অধ্যায় ৫ — দ্বিতীয় আগমনৰ বাৰ্তা

GSAM 93.1"ডিমৰু গছৰ পৰা এটা দৃষ্টান্ত শিকা৷ যেতিয়া তাৰ ঠাল কোমল হৈ কুঁহিপাত মেলে, তেতিয়া জহকাল ওচৰ হৈছে বুলি তোমালোকে জানা। সেইদৰে যেতিয়া এই সকলোকে দেখিবা, তেতিয়া তেওঁ [মাৰ্জিনত, তেওঁ] ওচৰ চাপি দুৱাৰমুখ পালেহি বুলি তোমালোকে জানিবা। মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, এই সকলো নঘটে মানে এই কালৰ মানুহবোৰ লুপ্ত নহ’ব। আকাশ আৰু পৃথিৱী লুপ্ত হ’ব, কিন্তু মোৰ বাক্য হলে কেতিয়াও লুপ্ত নহ’ব।"¹

GSAM 93.2এই শাস্ত্ৰাংশত আমাৰ মনোযোগ সেই সময়ৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰা হৈছে, যেতিয়া খ্ৰীষ্টৰ আগমন যে "দুৱাৰমুখত" সেয়া একেই নিশ্চয়তাৰে শিকা সম্ভৱ হয়, যি নিশ্চয়তাৰে আমি প্ৰথম কোমল পাতবোৰ গজাৰ লগে লগে গ্ৰীষ্মকালৰ সমাগমৰ কথা জানো। এইটোও জানিব পৰা যায় যে আমি এনে এক প্ৰজন্মৰ মাজলৈ আহিছোঁ যি প্ৰজন্ম খ্ৰীষ্ট নিজে অহালৈকে কাৰ্য্যক্ষেত্ৰৰ পৰা আঁতৰি নাযাব। যেতিয়া উপমাটো শিকাৰ সময় আহে, তেতিয়া এইটো দৃঢ়ভাৱে সঁচা যে উপমাটো শিকাবলৈ শিক্ষকক জগাই তোলাটো প্ৰভুৰেই সময়। আন এটা প্ৰসংগত পাঁচনিজনৰ প্ৰশ্ন ইয়াত সমানেই প্ৰযোজ্য, "ঘোষণাকাৰী নহ’লে, কেনেকৈ শুনিব? আৰু পঠোৱা নহ’লে, কোনে ঘোষণা কৰিব?"²

GSAM 93চিহ্নবোৰৰ সময়

GSAM 93.3আগৰ অধ্যায়ত আমি দেখিছিলোঁ যে ২৩০০ দিনৰ সময়সীমাৰ সমাপ্তি সম্পৰ্কে জ্ঞান কেনেকৈ লাভ কৰা হৈছিল, আৰু সেয়া "তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময়"লৈকে বিস্তৃত আছিল। ইয়াত প্ৰৱৰ্তিত উপমাটোত আমাক এই উপমা আৰু "বিচাৰ"ৰ বাৰ্তা বিশ্বৰ ওচৰত ঘোষণা কৰাৰ বাবে প্ৰভুৰ সময়ৰ বিষয়ে অৱগত কৰোৱা হৈছে। তেওঁৰ লোকসকলৰ ওপৰত আহিবলগীয়া মহান "ক্লেশকাল"ৰ বিষয়ে কোৱাৰ পিছত, যিটো "কম কৰা হ’ব", ত্ৰাণকৰ্তাই ক'লে, "সেই কালৰ ক্লেশৰ পাছতেই সূৰ্য অন্ধকাৰময় হ’ব, চন্দ্ৰয়ো পোহৰ নিদিব; আকাশৰ পৰা তৰাবোৰ খহি পৰিব আৰু আকাশৰ পৰাক্ৰমবোৰ লৰোৱা হ’ব। আৰু তেতিয়া আকাশত মানুহৰ পুত্ৰৰ চিন প্ৰকাশিত হ’ব"।³

GSAM 94.1মন কৰিব, উল্লেখ কৰা শেষৰ চিহ্নটোৰ বিষয়ে কোৱা হোৱা নাই যে ই তেওঁৰ অহাৰ এক চিহ্ন; বৰঞ্চ এনে এক চিহ্ন যে মানুহৰ পুত্ৰ তাত আছে, তেওঁক আহি থকা দেখা যায়। এই পাঠ্যত তেওঁৰ নিকট আগমনৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰিবলৈ যিবোৰ চিনৰ কথা কোৱা হৈছে, সেইবোৰ হ'ল সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু তৰাৰ চিন। ইয়াৰ পিছত উল্লেখ কৰা আন ঘটনাবোৰ তেওঁৰ স্বৰ্গৰ মেঘত প্ৰকৃত আগমনৰ সৈতে জড়িত। সেয়েহে এই চিনবোৰৰ তৃতীয়টো—অৰ্থাৎ তৰাবোৰৰ চিনটোৰ ঠিক পিছতেই—প্ৰভুৰ সময় আহে তেওঁৰ শিক্ষাদাতাসকলক জগাই তোলাৰ, যাতে তেওঁলোকে এই শিক্ষা দিব পাৰে যে খ্ৰীষ্টৰ আগমন দুৱাৰমুখত।

GSAM 94.2এতিয়া এই চিহ্নবোৰৰ আবিৰ্ভাৱৰ সময়ৰ বিষয়ে: দুখ-কষ্টৰ সময়ৰ ঠিক পিছতেই সূৰ্য অন্ধকাৰময় হ'বলগীয়া আছিল।⁴ মাৰ্কে লিখাৰ দৰে, ই "সেই দিনবোৰত, সেই দুখ-কষ্টৰ পিছত" হ'বলগীয়া আছিল।⁵ আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাই কৈছিল যে সেই দিনবোৰ চুটি কৰা হ'ব। মাৰিয়া থেৰেছাৰ আদেশ আৰু ১৭৭৩ চনৰ পৰা ১৭৭৬ চনলৈকে প্ৰদান কৰা সহনশীলতা আইনৰ দ্বাৰা, মণ্ডলীৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্যাতনৰ প্ৰকোপ কমোৱা হৈছিল। যদিও নিৰ্যাতনকাৰী শক্তিয়ে ১৭৯৮ চনলৈকে অসামৰিক ক্ষমতা নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিছিল, ইয়াৰ নিৰ্যাতনসমূহ প্ৰায় ১৭৭৩ চনৰ আশে-পাশে বন্ধ হৈছিল। ত্ৰাণকৰ্তাৰ বক্তব্যসমূহ তুলনা কৰিলে এই চিহ্নসমূহৰ প্ৰথমটো ১৭৭৩ চন আৰু ১৭৯৮ চনৰ মাজত স্থাপন কৰিব পাৰি।

GSAM 94অন্ধকাৰ দিন আৰু ৰাতি

GSAM 94.3১৭৮০ চনৰ ১৯ মে'ত, সূৰ্য অতিপ্ৰাকৃতভাৱে অন্ধকাৰময় হৈ পৰিছিল। এইটো কোনো গ্ৰহণ নাছিল, কাৰণ আগদিনা চন্দ্ৰই পূৰ্ণিমাৰ পোহৰ দিছিল। তথাপিও, ৰাতিপুৱা এঘাৰ বজাৰ পৰা নিশা এঘাৰ বজালৈকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উত্তৰ-পূব অংশৰ সকলোতে এক অন্ধকাৰ নামি আহিছিল। সেই উপলক্ষে কেৱল সূৰ্য্যই অন্ধকাৰময় হোৱা নাছিল, বৰঞ্চ চন্দ্ৰই সূৰ্যৰ পোহৰ প্ৰতিফলিত কৰাতো অস্বীকাৰ কৰিছিল। এই আছিল এনে এক অন্ধকাৰ যিয়ে চন্দ্ৰৰ পৃষ্ঠত সূৰ্যৰ পোহৰ পৰাত বাধা দিছিল। আৰু বহু বছৰৰ পিছত নোহ ৱেবষ্টাৰে কোৱাৰ দৰে, "এই অন্ধকাৰৰ বাবে কেতিয়াও কোনো সন্তোষজনক কাৰণ দৰ্শোৱা হোৱা নাই।"

GSAM 95.1এই অন্ধকাৰ দিনটোৰ বিষয়ে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী হাৰ্শ্বেলে কৈছিল: "উত্তৰ আমেৰিকাৰ অন্ধকাৰ দিনটো আছিল প্ৰকৃতিৰ সেইবোৰ আশ্চৰ্যজনক পৰিঘটনাৰ ভিতৰত অন্যতম, যিবোৰ সদায় আগ্ৰহেৰে পঢ়া হ'ব, কিন্তু যিবোৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ দৰ্শনশাস্ত্ৰও অক্ষম।"

GSAM 95.2১৭৮০ চনৰ ১৯ মে'ৰ ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ বৰ্ণনা দিয়া সকলে কৈছিল যে, পূৰ্ণিমাৰ চন্দ্ৰ থকা সত্ত্বেও, "যদি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰতিটো জ্যোতিৰ্ময় বস্তুকে নোহোৱা কৰি দিয়া হ'লহেঁতেন, তথাপিও অন্ধকাৰ ইতকৈ অধিক ঘনীভূত হ'ব নোৱাৰিলেহেঁতেন।"

GSAM 95তৰাৰ পতন

GSAM 95.3এই চিহ্নবোৰৰ তৃতীয়টো, তৰা সৰা হোৱাটো, ১৮৩৩ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত পূৰণ হৈছিল। সেই নিশা, বা ক'বলৈ গ'লে দিনটোৰ প্ৰভাত হোৱাৰ পাঁচ ঘণ্টা আগৰ পৰা, এটা উল্কাবৰ্ষণ হৈছিল, যাক কিছুমানে স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা অগ্নিৰ সোঁতৰ লগত তুলনা কৰিছিল; আন কিছুমানে, কোনো ডাঙৰ আতচবাজীৰ পৰা ওলাই অহা জুইৰ স্ফুলিঙ্গৰ লগত তুলনা কৰিছিল। এই পৰিঘটনাটোৱে সমগ্ৰ উত্তৰ আমেৰিকাক আৱৰি ধৰিছিল, দক্ষিণৰ মেক্সিকো উপসাগৰৰ পৰা উত্তৰৰ হাডচন উপসাগৰলৈকে, আৰু পশ্চিমৰ ছেণ্ডউইচ দ্বীপপুঞ্জৰ পৰা পূবে লিভাৰপুলৰ পৰা কেইশ মাইলমান দূৰত্বলৈকে বিস্তৃত হৈছিল। য'তেই ইয়াক দেখা গৈছিল, সেয়া আছিল একেটা অবিৰত তৰাৰ বৰষুণ, যিটো বৰফৰ ধুমুহাত বৰফৰ টুকুৰাৰ দৰে ঘনকৈ সৰি পৰিছিল।

GSAM 95.4১৮৩৩ চনৰ এই তৰা বৰষুণৰ বিষয়ে, আমি ১৮৩৩ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰৰ Connecticut Observerৰ পৰা আৰু উদ্ধৃতি দিছোঁ:—

GSAM 95.5"Old Countrymanৰ সম্পাদকজনে 'পৰা তৰাবোৰ'ক লৈ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় কৰি তুলিছে। তেওঁ কৈছে, 'যোৱা বুধবাৰে ৰাতিপুৱা আমি দেখা এই অগ্নিবৰষুণক আমি এক ভয়ংকৰ প্ৰতীক, এক নিশ্চিত পূৰ্বসংকেত, এক কৰুণাময় চিহ্ন হিচাপে গণ্য কৰোঁ, সেই মহান আৰু ভয়ংকৰ দিনটোৰ, যিদিনা ষষ্ঠ ছীলমোহৰ মুকলি হোৱাৰ সময়ত পৃথিৱীৰ বাসিন্দাসকলে সাক্ষী হ'ব। সেই সময় একেবাৰে ওচৰ চাপি আহিছে, যাক কেৱল নতুন নিয়মতে নহয়, পুৰণি নিয়মতো বৰ্ণনা কৰা হৈছে; আৰু এটা শক্তিশালী বতাহে জোকাৰিলে এজোপা ডিমৰু গছৰ ফল সৰি পৰাৰ এক অধিক সঠিক ছবি দেখা পোৱাটো সম্ভৱ নাছিল।'"

GSAM 96থমাছ বাৰ্নেটৰ ভাববাণী

GSAM 96.1প্ৰজাসকলক পূৰ্বৰ যুগৰ লোকসকলে এই চিহ্নটোৰ আক্ষৰিক পূৰণৰ বাবে অপেক্ষা কৰিবলৈ শিকাইছিল। থমাছ বাৰ্নেটে, তেওঁৰ লণ্ডনত ১৬৯৭ চনত মুদ্ৰিত Theory of the Earth গ্ৰন্থত, মথি ২৪:২৯ সম্পৰ্কে কৈছিল:—

GSAM 96.2"নিঃসন্দেহে সেই সময়ত সকলো ধৰণৰ অগ্নিগোলকীয় উল্কাপিণ্ড থাকিব; আৰু আনবোৰৰ লগতে পৰা তৰা বুলি কোৱা সেইবোৰ, যিবোৰ অকলে অকলে বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয়, তথাপি যদি সেইবোৰ বৃহৎ পৰিমাণে বাঢ়ি যায়, আৰু ভাববাদীৰ কোৱাৰ দৰে দ্ৰাক্ষালতাৰ পাত বা ডিমৰু গছৰ ফলৰ দৰে সৰি পৰে, তেন্তে সেইটো এক আশ্চৰ্যজনক দৃশ্য হ'ব.... আমি এইবোৰক অতিকথনমূলক আৰু কাব্যিক শৈলী হিচাপে গণ্য কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই, বৰঞ্চ এইবোৰক স্পষ্ট ভাববাণী আৰু আক্ষৰিক অৰ্থত ঘটিবলগীয়া ঘটনা হিচাপেহে গণ্য কৰা উচিত।"

GSAM 96অধ্যাপক অলমষ্টেডৰ সাক্ষ্য

GSAM 96.3ম্যাসাচুছেট্‌ছৰ য়েল কলেজৰ অধ্যাপক অলমষ্টেড, যাক "আমেৰিকাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বতৰ বিজ্ঞানী" বুলি কোৱা হয়, তেওঁ ১৮৩৩ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত সৰি পৰা তৰাবোৰৰ বিষয়ে কৈছিল:—

GSAM 96.4"১৮৩৩ চনৰ এই বৰষুণৰ পৰিসৰ ইমানেই বিশাল আছিল যে ই পৃথিৱীৰ পৃষ্ঠভাগৰ এক বৃহৎ অংশ ঢাকি পেলাইছিল, পূবে আটলাণ্টিকৰ মাজভাগৰ পৰা পশ্চিমে প্ৰশান্ত মহাসাগৰলৈকে; আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উত্তৰ উপকূলৰ পৰা উত্তৰে ব্ৰিটিছ অধিকাৰৰ অনিৰ্দিষ্ট অঞ্চললৈকে। উল্কাপিণ্ডৰ এই প্ৰদৰ্শন কেৱল দৃশ্যমানই নাছিল, বৰঞ্চ সকলোতে একেই ৰূপত দেখা গৈছিল।"

GSAM 96.5১২ নৱেম্বৰৰ নিশা প্ৰায় ১১ বজাৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ১৩ তাৰিখৰ পুৱা প্ৰায় ৪ বজালৈকে চলি থকা এই প্ৰদৰ্শনৰ বিষয়ে অধ্যাপকজনে কৈছে:—

GSAM 96.6"১৮৩৩ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰৰ পুৱা উল্কাবৰ্ষণৰ এই প্ৰদৰ্শনী চাক্ষুষ কৰা সৌভাগ্যৱানসকলে সম্ভৱতঃ পৃথিৱীৰ সৃষ্টিৰ পিছত, বা অন্ততঃ ইতিহাসৰ পৃষ্ঠাত লিপিবদ্ধ তথ্য অনুসৰি এতিয়ালৈকে দেখা আটাইতকৈ বিশাল আকাশী আতচবাজীৰ প্ৰদৰ্শন দেখিছিল।"

GSAM 97ইউৰোপতো দেখা গৈছিল তৰাৰ বৰষুণ

GSAM 97.1১৮৩৫ চনত জাৰ্মানীৰ ষ্টুটগাৰ্টত লিয়নাৰ্ড হাইনৰিখ কেলবাৰে প্ৰকাশ কৰা এখন কিতাপত আমি জানিব পাৰোঁ যে আটলাণ্টিকৰ সেই ফালেও একে মাহতে, কিন্তু কেইদিনমান পিছত এই চিহ্নটো পুনৰাবৃত্তি হৈছিল। তেওঁ কয়:—

GSAM 97.2"১৮৩৩ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত, ইউৰোপ মহাদেশত উল্কাবৃষ্টিৰ এক সুন্দৰ প্ৰদৰ্শন হৈছিল," আৰু "চিলেছিয়াৰ মিউনিষ্টাৰবাৰ্গত, তৰাবোৰ জুইৰ বৰষুণৰ দৰে পৰিছিল। সেইবোৰৰ লগত জুইৰ গোলাও পৰিছিল, যাৰ ফলত ৰাতি ইমানেই পোহৰ হৈ পৰিছিল যে মানুহে ভাবিছিল তেওঁলোকৰ ওচৰৰ ঘৰবোৰত জুই লাগিছে।

GSAM 97.3"একে সময়তে অষ্ট্ৰিয়াৰ প্ৰিনত তৰা পৰিছিল যিটোৱে পাঁচশ বৰ্গ মাইলতকৈও অধিক এলেকা আৱৰি ধৰিছিল। কিছুমানে ইয়াক স্বৰ্গৰ পৰা নামি অহা জুইৰ সোঁতৰ দৰে বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। কিছুমানে ইয়াক অগ্নি বৰষুণ বুলি কৈছিল। ইয়াৰ বাবে ঘোঁৰাবোৰ ভয় খাই মাটিত পৰি গৈছিল। বহুতো লোক ভয়ৰ বাবে অসুস্থ হৈ পৰিছিল।"

GSAM 97উপমাৰ প্ৰয়োগ

GSAM 97.4এই ভাববাণীৰ শৃংখলাত তৃতীয় চিহ্ন—তৰাৰ পতন—পূৰণ হোৱাৰ পিছত আমাৰ ত্ৰাণকৰ্তাই কৈছে, "এতিয়া ডিমৰু গছৰ পৰা এটা দৃষ্টান্ত শিকা৷" এই ভাষা সেই প্ৰজন্মৰ বাবে প্ৰযোজ্য নহয় যি আমাৰ প্ৰভুৱে এই উপদেশ দিয়াৰ সময়ত জীয়াই আছিল, বৰঞ্চ সেই প্ৰজন্মৰ বাবে যিয়ে এইবোৰ পূৰণ হোৱা দেখিব—পূৰণ হৈ থকা নহয়, বৰঞ্চ ইতিমধ্যে পূৰণ হোৱা। খ্ৰীষ্টৰ দুৱাৰমুখত অহাৰ চিহ্ন হিচাপে যিবোৰ ঘটনা পূৰণ হ'ব, সেইবোৰৰ ভিতৰত তেওঁক প্ৰকৃততে আহি থকা দেখা পোৱাৰ সময়ত আকাশৰ কঁপনি অন্তৰ্ভুক্ত নহয়। তেওঁৰ নিকট আগমনৰ এই চিহ্নবোৰৰ ভিতৰত এই তৃতীয় চিহ্নটো, অৰ্থাৎ তৰাবোৰৰ চিহ্নটো অন্তৰ্ভুক্ত। ডিমৰু গছৰ দৃষ্টান্ত শিকিবলৈ লোকসকলৰ বাবে প্ৰভুৰ নিৰ্ধাৰিত সময় ১৮৩৩ চনৰ এই ফালে পৰে। এইটোৱেই প্ৰভুৰ সময় যেতিয়া তেওঁৰ আগমন দুৱাৰমুখত বুলি বিশ্বক মহান সত্যৰ প্ৰতি জাগ্ৰত কৰা হ'ব, আৰু সেই দৃষ্টান্ত শুনা প্ৰজন্মটো অতিক্ৰম হোৱাৰ আগতেই তেওঁৰ আগমন হ'ব। সেয়েহে আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে এই ভাববাণীত কেনেকৈ সেই সময়টো চিহ্নিত কৰা হৈছে যেতিয়া বিশ্বক মহান আগমনৰ ঘোষণা দিয়া হ'ব।

GSAM 98এক বিশ্বজোৰা ঘোষণা

GSAM 98.1এই ভাববাণীৰ পূৰ্তি হিচাপে আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে ঠিক সেই সময়ত ১৮৩৩ চনতে, প্ৰভুৱে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত তেওঁৰ বাৰ্তাবাহক বা পৰিচাৰকসকলক জগাই তুলিছিল, যিসকলে ১৮৩৩ চনৰ পৰা ১৮৪৪ চনলৈ খ্ৰীষ্টৰ আগমনৰ ওচৰ চাপি অহাৰ আহ্বান জনাইছিল, "আনকি দুৱাৰমুখত;" আৰু তেওঁলোকে ডিমৰু গছৰ উপমাটো শিকাইছিল, তেওঁৰ আগমনৰ এই চিহ্নবোৰলৈ আঙুলিয়াই, ঠিক যেনেকৈ তেওঁ তেওঁলোকক কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছিল। এই বাৰ্তাটো, জীৱন্ত শিক্ষকৰ দ্বাৰা বা মুদ্ৰিত পৃষ্ঠাৰ মাধ্যমত, বিশ্বৰ প্ৰতিটো মিছনাৰী ষ্টেচনলৈ আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো বন্দৰলৈ গৈছিল।

GSAM 98.2ৰচেষ্টাৰ, এন.ৱাই.ৰ Voice of Truthৰ সম্পাদকজনে ১৮৪৫ চনৰ জানুৱাৰী সংখ্যাটোত এই বাৰ্তাৰ পৰিসৰ স্পষ্টভাৱে দাঙি ধৰিছে:—

GSAM 98.3"প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:৬, ৭-ত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি চিৰস্থায়ী শুভবাৰ্তা প্ৰতিটো জাতি, বংশ, ভাষা আৰু লোকৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰা হৈছে; উচ্চ স্বৰে কৈ, 'ঈশ্বৰক ভয় কৰা আৰু তেওঁৰ মহিমা স্বীকাৰ কৰা; কিয়নো তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল৷ যি জনে স্বৰ্গ, পৃথিৱী, সাগৰ, জলৰ ভুমুকবোৰ, এই সকলোৰে সৃষ্টি কৰিলে, সেই জন সৃষ্টিকৰ্ত্তাক আৰাধনা কৰা।' এই বাৰ্তাটো যে বিগত কেইবছৰমানৰ ভিতৰত, ১৮৪৩ চনত [১৮৪৩, ইহুদী সময়—আমাৰ সময়, ১৮৪৪] খ্ৰীষ্টৰ আগমন বা তেওঁৰ ওচৰ চাপি অহাৰ প্ৰচাৰৰ জৰিয়তে স্বৰ্গৰ তলৰ প্ৰতিটো জাতি আৰু ভাষাৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱা হৈছে, সেই কথাটোতকৈ অধিক স্পষ্টভাৱে তথ্যৰ দ্বাৰা প্ৰমাণ কৰিব পৰা আন কোনো কথাই নাই। বক্তৃতা আৰু প্ৰকাশনৰ মাধ্যমত, এই ধ্বনি গোটেই পৃথিৱীত বিয়পি পৰিছে, আৰু এই বাক্যবোৰ পৃথিৱীৰ সীমাৰ শেষলৈকে গৈছে।"

GSAM 98.4কিছুমান লোকে, তথ্যৰ বিষয়ে অৱগত নোহোৱাকৈ, দ্বিতীয় আগমন আন্দোলনটোক এক নিৰ্দিষ্ট স্থানত সীমাবদ্ধ বুলি গণ্য কৰিছে, এই বুলি ধৰি লৈছে যে ই হ'ল উইলিয়াম মিলাৰ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উত্তৰ অংশত তেওঁৰ সৈতে জড়িত কেইশমান পৰিচাৰকৰ কাম। এনে লোকসকলৰ বাবে এইটো জানি আচৰিত হ'ব পাৰে যে আমেৰিকাৰ আন্দোলনটো, য'ত পাদুৰী মিলাৰ আৰু হাইমছ প্ৰভাৱশালী নেতা আছিল, সেয়া আছিল এক বৃহৎ আন্দোলনৰ এক সৰু অংশহে, যিটো, ওপৰত উল্লেখ কৰাৰ দৰে, "পৃথিৱীৰ সীমাৰ চুক চুকলৈ" গৈছিল।

GSAM 99বিভিন্ন দেশত আন্দোলনটো কেনেকৈ আৰম্ভ হৈছিল

GSAM 99.1প্ৰভুৰ সময় আহিছিল যে এই ঘোষণা সমগ্ৰ জগতলৈ প্ৰচাৰিত হওক, আৰু পৃথিৱীৰ বিশ বা ততোধিক বিভিন্ন ঠাইত, প্ৰায় একে সময়তে, এনে লোকৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, যিসকলে ইজনে সিজনৰ কামৰ বিষয়ে অজ্ঞাতসাৰে, পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইতে এই বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি গৈছিল। চতুৰ্থ অধ্যায়ত উল্লেখ কৰা লোকসকল, যিসকলে তেইশশ দিনৰ অন্ত সম্পৰ্কে জ্ঞান লাভ কৰিছিল, মাত্ৰ এ. কেম্পবেলক বাদ দি, প্ৰকাশিত বাক্য ১৪-ৰ প্ৰথম স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা ঘোষণা কৰাৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; এইটোও ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ প্ৰত্যক্ষ কাৰ্যৰ দ্বাৰা হৈছিল, ইজনে সিজনক জ্ঞান প্ৰদান কৰাৰ দ্বাৰা নহয়।

GSAM 99সংস্কাৰৰ সৈতে তুলনা

GSAM 99.2যদি আমি এই আন্দোলনত সেই একেই নিয়ম প্ৰয়োগ কৰোঁ যিটো ডি'অবিগনে ষোড়শ শতিকাৰ মহান ধৰ্ম সংস্কাৰৰ উত্থানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিছিল, তেন্তে ইয়াক নিশ্চিতভাৱে প্ৰভুৰ সময়ত দিয়া প্ৰভুৰ বাৰ্তা হিচাপে গণ্য কৰিব লাগিব। সেই ধৰ্ম সংস্কাৰৰ সামগ্ৰিক বিষয়ে ইতিহাসবিদজনে কৈছিল:—

GSAM 99.3"জাৰ্মানীয়ে ছুইজাৰলেণ্ডক সত্য প্ৰচাৰ কৰা নাছিল, ছুইজাৰলেণ্ডে ফ্ৰান্সক, বা ফ্ৰান্সে ইংলেণ্ডক কৰা নাছিল। এই সকলোবোৰ দেশে ইয়াক ঈশ্বৰৰ পৰা লাভ কৰিছিল, ঠিক যেনেকৈ পৃথিৱীৰ এটা অংশই আন এটা অংশলৈ পোহৰ প্ৰেৰণ নকৰে; বৰঞ্চ একেটা উজ্জ্বল গোলকে ইয়াক পোনপটীয়াকৈ গোটেই পৃথিৱীলৈ সম্প্ৰেৰণ কৰে। খ্ৰীষ্ট, যি উচ্চস্থানৰ পৰা উদিত দিনৰ পোহৰ, সকলো মানুহৰ ওপৰত অসীমভাৱে মহিমান্বিত, তেওঁ সংস্কাৰৰ সময়ত, যেনেকৈ খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়ত আছিল, তেনেকৈয়ে সেই ঐশ্বৰিক অগ্নি আছিল যিয়ে জগতক জীৱন দিছিল। ষোড়শ শতিকাত, আটাইতকৈ দূৰৱৰ্তী আৰু বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ জাতিসমূহৰ ঘৰ আৰু মণ্ডলীসমূহত একে সময়তে একেটা মতবাদ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ইয়াৰ কাৰণ হ'ল, একেই আত্মাই সকলোতে একেই বিশ্বাস উৎপন্ন কৰিবলৈ কাম কৰি আছিল।

GSAM 99.4"জাৰ্মানীৰ সংস্কাৰ আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ সংস্কাৰে এই সত্য প্ৰতিপন্ন কৰে। জুইংলিৰ লুথাৰৰ সৈতে কোনো সম্পৰ্ক নাছিল। নিঃসন্দেহে এই দুজন ব্যক্তিৰ মাজত এক সংযোগ আছিল; কিন্তু আমি ইয়াক পৃথিৱীৰ ঊৰ্ধ্বত বিচাৰিব লাগিব। যিজনে স্বৰ্গৰ পৰা লুথাৰক সত্য দিছিল, তেওঁ জুইংলিকো দিছিল। ঈশ্বৰেই তেওঁলোকৰ মাজত যোগাযোগৰ মাধ্যম আছিল। 'মই শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ,' জুইংলিয়ে কৈছে, 'অনুগ্ৰহৰ বছৰ ১৫১৬ চনত, অন্য ভাষাত ক'বলৈ গ'লে, এনে এটা সময়ত যেতিয়া আমাৰ দেশত লুথাৰৰ নাম কোনেও শুনা নাছিল। মই খ্ৰীষ্টৰ শিক্ষা লুথাৰৰ পৰা শিকা নাছিলোঁ, বৰঞ্চ ঈশ্বৰৰ বাক্যৰ পৰা শিকিছিলোঁ। যদি লুথাৰে খ্ৰীষ্টক প্ৰচাৰ কৰে, তেওঁ মই কৰা কামটোৱেই কৰে; সিমানেই।'"⁶

GSAM 100.1ফ্ৰান্সত ফাৰেল আৰু লেফেভ্ৰৰ কামৰ বিষয়ে কওঁতে, ইতিহাসবিদজনে কয়:—

GSAM 100.2"সেয়েহে, ফ্ৰান্সৰ ধৰ্ম সংস্কাৰ বিদেশৰ পৰা আমদানি কৰা কোনো বস্তু নাছিল। ইয়াৰ জন্ম ফৰাচী ভূমিত হৈছিল; ই পেৰিছত অংকুৰিত হৈছিল; ইয়াৰ প্ৰথম শিপা বিশ্ববিদ্যালয়খনতে আছিল, যি ৰোমান খ্ৰীষ্টান জগতৰ দ্বিতীয় শক্তি আছিল। ঈশ্বৰে আন কোনো দেশত ইয়াৰ আৰম্ভণিৰ আগতেই পিকাৰ্ডি আৰু ডোফিনীৰ মানুহৰ সৎ হৃদয়ত এই কামৰ নীতিসমূহ স্থাপন কৰিছিল।

GSAM 100.3"আমি দেখিছোঁ যে ছুইছ সংস্কাৰ আছিল জাৰ্মান সংস্কাৰৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ। ফৰাচী সংস্কাৰো ইয়াৰ পালত দুয়োটাৰ পৰাই স্বতন্ত্ৰ আছিল। এই বিভিন্ন দেশসমূহত কামটো একেসময়তে আৰম্ভ হৈছিল, ইজনে সিজনৰ সৈতে কোনো যোগাযোগ অবিহনে; যেনেকৈ এখন যুদ্ধত, সেনাবাহিনীৰ অন্তৰ্গত সকলো বিভিন্ন শক্তি একে মুহূৰ্ততে আগবাঢ়ে, যদিও এটাই আনটোক আগবাঢ়িবলৈ নিৰ্দেশ নিদিয়ে, কাৰণ একেজন প্ৰধান সেনাপতিৰ পৰা অহা একেটা আদেশেই সকলোৱে শুনে। সময় পৰিপূৰ্ণ হৈছিল, লোকসকল প্ৰস্তুত আছিল, আৰু ঈশ্বৰে সকলো দেশতে একে সময়তে তেওঁৰ মণ্ডলীৰ সংস্কাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। এনে তথ্যই প্ৰমাণ কৰে যে ষোড়শ শতিকাৰ মহান সংস্কাৰ এক ঐশ্বৰিক কাৰ্য আছিল।"⁷

GSAM 100.4থমাছ বিলনী, ফ্ৰিথ, টিণ্ডেল আৰু অন্যান্যৰ অধীনত ইংলেণ্ডৰ সংস্কাৰৰ বিষয়ে ডি'অবিগনে আৰু কয় যে:—

GSAM 100.5"সেয়েহে, ইংলেণ্ডৰ ধৰ্ম সংস্কাৰ লুথাৰ আৰু জুইংলিৰ পৰা স্বতন্ত্ৰভাৱে, কেৱল ঈশ্বৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আৰম্ভ হৈছিল। খ্ৰীষ্টান জগতৰ এই সকলোবোৰ দেশত ঐশ্বৰিক বাক্যৰ এক সমসাময়িক কাৰ্যকলাপ আছিল। অক্সফৰ্ড, কেম্ব্ৰিজ, লণ্ডনত ধৰ্ম সংস্কাৰৰ আৰম্ভণি আছিল এৰাছমাছে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰীক নতুন নিয়ম। [টিণ্ডেল আৰু থমাছ বিলনীয়ে ১৫১৯ চনত কেম্ব্ৰিজ ত্যাগ কৰিছিল।] এনে এটা দিন আহিছিল যেতিয়া ইংলেণ্ডে এই সংস্কাৰৰ উচ্চ উৎপত্তিক লৈ গৌৰৱান্বিত হৈছিল।"⁸

GSAM 101.1আগমনৰ প্ৰচাৰৰ আৰম্ভণি ধৰ্ম সংস্কাৰত ওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণৰেই হৈছিল। মানুহবোৰ একে সময়তে পৃথিৱীৰ চাৰিগুণতকৈও অধিক ঠাইত, ইজনে সিজনৰ বিষয়ে নজনাকৈ বা কোনো মতামতৰ আদান-প্ৰদান অবিহনেই, একে শাস্ত্ৰীয় সত্যৰ প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল, কেৱল পৃথিৱীৰ চাৰিখন ৰাষ্ট্ৰতে নহয়, বৰঞ্চ সমগ্ৰ সভ্য জগতত।

GSAM 101জোচেফ উল্ফৰ পৰিশ্ৰম

GSAM 101.2এইখিনিতে আগমনৰ ঘোষণা সম্পৰ্কীয় ইয়াৰ পৰিসৰৰ তথ্যসমূহৰ প্ৰতি মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰাটো উচিত হ'ব:—

GSAM 101.3"১৮৩১ চনত জোচেফ উল্ফ, ডি.ডি.-ক গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ পৰা পেলেষ্টাইনৰ ইহুদীসকলৰ মাজত কাম কৰিবলৈ মিছনাৰী হিচাপে পঠোৱা হৈছিল। তেওঁ, তেওঁৰ জাৰ্নেল অনুসৰি, ১৮৪৫ চনলৈকে পেলেষ্টাইন, ইজিপ্ত, লোহিত সাগৰৰ তীৰত, মেছোপটেমিয়া, ক্ৰিমিয়াত, পাৰস্যা, জৰ্জিয়া, সমগ্ৰ অটোমান সাম্ৰাজ্য, গ্ৰীচ, আৰৱ, তুৰস্ক, বখাৰা, আফগানিস্তান, কাশ্মীৰ, হিন্দুস্তান, থিবত, হলণ্ড, স্কটলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, কনষ্টান্টিনোপল, যিৰূচালেম, ছেইণ্ট হেলেনাত, লগতে ভূমধ্যসাগৰত জাহাজত, আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰত, সকলো সম্প্ৰদায়ৰ মাজত প্ৰভুৰ শীঘ্ৰ আগমন ঘোষণা কৰিছিল। তেওঁ ঘোষণা কৰে যে তেওঁ ইহুদী, তুৰ্ক, মুছলমান, পাৰ্চী, হিন্দু, কল্ডীয়ান, ইয়েজেদী, ছিৰিয়ান, ছাবেয়ান, পাশা, শ্বেইখ, শ্বাহ, অৰ্গান্টছ আৰু বখাৰাৰ ৰজা, গ্ৰীচৰ ৰাণী আদিৰ মাজত ধৰ্মপ্ৰচাৰ কৰিছে।"⁹

GSAM 101.4ইয়েমেনত, হোববৰ (মোচিৰ শহুৰেক) বংশধৰসকল বাস কৰা অঞ্চলত জোচেফ উল্ফে এখন কিতাপ দেখিছিল, যাৰ বিষয়ে তেওঁ এইদৰে কৈছে: "এই ঠাইৰ আৰৱসকলৰ 'Seera' নামৰ এখন কিতাপ আছে, য'ত 'খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমন, আৰু তেওঁৰ মহিমান্বিত শাসন!'ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।"¹⁰

GSAM 102.1ইয়েমেনত তেওঁ ৰেকাবিতসকলৰ সৈতে ছয়দিন কটাইছিল, যাৰ বিষয়ে তেওঁ কয়: "তেওঁলোকে মদ্যপান নকৰে, আঙুৰৰ বাগিচা নলগায়, বীজ নিসিঁচে, তম্বুতে বাস কৰে, আৰু ৰেকাবৰ পুত্ৰ যোনাদাবৰ বাক্য মনত ৰাখে। তেওঁলোকৰ লগত আছিল ইস্ৰায়েলৰ দান বংশৰ লোকসকল, যিসকলে হাত্ৰামাৱতৰ তেৰিমৰ ওচৰত বাস কৰে, যিসকলে ৰেকাবৰ সন্তানসকলৰ সৈতে স্বৰ্গৰ মেঘত মছিহাৰ শীঘ্ৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছে।"

GSAM 102.2ওপৰৰ পৰা আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে সেই চৈধ্য বছৰত, উল্ফে নিজে বিশতকৈও অধিক বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত খ্ৰীষ্টৰ আগমন যে দুৱাৰমুখত, সেই খবৰ ঘোষণা কৰিছিল। একে সময়তে এই মতবাদ জাৰ্মানীত, বিশেষকৈ দক্ষিণৰ মোৰাভিয়ানসকলৰ মাজত ব্যাপকভাৱে প্ৰচাৰিত হৈছিল।

GSAM 102জাৰ্মানী আৰু ৰাছিয়াত বাৰ্তাটো

GSAM 102.3এজন ইংৰাজ লেখক, মূৰাণ্ট ব্ৰকে আমাক জনাইছে যে "উৰ্টেমবাৰ্গত শ শ লোকৰ এক খ্ৰীষ্টীয় উপনিবেশ আছিল, যিসকলে খ্ৰীষ্টৰ শীঘ্ৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল।" এই মতবাদটো জাৰ্মানীৰ আন আন ঠাইত হেন্গষ্টেনবাৰ্গে প্ৰচাৰ কৰিছিল, যাক সেই সময়ত জাৰ্মানীৰ আটাইতকৈ প্ৰতিভাশালী ধৰ্মতত্ত্ববিদ বুলি কোৱা হৈছিল।

GSAM 102.4Review and Herald-ৰ ১৩ ডিচেম্বৰ, ১৮৯২ তাৰিখৰ সংখ্যাটোত জাৰ্মানীৰ পাদুৰী এল. আৰ. কনৰাডিয়ে কৈছে:—

GSAM 102.5"জাৰ্মানীৰ বেংগেল-এ বহুতো হৃদয়ত আমাৰ প্ৰভুৰ আবিৰ্ভাৱৰ প্ৰতি ভালপোৱা জগাই তুলিছিল, যাৰ ফলত হাজাৰ হাজাৰ লোকে আগতকৈ অধিকভাৱে ভাববাণীমূলক বাক্য অধ্যয়ন কৰিবলৈ লৈছিল.... জাৰ্মানীত পোহৰ বিৰিঙিছিল, আৰু তাত তেইশশ দিনৰ প্ৰয়োগ দেখুওৱা প্ৰকাশনসমূহ বিতৰণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত, বিশেষকৈ উৰ্টেমবাৰ্গত এক ধৰ্মীয় জাগৰণৰ সৃষ্টি হয়, আৰু নিৰ্যাতন আৰম্ভ হোৱাত, শ শ পৰিয়ালে দক্ষিণ ৰাছিয়ালৈ গৈছিল, আৰু তাত বহু বছৰ আগতে সেই ঠাইলৈ যোৱা নিজৰ দেশৰ লোকসকলৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল। যেতিয়া পাদুৰীসকলে তেওঁলোকৰ গীৰ্জা বন্ধ কৰি দিছিল, তেতিয়া অতি কম ব্যতিক্ৰমৰ সৈতে তেওঁলোকে ব্যক্তিগত ঘৰত তেওঁলোকৰ 'ষ্টুণ্ডেন', বা 'ঘণ্টা'ৰ সভা অনুষ্ঠিত কৰিছিল, আৰু শ শ লোক ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল। আনকি সেই সময়তো তেওঁলোকৰ মাজত বিশ্ৰামবাৰৰ বিষয়ে আলোচনা হৈছিল, কিন্তু কোনেও আৰম্ভ নকৰাত ই দমন হৈছিল। 'ষ্টুণ্ডেন'ত এজন ৰাছিয়ান কৃষক ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল, আৰু তাৰ পিছত তেওঁ ৰাছিয়ানসকলৰ মাজত একেই কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়েই অৱশেষত বৰ্তমানৰ মহান 'ষ্টুণ্ডিষ্ট' আন্দোলনৰ জন্ম দিছিল, যাৰ প্ৰভাৱ ছাইবেৰিয়া আৰু ট্ৰান্স-ককেছাছৰ আটাইতকৈ দূৰৈৰ কোণলৈকে বিস্তৃত।"

GSAM 103.1Review and Herald-ৰ ১৮৯১ চনৰ ৩১ জুলাইৰ সংখ্যাটোত পাদ্ৰী কনৰাডিৰ এক বিবৃতি আছে, য'ত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ভাতৃ শ্চেকেৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, যিজন তেওঁ উল্লেখ কৰা সময়ত চিলেছিয়াৰ বাসিন্দা আছিল আৰু তেওঁৰ কিছু সময় বিখ্যাত জাৰ্মান সুসমাচাৰক পাদ্ৰী ফাদাৰ গছনাৰৰ গৃহ মিছনৰ স্বাৰ্থত কাম কৰিছিল। ভাতৃ শ্চেকেৰ পৰা তেওঁ কেলবাৰৰ কিতাপখনৰ বিষয়ে তলত দিয়া কথাখিনি দিছে:—

GSAM 103.2"১৮৩৬ চনৰ পিছত, বা যেতিয়া বেংগেলৰ গণনাৰ সময়সীমা উকলি গৈছিল, তেতিয়া শ্বেইডনিট্‌জ কাউণ্টিৰ কাকতত স্থানীয় শ্ৰীযুত ছমৰফেল্ডৰ গ্ৰন্থপ্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা এল. হেনৰী কেলবাৰৰ এখন কিতাপৰ বিষয়ে এক জাননী প্ৰকাশ পাইছিল, য'ত ১৮৪৩ আৰু ১৮৪৪ চনত সংঘটিত হ'বলগীয়া মহান আৰু আনন্দদায়ক ঘটনাবোৰৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। কিতাপখনৰ সঠিক শিৰোনামটো মোৰ মনত নাই। আমি উক্ত কিতাপখন সংগ্ৰহ কৰিছিলোঁ, আৰু ১৮৩৯-৪০ চনত কেইবাজনো আগ্ৰহী ব্যক্তিৰ সৈতে দুৱাৰ বন্ধ কৰি পঢ়িছিলোঁ। কিতাপখনে দানিয়েল, প্ৰকাশিত বাক্য, আৰু মথি ২৪ ৰ পৰা দেখুৱাইছিল যে অন্তকাল ওচৰ চাপিছে, আৰু তাত এক গণনাৰ তালিকাও আছিল, য'ত দেখুওৱা হৈছিল যে কেনেকৈ ওপৰোক্ত তাৰিখটো পোৱা গৈছিল।"

GSAM 103গ্ৰেট ব্ৰিটেইনত বাৰ্তা

GSAM 103.3The Millennium শীৰ্ষক এখন ইংৰাজী প্ৰকাশনত উল্লেখ আছে যে "চাৰ্চ অৱ ইংলেণ্ডৰ সাতশজন পৰিচাৰকে মুক্তিদাতাৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ আহ্বান জনাইছিল।" সেই সময়ৰ আটাইতকৈ প্ৰতিভাশালী কেইজনমান পৰিচাৰকৰ ভিতৰত আছিল সেইসকল লোক যিসকলে ১৮৪০ চনৰ পৰা ১৮৪৪ চনলৈ ইংলেণ্ডত আগমনৰ মতবাদ প্ৰচাৰ কৰিছিল। এইসকলৰ ভিতৰত আমি বিকাৰ্ষ্টেথ, বাৰ্কছ, ব্ৰুকছ, ব্ৰক, হেবাৰশ্বন, প্লাইন, ফ্ৰিমেনটল, নাথান লৰ্ড, মেকনীল, উইণ্টাৰ্ছ, কামিংছৰ নাম উল্লেখ কৰিম, জে. এ. মেককল, ডি.ডি., ড° নিছবেট, ৰেভাৰেণ্ড এ. ডালাছ, এম.এ. [তেওঁৰ Look to Jerusalem নামৰ কিতাপখনৰ ১১৪ পৃষ্ঠাত তেওঁ মথি ২৪-ৰ উপমাটো এই প্ৰজন্মৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰিছে], বাৰ্জেছ, ৰাউটন, গানাৰ, বাৰ্কাৰ, বনহাম, ডিলট্ৰি, ইত্যাদি।

GSAM 104হলণ্ডত বাৰ্তা

GSAM 104.1দ্বিতীয় আগমনৰ মতবাদটো হলণ্ডত হেনটজেপিটাৰৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল, যি সেই সময়ত দেশখনৰ আটাইতকৈ দক্ষ পৰিচাৰক আছিল বুলি কোৱা হয়। তেওঁ ৰজাৰ নিযুক্তিৰ অধীনত দ্য হেগৰ ৰয়েল মিউজিয়ামৰ তত্ত্বাৱধায়ক আছিল। তেওঁ ১৮৪৪ চনৰ জুন মাহত Midnight Cryৰ সম্পাদকলৈ লিখা এখন পত্ৰত নিজৰ বিষয়ে কৈছে যে এটা অতি প্ৰভাৱশালী সপোনে তেওঁৰ মনোযোগ প্ৰথমে এই বিষয়টোৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিছিল। তেওঁ এই বিষয়টোৰ ওপৰত শাস্ত্ৰসমূহ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছিল, আৰু ১৮৩০ চনত এই মতবাদটো দাঙি ধৰি এখন পুস্তিকা প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৮৪১ চনত তেওঁ জগতৰ অন্তৰ বিষয়ে আন এখন পুস্তিকা প্ৰকাশ কৰিছিল। সেই একেখন পত্ৰতে তেওঁ কৈছে যে খ্ৰীষ্টৰ সন্নিকট আগমনৰ মতবাদ ৰাজহুৱাভাৱে প্ৰচাৰ কৰি থকা উইলিয়াম মিলাৰ আৰু অন্যান্যসকলৰ বিষয়ে তেওঁ প্ৰথম তথ্য লাভ কৰিছিল ১৮৪২ চনত, আমেৰিকাৰ পৰা হলণ্ডলৈ অহা এজন মানুহৰ সৈতে কথা পাতি।

GSAM 104টাৰ্টাৰীৰ বাৰ্তা

GSAM 104.2১৮২১ চনৰ পৰাই টাটাৰ দেশত প্ৰভুৰ আগমনৰ মতবাদ বিশ্বাস কৰা হৈছিল আৰু শিকোৱা হৈছিল। এই সময়তে সেই দেশলৈ এজন আইৰিছ মিছনাৰী পঠিওৱা হৈছিল, আৰু এজন টাটাৰ পুৰোহিতে তেওঁক সুধিছিল, "খ্ৰীষ্ট দ্বিতীয়বাৰ কেতিয়া আহিব?" তেওঁ উত্তৰ দিলে যে তেওঁ এই বিষয়ে একো নাজানে, যিটো শুনি পুৰোহিতজনে বাইবেলৰ শিক্ষা দিবলৈ অহা এজন মিছনাৰীৰ মুখত এনে উত্তৰ পাই অতি আচৰিত হ'ল আৰু মন্তব্য কৰিলে যে, "বাইবেল থকা সকলোৱে এই কথা জানিব পাৰে।" তাৰ পিছত পুৰোহিতজনে নিজৰ মতামত দাঙি ধৰি ক'লে যে তেওঁৰ মতে খ্ৰীষ্ট খ্ৰীষ্টাব্দ ১৮৪৪ চনৰ আশে-পাশে আহিব। এই তথ্যটো ১৮২১ চনৰ Irish Magazineত পোৱা যায়।

GSAM 104আমেৰিকা, ভাৰত আৰু মহাদেশত বাৰ্তা

GSAM 104.3Advent Tracts, খণ্ড ২, পৃষ্ঠা ১৩৫, ১৮৪৪ চনত, ইংলেণ্ডৰ মূৰাণ্ট ব্ৰকে কৈছে:—

GSAM 105.1"কেৱল গ্ৰেট ব্ৰিটেইনতহে মুক্তিদাতাৰ শীঘ্ৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ প্ৰত্যাশা কৰা হৈছে আৰু সতৰ্কবাণীৰ ধ্বনি তোলা হৈছে এনে নহয়, বৰঞ্চ আমেৰিকা, ভাৰত আৰু ইউৰোপ মহাদেশতো এনে কৰা হৈছে। আমেৰিকাত, প্ৰায় তিনিশজন বাক্যৰ পৰিচাৰকে এইদৰে 'স্বৰ্গৰাজ্যৰ এই শুভবাৰ্তা' প্ৰচাৰ কৰিছে; আনহাতে এই দেশত, চাৰ্চ অৱ ইংলেণ্ডৰ প্ৰায় সাতশজনে একেই আহ্বান জনাইছে।"

GSAM 105পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো বন্দৰলৈ

GSAM 105.2নিউয়ৰ্কৰ চেনেকা ফলছৰ ই. আৰ. পিনি, এজন নিষ্ঠাবান বেপ্টিষ্ট পৰিচাৰক যিজনে আগমনবাদৰ প্ৰচাৰৰ বাবে নিজৰ জীৱন উছৰ্গা কৰিছিল, তেওঁ তেওঁৰ Exposition of Matthew 24ৰ ৮, ৯ পৃষ্ঠাত কৈছিল:—

GSAM 105.3"১৮৪২ চনতেই, ইউৰোপ, এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু ৰকি পৰ্বতমালাৰ দুয়োফালে থকা আমেৰিকাৰ প্ৰতিটো মিছনাৰী ষ্টেচনলৈ দ্বিতীয় আগমন সম্পৰ্কীয় প্ৰকাশনসমূহ পঠিওৱা হৈছিল.... আমাৰ জাহাজৰ অধিনায়ক আৰু নাৱিকসকলে আমাক কয় যে তেওঁলোকে এনে কোনো বন্দৰত জাহাজ নৰখায়, য'ত তেওঁলোকে এই ঘোষণা আগতীয়াকৈ পোৱা নাপায়, আৰু এই সম্পৰ্কে তেওঁলোকক সঘনাই প্ৰশ্ন কৰা হয়।"

GSAM 105তিনি হাজাৰে বাৰ্তা ঘোষণা কৰিছে

GSAM 105.4জেনছভিল, ওহাইঅ'ৰ পাদ্ৰী জি. ডব্লিউ. মিচেল, যি নিজেও এই মতবাদ প্ৰচাৰ কৰিছিল, ৮ আগষ্ট, ১৮৯৪ তাৰিখে, তেওঁ নিউৱাৰ্ক, ওহাইঅ'ত হোৱা এক কথোপকথনত লেখকক কৈছিল যে ১৮৪৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ওহাইঅ'ৰ মেককনেলছভিলত হোৱা এক বাৰ্তালাপত পাদুৰী উইলিয়াম মিলাৰে তেওঁক কৈছিল যে তেওঁৰ ওচৰত "বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ তিনি হাজাৰ পৰিচাৰকৰ নাম আৰু ঠিকনা আছিল যিসকলে ঘোষণা কৰি আছিল, 'ঈশ্বৰক ভয় কৰা আৰু তেওঁৰ মহিমা স্বীকাৰ কৰা; কিয়নো তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল', যাৰ অধিকাংশই উত্তৰ আমেৰিকা আৰু গ্ৰেট ব্ৰিটেইনত আছিল।"

GSAM 105.5উইলিয়াম মিলাৰে এই "আহ্বান"ৰ ব্যাপক প্ৰসাৰৰ বিষয়ে কৈছিল:—

GSAM 105.6"বিশ্বৰ প্ৰতিটো কোণতে এজন বা দুজন লোকে এই খবৰটো ঘোষণা কৰিছে, আৰু সকলোৱে সময়ৰ ক্ষেত্ৰত একমত,— এছিয়াৰ উল্ফ; ইংলেণ্ডৰ প্ৰাক্তন ইৰভিং; স্কটলেণ্ডৰ মেছন; চাউথ কেৰ'লিনাৰ ডেভিছ; আৰু এই অঞ্চলৰো বহুতো লোকে এই ঘোষণা দি আছে বা দিছিল।"¹¹

GSAM 106হাচিনছনৰ Voice of Elijahৰ প্ৰচাৰ

GSAM 106.1১৮৩৭ চনত পাদুৰী আৰ. হাচিনছনক ইংলেণ্ডৰ পৰা কানাডালৈ এজন ৱেছলিয়ান মিছনাৰী হিচাপে পঠিওৱা হৈছিল। তেওঁ অৱশেষত মণ্ট্ৰিয়েলত বসতি স্থাপন কৰিছিল। বিদেশী দেশসমূহত তেওঁৰ অতি ব্যাপক পৰিচয় আছিল। ১৮৪৩ আৰু ১৮৪৪ চনত তেওঁ Voice of Elijah নামৰ এখন কাকত প্ৰকাশ কৰিছিল, য'ত তেওঁ আগমনৰ মতবাদৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। বিদেশলৈ যোৱা জাহাজসমূহলৈ সহজে যাব পৰা সুবিধা আৰু ডাক খৰচ অবিহনে তেওঁৰ কাকতৰ ডাঙৰ ডাঙৰ পেকেজ পঠোৱাৰ বিশেষ অধিকাৰ থকাৰ বাবে, তেওঁ সেইবোৰ পৃথিৱীৰ সকলো ঠাইলৈ বৃহৎ পৰিমাণে পঠাইছিল। তেওঁ নিজৰ কামৰ বিষয়ে কৈছিল যে তেওঁ সেইবোৰ ন'ভা স্ক'চিয়া, নিউ ব্ৰান্সউইক, নিউ ফাউণ্ডলেণ্ড, ইংলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড, স্কটলেণ্ড, ৱেলছ, ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, কনষ্টান্টিনোপল, ৰোম, আৰু ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্য আৰু ইয়াৰ উপনিবেশসমূহৰ সকলো অংশলৈ বিনামূলীয়াকৈ পঠাইছিল।

GSAM 106ছেণ্ডউইচ দ্বীপপুঞ্জত

GSAM 106.2১২ অক্টোবৰ ১৮৪৩-ৰ Midnight Cryত ছেণ্ডউইচ দ্বীপপুঞ্জৰ কাওই দ্বীপৰ কলোৱাৰ এগৰাকী শ্ৰীমতী অ'. এছ. বাৰ্নহামৰ এখন চিঠি প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে সেই ঠাইত স্কুলৰ শিক্ষক আছিল। তেওঁলোকে তাত আগমনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাক প্ৰচাৰ কৰিছিল, আৰু দ্বীপসমূহত বিশ্বাসীসকলৰ এটা দলে তেওঁলোকৰ সৈতে উপাসনা কৰিছিল।

GSAM 106যোহন বাপ্তিস্মদাতাৰ বাৰ্তাৰ সৈতে তুলনা

GSAM 106.3এইদৰে আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে আবিৰ্ভাৱৰ শিক্ষা ইয়াৰ বিষয়ে শাস্ত্ৰৰ ভাববাণীসমূহ পূৰণ কৰিব পৰাকৈ যথেষ্ট পৰিমাণে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।

GSAM 106.4খ্ৰীষ্টৰ প্ৰথম আগমনৰ আগজাননী দিয়া বাৰ্তাটো যিচয়া ভাববাদীয়ে এই বাক্যৰে ব্যক্ত কৰিছিল: "এটা মাতে চিঞৰিছে, মৰুপ্রান্তৰত যিহোৱাৰ পথ যুগুত কৰা, আমাৰ ঈশ্বৰৰ বাবে মৰুভূমিত এটি পোন ৰাজপথ তৈয়াৰ কৰা। প্ৰত্যেক উপত্যকা ওখ কৰা হ’ব; আৰু প্ৰত্যেক পৰ্ব্বত আৰু পাহাৰ সমান কৰা হ’ব; অসমতল ঠাই সমান কৰা হ’ব, খলাবমা মাটি সমান কৰা হ’ব; আৰু যিহোৱাৰ মহিমা প্ৰকাশ কৰা হ’ব, আৰু সকলো মৰ্ত্ত্যই একে সময়তে তাক দেখিব; কাৰণ যিহোৱাই নিজৰ মুখেৰে ইয়াকে ক’লে।"¹² এই ভাববাণী "যিহূদিয়াৰ মৰুভূমিত উপদেশ দি থকা যোহন বাপ্তিস্মদাতাৰ" পৰিশ্ৰমত পূৰ্ণ হৈছিল, তেওঁ কৈছিল, "মন-পালটন কৰক। কিয়নো স্বৰ্গৰাজ্য ওচৰ হ’ল।"¹³

GSAM 107.1এই মানুহজনে অকলে, কেৱল জুডিয়া দেশত ছমাহ ধৰি কৰা পৰিশ্ৰমৰ মাজেৰে, এই আশ্চৰ্যজনক ভাববাণী পূৰণ কৰিছিল। যদিও এই ভাববাণীয়ে যোহনৰ কাৰ্যক সময় আৰু স্থানৰ ক্ষেত্ৰত সীমিত কৰিছিল, দ্বিতীয় আগমনৰ ঘোষণা সম্পৰ্কীয় সেই ভাববাণীসমূহৰ ক্ষেত্ৰত তেনে নহয়, কাৰণ সেই কাৰ্য "এক উচ্চ ৰৱত" আৰু বিশ্বজোৰা পৰিসৰত হ'বলগীয়া আছিল।

GSAM 107.2এইদৰে, উপস্থাপন কৰা তথ্যসমূহৰ পোহৰত দেখা যায় যে আগমনৰ বাৰ্তাৰ সম্পৰ্কে কৰা ভাববাণী কিমান সঠিকভাৱে পূৰণ হৈছিল। ডিমৰু গছৰ উপমা শিকাবলৈ, প্ৰথম স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ প্ৰথম ঘোষণা দিবলৈ ঈশ্বৰৰ সময় আহিছিল, আৰু তেওঁ সকলো জাতি, জনসাধাৰণ আৰু ভাষাৰ ওচৰত এই আহ্বানৰ ঘোষণা কৰিবলৈ তেওঁৰ বাৰ্তাবাহকসকলক থিয় কৰাইছিল।