অধ্যায় ৮ — মেৰ পোৱালিৰ বিয়াৰ ভোজ

GSAM 134.1"এজন মানুহে নিশা বৰ ভোজ পাতি, অনেক লোকক নিমন্ত্ৰণ কৰিলে। পাছত ভোজনৰ সময় হোৱাত, তেওঁ নিজৰ এজন দাসক পঠাই নিমন্ত্ৰিত সকলক ক’লে, 'আহক, এতিয়া ভোজন যুগুত হৈছে'।"¹

GSAM 134.2"মেৰ-পোৱালিৰ বিবাহৰ ভোজলৈ যি সকল নিমন্ত্ৰিত হৈছে তেওঁলোক ধন্য।"²

GSAM 134.3সন্ধিয়াৰ আহাৰ হৈছে দিনটোৰ শেষৰ আহাৰ। এই উপমাটোত আহাৰলৈ তিনিটা আহ্বান আছে। এই উপমাটোক মথি ২২:১-৭-ত উল্লেখ কৰা "দিনৰ আহাৰ"লৈ দিয়া আহ্বানৰ সৈতে একাকাৰ কৰিব নালাগে। "ডিনাৰ" হৈছে মধ্যাহ্নৰ আহাৰ। ডিনাৰলৈ আমন্ত্ৰণৰ উপমাটোত আমি শিকিব পাৰোঁ যে আমন্ত্ৰণ জনোৱা সকলক "অপমান" কৰা হৈছিল আৰু হত্যা কৰা হৈছিল, আৰু আনকি ৰজাৰ পুত্ৰকো হত্যা কৰা হৈছিল। যি ৰজাই আমন্ত্ৰণ জনাইছিল, তেওঁ "সেই নৰবধীবোৰক সংহাৰ কৰি, সিহঁতৰ নগৰ খন পুৰি পেলালে।"

GSAM 134.4এই "মধ্যাহ্নৰ আহাৰলৈ" আমন্ত্ৰণৰ উপমাটোৱে, য'ত প্ৰথমে সেই আমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাখ্যান কৰাসকলৰ ভাগ্য দেখুওৱা হৈছে, যিসকলে খ্ৰীষ্টৰ শুভবাৰ্তা প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল আৰু তেওঁক তথা তেওঁৰ পাঁচনিসকলক হত্যা কৰিছিল, তেওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰকৃততে কি ঘটিছিল তাক উপযুক্তভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। প্ৰভুৱে সেই জাতিটোৰ বিৰুদ্ধে সেনা পঠিয়াইছিল, যিসকলে "সেই নৰবধীবোৰক সংহাৰ কৰি, সিহঁতৰ নগৰ খন পুৰি পেলালে"—যিৰূচালেম।

GSAM 134ভোজলৈ আহ্বান

GSAM 134.5উপমাটোত থকা এই ভোজৰ আমন্ত্ৰণটোৱে নিসন্দেহে "মেৰ-পোৱালিৰ বিবাহৰ ভোজ"ক বুজাইছে। সেই "বিবাহৰ ভোজ"লৈ মাতি অনা সকলৰ ওপৰত আশীৰ্ব্বাদ ঘোষণা কৰা হয়। বিয়াৰ পিছতে বিয়াৰ ভোজ হয়। মেৰ-পোৱালিৰ বিবাহ তেওঁ অহাৰ আগতে হয়; কাৰণ, আমি ইতিমধ্যে দেখিছোঁ যে, যেতিয়া খ্ৰীষ্ট অৱশেষত আহিব, তেওঁ "বিয়াৰ পৰা আহি" উভতিব।³

GSAM 135.1সেয়েহে, বিবাহ ভোজলৈ এই আহ্বানটো, প্ৰকাশিত বাক্য ১৪-ৰ প্ৰথম স্বৰ্গদূতৰ বাৰ্তা আৰু ইতিমধ্যে উল্লেখ কৰা দশম অধ্যায়ৰ সময়ৰ ঘোষণা, এই দুয়োটাৰে সৈতে একে হ'ব লাগিব। লূকে লিপিবদ্ধ কৰা অনুসৰি, এই প্ৰথম ভোজৰ আহ্বানটো "নিমন্ত্ৰিত সকলক" জনোৱা হয়। নিমন্ত্ৰণ কৰা সেইসকল কোন আছিল?—যিসকলে খ্ৰীষ্টৰ শুভবাৰ্তা শুনি গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকে খ্ৰীষ্টক ভালপোৱা আৰু তেওঁলোকৰ আশাৰ পূৰ্ণ পৰিণতি হিচাপে তেওঁৰ দ্বিতীয় আগমনক ভালপোৱা বুলি দাবী কৰে। তেন্তে আহ্বানটো প্ৰথমে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ যোৱাটো কিয় উচিত নহ'ব? যেনেকৈ শাস্ত্ৰ থকা আৰু মচীহৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা বুলি দাবী কৰা ইহুদীসকলৰ ওচৰত প্ৰথমে শুভবাৰ্তা ঘোষণা কৰাটো প্ৰয়োজনীয় আছিল,⁴ ঠিক তেনেকৈ খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ বাৰ্তাটোও প্ৰথমে তেওঁৰ অনুগামী বুলি দাবী কৰা আৰু তেওঁৰ আগমনক ভালপোৱা বুলি কোৱাসকলৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰা হৈছিল।

GSAM 135যিসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল তেওঁলোকৰ প্ৰতি আহ্বান

GSAM 135.2যিসকলক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল, তেওঁলোকৰ বাবে ভোজলৈ দিয়া প্ৰথম আহ্বানটো মণ্ডলীসমূহলৈ যাবই লাগিছিল। এতিয়া, প্ৰকৃততে, ১৮৩৩ চনৰ পৰা ১৮৪৪ চনৰ বসন্তকাললৈকে খ্ৰীষ্টৰ সন্নিকট আগমনৰ ঘোষণা মণ্ডলীসমূহত কৰা হৈছিল, আৰু যথেষ্ট পৰিমাণে সেই মণ্ডলীসমূহৰ পৰিচাৰকসকলে ইয়াক সমৰ্থনো কৰিছিল। খ্ৰীষ্টৰ সন্নিকট আগমনৰ বিষয়ে উইলিয়াম মিলাৰৰ মতামতৰ প্ৰথম প্ৰকাশন ভাৰমন্টৰ ব্ৰেণ্ডনৰ এখন বেপ্টিষ্ট কাকতত হৈছিল। ১৮৪৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈকে তেওঁ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলৰ প্ৰচেষ্টা মূলতঃ সেই সময়ৰ মণ্ডলীসমূহে ব্যৱস্থা কৰা গীৰ্জাৰ ভৱন বা হলসমূহতহে আছিল।

GSAM 135.3১৮৪৪ চনৰ বসন্তকাললৈকে পাদুৰী মিলাৰৰ কৰ্মৰাজিৰ বিষয়ে পাদুৰী হাইমছে এইদৰে কৈছে:

GSAM 135.3"তেওঁ সকলো পক্ষ আৰু সম্প্ৰদায়ৰ মাজত তেওঁলোকৰ সংগঠন বা অনুশাসনত হস্তক্ষেপ নকৰাকৈ কাম কৰিছিল, এই বিশ্বাসত যে বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ সদস্যসকলে নিজৰ স্থিতি অক্ষুণ্ণ ৰাখিব পাৰিব, আৰু একে সময়তে তেওঁলোকৰ ৰজাৰ আগমনৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাব পাৰিব।"

GSAM 135.4পাদুৰী হাইমছে তেওঁৰ নিজৰ আৰু পাদুৰী মিলাৰৰ মিলিত সেৱাৰ বিষয়ে কওঁতে আৰু কৈছে: "আমাৰ আৰু আগমনবাদ ঘোষণা কৰি থকা আমাৰ ভাইসকলৰ বাবে দুৱাৰ মুকলি কৰা বেছিভাগ পৰিচাৰক আৰু মণ্ডলীয়ে ১৮৪৪ চনলৈকে—অৰ্থাৎ শেষ বছৰটোলৈকে আমাৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছিল।"

GSAM 136বাৰ্তাৰ বাবে মুকলি দুৱাৰ

GSAM 136.1তেওঁৰ কাম আৰু ইয়াৰ প্ৰকৃতি সম্পৰ্কে, উইলিয়াম মিলাৰে কৈছিল:

GSAM 136.1"খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ এই শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ মোৰ বাবে প্ৰায় সকলো সম্প্ৰদায়ৰ দুৱাৰ মুকলি হৈছে, যাৰ ফলত মই আহ্বানসমূহৰ মাত্ৰ এক সৰু অংশহে পালন কৰিব পাৰিছোঁ.... মই যোৱা প্ৰতিটো ঠাইতে, মণ্ডলীসমূহৰ আটাইতকৈ ধাৰ্মিক, নিষ্ঠাবান আৰু জীৱন্ত সদস্যসকলে এইদৰে ঘোষণা কৰা মতামতবোৰ অতি সহজে আকোঁৱালি লয়; আনহাতে, সংসাৰাসক্ত নামমাত্ৰ বিশ্বাসী, ফৰীচী, গোড়া, গৰ্বী, অহংকাৰী আৰু স্বাৰ্থপৰসকলে খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ মতবাদক উপহাস কৰে আৰু বিদ্ৰূপ কৰে।"

GSAM 136.2আগমনৰ বাৰ্তাৰ স্বৰূপৰ বিষয়ে, ডি'অ'বিগনে ধৰ্ম সংস্কাৰৰ বিষয়ে কোৱা কথাখনেই কোৱা যাব,—ই "এটা আধ্যাত্মিক নীতিৰ নামেৰে সম্পন্ন হৈছিল। ই ইয়াৰ শিক্ষক হিচাপে ঈশ্বৰৰ বাক্য, পৰিত্ৰাণৰ বাবে বিশ্বাস, আৰু অস্ত্ৰ হিচাপে পবিত্ৰ আত্মাক ঘোষণা কৰিছিল: আৰু এইবোৰ উপায়ৰ দ্বাৰাই সকলো সাংসাৰিক উপাদান প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল।"

GSAM 136ধৰ্মজাগৰণৰ এক মহা ঢৌ

GSAM 136.3আগমনৰ বাৰ্তা ঘোষণা হোৱাৰ পিছত যি ধৰ্মজাগৰণ ঘটিছিল, তাৰ প্ৰকৃতি মেইনৰ প'ৰ্টলেণ্ডৰ কাস্কো ষ্ট্ৰীট খ্ৰীষ্টিয়ান চাৰ্চৰ পাদুৰী এল. ডি. ফ্লেমিঙে এইদৰে বৰ্ণনা কৰিছে:—

GSAM 136.4"তেওঁৰ [উইলিয়াম মিলাৰৰ] বক্তৃতাৰ দ্বাৰা জগাই তোলা আগ্ৰহটো অতি সচেতন আৰু নিৰাবেগ, আৰু যদিও এয়া মই দেখা আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মজাগৰণ, তথাপি ইয়াত আবেগিক উত্তেজনা একেবাৰে কম। এনে লাগে যেন ই সমাজৰ পুৰুষসকলৰ ওপৰতহে আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱ পেলায়। ইয়াৰ প্ৰভাৱ এইদৰে পৰে: ভাতৃ মিলাৰে কেৱল আত্মাৰ তৰোৱালখন, খোলা আৰু নগ্ন অৱস্থাত লৈ তাৰ চোকা ধাৰখন নগ্ন হৃদয়ৰ ওপৰত ৰাখে, আৰু ই কাটি পেলায়! সিমানেই। এই মহাশক্তিশালী অস্ত্ৰৰ ধাৰৰ সন্মুখত, অবিশ্বাস পতিত হয়, আৰু সাৰ্বজনীনতাবাদ ম্লান হৈ পৰে। মিছা ভেটিবোৰ নোহোৱা হৈ যায়, আৰু বাবেলৰ ব্যৱসায়ীসকলে আচৰিত হয়। মোৰ মতে, আধুনিক যুগত দেখা যিকোনো বস্তুৰ ভিতৰত এয়া হয়তো পাঁচনিসকলৰ ধৰ্মজাগৰণৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ।"

GSAM 137ৰিচমণ্ড, মেইনত এক অভিজ্ঞতা

GSAM 137.1আগমনবাদৰ শিক্ষা প্ৰচাৰৰ লগত যোৱা ধৰ্মজাগৰণৰ কামৰ এক উদাহৰণ হিচাপে, আমি সেই আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত এজন ব্যক্তিৰ প্ৰতিবেদনৰ পৰা উদ্ধৃতি দিম। ৰিচমণ্ড, মেইনত অনুষ্ঠিত হোৱা এক ত্ৰৈমাসিক সভাৰ বিষয়ে কওঁতে, য'ত ত্ৰিশখন ফ্ৰীউইল বেপ্টিষ্ট মণ্ডলীৰ প্ৰতিনিধিত্ব আছিল, তেওঁ কয়:—

GSAM 137.2"মই উপাসনালয়ত প্ৰৱেশ কৰোঁতেই, মণ্ডলীঘৰটোৰ একেবাৰে মূৰত মঞ্চৰ কাষত বহি থকা পাদুৰী ৰোলিন্স উঠি থিয় হৈ ক'লে, 'ভাতৃ হোৱাইট, আপুনি মোৰ কাষত বহিব।' ধৰ্মোপদেশৰ পিছত, মন্তব্যৰ বাবে অনুমতি দিয়া হ'ল, আৰু মই খ্ৰীষ্টীয় জীৱন আৰু খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনত ধাৰ্মিকসকলৰ বিজয়ৰ বিষয়ে মুকলিমূৰীয়াকৈ ক'লোঁ। বহুতো কণ্ঠই চিঞৰি উঠিল, 'আমেন! আমেন!' আৰু সেই বিশাল মণ্ডলীৰ বেছিভাগেই চকুলো টুকিছিল.... সভাখন শেষ হোৱাৰ ওচৰা-উচৰি, মোৰ সন্মতি লৈ পাদুৰী ৰোলিন্সে উঠি ক'লে: 'মোৰ সোঁফালে বহি থকা ভাতৃ হোৱাইট-এ আজি সন্ধিয়া ৰীড সভা-ঘৰত আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ দ্বিতীয় আগমনৰ বিষয়ে ভাষণ দিব। আহক, ভাইসকল, আৰু আপোনালোকে নিজেই শুনক। আপোনালোক সকলোকে বহিবলৈ আমাৰ ওচৰত পৰ্যাপ্ত ঠাই আছে। ভাইসকল, আগবাঢ়ি আহক, এই বিষয়টোৰ ওপৰত শুনি আপোনালোকৰ কাকো কোনো ক্ষতি নহ'ব.... তেওঁ ভালদৰেই জানিছিল যে তেওঁৰ বেছিভাগ ভাইয়ে গাঁৱৰ সভা এৰি মোক শুনিবলৈ তিনি মাইল যাব, আৰু তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত ব্যৱসায়িক অধিৱেশন ভংগ হৈ যাব। আৰু সেয়াই হ'ল। চাৰিভাগৰ তিনি ভাগ পৰিচাৰক আৰু প্ৰায় প্ৰতিজন প্ৰতিনিধিয়ে সভা এৰি গ'ল, আৰু ৰীডৰ সভাঘৰটো সোনকালেই ভৰি পৰিল। মোৰ বিষয় আছিল মথি ২৪ অধ্যায়। ঈশ্বৰৰ আত্মাই মোক যথেষ্ট স্বাধীনতা দিছিল। আগ্ৰহ আশ্চৰ্যজনক আছিল।

GSAM 137.3"যেতিয়া মই খ্ৰীষ্টানসকলক নিজকে সম্পূৰ্ণৰূপে উৎসৰ্গা কৰিবলৈ আৰু সাজু থাকিবলৈ, আৰু পাপীসকলক খ্ৰীষ্টক বিচাৰিবলৈ আৰু মানুহৰ পুত্ৰৰ আগমনৰ বাবে সাজু হ'বলৈ আহ্বান জনাই সমাপ্তিৰ দিশে আগবাঢ়িছিলোঁ, তেতিয়া ঈশ্বৰৰ শক্তি মোৰ ওপৰত এনে পৰিমাণে নামি আহিল যে মই দুয়োখন হাতেৰে উপদেশ-মঞ্চখন খামুচি ধৰি নিজকে থিৰ কৰি ৰাখিব লগা হৈছিল। সেয়া এক গম্ভীৰ মুহূৰ্ত আছিল। খ্ৰীষ্টৰ অবিহনে পথভ্ৰষ্ট পাপীসকলৰ অৱস্থা দেখি, মই কান্দোন কৰি তেওঁলোকক আহ্বান জনাইছিলোঁ, কেইবাবাৰো কৈছিলোঁ, 'হে পাপী, খ্ৰীষ্টৰ ওচৰলৈ আহা আৰু তেওঁ যেতিয়া তেওঁৰ মহিমাৰে প্ৰকাশ পাব তেতিয়া পৰিত্ৰাণ পোৱা। আহা, হে দৰিদ্ৰ পাপী, সময় শেষ হোৱাৰ আগতেই আহা। আহা, হে পাপী, দৰিদ্ৰ পাপী, আহা।'

GSAM 138.1"ঠাইখন ভয়ংকৰভাৱে গম্ভীৰ আছিল। পৰিচাৰক আৰু লোকসকলে কান্দিছিল, কিছুমানে ডাঙৰকৈ। পাপীক উদ্দেশ্য কৰি কৰা প্ৰতিটো আহ্বানৰ শেষত, সমগ্ৰ সভাখনত এক সাধাৰণ আৰ্তনাদ শুনা গৈছিল। মই দুঘণ্টাতকৈও অধিক সময় থিয় হৈ অধ্যায়টোৰ ব্যাখ্যা কৰিছিলোঁ আৰু উৎসাহিত কৰিছিলোঁ, আৰু মোৰ কণ্ঠস্বৰ ভাঙি আহিছিল। মই কথা বন্ধ কৰিলোঁ, আৰু সেই মৰমৰ লোকসকলৰ বাবে গভীৰ অনুভূতিৰে ডাঙৰকৈ কান্দি উঠিলোঁ, যি অনুভূতি কেৱল সেইজনেহে জানে, যাক ঈশ্বৰে পাপীসকলৰ ওচৰত তেওঁৰ সত্য প্ৰচাৰ কৰিবলৈ মাতিছে। তেতিয়া ৰাতি ন বাজিছিল, আৰু আনক কথা ক'বলৈ সুবিধা দিলে সভাখন মাজনিশালৈকে চলি থাকিলহেঁতেন। উপস্থিত সকলোৱে প্ৰভুৰ পক্ষত ভোট দিবলৈ সুযোগ পোৱাৰ পিছতহে গভীৰ অনুভূতিৰে সভাখন সামৰাটোৱেই শ্ৰেয় আছিল। তাৰ পিছত মই মণ্ডলীৰ সকলোকে, যিসকলে মোৰ সৈতে প্ৰাৰ্থনাত যোগ দিব বিচাৰিছিল আৰু যিসকলে দয়াৰ সিংহাসনৰ সন্মুখত উপস্থাপন হ'ব বিচাৰিছিল, যাতে তেওঁলোক তেওঁৰ দ্বিতীয় আগমনত আনন্দেৰে ত্ৰাণকৰ্তাৰ সাক্ষাৎ কৰিবলৈ সাজু হ'ব পাৰে, সেইসকলক থিয় হ'বলৈ ক'লোঁ। সেই ডাঙৰ ঘৰটোৰ প্ৰতিটো আত্মাই থিয় হৈছিল, মই পিছত ঘৰটোৰ বিভিন্ন অংশৰ লোকসকলৰ পৰা এই কথা জানিব পাৰিছিলোঁ। এক সংক্ষিপ্ত প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত সভাখন সমাপ্ত হ'ল।

GSAM 138.2"পিছদিনা ৰাতিপুৱা মই সেই ফ্ৰীউইল বেপ্টিষ্ট ত্ৰৈমাসিক সভাৰ কমেও সাত অষ্টমাংশ সদস্যৰ সৈতে গাঁৱলৈ উভতি আহিলোঁ। সকলোৱে কৈ আছিল যে তেওঁলোকে আগদিনা সন্ধিয়া কিমান এক মহিমান্বিত সভাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

GSAM 138অন্যান্য ঠাইত বাৰ্তাৰ বাবে আহ্বান

GSAM 138.3"মধ্যবিৰতিৰ সময়ত, প্ৰতিনিধি আৰু পৰিচাৰকসকলে মোক তেওঁলোকৰ সৈতে মিলি সেই ত্ৰৈমাসিক সভাৰ বিভিন্ন মণ্ডলী, যিসকলৰ বিশাল উপাসনালয় আছিল, তেওঁলোকক কেতিয়া বক্তৃতা দিব পাৰিম তাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। তেতিয়া ফেব্ৰুৱাৰীৰ মাজভাগ আছিল, আৰু এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে বৰফৰ ওপৰত স্লেজেৰে যাতায়াত কৰাৰ উপযোগী অৱস্থা ছয় সপ্তাহতকৈ বেছি নাথাকিব, যিয়ে মানুহক সভাত উপস্থিত থাকিবলৈ এক ভাল সুযোগ দিছিল। ছয় সপ্তাহত মোৰ কাৰ্যৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বাৰখন ঠাই বাছনি কৰা হৈছিল। মই দহটা বক্তৃতা দিবলগীয়া আছিল, যাৰ বাবে মই সপ্তাহত বিশবাৰকৈ কথা ক'ব লাগিছিল। ইয়াৰ ফলত মই প্ৰতি সপ্তাহত মাত্ৰ আধা দিনহে পাইছিলোঁ, যিটো সময় মই সাধাৰণতে পৰৱৰ্তী সভাৰ স্থানলৈ পোন্ধৰ বা বিশ মাইল যাত্ৰা কৰিবলৈ অতি প্ৰয়োজনীয় বুলি পাইছিলোঁ।"⁵

GSAM 139শ শ লোক ধৰ্মান্তৰিত

GSAM 139.1আগমনৰ মতবাদৰ প্ৰচাৰৰ ফলত চৌদিশে ধৰ্মজাগৰণ আৰু শ শ লোকৰ ধৰ্মান্তৰৰ ঘটনা ঘটিছিল, আৰু বিশেষকৈ যেতিয়া ১৮৪৩ চনৰ ইহুদী বৰ্ষৰ অন্ত (২১ মাৰ্চ, ১৮৪৪) ওচৰ চাপি আহিছিল, তেতিয়া এই ঘটনা অধিক স্পষ্ট হৈ পৰিছিল। সেই শীতকালতে লেখকে তেওঁৰ নিজৰ গাঁও—ভিক্টৰ, এন.ৱাই.-ত—এই বিষয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে শুনিছিল, আৰু যদিও তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ বাৰ বছৰ আছিল, তথাপি তেওঁ যিমানদূৰ বুজি পাইছিল, দ্বিতীয় আগমনৰ বিশ্বাস গ্ৰহণ কৰিছিল। জনসাধাৰণৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ আছিল সঁচাকৈয়ে গভীৰ, কেৱল সভাতেই নহয়, সকলোতে। সেই সময়ত ভিক্টৰ আছিল মাত্ৰ দুইশমান বাসিন্দাৰ এখন গাঁও, কিন্তু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলটো ঘন বসতিপূৰ্ণ আছিল। সেই সৰু গাঁওখনত অনুষ্ঠিত হোৱা সভা শৃংখলাৰ ফলস্বৰূপে, পাঁচশ লোক ধৰ্মান্তৰিত হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।

GSAM 139Methodist Year Bookৰ সাক্ষ্য

GSAM 139.2আগমনৰ ঘোষণা অনুসৰণ কৰি অহা ধৰ্মজাগৰণৰ প্ৰবল ঢৌৰ বিষয়ে, আমি Methodist Year Bookত দেখিবলৈ পাওঁ যে "১৮৪০ চনৰ পৰা ১৮৪৪ চনলৈকে চাৰি বছৰৰ ভিতৰত আমেৰিকাত ২,৫৬,০০০ জনৰ ধৰ্মান্তৰ ঘটিছিল।" আমেৰিকাত যি সঁচা আছিল, আহ্বান জনোৱা আন দেশসমূহতো সেয়া সমানেই সঁচা আছিল। "ধৰ্মোপদেশৰ সৈতে এক মহা শক্তি আছিল, আৰু চৌদিশে আত্মাসমূহ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল।" যেতিয়া বিবাহ ভোজলৈ প্ৰথম আহ্বান মণ্ডলীসমূহক—"নিমন্ত্ৰিত সকলক"—জনোৱা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ জৰিয়তেহে ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ বাবে অপেক্ষাৰত পৰিত্ৰাণত অংশ ল'বলৈ অহা সকলোলৈকে ইয়াক সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছিল। বাৰ্তাটো প্ৰচাৰ কৰা হওক, প্ৰাৰ্থনা কৰা হওক, বা "আগমনৰ সুৰ"ত গোৱা হওক, ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ মহা প্ৰভাৱে এই কাৰ্যত সংগ দিছিল।

GSAM 140ছুইডেনত শিশুসকলৰ ধৰ্মোপদেশ

GSAM 140.1এই সম্পৰ্কত আমি লক্ষ্য কৰিম যে যিবোৰ দেশত "প্ৰতিষ্ঠিত মণ্ডলী"ৰ বিৰোধী কোনো কথা প্ৰচাৰ কৰাত আইনৰ দ্বাৰা বাধা আছিল, সেইবোৰ দেশত এই ঘোষণা প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ প্ৰভুৱে কেনেদৰে কাৰ্য কৰিছিল। ছুইডেন সেই দেশসমূহৰ ভিতৰত এটা আছিল। তাত প্ৰভুৱে এই কাৰ্য আৰম্ভ কৰিবলৈ সৰু ল'ৰা-ছোৱালীক ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই প্ৰকাশৰ প্ৰথমটো ঘটনা আছিল ১৮৪৩ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত, দক্ষিণ ছুইডেনৰ এক্সিঅ'ত। এগৰাকী মাত্ৰ পাঁচ বছৰীয়া ছোৱালী, যিয়ে কেতিয়াও পঢ়িবলৈ বা গাবলৈ শিকা নাছিল, এদিন, এক অতি গম্ভীৰভাৱে, এটা দীঘল লুথেৰান স্তুতিগীত সঠিকভাৱে গাইছিল, আৰু তাৰ পিছত মহান শক্তিৰে ঘোষণা কৰিছিল "তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল", আৰু পৰিয়ালটোক প্ৰভুক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ সাজু হ'বলৈ উৎসাহিত কৰিছিল; কাৰণ তেওঁ সোনকালেই আহি আছে। পৰিয়ালৰ অবিশ্বাসীসকলে ঈশ্বৰৰ ওচৰত কৰুণাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, আৰু ক্ষমা লাভ কৰিছিল। এই আন্দোলন চহৰৰ পিছত চহৰলৈ বিয়পি পৰিছিল, আন শিশুসকলেও এই বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিছিল। নৰৱে আৰু জাৰ্মানীত শিশুসকলৰ মাজত একেধৰণৰ আন্দোলন কিছু পৰিমাণে প্ৰকাশ পাইছিল।

GSAM 140"হয়! মই উপদেশ দিবলগীয়া হৈছিল"

GSAM 140.2১৮৯৬ চনত, ছুইডেনৰ সোতৰটা ভিন্ন ঠাইত সভা অনুষ্ঠিত কৰি থাকোঁতে, মই সেইবোৰ ঠাইৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছিলোঁ য'ত ১৮৪৩ চনত শিশুসকলে প্ৰচাৰ কৰিছিল, আৰু যিসকলে সেই প্ৰচাৰ শুনিছিল আৰু যিসকল লোকে শিশু অৱস্থাত প্ৰচাৰ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ সৈতে কথা পতাৰ সুযোগ পাইছিলোঁ। মই তেওঁলোকৰ এজনক কৈছিলোঁ, "আপুনি ল'ৰা হৈ থাকোঁতে আগমনৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিছিল?" তেওঁ উত্তৰ দিছিল, "প্ৰচাৰ কৰিছিলোঁ! হয়, মই প্ৰচাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ। এই বিষয়ত মোৰ কোনো পৰিকল্পনা নাছিল। মোৰ ওপৰত এক শক্তি আহিছিল, আৰু সেই শক্তিয়ে মোক যি ক'বলৈ বাধ্য কৰিছিল, মই তাকেই কৈছিলোঁ।"

GSAM 140ব'কুইষ্ট আৰু ৱালবম, অৰেব্ৰো, ছুইডেন

GSAM 140.3অৰেব্ৰো লেন (জিলা)ত এই কামটো ইমানেই বিয়পি পৰিছিল যে বয়সীয়াল লোকসকলো এই বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল। তেতিয়া "প্ৰতিষ্ঠিত মণ্ডলী"ৰ পুৰোহিতসকলৰ উচটনিত অসামৰিক কৰ্তৃপক্ষই ওঠৰ বছৰীয়া ৱালবম আৰু পোন্ধৰ বছৰীয়া অ'ল ব'কুইষ্ট নামৰ দুজন কিশোৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল, আৰু কৈছিল যে তেওঁলোকে তেওঁলোকক ৰাজহুৱাভাৱে দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি দিব। তেওঁলোকে বাৰ্চ গছৰ ডালৰে তেওঁলোকৰ নগ্ন পিঠি কোবাইছিল, আৰু তেজ ওলাই থকা ঘাঁৰ সৈতে তেওঁলোকক অৰেব্ৰো কাৰাগাৰত ৰাখিছিল। যেতিয়া এই ঘাঁবোৰ শুকাল, তেওঁলোকে তেওঁলোকক কাৰাগাৰৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল আৰু সুধিছিল, "আপোনালোকে এই মতবাদ প্ৰচাৰ কৰা বন্ধ কৰিবনে?" যদিও তেওঁলোকে দ্বিতীয়বাৰ ডালৰে মাৰি তেওঁলোকৰ ঘাঁবোৰ পুনৰ খুলি দিছিল, তেওঁলোকে পোৱা একমাত্ৰ উত্তৰ আছিল, "প্ৰভুৱে আদেশ কৰা প্ৰচাৰ আমি কৰিম।" অৰেব্ৰোৰ মণ্ডলীৰ এগৰাকী বিশিষ্ট মহিলা সদস্যাৰ মধ্যস্থতাত, ৰজা অস্কাৰ প্ৰথময়ে কৰ্তৃপক্ষক সেই ল'ৰাকেইটোক কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি কৰি দিবলৈ আৰু সেই লোকসকলক অকলে এৰি দিবলৈ ক'লে। এইদৰে ছুইডেনত সত্যৰ বিজয় সাব্যস্ত হ'ল।

GSAM 141ব'কুইষ্টৰ সাক্ষ্য

GSAM 141.1৭ অক্টোবৰ, ১৮৯০ তাৰিখে Review and Heraldত শিশুসকলৰ প্ৰচাৰ সম্পৰ্কে এটা অতি আকৰ্ষণীয় বৰ্ণনা আছে, যিটো অ'. ব'কুইষ্টে নিজে লিখিছিল। তেওঁ কৈছে:—

GSAM 141.2"১৮৪৩ চনত অৰেব্ৰো লেনৰ কাৰ্লস্কোগা পেৰিছৰ লোকসকলৰ মাজত এক ধৰ্মীয় আন্দোলনৰ উদ্ভৱ হৈছিল। এই আন্দোলনৰ নেতা আছিল শিশু আৰু যুৱকসকল, যাক 'ৰাপাৰে' বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁলোকে ঐশ্বৰিক শক্তিৰে প্ৰচাৰ কৰিছিল, আৰু লোকসকলৰ আগত দৃঢ়তাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে ঈশ্বৰৰ বিচাৰৰ সময় আহি পৰিছে।

GSAM 141.3"সেই একেটা বছৰৰ শৰৎকালত, মই, অ' ব'কুইষ্ট, তেতিয়া পোন্ধৰ বছৰ বয়সীয়া, আন এজন ওঠৰ বছৰীয়া যুৱক এৰিক ৱালবমৰ সৈতে, এই অদৃশ্য শক্তিৰ দ্বাৰা ইমানেই প্ৰভাৱিত হৈছিলোঁ যে আমি ইয়াক কোনো প্ৰকাৰে প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা নাছিলোঁ। যেতিয়াই আমি এই স্বৰ্গীয় শক্তিৰ দ্বাৰা অধিকৃত হ'লোঁ, আমি মানুহৰ ওচৰত কথা ক'বলৈ আৰু ডাঙৰকৈ ঘোষণা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ যে ঈশ্বৰৰ বিচাৰৰ সময় আহি পাইছে, তেওঁলোকক যোৱেল ২:২৮-৩২ আৰু প্ৰকাশিত বাক্য ১৪:৬, ৭-ৰ প্ৰতি আঙুলিয়াই।"

GSAM 141দৰ্শনত থকা শিশুসকল

GSAM 141.4মানুহে মোক জনাইছিল যে এই স্বৰ্গীয় শক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিতসকল তেওঁলোকৰ চৌপাশৰ সকলো কথাৰ প্ৰতি অজ্ঞ আছিল। তেওঁলোক আচলতে ঈশ্বৰৰ দৰ্শনত আছিল, আৰু এনে এক শক্তিৰে কথা কৈছিল যাৰ পাপবোধ জগাই তোলা এক প্ৰবল প্ৰভাৱ আছিল। তেওঁলোকে কৈছিল যে সেই প্ৰভাৱত থাকোঁতে এই সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে পূৰ্ণবয়স্ক পুৰুষ-মহিলাৰ দৰে শক্তি আৰু গাম্ভীৰ্যৰে কথা কৈছিল। সেয়েহে যিসকলে এইটো দেখিছিল তেওঁলোকে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল যে এই গম্ভীৰ সত্যসমূহ উচ্চাৰণ কৰিবলৈ প্ৰভুৱে তেওঁলোকক ভাববাদীৰূপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। লেখকে আগলৈ কৈছে:—

GSAM 142.1"মানুহে আমাক শুনিবলৈ বৃহৎ সংখ্যাত সমবেত হৈছিল, আৰু আমাৰ সভা দিন-ৰাতি চলিছিল, যাৰ ফলত এক বৃহৎ ধৰ্মীয় জাগৰণৰ সৃষ্টি হৈছিল। সৰু-বৰ সকলোৱে ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা স্পৰ্শিত হৈছিল, আৰু ঈশ্বৰ আৰু মানুহৰ আগত নিজৰ পাপ স্বীকাৰ কৰি প্ৰভুৰ ওচৰত দয়া ভিক্ষা কৰিছিল।

GSAM 142.2"কিন্তু যেতিয়া মণ্ডলীৰ পুৰোহিতজনে এই বিষয়ে অৱগত হ'ল, আমাক নীৰৱ কৰিবলৈ আৰু এই প্ৰচলিত ধৰ্মীয় উত্তেজনা বন্ধ কৰিবলৈ বহুতো প্ৰচেষ্টা চলোৱা হ'ল; কিন্তু সকলো প্ৰচেষ্টাই বিফল হ'ল। তেতিয়া শ্বেৰিফক আমাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰা হ'ল, আৰু ছয় সপ্তাহ ধৰি আমাক বনত বিচাৰি এক নিষ্ফল প্ৰচেষ্টা চলোৱা হ'ল, য'ত আমি আশ্ৰয়ৰ বাবে পলাই গৈছিলোঁ।

GSAM 142.3"অৱশেষত, অৱশ্যে, আমাক মণ্ডলীৰ পাদুৰীৰ সন্মুখত হাজিৰ হ'বলৈ আদেশ দিয়া হ'ল। আমাৰ সংখ্যা ইমানেই বাঢ়িছিল যে চল্লিশজন যুৱক-যুৱতীয়ে পাৰ্ছনেজত নিজকে উপস্থাপন কৰিছিল, য'ত আমাক এক দীঘলীয়া বিচাৰৰ সন্মুখীন কৰোৱা হৈছিল। মোৰ আৰু ৱালবমৰ বাহিৰে বাকী সকলোকে নিজৰ ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল; কিন্তু আমাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হ'ল, আৰু পিছদিনা আমাক অৰেব্ৰো কাৰাগাৰত আটক কৰি ৰখা হ'ল, য'ত আমাক ১৪ নং কোঠাৰ চোৰৰ সৈতে ৰখা হৈছিল, যেন আমি কোনো ডাঙৰ অপৰাধেই কৰি পেলাইছোঁ।"

GSAM 142ব'কুইষ্টৰ ভগ্নীৰ সাক্ষ্য

GSAM 142.4১৮৯৬ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত, ব'কুইষ্টৰ বায়েক, যি তেতিয়া বাসত্তৰ বছৰীয়া আছিল, তেওঁ অৰেব্ৰোত আমাৰ সভাত উপস্থিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ ভায়েকৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে আমাক কৈছিল; কাৰণ তেওঁ তেওঁৰ চাবুকৰ কোব খোৱা, কাৰাবাস আৰু মুক্তিৰ সাক্ষী আছিল। তেওঁ আমাৰ বাবে সেইটো স্তুতিগীত গাইছিল যিটো ব'কুইষ্ট আৰু ৱালবমে গাইছিল যেতিয়া তেওঁলোকে কাৰাগাৰৰ পৰা ওলাই আহি সেই ষোড়শ শতিকাৰ দুৰ্গটোৰ চাৰিওফালে থকা খালৰ ওপৰৰ দলঙখনৰ ওপৰলৈ গৈছিল, যিটো ১৮৪৩ চনত কাৰাগাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ১৮৪৩ চনৰ আন্দোলনৰ শক্তিয়ে সেই সাক্ষ্য আৰু স্তুতিগীতটোৰ সৈতে আছিল। ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিলে, স্তুতিগীতটো এনেকুৱা:—

GSAM 143ব'কুইষ্ট আৰু ৱালবমে গীত কৰা স্তুতিগীত

GSAM 144কাৰ্লস্কোগাৰ ল'ৰা ধৰ্মোপদেশক

GSAM 144.4অৰেব্ৰোৰ এজন ভদ্ৰলোকে মোক কাৰ্লস্কোগাত ঘটা এটা ঘটনাৰ বিষয়ে কৈছিল, য'ত তেওঁ ১৮৪৩ চনত বাস কৰিছিল। তেওঁ কৈছিল:—

GSAM 144.5"আঠ বছৰীয়া এজন সৰু ল'ৰা, যিজনে কেতিয়াও আখৰ পঢ়িবলৈ শিকা নাছিল, তেওঁ বহুতো শাস্ত্ৰৰ উদ্ধৃতি দি বাণী প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মানুহে ক'লে, 'সেই ল'ৰাজন বাইবেলেৰে ভৰি আছে।' এই ঘটনাটো কিং অস্কাৰে নিৰ্যাতিতসকলৰ পক্ষত মাত মতাৰ পিছত ঘটিছিল, সেয়েহে সেই ঠাইৰ পুৰোহিতজনে কামটো বন্ধ কৰিবলৈ ল'ৰাটোক আদালতৰ সন্মুখত হাজিৰ কৰাব পৰা নাছিল; কিন্তু তেওঁ মানুহবোৰক ক'লে যে ল'ৰাটোক তেওঁৰ ওচৰলৈ আনিব লাগে, আৰু তেওঁ তাক উদঙাই দিব, আৰু বাইবেলৰ বিষয়ে তাৰ অজ্ঞতা দেখুৱাই দিব।

GSAM 144.6"মানুহৰ ভিৰৰ আগত পুৰোহিতজনে তেওঁৰ স্তুতি গীতৰ কিতাপখন খুলি ল'ৰাটোক তেওঁৰ বাবে পঢ়িবলৈ ক'লে। ল'ৰাটোৱে উত্তৰ দিলে, 'মই পঢ়িব নোৱাৰোঁ;' কিন্তু পুৰোহিতজনৰ ফালৰ পৰা মুখ ঘূৰাই, সি আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে স্তুতি গীতটো সঠিকভাৱে গাই দিলে, আৰু এই সময়ত পুৰোহিতজনে আচৰিত হৈ কিতাপখনলৈ চাই থাকিল। পুৰোহিতে ল'ৰাটোক ক'লে, 'তুমি যেন সকলো জানা।' ল'ৰাটোৱে উত্তৰ দিলে, 'নহয়। আমি যি জানো সকলো ক'বলৈ আমাক সদায় অনুমতি দিয়া নহয়।'

GSAM 145.1"তেতিয়া পুৰোহিতে নতুন নিয়মখন মেলি ল'ৰাটোক ক'লে, 'এইখনৰ পৰা মোৰ বাবে পঢ়ি শুনোৱা।' ল'ৰাটোৱে উত্তৰ দিলে, 'মই পঢ়িব নোৱাৰোঁ।' পুৰোহিতে সুধিলে, 'তুমি বাইবেলৰ বিষয়ে নো কি জানা?' তাৰ উত্তৰ আছিল, 'মই জানো যে এটা শাস্ত্ৰপদত আৰু শব্দটো চৈধ্যবাৰ আছে।' পুৰোহিতে ক'লে, 'নহয়! বাইবেলত তেনেকুৱা কোনো পাঠ নাই।' ল'ৰাজনে ক'লে, 'আপুনি অনুগ্ৰহ কৰি মোৰ বাবে প্ৰকাশিত বাক্য ১৮:১৩ পঢ়ি দিবনে?' 'হয়,' পুৰোহিতে ক'লে। তেওঁ পঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে মানুহে গণিলে, আৰু সঁচাকৈয়ে আৰু শব্দটো তাত ঠিক চৈধ্যবাৰ আছিল, আৰু সেই চৈধ্যবাৰৰ ভিতৰত এটা আছিল 'মানুহৰ আত্মাবোৰৰ বন্ধন।' মানুহবোৰে চিঞৰি উঠিল, 'এইয়া! এইয়া! ল'ৰাটোৱে পুৰোহিততকৈ বাইবেলৰ বিষয়ে বেছি জানে!' অতিশয় লজ্জিত হৈ পুৰোহিতজনে সেই বিষয়টো এৰি দিলে, আৰু তাৰ পিছত মানুহবোৰক অবিঘ্নিতভাৱে এৰি থৈ গ'ল।"

GSAM 145.2সেয়েহে, শিশুসকলৰ মুখৰ পৰাই প্ৰভুৱে তেওঁৰ বাক্য দৃঢ় কৰে, আৰু এই আশ্চৰ্যজনক ৰীতিৰে তেওঁৰ সত্য সেইসকল লোকৰ কাণত পেলাই দিলে, যিসকলৰ আইন অনুসৰি "প্ৰতিষ্ঠিত ধৰ্ম"ৰ বাহিৰে আন কোনো মতবাদ প্ৰচাৰ কৰা নিষিদ্ধ আছিল।

GSAM 145বাৰ্তাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আত্মাৰ দান

GSAM 145.3কেৱল ছুইডেনতে নহয়, আগমন আন্দোলনৰ সৈতে সংযুক্তভাৱে প্ৰভুৱে তেওঁৰ লোকসকলক তেওঁৰ আত্মাৰ দানৰ জৰিয়তে কথা কৈছিল। স্কটলেণ্ড, ইংলেণ্ড আৰু আমেৰিকাতো প্ৰভুৱে বিশেষ প্ৰকাশৰ দ্বাৰা তেওঁৰ লোকসকলক নিৰ্দেশ দিছিল।

GSAM 145উইলিয়াম ফয়ৰ দৰ্শনসমূহ

GSAM 145.4১৮৪২ চনত বষ্টন, মেছাচুছেটছত উইলিয়াম ফয় নামৰ এজন সুশিক্ষিত ব্যক্তি বাস কৰিছিল, যি এজন বাগ্মী বক্তা আছিল। তেওঁ এজন বেপ্টিষ্ট আছিল, কিন্তু এজন এপিস্কোপেলিয়ান পৰিচাৰক হিচাপে পবিত্ৰ পদ গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰস্তুতি চলাই আছিল। প্ৰভুৱে অনুগ্ৰহেৰে তেওঁক ১৮৪২ চনত দুটা দৰ্শন দিছিল, এটা ১৮ জানুৱাৰীত, আনটো ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত। এই দৰ্শনসমূহে ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ প্ৰকৃত প্ৰকাশ হোৱাৰ স্পষ্ট প্ৰমাণ দাঙি ধৰিছিল। তেওঁক কেৱল এপিস্কোপেলিয়ানসকলেই নহয়, বৰঞ্চ বেপ্টিষ্ট আৰু অন্যান্য সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলেও প্ৰচাৰবেদীত ভাষণ দিবলৈ ঠাইৰ পিছত ঠাইলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। তেওঁ যেতিয়া ভাষণ দিছিল, তেওঁ সদায় ধৰ্মযাজকৰ পোছাক পিন্ধিছিল, যিটো সেই মণ্ডলীৰ সেৱাকাৰ্যত পৰিচাৰকসকলে পিন্ধে।

GSAM 146.1শ্ৰীযুত ফয়ৰ দৰ্শনসমূহ খ্ৰীষ্টৰ নিকট আগমন, ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ স্বৰ্গীয় নগৰলৈ যাত্ৰা, নতুন পৃথিৱী, আৰু পৰিত্ৰাণপ্ৰাপ্ত অৱস্থাৰ মহিমাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল। ভাষাৰ ওপৰত ভাল দখল আৰু সুন্দৰ বৰ্ণনাত্মক শক্তিৰ বাবে তেওঁ য'লৈকে গৈছিল ত'তেই এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিছিল। আমন্ত্ৰণত তেওঁ চহৰৰ পৰা চহৰলৈ গৈ তেওঁ দেখা আশ্চৰ্যজনক কথাবোৰ কৈছিল; আৰু তেওঁক শুনিবলৈ গোট খোৱা বিশাল জনতাক ঠাই দিবলৈ, ডাঙৰ ডাঙৰ হলঘৰ লোৱা হৈছিল, য'ত তেওঁ হাজাৰ হাজাৰ লোকক স্বৰ্গীয় জগত, নতুন যিৰূচালেমৰ সৌন্দৰ্য, আৰু স্বৰ্গদূতসকলৰ দলৰ বিষয়ে তেওঁক দেখুওৱা কথাবোৰ বৰ্ণনা কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁ দৰিদ্ৰ পাপীসকলৰ প্ৰতি খ্ৰীষ্টৰ কোমল, কৰুণাময় প্ৰেমৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল, তেওঁ মন নপালটোৱাসকলক ঈশ্বৰক বিচাৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল, আৰু বহুতে তেওঁৰ সেই মৰ্মস্পৰ্শী অনুৰোধত সঁহাৰি জনাইছিল।

GSAM 146তিনিটা খোজৰ দৰ্শন

GSAM 146.2তেওঁৰ কাৰ্য ১৮৪৪ চনলৈকে, তেইশশ দিনৰ শেষৰ ফালে চলি থাকিল। তাৰ পিছত তেওঁ পবিত্ৰ আত্মাৰ আন এক প্ৰকাশ লাভ কৰিলে—এক তৃতীয় দৰ্শন, যিটো তেওঁ বুজি পোৱা নাছিল। ইয়াত তেওঁক ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ স্বৰ্গীয় নগৰলৈ যোৱা পথটো দেখুওৱা হৈছিল। তেওঁ এখন ডাঙৰ মঞ্চ বা খটখটি দেখিছিল, য'ত অসংখ্য লোক গোট খাইছিল। মাজে মাজে কোনোবাই এই মঞ্চৰ মাজেৰে নজৰৰ আঁৰত তললৈ পৰি গৈছিল, আৰু তেনে এজনক দেখি তেওঁক কোৱা হৈছিল, "ধৰ্মত্যাগী।" তাৰ পিছত তেওঁ দেখিলে যে লোকসকল দ্বিতীয় খোজ বা মঞ্চলৈ উঠিছে, আৰু তাতো কিছুমানে মঞ্চৰ মাজেৰে নজৰৰ আঁৰত তললৈ পৰি গ'ল। অৱশেষত এটা তৃতীয় মঞ্চ দেখা গ'ল, যিটো পবিত্ৰ নগৰৰ দুৱাৰলৈকে বিস্তৃত আছিল। এই মঞ্চলৈ আগবাঢ়ি অহা সকলৰ সৈতে এক বৃহৎ দল গোট খাইছিল। যিহেতু তেওঁ অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে প্ৰভু যীচুৰ আগমন হ'ব বুলি আশা কৰিছিল, তেওঁ এই কথাটো উপলব্ধি কৰিব পৰা নাছিল যে প্ৰকাশিত বাক্য ১৪-ৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় বাৰ্তাৰ পিছত এটা তৃতীয় বাৰ্তা আহিব। ফলস্বৰূপে, এই দৰ্শনটো তেওঁৰ বাবে অব্যাখ্যেয় হৈ পৰিছিল, আৰু তেওঁ ৰাজহুৱা ভাষণ দিয়া বন্ধ কৰি দিছিল। ভাববাণীমূলক সময়ছোৱাৰ অন্ত পৰাৰ পিছত, ১৮৪৫ চনত, তেওঁ আন এজনৰ মুখেৰে একেই দৰ্শনৰ বিষয়ে শুনিবলৈ পালে, এই ব্যাখ্যাৰে যে "প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় বাৰ্তা দিয়া হৈছিল, আৰু তৃতীয়টোৱে অনুসৰণ কৰিব।" ইয়াৰ কিছুদিন পিছতে শ্ৰীযুত ফয় অসুস্থ হৈ পৰে আৰু মৃত্যুবৰণ কৰে।

GSAM 147.1ঈশ্বৰৰ শক্তিৰ এনে প্ৰকাশসহ তেওঁৰ আগমন "দৰ্জাৰ ওচৰত" বুলি কৰা প্ৰচাৰৰ সৈতে, আৰু পাপৰ পৰা আঁতৰি আহি প্ৰভুক সেৱা কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিবলৈ লোৱা হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ আনন্দ-উল্লাসৰ মাজেৰে, লোকসকল দুগুণে নিশ্চিত হৈছিল যে এয়া সঁচাকৈয়ে জগতৰ বাবে প্ৰভুৰ বাৰ্তা আছিল।

GSAM 147.2কিন্তু ১৮৪৪ চনৰ ২১ মাৰ্চ আহিল আৰু পাৰ হৈ গ'ল, কিন্তু প্ৰভু নাহিল। তথাপিও, ভক্ত আৰু চিন্তাশীলসকলৰ দৃঢ় বিশ্বাস আছিল যে তেওঁলোকে প্ৰভুৰ ইচ্ছাৰ সৈতে মিলি কাম কৰিছিল, আৰু সঠিক সময়ত সকলো কথা স্পষ্ট হৈ পৰিব।