অধ্যায় ১৩ — ঐশ্বৰিক পথ-প্ৰদৰ্শনৰ চিহ্নসমূহ

GSAM 198.1"ঈশ্বৰ যিহোৱাই কেতিয়াবা এখন দেশৰ পৰা আন এখন দেশলৈ তেওঁক লৈ যাবলৈ চেষ্ঠা কৰিছে নে, তেওঁ তেওঁৰ বিচাৰ, চিন আৰু আচৰিত কার্য, যুদ্ধ আৰু ক্ষমতাশালী হাত, আৰু তেওঁৰ মহান শক্তি প্রর্দশন কৰি আৰু ভয়ানক কাৰ্যৰ দ্বাৰাই মিচৰত যিহোৱাই আপোনাৰ সন্মুখত এই সকলো কার্য কৰা নাছিল নে? যিহোৱা যে ঈশ্বৰ, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই ইয়াক জানিবৰ কাৰণে এই সকলো আপোনাকহে দেখুউৱা হ’ল।"¹

GSAM 198.2এনেকৈয়ে প্ৰভুৱে এটা পৌত্তলিক জাতিৰ মাজৰ পৰা লোকসকলক লৈছিল, যাতে তেওঁ তেওঁলোকক এনে এখন ঠাইলৈ লৈ যাব পাৰে য'ত তেওঁ তেওঁলোকক তেওঁৰ বিধান শুনাব পাৰে, আৰু য'ত তেওঁ সেই বিধান তেওঁলোকক শিলৰ ফলকত খোদিত কৰি দিব পাৰে। এই আচৰিত ঘটনাবোৰ তেওঁলোকৰ কৌতুহল পূৰণ কৰিবলৈ কৰা হোৱা নাছিল; বৰঞ্চ তেওঁলোকে নিশ্চিতভাৱে জানিব পাৰক যে যিজনে "মিচৰত অনেক মহৎ কাৰ্য, হাম দেশত নানা আচৰিত কাৰ্যবোৰ, আৰু চূফ সাগৰৰ দাঁতিত পৰাক্রম কার্যবোৰ"² কৰিছিল, আৰু চীনয় পৰ্ব্বতৰ জ্বলি থকা শিখৰৰ জুই আৰু ধোঁৱাৰ মাজৰ পৰা তেওঁলোকৰ সৈতে কথা কৈছিল, তেওঁ আন কোনো নহয়, বৰং সকলো বস্তুৰ স্ৰষ্টা, জীৱন্ত আৰু সঁচা ঈশ্বৰহে আছিল।

GSAM 198জ্বলন্ত জোপোহাৰ পৰা মোচিৰ আহ্বান

GSAM 198.3মোচিয়ে নিজে কেৱল ইস্ৰায়েলীসকলক এই বুলি কৈ যে, "মই যেতিয়া মৰুভূমিত ভেড়াৰ পাল ৰখাই আছিলোঁ, তেতিয়া মই তোমালোকৰ দাসত্বৰ প্ৰতি সহানুভূতি অনুভৱ কৰিছিলোঁ, আৰু এতিয়া মই তোমালোকক মিচৰৰ পৰা উলিয়াই আনিবলৈ আহিছোঁ, যিদৰে মই মিদিয়ন দেশলৈ পলাই যোৱাৰ ঠিক আগতে এজন মিচৰীয়াক হত্যা কৰি সেই চেষ্টা কৰিছিলোঁ," তেওঁলোকক মিচৰ এৰিবলৈ মান্তি কৰাব পৰা নাছিল।

GSAM 199.1আনকি মোচিকো এই কথা পতিয়ন নিয়াবলৈ অদাহ্য জ্বলি থকা জোপোহা আৰু শিখাৰ মাজৰ পৰা শুনা যোৱা এটা স্বৰ প্ৰয়োজন হৈছিল যে তেওঁৱেই সেইজন যি "গৈ লোকসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিব।" এই আশ্চৰ্যজনক ৰীতিতে তেওঁ নিজৰ আদেশ, তেওঁৰ উচ্চ আৰু পবিত্ৰ আহ্বান লাভ কৰিছিল, যাৰ এক প্ৰকাশনে লগে লগে তেওঁৰ ভাইসকলৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিব, আৰু পৰৱৰ্তী কাৰ্যৰ বাবে তেওঁলোকৰ মন প্ৰস্তুত কৰিব, আৰু এইদৰে তেওঁলোকক ঈশ্বৰৰ অধীনত মোচিক তেওঁলোকৰ নেতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ লৈ যাব।

GSAM 199.2যদি ত্ৰাণকৰ্তাৰ পুনৰুত্থানৰ পিছত কেতিয়াবা এনে সময় আহিছিল যেতিয়া তেওঁৰ দুখী আৰু হতাশ অনুগামীসকলক তেওঁৰ উপস্থিতি আৰু উৎসাহজনক কথাবোৰেৰে সান্ত্বনা দিয়াৰ প্ৰয়োজন হৈছিল, সেই সময়টোৱেই আছিল যেতিয়া ১৮৪৪ চনৰ "মাজনিশাৰ চিঞৰ"ৰ পিছত কিছুমান দুখী আৰু অত্যাচাৰিত বিশ্বাসীয়ে অটল বিশ্বাসৰ দ্বাৰা ধৈৰ্য্য ধৰি আছিল; আৰু যদি দয়াত ঈশ্বৰে কেতিয়াবা দুখী আত্মাসমূহৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ যোগাযোগ কৰিছিল, তেন্তে এনে সময়ত আৰু এনে লোকসকলৰ বাবেহে কৰিলেহেঁতেন যেন লাগে।

GSAM 199প্ৰভুৰ উপস্থিতিৰ প্ৰতিজ্ঞা

GSAM 199.3যি কাৰ্য কৰাৰ উপায় বা পদ্ধতিত সীমাবদ্ধ নহয়, আৰু যিজনে যেতিয়া "ওপৰলৈ উঠিল" তেওঁৰ মণ্ডলীত আত্মাৰ দান স্থাপন কৰিছিল,³ তেওঁ শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাত তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ সৈতে আনকি "জগতৰ শেষলৈকে" থাকিব বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল।

GSAM 199.4সমগ্ৰ পথজুৰি প্ৰভুৱে তেওঁক সম্পূৰ্ণৰূপে বিচৰাসকলৰ সৈতে তেওঁৰ শক্তি আৰু তেওঁৰ দানসমূহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ সাজু হৈ আছে। তেওঁ শুভবাৰ্তাৰ আদেশ দিওঁতে এইবুলি কোৱা নাছিলনে, "এইবোৰ পৰাক্ৰম কাৰ্যৰ চিন, বিশ্বাস কৰা সকলৰ অনুগামী হ’ব। তেওঁলোকে মোৰ নামেৰে ভূত খেদাব, নতুন নতুন ভাষাৰে কথা ক’ব; সাপক হাতেৰে তুলি ল’ব; আৰু প্ৰাণনাশক কোনো বস্তু পান কৰিলেও তেওঁলোকৰ একো হানি নহব আৰু নৰিয়াৰ গাত হাত দি, তেওঁলোকক সুস্থ কৰিব"?⁴

GSAM 199ধৰ্ম সংস্কাৰৰ সময়ত আত্মাৰ দান

GSAM 199.5ষোড়শ শতিকাৰ ধৰ্ম সংস্কাৰৰ সময়ত আৰু তাৰ পিছৰ সময়ছোৱাত প্ৰভুৰ শক্তিৰ কিছুমান আশ্চৰ্যকৰ প্ৰদৰ্শন আৰু ভাববাণীৰ দানৰ প্ৰকাশ দেখা গৈছিল। ডি'অবিনে-এ জন হাছৰ ভাববাণীৰ বিষয়ে কৈছে। চাৰ্লছ বাক-এ তেওঁৰ Religious Anecdotesত ১৫৪৬ চনত জৰ্জ উইশ্বাৰ্টৰ ভাববাণীৰ কথা কৈছে। জন ৱেছলী-এ তেওঁৰ ৰচনাসমূহত জনাথন পাইৰাহৰ ভাববাণী আৰু সেইবোৰৰ পূৰণৰ বিষয়ে কৈছে। পাদুৰী জে. বি. ফিনলে-এ তেওঁৰ আত্মজীৱনীত ১৮৪২ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত নিজৰ দেহত হোৱা এক উল্লেখযোগ্য দৰ্শন আৰু আৰোগ্যৰ বিষয়ে কৈছে। Christian Advocate (মেথ'ডিষ্ট) কাকতখনে সেই মণ্ডলীৰ ড° বণ্ডক তেওঁৰ পৰিচৰ্যাৰ সময়ত দিয়া এক উল্লেখযোগ্য দৰ্শন আৰু ইয়াৰ পৰিণামৰ এক আকৰ্ষণীয় বিৱৰণ প্ৰকাশ কৰিছিল। এইবোৰ আছিল প্ৰভুক নম্ৰতাৰে বিচৰা সকলৰ বাবে এক ইংগিত যে তেওঁ সলনি হোৱা নাই, আৰু তেওঁ এতিয়াও তেওঁৰ লোকসকলৰ সৈতে ভাববাণীৰ দানৰ জৰিয়তে কথা পাতিব।

GSAM 200অৱশিষ্ট মণ্ডলীক ভাববাণীৰ আত্মা প্ৰদান কৰা হ'ব

GSAM 200.1ধৰ্মশাস্ত্ৰত স্পষ্ট আৰু নিৰ্দিষ্টভাৱে কোৱা হৈছে যে প্ৰভুৱে তেওঁৰ আত্মাৰ দানসমূহ, আৰু বিশেষকৈ ভাববাণীৰ দান, সেইসকল লোকৰ মাজত বিশেষভাৱে প্ৰকাশ কৰিব যিসকলে তেওঁৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থাকিব। আমি মনোযোগ দিবলগীয়া প্ৰথমটো পদ কৰিন্থীয়া লোকসকললৈ লিখা পত্ৰত পোৱা যায়, আৰু সেয়া হ'ল: "খ্রীষ্ট যীচুত ঈশ্বৰে যি অনুগ্রহ আপোনালোকক দান কৰিলে, তাৰ কাৰণে মই সদায় মোৰ ঈশ্বৰক ধন্যবাদ দিওঁ। আপোনালোক খ্রীষ্ট যীচুত সকলো বিষয়ত সকলো ধৰণৰ বক্তৃতা দিয়াৰ ক্ষমতাৰে আৰু জ্ঞানত উপচি পৰিছে। তেওঁ আপোনালোকক উপচাই দিছে আৰু এইদৰেই আপোনালোকৰ মাজত খ্রীষ্ট সম্পর্কীয় সাক্ষ্য সত্যৰূপে প্রমাণিত হৈ আছে। সেই কাৰণে আপোনালোকৰ আত্মিক বৰৰ কোনো অভাৱ নাই আৰু আমাৰ প্রভু যীচু খ্রীষ্ট প্রকাশিত হোৱা দিনলৈ আপোনালোকে আগ্রহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে। তেওঁ আপোনালোকক শেষলৈকে বলৱন্ত কৰিব, যাতে আমাৰ প্রভু যীচু খ্রীষ্টৰ সেইদিন পর্যন্ত আপোনালোক নিৰ্দোষী, পবিত্ৰ হৈ থাকিব।"⁵

GSAM 200.2প্ৰকাশিত বাক্যত আমি "অৱশিষ্ট"ৰ বিষয়ে পঢ়োঁ—যি হৈছে শেষৰ শুভবাৰ্তাৰ মণ্ডলী: "সেই তিৰোতালৈ [মণ্ডলী] সেই ড্ৰেগনৰ খং উঠিল, আৰু তেওঁৰ বংশৰ অৱশিষ্ট লোক, যি সকলে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞা পালন কৰে আৰু যীচুৰ সাক্ষ্য ধাৰণ কৰে; সেই লোক সকলৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ গ’ল৷"⁶ আমি প্ৰশ্ন কৰোঁ, "যীচুৰ সাক্ষ্য" কি, যিটো শেষৰ মণ্ডলীৰ থাকিব, আৰু যিটোৱে ইয়াৰ প্ৰমাণিত হোৱাৰ মাজেৰে আত্মাৰ সকলো দানৰ প্ৰকাশৰ বাবে পথ প্ৰস্তুত কৰে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ আমি পাতম'ছ দ্বীপত যোহনক স্বৰ্গদূতে দিয়া সাক্ষ্যত পাওঁ: "তেওঁক প্ৰণিপাত কৰিবলৈ মই তেওঁৰ চৰণত পৰিলো। কিন্তু তেওঁ মোক ক’লে, 'সাৱধান, এনে নকৰিবা! মই তোমাৰ সহদাস আৰু যীচুৰ সাক্ষ্য ধাৰণ কৰা তোমাৰ ভাই সকলৰো সহদাস; ঈশ্বৰকহে প্ৰণিপাত কৰা, কিয়নো যীচুৰ সাক্ষ্যই ভাববাণীৰ আত্মা।'"⁷

GSAM 201.1স্বৰ্গদূতজনে দিয়া এই সংজ্ঞাই দেখুৱায় যে খ্ৰীষ্টৰ বাবে অপেক্ষাৰত মণ্ডলীৰ মাজত প্ৰকাশিত "ভৱিষ্যদ্বাণীৰ আত্মাই" সকলো দানৰ বাবে পথ প্ৰস্তুত কৰে, আৰু সেই দান তেওঁলোকৰ মাজত থকাৰ বাবেই "অৱশিষ্ট" মণ্ডলীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰা হয়।

GSAM 201উপহাৰসমূহৰ বিষয়ে পৌলৰ সাক্ষ্য

GSAM 201.2থিচলনীকীয়াসকললৈ লিখা পৌলৰ পত্ৰই দেখুৱায় যে প্ৰভুৰ দিন—নিৰ্বাহী বিচাৰৰ অন্তিম দিন—জনসাধাৰণৰ ওপৰত "ৰাতিৰ চোৰৰ দৰে" আহিব; কিন্তু ই প্ৰভুৰ বিশ্বাসী সন্তানসকলক এনেদৰে আক্ৰমণ নকৰিব কাৰণ তেওঁলোক "পোহৰ আৰু দিনৰ সন্তান।" সেই সাৱধান লোকসকলক দিয়া তেওঁৰ উপদেশসমূহৰ মাজত তেওঁ কয়, "পবিত্ৰ আত্মাক নুনুমাব। ভাৱবাণী হেয়জ্ঞান নকৰিব। সকলো বিষয় বিবেচনা কৰি যি বিষয় ভাল, তাকে ধৰি ৰাখক।"⁸

GSAM 201.3ইয়াত ভাববাণী বুলি অনুবাদ কৰা গ্ৰীক শব্দ propheteias-ৰ বিষয়ে গ্ৰীনফিল্ডে তেওঁৰ Greek Lexiconত কৈছে, "এই অৰ্থত ভাববাণীৰ দানৰ প্ৰয়োগ, ১ থিচলনীকীয়া ৫:২০।" পাৰ্কহাৰ্ষ্ট, ৰবিনছন, আৰু লিডেল এণ্ড স্কটৰ অভিধানসমূহো এই কথাৰ সৈতে একমত। সেয়েহে, এয়া এক স্পষ্ট সাক্ষ্য যে খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা মণ্ডলীৰ সৈতে ভাববাণীৰ প্ৰকৃত দান থাকিব। উপদেশটো হ'ল দানটোক অৱজ্ঞা নকৰিবলৈ, বৰঞ্চ ইয়াক পৰীক্ষা কৰিবলৈ; ভাল প্ৰকাশ পাইলে, তাক "ডাঠকৈ ধৰি ৰাখিবলৈ"।⁹

GSAM 201প্ৰতিজ্ঞাৰ পূৰ্তি

GSAM 201.4আমি পূৰ্বেই লক্ষ্য কৰিছোঁ যে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তাৰ প্ৰচাৰৰ সময়ত প্ৰভুৱে কেনেকৈ ভাববাণীৰ দান প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। দুই হাজাৰ তিনিশ দিনৰ অন্ত পৰাৰ পিছৰ পৰা এই দান অধিক সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত হৈছে। প্ৰভুৱে এই উদ্দেশ্যৰ বাবে তেওঁৰ নিজৰ আহিলা বাছি ল'লে, তেওঁৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে বাছি ল'লে এনে এজন ব্যক্তিক যিয়ে কেৱল তেওঁৰ বাবে সকলো ত্যাগেই কৰা নাছিল, বৰঞ্চ যাৰ জীৱনো বিপদত পৰিছিল, "দুৰ্বলসকলৰো দুৰ্বলতম।"¹⁰ সময় পাৰ হোৱাৰ দুই মাহৰ ভিতৰতে, মেইনৰ প'ৰ্টলেণ্ডৰ মিছ এলেন জি. হাৰমনে, যি তেতিয়া মাত্ৰ প্ৰায় সোতৰ বছৰীয়া আছিল, প্ৰভুৰ পৰা প্ৰত্যাদেশ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।

GSAM 202.1যিহেতু প্ৰথম দৰ্শনৰ সময়ত প'ৰ্টলেণ্ডত বাস কৰা লোকসকলৰ সৈতে মোৰ কথা পতাৰ সুযোগ হৈছিল, আৰু মই শ্ৰীমতী হেইনছৰো চিনাকি আছিলোঁ, যাৰ ঘৰত মিছ হাৰমনে তেওঁৰ প্ৰথম দৰ্শন লাভ কৰিছিল, সেয়েহে মই সেই লোকসকলে মোক দিয়া তথ্যসমূহৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিম।

GSAM 202.2সেই সময়ত মিছ হাৰমনৰ স্বাস্থ্যৰ অৱস্থা অতি সংকটজনক আছিল। কেইবা সপ্তাহ ধৰি তেওঁ ফুচফুচাই কোৱাৰ বাহিৰে প্ৰায় একো ক'ব পৰা নাছিল। এজন চিকিৎসকে তেওঁৰ ৰোগক ড্ৰপচিকাল কনজিউমচন বুলি নিৰ্ণয় কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ সোঁ হাওঁফাওঁটো নষ্ট হৈ গৈছে, আৰু বাওঁটো যথেষ্ট ৰোগগ্ৰস্ত, আৰু তেওঁৰ হৃদপিণ্ডটোও আক্ৰান্ত। তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ মতে তেওঁ বেছি সময় জীয়াই নাথাকিব, আৰু যিকোনো সময়তে তেওঁৰ মৃত্যু হ'ব পাৰে। শুই থাকোঁতে তেওঁৰ উশাহ-নিশাহ লোৱাটো বৰ কষ্টকৰ হৈ পৰিছিল। ৰাতি তেওঁ কেৱল বিচনাখনত গাৰুত ভেঁজা দি প্ৰায় বহি থকা অৱস্থানত থাকিহে জিৰণি ল'ব পাৰিছিল। সঘনাই হোৱা কাহ আৰু হাওঁফাওঁৰ পৰা ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে তেওঁৰ শাৰীৰিক শক্তি বহু পৰিমাণে কমি গৈছিল।

GSAM 202মিছ হাৰমনৰ প্ৰথম দৰ্শন

GSAM 202.3যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰথম দৰ্শন হৈছিল, তেওঁ শ্ৰীমতী হেইনছৰ ঘৰত আছিল। সেয়া ৰাতিপুৱাৰ কথা আছিল, আৰু তেওঁলোকে পাৰিবাৰিক উপাসনাত ব্যস্ত আছিল। তাত পাঁচজন ব্যক্তি উপস্থিত আছিল, সকলোৱেই আছিল বিশ্বাসৰ ভগ্নী। আনসকলে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু মিছ হাৰমনে ফুচফুচাই প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিল, যেতিয়া ঈশ্বৰৰ শক্তি এক অতি আশ্চৰ্যজনক ধৰণে নামি আহিল, যিটোৱে উপস্থিত সকলোকে স্পষ্টভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল, আৰু মুহূৰ্ততে তেওঁৰ চাৰিওফালে ঘটি থকা সকলো কথাৰ পৰা তেওঁ অৱচেতন হৈ পৰিল—তেওঁ এক দৰ্শনত মগ্ন হৈছিল।

GSAM 202.4পৰৱৰ্তী সভাত তেওঁ প'ৰ্টলেণ্ডৰ বিশ্বাসীসকলক তেওঁক দেখুওৱা কথাখিনি কৈছিল। তেওঁলোকৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস আছিল যে এয়া প্ৰভুৰ পৰাই আহিছিল। সেই সময়ত প'ৰ্টলেণ্ডত প্ৰায় ষাঠিজন লোক আছিল যিসকলে ইয়াক প্ৰভুৰ কাৰ্য হিচাপে সমৰ্থন কৰিছিল। দৰ্শনটোৰ লগতে ইয়াৰ বৰ্ণনাৰ সময়তো এনে এক শক্তি আছিল, যি কেৱল ঐশ্বৰিকহে হ'ব পাৰে। তেওঁৰ ওপৰত চিৰন্তন বিষয়সমূহৰ এক গম্ভীৰ অনুভূতি সদায় থাকিছিল, আৰু তেওঁ এনে এক অবৰ্ণনীয় সম্ভ্ৰমেৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱা যেন লাগিছিল যে তেওঁৰ দৰে এজনী ইমান কম বয়সীয়া আৰু দুৰ্বল ব্যক্তিক প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক জ্ঞান প্ৰদান কৰাৰ মাধ্যম হিচাপে বাছি লৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে দৰ্শনটোৰ সময়ত তেওঁক যেন স্বৰ্গৰ মহিমাময় প্ৰাঙ্গণত জ্যোতিৰ্ময় স্বৰ্গদূতসকলে আগুৰি ধৰিছিল, য'ত সকলোতে আনন্দ আৰু শান্তি, আৰু এই নশ্বৰ জীৱনৰ অসন্তোষজনক বাস্তৱতাৰ মাজত সাৰ পাই উঠাটো এক দুখজনক পৰিৱৰ্তন আছিল।

GSAM 203প্ৰথম দৰ্শনৰ সাৰাংশ

GSAM 203.1প'ৰ্টলেণ্ডৰ বিশ্বাসীসকলক কোৱাৰ দৰে তেওঁৰ প্ৰথম দৰ্শনৰ তলত দিয়া সংক্ষিপ্ত সাৰাংশটোৱে সকলো দৰ্শনৰ প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে কিছু ধাৰণা দিব:—

GSAM 203.2"প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকোঁতে, ঈশ্বৰৰ শক্তি মোৰ ওপৰত এনেদৰে আহিল যেনে মই আগতে কেতিয়াও অনুভৱ কৰা নাছিলোঁ। মোৰ চাৰিওফালে পোহৰেৰে ভৰি পৰিছিল, আৰু মই পৃথিৱীৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে ওপৰলৈ উঠি গৈছিলোঁ। মই জগতৰ আগমনৰ লোকসকলক বিচাৰিবলৈ ঘূৰি চালোঁ, কিন্তু তেওঁলোকক বিচাৰি নাপাইছিলোঁ, তেতিয়া এটা মাতে মোক ক'লে, 'আকৌ চোৱা, আৰু অলপ ওপৰলৈ চোৱা।' এই কথা শুনি মই চকু তুলি চালোঁ, আৰু জগতৰ বহু ওপৰত এটা পোন আৰু ঠেক পথ দেখিলোঁ। এই পথেৰে আগমনৰ লোকসকলে সেই চহৰখনৰ দিশে যাত্ৰা কৰিছিল, যিখন পথটোৰ একেবাৰে শেষত আছিল। পথটোৰ আৰম্ভণিতে তেওঁলোকৰ পিছফালে এটা উজ্জ্বল পোহৰ স্থাপন কৰা আছিল, যিটো এটা স্বৰ্গদূতে মোক কৈছিল যে সেয়াই হ'ল 'মাজনিশাৰ চিঞৰ'। এই পোহৰটোৱে গোটেই পথটো জুৰি জিলিকিছিল, আৰু তেওঁলোকৰ ভৰিৰ বাবে পোহৰ দিছিল, যাতে তেওঁলোক উজুটি নাখায়। আৰু যদি তেওঁলোকে নিজৰ চকু তেওঁলোকৰ ঠিক সন্মুখত থকা যীচুৰ ওপৰত স্থিৰ কৰি ৰাখিছিল, যিজনে তেওঁলোকক চহৰখনলৈ লৈ গৈছিল, তেন্তে তেওঁলোক নিৰাপদে আছিল। কিন্তু সোনকালেই কিছুমানে ক্লান্ত হৈ পৰিল; তেওঁলোকে ক'লে যে চহৰখন বহু দূৰত আছিল, আৰু তেওঁলোকে আগতেই তাত প্ৰৱেশ কৰাৰ আশা কৰিছিল। তেতিয়া যীচুৱে তেওঁৰ মহিমান্বিত সোঁ বাহু তুলি তেওঁলোকক উৎসাহিত কৰিলে, আৰু তেওঁৰ বাহুৰ পৰা এটা উজ্জ্বল পোহৰ ওলাই আহি আবিৰ্ভাৱী লোকসকলৰ ওপৰত বিয়পি পৰিল, আৰু তেওঁলোকে চিঞৰি উঠিল, হেল্লেলুয়া! আন কিছুমানে অবিবেচকভাৱে তেওঁলোকৰ পিছফালৰ পোহৰটোক অস্বীকাৰ কৰিলে, আৰু ক'লে যে ইমান দূৰলৈ তেওঁলোকক ঈশ্বৰেহে লৈ অহা নাছিল। এইসকলৰ পিছফালৰ পোহৰটো নুমাই গ'ল, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ ভৰি সম্পূৰ্ণ অন্ধকাৰত ডুবি গ'ল, আৰু তেওঁলোক উজুটি খাই লক্ষ্যৰ পৰা চকু আঁতৰাইলে, আৰু যীচুক নেদেখিলে, আৰু বাটৰ পৰা ফালৰি কাটি তলৰ অন্ধকাৰ আৰু দুষ্ট জগতখনলৈ পৰি গ'ল। শীঘ্ৰেই আমি ঈশ্বৰৰ মাত শুনিবলৈ পালোঁ, যিটো বহুত জলৰ দৰে আছিল, যিয়ে আমাক যীচুৰ অহাৰ দিন আৰু সময় জনাইছিল। জীৱিত সন্তসকলে সেই মাতটো চিনি পাইছিল আৰু বুজিছিল, আনহাতে দুষ্টসকলে ভাবিছিল যে এয়া বজ্ৰধ্বনি আৰু ভূমিকম্প। যেতিয়া ঈশ্বৰে সেই সময়ৰ কথা ক'লে, তেওঁ আমাৰ ওপৰত পবিত্ৰ আত্মা ঢালি দিছিল, আৰু আমাৰ মুখবোৰ ঈশ্বৰৰ মহিমাত জিলিকি উঠিবলৈ ধৰিছিল, ঠিক যেনেকৈ চীনয় পৰ্বতৰ পৰা নামি অহাৰ সময়ত মোচিৰ মুখ জিলিকি উঠিছিল।"¹¹

GSAM 204দৰ্শনত থকাৰ সময়ত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ অৱস্থাৰ বৰ্ণনা

GSAM 204.1ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ এই আশ্চৰ্যজনক প্ৰকাশৰ ৰোমাঞ্চকৰ বিৱৰণটো আৰু আগবঢ়োৱাৰ আগতে, মই দৰ্শনসমূহৰ সম্পৰ্কে কিছুমান তথ্য উল্লেখ কৰিম। মই শ্ৰীমতী ই. জি. হোৱাইটক (পূৰ্বতে মিছ হাৰমন) প্ৰথমবাৰ দেখিছিলোঁ ১৮৫২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত। সেইদিনা মই তেওঁক এঘণ্টাতকৈও অধিক সময় ধৰি এটা দৰ্শনত দেখিছিলোঁ। সেই সময়ৰ পৰা মই তেওঁক প্ৰায় পঞ্চাশবাৰ দৰ্শনত দেখাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিছোঁ। মই এনে অৱস্থাত চিকিৎসকসকলে তেওঁক পৰীক্ষা কৰা সময়ত উপস্থিত আছিলোঁ, আৰু মই দেখা আৰু জনা কথাবোৰৰ সাক্ষ্য দিবলৈ পাই আনন্দিত। মই আশা কৰোঁ যে এই অৱস্থাত তেওঁক কেতিয়াও দেখা নাই, তেনে লোকসকলৰ যাদৃচ্ছিক অনুমানৰ বাবে এই ঘটনাৰ সত্যতাবোৰৰ বৰ্ণনাটোক অৱহেলাৰে একাষৰীয়াকৈ পেলোৱা নহ'ব।

GSAM 204.2দৰ্শনত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত তেওঁ "মহিমা!" বুলি তিনিটা মোহনীয় চিঞৰ মাৰে, যিবোৰ প্ৰতিধ্বনিত হয়, দ্বিতীয়টো আৰু বিশেষকৈ তৃতীয়টো প্ৰথমটোতকৈ ক্ষীণ, কিন্তু অধিক ৰোমাঞ্চকৰ হয়, মাতটো আপোনাৰ পৰা কিছু দূৰত থকা আৰু শুনিবলৈ পোৱাৰ সীমাৰ পৰা আঁতৰি যোৱা কোনোবা এজনৰ দৰে শুনা যায়। প্ৰায় চাৰি বা পাঁচ ছেকেণ্ডৰ বাবে তেওঁক অজ্ঞান হোৱা বা শক্তিহীন হোৱা ব্যক্তিৰ দৰে তললৈ নামি যোৱা যেন লাগে; তাৰ পিছত তেওঁ তৎক্ষণাত অতিমানৱীয় শক্তিৰে পৰিপূৰ্ণ হোৱা যেন লাগে, কেতিয়াবা লগে লগে থিয় হৈ কোঠাটোৰ চাৰিওফালে খোজ কাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ হাত আৰু বাহুৰ সঘন ঘন গতিবিধি হয়, মূৰ ঘূৰোৱাৰ লগে লগে সোঁ বা বাওঁফালে আঙুলিয়াই দিয়ে। এই সকলোবোৰ গতি-বিধি অত্যন্ত লাৱণ্যময়ভাৱে কৰা হয়। হাত বা বাহু যি অৱস্থাতে নাথাকক কিয়, কোনোৱে ইয়াক লৰচৰ কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ চকু সদায় খোলা থাকে, কিন্তু তেওঁ চকুৰ পতা নেপেলায়; তেওঁৰ মূৰটো ওপৰলৈ উঠা থাকে, আৰু তেওঁ ওপৰলৈ চাই থাকে, কিন্তু দৃষ্টি নিৰ্বিকাৰ নহয়, বৰঞ্চ এক আনন্দদায়ক অভিব্যক্তিৰে চাই থাকে, কেৱল স্বাভাৱিক অৱস্থাৰ পৰা এইখিনিতে পৃথক যে তেওঁ কোনোবা দূৰৈৰ বস্তুৰ প্ৰতি একাগ্ৰভাৱে চাই থকা যেন লাগে। তেওঁ উশাহ-নিশাহ নলয়, তথাপি তেওঁৰ নাড়ী নিয়মীয়াকৈ স্পন্দিত হয়। তেওঁৰ মুখমণ্ডল আনন্দদায়ক, আৰু মুখৰ ৰং তেওঁৰ স্বাভাৱিক অৱস্থাৰ দৰেই উজ্জ্বল।

GSAM 205দানিয়েলৰ সৈতে তুলনা

GSAM 205.1শ্বাস-প্ৰশ্বাস, শক্তিহীনতা, আৰু ঈশ্বৰৰ স্বৰ্গদূতৰ স্পৰ্শত শক্তিশালী হোৱা এই সকলোবোৰ অৱস্থা, দানিয়েল ভাববাদীয়ে তেওঁৰ নিজৰ দৰ্শনৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে দিয়া বৰ্ণনাৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে মিলি যায়, যেতিয়া তেওঁ কৈছিল: "সেয়ে মই অকলেই অৱশিষ্ট থাকিলো, আৰু সেই মহা দৰ্শন দেখা পালোঁ। মোৰ গাত একো শক্তি বাকী নাথাকিল; মোৰ প্রভাশালী চেহেৰা ভীতিজনক চেহেৰালৈ সলনি হৈছিল, আৰু মোৰ গাত শক্তি নাইকিয়া হৈছিল।" "মই আপোনাৰ দাস কেনেকৈ মই মোৰ গৰাকীৰ লগত কথা পাতিব পাৰোঁ? কাৰণ মোৰ গাত বল নাই, আৰু মোৰ উশাহো নাইকিয়া হ’ল। তেতিয়া মানুহৰ আকৃতিৰ সেই পুৰুষ জনে পুনৰাই মোক চুই সবল কৰিলে। তেওঁ ক’লে, 'হে অতি প্ৰিয় পুৰুষ ভয় নকৰিবা; তোমাৰ শান্তি হওক; তুমি এতিয়া সবল হোৱা, সবল হোৱা!' যেতিয়া তেওঁ মোক কথা কৈ আছিল, তেতিয়া মই সবল হ’লো আৰু ক’লোঁ, 'মোৰ প্ৰভুৱে কওক; কাৰণ আপুনি মোক সবল কৰিলে।'"¹²

GSAM 205চাক্ষুষ সাক্ষীসকলৰ সাক্ষ্য

GSAM 205এম. জি. কেলোগ, এম.ডি

GSAM 205.2দৰ্শনত থকাৰ সময়ত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে, চাক্ষুষ সাক্ষীসকলৰ কেইটামান বক্তব্য উল্লেখ কৰাটো উপযুক্ত হ'ব। প্ৰথমটো হৈছে এম. জি. কেলোগ, এম.ডি.ৰ, যিয়ে ১৮৫৩ চনৰ ২৯ মে'ত লিভিংষ্টন কাউণ্টিৰ টাইৰনত অনুষ্ঠিত এখন সভাত মিচিগানত দিয়া প্ৰথম দৰ্শনৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। তেওঁ কয়:—

GSAM 206.1"ভগ্নী হোৱাইট প্ৰায় বিশ মিনিট বা আধা ঘণ্টাৰ বাবে দৰ্শনত আছিল। তেওঁ দৰ্শনত সোমোৱাৰ লগে লগে উপস্থিত সকলোৱে ঈশ্বৰৰ শক্তি আৰু উপস্থিতি অনুভৱ কৰা যেন লাগিছিল, আৰু আমাৰ মাজৰ কিছুমানে সঁচাকৈয়ে ঈশ্বৰৰ আত্মাক আমাৰ ওপৰত প্ৰবলভাৱে অৱতৰণ কৰা অনুভৱ কৰিছিলোঁ। আমি বিশ্ৰামবাৰে ৰাতিপুৱা প্ৰায় ন বজাত প্ৰাৰ্থনা আৰু সামাজিক সভাত ব্যস্ত আছিলোঁ। ভাতৃ হোৱাইট, মোৰ দেউতা, আৰু ভগ্নী হোৱাইটে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু মই সেই সময়ত প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিলোঁ। কোনো উত্তেজনা, কোনো প্ৰদৰ্শন হোৱা নাছিল। আমি অৱশ্যে ঈশ্বৰৰ ওচৰত আন্তৰিকভাৱে অনুৰোধ কৰিছিলোঁ যে তেওঁ তেওঁৰ উপস্থিতিৰে সভাখনক আশীৰ্ব্বাদ কৰক, আৰু মিচিগানৰ কাৰ্য্যত আশীৰ্ব্বাদ কৰক। যেতিয়া ভগ্নী হোৱাইটে সেই বিজয়ী চিঞৰটো মাৰিছিল, 'মহিমা! ম-হি-মা! ম-হি-মা!'—যিটো আপুনি তেওঁক দৰ্শনলৈ যোৱাৰ সময়ত বহুবাৰ শুনিছে—তেতিয়া ভাতৃ হোৱাইটে উঠি দৰ্শকসকলক জনালে যে তেওঁৰ পত্নী দৰ্শনত আছে। তেওঁৰ দৰ্শনৰ ধৰণ বৰ্ণনা কৰি, আৰু এইটো কৈ যে দৰ্শনত থকা অৱস্থাত তেওঁ উশাহ-নিশাহ নলয়, তেওঁ আগবাঢ়ি আহি তেওঁক পৰীক্ষা কৰিবলৈ যিকোনো ইচ্ছুক ব্যক্তিক আমন্ত্ৰণ জনালে। ড° ড্ৰামণ্ড, এজন চিকিৎসক, যি এজন প্ৰথম-দিনৰ এডভেন্টিষ্ট ধৰ্মপ্ৰচাৰকো আছিল, যিজনে (তাইক দৰ্শনত দেখাৰ আগতে) তাইৰ দৰ্শনবোৰ মেছমেৰিক উৎপত্তিৰ বুলি ঘোষণা কৰিছিল, আৰু তেওঁ যে তাইক এটা দৰ্শন দিব পাৰে বুলিও কৈছিল, তেওঁ আগবাঢ়ি আহিল, আৰু এক পুংখানুপুংখ পৰীক্ষাৰ পিছত, অতি শেঁতা পৰি মন্তব্য কৰিলে, 'তাই উশাহ-নিশাহ লোৱা নাই!'

GSAM 206.2"মই সম্পূৰ্ণ নিশ্চিত যে সেই সময়ত দৰ্শনত থকা অৱস্থাত তেওঁ উশাহ-নিশাহ লোৱা নাছিল, আৰু মই উপস্থিত থকা আন কেইবাটাও দৰ্শনৰ সময়তো লোৱা নাছিল। দৰ্শনৰ পৰা ওলাই অহাটোও দৰ্শনত প্ৰৱেশ কৰাৰ দৰেই স্পষ্ট আছিল। দৰ্শন শেষ হোৱাৰ প্ৰথম ইংগিত আমি তেতিয়াই পাইছিলোঁ যেতিয়া তেওঁ পুনৰ উশাহ ল'বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথম উশাহটো গভীৰ, দীঘল আৰু সম্পূৰ্ণকৈ লৈছিল, এনেদৰে যেন তেওঁৰ হাওঁফাওঁত বতাহৰ অকণো অৱশিষ্ট নাছিল। প্ৰথম উশাহটো লোৱাৰ পিছত, দ্বিতীয়টো লোৱাৰ আগতে কেইমিনিটমান পাৰ হৈছিল, যিটোৱে ঠিক প্ৰথমটোৰ দৰেই হাওঁফাওঁ ভৰাই তুলিছিল; তাৰ পিছত দুই মিনিটৰ বিৰতি, আৰু তৃতীয়বাৰ উশাহ লোৱা, যাৰ পিছত উশাহ-নিশাহ স্বাভাৱিক হৈ পৰিছিল।" স্বাক্ষৰ, "এম. জি. কেলোগ, এম.ডি., বেটল ক্ৰিক, মিচ., ২৮ ডিচেম্বৰ, ১৮৯০।"

GSAM 207এফ. চি. কাচেল

GSAM 207.1১৮৫৩ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত ভাৰ্মণ্টৰ ষ্ট'ৱত দৰ্শনত থকা সময়ত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ এক চিকিৎসা পৰীক্ষা প্ৰত্যক্ষ কৰা এজন ব্যক্তিৰ পৰা আমি নিম্নলিখিত বিবৃতিটো দিছোঁ। তেওঁ কয়:—

GSAM 207.2"এজন চিকিৎসক উপস্থিত আছিল, আৰু তেওঁ প্ৰকাশৰ কাৰণ বিচাৰি উলিয়াবলৈ তেওঁৰ জ্ঞান আৰু শিক্ষাই নিৰ্দেশ দিয়া অনুসৰি তাইৰ পৰীক্ষা কৰিছিল। এটা জ্বলি থকা মমবাতি তেওঁৰ বহলকৈ মেলি থকা চকুৰ একেবাৰে ওচৰত ধৰি ৰখা হৈছিল; চকুৰ এটাও মাংসপেশী লৰচৰ কৰা নাছিল। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁৰ নাড়ী আৰু উশাহ-নিশাহ পৰীক্ষা কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ কোনো উশাহ-নিশাহ চলি থকা নাছিল। পৰিণতিস্বৰূপে তেওঁ সন্তুষ্ট হৈছিল যে ইয়াক প্ৰাকৃতিক বা বৈজ্ঞানিক নীতিৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰি।" স্বাক্ষৰ, "এফ. চি. কাচেল।"

GSAM 207ডি. এইচ. লেমছন

GSAM 207.3তলত দিয়া সাক্ষ্যসমূহ ২৬ জুন, ১৮৫৪ তাৰিখে নিউয়ৰ্কৰ ৰচেষ্টাৰৰ মনৰো ষ্ট্ৰীটত থকা পাদুৰী জেমছ হোৱাইটৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত এখন সভাত শ্ৰীমতী হোৱাইটে দৰ্শন অৱস্থাত থকা সময়ত কৰা এক পৰীক্ষাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত:—

GSAM 207.4"তেতিয়া মোৰ বয়স আছিল সোতৰ বছৰ। মোৰ এনে লাগে যেন মই তেওঁ উচ্চাৰণ কৰা সেই ৰোমাঞ্চকৰ 'গ্লো-ৰী!' চিঞৰবোৰ প্ৰায় শুনিবলৈ পাইছোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ পৰি যোৱা নাছিল, বৰঞ্চ লাহে লাহে মজিয়ালৈ নামি আহিছিল আৰু এজন পৰিচাৰকৰ বাহুত সমৰ্থিত হৈছিল। দুজন চিকিৎসক আহিল, এজন বৃদ্ধ আৰু এজন যুৱক। ভাতৃ হোৱাইটে তেওঁলোকক চিষ্টাৰ হোৱাইটক ভালদৰে পৰীক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল, যিটো তেওঁলোকে কৰিছিল। এখন আইনা অনা হ'ল, আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনে কথা কোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ মুখৰ ওপৰত ধৰি ৰাখিছিল; কিন্তু অতি সোনকালেই তেওঁলোকে এইটো এৰি দিলে, আৰু ক'লে, 'তেওঁ উশাহ-নিশাহ লোৱা নাই।' তাৰ পিছত তেওঁলোকে তাইৰ কথা কোৱাৰ সময়ত তাইৰ কাষৰ অংশবোৰ ভালদৰে পৰীক্ষা কৰি গভীৰ উশাহ-নিশাহৰ কোনো প্ৰমাণ বিচাৰিলে, কিন্তু তেওঁলোকে একো বিচাৰি নাপালে। পৰীক্ষাৰ এই অংশ শেষ কৰাৰ লগে লগে, তাই দৰ্শনত থাকি, থিয় হৈ উঠি, বাইবেল এখন ওপৰলৈ দাঙি ধৰি, এটা শ্লোকৰ পৰা আন এটালৈ পাত লুটিয়াই, চকু দুটা কিতাপখনৰ পৰা আঁতৰত ওপৰলৈ চাই থকাৰ পিছতো শুদ্ধকৈ উদ্ধৃতি দিবলৈ ধৰিলে।

GSAM 208.1"তেওঁ সাতটা শেষৰ মহামাৰীৰ এক দৃশ্য দেখিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সন্তসকলৰ বিজয় দেখিছিল, আৰু তেওঁৰ বিজয়ৰ চিঞৰ মই এতিয়াও শুনিব পাওঁ যেন লাগে। এই তথ্যসমূহৰ বাবে মই মুকলিকৈ সাক্ষ্য দিছোঁ।" স্বাক্ষৰ, "পাদুৰী ডি. এইচ. লেমছন, হিলছডেল, মিচ., ফেব্ৰুৱাৰী ৮, ১৮৯৩।"

GSAM 208শ্ৰীমতী ড্ৰুচিলা লেমছন

GSAM 208.2পাদুৰী লেমছনৰ সম্বন্ধীয় ভাতৃৰ বিধৱা আৰু নিউয়ৰ্কৰ ক্লিফটন স্প্ৰিংছ ছানিতোৰিয়ামৰ অধ্যক্ষা, শ্ৰীমতী ড্ৰুচিলা লেমছনৰ পৰা একেই চিকিৎসা পৰীক্ষা সম্পৰ্কে আন এক সাক্ষ্য দিয়া হৈছে। ২৬ জুন, ১৮৫৪ তাৰিখৰ সভাখনৰ কথা কওঁতে তেওঁ কৈছে:—

GSAM 208.3"মই সেই সভাখন মনত পেলাব পাৰোঁ যেতিয়া পৰীক্ষাটো কৰা হৈছিল, অৰ্থাৎ ভাই হোৱাইটে সঘনাই কোৱা কথাষাৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ যে ভনী হোৱাইটে দৰ্শন অৱস্থাত উশাহ-নিশাহ নলয়, কিন্তু উপস্থিত থকা ডাক্তৰজনৰ নামটো মোৰ মনত নাই.... তেওঁ নিশ্চয়কৈ ডক্টৰ ফ্লেমিং হ'ব লাগিব, কাৰণ তেওঁকে কেতিয়াবা পৰামৰ্শৰ বাবে মতা হৈছিল। অৱশ্যে, তেওঁ এতিয়া ঢুকাল। মই এইখিনি ক'ব পাৰোঁ যে, পৰীক্ষাটো কৰা হৈছিল, আৰু আইনাখনত উশাহৰ কোনো চিন দেখা পোৱা নগৈছিল।" স্বাক্ষৰ, "ড্ৰুচিলা লেমছন, ক্লিফটন স্প্ৰিংছ, এন.ৱাই., ৯ মাৰ্চ, ১৮৯৩।"

GSAM 208.4ওপৰত উল্লেখ কৰা অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত থকা আন এজনৰ পৰা পোৱা এক সাক্ষ্য:—

GSAM 208ডেভিদ চিলি

GSAM 208.5"এইটো প্ৰমাণ কৰিবলৈ যে মই ডেভিদ লেমছন আৰু শ্ৰীমতী ড্ৰুচিলা লেমছনৰ ওপৰৰ সাক্ষ্যসমূহ পঢ়িছোঁ, যিটো ১৮৫৪ চনৰ ২৬ জুনত শ্ৰীমতী ই. জি. হোৱাইট দৰ্শনত থকা অৱস্থাত চিকিৎসকজনে কৰা মন্তব্য সম্পৰ্কে। মই সেই সভাত উপস্থিত আছিলোঁ, আৰু পৰীক্ষাটো প্ৰত্যক্ষ কৰিছিলোঁ। ভাতৃ আৰু ভগ্নী লেমছনে কোৱা কথাখিনিৰ সৈতে মই একমত, আৰু লগতে ক'ব খোজোঁ যে পৰীক্ষাটো কৰিছিল ড° ফ্লেমিং আৰু আন এজন কম বয়সীয়া চিকিৎসকে। শ্ৰীমতী হোৱাইট থিয় হোৱাৰ পিছত, তেওঁলোকে কোৱাৰ দৰেই, শ্ৰীমতী হোৱাইটে পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ পদ উদ্ধৃত কৰি থাকোঁতে, ড° ফ্লেমিঙে এডাল জ্বলি থকা মমবাতি আনিবলৈ কৈছিল। তেওঁ এই মমবাতিডাল ওঁঠ নোপোৰাকৈ যিমান পাৰি তেওঁৰ ওঁঠৰ ওচৰলৈ আনিছিল, আৰু যদি তেওঁ উশাহ লয়, তেন্তে সেই উশাহৰ পোনপটীয়া ৰেখাত ৰাখিছিল। অগ্নিৰ শিখাটো সামান্যও লৰচৰ কৰা নাছিল। তেতিয়া ডাক্তৰজনে জোৰ দি ক'লে, 'এইটোৱে চিৰদিনৰ বাবে কথাটো শেষ কৰি দিলে, তেওঁৰ শৰীৰত কোনো উশাহ নাই।'" স্বাক্ষৰ, "ডেভিদ চিলি, ফেয়েট, আইঅ'ৱা, ২০ আগষ্ট, ১৮৯৭।"

GSAM 209শ্ৰী আৰু শ্ৰীমতী এ. এফ. ফাউলাৰ

GSAM 209.1তলত দিয়া বিৱৰণসমূহ ১৮৫৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মিচিগানৰ হিলছডেলৰ ৱালড্ৰন হলত শ্ৰীমতী হোৱাইটৰ দৰ্শনৰ সময়ত কৰা এক পৰীক্ষাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। হিলছডেলৰ পঞ্চাশ বছৰৰ অভিজ্ঞতা থকা চিকিৎসক ড° লৰ্ডে এক অতি সাৱধানতাপূৰ্ণ পৰীক্ষা কৰিছিল, যাৰ বিষয়ে মই তলত প্ৰমাণপত্ৰসমূহ উপস্থাপন কৰিছোঁ:—

GSAM 209.2"আমি উপস্থিত আছিলোঁ যেতিয়া (১৮৫৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত) ভগ্নী ই. জি. হোৱাইটে হিলছডেলৰ ৱালড্ৰন হলত এক দৰ্শন লাভ কৰিছিল। ড° লৰ্ডে এক পৰীক্ষা কৰিছিল, আৰু কৈছিল, 'তেওঁৰ হৃদপিণ্ডটো স্পন্দন কৰি আছে, কিন্তু উশাহ-নিশাহ নাই। জীৱন আছে, কিন্তু হাওঁফাওঁৰ কোনো কাৰ্যকলাপ নাই; মই এই অৱস্থাটোৰ কোনো ব্যাখ্যা দিব নোৱাৰোঁ।'" স্বাক্ষৰ, "এ. এফ. ফাউলাৰ, শ্ৰীমতী এ. এফ. ফাউলাৰ, হিলছডেল, মিচ., জানুৱাৰী ১, ১৮৯১।"

GSAM 209চি. এছ. গ্ল'ভাৰ

GSAM 209.3এয়া একেই দৰ্শন সম্পৰ্কে আন এক বিবৃতি:—

GSAM 209.4"হিলছডেলৰ ৱালড্ৰন হলত যেতিয়া ভগ্নী হোৱাইটে ওপৰত উল্লেখ কৰা দৰ্শনটো পাইছিল, মই তাত উপস্থিত আছিলোঁ। ওপৰৰ বিৱৰণৰ উপৰিও, মই ডাক্তৰজনে কোৱা শুনিছিলোঁ যে দৰ্শনৰ সময়ত ভগ্নী হোৱাইটৰ অৱস্থা 'তেওঁৰ জ্ঞানৰ অতীত' আছিল। তেওঁ লগতে কৈছিল, 'এইটোৰ বিষয়ে কিবা এটা অলৌকিক আছে।'" স্বাক্ষৰ, "চি. এছ. গ্ল'ভাৰ, বেটল ক্ৰিক, মিচ., জানুৱাৰী ১৯, ১৮৯১।"

GSAM 209শ্ৰী আৰু শ্ৰীমতী কাৰ্পেণ্টাৰ

GSAM 209.5একেটা ঘটনাৰ ওপৰত তৃতীয়টো বিবৃতি হ'ল:—

GSAM 209.6"এই দ্বাৰা প্ৰমাণিত কৰা হৈছে যে ১৮৫৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত আমি হিলছডেল, মিচিগানৰ ৱালড্ৰন হলত উপস্থিত আছিলোঁ, যেতিয়া শ্ৰীমতী ই. জি. হোৱাইটে এক দৰ্শন লাভ কৰিছিল, আৰু সেই অৱস্থাত তেওঁক ড° লৰ্ডে পৰীক্ষা কৰিছিল, আৰু আমি ভাতৃ আৰু ভগ্নী ফাউলাৰে ওপৰত উল্লেখ কৰাৰ দৰে এই ঘটনাৰ বিষয়ে তেওঁৰ ৰাজহুৱা বক্তব্য শুনিছিলোঁ।" স্বাক্ষৰ, "ডব্লিউ. আৰ. কাৰ্পেণ্টাৰ, এলিজা কাৰ্পেণ্টাৰ, ন'বলছভিল, ইণ্ডিয়ানা, ৩০ আগষ্ট, ১৮৯১।"

GSAM 210ডি. টি. বুৰ্ডো

GSAM 210.1ইয়াৰ পিছত আপোনাৰ মনোযোগ নিউয়ৰ্কৰ ছেইণ্ট লৰেন্স কাউণ্টিৰ বাক্‌ছ ব্ৰীজত শ্ৰীমতী হোৱাইট দৰ্শনত থাকোতে প্ৰয়োগ কৰা এক পৰীক্ষাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ কৰা হৈছে:—

GSAM 210.2"১৮৫৭ চনৰ ২৮ জুন, মই ভগ্নী এলেন জি. হোৱাইটক প্ৰথমবাৰৰ বাবে দৰ্শনত দেখিছিলোঁ। মই দৰ্শনসমূহৰ প্ৰতি অবিশ্বাসী আছিলোঁ; কিন্তু মই উল্লেখ কৰিব পৰা আন আন পৰিস্থিতিৰ মাজত এটা কথাই মোক পতিয়ন নিয়াইছিল যে তেওঁৰ দৰ্শনসমূহ ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছিল। তেওঁ উশাহ লৈছিল নে নাই সেয়া নিশ্চিত হ'বলৈ, মই প্ৰথমে তেওঁৰ বুকুত মোৰ হাতখন ৰাখিছিলোঁ। তেওঁৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ উঠা-নমা সাধাৰণ মৃতদেহৰ দৰেই একেবাৰে নোহোৱা বুলি নিশ্চিত হোৱালৈকে মই হাতখন তাত ৰাখিছিলোঁ। তাৰ পিছত মই মোৰ হাতখন আঁতৰাই তেওঁৰ মুখৰ ওপৰত ৰাখিছিলোঁ আৰু তেওঁৰ নাকৰ ফুটা দুটা মোৰ বুঢ়া আঙুলি আৰু দেখুওৱা আঙুলিৰ মাজত চেপি ধৰিছিলোঁ, যাতে তেওঁ ইচ্ছা কৰিলেও বতাহ উশাহৰ সৈতে বাহিৰ কৰিব বা ভিতৰলৈ নিব নোৱাৰে। মই তেওঁক মোৰ হাতত এনেকৈ প্ৰায় দহ মিনিট ধৰি ৰাখিছিলোঁ, যিটো সাধাৰণ পৰিস্থিতিত উশাহ বন্ধ হৈ মৰিবলৈ যথেষ্ট সময়; এই যন্ত্ৰণাদায়ক পৰীক্ষাটোৰ দ্বাৰা তেওঁ অকণো প্ৰভাৱিত হোৱা নাছিল। এই আশ্চৰ্যজনক পৰিঘটনাটো প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পিছত, তেওঁৰ দৰ্শনৰ দৈৱিক উৎপত্তিৰ বিষয়ে মোৰ এবাৰো সন্দেহ হোৱা নাই।" স্বাক্ষৰ, "ডি. টি. বুৰ্ডো, বেটল ক্ৰিক, মিচ., ফেব্ৰুৱাৰী ৪, ১৮৯১।"

GSAM 210দৰ্শন পৰীক্ষা কৰা এজন আত্মা মাধ্যম চিকিৎসক

GSAM 210.3মই ১৮৬১ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত মিচিগানৰ ছেইণ্ট জোচেফ কাউণ্টিৰ পাৰ্কভিলত প্ৰত্যক্ষ কৰা আন এক চিকিৎসা পৰীক্ষাৰ কথা উল্লেখ কৰিম।

GSAM 210.4এডভেন্টিষ্ট সভাগৃহত একত্ৰিত হোৱা এক বৃহৎ সমবেত লোকক শ্ৰীমতী হোৱাইটে দিয়া এক উপদেশৰ শেষত, ঈশ্বৰৰ আশীৰ্ব্বাদ তেওঁৰ ওপৰত এক উল্লেখযোগ্য পৰিমাণে নামি আহিল, আৰু নিজৰ চকীত বহি থকা অৱস্থাতে তেওঁ দৰ্শনত মগ্ন হৈ পৰিল। তাত ড° ব্ৰাউন নামৰ এজন স্বাস্থ্যৱান, শাৰীৰিকভাৱে শক্তিশালী ব্যক্তি আছিল, যি এজন আত্মা মাধ্যম আছিল। তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ দৰ্শনবোৰ আত্মা মাধ্যমত্বৰ দৰেই, আৰু যদি তেওঁৰ দৰ্শন এটা তেওঁ থকা ঠাইত আহে, তেন্তে তেওঁ তেওঁক এক মিনিটৰ ভিতৰতে তাৰ পৰা উলিয়াই আনিব পাৰিব। যিসকলে বিচাৰিছিল তেওঁলোকক আগবাঢ়ি আহি পৰীক্ষা কৰি দৰ্শনত থকা অৱস্থাত তেওঁৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে সন্তুষ্ট হ'বলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। ডাক্তৰজন আগবাঢ়ি আহিল, কিন্তু তেওঁৰ পৰীক্ষা আধাও শেষ নোহোৱাৰ আগতেই তেওঁৰ মুখ মৃতদেহৰ দৰে শেঁতা পৰি গ'ল, আৰু তেওঁ এস্পেন পাতৰ দৰে কঁপিবলৈ ধৰিলে। পাদুৰী হোৱাইটে ক'লে, "ডাক্তৰে তেওঁৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে জনাব নেকি?" তেওঁ উত্তৰ দিলে, "তেওঁ উশাহ-নিশাহ লোৱা নাই," আৰু দ্ৰুতগতিত দুৱাৰৰ ফালে আগবাঢ়ি গ'ল। দুৱাৰৰ ওচৰত থকা যিসকলে তেওঁৰ সেই গৌৰৱোক্তিৰ কথা জানিছিল, তেওঁলোকে ক'লে, "ঘূৰি যাওক, আৰু আপুনি কোৱাৰ দৰেই কৰক; সেই মহিলাগৰাকীক দৰ্শনৰ পৰা বাহিৰলৈ আনক।" মহা উত্তেজনাৰে তেওঁ দুৱাৰৰ ন'বটো খামোচ মাৰি ধৰিলে, কিন্তু দুৱাৰৰ ওচৰত থকা সকলে, "ডক্টৰ, কি হ'ল?" বুলি সোধাৰ আগলৈকে তেওঁক দুৱাৰখন খুলিবলৈ দিয়া নহ'ল। তেওঁ উত্তৰ দিলে, "ঈশ্বৰেহে জানে; মোক এই ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ দিয়া," আৰু তেওঁ বাহিৰলৈ ওলাই গ'ল।

GSAM 211.1এইটো স্পষ্ট আছিল যে তেওঁক মাধ্যম হিচাপে প্ৰভাৱিত কৰা আত্মাটোৱে শ্ৰীমতী হোৱাইটক দৰ্শনত নিয়ন্ত্ৰণ কৰা শক্তিৰ উপস্থিতিত তেনেকৈয়ে অশান্ত হৈ পৰিছিল, যেনেকৈ ত্ৰাণকৰ্তাৰ দিনত সেই ভূত-পীড়িত লোকসকল হৈছিল, যিসকলে সোধাছিল, "নির্দ্দিষ্ট সময়ৰ পূৰ্বেই আমাক যাতনা দিবলৈ ইয়ালৈ আহিছে নেকি?"¹³

GSAM 211.2এই পৰিস্থিতিত দানিয়েল ভাববাদীৰ অভিজ্ঞতাত লিপিবদ্ধ ঘটনাৰ সৈতে এক সাদৃশ্য দেখা যায়। যেতিয়া তেওঁ প্ৰভুৰ আত্মাৰ দ্বাৰা দৰ্শনত প্ৰৱেশ কৰিছিল, তেতিয়া উপস্থিত থকা কালদীয়াসকল—যিসকল পৌত্তলিক আছিল আৰু সেই আত্মাৰ বিষয়ে নাজানিছিল—তেওঁলোক অতিশয় ভীত হৈছিল, আৰু "নিজকে লুকুৱাবলৈ তেওঁলোক পলাল।"¹⁴

GSAM 211মিছ হাৰমনক তেওঁৰ দৰ্শনসমূহ বৰ্ণনা কৰিবলৈ কোৱা হ'ল

GSAM 211.3তেওঁৰ প্ৰথম দৰ্শনৰ প্ৰায় এসপ্তাহ পিছত, দেউতাকৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত এখন সভাত মিছ হাৰমনে দ্বিতীয় দৰ্শন লাভ কৰে, য'ত তেওঁক যি প্ৰকাশ কৰা হৈছিল সেয়া আনৰ ওচৰত জনাবলৈ কোৱা হৈছিল। তেওঁ কিদৰে প্ৰভুৰ আদেশ পালন কৰিব পাৰে সেয়া জানিবলৈ গভীৰ দ্বিধাত পৰিছিল। তেওঁৰ স্বাস্থ্য ইমানেই দুৰ্বল আছিল যে তেওঁ শাৰীৰিকভাৱে যন্ত্ৰণাত আছিল, আৰু সকলোৰে মতে তেওঁৰ জীয়াই থকাৰ সময় অতি কম আছিল। তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ সোতৰ বছৰ, সৰু আৰু দুৰ্বল, সমাজৰ সৈতে অভ্যস্ত নোহোৱা, আৰু স্বভাৱগতভাৱে ইমানেই লাজকুৰীয়া আৰু সংকোচী আছিল যে অচিনাকি লোকক লগ পোৱাটো তেওঁৰ বাবে বেদনাদায়ক আছিল। তেওঁ কেইবাদিনো ধৰি, আৰু গভীৰ ৰাতিলৈকে আন্তৰিকতাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে এই বোজা আঁতৰাই লোৱা হওক, আৰু ইয়াক বহন কৰিবলৈ অধিক সক্ষম কোনো আন ব্যক্তিৰ ওপৰত জাপি দিয়া হওক। কিন্তু কৰ্তব্যৰ পোহৰ কেতিয়াও সলনি নহ'ল, আৰু স্বৰ্গদূতজনৰ শব্দ অবিৰতভাৱে বাজি থাকিল, "মই তোমাক যি প্ৰকাশ কৰিছোঁ, সেয়া আনক জনোৱা।"

GSAM 212.1এই মনৰ বিভ্ৰান্ত অৱস্থাত, মিছ হাৰমনে দেউতাকৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত আন এখন সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এই সভাত সকলোৱে তেওঁৰ বাবে আন্তৰিক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু তেওঁ পুনৰবাৰ নিজকে প্ৰভুৰ ওচৰত সমৰ্পণ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ মহিমাৰ বাবে ব্যৱহৃত হ'বলৈ ইচ্ছুক অনুভৱ কৰিছিল। প্ৰাৰ্থনা কৰি থাকোঁতে, তেওঁক আৱৰি ৰখা ঘন অন্ধকাৰ আঁতৰি গৈছিল; আৰু পিছত তেওঁ কোৱাৰ দৰে, জুইৰ বলৰ দৰে এটা উজ্জ্বল পোহৰ তেওঁৰ ফালে আহিছিল, আৰু সেয়া তেওঁৰ ওপৰত পৰাৰ লগে লগে তেওঁৰ শক্তি নোহোৱা হৈ গৈছিল, আৰু তেওঁ যীচু আৰু স্বৰ্গদূতসকলৰ উপস্থিতিত থকা যেন অনুভৱ কৰিছিল। পুনৰ কোৱা হ'ল, "মই তোমাক যি প্ৰকাশ কৰিছোঁ, সেয়া আনক জনোৱা।" তেওঁ ক'লে যে তেওঁ এইবুলি আন্তৰিকভাৱে অনুৰোধ কৰিছিল যে যদি তেওঁ প্ৰভুৱে তেওঁক দেখুওৱা কথাখিনি ক'বলৈ যাব লাগে, তেন্তে তেওঁ অহংকাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰক। তেতিয়া এজন স্বৰ্গদূতে তেওঁক ক'লে যে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনাৰ উত্তৰ দিয়া হৈছে, আৰু যদি তেওঁ অহংকাৰী হৈ পৰাৰ বিপদত পৰে তেন্তে তেওঁ ৰোগত আক্ৰান্ত হ'ব। স্বৰ্গদূতজনে তেওঁক ক'লে, "যদি তোমালোকে বাৰ্তাটো বিশ্বাসীভাৱে প্ৰচাৰ কৰা, আৰু শেষলৈকে ধৈৰ্য্য ধৰি থাকা, তেন্তে তোমালোকে জীৱনৰ বৃক্ষৰ ফল খাবা, আৰু জীৱনৰ পানীৰ নদীৰ পৰা পান কৰিবা।"

GSAM 212মেইনৰ পোলণ্ডলৈ মিছ হাৰমনৰ যাত্ৰা

GSAM 212.2মিছ হাৰমনক দেখুওৱা হৈছিল যে তেওঁ মেইনৰ পোলণ্ডলৈ যাব লাগিব আৰু তেওঁৰ দৰ্শনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিব লাগিব। এই তৃতীয় দৰ্শনৰ পিছদিনা, সকলোৰে বাবে অপ্ৰত্যাশিতভাৱে, তেওঁৰ ভিনিহিয়েকে তেওঁৰ দেউতাকৰ ঘৰৰ দুৱাৰমুখত গাড়ী ৰখাই তেওঁক পোলণ্ডলৈ লৈ যোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিলে। তাত থাকোঁতে তেওঁ এখন সভা অনুষ্ঠিত কৰিছিল য'ত তেওঁ দৰ্শনটো বৰ্ণনা কৰিছিল। হেজেন ফছ¹⁵, হতাশাত আছিল, সেয়ে তেওঁক উপাসনা সভাত উপস্থিত থাকিবলৈ মান্তি কৰাব পৰা নগ'ল, কিন্তু বাহিৰত দুৱাৰৰ কাষত কাণ লগাই তেওঁ মিছ হাৰমনৰ দৰ্শনৰ বৰ্ণনা শুনিলে, আৰু ক'লে, "তেওঁ বৰ্ণনা কৰা দৰ্শনটো মোক দেখুওৱা দৰ্শনটোৰ ইমানেই ওচৰা-উচৰি যে দুজন লোকে একেটা বস্তু বৰ্ণনা কৰাৰ দৰে।" পিছদিনা ৰাতিপুৱা তেওঁ আকস্মিকভাৱে মিছ হাৰমনক লগ পালে, আৰু তেওঁক ক'লে, "ভাৰটো বহন কৰাত আৰু প্ৰভুৱে দিয়া সাক্ষ্যসমূহ বৰ্ণনা কৰাত বিশ্বাসী হোৱা, আৰু তুমি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা পৰিত্যক্ত নহ'বা।" আনক তেওঁ ক'লে, "তেওঁৱেই সেই মাধ্যম যাৰ ওপৰত প্ৰভুৱে এই ভাৰটো দিছে।" তেওঁ নিশ্চয়কৈ জানিব লাগিছিল, কাৰণ তেওঁ সেইজন ব্যক্তিক দৰ্শনত দেখিছিল য'ত তেওঁক কোৱা হৈছিল যে ভাৰটো তেওঁৰ পৰা "লোৱা হৈছিল"।

GSAM 213.1সেই সময়ৰ পৰা মিছ হাৰমনৰ কাম আছিল নিউ ইংলেণ্ড ৰাজ্যসমূহত ঠাইৰ পিছত ঠাই ঘূৰি তেওঁক দেখুওৱা কথাবোৰ কৈ ফুৰা। কিছুমান ক্ষেত্ৰত তেওঁক দৰ্শনত কোৱা হৈছিল যে ক'লৈ যাব লাগে, আৰু লগতে তেওঁ কি কি অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'ব সেই বিষয়েও জনোৱা হৈছিল। তেওঁৰ বাৰ্তাবোৰ বিশেষকৈ সেইসকলৰ বাবে তিৰস্কাৰ আছিল যিসকল খ্ৰীষ্টৰ আধ্যাত্মিক আগমনৰ মতবাদৰ দিশে ঢাল খাই গৈছিল, আৰু সকলোকে অতীতৰ অভিজ্ঞতাক খামোচ মাৰি ধৰি ৰাখিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল।

GSAM 213.2তেওঁ নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে কয়: "কিছুমানে সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিশ্ৰমৰ পৰা বিৰত আছিল, আৰু এই বিষয়ত তেওঁলোকৰ মত গ্ৰহণ নকৰা সকলোকে সমাজচ্যুত কৰিছিল.... ঈশ্বৰে মোক এই ভুলবোৰ দৰ্শনত প্ৰকাশ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ বিপথে যোৱা সন্তানসকলৰ ওচৰলৈ পঠাইছিল সেইবোৰ ঘোষণা কৰিবলৈ; কিন্তু তেওঁলোকৰ বহুতেই বাৰ্তাটো সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল, আৰু মোৰ ওপৰত জগতৰ অনুকৰণ কৰাৰ অভিযোগ আনিছিল। আনহাতে, নামমাত্ৰ এডভেন্টিষ্টসকলে মোক ধৰ্মান্ধ বুলি অভিযুক্ত কৰিছিল, আৰু মই প্ৰকৃততে যি ধৰ্মান্ধতা দূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ, সেই ধৰ্মান্ধতাৰ নেত্ৰী হিচাপে মোক মিছাকৈ, আৰু কিছুমানে দুষ্টতাৰে, উপস্থাপন কৰিছিল।"¹⁶ ইয়াৰ বিষয়ে আমি পৰৱৰ্তী অধ্যায়ত অধিক বিতংভাৱে জানিব পাৰিম।