাগৰাকী বাস কৰিছিল। আমি ১১ জুনত, বিশ্ৰামবাৰৰ কিছু সময়ৰ আগতে, সেই ঠাইত উপস্থিত হৈছিলোঁ য'ত আমি ৰাতিটোৰ বাবে থাকিব লাগিছিল। আমাৰ থকাৰ ঠাই আছিল এজন পাদুৰী হোৱাইটৰ ঘৰ, যিজন আগতে খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ৰ এজন পৰিচাৰক আছিল। যিহেতু এইখন এখন নতুনকৈ বসতি স্থাপন হোৱা ঠাই আছিল, সেয়েহে তিনি মাইল দূৰত থকা এটা ডাঙৰ, নতুনকৈ সজা ভঁৰাল ঘৰত আমাৰ সভা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল, আৰু দেখা গ'ল যে দৰ্শনত দেখা মহিলাগৰাকী সভা অনুষ্ঠিত হোৱা ঠাইখনৰ পৰা আৰু দুমাইল দূৰত বাস কৰিছিল।
GSAM 323উন্মাদৰ প্ৰতি সাক্ষ্য
GSAM 323.2১২ জুন, পুৱা ১০:৩০ বজাত, আমি সভাখনৰ বাবে সেই খেৰৰ গৰুঘৰটোত একত্ৰিত হ'লোঁ। শ্ৰীমতী হোৱাইট ৰ'ষ্ট্ৰামটোৰ বাওঁফালৰ মূৰত বহিছিল, মই তেওঁৰ কাষত, পাদুৰী কৰ্নেল মোৰ কাষত, আৰু পাদুৰী হোৱাইট ৰ'ষ্ট্ৰামটোৰ সোঁফালে কথা কৈ আছিল। তেওঁ প্ৰায় পোন্ধৰ মিনিট কথা কোৱাৰ পিছত, এজন বুঢ়া মানুহ আৰু এজন ডেকা একেলগে সোমাই আহিল, আৰু ৰ'ষ্ট্ৰামৰ কাষৰ সন্মুখৰ আসনত বহিল। তেওঁলোকৰ লগত এগৰাকী ওখ, ক্ষীণ, শ্যামবৰণীয়া মহিলাও আছিল, যিগৰাকীয়ে দুৱাৰৰ ওচৰত নিজৰ আসন ল'লে। পাদুৰী হোৱাইটৰ এটা চমু ভাষণৰ পিছত, শ্ৰীমতী হোৱাইটে উঠি তেওঁৰ বক্তব্য আৰম্ভ কৰিলে। তেওঁ ক'লে যে পৰিচাৰকসকলে তেওঁলোকক অৰ্পণ কৰা কামত যাতে কোনো ক্ষতি নকৰে, সেই বিষয়ে তেওঁলোকে সাৱধান হোৱা উচিত, আৰু এইবুলি উদ্ধৃতি দিলে, "তোমালোক যিসকলে যিহোৱাৰ পাত্ৰ কঢ়িয়াইছা, নিজকে শুচি কৰা।" তেওঁ ক'লে যে ঈশ্বৰৰ আদেশ নহয় যে এগৰাকী মহিলাই তেওঁৰ স্বামীৰ বাহিৰে আন কোনো পুৰুষৰ সৈতে দেশৰ ইফালে-সিফালে ঘূৰি ফুৰিব। শেষত তেওঁ স্পষ্টকৈ ক'লে,
GSAM 323.2"কিছু সময় আগতে দুৱাৰৰ ওচৰত বহা সেই মহিলাগৰাকীয়ে দাবী কৰিছে যে ঈশ্বৰে তেওঁক ধৰ্মোপদেশ দিবলৈ মাতিছে। তেওঁ সেই ডেকাটোৰ সৈতে ভ্ৰমণ কৰিছে যিজন অলপ আগতে ডেস্কখনৰ সন্মুখত বহিছিল, আনহাতে তেওঁৰ স্বামী, এই বৃদ্ধজন—ঈশ্বৰে তেওঁৰ ওপৰত দয়া কৰক!—ঘৰত পৰিশ্ৰম কৰি উপাৰ্জন কৰিছে, যিটো ধনেৰে তেওঁলোকে নিজৰ অধৰ্ম চলাই আছে। তেওঁ নিজকে অতি পবিত্ৰ বুলি দাবী কৰে, পবিত্ৰ হোৱা বুলি কয়, কিন্তু তেওঁৰ এই পবিত্ৰতাৰ সকলো ভণ্ডামিৰ মাজতো ঈশ্বৰে মোক দেখুৱাইছে যে তেওঁ আৰু এই ডেকাটোৱে সপ্তম আজ্ঞা উলংঘা কৰাৰ অপৰাধত দোষী।"
GSAM 324.1উপস্থিত সকলোৱে জানিছিল যে শ্ৰীমতী হোৱাইটে এই লোকসকলক তেওঁলোকে খেৰৰ ভঁৰালটোত প্ৰৱেশ কৰালৈকে কেতিয়াও দেখা নাছিল। তেওঁ যি ধৰণে তেওঁলোকক বাছি উলিয়াই তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰৰ বৰ্ণনা কৰিছিল, সেয়া উপস্থিতসকলৰ মনত প্ৰভাৱ পেলাইছিল, আৰু তেওঁলোকৰ আস্থা বৃদ্ধি কৰিছিল আৰু দৰ্শনসমূহৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ বিশ্বাসক দৃঢ় কৰিছিল।
GSAM 324ভাববাণী অনুসৰি উচ্চাৰিত বাক্য
GSAM 324.2যেতিয়া শ্ৰীমতী হোৱাইটে তেওঁৰ সাক্ষ্য দিছিল, তেতিয়া তাত উপস্থিত সকলোৱে উদ্বিগ্নতাৰে শ্ৰীমতী এলকটৰ ফালে চাইছিল, যাতে তেওঁলোকে চাব পাৰে যে তেওঁ কোৱা কথাখিনি কেনেকৈ গ্ৰহণ কৰিছে আৰু তেওঁ কি কৰিব আৰু কি ক'ব। তেওঁৰ বিৰুদ্ধে লগোৱা অভিযোগৰ পৰা তেওঁ নিৰ্দোষী হ'লে, স্বাভাৱিকতে তেওঁ উঠি সেই গোটেই কথাটো অস্বীকাৰ কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল। যদি তেওঁ দোষী, আৰু অতিশয় দুষ্ট আছিল, তেন্তে তেওঁ হয়তো সকলো কথা অস্বীকাৰ কৰিবলৈ বেয়া নাপাব, যদিও তেওঁ জানিছিল যে সেয়া সঁচা। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁ ঠিক সেইটোৱেই কৰিলে যিটো সাক্ষ্যই কৈছিল যে তিৰস্কাৰ কৰিলে তেওঁ কৰিব। তেওঁ লাহে লাহে থিয় হ'ল, যেতিয়া সকলোৰে চকু তেওঁৰ ওপৰত আছিল, আৰু এক ধৰ্মপৰায়ণতাৰ ভাও জুৰি লাহে লাহে ক'লে, "প্ৰভুৱে—জানে—মোৰ—হৃদয়," আৰু এটাও শব্দ নোকোৱাকৈ বহি পৰিল। তেওঁ ঠিক সেইটোৱেই কৈছিল যিটো সাক্ষ্যই কৈছিল যে তেওঁ ক'ব, আৰু একেই ধৰণে কৈছিল।
GSAM 325অপৰাধ স্বীকাৰ
GSAM 325.1সঁচা, ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ অন্তৰ জানিছিল, আৰু তেওঁলোকেও নিজকে সেই অভিযোগত দোষী বুলি জানিছিল; কাৰণ পিছত সেই যুৱকজনে একে ঠাইৰে বাসিন্দা শ্ৰীযুত গাৰ্ডনাৰক, যিজনে এই বিষয়ে তেওঁক ভালদৰে জেৰা কৰিছিল, কৈছিল, "শ্ৰীযুত গাৰ্ডনাৰ, শ্ৰীমতী হোৱাইটে আমাৰ বিষয়ে যি কৈছিল সেয়া অতিশয় সঁচা আছিল;" আৰু ১৮৬২ চনত গ্ৰীণভিলত শ্ৰীমতী উইলছনক কোৱাৰ পিছত যে তেওঁ "ভগ্নী হোৱাইটৰ বিৰুদ্ধে এটাও শব্দ ক'বলৈ সাহস নকৰে, কাৰণ তেওঁ ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি থকা হিচাপে গণ্য হ'ব," সেই মহিলাগৰাকীয়ে স্বীকাৰ কৰিছিল যে তেওঁৰ আৰু যুৱকজনৰ বিষয়ে দেখুওৱা কথাবোৰ সঁচা আছিল।
GSAM 325মেচেঞ্জাৰ দল
GSAM 325.2১৮৫৩ চনৰ শৰৎকালত মিচিগানত কেইজনমান অসন্তুষ্ট লোকে একত্ৰিত হৈ Messenger of Truth নামৰ এখন পত্ৰিকা প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এই পত্ৰিকাখন আৰু ইয়াৰ পৰিচালকসকলৰ উদ্দেশ্য যেন গঢ়ি তোলাৰ পৰিৱৰ্তে ভাঙি পেলোৱা আৰু বদনাম কৰা আছিল। ইয়াৰ পৃষ্ঠাত বহুতো মিছা কথা প্ৰকাশ পাইছিল, যিয়ে বাৰ্তাৰ কামত আমাক বিৰক্ত কৰিছিল; আৰু যিহেতু এনে মুকলি আক্ৰমণৰ সৈতে এয়াই আছিল আমাৰ প্ৰথম অভিজ্ঞতা, সেয়েহে আমি তেওঁলোকৰ অপমানজনক বক্তব্য খণ্ডন কৰাটো আমাৰ কৰ্তব্য বুলি ভাবিছিলোঁ। এই কামত এনে সময় ব্যয় হৈছিল যিটো আমাৰ দায়িত্বত অৰ্পিত সত্যক আগুৱাই নিয়াত খৰচ হোৱা উচিত আছিল, আৰু ই চয়তানৰ উদ্দেশ্যৰ সৈতে ভালদৰে খাপ খাইছিল, যি নিসন্দেহে এই বিৰোধিতাৰ উচতনি দিওঁতা আছিল। আৰু এনেদৰেই পৰিস্থিতিটো ১৮৫৫ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে সন্ধিয়ালৈকে চলি আছিল, যেতিয়া পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী, পাদুৰী কট্ৰেল, আৰু মই নিউয়ৰ্কৰ অছৱেগোত এখন সভা শেষ কৰিছিলোঁ। সভাখনত লিলিছ নামৰ এজন ব্যক্তিৰ বাবে আমি বিৰক্ত হৈছিলোঁ, যিজন সোমাই আহি মানুহবোৰৰ মাজত সেই অপমানজনক নথি-পত্ৰসমূহ বিলাইছিল। এই বিষয়টোত আমাৰ কৰ্তব্য কি, সেই প্ৰশ্নটো পুনৰ উত্থাপিত হ'ল। তেওঁলোকৰ মিছাবোৰৰ উত্তৰ দিয়াৰ পূৰ্বৰ সকলো প্ৰচেষ্টাই কেৱল তেওঁলোকক আৰু অধিক মিছা সৃষ্টি কৰিবলৈহে উৎসাহিত কৰিছিল।
GSAM 325উপদেশ আৰু ভাববাণী
GSAM 325.3সেইদিনা সন্ধিয়া অছৱেগো চহৰৰ জন প্লেচৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এক প্ৰাৰ্থনা সভাত শ্ৰীমতী হোৱাইটে এক দৰ্শন লাভ কৰিছিল, য'ত তেওঁ দেখিবলৈ পাইছিল যে যদি আমি "মেচেঞ্জাৰ দল"ৰ দৰে লোকসকলক আওকাণ কৰি সত্যৰ প্ৰচাৰ কৰি নিজৰ কামত লাগি থাকোঁ, তেন্তে তেওঁলোকে নিজৰ মাজতে কাজিয়া কৰিব আৰু তেওঁলোকৰ কাকতখন বন্ধ হৈ যাব, আৰু যেতিয়া সেয়া হ'ব, আমি দেখিম যে আমাৰ শাৰী দুগুণ হৈ গৈছে। এই সাক্ষ্য যে প্ৰভুৰ পৰা অহা বুলি বিশ্বাস কৰি, আমি লগে লগে ইয়াৰ সৈতে সংগতি ৰাখি কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ।
GSAM 326মেচেঞ্জাৰ দল আৰু কাকতৰ পতন
GSAM 326.1সত্যৰ কাৰ্য আগবাঢ়িছিল দ্ৰুতগতিত, আনহাতে "মেচেঞ্জাৰ দল"ৰ মাজত নিজেই সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছিল। কম সময়ৰ ভিতৰতে দলটো সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকৰ বহুতো নেতাই বিশ্ৰামবাৰ পালন কৰা এৰি দিছিল। সমৰ্থনৰ অভাৱত তেওঁলোকৰ কাকতখন সোনকালেই বন্ধ হৈ গৈছিল, আৰু যিজনে কিছু সময়ৰ বাবে সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল, তেওঁ স্কুলত শিক্ষকতা কৰাৰ দিশত মনোযোগ দিছিল; কিন্তু প্ৰথমে নিজকে শাসন কৰিবলৈ শিকা নাছিল বাবে, তেওঁ তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক শাসন কৰাত সম্পূৰ্ণৰূপে বিফল হৈছিল। তেওঁৰ স্কুলৰ এজন ল'ৰাক শুধৰাবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে, তেওঁ এটা ৰিভলভাৰ উলিয়াইছিল, যিটোৱে ক্লিক কৰিছিল যদিও গুলী ফুটোৱা নাছিল। গণপিটুনিৰ পৰা বাচিবলৈ তেওঁ ৰাতিৰ আঁধাৰত কানাডালৈ পলায়ন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।
GSAM 326আগমন আন্দোলনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
GSAM 326.2এই সময়ত আমাৰ লোকসকলৰ মাজত আগতকৈ অধিক একতা আৰু সম্প্ৰীতিৰ পৰিৱেশ আছিল; আৰু যেতিয়া বাৰ্তাটো প্ৰচাৰ কৰাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছিল, তেতিয়া সকলো দিশতে পথ মুকলি হৈছিল।
GSAM 326.3১৮৫৮ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত, Review-ৰ খণ্ড ১১, সংখ্যা ১০-ত, সম্পাদকজনে মেচেঞ্জাৰৰ কামৰ ফলাফলৰ বিষয়ে কৈছিল: "অসন্তুষ্টিৰ সময়ত, যেতিয়া Reviewক ভাঙি পেলোৱাৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছিল, অফিচৰ মণ্ডলীৰ সম্পত্তিৰ মূল্য আছিল মাত্ৰ ৭০০ ডলাৰ। তেতিয়াৰ পৰা ই বৃদ্ধি পাই ৫,০০০ ডলাৰ হৈছেগৈ। তেতিয়া প্ৰায় এহেজাৰ পৰিশোধকাৰী গ্ৰাহক আছিল, এতিয়া আছে দুহেজাৰ, ইয়াৰ উপৰিও এক বৃহৎ 'বিনামূলীয়া' তালিকাও আছে।"
GSAM 326.4যিহেতু আমি এতিয়া সেই সময়ত (১৮৫৮) উপনীত হৈছোঁ যেতিয়া "মেচেঞ্জাৰ দল" বিভক্ত হৈ সিঁচৰতি হৈছিল আৰু Messenger-ৰ অস্তিত্ব নোহোৱা হৈছিল, সেয়েহে ওপৰৰ পৰিসংখ্যাসমূহ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। যিদৰে Review-ৰ ধনদাতা গ্ৰাহকৰ সংখ্যা ঠিক দুগুণ হৈছিল, ঠিক সেইদৰে বিশ্বাসীসকলৰ সংখ্যাও দুগুণতকৈ অধিক হৈছিল। এইদৰে ১৮৫৫ চনৰ জুন মাহত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ দ্বাৰা কৰা ভাববাণী পূৰণ হৈছিল।
GSAM 327প্ৰথম প্ৰস্তাৱিত তম্বু-সভা
GSAM 327.1বাৰ্তাৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনবোৰত, যেতিয়া ভাল ঠাই পোৱা নাযাইছিল, তেতিয়া আমাৰ স্কুলঘৰত সভা অনুষ্ঠিত কৰাৰ প্ৰথা আছিল। এনেকুৱা এটা ভৱনত, এবাৰ ইমান মানুহৰ ভিৰ হৈছিল যে সেই আকাৰৰ দুটা স্কুল-ঘৰতো তেওঁলোকক ধৰিব পৰা নাযাব। সকলোৱে যাতে শুনিব পাৰে, তাৰ বাবে বক্তাজন খোলা খিৰিকীৰে থিয় হৈ ঘৰৰ ভিতৰত থকা লোকসকলক আৰু তেওঁলোকৰ বাহনত আৰু ঘাঁহনিত বহি থকা তাতকৈ অধিক সংখ্যক দৰ্শকক উদ্দেশ্যি ভাষণ দিছিল। এই বৃহৎ সমাগমৰ দৃশ্যটোৱে তম্বু-সভা অনুষ্ঠিত কৰাৰ কথা ভবাৰ দিশে লৈ গৈছিল।
GSAM 327বেটল ক্ৰিক, মিচিগানত প্ৰথম তম্বু-সভা
GSAM 327.2সেয়েহে ১৮৫৪ চনৰ ২২ মে'ত, পাদুৰী জেমছ হোৱাইট আৰু পৰিষদৰ আনসকলৰ দ্বাৰা সিদ্ধান্ত লোৱা হ'ল যে সভা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ তম্বু ব্যৱহাৰ কৰাটো এক কাৰ্যকৰী পৰিকল্পনা হ'ব। সেই সময়ত ডাঙৰ তম্বুবোৰ চাৰ্কাছ, পশু প্ৰদৰ্শনী আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাহিৰে অন্য কোনো কামত খুব কমেইহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মিচিগান আছিল প্ৰথমখন ৰাজ্য য'ত সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলে কামৰ সেই ক্ষেত্ৰখনত এই প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। প্ৰথম তম্বু-সভা ১৮৫৪ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে বেটল ক্ৰিকত আৰম্ভ হৈছিল। বৰ্তমান সময়ত গ্ৰীষ্মকালত সভা অনুষ্ঠিত কৰাৰ এই পদ্ধতিটো এক বৃহৎ পৰিসৰত বিয়পি পৰিছে।
GSAM 327শিবিৰ-সভা প্ৰস্তাৱিত
GSAM 327.3১৮৬৮ চনত আন এক বলিষ্ঠ পদক্ষেপ লোৱা হৈছিল। শিবিৰ-সভা অনুষ্ঠিত কৰাৰ উপযুক্ততা সম্পৰ্কে যথোচিতভাৱে বিবেচনা কৰা হৈছিল, আৰু এই সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱা হৈছিল যে সাধাৰণ সভাত আমাৰ লোকসকলৰ বৃহৎ সমাগমৰ বাবে এইটো এক উৎকৃষ্ট উপায় হ'ব। সাৰ্বজনীন উপাসনাৰ বাবে এখন ডাঙৰ তম্বু আৰু সৰু সৰু পাৰিবাৰিক তম্বু থকাৰ ফলত লোকসকল আৰামেৰে থাকিব পাৰিব, আৰু এইদৰে কেইবাদিনো পৰামৰ্শ আৰু উপাসনাত ফলপ্ৰসূভাৱে কটাব পৰা যাব।
GSAM 328ৰাইট, মিচিগানত প্ৰথম শিবিৰ-সভা
GSAM 328.1প্ৰথম শিবিৰ-সভাখন ১৮৬৮ চনৰ ১-৭ ছেপ্টেম্বৰত ৰাইট, মিচিগানত অনুষ্ঠিত হৈছিল। আমাৰ লোকসকলৰ এই গুৰুত্বপূৰ্ণ সাধাৰণ সমাৱেশবোৰ ইমানেই বৃদ্ধি পাইছে যে ক্ষেত্ৰখনৰ বিভিন্ন অংশত প্ৰতি বছৰে পঞ্চাশৰো অধিক শিবিৰ-সভা অনুষ্ঠিত হয়। এই শিবিৰ-সভাবোৰ কেৱল আমেৰিকাতেই নহয়, বৰঞ্চ ইউৰোপ, অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাতো অনুষ্ঠিত হয়।
GSAM 328.2আমাৰ লোকসকলে আয়োজন কৰা এই ধৰণৰ সৰ্ববৃহৎ সভাখন ১৮৯৩ চনত মিচিগানৰ লেন্সিঙত অনুষ্ঠিত হৈছিল। সেই বৃহৎ সমাৱেশত ৫০০ৰো অধিক পাৰিবাৰিক তম্বুত ৩,৪০০ লোক বাস কৰিছিল। শিবিৰটোৰ বিভিন্ন তম্বু নিৰ্মাণত ১৫০,০০০ গজতকৈও অধিক কেনভাছ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।
GSAM 328ৰেল দুৰ্ঘটনাত পৰিত্ৰাণ
GSAM 328.3আমাৰ প্ৰথম ৬০ ফুটীয়া তম্বুটো ক্ৰয় কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছদিনাই (২৩ মে', ১৮৫৪), সেই সময়ত জেকচন, মিচিগানত থকা পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে উইচকনচিনলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিবলৈ সাজু হৈছিল, য'ত তেওঁলোকে কিছু সময়ৰ বাবে পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া আছিল। আমি আবেলিটো ষ্টেচনৰ পৰা অলপ দূৰৈত থকা ডি. আৰ. পালমাৰৰ ঘৰত কটাইছিলোঁ। আবেলিটোত কেইবাবাৰো পাদুৰী হোৱাইটে কৈছিল, "এই যাত্ৰাটো আৰম্ভ কৰাৰ বিষয়ে মোৰ এক অদ্ভুত অনুভূতি হৈছে; কিন্তু, এলেন, আমাৰ এটা পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত কাৰ্যসূচী আছে, আৰু আমি যাবই লাগিব। যদি মোৰ পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত কাৰ্যসূচী নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে মই আজি ৰাতি নাযাওঁ।"
GSAM 328.4ৰাতি হ'বলৈ ধৰাত, ট্ৰেইন অহাৰ সময়ৰ ওচৰ চাপি অহাৰ লগে লগে আমি প্ৰাৰ্থনাৰ এক সময় অনুষ্ঠিত কৰিলোঁ। সকলোৱে এই যাত্ৰাত পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হোৱা যেন লাগিছিল। আমি উঠি থিয় হোৱাত, পাদুৰী হোৱাইটে তেওঁৰ বিশ্বাস প্ৰকাশ কৰিছিল যে প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ যত্ন ল'ব আৰু তেওঁলোকক সুৰক্ষিত ৰাখিব।
GSAM 328.5ৰাতি আঠ বজাত মই তেওঁলোকক আসন সুৰক্ষিত কৰাত আৰু তেওঁলোকৰ সামানবোৰ ঠিক কৰাত সহায় কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সৈতে ৰে'লগাড়ীলৈ গ'লোঁ। আমি পিঠি ওখ আসন থকা এটা ডবাৰ ভিতৰলৈ গ'লোঁ, যাক সেই দিনবোৰত "শোৱনী ডবা" বুলি কোৱা হৈছিল। শ্ৰীমতী হোৱাইটে ক'লে, "জেমছ, মই এই ডবাটোত থাকিব নোৱাৰোঁ, মই ইয়াৰ পৰা ওলাই যাবই লাগিব।" মই তেওঁলোকক পিছৰ ডবাটোৰ মাজভাগত এটা আসন ল'বলৈ সহায় কৰিলোঁ। শ্ৰীমতী হোৱাইটে কোলাত তেওঁৰ সা-সৰঞ্জামবোৰ লৈ বহি ল'লে, কিন্তু ক'লে, "এই ৰেলত মোৰ নিজৰ ঘৰত থকাৰ দৰে অনুভৱ হোৱা নাই।" ঘণ্টা বাজিল, আৰু তেওঁলোকক খৰধৰকৈ "বিদায়" বুলি কৈ মই নিশা থকাৰ বাবে চাইৰেনিয়াছ স্মিথৰ তালৈ গুচি গ'লোঁ।
GSAM 329.1প্ৰায় দহ বজাত আমি সকলোৱে পাদুৰী হোৱাইটে ভিতৰলৈ সোমাবলৈ দুৱাৰত টুকুৰিয়াই থকা শুনি বৰ আচৰিত হ'লোঁ; আমি ভাবিছিলোঁ যে তেওঁ চিকাগোৰ বাটত বহু দূৰ আগবাঢ়ি গৈছে। তেওঁ ক'লে যে জেকচনৰ পৰা তিনি মাইল পশ্চিমলৈ ৰে'লগাড়ী লাইনৰ পৰা ফালৰি গৈছিল; ইঞ্জিনকে ধৰি ৰে'লগাড়ীখনৰ বেছিভাগেই সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস হৈছিল; কিন্তু যদিও কেইবাজনো লোক নিহত হৈছিল, তেওঁ আৰু শ্ৰীমতী হোৱাইট অক্ষত অৱস্থাত ৰক্ষা পৰিছিল। তেওঁ সোনকালে এখন ঘোঁৰা-গাড়ী যোগাৰ কৰিলে, আৰু আব্ৰাম ডজৰ সৈতে শ্ৰীমতী হোৱাইটক বিচাৰি গ'ল, যাক পাদুৰীজনে দুৰ্ঘটনাৰ স্থানৰ পৰা আঁতৰত এক নিৰাপদ ঠাইলৈ, এটা তিতা, বোকা-ভূমি আৰু এটা সৰু নিজৰা পাৰ কৰি কোলাত লৈ কিছু দূৰ কঢ়িয়াই আনিছিল।
GSAM 329.2পিছদিনা ৰাতিপুৱাই মই শ্ৰীযুত ডজৰ সৈতে ধ্বংসাৱশেষ চাবলৈ গৈছিলোঁ। য'ত ৰাস্তাই ৰে'ললাইনখনক তিৰ্যকভাৱে অতিক্ৰম কৰিছিল, সেই ঠাইতে এটা বলদে পোনে পোনে ৰে'ললাইনৰ ওপৰত জিৰণি ল'বলৈ শুই পৰিছিল। ইঞ্জিনটোত কাউ-কেট্চাৰ নাছিল, আৰু সেয়েহে জন্তুটোত খুন্দা খোৱাৰ লগে লগে ই বাওঁফালে লাইনৰ পৰা বাহিৰলৈ উফৰি গৈছিল। ইঞ্জিনটোৱে মাটিত খুন্দা মৰাৰ প্ৰথম জোকাৰণিতেই, পাদুৰী হোৱাইটৰ কিতাপৰ ট্ৰাংক থকা বেগীজ কাৰটো সম্পূৰ্ণৰূপে লাইনৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল আৰু কোনো ক্ষতি হোৱা নাছিল; একে সময়তে, ট্ৰেইনৰ পিছফালে থকা যাত্ৰীবাহী কাৰটো মানুহৰ কোনো সহায় অবিহনেই বাকী ট্ৰেইনটোৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ গৈছিল আৰু শান্তভাৱে লাইনৰ ওপৰত ৰৈ গৈছিল। ইঞ্জিন আৰু টেণ্ডাৰটো লাইনৰ পৰা আঁতৰত মাটিত প্ৰায় ছয় বা আঠ ৰড দূৰলৈ গৈছিল, যেতিয়া ইঞ্জিনটোৱে প্ৰায় তিনি ফুট ব্যাসৰ এটা ওক গছৰ গুৰি খুন্দা মাৰিছিল। ৰেলগাড়ীখনৰ গতি ইমানেই বেছি আছিল যে ইঞ্জিনটো ওলোটা হৈ পৰিছিল, আৰু টেণ্ডাৰটোৰ পিছফালটো ঘূৰি লাইনৰ ওপৰত আহি পৰিছিল। সম্পূৰ্ণ গতিৰে আগবাঢ়ি অহা ৰেলগাড়ীখনৰ মূল অংশটোৱে ইঞ্জিনৰ এই ধ্বংসাৱশেষত খুন্দা মাৰে, যাৰ ফলত দ্বিতীয় এক জোকাৰণি হয়। ইঞ্জিনত খুন্দা মৰা প্ৰথমখন ডবা আছিল এখন এক্সপ্ৰেছ ডবা, যিখন কাঠ-কুটীৰ দৰে গুড়ি হৈ যায়। সেইখন, তাৰ ভিতৰৰ বস্তুবোৰৰ সৈতে, ইঞ্জিনৰ টেণ্ডাৰৰ ওপৰত আৰু চাৰিওফালে জমা হোৱা আৱৰ্জনাৰ এক বিশাল দ'ম হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছৰখন আছিল এখন দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ ডবা, য'ত ওঠৰজন যাত্ৰী আছিল, যাৰ ভিতৰত এজন নিহত হৈছিল আৰু বাকীসকল বেছিকৈ বা কমকৈ আহত হৈছিল। শোৱনী ডবাখন ইয়াৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱাত এই ডবাখন দুফাল হৈ গৈছিল। শোৱনী ডবাখনৰ সন্মুখৰ অংশ টুকুৰা-টুকুৰ হৈ গৈছিল, আৰু যিখন আসনত শ্ৰীমতী হোৱাইটে বহি থাকিবলৈ স্বাচ্ছন্দ্য অনুভৱ কৰা নাছিল, সেইখন সম্পূৰ্ণৰূপে চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ হৈ গৈছিল।
GSAM 330দৈৱিক পৰিত্ৰাণৰ প্ৰমাণ
GSAM 330.1যেতিয়া আমি ধ্বংসাৱশেষখিনি আৰু তাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ ৰড দূৰত নিৰৱে অকলশৰে থিয় হৈ থকা, দুৰ্ঘটনাৰ সময়ত পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী উঠি থকা গাড়ীখন চাইছিলোঁ, তেতিয়া আমি মনতে এই কথা ভাবিছিলোঁ যে ঈশ্বৰে প্ৰাৰ্থনা শুনে, আৰু কোনে জানে তেওঁ হয়তো তেওঁৰ দূতক সেই গাড়ীখন ডি-কাপল কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল, যাতে তেওঁৰ সেৱকসকল অক্ষত অৱস্থাত ৰক্ষা পৰে? যেতিয়া ব্ৰেকমেনজনে ক'লে যে তেওঁ ইয়াক সংযোগমুক্ত কৰা নাছিল, আৰু তদুপৰি, ঘটনাটো ঘটাৰ সময়ত প্লেটফৰ্মত কোনো নাছিল, আৰু কেনেকৈ এনে হ'ল সেয়া তেওঁৰ আৰু সকলো ৰে'লকৰ্মীৰ বাবে এক ৰহস্য আছিল, তেতিয়া এই চিন্তাই আমাৰ মনত অধিক প্ৰভাৱ পেলাইছিল; আৰু তেওঁলোকৰ বাবে আৰু অধিক ৰহস্যজনক কথাটো হ'ল যে লিংক আৰু ব'ল্ট দুয়োটাই অক্ষত আছিল, আৰু ব'ল্টটো তাৰ শিকলিৰ সৈতে ধ্বংস হোৱা গাড়ীখনৰ প্লেটফৰ্মত এনেদৰে পৰি আছিল যেন কোনো এজন সাৱধান লোকেহে তাত থৈ গৈছে।
GSAM 330.2২৪ তাৰিখে সন্ধিয়াৰ ভিতৰত ৰেললাইনটো ইমানেই পৰিষ্কাৰ কৰা হৈছিল যে ৰেলবোৰ স্বাভাৱিকভাৱে চলিবলৈ ধৰিছিল, আৰু পাদুৰী আৰু শ্ৰীমতী হোৱাইটে পুনৰ গাড়ীত উঠি উইচকনচিনত তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত স্থানলৈ নিৰাপদে যাত্ৰা কৰিছিল।
GSAM 330বিৰোধীসকলৰ তিৰস্কাৰ
GSAM 330.3প্ৰাচীন ইস্ৰায়েলৰ বাবে সকলো "সৰল যাত্ৰা" নাছিল। তেওঁলোকৰ বাহিৰত শত্ৰু আছিল যিসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো পদক্ষেপতে অগ্ৰগতিত বাধা দিবলৈ বিচাৰিছিল। শিবিৰৰ ভিতৰৰ "মিশ্ৰিত জনসমাগম" আৰু অপবিত্ৰসকল আছিল সাজু আহিলা, যাৰ জৰিয়তে চয়তানে অসন্তুষ্টি, বিবাদ, গুণগুণনি আৰু বিদ্ৰোহ উচতাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ঈশ্বৰৰ আশীৰ্ব্বাদৰ হাত বিশ্বাসীসকলৰ লগত আছিল আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত বিজয় লাভ হৈছিল, এই সত্যই প্ৰমাণ কৰিছিল যে এই লোকসকলে তেওঁৰ দৃষ্টিত অনুগ্ৰহ লাভ কৰিছিল—যে প্ৰভুৰ হাতেই তেওঁলোকক লৈ গৈছিল।
GSAM 331.1সেয়েহে তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ উত্থান আৰু অগ্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা প্ৰযোজ্য। ইয়াৰ অগ্ৰগতি এই কাৰণে হোৱা নাই যে ইয়াত উপস্থাপন কৰা সত্যবোৰ মানুহৰ স্বাভাৱিক হৃদয়ৰ বাবে কোনো প্ৰিয় বস্তু আছিল। বৰঞ্চ ইয়াৰ বিপৰীতে, বাৰ্তাটোৰ মূল সত্য—প্ৰভুৰ বিশ্ৰামবাৰ—স্বাৰ্থপৰ, জাগতিক স্বাৰ্থৰ সৈতে সংঘৰ্ষ কৰে, আৰু সপ্তাহত দুদিনৰ বাবে ইয়াক পালন কৰাসকলক জগতৰ কাম-কাজৰ পৰা পৃথক কৰে। বৰ্তমান সত্যৰ কাৰ্যৰ বাহ্যিক শত্ৰুও আছে, যিসকলে এই কাৰ্যক ধ্বংস কৰিবলৈ দৃঢ় আৰু অবিৰত প্ৰচেষ্টা চলাইছে। তেওঁলোকৰ বিষয়ে গীতমালা ৰচকৰ বাক্যৰে ক'ব পাৰি, "ইস্ৰায়েলে ইয়াকে কওঁক, 'যদি যিহোৱা আমাৰ পক্ষত নাথাকিলহেঁতেন, শত্রুবোৰে যেতিয়া আমাক আক্রমণ কৰিছিল, তেতিয়া যদি যিহোৱা আমাৰ পক্ষত নাথাকিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁলোকে আমাৰ বিৰুদ্ধে ক্ৰোধত জ্বলি উঠি আমাক জীয়াই জীয়াই গ্ৰাস কৰিলেহেঁতেন।'"2
GSAM 331.2আমাৰ মাজৰ পৰা স্বাৰ্থপৰ আৰু অসন্তুষ্ট লোকসকল সময়ে সময়ে ওলাই আহিছে, তেওঁলোকে নিজৰ উদ্দেশ্য পূৰণ হ'লে কি কি মহান কাম কৰিব বুলি কৈছিল; কিন্তু উই-অ'-দ্য-উইছ্পৰ দৰে তেওঁলোকৰ পোহৰ বহু আগতেই নুমাই গৈছে। ইফালে, বৰ্তমান সত্যৰ কাৰ্য বিশ্বজুৰি নিশ্চিতভাৱে আৰু অবিৰতভাৱে নিজৰ পথ তৈয়াৰ কৰি গৈছিল, আৰু প্ৰতিটো অগ্ৰগতিৰ লগে লগে স্থিৰতা আৰু শক্তি লাভ কৰিছিল।
GSAM 331পাদুৰী ষ্টীফেনচন আৰু হল
GSAM 331.3১৮৫৫ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত পাদুৰী ষ্টীফেনচন আৰু হলে উইচকনচিন ৰাজ্যত এক বিদ্ৰোহ সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। আগশাৰীৰ ভাইসকলে ভালদৰে জানিছিল যে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ "ভৱিষ্যত যুগ" মতবাদৰ দ্বাৰা আমাৰ বিশ্বাসৰ আন সকলো দিশ পৰীক্ষা কৰিব বিচাৰিছিল, আৰু তেওঁলোকে এই কথাত যথেষ্ট আগ্ৰহী আছিল যে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকলক খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ পিছৰ পৰীক্ষাকালৰ মতবাদ শিকোৱা হওক।
GSAM 331তেওঁলোকৰ বিষয়ে ভাববাণী
GSAM 331.4২০ নৱেম্বৰ, ১৮৫৫ তাৰিখে, শ্ৰীমতী হোৱাইটক তেওঁলোকৰ গতিপথৰ এক দৃশ্য দেখুওৱা হৈছিল, যাৰ চূড়ান্ত পৰিণাম সম্পৰ্কে এই শব্দবোৰত এটা ভাববাণী কৰা হৈছিল: "হে দুৰ্বল মানৱ, তুমি ভাবা নেকি যে তুমি ঈশ্বৰৰ কাৰ্য্য ৰোধ কৰিব পাৰিবা? হে দুৰ্বল মানৱ, তেওঁৰ আঙুলিৰ এটা স্পৰ্শতেই তোমাক মাটিত বগৰাই দিব পাৰে। তেওঁ তোমাক আৰু অলপ সময়ৰ বাবেহে সহ্য কৰিব।"
GSAM 332.1আমাৰ বিৰোধীসকলে কৈছে যে এইটো এটা দৰ্শন আছিল য'ত ঘোষণা কৰা হৈছিল যে এই লোকসকল সোনকালেই মৰিব, আৰু যিহেতু তেওঁলোক কেইবাবছৰো জীয়াই আছিল, সেয়েহে দৰ্শনটো পূৰণ হোৱা নাছিল। দৰ্শনটোত তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে একো কোৱা হোৱা নাই। তেওঁলোকক তৃতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ কাৰ্য বন্ধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা লোক হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল। তেওঁলোকক কেনেকৈ ঈশ্বৰৰ বাবে তেওঁলোকক ৰোধ কৰাটো সহজ হ'লহেঁতেন সেই বিষয়ে অৱগত কৰাৰ লগতে, এইটোও যোগ কৰা হৈছে, "তেওঁ তোমাক কেৱল অলপ সময়ৰ বাবেহে সহ্য কৰিব।" তেওঁলোকে কি কৰিলে?—তেওঁলোকে আশা কৰাৰ দৰে তেওঁলোকৰ যুদ্ধত সফল হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে, তেওঁলোকক যেন অন্ধকাৰত দিশহাৰা হৈ থাকিবলৈ এৰি দিয়া হ'ল। কেইসপ্তাহমানৰ ভিতৰতে তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণৰূপে বিশ্ৰামবাৰ ত্যাগ কৰিলে, আৰু ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ ল'লে। তেওঁলোকে নিজকে নেতা হিচাপে লৈ এটা "ভৱিষ্যত যুগ"ৰ দল গঠন কৰাৰ আশা কৰিছিল। এইক্ষেত্ৰত সফল হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে, বিশ্ৰামবাৰ ত্যাগ কৰি তেওঁলোকে আমাৰ লোকসকলৰ ওপৰত থকা নিজৰ সম্পূৰ্ণ দখল হেৰুৱাই পেলালে। এইদৰে তেওঁলোকে নিজৰেই কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা প্ৰথমতে কৰিবলৈ বিচৰা কামটো সম্পূৰ্ণৰূপে বিফল কৰিলে। আমাৰ লোকসকলে কৈছিল, "সঁচাকৈয়ে, ঈশ্বৰে তেওঁলোকক 'অলপ সময়ৰ বাবেহে সহ্য কৰিছিল।'"
GSAM 332জীৱনৰ এক দুখজনক পৰিসমাপ্তি
GSAM 332.2এই দুজন ব্যক্তিৰ পৰিণামৰ বিষয়ে, তেওঁলোকৰ দুখজনক ভাগ্য সম্পৰ্কে তেওঁলোকৰ নিজৰ ভাই-ককাই, "ভৱিষ্যত যুগ" বিশ্বাসীসকলে কৰা কিছুমান মন্তব্য দিয়া উচিত হ'ব, যিসকলৰ সৈতে তেওঁলোকে বিশ্ৰামবাৰ ত্যাগ কৰাৰ পিছত জড়িত আছিল। সাতত্ৰিশ বছৰ আগতে শ্ৰীযুত হল কিছু পৰিমাণে মানসিকভাৱে বিকাৰগ্ৰস্ত হৈছিল (মগজু কোমল হোৱাৰ ফলত), এই অৱস্থাৰ কাৰণ আছিল আনৰ প্ৰতাৰণাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট পৰিমাণৰ সম্পত্তি হেৰুওৱা। তেওঁ এই ভ্ৰমৰ অধীনত আছিল যে যদি তেওঁ বাহিৰলৈ ওলাই যায়, তেন্তে তেওঁ চেপেটা হৈ বা মাটিত পৰি যাব। তেওঁ নিৰীহ, কিন্তু অৱশ্যে, এই দীঘলীয়া বছৰবোৰ ধৰি তেওঁ যিকোনো ক্ষেত্ৰতে পৰিচৰ্যাৰ কামৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে অনুপযোগী হৈ আছে।3
GSAM 332.3পাদুৰী ষ্টীফেনচনৰ মৃত্যু হোৱা প্ৰায় ষোল্ল বছৰ হ'ল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ কেইবাবছৰ আগৰে পৰাই তেওঁ মানসিকভাৱে অসুস্থ (উন্মাদ) আছিল, যদিও আনৰ বাবে বিপদজনক নাছিল। এনেকুৱা হোৱাৰ আগতে, তেওঁ সমৰ্থন কৰা আইন-বিহীন তত্ত্বই তেওঁক দিয়া বুলি তেওঁ ভবা স্বাধীনতাৰ অধীনত, তেওঁ নিজৰ পত্নীক ত্যাগ কৰিছিল, এগৰাকী মহিলা যাৰ চৰিত্ৰত কোনো দাগৰ অভিযোগ নাছিল (তেওঁ কেৱল এজন অসৎ উকীলৰ সহায়তহে বিবাহ-বিচ্ছেদ কৰিব পাৰিছিল), আৰু তেওঁৰ প্ৰাক্তন পত্নীতকৈ বহু কম বয়সীয়া আন এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰাইছিল। এই কাৰ্যটো আছিল নৈতিকতাৰ এনে এক জঘন্য উলংঘন যে তেওঁৰ নিজৰ "ভৱিষ্যত যুগ" ভাইসকলে তেওঁৰ এই কামক অস্বীকাৰ কৰিছিল, আৰু তেওঁক আৰু তেওঁলোকৰ বাবে ধৰ্মোপদেশ দিবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল।
GSAM 333.1এই লোকসকলৰ শেষৰ দিনবোৰৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ নিজৰ ভাইসকলৰ বক্তব্যই গভীৰ কৰুণা প্ৰকাশ কৰে; তথাপিও এইবোৰ হৈছে অবিকৃত তথ্য, যিবোৰ কোনো বিদ্বেষ বা পক্ষপাতিত্ব অবিহনে দিয়া হৈছে। ইয়াৰ সৈতে আমি আমাৰ পাঠকসকলক সাক্ষ্যৰ শাৰীৰিক প্ৰয়োগৰ সন্দৰ্ভত নিজৰ সিদ্ধান্ত নিজেই ল'বলৈ এৰি দিছোঁ।
GSAM 333পাদুৰী জে. এইচ. ৱাগনাৰে বাৰ্তাটো গ্ৰহণ কৰে
GSAM 333.2১৮৫২ চনত, উইচকনচিনত এখন কাউণ্টিৰ বাতৰি কাকত পৰিচালনা কৰি থকা পাদুৰী জে. এইচ. ৱাগনাৰে বৰ্তমানৰ সত্য গ্ৰহণ কৰে, আৰু পৰৱৰ্তী বছৰতে তেওঁ নিজকে সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিচৰ্যাৰ কামত উৎসৰ্গা কৰে। ১৮৫৭ চনত তেওঁ প্ৰায় দুশ পৃষ্ঠাৰ দুখন অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পুস্তিকা লিখিছিল। ইয়াৰে প্ৰথমখনৰ শিৰোনাম আছিল, The Nature and Tendency of Modern Spiritualism, আৰু দ্বিতীয়খন A Refutation of the Age-to-Come। প্ৰথমখনে কেৱল বহু লোকক চয়তানৰ সেই ফান্দত পৰাৰ পৰা বচোৱাই নহয়, বৰঞ্চ ঈশ্বৰৰ আশীৰ্ব্বাদত, এই আধুনিক প্ৰকাশসমূহৰ অৰ্থ বুজিব নোৱাৰা বহু লোকৰ চকু মুকলি কৰিছে।
GSAM 333.3তেওঁৰ Refutation of the Age-to-Come গ্ৰন্থখন আমাৰ প্ৰভুৰ দ্বিতীয় আগমনৰ পিছত পাপীসকলৰ বাবে পৰীক্ষামূলক সময়ৰ মিছা তত্ত্বসমূহৰ এক অতি সম্পূৰ্ণ উন্মোচন। এই মতবাদটোৰ ইমানেই সম্পূৰ্ণ খণ্ডন যে ইয়াৰ কোনো উত্তৰ দিয়া হোৱা নাই, বৰঞ্চ উত্তৰ দিয়াৰ কোনো প্ৰচেষ্টাই এতিয়ালৈকে আমাৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱা নাই। কিতাপখনে বৰ্তমান যুগৰ সময়ছোৱাত পিতৃৰ সিংহাসনত এজন পুৰোহিত হিচাপে খ্ৰীষ্টৰ স্থান (তেওঁৰ মেলচিজডেক পুৰোহিতত্ব), আৰু ভৱিষ্যতৰ তেওঁৰ চিৰস্থায়ী ৰাজ্যত নিজৰ সিংহাসনত তেওঁ অধিষ্ঠিত হ'ব লগা স্থান—যি সিংহাসনৰ সৈতে কোনো মধ্যস্থতাকাৰী পুৰোহিতত্ব জড়িত নাথাকিব—অত্যন্ত স্পষ্ট আৰু সংক্ষিপ্তভাৱে দাঙি ধৰিছে।
GSAM 334.1তাৰ পিছত পাদুৰী ৱাগনাৰে প্ৰায় একে আকাৰৰ তৃতীয়খন পুস্তিকা লিখিছিল, যাৰ শিৰোনাম আছিল, The Atonement in the Light of Reason and Revelation। প্ৰায় ১৮৮৪ চনত ইয়াক সংশোধন কৰি প্ৰায় ৪০০ পৃষ্ঠাৰ এখন খণ্ডত সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল। ই ইয়াৰ শিৰোনামত উল্লেখ কৰা বিষয়টোৰ ওপৰত এক স্পষ্ট আৰু সংক্ষিপ্ত আলোচনা।
GSAM 334.2এই সময়ৰ পৰা তেওঁ লেখক আৰু সম্পাদক উভয় হিচাপে প্ৰকাশনৰ কামৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁ তেওঁৰ পৰিচৰ্যাৰ কৰ্মো অবিৰতভাৱে চলাই গৈছিল, তেওঁৰ জীৱনৰ শেষৰ বছৰকেইটা ইউৰোপত কটাইছিল।
GSAM 334.3১৮৮৯ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত, তেওঁৰ শেষৰখন কিতাপ From Eden to Eden সম্পূৰ্ণ কৰাৰ ঠিক পিছতেই, তেওঁ ছুইজাৰলেণ্ডৰ বেচেলত হঠাৎ মৃত্যুবৰণ কৰে। ১৬ তাৰিখে তেওঁ গোটেই দিনটো লিখাৰ কাম কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ ডায়েৰীত এইদৰে লিখিছিল, "এটা কঠিন দিনৰ কাম কৰিলোঁ।" ইউৰোপীয় ভাইসকলে তেওঁৰ ঘটনাৰ বিষয়ে দিয়া এক প্ৰতিবেদনৰ পৰা নিম্নলিখিত বিৱৰণসমূহ পোৱা গৈছে:—
GSAM 334.4"১৭ তাৰিখে ৰাতিপুৱা, প্ৰায় পাঁচ বাজি ত্ৰিশ মিনিটত, তেওঁ নিজৰ পাকঘৰত, কোনো আগজাননী অবিহনেই, হৃদযন্ত্ৰৰ পক্ষাঘাতত ঢলি পৰি মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁ তেওঁৰ নতুন কিতাপখনৰ ইংৰাজী সংস্কৰণটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ খুব কষ্ট কৰি কাম কৰি আছিল, আৰু তেওঁ অহা গ্ৰীষ্মকালত আমেৰিকালৈ উভতি যোৱাৰ আগতে, তাত এই কামৰ সৈতে জড়িত হৈ কাম কৰিবলৈ পিছৰ দেওবাৰে লণ্ডনলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ আশা কৰিছিল।"
GSAM 334.5১৮৫৪ চনৰ পৰা পাদুৰী ৱাগনাৰে সত্যৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ্থে মণ্ডলী আৰু সংবাদ মাধ্যম উভয়তে জনসাধাৰণৰ মাজত নিৰন্তৰ আৰু বিশিষ্টভাৱে নিজকে জড়িত কৰি ৰাখিছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স প্ৰায় উনসত্তৰ বছৰ আছিল। ২০ এপ্ৰিলত তেওঁক বেচেলত সমাধিস্থ কৰা হয়। এইদৰে এই উদ্দেশ্যৰ প্ৰাৰম্ভিক কৰ্মীসকলৰ মাজৰ আন এজন নিজৰ কৰ্তব্যৰ স্থানতে পৰিল।
GSAM 334বিশ্বাসৰ দ্বাৰা আৰোগ্য
GSAM 334.6১৮৫৮ চনৰ বসন্তৰ আৰম্ভণিতে শ্ৰীমতী হোৱাইট কেইবাদিনো ধৰি গভীৰভাৱে অসুস্থ হৈ আছিল, আৰু প্ৰায় অসহায় অৱস্থাত বিছনাত শয্যাশায়ী হৈ আছিল। এদিন সন্ধিয়া, মাজনিশাৰ ওচৰা-ওচৰি তেওঁ অচেতন হৈ পৰে; পৰিয়ালবৰ্গই তেওঁক চেতনা ঘূৰাই আনিবলৈ তেওঁলোকৰ জ্ঞাত সকলো উপায় চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টা বিফল হয়। তেওঁ এই অৱস্থাত আধা ঘণ্টাতকৈও অধিক সময় থাকিছিল, যেতিয়া পাদুৰী হোৱাইটে পাদুৰী এণ্ড্ৰিউজ আৰু মোক প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে যোগ দিবলৈ ততাতৈয়াকৈ মাতিছিল। তেওঁৰ শয্যাৰ কাষত কৰা আন্তৰিক প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰত, প্ৰভুৱে দয়া কৰি তেওঁক চেতনা ঘূৰাই দিলে আৰু তেওঁক পূৰ্বৰ স্বাস্থ্যলৈ ঘূৰাই আনিলে। ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা কৰি থাকোঁতেই তেওঁ শয্যাত পৰি থকা অৱস্থাতে এক দৰ্শনত মগ্ন হৈ পৰিল। এই দৰ্শনত তেওঁক দেখুওৱা কিছুমান কথা "Testimony for the Church," নং ৫-ত পঢ়িব পাৰি।
GSAM 335অসাধাৰণ শাৰীৰিক প্ৰকাশ
GSAM 335.1এই দৰ্শনৰ সৈতে এক অদ্ভুত শাৰীৰিক প্ৰকাশ জড়িত আছিল, যাৰ প্ৰতি আমি বিশেষভাৱে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছোঁ। পাদুৰী হোৱাইট আৰু মই বিচনাখনৰ এফালে বহি আছিলোঁ, আৰু পাদুৰী এণ্ড্ৰিউজ আনফালে। তেওঁৰ হাত দুখন পাল পাতি তেওঁৰ বুকুৰ ওপৰত একেলগে ধৰা আছিল বা তেওঁ চাই থকা বিভিন্ন দৃশ্যৰ ফালে তেওঁৰ বাহুৰ সৈতে সাধাৰণ মুক্ত আৰু সুন্দৰ ভঙ্গীত লৰচৰ কৰি আছিল। তেওঁৰ শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশ বিচনাৰ পৰা ওপৰলৈ উঠি আছিল, যাতে তেওঁৰ কান্ধ আৰু গাৰুৰ মাজত প্ৰায় আঠ-ন ইঞ্চিৰ এটা ব্যৱধান আছিল। অন্য ভাষাত ক'বলৈ গ'লে, কঁকালৰ পৰা ওপৰলৈ শৰীৰটো প্ৰায় ত্ৰিশ ডিগ্ৰীৰ কোণত ভাঁজ হৈ আছিল। আৰু সেই অৱস্থাতে তেওঁ ত্ৰিশ মিনিট ধৰি চলি থকা সেই দৰ্শনটোৰ সময়ছোৱাত থাকিল। হাত আৰু বাহুৰ সহায় অবিহনে কোনোৱেই স্বাভাৱিকভাৱে তেনে ভংগীমা ল'ব নোৱাৰে, তাত ইমান সময় ধৰি নিজকে ধৰি ৰখাটো দূৰৰ কথা। ইয়াত পুনৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছিল যে সেই দৰ্শনৰ সৈতে এনে এক শক্তি জড়িত আছিল, যাৰ ওপৰত তেওঁৰ কোনো নিয়ন্ত্ৰণ নাছিল।
GSAM 335আন এটা ভাববাণী
GSAM 335.2১৮৫৮ চনৰ অক্টোবৰ মাহৰ প্ৰথম তাৰিখে, ৰচেষ্টাৰ, এন.ৱাই.-ত পাদুৰী আৰু শ্ৰীমতী হোৱাইট আৰু লেখকৰ দ্বাৰা এখন সাধাৰণ সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই সভাৰ পৰা লেখকে তেওঁলোকৰ সৈতে নিউয়ৰ্ক ৰাজ্য আৰু নিউ ইংলেণ্ড ৰাজ্যসমূহৰ এক ভ্ৰমণত সংগী হৈছিল। এটা বিশ্ৰামবাৰে শ্ৰীমতী হোৱাইটে এটা দৰ্শন লাভ কৰিছিল য'ত তেওঁক আন আন কথাৰ লগতে দেখুওৱা হৈছিল যে আমাৰ পৰিকল্পিত যাত্ৰাৰ কোনোবা এটা স্থানত চয়তানে তেওঁৰ ওপৰত এক শক্তিশালী আক্ৰমণ চলাব, আৰু পাদুৰী হোৱাইট আৰু মই বিশ্বাসৰ দ্বাৰা তেওঁক ধৰি ৰাখিব লাগিব, আৰু প্ৰভুৱে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিব।
GSAM 336শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ দুখ-কষ্ট
GSAM 336.1ইয়াত পুনৰ কি ঘটিব তাৰেই এক ভাববাণী আছিল। ইয়াৰ পৰৱৰ্তী অংশত দেখুওৱা হ'ব যে ই কিমান সঠিকভাৱে পূৰণ হৈছিল। ৰচেষ্টাৰ সভাৰ পিছৰ প্ৰথমটো বিশ্ৰামবাৰে আমি ৰুজভেল্টত আছিলোঁ, আৰু তাৰ পিছৰ বিশ্ৰামবাৰে মেডিচন কাউণ্টিৰ ব্ৰুকফিল্ডত। তাৰ পিছৰ সপ্তাহত আমি জেফাৰছন কাউণ্টিৰ মেনছভিলত থকা শ্ৰীযুত বল্লৌৰ বিশাল পাকঘৰত সভা অনুষ্ঠিত কৰিছিলোঁ। ব্ৰুকফিল্ডৰ পৰা মেনছভিললৈ ৰেলযোগে যাত্ৰা কৰাৰ সময়ত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ চকুৰ ঠিক তলত মুখখন ফুলি উঠিছিল। এই বিষ ইমানেই বেছি আছিল যে আমি মেনছভিল পোৱাৰ সময়লৈকে তেওঁ বিছনাত পৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। দুদিন ধৰি এই ফুলা বাঢ়িছিল, যাৰ ফলত তেওঁ টোপনিৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল আৰু সভাত কোনো ধৰণৰ অংশগ্ৰহণ কৰিব পৰা নাছিল। তেওঁৰ মূৰটো ইমানেই ফুলিছিল যে দুয়োটা চকুৱেই বন্ধ হৈ পৰিছিল, আৰু তেওঁৰ মুখখন ইমানেই বিকৃত হৈ পৰিছিল যে তাক আৰু মানুহৰ মুখ যেনেই নালাগিছিল। এই অসহ্য যন্ত্ৰণা আৰু টোপনি নোহোৱাৰ বাবে হোৱা চৰম স্নায়ৱিক উত্তেজনাৰ মাজত, শত্ৰুৱে তেওঁক ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে গুণগুণাবলৈ বাধ্য কৰাবলৈ কঠোৰ চেষ্টা চলাইছিল। এইদৰেই নিৰ্ধাৰিত সভা সমূহ শেষ হোৱালৈকে পৰিস্থিতিটো চলি থাকিল।
GSAM 336.2সভা সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত পাদুৰী হোৱাইটে মোক ক'লে,
GSAM 336.2"ভাতৃ জন, এয়াই সেই চয়তানৰ আক্ৰমণ যিটো মোৰ পত্নীৰ ওপৰত হৈছিল আৰু যাৰ বিষয়ে আমাক ৰচেষ্টাৰত সতৰ্ক কৰা হৈছিল। আপোনাৰ মনত আছে, তাত এই প্ৰতিজ্ঞা কৰা হৈছিল যে যদি আমি সকলোৱে মিলি তেওঁক বিশ্বাসৰ দ্বাৰা ওপৰত ধৰি ৰাখোঁ, সংগ্ৰামৰ সময়ত এক মুহূৰ্তৰ বাবেও এৰি নিদিওঁ, তেন্তে শত্ৰুৰ শক্তি ভংগ হ'ব আৰু তেওঁক উদ্ধাৰ কৰা হ'ব। আহক, আমি এতিয়াই ভিতৰলৈ যাওঁ আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ বাবে কিছু সময় লওঁ।"
GSAM 336ভাববাণী অনুসৰি পৰিত্ৰাণ
GSAM 336.3আমি লগে লগে শ্ৰীমতী হোৱাইট থকা কোঠাটোলৈ গ'লোঁ, য'ত তেওঁ বিছনাত শয্যাশায়ী হৈ আছিল, আৰু তেওঁৰ বাবে মিনতিৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলোঁ, আনহাতে আমি যিটো কোঠাত সভা কৰি আছিলোঁ, তাত থকা ভাইসকলে নীৰৱে প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিল। আমি প্ৰাৰ্থনা আৰম্ভ কৰাৰ প্ৰায় দহ মিনিট পিছতে প্ৰভুৰ শক্তি নামি আহিল আৰু গোটেই কোঠাটো ভৰি পৰিল। শ্ৰীমতী হোৱাইট তৎক্ষণাত সকলো বিষৰ পৰা সকাহ পালে, আৰু লগে লগে খোৱা বস্তু বিচাৰিলে। এইটো আছিল আবেলি প্ৰায় পাঁচ বজাত। সাত বজালৈকে তেওঁৰ মুখৰ ফুলা সম্পূৰ্ণৰূপে নোহোৱা হৈছিল, আৰু তেওঁ সেইদিনা সন্ধিয়া সভাত উপস্থিত আছিল, দেখাত আগৰ দৰেই সুস্থ আছিল।
GSAM 337.1নাগৰিকসকলৰ অনুৰোধত সন্ধিয়া "পবিত্ৰজনৰ উত্তৰাধিকাৰ" শীৰ্ষক বিষয়ত এক আলোচনা অনুষ্ঠিত হৈছিল, যাৰ শেষত শ্ৰীমতী হোৱাইটে এক উপদেশ দিছিল। যেতিয়া পাদুৰী হোৱাইট তেওঁৰ সৰু ল'ৰা ডব্লিউ. চি.ৰ সৈতে বাহিৰত আছিল, তেতিয়া তেওঁ সেই বৃহৎ সভাখনৰ সন্মুখত এক দৰ্শনত বিলীন হৈছিল। সেই সময়ত তেওঁক দেখুওৱা কিছুমান কথা Testimony Number 5-ৰ মেনছভিল, এন.ৱাই., ১৮৫৮ চনৰ ২১ অক্টোবৰ তাৰিখযুক্ত অন্তিম প্ৰবন্ধটোত পঢ়িব পাৰি।
GSAM 337.2ওপৰত উল্লেখ কৰা উপলক্ষে শ্ৰীমতী হোৱাইটে লাভ কৰা সকাহটো ৰচেষ্টাৰত দিয়া দৰ্শনত ভাববাণী কৰাৰ দৰেই ফলপ্ৰসূ আছিল। সেই যাত্ৰাত তেনেধৰণৰ কোনো অসুবিধা পুনৰ হোৱা নাছিল, আৰু আমি প্ৰতি ঠাইতে সত্যৰ বাবে এক মহিমান্বিত বিজয় লাভ কৰিছিলোঁ।
GSAM 337আমেৰিকান গৃহযুদ্ধৰ ভাববাণী
GSAM 337.3১৮৬১ চনৰ ১২ জানুৱাৰী, বিশ্ৰামবাৰে, ফ'ৰ্ট চাম্টাৰত প্ৰথমটো গোলা নিক্ষেপ কৰাৰ ঠিক তিনি মাহ আগতে (যিটো আছিল প্ৰকৃততে সেই যুদ্ধৰ আৰম্ভণি যাৰ ফলত আমেৰিকাত ৪,০০০,০০০ আফ্ৰিকান দাসৰ মুক্তি হৈছিল), মিচিগানৰ পাৰ্কভিলত থকা সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট সভাগৃহটো উৎসৰ্গিত কৰা হৈছিল। সেৱা অনুষ্ঠানত পাদুৰী হোৱাইট আৰু তেওঁৰ পত্নী, পাদুৰী ৱাগনাৰ, স্মিথ, আৰু লেখক উপস্থিত আছিল। পাদুৰী হোৱাইটৰ উপদেশ শেষ হোৱাৰ পিছত, শ্ৰীমতী হোৱাইটে এক উদ্দীপক আহ্বান জনাইছিল, যাৰ পিছত তেওঁ এখন চকীত নিজৰ আসনত বহিল। এই অৱস্থাতে তেওঁ এক দৰ্শনত মগ্ন হৈছিল। ঘৰটো মানুহেৰে ভৰি আছিল, আৰু ই সঁচাকৈয়ে এক গম্ভীৰ স্থান আছিল। দৰ্শনৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছত তেওঁ উঠি থিয় হ'ল, আৰু ঘৰটোৰ চাৰিওফালে চাই ক'লে:—
GSAM 338.1"এই ঘৰটোত এনে কোনো ব্যক্তি নাই যিজনে এই দেশলৈ আহিবলগীয়া বিপদৰ বিষয়ে সপোনতো দেখিছে। মানুহে দক্ষিণ কেৰ'লিনাৰ বিচ্ছিন্নতাৰ অধ্যাদেশক লৈ ধেমালি কৰিছে, কিন্তু মোক এতিয়াই দেখুওৱা হৈছে যে বহুতো ৰাজ্য সেই ৰাজ্যখনৰ লগত যোগ দিবলৈ গৈ আছে, আৰু এক ভয়ংকৰ যুদ্ধ হ'ব। এই দৰ্শনত মই দুয়োপক্ষৰ বৃহৎ সেনাক যুদ্ধক্ষেত্ৰত একত্ৰিত হোৱা দেখিছোঁ। মই কামানৰ গৰ্জন শুনিছিলোঁ, আৰু চৌদিশে মৃত আৰু মৃতপ্ৰায় লোকসকল দেখিছিলোঁ। তাৰ পিছত মই তেওঁলোকক হাতাহাতি যুঁজত [এজনে আনজনৰ ওপৰত বেয়নেট চলাওঁতে] জঁপিয়াই যোৱা দেখিলোঁ। তাৰ পিছত মই যুদ্ধৰ পিছৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰখন দেখিলোঁ, য'ত মৃত আৰু মৃতপ্ৰায় লোকসকলেৰে সম্পূৰ্ণৰূপে ভৰি আছিল। তাৰ পিছত মোক কাৰাগাৰলৈ লৈ যোৱা হ'ল, আৰু মই অভাৱত থকা, ক্ষীণ হৈ পৰা লোকসকলৰ দুখ-কষ্ট দেখিলোঁ। তাৰ পিছত মোক যুদ্ধত স্বামী, পুত্ৰ বা ভাই হেৰুওৱা সকলৰ ঘৰলৈ লৈ যোৱা হ'ল। মই তেওঁলোকৰ দুখ-কষ্ট আৰু যন্ত্ৰণা দেখিলোঁ।"
GSAM 338.2তাৰ পিছত ঘৰটোৰ চাৰিওফালে লাহে লাহে চাই তেওঁ ক'লে, "এই ঘৰটোত এনে কিছুমান আছে যিসকলে সেই যুদ্ধত নিজৰ পুত্ৰ হেৰুৱাব।"
GSAM 338দৰ্শনসমূহৰ বিষয়ে শ্ৰীমতী এনচাইনৰ সাক্ষ্য
GSAM 338.3ওপৰৰ তথ্যটোৰ প্ৰমাণ হিচাপে, আৰু এই ভাববাণীটো উল্লেখ কৰা দিনটোতে কৰা হৈছিল বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ, আৰু মণ্ডলীয়ে ইয়াক কেনেকৈ বুজি পাইছিল আৰু প্ৰচাৰ কৰিছিল তাৰ এক উদাহৰণ হিচাপে, তলৰ সাক্ষ্যটো দিয়া হৈছে:—
GSAM 338.4"এইটো প্ৰমাণ কৰে যে মই ১৮৬১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত মিচিগানৰ ছেইণ্ট জোচেফ কাউণ্টিত, পাৰ্কভিলৰ পৰা প্ৰায় ছয় মাইল দূৰত বাস কৰিছিলোঁ। মই এডভেন্টিষ্ট নাছিলোঁ। সেই মাহৰ ১২ তাৰিখে মোৰ কেইবাজনো চুবুৰীয়াই সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পাৰ্কভিললৈ গৈছিল। তেওঁলোক ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পিছত মোক কৈছিল যে সভাত এগৰাকী মহিলা আছিল যি ট্ৰেন্সত আছিল, আৰু তেওঁ কৈছিল যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত এখন ভয়ংকৰ যুদ্ধ আহি আছে; যে দক্ষিণৰ লগতে উত্তৰতো দুয়োপক্ষৰ পৰা ডাঙৰ সেনা গঠন কৰা হ'ব, আৰু বহুতো লোকে কাৰাগাৰত কষ্ট ভোগ কৰিব; আৰু যুদ্ধত স্বামী, পুত্ৰ আৰু ভাতৃক হেৰুওৱাৰ ফলত বহুতো পৰিয়ালত তীব্ৰ অভাৱ অনুভৱ কৰা হ'ব; আৰু ঘৰত এনে কিছুমান লোক আছিল যিসকলে সেই যুদ্ধত নিজৰ পুত্ৰক হেৰুৱাব।" স্বাক্ষৰ, "মাৰ্থা ভি. এনচাইন, ৱাইল্ড ফ্লাৱাৰ, ফ্ৰেছনো কাউণ্টি, কেলিফৰ্ণিয়া, ৩০ জানুৱাৰী, ১৮৯১।"
GSAM 339.1সেই ভয়ংকৰ যুদ্ধৰ ভাববাণীৰ সন্দৰ্ভত শ্ৰীমতী হোৱাইটে লগতে কৈছিল যে সপ্তম-দিনৰ এডভেন্টিষ্টসকল "যুদ্ধৰ ফলত সংকটজনক পৰিস্থিতিত পৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ সকলোৰে কৰ্তব্য আছিল এইবুলি আন্তৰিকতাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰা যে তেওঁলোকক আগত আহিবলগীয়া পৰীক্ষাৰ সময়ত কি কৰিব লাগে সেয়া জানিবলৈ প্ৰজ্ঞা দিয়া হওক।"
GSAM 339গৃহযুদ্ধৰ পৰিসৰ
GSAM 339.2দৰ্শন দিয়াৰ সময়ত উত্তৰৰ লোকসকলৰ সাধাৰণতে আহিবলগীয়া যুদ্ধখনৰ বিষয়ে ধাৰণা থাকিলেও অতি সামান্যহে আছিল। আনকি ৰাষ্ট্ৰপতি লিংকনেও, তিনি মাহ পিছত (১২ এপ্ৰিল, ১৮৬১), যেতিয়া কেইবাখনো ৰাজ্যই দক্ষিণ কেৰ'লিনাৰ বিচ্ছিন্নতাৰ অধ্যাদেশত যোগদান কৰিছিল, আৰু ফ'ৰ্ট চাম্টাৰত প্ৰথমটো গোলা নিক্ষেপ কৰা হৈছিল, তেতিয়া কেৱল ৭৫,০০০ লোকৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল, আৰু সেয়াও তিনি মাহৰ বাবে।
GSAM 339.3যুদ্ধৰ সময়ত ইউনিয়ন পক্ষত নামভৰ্তি কৰা সৈন্যৰ মুঠ সংখ্যা আছিল ২,৮৫৯,১৩২। Encyclopedia Britannica-ই কৈছে যে "১৮৬৩ চনৰ আৰম্ভণিতে কনফেডাৰেট সেনাত প্ৰায় ৭০০,০০০ লোক আছিল," কিন্তু তেওঁলোকৰ মুঠ কিমান নামভৰ্তি হৈছিল সেয়া নিৰ্ধাৰণ কৰাটো কঠিন। ই তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ সংখ্যা "প্ৰায় ৩০০,০০০ লোক" বুলি অনুমান কৰিছে। কিছুমান শেহতীয়া বিশ্বকোষ অনুসৰি সংঘৰ পক্ষৰ লোকচান (যুদ্ধত নিহত হোৱা, বা যুদ্ধক্ষেত্ৰ বা কাৰাগাৰত পোৱা আঘাত বা ৰোগত মৃত্যুবৰণ কৰা সকল) ৩৫৯,৫২৮ জন আছিল। সংঘৰ পক্ষৰ ঋণৰ বিষয়ে Britannica-ই কয়:—
GSAM 339.4"ঋণৰ পৰিমাণ ৩১ আগষ্ট, ১৮৬৫ তাৰিখে সৰ্বোচ্চ স্তৰত উপনীত হৈছিল, যিটো আছিল $২,৮৪৫,৯০৭,৬২৬.৫৬। প্ৰায় ৮০০,০০০,০০০ ডলাৰ ৰাজহও খৰচ হৈছিল, মূলতঃ যুদ্ধৰ বাবে; ৰাজ্য, চহৰ, কাউণ্টি আৰু নগৰসমূহে যুদ্ধৰ উদ্দেশ্যে নিজৰ কৰৰ ধন খৰচ কৰিছিল আৰু নিজৰ ঋণ গোটাইছিল; অৱশেষত পেঞ্চনৰ বাবে পৰিশোধৰ পৰিমাণ সম্ভৱতঃ ১,৫০০,০০০,০০০ ডলাৰ হ'বগৈ। কনফেডাৰেচিৰ খৰচ কেতিয়াও জনা নাযাব, ফেডাৰেল আৰু কনফেডাৰেট সেনাই ধ্বংস কৰা সম্পত্তিৰ পৰিমাণ অনুমান কৰাটো কঠিন; আৰু দক্ষিণৰ দাসসকলৰ ধনৰ মূল্য ($২,০০০,০০০,০০০) যুদ্ধৰ ফলত নোহোৱা হৈছিল। সামগ্ৰিকভাৱে, যদিও যুদ্ধৰ খৰচ সঠিকভাৱে গণনা কৰিব নোৱাৰি, $৮,০০০,০০০,০০০ এক মধ্যমীয়া অনুমান।"4
GSAM 340দৰ্শনৰ আন এক নিশ্চিতকৰণ
GSAM 340.1পাৰ্কভিলৰ সভাঘৰৰ মানুহবোৰে যুদ্ধত পুত্ৰ হেৰুৱাৰ বিষয়ে কৰা ভাববাণীৰ সন্দৰ্ভত, মই কেৱল এইটো ক'ম যে ১৮৮৩ চনৰ শৰৎকালত মই পাৰ্কভিল মণ্ডলীৰ পৰিচাৰকজনক লগ পাইছিলোঁ, যিজন ১৮৬১ চনৰ জানুৱাৰীত, যেতিয়া এই দৰ্শন দিয়া হৈছিল, তেতিয়াও পৰিচাৰক আছিল; আৰু তেওঁক সুধিছিলোঁ যে যুদ্ধ সম্পৰ্কীয় দৰ্শনটো বৰ্ণনা কৰোঁতে শ্ৰীমতী হোৱাইটে কৰা মন্তব্যটো তেওঁৰ মনত আছেনে। "হয়," তেওঁ ক'লে, "মোৰ মনত আছে।" "আপুনি মোক ক'ব পাৰিবনে সেইদিনা ঘৰটোত থকা আৰু যুদ্ধত পুত্ৰ হেৰুওৱা লোকসকলৰ বিষয়ে আপুনি কিমানজনক জানে?" তেওঁ লগে লগে পাঁচজনৰ নাম মনত পেলাই ক'লে, "মই জানো যে এইসকল তাত আছিল, আৰু তেওঁলোকে যুদ্ধত পুত্ৰ হেৰুৱাইছিল; আৰু যদি মই ঘৰত থাকিলোহেঁতেন, য'ত মই মোৰ মানুহবোৰৰ লগত কথা পাতিব পাৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই আপোনাক আৰু নাম দিব পাৰিলোহেঁতেন। মই ভাবোঁ," তেওঁ কৈ গ'ল, "মই উল্লেখ কৰা সকলৰ উপৰিও আৰু পাঁচজন আছিল।"
GSAM 340.2দক্ষিণৰ চাৰি বছৰতকৈও অধিক কাল ধৰি অবিৰতভাৱে চলোৱা যুঁজ, যাৰ ফলত সংগঠিত বাহিনীৰ প্ৰায় আধা অংশ যুদ্ধত মৃত্যু বা ৰোগত নোহোৱা হৈছিল, এই সকলোৱে ওপৰৰ ভাববাণীৰ এক উল্লেখযোগ্য পূৰণক প্ৰতিফলিত কৰে।
GSAM 340দাসত্ব আৰু যুদ্ধ
GSAM 340.3১৮৬২ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত তেওঁ লাভ কৰা এক দৰ্শনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি শ্ৰীমতী হোৱাইটে কৈছিল:—
GSAM 340.4"হাজাৰ হাজাৰ লোকক এই যুদ্ধ দাসত্ব নিৰ্মূল কৰিবলৈ হোৱা বুলি বুজাই সৈন্যত নামভৰ্তি কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল; কিন্তু এতিয়া যেতিয়া তেওঁলোক সৈন্যসেৱাত আবদ্ধ হৈ পৰিছে, তেওঁলোকে দেখিছে যে তেওঁলোকক প্ৰতাৰণা কৰা হৈছে, এই যুদ্ধৰ উদ্দেশ্য দাসত্ব বিলোপ কৰা নহয়, বৰঞ্চ ইয়াক যিদৰে আছে তেনেকৈয়ে সংৰক্ষণ কৰা।"
GSAM 341.1ওপৰৰ কথাখিনি সেই সময়ত কোৱা হৈছিল যেতিয়া সৈন্যসকলক ইউনিয়নৰ সীমাৰ ভিতৰলৈ পলাই অহা সকলো দাসক তেওঁলোকৰ মালিকৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই পঠিওৱাৰ কামত সহায় কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল, আৰু সৈন্যসকলৰ বক্তব্য এইদৰে দাঙি ধৰা হৈছে, "যদি আমি এই বিদ্ৰোহ দমন কৰাত সফল হওঁ, তেন্তে কি লাভ হ'ব?" তেওঁলোকে হতাশাজনকভাৱে উত্তৰ দিয়ে, "একো নহয়। যিটোৱে বিদ্ৰোহৰ সৃষ্টি কৰিছিল সেয়া আঁতৰোৱা হোৱা নাই। দাসত্বৰ ব্যৱস্থাটো, যিয়ে আমাৰ জাতিক ধ্বংস কৰিছে, তাক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া হৈছে আৰু ই আন এক বিদ্ৰোহৰ উচটনি দিব।" এই কথাবোৰ Testimony No. 7-ৰ পৰা লোৱা হৈছে, য'ত "Slavery and the War" শীৰ্ষকৰ অধীনত যুদ্ধৰ এক ৰোমাঞ্চকৰ বিৱৰণ সম্পূৰ্ণৰূপে দিয়া হৈছে। ইয়াত এইটো কোৱা হোৱা নাই যে দাসত্ব কেতিয়াও উচ্ছেদ নহ'ব, বৰঞ্চ সেই সময়ত সৈন্যসকলে পৰিস্থিতিটোক যেনেকৈ চাইছিল, সেইটোকে ই প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। একেটা সাক্ষ্যৰ অলপ আগলৈ গ'লে তলত দিয়া ধৰণৰ এটা ভাববাণী পোৱা যায়:—
GSAM 341উত্তৰৰ সফলতাৰ ভাববাণী
GSAM 341.2"আৰু তথাপিও এটা ৰাষ্ট্ৰীয় উপবাস ঘোষণা কৰা হৈছে! প্ৰভুৱে কৈছে, 'মই মনোনীত কৰা লঘোন এয়া নহয়: দুষ্টতাৰ বান্ধ মুকলি কৰা, ষাঁড়গৰুৰ যুৱলিৰ শলমাৰি সোলোকোৱা, ভগ্ন কৰিবলৈ লোৱা লোকক স্ৱাধীন কৰা, আৰু প্ৰত্যেক যুৱলি ভঙাই জানো মোৰ মনোনীত লঘোন নহয়?' যেতিয়া আমাৰ ৰাষ্ট্ৰই ঈশ্বৰে বাছি লোৱা উপবাসটো পালন কৰিব, তেতিয়াহে তেওঁ যুদ্ধৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনা গ্ৰহণ কৰিব; কিন্তু এতিয়া সেইবোৰ তেওঁৰ কাণত নোসোমায়।"
GSAM 341.3যিসকলে যুদ্ধৰ ইতিহাসৰ সৈতে পৰিচিত, তেওঁলোকে জানে যে ১৮৬৩ চনৰ ১ জানুৱাৰীত মুক্তিসংবাদ ঘোষণা কৰাৰ সময়লৈকে উত্তৰে দক্ষিণৰ বাহিনীক পৰাস্ত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাত কিমান পৰাজয়, দুৰ্যোগ, বিলম্ব আদিৰ সন্মুখীন হৈছিল। তাৰ পিছত যুদ্ধৰ শেষলৈকে বিজয়সমূহ কিমান দ্ৰুত আছিল! যিসকলে কামৰ অগ্ৰগতি চাই আছিল, তেওঁলোকৰ বাবে ১৮৬২ চনৰ ৪ জানুৱাৰীৰ সেই ভাববাণীৰ পূৰ্ণতা কিমান স্পষ্ট আছিল। বোজাবোৰ আঁতৰাই দিয়াৰ পিছত, দাসত্ব শিথিল হ'ল আৰু দাসৰ ডিঙিৰ পৰা যুৱলি ভাঙি পেলোৱা হ'ল! কিমান স্পষ্ট আছিল যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ লোকসকলৰ প্ৰাৰ্থনা শুনিছিল, আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ প্ৰিয় উপবাস বাছি লোৱাৰ সময়ত যুদ্ধ সমাপ্ত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাক সমৰ্থন কৰিছিল!
GSAM 342পূৰ্ব-গভৰ্ণৰ ছেইণ্ট জনৰ সাক্ষ্য
GSAM 342.1১৮৯১ চনৰ ২৯ জুন তাৰিখে আবেলি, ইলিনয়ৰ অ'টাৱাত, কেনছাছৰ প্ৰাক্তন গভৰ্ণৰ জন পি. ছেইণ্ট জনৰ এটা ভাষণত, যিটো মই শুনিছিলোঁ, তেওঁ নিম্নলিখিত মন্তব্যটো কৰিছিল:—
GSAM 342.2"বুল ৰানত [কনফেডাৰেটসকলে] আমাক হৰুৱাই দিয়াৰ সময়ৰ দৰে মই কেতিয়াও ইমান হতাশ হোৱা নাছিলোঁ। কিন্তু এই সকলোবোৰ ঈশ্বৰৰ পৰিকল্পনাৰেই অংশ আছিল। যদি আমি [কনফেডাৰেটসকলক] হৰুৱাই দিলোহেঁতেন, তেন্তে ৰাজনীতিবিদসকলে এটা শান্তি চুক্তি কৰিলেহেঁতেন, আৰু দাসত্বৰ সৈতে ইউনিয়ন অব্যাহত থাকিলহেঁতেন, আৰু আজিও আমাৰ দেশত দাসত্ব থাকিলহেঁতেন। দুবছৰৰ বাবে [কনফেডাৰেটসকলৰ] সুবিধা আছিল; কিন্তু লিংকনে বিখ্যাত মুক্তিৰ ঘোষণা-পত্ৰ জাৰি কৰাৰ পিছত আমি ঈশ্বৰৰ পক্ষলৈ ঘূৰি আহিছিলোঁ, আৰু আমি হাৰিব নোৱাৰিলোঁ।"