অধ্যায় ২ — পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনাৰ উন্মোচন

GSAM 38.1"যেতিয়া আশা সিদ্ধ হ’বলৈ পলম হয়, তেতিয়া হৃদয় ভাগি পৰে; কিন্তু আকাংক্ষা সিদ্ধ হোৱাই জীৱনৰ বৃক্ষৰ দৰে।"¹ "কাৰণ বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে, 'খন্তেক পাছতে, মই আৰু এবাৰ আকাশ-মণ্ডল, পৃথিৱী, সমুদ্ৰ আৰু শুকান ভূমি কঁপাম! আৰু মই প্রত্যেক দেশবোৰক কঁপাম, আৰু সকলো জাতিৰ আকাংক্ষিত জন আহিব (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ); বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই কৈছে, মই এই গৃহ গৌৰৱেৰে পৰিপূৰ্ণ কৰিম।"²

GSAM 38.2আদমক এদন বাগিচা আৰু জীৱনৰ বৃক্ষৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়াৰ সময়ৰ পৰাই, নাৰীৰ বংশ সম্পৰ্কে চয়তানক কোৱা বাক্য—"তেওঁ তোৰ মূৰ গুড়ি কৰিব",—এনেকুৱা আশাৰ সৃষ্টি কৰিছে যে চয়তানৰ চূড়ান্ত পৰাজয় হ'ব, তাৰ কপট পৰিকল্পনাবোৰ ওফৰাই পেলোৱা হ'ব, আৰু জীৱনৰ বৃক্ষলৈ পুনৰুদ্ধাৰ সাধন হ'ব। এইদৰেই সেই প্ৰত্যাশিতজন—সেই প্ৰতিজ্ঞাত বংশ—"সকলো জাতিৰ আকাংক্ষা" হৈ পৰিল।

GSAM 38.3হাগৈৰ ওপৰৰ উদ্ধৃতিটোত এনে লাগে যে এই আকাংক্ষিতজনৰ আগমন সেই সময়ৰ সৈতে জড়িত যেতিয়া প্ৰভুৱে স্বৰ্গ আৰু পৃথিৱী উভয়কে কঁপাব। হিব্ৰুসকললৈ লিখোঁতে পৌলে সেই কঁপনিটোক ভৱিষ্যতত স্থাপন কৰিছিল, এই বুলি কৈ, "আৰু এবাৰ মই কেৱল পৃথিৱী লৰাম, এনে নহয় আকাশকো লৰাম। ইয়াতে, 'আৰু এবাৰ', এই শব্দই, অলৰ বস্তুবোৰ থাকিবৰ কাৰণে, নিৰ্ম্মিত বস্তুৰ দৰে লৰোৱা বস্তুবোৰ দূৰ কৰা বুজাইছে। এই হেতুকে আমি অলৰ ৰাজ্যৰ অধিকাৰী হোৱাত, আহা, যি অনুগ্ৰহৰ দ্বাৰাই আমি ভক্তি আৰু ভয়েৰে সন্তোষজনক ৰূপত ঈশ্বৰৰ আৰাধনা কৰিব পাৰোঁ, সেই অনুগ্ৰহ গ্ৰহন কৰি লওঁহক"।³ এই এক কঁপনিৰ বিষয়ে থকা ভাষ্যটো, যিটো এতিয়াও আহিবলৈ বাকী, এনে লাগে যেন ইয়াক মচীহ, "সকলো জাতিৰ আকাংক্ষিত", এই প্ৰতিজ্ঞাত বংশৰ অধীনত ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ চূড়ান্ত স্থাপনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত কৰিছে।

GSAM 39.1খ্ৰীষ্টৰ যোগেদি সম্পূৰ্ণ হ'বলগীয়া পুনৰুদ্ধাৰ এই শেষ দিনবোৰত সেই সকলোৱে স্পষ্টকৈ দেখিব পাৰে যাৰ সন্মুখত গোটেই বাইবেলখন মুকলি হৈ আছে। পূৰ্বৰ লোকসকলৰ ক্ষেত্ৰত এনে নাছিল। প্ৰভুৰ বাক্য তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিছিল, "আজ্ঞাৰ উপৰিও আজ্ঞা, 'আজ্ঞাৰ উপৰিও আজ্ঞা, নিয়মৰ উপৰি নিয়ম, নিয়মৰ উপৰি নিয়ম, ইয়াত অলপ তাত অলপ হ’ব।'"⁴ সেয়েহে তেওঁলোকৰ ওচৰত পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনাৰ প্ৰকাশ এনেকুৱা আছিল যেনেকৈ ধাৰ্মিক লোকৰ পথ, "সূৰ্যদয়ৰ দীপ্তিৰ দৰে, সেয়ে উজ্জলতাৰ পৰা উজ্জলতালৈ গতি কৰে।"⁵ সেয়েহে তেওঁৰ প্ৰাচীন লোকসকলৰ ওচৰত সেই পৰিকল্পনাৰ ক্ৰমান্বয়ে উন্মোচনৰ চমু বিৱৰণ অনুসন্ধান কৰাটো এক বিশেষ আগ্ৰহৰ বিষয় হৈ পৰে।

GSAM 39প্ৰথমতে পলমৰ কথা প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল

GSAM 39.2প্ৰভুৱে লগে লগে তেওঁলোকৰ আশা স্থগিত নকৰিলে; তেওঁলোকৰ হৃদয়ত বিষাদৰ সৃষ্টি কৰি এই সত্য প্ৰকাশ নকৰিলে যে প্ৰতিজ্ঞাত বংশত তেওঁলোকৰ আশা পূৰণ হ'বলৈ শ শ বছৰ লাগিব। লিপিবদ্ধ তথ্যৰ পৰা আমি অনুমান কৰিব পাৰোঁ যে তেওঁলোকক এইটো ভবাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল যে জন্ম হোৱা প্ৰথম সন্তানটোৱেই সেই বংশ হ'ব: আৰু অতি সোনকালেই, কোনোবা প্ৰকাৰে, এদন পুনৰুদ্ধাৰ হ'ব, আৰু তেওঁলোকে পুনৰ জীৱনৰ বৃক্ষলৈ প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিব। যেতিয়া কয়িনৰ জন্ম হ'ল, হৱাই চিঞৰি উঠিল, "মই প্ৰভুৰ পৰা এজন মানুহ পালোঁ" (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)।⁶ কিছুমান হিব্ৰু পণ্ডিতে সাক্ষ্য দিয়ে যে আক্ষৰিক আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে অনুবাদ কৰিলে পাঠটো এনেকুৱা হয়, "মই এজন মানুহ পালোঁ, প্ৰভু।" অৰ্থাৎ, এয়াই সেই বংশ যিজনে চয়তানক পৰাস্ত কৰাৰ এই প্ৰভুত্বৰ কাম কৰিব। হেবলৰ জন্মৰ সময়ত হৱাৰ এনে কোনো মন্তব্যৰ কোনো লিপিবদ্ধ তথ্য নাই। তেওঁ ভাবিব পাৰিলেহেঁতেন, আৰু স্বাভাৱিকতে ভাবিলেহেঁতেন যে, প্ৰথম সন্তানজনেহে সেই প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰিব। কিন্তু কয়িনৰ চৰিত্ৰ বিকশিত হোৱাৰ লগে লগে আৰু তেওঁৰ দুষ্ট কাৰ্য্য দেখি, যাৰ পৰিণতিত অৱশেষত নিজৰ ভায়েকক হত্যা কৰা হ'ল, তেতিয়া তেওঁৰ আশাবোৰ কিমান যে ভাঙি গৈছিল, আনকি মৰি গৈছিল। হেবলক হত্যা কৰাৰ আগতে তেওঁলোকে নিজৰ হৈ ভৱিষ্যতে কৰা হ'বলগীয়া বলিদানৰ বিষয়ে কিছু পোহৰ আৰু জ্ঞান লাভ কৰিবই লাগিছিল; কাৰণ ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত হৈ হেবলে বলিদানৰ বাবে নিজৰ মেৰ পোৱালিটো আনিছিল, আনহাতে তেওঁৰ ভায়েকৰ দৰেই শিক্ষা পোৱা কয়িনে মাটিৰ ফলৰ বলিদান আনিছিল, আৰু সেই বলিদানটো আনকি ক্ৰোধ আৰু ঈৰ্ষাৰ ভাৱেৰে ভৰপূৰ আছিল। হেবলৰ বলিদান কয়িনৰ বলিদানতকৈ অধিক গ্ৰহণযোগ্য আছিল, কাৰণ সেয়া "বিশ্বাসৰ গুণে" দিয়া হৈছিল, আৰু ইয়াৰ বিষয়ে পৌলে লিখিছে, "তেওঁ মৃত হৈয়ো এতিয়ালৈকে কথা কৈ আছে।"⁷

GSAM 40চেথেই সেই বংশ নেকি?

GSAM 40.1হেবলৰ মৃত্যুৰ পিছত চেথৰ জন্ম হ'ল, আৰু তেতিয়াই আশা পুনৰ জাগি উঠিল; হৱাই কৈছিল, "ঈশ্বৰে কয়িনে বধ কৰা হেবলৰ সলনি মোক আন এটি বংশ নিযুক্ত কৰিলে" (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)।⁸ পিছলৈ চেথক আদমৰ বংশাৱলীৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হৈছিল। (আদিপুস্তক ৫:৩ চাওক।) প্ৰকৃত প্ৰথম সন্তান কয়িনক বংশাৱলীত গণ্য কৰা হোৱা নাই। সম্ভৱতঃ হৱাই ভাবিছিল যে চেথেই এতিয়া প্ৰতিজ্ঞাত বংশ। লিপিবদ্ধ তথ্য অনুসৰি, চেথৰ জন্মৰ পিছত মানুহে নিজকে প্ৰভুৰ নামেৰে পৰিচয় দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। (আদিপুস্তক ৪:২৬-ৰ টীকাত চাওক।) সম্ভৱতঃ তেওঁলোকে এইটো ধাৰণা কৰি এনে কৰিছিল যে চেথেই সেইজন আছিল যিজন শেষৰ অধিপতি, অৰ্থাৎ প্ৰভু হ'ব আৰু চয়তানৰ বলপূৰ্বক অধিকাৰ খৰ্ব কৰিব।

GSAM 40নোহৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত আশা

GSAM 40.2আদমৰ সময়ৰ পৰা নোহৰ জন্মলৈকে ঘটনাৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণত, মানৱজাতিৰ বংশাৱলীৰ বাহিৰে বেছি একো দিয়া হোৱা নাই। নোহৰ জন্মৰ লগে লগে ("সৎ", পাৰ্শ্বটীকা) আশাৰ পুনৰ জন্ম হ'ল, আৰু লোকসকলে ক'লে, "যিহোৱাই ভূমিক শাও দিয়াৰ কাৰণে আমি যি পৰিশ্রম আৰু হাতেৰে কষ্ট কৰিব লাগে, তাৰ মাজতো আমাক এই ল’ৰায়েই শান্তনা দিব।"⁹ তেওঁলোকে কেনেকৈ বা কি উপায়েৰে সান্ত্বনা আশা কৰিছিল সেই বিষয়ে ঐশ্বৰিক বাক্য নীৰৱ; কিন্তু এই আশাই ৰখা হৈছিল যে কোনোবা প্ৰকাৰে পৃথিৱীৰ ওপৰত পৰা অভিশাপ লাঘৱ হ'ব। নোহৰ দিনত থকা দুষ্টতাৰ বিষয়ে, যেতিয়া মানুহে পাপ আৰু হিংস্ৰতাৰে পৃথিৱীখন ইমানেই পূৰাব যে এক প্ৰলয়প্ৰবাহে গোটেই বংশক ধৰণীৰ পৰা মচি পেলাব আৰু কেৱল নোহ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালহে ধ্বংসৰ পৰা ৰক্ষা পাব; আৰু এই যে তেওঁ এশ বিশ বছৰ ধৰি মানুহক আসন্ন ধ্বংসৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰিবলগীয়া আছিল, সেই সকলো কথা তেওঁলোকৰ পৰা গোপনে ৰখা হৈছিল।

GSAM 41বাবেলৰ নিৰ্মাণ

GSAM 41.1প্ৰলয়ৰ পিছত, নোহৰ দ্বাৰা লোকসকলক পৃথিৱীখন পুনৰ জনবহুল কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল; কিন্তু তেওঁলোকৰ বংশবৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে, তেওঁলোকে প্ৰভুৰ তেওঁলোকক শাসন কৰাৰ পৰিকল্পনা প্ৰত্যাখ্যান কৰিলে। নিমৰোদে বাবেলৰ ৰাজ্য স্থাপন কৰিলে (পিছলৈ বেবিলন বুলি কোৱা হৈছিল, যি আছিল পৃথিৱীৰ প্ৰথম চৰকাৰ)।¹⁰ অলপ পিছতে লোকসকলে নিজৰ বাবে এটা নাম গঢ়িবলৈ আৰু সিহঁতক সিঁচৰতি হোৱাৰ পৰা বচাবলৈ বাবেলৰ স্তম্ভ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যিটো প্ৰভুৱে নোহৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক শিকোৱা কথাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত আছিল। প্ৰভুৱে তেওঁৰ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিবলৈ ধৈৰ্য্যৰে অপেক্ষা নকৰি তেওঁলোকে বিষয়টো নিজৰ হাতত তুলি ল'লে, তেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ ভাষা বিভ্ৰান্ত কৰিলে, আৰু এইদৰে তেওঁলোক সিঁচৰতি হৈ পৰিল।

GSAM 41অব্ৰাহাম বিশ্বৰ উত্তৰাধিকাৰী

GSAM 41.2নোহৰ বংশৰ দশম পুৰুষলৈ এই সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ অনুসৰণ কৰি আমি অব্ৰাহামৰ আহ্বান দেখিবলৈ পাওঁ, যাৰ প্ৰতি প্ৰভুৱে কৈছিল, "যি সকলো ঠাই তুমি দেখিছা, তাক মই তোমাক আৰু তোমাৰ বংশক চিৰকালৰ কাৰণে দিম। মই তোমাৰ বংশৰ লোকসকলক পৃথিবীৰ ধূলিৰ নিচিনা অসংখ্য কৰিম; কোনোৱে যদি পৃথিবীৰ ধূলি গণিব পাৰে, তেন্তে তোমাৰ বংশকো গণিব পাৰিব। উঠা, এই ভূমিৰ দীঘে পথালিয়ে ঘূৰি ফুৰা; কিয়নো মই তোমাক এই দেশখনকে দিম।"¹¹ অব্ৰাহামক দেশখনৰ অধিকাৰ দিয়াৰ এই প্ৰতিজ্ঞা সত্ত্বেও, প্ৰভুৱে তেওঁক আশ্বাস দিছিল যে তেওঁৰ মৃত্যু হ'ব। পৌলে কয় যে তেওঁ "যি দেশ দিম বুলি ঈশ্বৰে কৈছিল, সেই দেশ অধিকাৰ কৰিবৰ বাবে" ওলাই গৈছিল।¹² এই প্ৰতিজ্ঞা পূৰণৰ প্ৰশ্নটো নিঃসন্দেহে ঈশ্বৰৰ পৰা পোৱা এক দৰ্শনত অব্ৰাহামৰ বাবে স্পষ্ট হৈ পৰিছিল, কাৰণ "যি নগৰৰ প্ৰতিস্থাপক আৰু নিৰ্ম্মাণকৰ্ত্তা ঈশ্বৰ, সেই ভিত্তিমূল থকা নগৰ বাবে তেওঁ অপেক্ষা কৰি আছিল।"¹³ ৰোমীয়া ৪:১৩-ত কোৱা হৈছে যে প্ৰতিজ্ঞাটো আছিল "তেওঁ জগতৰ উত্তৰাধিকাৰী হ’ব;" ইয়াৰ বৰ্তমানৰ অৱস্থাত নহয়, কিন্তু সোনকালে বা পলমকৈ, তেওঁ পুনৰ জীৱিত হোৱাৰ পিছত।

GSAM 42.1মানৱীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা অব্ৰাহামে দেখিবলৈ বিফল হৈছিল যে প্ৰতিজ্ঞাত বংশ কেনেকৈ তেওঁৰ নিজৰ সন্তান হ'ব পাৰে। সেয়েহে তেওঁ তেওঁৰ পৰিচালক এলিয়েজাৰক বংশ হিচাপে মনোনীত কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। প্ৰভুৱে ক'লে, নহয়; কিন্তু এজন এনে ব্যক্তি হ'ব যি "তোমাৰ ঔৰসত জন্মা" হ’ব। এতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁক প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে যে তেওঁৰ বংশধৰৰ চূড়ান্ত কাৰ্য্য তৎকালীনভাৱে সম্পন্ন নহ'ব। তেওঁ অব্ৰাহামক ক'লে, "তোমাৰ বংশৰ লোকসকল যি দেশত বাস কৰিব, সেই দেশ তেওঁলোকৰ নিজৰ নহয়। সেই ঠাইত তেওঁলোকে প্রবাসী হৈ দাস হ’ব আৰু চাৰিশ বছৰ কাল তেওঁলোকে উৎপীড়ন ভোগ কৰিব।.... তুমি শান্তিৰে তোমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ ওচৰলৈ যাবা; অতি বৃদ্ধ অৱস্থাত তোমাক মৈদাম দিয়া হ’ব।"¹⁴

GSAM 42.2অব্ৰাহামৰ পত্নীয়ে প্ৰতিজ্ঞা সোনকালে পূৰণ কৰাৰ বাবে এক অবিবেচক পৰিকল্পনা আগবঢ়াইছিল; কিন্তু যেতিয়া অব্ৰাহাম আৰু তেওঁৰ বৈধ পত্নী ছাৰাৰ এক প্ৰকৃত পুত্ৰ ইচহাকৰ জন্ম হ'ল, তেতিয়া প্ৰভুৱে ইছমাইল আৰু তেওঁৰ মাতৃ হাগাৰৰ বিষয়ে ক'লে, "তুমি এই মিচৰীয়া দাসী আৰু তাইৰ পুতেকক খেদি দিয়া!"

GSAM 42.3বেদীত ইচহাকক বলিদান দিয়াৰ দ্বাৰা অব্ৰাহামৰ বিশ্বাসৰ পৰীক্ষাত, অব্ৰাহামে মৃতকৰ পুনৰুত্থানৰ বিষয়ে এটা শিক্ষা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, "ঈশ্বৰে যে [ইচহাকক] মৃত লোকৰ মাজৰ পৰাও তুলিব পাৰে, ইয়াকে অব্ৰাহামে দৃঢ় বিশ্বাস কৰিছিল, আৰু তাৰ পৰা দৃষ্টান্ত স্বৰূপে তেওঁক পুনৰায় পালেও।"¹⁵

GSAM 42প্ৰকৃত বংশ

GSAM 42.4অব্ৰাহামক এবাৰ এইদৰে শিকোৱা হৈছিল যে, তেওঁৰ বংশৰ পৰা অহা সেই প্ৰকৃত বংশ, যাৰ দ্বাৰা সকলো জাতি আশীৰ্ব্বাদপ্ৰাপ্ত হ'ব, যদিও মাংসিকভাৱে তেওঁৰ বংশধৰ আছিল, তথাপি আচলতে তেওঁ ঈশ্বৰৰ খ্ৰীষ্টহে হ'ব; কাৰণ প্ৰভুৱে তেওঁক কৈছিল, "ইয়াত বহু বচনত 'বংশবোৰলৈ' বুলি অনেকৰ বিষয়ে কোৱা নাই, কিন্তু কেৱল এজনকহে 'তোমাৰ বংশলৈ' বুলি ক’লে; সেই বংশ খ্রীষ্ট।"¹⁶ এই বিষয়ে পাঁচনি পৌলে কৈছিল, "ধৰ্মশাস্ত্ৰত এই বিষয়ে পূর্বেই লিখা আছিল যে, ঈশ্বৰে অনা-ইহুদী সকলক বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই ধাৰ্মিক বুলি গণিত কৰে। অব্রাহামৰ ওচৰত এই শুভবার্তা আগেয়ে ঘোষণা কৰা হৈছিল, 'সকলো জাতিয়ে তোমাৰ মাধ্যমত আশীৰ্বাদ প্রাপ্ত হ’ব।'"¹⁷ অব্ৰাহামক দিয়া প্ৰতিজ্ঞা ইচহাক আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ বাবেও নবীকৃত কৰা হৈছিল,¹⁸ আৰু যাকোবৰ বাবেও।¹⁹

GSAM 42.5যাকোবৰ বাৰটা পুত্ৰ থকাৰ বাবে, এতিয়া স্বাভাৱিকতে এই প্ৰশ্নটো উত্থাপন হ'ব যে, প্ৰকৃত বংশৰ বংশাৱলী কোনজনৰ মাজেৰে অনুসৰণ কৰা হ'ব? তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ বিষয়ে যাকোবে দিয়া ঈশ্বৰপ্ৰেৰিত সাক্ষ্যৰ দ্বাৰা এই বিষয়টো নিষ্পত্তি কৰা হৈছিল: "চীলো নহালৈকে যিহূদাৰ পৰা ৰাজদণ্ড নাযাব, আৰু তাৰ ভৰি দুখনৰ মাজৰ পৰা বিচাৰদণ্ড নুগুচিব; লোক সমূহ সেই জনাৰ আজ্ঞাধীন হ’ব।"²⁰ এইটো পূৰণ হোৱাৰ বাবে, এইটো মন কৰিবলগীয়া যে ইস্ৰায়েলীসকল বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰৰ অধীন হ'লেও, তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ ছানহেডৰিন ৰাখিবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল। এইদৰে যিহূদাৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা ইহুদীসকলৰ যিহূদা বংশই তেওঁলোকৰ চৰকাৰত কিছু মত দিয়াৰ অধিকাৰ ৰাখিছিল, যেতিয়ালৈকে চীলো (খ্ৰীষ্ট) প্ৰকৃততে অহা নাছিল।

GSAM 43লুকাই থকা সময়

GSAM 43.1পিতৃপুৰুষসকলৰ ওচৰত পুনৰুদ্ধাৰ আৰু প্ৰতিজ্ঞাত বংশৰ বিষয়ে কিছু জ্ঞান আছিল; কিন্তু তেওঁ কেতিয়া বা কিমান সময়ৰ পিছত আহিব সেয়া তেওঁলোকৰ বাবে এতিয়াও অজ্ঞাত আছিল। যেতিয়া মিচৰ দেশত যাকোবৰ বংশধৰসকলৰ বৃদ্ধি ঘটিছিল, আৰু এচিৰীয়া—ফৰৌণ (যিচয়া ৫২:৪)—যিজনে "যোচেফৰ সম্বন্ধে নাজানিছিল"²¹, তেওঁলোকক অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মন স্বাভাৱিকতে অব্ৰাহামক কোৱা ৪০০ (প্ৰকৃততে ৪৩০) বছৰলৈ ঘূৰি গৈছিল, যিটো তেওঁলোকৰ দুখ-কষ্ট আৰু অচিনাকি হিচাপে থকা সময়ছোৱা আছিল, এই আশাৰে যে এইবোৰৰ পৰা মুক্তিয়ে প্ৰতিজ্ঞাত উত্তৰাধিকাৰ প্ৰদান কৰিব।

GSAM 43.2যেতিয়া মোচিক জন্ম দিয়া হৈছিল, তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে দেখিছিল যে "লৰা জন অতি সুন্দৰ"।²² ঈশ্বৰৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক নিশ্চয় পোহৰ দিয়া হৈছিল যে তেওঁ ঈশ্বৰৰ অধীনত, ইস্ৰায়েলৰ নিষ্ঠুৰ দাসত্বৰ পৰা উদ্ধাৰকাৰী হ'ব। নিঃসন্দেহে এই জ্ঞান মোচিক প্ৰদান কৰা হৈছিল; কাৰণ যেতিয়া তেওঁ চল্লিশ বছৰ বয়সত, ফৰৌণৰ কন্যাৰ পুত্ৰ আৰু মিচৰ সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হোৱাৰ সলনি অত্যাচাৰিত ইস্ৰায়েলীসকলৰ লগত যাবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে দুখ-কষ্ট ভোগ কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণৰূপে সিদ্ধান্ত ল'লে,²³ আৰু যেতিয়া তেওঁ নিজৰ লোকসকলৰ হৈ ওকালতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, আৰু তেওঁলোকৰ পক্ষত এজন মিচৰীয়াক হত্যা কৰিলে, তেওঁ এই কথাত অতি আচৰিত হৈছিল যে তেওঁলোকে তেওঁৰ কাৰ্যক চিনিব নোৱাৰিলে; "মোচিয়ে ভাৱিছিল যে, তেওঁৰ স্বজাতীয় ভাই সকলে হয়তো বুজিব ঈশ্বৰে যে তেওঁৰ হতুৱাই তেওঁলোকক মুক্ত কৰিব"।²⁴

GSAM 44.1যেতিয়া ইস্ৰায়েলীয়াসকলৰ বাবে মিচৰ ত্যাগ কৰাৰ প্ৰভুৰ সময় আহিছিল, তেওঁলোকে এদিনৰ পাৰ্থক্য নোহোৱাকৈ ঠিক ভাববাণী কৰা সময়ত প্ৰস্থান কৰিছিল। (যাত্ৰাপুস্তক ১২:৪০, ৪১)। তেওঁলোকে মোচিক তেওঁলোকৰ চূড়ান্ত শাসক আৰু যি বংশধৰক প্ৰতিজ্ঞা দিয়া হৈছিল, সেইজন বুলি গণ্য কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন, কাৰণ তেওঁ লেবি বংশৰ আছিল, আৰু যাকোবে তেওঁৰ প্ৰেৰিত ভাববাণীত ঘোষণা কৰা নাছিলনে যে চীলো অহালৈকে যিহূদা তেওঁলোকৰ শাসক হ'ব?

GSAM 44"মই তেওঁক দেখিছোঁ, কিন্তু বৰ্ত্তমানে নাই"।

GSAM 44.2যেতিয়া ইস্ৰায়েলীয়াসকল কেনানলৈ যাত্ৰা কৰিছিল, মোৱাবৰ ৰজা বালকে (লতৰ এজন বংশধৰ) বিলামক ইস্ৰায়েলক অভিশাপ দিবলৈ মাতিছিল। প্ৰভুৱে তেওঁৰ অভিশাপক আশীৰ্ব্বাদলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল, যাৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে অতিৰিক্ত পোহৰ লাভ কৰিছিল, যিটো চয়তানৰ অবৈধ দখলৰ পৰা চূড়ান্ত মুক্তি তেওঁলোকৰ কেনানত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে হ'ব বুলি ভবা ধাৰণাটো দূৰ কৰিবলৈ উপযোগী আছিল। ইয়াৰ বিষয়ে শাস্ত্ৰত এইদৰে লিখা আছে, ঈশ্বৰৰ পৰা পোৱা এক দৰ্শনত বিলামে কৈছিল, "মই তেওঁক দেখিছোঁ, কিন্তু বৰ্ত্তমানে নাই; তেওঁক দৰ্শন পাইছোঁ, কিন্তু তেওঁৰ ওচৰত থকা নাই। যাকোবৰ মাজৰ পৰা এটা তৰা উদয় হ’ব, ইস্ৰায়েলৰ মাজৰ পৰা এক ৰাজ-দণ্ড উঠিব; সেয়ে মোৱাবৰ দীৰ্ঘ-প্ৰস্থ গুড়ি কৰিব, আৰু হুৰামূৰা কৰা গোটেই বংশক সংহাৰ কৰিব।"²⁵

GSAM 44.3অব্ৰাহামৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা এই অসংখ্য বংশধৰৰ বিষয়ে পৌলে এইদৰে কৈছে: "এই হেতুকে এজনৰ পৰা, সেই মৃত্যু তুল্য জনৰ পৰাই, লেখত আকাশৰ তৰাবোৰৰ সমান, আৰু সাগৰৰ তীৰত থকা বালিৰ নিচিনা অসংখ্য লোক উৎপন্ন হ’ল। সেই সকলো বিশ্বাসত মৰিল; তেওঁলোকে প্ৰতিজ্ঞাবোৰৰ ফল নাপালে; কিন্তু দূৰৈতে সেইবোৰক দেখি নমস্কাৰ কৰিছিল; আৰু নিজে যে পৃথিৱীত বিদেশী আৰু প্ৰবাসী, তাক স্বীকাৰ কৰিছিল।"²⁶

GSAM 44.4ইস্ৰায়েলৰ হৃদয়ে বিলামৰ ভাববাণীৰ দ্বাৰা হতাশ বা নিৰুৎসাহিত হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাছিল যে তেওঁলোকৰ আশাৰ পূৰ্ণতা "বৰ্ত্তমানে নাই," বা "ওচৰত থকা নাই"; কাৰণ এই ভাববাণীৰ কিছু সময়ৰ আগতে প্ৰভুৱে নিজৰ জীৱনৰ প্ৰতিজ্ঞা দিছিল যে সেই মহিমাময় অৱস্থা অৱশেষত আহিব। মোচিৰ জৰিয়তে তেওঁ কৈছিল, "কিন্তু মই যিমান সঁচাকৈ জীয়াই আছোঁ, সিমান সঁচাকৈ গোটেই পৃথিৱী যিহোৱাৰ প্ৰতাপেৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব" (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)।²⁷ ৮৬৩ বছৰৰ পিছত, ভাববাদী হাবাক্কুকৰ দিনত, একেই সত্য পুনৰবাৰ ব্যক্ত কৰা হৈছিল, কিন্তু ইয়াক এতিয়াও ভৱিষ্যতৰ এক ঘটনা হিচাপে কোৱা হৈছিল: "সমুদ্ৰ যেনেকৈ পানীৰে পৰিপূৰ্ণ, সেইদৰে পৃথিৱীখন যিহোৱাৰ জ্ঞানৰ মহিমাৰে পৰিপূৰ্ণ হ’ব।"²⁸

GSAM 45পবিত্ৰ স্থানৰ সেৱা প্ৰকৃত সেৱাৰ এক প্ৰতীক

GSAM 45.1যেতিয়া প্ৰভুৱে ইস্ৰায়েলক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল, তেওঁ সমগ্ৰ শিবিৰৰ মাজত তেওঁৰ নৈতিক উপদেশৰ বিধান ঘোষণা কৰিছিল, আৰু তেওঁলোকক নিজৰ আঙুলিৰে শিলত খোদিত কৰা ইয়াৰ এটা প্ৰতিলিপি দিছিল, যাতে তেওঁলোকক সেই ত্ৰাণকৰ্তাৰ ফালে নিৰন্তৰভাৱে আঙুলিয়াই দিয়া হয় যিজনে অৱশেষত তেওঁলোকৰ বাবে নিজকে বলিদান দিব; আৰু তেওঁৰ অমূল্য তেজৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ পাপসমূহ ধৌত হ'ব পাৰে, সেইবাবে তেওঁ মৰুভূমিত এখন পবিত্ৰ স্থান স্থাপন কৰিছিল। এই তম্বু, বা পবিত্ৰ স্থানটো, ইয়াৰ সমগ্ৰ নিৰ্মাণত, মোচিক পৰ্বতত প্ৰভুৱে তেওঁক দেখুওৱা আৰ্হিটোৰ সৈতে একেদৰে নিৰ্মাণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।²⁹ এই পবিত্ৰ স্থানৰ সেৱা আছিল স্বৰ্গীয় পবিত্ৰ স্থানত খ্ৰীষ্টৰ প্ৰকৃত সেৱাৰ এক ছাঁ।³⁰ পবিত্ৰ স্থানৰ অৰ্পণ আৰু বলিদানৰ ক্ষেত্ৰত ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্য আছিল মানুহৰ আগত "আহিবলগীয়া মঙ্গলৰ" এক ছাঁ ৰখা,³¹ কিন্তু চয়তানৰ প্ৰচেষ্টা আছিল লোকসকলক খ্ৰীষ্ট আৰু তেওঁৰ প্ৰকৃত সেৱাৰ পৰিৱৰ্তে অৰ্পণটোকহে গুৰুত্ব দিবলৈ প্ৰলোভিত কৰা, যিটো আছিল কেৱল এক উদাহৰণ। এইদৰে তেওঁ তেওঁলোকক পৰিত্ৰাণৰ বাবে নিজৰ কৰ্মৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰিব বিচাৰিছিল।

GSAM 45.2প্ৰভুৰ উদ্দেশ্য আছিল তেওঁৰ প্ৰজাসকলৰ,—ইস্ৰায়েলীসকলৰ,—ৰজা হোৱা, তেওঁলোকৰ যুদ্ধত যুঁজ দিয়া আৰু জাতিসমূহক বশ কৰা। তেওঁৰ শাসন কৰাৰ নিজা পদ্ধতি আছিল, যিটো তলৰ পাঠটোত দেখুওৱা হৈছে: "তেওঁ কনান দেশৰ সাত জাতিক উচ্ছেদ কৰি, তেওঁলোকৰ দেশখনক উত্তৰাধিকাৰ স্বৰূপে ইস্ৰায়েলী সকলক দিলে৷ এইদৰে প্ৰায় চাৰি শ পঞ্চাশ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল৷ তাৰ পাছত, চমূৱেল ভাববাদীৰ সময়লৈকে বিচাৰকৰ্তা সকলক নিযুক্ত কৰিলে৷"³²

GSAM 45ইস্ৰায়েলৰ ৰজা বিচৰা

GSAM 45.3ইস্ৰায়েলীয়াসকলে স্পষ্টভাৱে প্ৰভুৱে তেওঁলোকক শাসন কৰা পদ্ধতিটো ভাল পোৱা নাছিল। কিন্তু, তেওঁলোক তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ আন সকলোতকৈ পৃথক, এক বিশেষ লোক হোৱাটোৱেই তেওঁৰ উদ্দেশ্য আৰু ইচ্ছা আছিল। যদি তেওঁলোকে তেওঁৰ নিৰ্দেশনাসমূহ কঠোৰভাৱে পালন কৰিলেহেঁতেন, আনকি অনা-ইহুদী ৰাষ্ট্ৰবোৰেও তেওঁলোকৰ বিষয়ে ক'লেহেঁতেন, "'সঁচাকৈয়ে এই মহাজাতিৰ লোকসকল জ্ঞানী আৰু বুদ্ধিমান।' চাওঁক, যেনেকৈ আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাক আমি মাতিলেই আমাৰ কাষত পাওঁ, তেনেকৈ এনে কোন মহাজাতি আছে যি সকলৰ এজন দেৱতা তেওঁলোকৰ অতি ওচৰত থাকে?"³³

GSAM 46.1তেওঁলোকৰ অসন্তুষ্টিত তেওঁলোকে চমূৱেলক তেওঁলোকৰ ওপৰত এজন ৰজা নিযুক্তি দিবলৈ অনুৰোধ জনালে, আৰু প্ৰভুৱে চমূৱেলক ক'লে, "মই যেন সিহঁতৰ ওপৰত ৰাজত্ব নকৰোঁ, এই আশয়েৰে মোকেই অগ্ৰাহ্য কৰিলে।"³⁴ পুনৰ তেওঁলোকে চমূৱেলক অলপ বেছি আদেশসূচকভাৱে ক'লে, "অন্যান্য দেশৰ দৰে আমাৰো বিচাৰ কৰিবলৈ আপুনি আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা নিযুক্ত কৰি দিয়ক।"³⁵ যদি তেওঁলোকৰ এজন ৰজা হয়, তেন্তে তেওঁলোকৰ ওপৰত আহিবলগীয়া অত্যাচাৰৰ বিষয়ে চমূৱেলে সাৱধানেৰে তেওঁলোকৰ আগত দাঙি ধৰিছিল, "কিন্তু লোকসকলে চমূৱেলৰ কথা নামানিলে; তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, 'নহয় নহয়! আমাৰ ওপৰত এজন ৰজা হবই লাগিব। আমি আন জাতিৰ দৰে হ’বলৈ, আমাৰ বিচাৰ কৰিবলৈ আৰু আমাৰ আগে আগে গৈ আমাৰ পক্ষে যুদ্ধ কৰিবলৈ, আমাক এজন ৰজা লাগে।'"³⁶

GSAM 46.2সেয়েহে তেওঁলোকৰ প্ৰায় পাঁচশ বছৰ ধৰি শাসন কৰিবলৈ ৰজা আছিল, প্ৰথমে চৌল, দায়ুদ আৰু চলোমনৰ অধীনত এক ৰাজ্য হিচাপে; তাৰ পিছত ইস্ৰায়েল আৰু যিহূদা নামৰ দুখন ৰাজ্যত বিভক্ত হৈ। তেওঁলোকৰ কেইজনমান ৰজাহে ভাল আৰু ন্যায়পৰায়ণ আছিল, কিন্তু বেছিভাগেই দুষ্ট আছিল, যিসকলে লোকসকলক মূৰ্তিপূজা আৰু জঘন্য অধৰ্মৰ পথলৈ লৈ গৈছিল। সেয়েহে লোকসকল কেৱল এজন ৰজা থকাৰ ক্ষেত্ৰতেহে তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ জাতিবোৰৰ দৰে নাছিল, বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ দুষ্টতা, নিজৰ পিতৃ-পুৰুষৰ ঈশ্বৰক ত্যাগ কৰা, আৰু মূৰ্তি তথা আকাশৰ সেনাৰ উপাসনা কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁলোকৰ দৰেই আছিল।

GSAM 46.3প্ৰভুৱে হোচেয়া ভাববাদীৰ মুখৰ দ্বাৰা এই ৰাজতন্ত্ৰৰ বিষয়ে কৈছিল, "হে ইস্ৰায়েল, তুমি মোৰ বিপক্ষে অর্থাৎ তোমালোকৰ সহায়কাৰীৰ বিপক্ষে থকাৰ কাৰণে মই তোমাক বিনাশ কৰিম, এতিয়া তোমাৰ ৰজা ক’ত আছে, যি জনে সকলো নগৰতে তোমাক ৰক্ষা কৰিব পাৰিব? এতিয়া তোমাৰ শাসনকর্তাসকল ক’ত আছে, যি সকলৰ বিষয়ে তুমি মোক কৈছিলা, 'মোক এজন ৰজা আৰু শাসনকর্তাসকলক দিয়া?' সেয়ে মই খং উঠি তোমাক এজন ৰজা দিছিলোঁ আৰু মোৰ ক্রোধে তেওঁক আঁতৰাই নিলে।"³⁷

GSAM 47ৰাজ্য ওলট-পালট

GSAM 47.1এই ৰাজকীয় শাসন তেতিয়ালৈকে চলিছিল যেতিয়ালৈকে কালদীয়সকলে যিৰূচালেম জ্বলাই পেলাইছিল, মন্দিৰৰ পাত্ৰসমূহ লৈছিল, আৰু যিহূদাক বন্দী কৰি বেবিলনলৈ লৈ গৈছিল, য'ত তেওঁলোক তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে কৰা ভাববাণী অনুসৰি সত্তৰ বছৰ ধৰি আছিল। এই ৰাজতন্ত্ৰৰ অন্ত পৰাৰ সময়ত, প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ শেষ ৰজা চিদিকিয়াক, ভাববাদী যিহিষ্কেলৰ দ্বাৰা ক'লে, "তুমি, হে অশুচি আৰু দুষ্ট ইস্ৰায়েলৰ অধিপতি, যিজনৰ শাস্তিৰ কাল উপস্থিত হ’ল, হত হ’বলগীয়া অন্তজনক অপৰাধৰ কাল উপস্থিত হোৱা দিন উকলিল, প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: পাগুৰি গুচুউৱা আৰু ৰাজমুকুট দূৰ কৰা! এইবোৰ আৰু একেই হৈ নাথাকিব! চাপৰক [বেবিলনৰ শাসক] ওখ কৰা হ’ব আৰু ওখক [যিহূদাৰ বংশৰ এই অতি আত্ম-উন্নত শাসক] চাপৰ কৰা হ’ব। মই সকলো নষ্ট কৰিম! নষ্ট কৰিম! নষ্ট কৰিম! স্বত্ব থকা জনা নহালৈকে নিশ্চয়ে এই ৰাজমুকুট আৰু নাথাকিব; আৰু তেতিয়া মই এইবোৰ সেই জনাকহে দিম।"³⁸

GSAM 47.2এই বৈধ শাসক, প্ৰকৃত বংশ, তেৱেঁই খ্ৰীষ্ট। তেওঁৰ বিষয়েই ভাববাদী মিখায়ে লিখিছিল, "তোমালোক পশুৰ জাকৰ বাবে পহৰা দিয়া দুৰ্গ, আৰু তোমালোকলৈ চিয়োন জীয়ৰীৰ পাহাৰ, পূৰ্বৰ শাসন [খ্ৰীষ্টত পুনৰুদ্ধাৰিত পৃথিৱীৰ ওপৰত আধিপত্য], যিৰূচালেম জীয়ৰীৰ ৰাজ্য আহিব।"³⁹

GSAM 47.3যেতিয়া ইস্ৰায়েলে ৰাজদণ্ড হেৰুৱালে, সেয়া বেবিলনৰ ৰজাৰ হাতলৈ গ'ল। যেতিয়া তেওঁলোক ক্ৰমান্বয়ে মেডো-পেৰ্ছিয়া, গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ শাসনৰ অধীনলৈ আহিল, তেতিয়া ৰাজ্যখন তিনিবাৰ ওফৰাই পেলোৱা হ'ল। ৰোমৰ সম্ৰাট চিজাৰ আগষ্টাছৰ শাসনকালত, দায়ুদৰ সিংহাসনৰ বৈধ উত্তৰাধিকাৰী—মহিলাৰ, অব্ৰাহামৰ আৰু দায়ুদৰ সত্য বংশ—খ্ৰীষ্টৰ জন্ম হ'ল, আৰু সেয়া ভাববাণী কৰা ধৰণে হ'ল।

GSAM 47.4মানুহে যাতে জানিব পাৰে যে ন্যায়সংগত শাসক, প্ৰকৃত বংশ, এজন সাধাৰণ ক্ষণজীৱী ৰাজ্যৰ মৰণশীল মানুহতকৈও অধিক আছিল, সেইবাবে প্ৰভুৱে গীতমালা ৰচকক এইদৰে লিখিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল: "মই তেওঁক মোৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ কৰিম, পৃথিবীৰ ৰজাসকলৰ মাজত তেওঁক সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ কৰিম। তেওঁৰ প্রতি মোৰ অটল প্রেম চিৰকাললৈকে ৰাখিম; মোৰ নিয়মটি তেওঁৰ লগত থিৰে থাকিব। মই তেওঁৰ বংশকো চিৰকাললৈকে স্থায়ী কৰিম, আকাশ-মণ্ডলৰ দৰেই মই তেওঁৰ সিংহাসন চিৰস্থায়ী কৰিম।" "তেওঁৰ বংশ চিৰকাললৈকে থাকিব, তেওঁৰ সিংহাসন মোৰ সাক্ষাতে সূৰ্যৰ দৰে চিৰস্থায়ী হব। সেয়ে আকাশৰ বিশ্বাসী সাক্ষী চন্দ্ৰৰ নিচিনাকৈ চিৰকালৰ কাৰণে স্থাপিত হব।"⁴⁰

GSAM 48.1যিচয়াৰ ভাববাণীত আমি এই শাসনকৰ্তাৰ বিষয়ে তলত দিয়া ধৰণে পঢ়িবলৈ পাওঁ: "আমালৈ এটি লৰা জন্মিল, আমালৈ এটি পুত্ৰ দান কৰা হ’ল; আৰু তেওঁৰ কান্ধত শাসন ভাৰ অৰ্পিত হ’ব, আৰু তেওঁ আশ্চৰ্য পৰামৰ্শদাতা, পৰাক্ৰমী ঈশ্বৰ, অন্তকালস্থায়ী পিতৃ, আৰু শান্তিৰাজ নামে প্ৰখ্যাত হ’ব। দায়ুদৰ সিংহাসন আৰু তেওঁৰ ৰাজ্যৰ ওপৰত শাসন কৰোঁতে তাক সুস্থিৰ আৰু দৃঢ় কৰিবলৈ, এই সময়ৰ পৰা চিৰকাললৈকে ন্যায় আৰু ধাৰ্মিকতাৰ সৈতে ৰাজ্যত তেওঁৰ শাসন আৰু শান্তি বৃদ্ধি হৈ থাকিব। বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ আগ্রহে ইয়াক সিদ্ধ কৰিব।"⁴¹

GSAM 48হনোক আৰু এলিয়াৰ স্বৰ্গাৰোহণ

GSAM 48.2প্ৰাচীন কালত কিছুমান লোকক মৃত্যুৰ সোৱাদ নোলোৱাকৈ স্বৰ্গলৈ লৈ যোৱাৰ উদাহৰণ পোৱা যায়। আদমৰ পৰা সপ্তম হনোকৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, তেওঁ "তাৰ পাছত তেওঁক পুনৰ দেখা নগ’ল; ঈশ্বৰৰ লগত অহা-যোৱাৰ সম্বন্ধ আছিল বাবেই ঈশ্বৰে তেওঁক লৈ গ’ল।"⁴² "বিশ্বাসৰ গুণে, হনোকে মৃত্যু নেদেখিবৰ কাৰণে, তেওঁক লোকান্তৰলৈ নিয়া হ’ল; তাতে তেওঁক পোৱা নগ’ল; কিয়নো ঈশ্বৰে তেওঁক লোকান্তৰলৈ নিলে; কাৰণ লোকান্তৰলৈ নিয়াৰ পূৰ্বেই, তেওঁ যে ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰিলে, ইয়াৰ সাক্ষ্য পালে।"⁴³

GSAM 48.3আকৌ, যেতিয়া এলিয়া আৰু ইলীচা একেলগে খোজ কাঢ়ি গৈ আছিল, "তেওঁলোকে এইদৰে কথা পাতি গৈ থাকোঁতেই, হঠাৎ এখন অগ্নিময় ৰথ আৰু অগ্নিময় কিছুমান ঘোঁৰা আহি তেওঁলোক দুজনক পৃথক কৰি দিলে, আৰু এক ঘূর্ণিবতাহত এলিয়া স্বৰ্গলৈ উঠি গুছি গ’ল। ইলীচাই তাকে দেখি চিঞঁৰি উঠিল, 'মোৰ পিতৃ, হে মোৰ পিতৃ, ইস্ৰায়েলৰ ৰথ আৰু অশ্বাৰোহীসকল!' তাৰ পিছত ইলীচাই এলিয়াক পুনৰ দেখা নাপালে।"⁴⁴

GSAM 48.4হনোকে সকলো পৃথিৱীৰ বিচাৰক হিচাপে খ্ৰীষ্টৰ আগমনৰ বিষয়ে এই বাক্যৰে ভাববাণী কৰিছিল: "চোৱা, প্ৰভু নিজৰ অযুত অযুত পবিত্ৰ লোকৰ সৈতে, সকলো লোকৰ সোধ-বিচাৰ কৰিবলৈ আৰু ভক্তিহীন সকলে নিজৰ সকলো ভক্তিহীন কাৰ্যৰ দ্বাৰাই যি ভক্তি লঙ্ঘন কৰিলে আৰু ভক্তিহীন পাপী লোকে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে যি কঠিন কথা ক’লে, সেই সকলোবোৰ বিষয়ত থকা দোষৰ প্ৰমাণ দিবলৈ আহিল৷"⁴⁵

GSAM 49ইয়োবে প্ৰভুৰ আগমনৰ বিষয়ে শিকাইছিল

GSAM 49.1মোচিৰ সময়ত বাস কৰা বুলি ধৰা যোৱা ইয়োবৰ খ্ৰীষ্টৰ আগমন আৰু পুনৰুত্থান সম্পৰ্কে কিছু জ্ঞান আছিল; কাৰণ তেওঁ কৈছিল, "অস্ মোৰ কথাবোৰ লিখা হোৱা হ’লে, অস্, সেইবোৰ পুথিত লিখি থোৱা হ’লে, অস্, সেইবোৰ লোহাৰ কলম আৰু সীহৰ সৈতে সেইবোৰ চিৰকালৰ বাবে শিলত লিখা! কিন্তু মই হ’লে জানো, মোৰ মুক্তিদাতা জীয়াই আছে, শেষত তেওঁ পৃথিৱীৰ ওপৰত উঠি থিয় হ’ব।" "আৰু মোৰ ছাল নষ্ট হোৱাৰ পাছত পোকবোৰে এই শৰীৰটো ধ্বংস কৰিলেও, তথাপিও মই মোৰ মাংসতে ঈশ্বৰক দেখিম" (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)। "মই নিজেই তেওঁক দেখা পাম, আনৰ চকুৱে নহয়, মোৰ নিজৰ চকুৱেই তেওঁক দেখিব।"⁴⁶

GSAM 49দায়ুদৰ সিংহাসন, প্ৰভুৰ সিংহাসন

GSAM 49.2দায়ুদৰ সিংহাসনক প্ৰভুৰ সিংহাসন বুলি কোৱা হৈছিল। "চলোমন তেওঁৰ পিতৃ দায়ুদৰ পৰিৱৰ্তে ৰজাহৈ যিহোৱাৰ সিংহাসনত বহিল।"⁴⁷ প্ৰভুৱে তেওঁক [দায়ুদক] শপত দিছিল; দায়ুদে "তেওঁৰ বংশৰ পৰা এজনক তেওঁৰ সিংহাসনত বহুৱাবলৈ, ঈশ্বৰে শপত খাই যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, সেই প্ৰতিজ্ঞাৰ বিষয়ে জানিবলৈ পোৱাত, ভবিষ্যতৰ ঘটনালৈ চাই খ্ৰীষ্টৰেই পুনৰুত্থানৰ বিষয়ে ক’লে যে, 'তেওঁক মৃতলোকত ত্যাগ কৰা নহ’ল আৰু তেওঁৰ শৰীৰো ক্ষয় নাপালে৷'"⁴⁸ আৰু খ্ৰীষ্টৰ ভৱিষ্যতৰ শাসনৰ বিষয়ে আৰু কোৱা হৈছে, তেওঁ দায়ুদৰ সিংহাসনত বহিব। (যিচয়া ৯:৭ চাওক।) পুনৰ, "যিহোৱা আৰু তেওঁৰ অভিষিক্তজনাৰ বিৰুদ্ধে পৃথিবীৰ ৰজাসকল একেলগে থিয় হৈছে, শাসনকর্তাসকলে একেলগে গোপন ষড়যন্ত্র কৰিছে;.... 'ময়েই মোৰ পবিত্ৰ চিয়োন পৰ্ব্বতত মোৰ ৰজাক অভিষেক কৰিলোঁ।' যিহোৱাই যি নির্দেশ দিছে, মই তাক ঘোষণা কৰিম; যিহোৱাই মোক কৈছে, 'তুমি মোৰ পুত্ৰ, আজিয়েই মই তোমাক পিতৃৰূপে জন্ম দিলোঁ।'"⁴⁹ পুনৰ, "যিহোৱাই মোৰ প্ৰভুক ক’লে, 'যেতিয়ালৈকে মই তোমাৰ শত্রুবোৰক তোমাৰ ভৰি-পীৰা নকৰোঁ, তেতিয়ালৈকে তুমি মোৰ সোঁহাতে বহি থাকা।'"⁵⁰

GSAM 49ইহুদীসকল বিভ্ৰান্ত

GSAM 49.3এই শাস্ত্ৰাংশবোৰে ইহুদীসকলক হতবাক কৰি তুলিছিল। ইয়াত এনে এটা সমস্যা আছিল যিটো তেওঁলোকে সমাধান কৰিব পৰা নাছিল: যদি দায়ুদে তেওঁক প্ৰভু বুলি কৈছিল, তেন্তে তেওঁ কেনেকৈ তেওঁৰ পুত্ৰ হ'ল? তেওঁ কেনেকৈ দায়ুদৰ বংশৰ পৰা জন্ম হোৱা সন্তান হ'ব পাৰে, আৰু তথাপিও ইম্মানুৱেল—অৰ্থাৎ ঈশ্বৰ আমাৰ লগত—হ'ব পাৰে? তথাপি তেওঁলোকৰেই নিজৰ ভাববাদী যিচয়াৰ দ্বাৰা ঘোষণা কৰা হৈছিল, "যুৱতী কন্যা গৰ্ভৱতী হৈ এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিব, আৰু তেওঁৰ নাম ইম্মানুৱেল ৰখা হ’ব।"⁵¹

GSAM 50.1খ্ৰীষ্টই ভালদৰে জানিছিল যে কোনটো প্ৰশ্নই তৰ্ক-বিতৰ্ক কৰা ফৰীচীসকলক নীৰৱ কৰি পেলাব, সেয়েহে তেওঁ তেওঁলোকক সুধিছিল, "'খ্ৰীষ্টৰ বিষয়ে আপোনালোকৰ মনে কি ধৰে? তেওঁ কাৰ সন্তান?' তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, 'দায়ুদৰ সন্তান'। যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, 'তেনেহলে দায়ুদে কেনেকৈ আত্মাৰ দ্বাৰাই প্ৰভু বুলিলে আৰু ক’লে, প্ৰভুৱে মোৰ প্ৰভুক ক’লে,মই তোমাৰ শত্ৰুবোৰক তোমাৰ চৰণৰ অধীন নকৰালৈকে, মোৰ সোঁ হাতে বহি থাকা৷ এতেকে দায়ুদে যদি খ্ৰীষ্টক প্ৰভু বোলে, তেনেহলে তেওঁ কেনেকৈ তেওঁৰ সন্তান হ’ব পাৰে?'"⁵²

GSAM 50.2এই বিষয়টোৰ উল্লেখ পুনৰ গীতমালা ৪৫:৬, ৭ পদত কৰা হৈছে: "হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ সিংহাসন চিৰস্থায়ী, অনন্ত কাললৈকে থাকে; তোমাৰ ৰাজকীয় ৰাজদণ্ড ন্যায়শাসনৰ দণ্ড। তুমি ধাৰ্মিকতাক ভাল পোৱা আৰু দুষ্টতাক ঘৃণা কৰা; সেইবাবে ঈশ্বৰে, তোমাৰ ঈশ্বৰে, তোমাৰ সংগীসকলতকৈ অধিক বেচি আনন্দৰ তেলেৰে তোমাক অভিষেক কৰিলে" (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)।⁵³ এই শাস্ত্ৰীয় পদসমূহ মনত ৰাখি, ইহুদী লোকসকলৰ ভৱিষ্যতৰ শাসক আৰু পুনৰুদ্ধাৰকৰ্তাৰ চৰিত্ৰৰ বিষয়ে নিশ্চয় এক উচ্চ ধাৰণা আছিল। ইয়াৰ অন্যথা হ'ব নোৱাৰিছিল।

GSAM 50দৈৱিক উৎপত্তিৰ বংশ

GSAM 50.3খ্ৰীষ্ট আৰু তেওঁৰ জন্মৰ বিষয়ে সবিশেষ নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছিল, কাৰণ প্ৰভুৱে মিখা ভাববাদীৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ঐশ্বৰিক উৎপত্তি, আৰু আনকি তেওঁ জন্ম হ'বলগীয়া সৰু গাঁওখনো নিৰ্দিষ্ট কৰিছিল: "কিন্তু হে বৈৎলেহেম-ইফ্ৰাথা, যিহূদাৰ গোষ্ঠীবোৰৰ মাজত যদিও তোমালোক অতি ক্ষুদ্ৰ, তথাপিও ইস্ৰায়েলক শাসন কৰিবলৈ তোমালোকৰ পৰাই এজন মোৰ ওচৰলৈ আহিব, সেই জনৰ আৰম্ভণি পূৰ্বকালৰ পৰা অনন্তকাললৈকে" (পাৰ্শ্বটীকাত, হিব্ৰু ভাষাত, "অনন্তকালৰ দিনৰ পৰা")।⁵⁴

GSAM 50শ্বেকিনাহ আৰু মেঘত ঈশ্বৰৰ উপস্থিতিৰ প্ৰকাশ

GSAM 50.4ইস্ৰায়েলীয়সকলৰ ইতিহাসত পিছলৈ, যেতিয়া চলোমনে মন্দিৰটো নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল, যাক তেওঁ অতিশয় "ভৱ্য" হ’ব লাগিব বুলি কৈছিল, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ মহিমাৰ শ্বেকিনাহে দয়া-আসনৰ ওপৰত থকা কেৰুবিমসকলৰ মাজত নিজৰ স্থান লৈছিল। বৰ্ণনাত কোৱা হৈছে যে মন্দিৰৰ উৎসৰ্গৰ সময়ত, যেতিয়া পুৰোহিতসকল পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা ওলাই আহিছিল, "যিহোৱাৰ গৃহ মেঘেৰে এনেকৈ পৰিপূৰ্ণ হৈছিল যে, পুৰোহিতসকলে পৰিচৰ্যা কৰিবৰ অৰ্থে থিয় হৈ থাকিব নোৱাৰা হৈছিল; কিয়নো যিহোৱাৰ গৃহ যিহোৱাৰ প্ৰতাপেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈছিল।"⁵⁵ এই মন্দিৰত প্ৰভুৰ উপস্থিতি লোকসকলৰ চকুৰ আগত মহিমামণ্ডিত মেঘৰূপে প্ৰকাশ পাইছিল। এই উপলক্ষে প্ৰভুৱে চলোমনৰ প্ৰাৰ্থনাত সঁহাৰি জনাই তেওঁক কৈছিল, "মই তোমাৰ প্ৰাৰ্থনা শুনিলোঁ আৰু মোৰ যজ্ঞগৃহ বুলি এই ঠাই মনোনীত কৰিলোঁ।"⁵⁶

GSAM 51.1জনসাধাৰণে পাপ কৰিছিল,—মূৰ্তিপূজাৰ পথ গ্ৰহণ কৰিছিল,—আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ চহৰ আৰু পবিত্ৰ স্থান সত্তৰ বছৰৰ বাবে ধ্বংসলীলাত পৰিছিল। বন্দীত্বৰ পিছত, জৰুব্বাবিলৰ হাতত মন্দিৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। যদিও চলোমনে নিৰ্মাণ কৰা মন্দিৰটোৰ মহিমাৰ তুলনাত ই নিম্ন আছিল, তথাপিও প্ৰভুৱে তেওঁৰ ভাববাদীৰ দ্বাৰা ইয়াৰ বিষয়ে কৈছিল, "এই গৃহৰ পূৰ্বৰ প্ৰতাপতকৈ ভবিষ্যতৰ প্ৰতাপ অধিক হ’ব"।⁵⁷ এই গৃহখন হিৰোদে সজাই-পৰাই তুলিছিল, আৰু ইয়াৰ প্ৰাঙ্গণত ত্ৰাণকৰ্তাই শিক্ষা দিছিল। পূৰ্বৰ গৃহখনত প্ৰভুক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা মহিমামণ্ডিত মেঘ এটা আছিল, কিন্তু দ্বিতীয়টোত স্বয়ং ত্ৰাণকৰ্তা, সকলো বস্তুৰ স্ৰষ্টাই প্ৰৱেশ কৰিছিল।

GSAM 51যিচয়ৰ কুলবংশৰ মহিমাময় ৰাজত্ব

GSAM 51.2যিচয়াৰ দিনত অপেক্ষাৰতসকলৰ বাবে, তেওঁৰ ভাববাণীৰ জৰিয়তে চূড়ান্ত মুক্তিৰ সৈতে জড়িত মহিমাময় বিষয়সমূহৰ বৰ্ণনা নিশ্চয়কৈ শক্তি আৰু উৎসাহৰ উৎস আছিল। এই ভাববাণীবোৰে পুনৰ অতি স্পষ্টভাৱে সেই বংশধাৰাটো দাঙি ধৰে, য'ৰ পৰা এই প্ৰত্যাশিত ত্ৰাণকৰ্তাজনে আহিব, সেয়া হ'ল: "যিচয়ৰ মূলৰ পৰা এটি পোখা ওলাব, আৰু মূলৰ পৰা এটা শাখা ওলাই ফলৱান হ’ব। যিহোৱাৰ আত্মা, প্ৰজ্ঞাৰ আত্মা, আৰু সুবিবেচনা, পৰামৰ্শ, আৰু পৰাক্ৰমৰ আত্মা, জ্ঞান আৰু যিহোৱা বিষয়ক ভয়ৰ আত্মা, তেওঁৰ ওপৰত স্থিতি ল’ব। যিহোৱাৰ ভয়ত তেওঁৰ আনন্দ হ’ব, তেওঁৰ চকুৱে দেখাৰ দ্বাৰাই তেওঁ বিচাৰ নকৰিব, নাইবা তেওঁৰ কাণে শুনাৰ দ্বাৰাই তেওঁ সিদ্ধান্ত নল’ব। তাৰপৰিৱৰ্তে তেওঁ ধাৰ্মিকতাৰে দৰিদ্ৰসকলৰ বিচাৰ কৰিব, আৰু ন্যায়েৰে পৃথিৱীৰ নম্ৰ লোকসকলৰ বাবে সিদ্ধান্ত ল’ব। তেওঁ নিজৰ মুখৰ শাসন দণ্ডৰে পৃথীবীক প্ৰহাৰ কৰিব, আৰু নিজৰ ওঁঠৰ ফুৰে দুষ্টক সংহাৰ কৰিব।"⁵⁸

GSAM 52ভাববাদীসকলে শিকোৱা পুনৰুত্থান

GSAM 52.1ভাববাদী যিচয়াইও মৃতকৰ পুনৰুত্থানৰ শিক্ষা এই সান্ত্বনাদায়ক বাক্যবোৰৰ দ্বাৰা দিছিল: "বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই এই পৰ্ব্বতত সকলো জাতিৰ বাবে চৰ্বিযুক্ত আহাৰৰ ভোজ, নিৰ্বাচিত দ্ৰাক্ষাৰস, কোমল মাংস, ক’ম পৰিমাণে ভোজ যুগুত কৰিব। যি ওৰণিৰে সকলো লোকক ঢকা হৈছে, আৰু যি আবৰণ সকলো জাতি সমূহৰ ওপৰত বিস্তাৰিত আছে, যিহোৱাই এই পৰ্ব্বতত তাক নষ্ট কৰিব। তেওঁ চিৰকাললৈকে মৃত্যুক গ্ৰাহ কৰিব, আৰু প্ৰভু যিহোৱাই সকলোৰে চেহেৰাৰ পৰা চকুলো মচিব, আৰু গোটেই পৃথিৱীৰ পৰা নিজৰ প্ৰজাসকলৰ দুৰ্ণাম দূৰ কৰিব; কিয়নো যিহোৱাই এই কথা ক’লে। সেই দিনা এই দৰে কোৱা হ’ব, 'চোৱা, এৱেঁই আমাৰ ঈশ্বৰ, আমি এওঁলৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ, আৰু এৱেঁই আমাক পৰিত্ৰাণ দিব; এৱেঁই যিহোৱা; আমি এওঁলৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ, আমি তেওঁৰ পৰিত্ৰাণত উল্লাসিত হৈ আনন্দ কৰিম।'"⁵⁹

GSAM 52নৱীকৃত-পৃথিৱীৰ ৰাজ্য

GSAM 52.2সেই একেজন ভাববাদীয়ে কৈছে যে এইখন এখন নৱীকৃত পৃথিৱী হ'ব, য'ত চূড়ান্ত ৰাজ্য স্থাপন হ'ব: "কিয়নো চোৱা, মই নতুন আকাশ-মণ্ডল [বায়ুমণ্ডলীয় আকাশ] আৰু নতুন পৃথিৱী সৃষ্টি কৰোঁ; আৰু পূৰ্বকালৰ বস্তুবোৰ সোঁৱৰণ কৰা বা মনত ৰখা নহ’ব [পাৰ্শ্বটীকাত, হিব্ৰু ভাষাত, 'হৃদয়ত অহা,' অৰ্থাৎ পুনৰ ইচ্ছা কৰা]। কিন্তু মই যি সৃষ্টি কৰোঁ, তাত তোমালোকে অনন্ত কাল আনন্দ আৰু উল্লাস কৰা; কিয়নো চোৱা, মই যিৰূচালেমক উল্লাসৰ বিষয়, আৰু তাৰ লোকসকলক আনন্দৰ বিষয় কৰি সৃষ্টি কৰোঁ। মই যিৰূচালেমত উল্লাস, আৰু মোৰ লোকসকলত আনন্দ কৰিম, তাত ক্ৰন্দনৰ শব্দ কি কাতৰোক্তিৰ শব্দ আৰু শুনা নাযাব। সেই ঠাইৰ পৰা [নতুন পৃথিৱী সৃষ্টি হোৱাৰ সময়ৰ পৰা] কোনো অলপদিনীয়া কেঁচুৱা [অল্পায়ু শিশু], বা সম্পূৰ্ণ আয়ুস নোপোৱা কোনো বুঢ়া লোকক [অকালতে বুঢ়া হোৱা লোক] মৈদামলৈ নিয়া নহ’ব; কিয়নো শিশু এশ বছৰ বয়সীয়া [যেতিয়া মানুহৰ জীৱনকাল নশ বছৰ আছিল, সেই সময়ত শিশুসকল এশ বছৰ বয়সৰ হ'ব পাৰিছিল] হৈ মৰিব (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ), আৰু পাপী জনে এশ বছৰ বয়স [এশ বছৰীয়া জীৱনকালৰ শেষৰফালে] পাই অভিশপ্ত হৈ মৰিব। [নতুন পৃথিৱী স্থাপন হোৱাৰ সময়ত যিসকলৰ মৃত্যু হয়, তেওঁলোকেই হ'ল 'ভক্তিহীন মানুহৰ বিনাশত' বিনষ্ট হোৱা সকল। ২ পিতৰ ৩:৭।] তেওঁলোকে ঘৰ সাজি তাৰ ভিতৰত বাস কৰিব, আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতি তাৰ ফল ভোগ কৰিব। আন লোক বাস কৰিবলৈ তেওঁলোকে ঘৰ নাসাজিব, আৰু আন লোক ভোগ কৰিবলৈ তেওঁলোকে বাৰী নাপাতিব; কিয়নো গছৰ [ছেপ্তুৱাজিণ্টত জীৱনৰ বৃক্ষ] আয়ুস যিমান, মোৰ লোকসকলৰো আয়ুস সিমান হ’ব, আৰু মোৰ মনোনীত লোকসকলে নিজৰ হাতেৰে কৰা কাৰ্যৰ ফল বহুকাললৈকে ভোগ কৰিব।"⁶⁰

GSAM 53.1যিহিষ্কেলে সময়ৰ এক দীঘলীয়া পৰিসৰৰ মাজেৰে মৃতসকলৰ পুনৰুত্থানলৈ দৃষ্টি নিবদ্ধ কৰে। তেওঁৰ দ্বাৰা প্ৰভুৱে কৈছে, "চোৱা! হে মোৰ প্ৰজাসকল, মই তোমালোকৰ মৈদামবোৰ মুকলি কৰিম, আৰু তোমালোকৰ মৈদামৰ পৰা তোমালোকক উলিয়াম! আৰু মই তোমালোকক ইস্ৰায়েল দেশলৈ লৈ যাম!"⁶¹

GSAM 53"তেওঁ আমাৰ দুখ-কষ্ট বহন কৰিছে"

GSAM 53.2যিচয়া, সেই শুভবাৰ্তাৰ ভাববাদীজনৰ ওচৰত মানুহৰ হৈ ত্ৰাণকৰ্তাৰ পৰীক্ষা, দুখ-কষ্ট আৰু মৃত্যুৰ বিষয়ে অধিক সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰকাশ পাইছিল। ভাববাদীজনে কৈছে, "আমি যি শুনিলো সেয়া কোনে বিশ্বাস কৰিলে? আৰু যিহোৱাৰ বাহু কাৰ বাবে প্ৰকাশিত হ’ল? কাৰণ তেওঁ যিহোৱাৰ আগত গছ পুলিৰ দৰে, আৰু শুকান মাটিত অঙ্কুৰিত হোৱা কোমল গজালিৰ দৰে বাঢ়ি উঠিল; তেওঁৰ কোনো বৈশিষ্ট্যপূর্ণ চেহেৰা বা ঐশ্বর্য নাছিল, আমি যেতিয়া তেওঁক চাওঁ তেতিয়া আমাক আকর্ষণ কৰিব পৰা তেওঁৰ কোনো সৌন্দৰ্য নাছিল। তেওঁ ঘৃণিত আৰু মানুহৰ দ্বাৰাই প্রত্যাকখাণ কৰা; শোকাতুৰ আৰু যাতনা পৰিচিত ব্যক্তি। যাৰ পৰা মানুহে মুখ লুকাই ৰাখে, তেওঁ তাৰ দৰে; তেওঁক তুচ্ছ জ্ঞান কৰা হল, আৰু আমি তেওঁক বিশেষত্বহীন বুলি বিবেচনা কৰিলোঁ। নিশ্চয়ে তেওঁ আমাৰ যাতনাবোৰ ললে, আমাৰ ৰোগৰ ভাৰ বলে, তথাপি আমি তেওঁক ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই শাস্তি পোৱা, ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই প্ৰহাৰিত, আৰু পীড়িত বুলি ভাবিলো। কিন্তু আমাৰ বিদ্রোহী কার্যবোৰৰ বাবে তেওঁক খোচা হ’ল, আমাৰ পাপবোৰৰ বাবে গুড়ি কৰা হ’ল। আমাৰ শান্তিৰ বাবে তেওঁক শাস্তি দিয়া হ’ল, আৰু তেওঁৰ আঘাতৰ দ্বাৰাই আমি সুস্থ হলোঁ।"⁶²

GSAM 53.3এই ঘটনাবোৰ মোৰ দিনত ঘটিবলৈ ইমান আশ্চৰ্যজনক নেকি? হয়তো লোকসকলে, ঠিক তেনেদৰে ভাববাদীজনেও সুধিছিল। উত্তৰটো হ'লহেঁতেন, এতিয়া এইবোৰ নহ'ব; এই মহান উদ্ধাৰকৰ্তাৰ অহাৰ সময় এতিয়াও আহি পোৱা নাই; কিন্তু ভাববাদীজনে কৈছে, "তুমি নিজ চকুৰে ৰজাক তেওঁৰ সুন্দৰ অৱস্থাত থকা দেখিবা, তেওঁলোকে বহু দূৰৰ দেশ দেখিব।"⁶³

GSAM 54দানিয়েলৰ ভাববাণীবোৰে ভৱিষ্যত প্ৰকাশ কৰে

GSAM 54.1কিন্তু, প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক তেওঁৰ চিৰস্থায়ী ৰাজ্য স্থাপন হোৱালৈকে উঠি আহিবলগীয়া আৰু শাসন কৰিবলগীয়া একেৰাহে অহা ৰাজ্যসমূহৰ বিষয়ে, আৰু তেতিয়াও ঘটিবলৈ বাকী থকা এক ঘটনাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মচীহৰ প্ৰকৃত আবিৰ্ভাৱ আৰু তেওঁক বিচ্ছিন্ন কৰালৈকে এক বিশেষ সময়সীমাৰ বিষয়ে শিক্ষা দিবলৈ দানিয়েল ভাববাদীৰ জৰিয়তেহে আৰম্ভ কৰিছিল। নাবুচোদনোচৰৰ সপোনৰ ব্যাখ্যাই এইটো প্ৰকাশ কৰিছিল যে বিশ্ব শাসন কৰিবলগীয়া চাৰিখন ৰাজ্যৰ শক্তি আৰু মহিমা সোণ, ৰূপ, পিতল আৰু লোহাৰ ক্ৰমশঃ হ্ৰাস পোৱা মূল্যৰ অনুপাতত হ্ৰাস পাব; আৰু অৱশেষত সেই ৰাজ্যসমূহৰ ভঙা-ছিঙা, বিভক্ত অৱস্থা বোকা মাটিৰ সৈতে মিহলি হোৱা লোহাৰ ভঙ্গুৰতাৰ সমতুল্য হ'ব। তাৰ পিছত আহিব স্বৰ্গৰ ৰাজ্য, যি সেইবোৰ ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত আহিব যিবোৰ গ্ৰীষ্মৰ মৰণা মৰা খলাৰ তুঁহৰ দৰে হৈ পৰিব, যাতে তেওঁলোকৰ বাবে কোনো ঠাই নাথাকে, আনহাতে ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যই গোটেই পৃথিৱীখন পূৰণ কৰিব।

GSAM 54.2তাৰ পিছত, সপ্তম অধ্যায়ৰ দৰ্শনত, চাৰিটা মহান জন্তুৰ প্ৰতীকৰ অধীনত, একেটা বিষয়কে পুনৰ সামৰি লোৱা হৈছে, আৰু এই ৰাজ্যসমূহৰ অন্য বৈশিষ্ট্যসমূহ উপস্থাপন কৰা হৈছে। এই অধ্যায়ত চতুৰ্থ ৰাজ্যখন দহটা ভাগত বিভক্ত হোৱাৰ পিছত, সেইবোৰৰ মাজৰ তিনিটাক ওফৰাই বা দমন কৰি নিজকে সেই সকলোবোৰৰ ওপৰত এক আধ্যাত্মিক শাসক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলগীয়া "সৰু-শিং" শক্তিটোৰ কাৰ্যকলাপ আৰু কামৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে। এই পোপীয় শক্তি চতুৰ্থ সাম্ৰাজ্যৰ বিভক্ত আৰু ভঙ্গুৰ অৱস্থাত আনকি ১২৬০ বছৰ ধৰি চলি থাকিব। এইদৰে সেই সময়লৈকে ঘটিবলগীয়া ঘটনাবোৰ প্ৰকাশ পাইছিল যেতিয়া খ্ৰীষ্টই তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা ৰাজ্য লাভ কৰিব, আৰু সেয়া সৰ্বোচ্চজনৰ পবিত্ৰসকলক দিব; এনে এক ৰাজ্য যি অৱশেষত সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ওপৰত শাসন কৰিব, আৰু চিৰদিনৰ বাবে স্থায়ী হ'ব।

GSAM 55২৩০০ দিন

GSAM 55.1দানিয়েলৰ অষ্টম অধ্যায়ত, মতা মেৰ-ছাগ, ছাগলী, আৰু "অত্যন্ত ডাঙৰ হৈ উঠা সৰু শিং"ৰ দৰ্শনৰ অধীনত, ভাববাদীজনক পুনৰ সময়ৰ শেষলৈ লৈ যোৱা হৈছে। ১৩ আৰু ১৪ নং পদত তেওঁৰ মনোযোগ বিচাৰৰ সময়লৈকে বিস্তৃত এক সময়কাল—২৩০০ দিন—ৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ কৰা হৈছে। এইটো আছিল এক দীঘলীয়া সময়, আৰু সেয়েহে ভাববাদীয়ে ইয়াক বুজি পাইছিল; কাৰণ স্বৰ্গদূতে তেওঁক জনাইছিল যে এই দৰ্শনটো বহু দিনৰ বাবেহে আছিল। এতিয়ালৈকে দিনবোৰৰ আৰম্ভণিৰ কোনো তাৰিখ দিয়া হোৱা নাছিল, আৰু সেয়েহে তেওঁ অধ্যায়টো এইদৰে সামৰে, "সেই দৰ্শনৰ বাবে মই হতভম্ব হৈছিলোঁ, আৰু সেই ঠাইত সেই দৰ্শন বুজি পোৱা কোনো এজনো নাছিল।"

GSAM 55মচীহলৈ সত্তৰ সপ্তাহ

GSAM 55.2নৱম অধ্যায়ত কোৱা হৈছে যে দানিয়েলৰ অনুৰোধৰ উত্তৰত এজন স্বৰ্গদূত তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল, তেওঁক কৌশল আৰু বুজাবুজি দিবলৈ। তেওঁ তেওঁক সত্তৰ সপ্তাহৰ এটা সময়ছোৱাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল। বছৰৰ হিচাপত গণনা কৰা এই সপ্তাহবোৰৰ ভিতৰত ঊনসত্তৰটা [যিটো, আমাক কোৱা হৈছে, "সপ্তাহ" বুলি অনুবাদ কৰা শ্বেভুইম শব্দটোৰ অৰ্থ] মচীহলৈকে বিস্তৃত হ'ব। যিটো সময়সীমাৰ পৰা এই সময়খিনি আৰম্ভ হ'বলগীয়া আছিল, "যিৰূচালেম পুনৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ আজ্ঞা," সেয়া তেতিয়াও দিয়া হোৱা নাছিল। প্ৰশ্নটো উত্থাপিত হয়, দানিয়েলে কেনেকৈ জানিব পাৰিছিল যে সেই ঊনসত্তৰ সপ্তাহ ক'ত শেষ হ'ব? দ্বাদশ অধ্যায়ত সময়ৰ এই প্ৰশ্নটো পুনৰ বিবেচনা কৰা হৈছে, আৰু তেওঁৰ "এইসকলো বিষয়ৰ পৰিনতি কি হ’ব?" বুলি সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁক নিজৰ পথলৈ যোৱাৰ বাবে কোৱা হৈছে, কাৰণ এই বাক্যবোৰ শেষ সময়লৈকে "বন্ধ কৰা আৰু মোহৰ মৰা হ’ল", যেতিয়া "জ্ঞানীলোক সকলেহে বুজি পাব।"

GSAM 55.3নিঃসন্দেহে এই সময়ৰ প্ৰশ্নটো সেই ঘটনাবোৰৰ ভিতৰত এটা, যাৰ বিষয়ে পাঁচনি পিতৰে উল্লেখ কৰিছে যেতিয়া তেওঁ কৈছিল, "যি ভাববাদী সকলে আপোনালোকৰ কাৰণে নিৰূপিত অনুগ্ৰহৰ বিষয়ে ভাববাণী কৰিছিল, তেখেত সকলে সেই পৰিত্রাণৰ বিষয়ে যত্নেৰে বিচাৰ আৰু অনুসন্ধান কৰিছিল৷ কেনেকুৱা ধৰণৰ পৰিত্ৰাণ আহিবলগীয়া আছিল, সেই বিষয়ে তেখেত সকলে অনুসন্ধান কৰি জানিব বিচাৰিছিল৷ এই বিষয়ে খ্ৰীষ্টৰ আত্মাই কোৱা সেই কাল বা সময়ৰ কথাও অনুসন্ধান কৰি জানিবলৈ বিচাৰিছিল৷ খ্ৰীষ্টৰ প্ৰতি ঘটিবলগীয়া দুখভোগ আৰু পাছত তেওঁলৈ আহিবলগীয়া মহিমাবোৰৰ বিষয়ে সেই আত্মাই তেখেত সকলক আগতীয়াকৈ কৈছিল৷"⁶⁴

GSAM 56অধাৰ্মিকসকলৰ ভাগ্য

GSAM 56.1পুৰণি নিয়মৰ শেষৰজন ভাববাদী মালাখীয়ে দুষ্টসকলৰ চূড়ান্ত ধ্বংসৰ এক ৰোমাঞ্চকৰ বৰ্ণনা দিছে: "কিয়নো চোৱা, সেই দিন আহিছে; সেয়ে অগ্নিশালৰ নিচিনাকৈ জ্বলিব। সেই দিনা সকলো গৰ্ব্বী ও দুষ্টাচাৰী লোক নৰাৰ নিচিনা হ’ব; যি দিন আহি আছে, সেই দিনে তেওঁলোকক পুৰি পেলাব; এডাল শিপা কি ডাল একোকে অৱশিষ্ট নথকাকৈ তেওঁলোকক পুৰি পেলাব। কিন্তু মোৰ নামত ভয় ৰাখোঁতা যি তোমালোক, তোমালোকৰ প্রতি ধাৰ্মিকতাৰূপ সূৰ্য উদিত হ’ব, যাৰ কিৰণ সুস্থতাদায়ক; তোমালোকে বাহিৰ হৈ গোহালিৰ পৰা মুকলি হোৱা দামুৰিৰ নিচিনাকৈ ডেও দিবা। তোমালোকে দুষ্ট লোকসকলক গচকিবা; মই এই কাৰ্য কৰাৰ দিনা তেওঁলোক তোমালোকৰ ভৰিৰ তলত থকা ছাঁই যেন হ’ব।"⁶⁵

GSAM 56.2ইস্ৰায়েলীয়সকলৰ অধীনত পুৰণি নিয়মত লিপিবদ্ধ এই সকলোবোৰ তথ্য, যিয়ে তেওঁলোকৰ বাবে পৰিত্ৰাণৰ পৰিকল্পনাৰ বহুতো দিশ উন্মোচন কৰিছিল, তাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, যেতিয়া তেওঁলোকে দেখিছিল আৰু উপলব্ধি কৰিছিল যে এই প্ৰতিজ্ঞাত বংশ অহাৰ সময় ওচৰ চাপি আহিছে, তেতিয়া বাক্যৰ অধ্যয়নশীল শিক্ষাৰ্থীসকলৰ আগ্ৰহ কিমান গভীৰ আছিল, সেয়া কল্পনা কৰিব পাৰি। আনহাতে, সাধাৰণ জনতা আৰু আনকি প্ৰতি বিশ্ৰামবাৰে সভামন্দিৰত শাস্ত্ৰ পঢ়া লোকসকলেও এই বাক্যটো বুজিবলৈ ব্যৰ্থ হৈছিল (প্ৰেৰিতৰ কাৰ্য্য ১৩:২৭), কিন্তু সেইসকল ভক্তিপৰায়ণ, অধ্যয়নশীল লোক, যিসকলে আত্মাৰ নিৰ্দেশনাত বিশ্বাসীভাৱে শাস্ত্ৰ অনুসন্ধান কৰিছিল, তেওঁলোকে নিঃসন্দেহে গভীৰভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, যেনেকৈ এই যুগৰ পাঁচনি যোহনে কৰিছিল, "হে প্ৰভু যীচু, আহাঁ, আৰু সোনকালে আহাঁ।"