অধ্যায় ৪ — শেষৰ সময়

GSAM 77.1"সেয়ে মই সুধিলোঁ, 'হে মোৰ প্ৰভু, এইসকলো বিষয়ৰ পৰিনতি কি হ’ব?' তাতে তেওঁ ক’লে, 'হে দানিয়েল, তুমি নিজৰ পথত যোৱা; কাৰণ শেষ সময়লৈকে এই বাক্যবোৰ বন্ধ কৰা আৰু মোহৰ মৰা হ’ল। ... দুষ্টসকলে দুষ্কৰ্মই কৰি থাকিব। দুষ্টসকলৰ মাজৰ কোনেও বুজি নাপাব, কিন্তু জ্ঞানীলোক সকলেহে বুজি পাব।"¹

GSAM 77.1"তেওঁ মোক ক’লে, 'হে মানুহৰ সন্তান, বুজি লোৱা, কিয়নো এই দৰ্শন শেষৰ সময়ৰ বিষয়ে।'"²

GSAM 77.1"কিন্তু হে দানিয়েল, তুমি শেষ কাললৈকে এই বাক্যবোৰ গোপনে ৰাখা আৰু এই পুস্তকত মোহৰ মাৰা। অনেক লোক ইফালে সিফালে দৌৰিব, আৰু জ্ঞান বৃদ্ধি হ’ব।"³

GSAM 77.1ইয়াত "শেষৰ সময়" বুলিলে কি বুজোৱা হৈছে? ই প্ৰকৃত শেষ সময় হ'ব নোৱাৰে, কাৰণ তেনেহ'লে দানিয়েলৰ ভাববাণীৰ যি অংশ "মোহৰ মাৰি বন্ধ কৰা" আছিল সেয়া মানৱজাতিৰ বাবে কোনো কামত নাহিলহেঁতেন। যিহেতু "যি প্রকাশিত হৈছে, সেই সকলোৱেই চিৰকালৰ কাৰণে আমাৰ,"⁴ এই অংশটো কোনোবা এটা সময়ত ব্যৱহাৰযোগ্য হ'বই লাগিব। সেয়েহে, "শেষৰ সময়" বুলিলে শেষৰ ঠিক আগৰ এটা সময়ক বুজোৱা হ'ব লাগিব, য'ত দানিয়েলক কোৱা কথাবোৰ বুজা যাব।

GSAM 77তেওঁৰ প্ৰস্তুতিৰ দিন

GSAM 77.2ই নিসন্দেহে ভাববাদী নাহুমৰ দ্বাৰা "যুদ্ধলৈ সাজু হোৱাৰ দিনা" বুলি কোৱা সময়টোলৈকে ইংগিত কৰে। ইয়াত ভাববাদীজনে নিনেভেৰ ধ্বংসৰ বিষয়ে কৈছিল, য'ত "চাবুকৰ শব্দ, চকাৰ ঘৰ্ঘৰণিৰ শব্দ, জপিয়াই থকা ঘোঁৰা আৰু জপিওৱা ৰথৰ" শব্দ আছিল।⁵ ভাববাদীজনৰ দৃষ্টি প্ৰথমে এক মহা দুৰ্যোগৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছে যি সমগ্ৰ জগতৰ ওপৰত আহিব, যেতিয়া "তেওঁৰ ভয়ত পৰ্ব্বতবোৰ কঁপে আৰু গিৰিবোৰ দ্রৱীভূত হয়; তেওঁৰ আগত পৃথিৱী, এনে কি, জগতখন আৰু তাৰ সকলো নিবাসী ভাগি পৰে। তেওঁৰ ক্ৰোধৰ আগত কোনে থিয় হ’ব পাৰে? তেওঁৰ প্ৰচণ্ড ক্রোধক কোনে সহ্য কৰিব পাৰে? তেওঁৰ প্ৰচণ্ড ক্রোধৰ সন্মুখত কোনে থিয় হ’ব পাৰে? তেওঁৰ ক্ৰোধ অগ্নিৰ দৰে আহে আৰু তেওঁৰ দ্বাৰাই শিলবোৰ ডোখৰ ডোখৰকৈ ভঙা হয়।.... তেওঁ সম্পূৰ্ণকৈ অন্ত কৰিব; দ্বিতীয়বাৰ সঙ্কট নহব।"⁶

GSAM 78শিখা জ্বলি থকা মশালৰ সৈতে ৰথ

GSAM 78.1এই প্ৰস্তুতিৰ দিনটোৰ বিষয়ে ভাববাদীজনে আৰু অধিক কৈছে: "তেওঁৰ প্ৰস্তুতিৰ দিনত ৰথবোৰ শিখা জ্বলি থকা মশালৰ সৈতে থাকিব, আৰু ফাৰ গছবোৰ ভয়ংকৰভাৱে জোকাৰি দিয়া হ’ব। ৰথবোৰে বাটবোৰত উন্মত্ত হৈ দৌৰিব, বহল পথবোৰত সেইবোৰে ইখনে সিখনক ঠেলা-হেঁচা কৰিব; সেইবোৰ মশালৰ দৰে দেখা যাব, বিজুলীৰ দৰে দৌৰিব। তেওঁ নিজৰ বীৰ লোকসকলক পুনৰ গণনা কৰিব; তেওঁলোকে খোজ কাঢ়োঁতে উজুটি খাব; তেওঁলোকে খৰখেদাকৈ তাৰ দেৱাললৈ যাব, আৰু প্ৰতিৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা যুগুত কৰা হ’ব" (KJVৰ আক্ষৰিক অনুবাদ)।⁷

GSAM 78.2আধুনিক বিজুলী বেগী ৰেলৰ কি যে এক সঠিক বৰ্ণনা, য'ত কণ্ডাক্টৰে ষ্টেচনৰ পিছত ষ্টেচনত অহৰহ যাত্ৰীসকলৰ হিচাপ ৰাখে, আৰু ৰেল চলি থাকোঁতে তেওঁলোকে খোজ কাঢ়ি যাওঁতে উজুটি খায়। তাৰ পিছত আছে ৰেলপথৰ টাই, ট্ৰেচেলৰ কাম, বৰফৰ চালি আদিৰ বাবে ফাৰ গছৰ বিশাল ব্যৱহাৰ। কোৱা হয় যে চিয়েৰা নেভাডা পৰ্বতমালাৰ ওপৰেৰে যোৱা এটা পথত সাতচল্লিশ মাইল ফাৰ গছৰ বৰফৰ চালি আছে। আৰু ভাববাদীজনে কৈছিল যে এইটো তেওঁৰ "প্ৰস্তুতিৰ দিনত" হ'ব।

GSAM 78.3এই শেষ সময়ৰ বিষয়ে যোৱেল ভাববাদীয়েও উল্লেখ কৰিছে, যেতিয়া প্ৰভুৰ দাসসকলক আজ্ঞা দিয়া হৈছিল, "তোমালোকে চিয়োনত শিঙা বজোৱা, আৰু মোৰ পবিত্ৰ পৰ্ব্বতখনত সতৰ্ক-ধ্বনি কৰা! দেশ-নিবাসী সকলোৱেই ভয়ত কঁম্পমান হওঁক, কিয়নো যিহোৱাৰ দিন আহি আছে; হয়, সঁচাই সেয়ে ওচৰ পাইছেহি"।⁸

GSAM 78.4আৰু পুনৰ চফনিয়া ভাববাদীৰ দ্বাৰা কোৱা হৈছে, "হে নিলাজ জাতি, তোমালোক একত্রিত হোৱা, একেলগ হৈ গোট খোৱা। কিয়নো দণ্ডাজ্ঞাৰ আদেশ জাৰি হোৱাৰ আগেয়ে, সেই দিন তুঁহৰ দৰে উৰি অহাৰ আগেয়ে; যিহোৱাৰ জ্বলন্ত ক্রোধ আপোনালোকৰ ওপৰলৈ অহাৰ আগেয়ে, যিহোৱাৰ ক্রোধৰ দিন আপোনালোকৰ ওপৰলৈ অহাৰ আগেয়ে, আপোনালোক একত্রিত হওঁক! হে পৃথিৱীৰ সমুদায় নম্র লোক, আপোনালোক যিসকলে যিহোৱাৰ শাসন-প্রণালী মানি চলিছে, আপোনালোকে যিহোৱাক বিচাৰক! আপোনালোকে ধাৰ্মিকতা অনুশীলন কৰক! নম্ৰতাৰ অনুশীলন কৰক! কিজানি যিহোৱাৰ ক্ৰোধৰ দিনত আপোনালোকে ৰক্ষা পাব।"⁹

GSAM 79.1"শেষৰ সময়" বুলিলে কি বুজোৱা হৈছে, আৰু ই কেতিয়া আৰম্ভ হয় সেয়া অধিক স্পষ্টকৈ জানিবলৈ, আমি আন এটা উদাহৰণ চাম য'ত একেটা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। দানিয়েলৰ একাদশ অধ্যায়ত এক নিৰ্যাতনকাৰী শক্তিৰ কথা কোৱা হৈছে যিয়ে শেষ সময়লৈকে নিজৰ আধিপত্য বৰ্তাই ৰাখিব। প্ৰভুৱে সেই নিৰ্যাতনকাৰী শক্তিৰ বিষয়ে কৈছিল, "শেষৰ সময় নহালৈকে পৰীক্ষাসিদ্ধ, পবিত্ৰ, আৰু শুদ্ধ হ’বলৈ জ্ঞানী লোকসকলৰ কিছুমানে উজুটি খাব; কাৰণ [শেষ সময়] নিৰূপিত সময় এতিয়াও আহিবলৈ আছে।"¹⁰

GSAM 79সৰু শিংটোৰ কাৰ্য

GSAM 79.2প্ৰটেষ্টাণ্ট ভাষ্যকাৰসকল সাধাৰণতে এই শক্তি আৰু দানিয়েলৰ সপ্তম অধ্যায়ৰ "সৰু শিং"-টোক সেই ৰোমান মণ্ডলীৰ সৈতে প্ৰয়োগ কৰাত একমত, যাৰ হাতত "নিৰ্ধাৰিত" সময়ৰ বাবে অসামৰিক ক্ষমতা আছিল। সেই নিৰ্ধাৰিত সময়টো আছিল "সময়, সময়, আৰু অৰ্দ্ধ সময়"।¹¹ এইটোৱেই আছিল সৰু শিংটোৰ অসামৰিক শাসনৰ ১২৬০ দিনৰ ভাববাণী—অৰ্থাৎ ১২৬০ বছৰ—যি ৫৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৭৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ বিস্তৃত আছিল। পিছৰ তাৰিখটোত, "নিৰ্ধাৰিত সময়ত" সৰু শিংটোৰ অসামৰিক ক্ষমতা কাঢ়ি লোৱা হৈছিল। সেয়েহে সেই সময়ত লোকসকলে আগৰ দৰে সেই শক্তিৰ হাতত "পৰা" বন্ধ কৰি দিছিল। এই বছৰটোৱে, অৰ্থাৎ ১৭৯৮ চনে, এই ভাববাণীৰ "শেষৰ সময়" বুলি কোৱা সময়ছোৱাৰ আৰম্ভণি চিহ্নিত কৰে।

GSAM 79.3১৭৯৮ চনত "এহেজাৰ দুশ ষাঠি দিন"—অৰ্থাৎ ১২৬০ বছৰ—সম্পূৰ্ণ হ'ল, যি সময়ছোৱাত প্ৰভুৰ "দুজন সাক্ষী"য়ে (পুৰণি আৰু নতুন নিয়ম) "মৰাপাতৰ চট পিন্ধি,... ভাবোক্তি প্ৰচাৰ কৰিব" লাগিছিল।¹² নিৰ্যাতনৰ অন্ধকাৰ যুগৰ সময়ত শাস্ত্ৰসমূহ গ্ৰীক আৰু লেটিন ভাষাত ৰখা হৈছিল, আৰু এই ভাষাবোৰ সাধাৰণ মানুহে বুজি পোৱা নাছিল। শাস্ত্ৰসমূহক এইদৰে আঁতৰাই ৰখাক তেওঁলোকক "মৰাপাতৰ চট"ৰে আবৃত কৰাৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে।

GSAM 80দুজন সাক্ষীৰ হত্যাকাণ্ড

GSAM 80.1"তেওঁলোকে যেতিয়া নিজ সাক্ষ্য সমাপ্ত কৰিব, [চট কাপোৰ পিন্ধা অৱস্থাত] তেতিয়া সেই অগাধ ঠাইৰ পৰা পশু উঠি আহিব, সি তেওঁলোকৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি [চয়তানে সাংসাৰিক মানুহৰ মাজেৰে উত্তেজিত কৰি আৰু কাম কৰি] জয় কৰি তেওঁলোকক বধ কৰিব। তাতে চদোম আৰু মিচৰ এই আত্মিক নাম থকা যি নগৰত আমাৰ প্ৰভুক ক্রুচত দিয়া হ’ল, ['ক্ৰুচত দিয়া হৈছে,' ডেনিছত আৰু সংশোধিত সংস্কৰণত] সেই মহা-নগৰৰ আলিতে তেওঁলোকৰ মৰা শৱ পৰি থাকিব।" "নানা লোক, ফৈদ, ভাষা আৰু সকলো জাতিৰ লোকে চাৰে তিনি দিনলৈকে তেওঁলোকৰ সেই শৱ চাই থাকিব, তেওঁলোকৰ শৱ মৈদামত থবলৈ অনুমতি নিদিব।"¹³

GSAM 80ভীতিৰাজৰ শাসন

GSAM 80.2এই সাক্ষীসকলৰ হত্যাকাণ্ড ১৭৯২ চনৰ পৰা ১৭৯৫ চনলৈকে ফ্ৰান্সত চলা "ভীতিৰাজ"ৰ সময়ছোৱাত সম্পন্ন হৈছিল—আৰু এই সময় আছিল চাৰে তিনি বছৰ। যদিও ফৰাচী বিপ্লৱটো প্ৰায় ছয় বা সাত বছৰ ধৰি চলিছিল, তথাপি প্ৰথম চাৰে তিনি বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁলোকে বাইবেল, ধৰ্ম, আৰু এই দুয়োটাৰ পক্ষত মাত মতা সকলোকে ধ্বংস কৰিবলৈ এক বৃহৎ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। যদিও ফৰাচী বিপ্লৱে ৰাজতন্ত্ৰ আৰু পুৰোহিততন্ত্ৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰাৰ কথা কৈছিল, ই প্ৰকৃততে ঈশ্বৰ আৰু বাইবেলৰ নিৰ্মূলৰ বাবে এক যুদ্ধত পৰিণত হৈছিল। বিপ্লৱৰ ঠিক আগৰ সময়ছোৱাৰ বিষয়ে আমি পঢ়োঁ,

GSAM 80.2"এইটো কেতিয়াও পাহৰিব নালাগে যে ১৭৯২ চনৰ বিপ্লৱৰ আগতে, কোৱা মতে, ফ্ৰান্সত ধৰ্মবিৰোধিতাৰ প্ৰচাৰকসকলে নিজৰ মাজত ধন সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু মানুহৰ মন বিকৃত কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক চৰমপন্থী কাৰ্যকলাপৰ বাবে সাজু কৰিবলৈ কিতাপ ক্ৰয়, ছপা আৰু বিতৰণ কৰাত এবছৰত ৯,০০,০০০ পাউণ্ড [$৪৫,০০,০০০] খৰচ কৰিছিল, বৰঞ্চ এই কাম বাৰে বাৰে কৰিছিল।"¹⁴

GSAM 80অবিশ্বাসী লেখকসকল

GSAM 80.3"এনেকুৱা এক বিপ্লৱৰ পথ প্ৰস্তুত কৰিছিল ভলটেয়াৰ, মিৰাবেঅ', ডিডেৰো, হেলভেটিয়াছ, ডি'এলেম্বাৰ্ট, কণ্ডৰচে, ৰুছো, আৰু একে ধৰণৰ আন লেখকসকলৰ লিখনীয়ে, য'ত তেওঁলোকে প্ৰাকৃতিক আৰু প্ৰকাশিত উভয় ধৰ্মক ধ্বংস কৰিব পৰা নীতিসমূহ বিয়পোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল। প্ৰকাশিত সত্যক কেৱল প্ৰত্যাখ্যানেই কৰা হোৱা নাছিল, বৰঞ্চ সম্পূৰ্ণৰূপে বাদ দিয়া হৈছিল; দেৱতাক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা বিতাৰিত কৰা হৈছিল, আৰু তাৰ ঠাইত যুক্তিৰ দেৱী নামৰ এক কাল্পনিক মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছিল।"¹⁵

GSAM 81.1১৭৯৩ চনত জনসাধাৰণৰ মনোভাৱ এনেকুৱা আছিল যে ঈশ্বৰ আৰু বাইবেলৰ বিৰুদ্ধে কৰা ধৰ্মনিন্দামূলক উপহাসৰ বাবে নাট্যশিল্পীসকলক ডাঙৰকৈ হৰ্ষোল্লাস কৰা হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে আমি উদ্ধৃত কৰিছোঁ:

GSAM 81.1"কৌতুক অভিনেতা মনিয়েৰ্টে ছেইণ্ট ৰোচৰ গীৰ্জাত [পেৰিছ] ধৰ্মবিৰোধিতাক চৰম পৰ্যায়লৈ লৈ গৈছিল। তেওঁ কৈছিল, 'হে ঈশ্বৰ, যদি তুমি আছা, তেন্তে তোমাৰ অপমানিত নামৰ প্ৰতিশোধ লোৱা! মই তোমাক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছোঁ। তুমি নীৰৱ হৈ আছা। তুমি তোমাৰ বজ্ৰপাত মাৰিবলৈ সাহস নকৰা। ইয়াৰ পিছত কোনে তোমাৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰিব?'"¹⁶

GSAM 81ফ্ৰান্সৰ লিঅ'নত ধৰ্মনিন্দামূলক কাৰ্যকলাপ

GSAM 81.2যিসকলে সাক্ষীসকলক হত্যা কৰিছিল, "ঈশ্বৰৰ পুত্ৰক পুণৰ ক্ৰুচত দিলে আৰু প্ৰকাশ্যৰূপে মানুহৰ আগত তেওঁক নিন্দাৰ পাত্ৰ কৰিলে" (ইব্ৰীয় ৬:৬), তেওঁলোক কেনেকৈ শ্বিয়ে মৃত্যুদণ্ড দিয়া লিঅ'নৰ গভৰ্ণৰ চালিয়াৰৰ সন্মানত লিঅ'নত ফ্যুশ্বে আয়োজন কৰা এক উৎসৱৰ কাৰ্যসূচীত প্ৰকাশ পাব, সেয়া সময়তহে দেখা যাব। লিঅ'নত তেওঁৰ আগমনৰ পূৰ্বে, ফ্যুশ্বে আদেশ দিছিল যে

GSAM 81.2"সকলো ধৰ্মীয় প্ৰতীক ধ্বংস কৰা হ'ব লাগে; আৰু গীৰ্জাৰ সমাধিক্ষেত্ৰৰ দুৱাৰত লিখা হ'ব লাগে, মৃত্যু এক চিৰন্তন টোপনি.... চালিয়াৰৰ আবক্ষ মূৰ্তিটো ৰাস্তাৰে কঢ়িয়াই নিয়া হৈছিল, যাৰ পিছত হত্যাকাৰী আৰু বেশ্যাৰ এক বিশাল জনসমাগম আছিল। তেওঁলোকৰ পিছত শুভবাৰ্তা, ক্ৰুচ আৰু কমিউনিয়নৰ পাত্ৰ কঢ়িওৱা এটা গাধা আহিছিল, যিবোৰ সোনকালেই জুইত জ্বলাই দিয়া হৈছিল, আনহাতে গাধাটোক কমিউনিয়নৰ পাত্ৰৰ পৰা পবিত্ৰ মদ পান কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হৈছিল।"¹⁷

GSAM 81.3পেৰিছত অনুষ্ঠিত হোৱা যুক্তিৰ উৎসৱৰ বৰ্ণনা এইদৰে দিয়া হৈছে:

GSAM 81.3"তেওঁলোকে সমদল কৰি কনভেনচনলৈ গৈছিল, আৰু অশান্ত জনতাই... ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানসমূহক আটাইতকৈ হাস্যকৰ ধৰণে ব্যংগ কৰিছিল.... সৰ্প্লিচ আৰু ক'প পৰিধান কৰা পুৰুষসকল হেল্লুইয়া গাই, কাৰম্যাগনল নৃত্য কৰি কনভেনচনৰ সভাকক্ষৰ বেষ্টনীলৈ আহিছিল। তাত তেওঁলোকে হোষ্ট, ইয়াক ৰখা বাকচবোৰ, আৰু সোণ-ৰূপৰ মূৰ্তিসমূহ জমা দিছিল। তেওঁলোকে ব্যংগাত্মক ভাষণ দিছিল.... ছেইণ্ট ডেনিছৰ এটা প্ৰতিনিধি দলৰ পৰা চিঞৰি উঠিল, 'হে তোমালোক, হে তোমালোক, গোড়া মতবাদৰ আহিলা, সকলো ধৰণৰ ধন্য সাধুসকল, অৱশেষত দেশপ্ৰেমী হোৱা, সমূহীয়াভাৱে উঠি থিয় হোৱা, আৰু মুদ্ৰা তৈয়াৰ কৰা কাৰখানাত গলিবলৈ গৈ দেশৰ সেৱা কৰা।'"¹⁸

GSAM 82ঈশ্বৰৰ বাক্য অস্পষ্টতাৰ পৰা আবিৰ্ভূত হয়

GSAM 82.1"চাৰে তিনি দিনৰ পাছত তেওঁলোকত ঈশ্বৰৰ পৰা জীৱ আত্মা সোমোৱাত" (অৰ্থাৎ সাক্ষীসকলত), তেওঁলোক "মেঘ-ৰথত স্বৰ্গলৈ উঠি গ’ল"।¹⁹ ঈশ্বৰৰ সময় আহিছিল তেওঁৰ বাক্যক অস্পষ্টতাৰ পৰা উলিয়াই অনাৰ আৰু জগতৰ সন্মুখত স্থাপন কৰাৰ। সমগ্ৰ বিশ্বত মিছনাৰী কাৰ্য সম্পন্ন কৰাৰ বাবে সময় আহি পৰিছিল (১৭৯৮)। ১৮০৪ চনত British Bible Society গঠন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত আন বহুতো বাইবেল ছ'চাইটি গঢ়ি উঠিল, আৰু এতিয়া বাইবেলখন বিশ্বৰ সকলো প্ৰধান ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। এইদৰে শাস্ত্ৰসমূহ, দুজন সাক্ষী, সকলোৱে দেখিব পৰা আৰু পঢ়িব পৰা স্থানত প্ৰাধান্য লাভ কৰাটো, তেওঁলোকৰ মেঘৰ মাজেৰে স্বৰ্গলৈ উঠি যোৱাৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে।

GSAM 82.2ফৰাচী বিপ্লৱৰ সময়ত ভলটেয়াৰে কৈছিল যে এশ বছৰৰ ভিতৰত বাইবেল অপ্ৰচলিত হৈ পৰিব। সেই তাৰিখৰ পৰা শততম বছৰত কেৱল ফ্ৰান্সতে ইমানবোৰ বাইবেল বিতৰণ কৰা হৈছিল, যিমানবোৰ ভলটেয়াৰে এই অৰ্থহীন দম্ভ কৰাৰ সময়ত অস্তিত্বত থকা বুলি জনা গৈছিল, তাৰ তুলনাতো অধিক। আনকি যিটো ঘৰত তেওঁ এই মন্তব্যটো দিছিল, সেইটো এতিয়া এটা বাইবেল হাউচ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় বুলি কোৱা হয়।

GSAM 82ৰোজেটা শিলৰ আৱিষ্কাৰ

GSAM 82.3১৭৯৮ চন আৰু ফৰাচী লোকসকলৰ সৈতে জড়িত দুটা কথা আছে, যিবোৰ আমি মন কৰিব লাগিব: প্ৰথমতে, সেই বছৰটোত জেনেৰেল বাৰ্থিয়েৰৰ অধীনত ফৰাচী সেনাই ৰোমত পোপৰ চৰকাৰ উৎখাত কৰিছিল, যাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে (নিজৰ অজ্ঞাতে) সেই ঘটনাৰ বিষয়ে থকা ভাববাণী পূৰণ কৰিছিল, যিটো তেওঁলোকে যুদ্ধ কৰা কিতাপখনতে সন্নিৱিষ্ট আছিল; দ্বিতীয়তে, সেই একেটা বছৰতে, নীল নদীৰ ৰোজেটা শাখাত থকা ফ'ৰ্ট ছেইণ্ট জুলিয়েনত, ফৰাচী সেনাই খননকাৰ্য চলাই থাকোঁতে বিখ্যাত ৰোজেটা শিলটো আৱিষ্কাৰ কৰে, যিটো এতিয়া ব্ৰিটিছ সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ আছে। এই শিলটোত তিনিটা ৰূপত লিপিবদ্ধ আছে: হাইৰোগ্লিফিক, যিটো পুৰোহিতসকলে ব্যৱহাৰ কৰা লিপি; ডিমোটিক, সাধাৰণ মানুহে ব্যৱহাৰ কৰা লিপি; আৰু গ্ৰীক। এইটোৱেই সেই চাবিকাঠি যিয়ে এতিয়ালৈকে ৰহস্যময় হৈ থকা ডেমটিক আৰু হায়াৰোগ্লিফিক লিপিসমূহৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিলে। এতিয়া, আন এজনৰ ভাষাত, "ডেমটিক আখৰত লিখা এই লিপিসমূহ উন্মোচন কৰা বেলচা আৰু খনীয়াই শাস্ত্ৰসমূহৰ বাহিৰে আন যিকোনো উৎসৰ পৰা পোৱাতকৈ প্ৰাচীন বাইবেলৰ ৰেকৰ্ডসমূহৰ শুদ্ধতাৰ অধিক প্ৰমাণ যোগান ধৰিছে।" সেয়েহে বাইবেলক নিৰ্মূল কৰিবলৈ ভবা সেই লোকসকলেই অজানিতে ১২৬০ বছৰৰ শেষত পোপৰ আধিপত্য আঁতৰাই আনি ভাববাণী পূৰণ কৰিবলৈ ব্যৱহৃত হৈছিল, আৰু লগতে সেইবোৰ লিখনৰ চাবিকাঠিও আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যিবোৰে সেই শাস্ত্ৰৰ সত্যতা নিশ্চিত কৰে যাক তেওঁলোকে ধ্বংস কৰিবলৈ ইমান চেষ্টা কৰিছিল।

GSAM 83"তুমি তোমাৰ ভাগত থিয় হ’বা"

GSAM 83.1স্বৰ্গদূতজনে দানিয়েলক শেষ সময়ত কি ঘটিব বুলি কৈছিল? যেতিয়া তেওঁ সেই পবিত্ৰজনৰ পৰা শুনিছিল, "দুই হাজাৰ তিনিশ সন্ধিয়া আৰু পুৱালৈকে থাকিব; তাৰ পাছত সেই পবিত্র স্থান শুচি কৰা হ’ব,"²⁰ তেওঁৰ মনটো "এইসকলো বিষয়ৰ পৰিনতি" কি হ'ব আৰু ই "কিমান দিন" চলিব সেই বিষয়ে উদ্বেগেৰে ভৰি পৰিছিল।²¹ অৱশেষত তেওঁক বুজোৱা হ'ল যে সময়ৰ জ্ঞান তেওঁৰ দিনৰ বাবে নহয়। তেওঁক কোৱা হ'ল, "তুমি শেষলৈকে নিজৰ পথত চলি থাকা; আৰু তুমি বিশ্ৰাম পাবা। শেষৰ দিনত তোমাক নিযুক্ত কৰা স্থানত তুমি থিয় হ’বা।"²²

GSAM 83.2কিছুমানে অনুমান কৰে যে এই ভাষাই জগতৰ চূড়ান্ত অন্তৰ কথা কৈছে, আৰু সেই সময়ত দানিয়েল, প্ৰভুৰ বাকী লোকসকলৰ সৈতে, তেওঁৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিব, আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰৰ ভাগত থিয় হ'ব। উত্তৰাধিকাৰৰ ভাগ, দেশৰ অঞ্চল আদিৰ বাবে হিব্ৰু শব্দটো, আমি জনা মতে, হৈছে গেভেল। এই শাস্ত্ৰত লট বুলি অনুবাদ কৰা শব্দটো সেইটো নহয়; ইয়াত থকা শব্দটো হ'ল গো ৰাল। হিব্ৰু পণ্ডিতসকলে কয় যে এই গো ৰাল শব্দটো পুৰণি নিয়মত ছয়সত্তৰবাৰ পোৱা যায়, আৰু এইটোৱেই সেই একেটা শব্দ যিটো পবিত্ৰ স্থানৰ প্ৰতীকী শুদ্ধিকৰণৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, য'ত দুটা ছাগলীৰ কোনটোক বধ কৰা হ'ব সেয়া নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ লট টনা হৈছিল। যেতিয়া মহা পুৰোহিতে প্ৰভুৰ ছাগলীৰ তেজ লৈ পবিত্ৰ স্থানত পৰিষ্কাৰৰ কাৰ্য সম্পন্ন কৰিবলৈ গৈছিল, তেতিয়া সমগ্ৰ ইস্ৰায়েলে বাহিৰত থিয় হৈছিল, তেওঁলোকে নিজৰ আত্মাক দুখিত কৰিছিল আৰু নিজৰ পাপ স্বীকাৰ কৰিছিল, যাতে তেওঁলোক নিৰ্দোষী হ'ব পাৰে, আৰু মহা পুৰোহিত পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা ওলাই অহাৰ সময়ত তেওঁৰ আশীৰ্ব্বাদ লাভ কৰিব পাৰে। এইদৰে, সেইদিনা, ইস্ৰায়েলে নিজৰ ভাগত থিয় হৈছিল।

GSAM 84.1যেতিয়া ২৩০০ দিনৰ শেষত পবিত্ৰ স্থানৰ চূড়ান্ত শুদ্ধিকৰণ আহিব, তেতিয়া দানিয়েলৰ বিষয়, সকলো ধাৰ্মিক মৃতকৰ বিষয়সমূহৰ সৈতে পুনৰীক্ষণৰ বাবে ঈশ্বৰৰ আগত আহিব। সেয়েহে দানিয়েল নিজৰ ভাগত থিয় হৈ আছে।

GSAM 84১৭৯৮ চনলৈকে মোহৰ লগোৱা বাক্যসমূহ

GSAM 84.2দানিয়েলৰ এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত, "হে মোৰ প্ৰভু, এইসকলো বিষয়ৰ পৰিনতি কি হ’ব?"²³ তেওঁক কোৱা হ'ল, "শেষ সময়লৈকে এই বাক্যবোৰ বন্ধ কৰা আৰু মোহৰ মৰা হ’ল।"²⁴ দানিয়েলৰ মনত যি কথাই উদ্বেগৰ সৃষ্টি কৰিছিল সেয়া আছিল "কেতিয়া?" "কিমান দিন?" আৰু "পৰিনতি কি হ’ব?" এইবোৰেই আছিল সেইবোৰ বিষয় যিবোৰে ভাববাদীক বিভ্ৰান্ত আৰু চিন্তিত কৰিছিল, আৰু এইবোৰ কথাই কেৱল "শেষ সময়"লৈকে বন্ধ আৰু ছীল কৰা হ'ব লাগিছিল, কোনো কোনোৱে ভবাৰ দৰে সমগ্ৰ দানিয়েলৰ পুস্তকখন নহয়। ১৭৯৮ চনৰ এই সময়ছোৱাৰ আগতে, ভাববাণীৰ অধ্যয়নকাৰীসকলৰ ওচৰত সত্তৰ সপ্তাহ সম্পৰ্কে জ্ঞান আছিল, আৰু তেওঁলোকে বুজিছিল যে এই সপ্তাহসমূহ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৫৭ চনৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, আৰু খ্ৰীষ্টৰ ৰাজহুৱা ধৰ্মপ্ৰচাৰ, তেওঁৰ মৃত্যু আদি সেই তাৰিখৰ পৰা ঊনসত্তৰ আৰু সত্তৰ সপ্তাহৰ গণনাৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে মিলিছিল। এই গণনাৰ সৈতে সংগতি ৰাখি ত্ৰাণকৰ্তাৰ অভিযানৰ এই নিখুঁত পূৰণে তেওঁলোকক এক শক্তিশালী প্ৰমাণ দিছিল যে তেওঁৱেই আছিল প্ৰকৃত মছিহ, আৰু সত্তৰ সপ্তাহৰ আৰম্ভণিৰ তাৰিখটো এনেদৰে অপৰিৱৰ্তনীয়ভাৱে নিৰ্ধাৰিত হৈছিল। সত্তৰ সপ্তাহ যে তেইশশ দিনৰ প্ৰথম অংশ আছিল, সেইটো আৱিষ্কাৰ কৰাত তেওঁলোক বিফল হোৱাৰ বাবে, ভাববাণী অনুসৰি ১৭৯৮ চনৰ পিছলৈকে এই বিষয়টো বন্ধ হৈ ৰৈছিল।

GSAM 84২৩০০ দিনৰ চাবিকাঠি

GSAM 84.3এতিয়া আহক আমি এই ক্ষেত্ৰৰ তথ্যসমূহ চাওঁ। ১৭৯৮ চনলৈকে ভাববাণীৰ ব্যাখ্যাকাৰীসকলৰ বাবে ২৩০০ দিন কেতিয়া শেষ হ'ব সেই বিষয়ে কোনো পোহৰ নাছিল। তেওঁলোকে দানিয়েলৰ পুস্তকৰ প্ৰতীক, মূৰ্তি আৰু জন্তুবোৰ বুজিব পাৰিছিল, কিন্তু ২৩০০ দিন ক'ত শেষ হ'ব সেয়া ক'ব পৰা নাছিল, কাৰণ সেই দিনবোৰ কেতিয়া আৰম্ভ হৈছিল সেই বিষয়ে তেওঁলোকৰ তেতিয়াও কোনো ধাৰণা নাছিল। এই বিষয়টোৰ প্ৰমাণ হিচাপে আমি নিউয়ৰ্ক চহৰত তেতিয়া প্ৰকাশিত এডভেন্টিষ্ট কাকত Midnight Cryৰ ১৮৪২ চনৰ ১৫ জুন তাৰিখৰ সংখ্যাটোত পঢ়োঁ, "১৭৯৮ চনৰ পৰা বিভিন্ন স্বতন্ত্ৰ লেখকে যিটো আগতে সম্পূৰ্ণৰূপে অজ্ঞাত আছিল সেয়া উপলব্ধি কৰাটো সঁচাকৈয়ে আকৰ্ষণীয়—যে সত্তৰ সপ্তাহটোৱেই আছিল তেইশশ দিনৰ চাবিকাঠি।"

GSAM 85বহুতে পোহৰ লাভ কৰিছে

GSAM 85.1যিদৰে এই জ্ঞান তেওঁৰ লোকসকলৰ বুজাৰ বাবে মুকলি কৰাৰ বাবে প্ৰভুৰ নিৰ্ধাৰিত সময় নহালৈকে "মোহৰ" মাৰি ৰখা হৈছিল, ঠিক তেনেদৰেই যেতিয়া "শেষৰ সময়" আহিল, তেতিয়া বহুতে এই কথাবোৰ বিচাৰি শাস্ত্ৰৰ মাজত "ইফালে সিফালে দৌৰিব" লগা হ'ল। পাঠটোৰ কেইটামান অনুবাদ তুলনা কৰিলে এই ধাৰণাটো অতি স্পষ্ট হৈ পৰিব।

GSAM 85.2ড° এডাম ক্লাৰ্কে কৈছে: "বহুতে ইয়াৰ অৰ্থ অনুসন্ধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব; আৰু এই উপায়েৰে জ্ঞান বৃদ্ধি পাব।"

GSAM 85.3লুথাৰৰ সংশোধিত জাৰ্মান বাইবেলত আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ: "সেয়েহে বহুতে ইয়াৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাব, আৰু মহান জ্ঞান লাভ কৰিব।"

GSAM 85.4German Parallel Bibleত পঢ়িবলৈ পোৱা যায়: "বহুতে ইয়াক আদ্যোপান্ত পঢ়িব, আৰু এইদৰে জ্ঞান বৃদ্ধি পাব।"

GSAM 85.5এল. ভান এছৰ জাৰ্মান বাইবেল, যাক পোপেও কেথলিক পঢ়ুৱৈসকলৰ বাবে স্বীকৃতি দিছিল, ইয়াক অনুবাদ কৰিছে: "বহুতে ইয়াক অনুসন্ধান কৰিব, আৰু জ্ঞান মহান হ'ব।"

GSAM 85.6ছুইডিছ বাইবেলত পঢ়া যায়: "বহুতে ইয়াত সন্ধান কৰিব, আৰু জ্ঞান মহান হ'ব।"

GSAM 85.7ডেনিছ-নৰৱেজিয়ান, সংশোধিত সংস্কৰণত পঢ়া যায়: "বহুতে আগ্ৰহেৰে সন্ধান কৰিব, আৰু জ্ঞান বহুত হ'ব।"

GSAM 85.8১৭৯৮ চনৰ আগতে যি বিষয় ছীল কৰি ৰখা হৈছিল, সেই বিষয়ে জ্ঞান অন্বেষণ আৰু লাভ কৰাৰ বিষয়ে আমি ১৮৪২ চনৰ ১৫ জুন তাৰিখৰ Midnight Cryত পঢ়োঁ: "এয়া এক আচৰিত মিল নহয়নে যে ইমানবোৰ লেখকে, ইজনে সিজনৰ বিষয়ে একো নজনাকৈ, প্ৰায় একে সময়তে একেটা সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ল?"

GSAM 86.1আমি ইয়াত তেইশশ দিনৰ সমাপ্তি সম্পৰ্কে সত্য আৱিষ্কাৰ কৰা বিশটা ভিন্ন দলৰ এখন তালিকা আগবঢ়াইছোঁ, যিটো তেওঁলোকে ইজনে সিজনৰ সৈতে যোগাযোগৰ দ্বাৰা নহয়, বৰঞ্চ ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ প্ৰভাৱত পবিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ অধ্যৱসায়ী অনুসন্ধানৰ ফলত আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। এই তালিকাৰ শীৰ্ষত আমি নিউয়ৰ্ক ৰাজ্যৰ উইলিয়াম মিলাৰৰ নাম ৰাখিছোঁ; তাৰ পিছত আছে ফিলাডেলফিয়া, পে.ৰ এ. জে. ক্ৰুপ; ফালমাউথ, মেইনৰ ডেভিদ মেকগ্ৰেগৰ; ইংলেণ্ডৰ এডৱাৰ্ড ইৰভিং; স্কটলেণ্ডৰ আৰ্চিবাল্ড মেছন; চাউথ কেৰ'লিনাৰ ডব্লিউ. ই. ডেভিছ; এছিয়াৰ বিভিন্ন অংশত কৰ্মৰত জোচেফ উল্ফ; ১৮২৯ চনত ৰবাৰ্ট ওৱেনৰ সৈতে হোৱা তৰ্কত আলেকজেণ্ডাৰ কেম্পবেল; ইংলেণ্ডৰ লিভাৰপুলৰ কেপ্টেইন এ. লেণ্ডাৰ্ছ; জাৰ্মানীৰ ষ্টুটগাৰ্টৰ লিয়'নাৰ্ড হাইনৰিখ কেলবাৰ; স্পেইনৰ লাকুঞ্জা; হলণ্ডৰ দ্য হেগৰ হেনটজেপেটাৰ; হলণ্ডৰ আমষ্টাৰডামৰ ড° কেপাডোছ; বাভাৰিয়াৰ ৰাউ; ১৮২১ চনত টাটাৰীৰ পুৰোহিতসকল; য়েমেনৰ বাইবেল অধ্যয়নকাৰীসকল, তেওঁলোকৰ "Seera" নামৰ কিতাপখনত; জাৰ্মানীৰ আন এটা অংশত হেংষ্টেনবাৰ্গ; কেছপিয়ান সাগৰৰ ৰাছিয়ানসকল; বাল্টিক সাগৰৰ তীৰত মলোকানাৰসকল, ইত্যাদি।

GSAM 86.2এই বিষয়টো কেনেকৈ সময় সময়ত ভাববাণীৰ শিক্ষাবিদসকলৰ বাবে মুকলি হৈছিল, আৰু সেয়াও ইজনে সিজনৰ বিষয়ে অজ্ঞাতে, সেয়া তলত দিয়াখিনিয়ে দেখুৱাব:—

GSAM 86.3১৫ জুন, ১৮৪২ তাৰিখে প্ৰকাশিত Midnight Cryত এই শব্দবোৰ আছে: "এতিয়াই লাভ কৰা হৈছে, এখন কিতাপ, যাৰ শিৰোনাম হৈছে, 'Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance, আৰ্চিবাল্ড মেছনৰ দ্বাৰা, শুভবাৰ্তাৰ পৰিচাৰক, উইশ্বাটাউন, স্কটলেণ্ড, নিউবাৰ্গ। গ্লাছগো সংস্কৰণৰ পৰা, ৱাৰ্ড এম. গেজলীৰ দ্বাৰা, ১৮২০ চনত মুদ্ৰিত।' এই কিতাপখনত মেছনে কৈছে, 'মই শেহতীয়াকৈ এখন সৰু পুস্তিকা দেখিছোঁ, যিখন প্ৰথমে আমেৰিকাত দক্ষিণ কেৰ'লিনাৰ ৰিভাৰেণ্ড ডব্লিউ. ই. ডেভিছে প্ৰকাশ কৰিছিল, আৰু ১৮১৮ চনত দক্ষিণ ইংলেণ্ডৰ ৱাৰ্কিংটনত পুনৰ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। এই লেখকে দৃঢ়ভাৱে কয় যে তেইশশ দিনৰ আৰম্ভণি হৈছিল সত্তৰ সপ্তাহৰ (অধ্যায় ৯:২৪) সৈতে। এই মতত মই একমত হ'বলৈ বাধ্য হৈছোঁ।'"

GSAM 87দক্ষিণ কেৰ'লিনাৰ ডেভিছ

GSAM 87.1Midnight Cry-ৰ একেটা সংখ্যাত সম্পাদকজনে কৈছিল, "ডেভিছৰ কিতাপখন সম্ভৱতঃ ১৮১০ চনৰ আশে-পাশে লিখা হৈছিল।" কিতাপখনত দাঙি ধৰা যুক্তিৰ বিষয়ে কওঁতে তেওঁ কয়, "পঢ়ুৱৈয়ে হয়তো সঁচাকৈয়ে ভাবি ল'ব পাৰে যে তেওঁ মিলাৰ, লিচ, ষ্টৰ্ছ বা হেলৰ লেখা পঢ়ি আছে, কিন্তু আমি বিশ্বাস কৰোঁ যে বৰ্তমানৰ দ্বিতীয় আগমনৰ কোনো লেখকেই যোৱা সপ্তাহলৈকে এই কিতাপখনৰ অস্তিত্বৰ বিষয়ে নাজানিছিল। এই কাকতখনৰ [Cry] সম্পাদকজনে ইয়াৰ বিষয়ে আগতে কেতিয়াও শুনা নাছিল। মেছনৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ডেভিছৰ সময় সম্পৰ্কীয় স্থিতি আছিল যে তেইশশ দিন ইহুদী বছৰ ১৮৪৩ চনত—আমাৰ বছৰ ১৮৪৪ চনত শেষ হ'ব।"

GSAM 87জোচেফ উল্ফ আৰু বিশজন অন্য

GSAM 87.2১৮৪৩ চনৰ ৩১ আগষ্টৰ Midnight Cryত আমি পঢ়িবলৈ পাওঁ যে "১৮২২ চনত জোচেফ উল্ফে (ইংলেণ্ডৰ) 'He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven' শীৰ্ষক এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল।" আৰু তদুপৰি, "১৮২৬ চনত সকলো পৰম্পৰাগত মতামতৰ বিশজন লোকে লণ্ডনত শ্ৰীযুত উল্ফৰ সৈতে বাইবেল অধ্যয়ন কৰিবলৈ মিলিত হৈছিল। তেওঁলোকে সৰ্বসন্মতিক্ৰমে একেটা সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ল। তেওঁলোকে ১২৬০ বছৰত ৪৫ বছৰ যোগ দিলে।" ১৭৯৮ চনত সমাপ্ত হোৱা ১২৬০ বছৰত ৪৫ বছৰ যোগ কৰিলে ই আমাক ইহুদী বৰ্ষ ১৮৪৩ চনৰ শেষলৈ লৈ যায়, যিটো আচলতে আমাৰ ১৮৪৪ চন।

GSAM 87আলেকজেণ্ডাৰ কেম্পবেলৰ স্থিতি

GSAM 87.3সেই একেখন কাকতৰ সংখ্যাত আলেকজেণ্ডাৰ কেম্পবেলৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যে, "১৮২৯ চনত নাস্তিক ৰবাৰ্ট ওৱেনৰ সৈতে তেওঁৰ বিখ্যাত তৰ্ক-বিতৰ্ক হৈছিল, য'ত তেওঁ যুক্তি দিছিল যে দানিয়েলৰ দৰ্শনসমূহ সময়ৰ শেষলৈকে বিস্তৃত, যে তেইশশ দিনবোৰ বছৰ, আৰু খ্ৰীষ্টৰ জন্মৰ পৰা প্ৰায় ১৮৪৭ বছৰৰ পিছত শেষ হ'ব, যিটো তেওঁৰ নিজৰ মতে, সাধাৰণ হিচাপতকৈ চাৰি বছৰ আগৰ আছিল।" সেয়েহে তেওঁৰ গণনা অনুসৰি সেই তেইশশ দিনৰ অন্ত পৰিব খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা গণিত সম্পূৰ্ণ ইহুদী বৰ্ষৰ ১৮৪৩ চনৰ শেষত—আচলতে ১৮৪৪ চনত।

GSAM 88.1২১ ছেপ্টেম্বৰ, ১৮৪৩-ৰ Midnight Cryত এই শিৰোনামেৰে পোৱা এখন কিতাপৰ বিষয়ে এক বিবৃতি আছে, "A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, 'Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,'²⁵ লিভাৰপুলৰ কেপ্টেইন এ. লেণ্ডাৰ্ছৰ, ১৮৩৯ চনত S. Kent and Co.ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত।"

GSAM 88.2"তেওঁও আনসকলৰ দৰে সময়ৰ এক গণনা দিছে, য'ত তেইশশ দিনৰ অন্ত খ্ৰীষ্টৰ প্ৰকৃত জন্মৰ পৰা ১৮৪৭ বছৰৰ পিছত হ'ব বুলি কোৱা হৈছে।" আমাৰ গণনা অনুসৰি সেয়া ১৮৪৪ চন হয়, কাৰণ তেওঁ সাধাৰণ গণনাৰ চাৰি বছৰ আগতে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।²⁶

GSAM 88লিয়'নাৰ্ড হাইনৰিখ কেলবাৰ

GSAM 88.3Review and Herald-ৰ ১৮৯২ চনৰ ১৭ মে'ৰ সংখ্যাটোত, জাৰ্মানীৰ হামবাৰ্গৰ পাদুৰী এল. আৰ. কনৰাডিৰ এটা প্ৰবন্ধ আছে, য'ত তেওঁ কৈছে:—

GSAM 88.4"আমাৰ বেছিভাগ পাঠকে হয়তো বিখ্যাত লুথেৰান ধৰ্মযাজক বেংগেলৰ কথা শুনিছে, যিজনে যোৱা শতিকাত [শ্বাফৰ মতে, বেংগেলৰ মৃত্যু ১৭৫১ চনত হৈছিল], প্ৰকাশিত বাক্যত থকা ৬৬৬ সংখ্যাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আমাৰ প্ৰভুৰ আবিৰ্ভাৱৰ সময় ১৮৩৬ চনত নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। কিন্তু এই সময়সীমা শেষ হোৱাৰ বহু আগতেই, লিয়'নাৰ্ড হাইনৰিখ কেলবাৰ নামৰ এজন মুখ্য স্কুলমাষ্টৰে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন পুস্তিকা ১৮২৪ চনত 'অন্ত ওচৰ চাপিছে' নামেৰে প্ৰকাশ পাইছিল, য'ত মথি ২৪ আৰু ২৫ অধ্যায়ৰ এক ব্যাখ্যা আছিল। ই বাভাৰিয়াত মুদ্ৰিত হৈছিল। কিন্তু ১৮৩৫ চনত একে শিৰোনামেৰে ষ্টুটগাৰ্টত ১২৬ পৃষ্ঠাৰ এখন ডাঙৰ পুস্তিকা প্ৰকাশ পাইছিল। এইখন বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ, আৰু আমাৰ পঢ়ুৱৈসকলক এক ভাল ধাৰণা দিবলৈ, মই শিৰোনাম পৃষ্ঠাৰ অনুবাদটো দিছোঁ: 'প্ৰলয় আহিছে, ঈশ্বৰৰ বাক্য আৰু শেহতীয়া ঘটনাবোৰৰ পৰা পুংখানুপুংখ আৰু বিশ্বাসযোগ্যভাৱে প্ৰমাণিত; আমাৰ প্ৰভুৰ আগমনৰ অপেক্ষা বা সময় গণনাৰ প্ৰতি থকা সকলো পূৰ্বগ্ৰহক সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰি; স্পষ্টকৈ দেখুৱাইছে যে কেনেকৈ প্ৰিলেট বেংগেল মহান নিৰ্ণায়ক বছৰটোৰ সন্দৰ্ভত সাত বছৰ ভুল কৰিছিল; কাৰণ ১৮৩৬ নহয়, বৰঞ্চ ১৮৪৩ চনটোৱেই হৈছে সেই অন্তিম সীমা, য'ত পোহৰ আৰু অন্ধকাৰৰ মাজৰ মহান সংগ্ৰাম শেষ হ'ব, আৰু আমাৰ প্ৰভু যীচুৰ দীৰ্ঘ-প্ৰতীক্ষিত শান্তিৰ শাসন পৃথিৱীত আৰম্ভ হ'ব।'

GSAM 89.1"১৮৪১ চনত ষ্টুটগাৰ্টতো ইয়াৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছিল, আৰু মোৰ জ্ঞান অনুসৰি ছাক্সনিয়াতো আন এটা প্ৰকাশ পাইছিল। শিৰোনাম পৃষ্ঠাত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, সাধাৰণ কু-সংস্কাৰসমূহৰ মোকাবিলা কৰাৰ পিছত এই পুস্তিকাই দানিয়েল ৮-ৰ দুই হাজাৰ তিনিশ দিন আৰু দানিয়েল ৯-ৰ সত্তৰ সপ্তাহৰ মাজৰ বৰ্তমানৰ সংযোগটো এক স্পষ্ট আৰু সুস্পষ্ট ৰূপত দেখুৱাইছে, আৰু সেইবোৰক ১৮৪৩ চনলৈ (যিহূদী ১৮৪৩—আমাৰ ১৮৪৪) আনিছে। তাৰ পিছত কিতাপখনৰ বাকী অংশত তেওঁ সময়ৰ চিনবোৰৰ দ্বাৰা দেখুৱাইছে যে এই ঘটনাটো ওচৰ চাপি আহিছে।

GSAM 89.2"কেইবাটাও সংস্কৰণ প্ৰকাশ পোৱাটোৱেই ই সৃষ্টি কৰা আগ্ৰহৰ প্ৰমাণ। এতিয়া অষ্ট্ৰেলিয়াত বাস কৰা ভাতৃ শ্বাকে, আনকি দূৰৱৰ্তী প্ৰদেশ চিলেছিয়াৰ পৰাও ইয়াৰ এটা বিজ্ঞাপন দেখিছিল, আৰু অৰ্ডাৰ কৰাৰ পিছত, বন্ধ দুৱাৰৰ আঁৰত বহি ইয়াক অতি আগ্ৰহেৰে পঢ়িছিল। কিতাপখনত এনে কোনো চিন পোৱা নাযায় যে লেখকৰ বিশ্বৰ কোনো অনুৰূপ আন্দোলনৰ বিষয়ে জ্ঞান আছিল, আৰু তথাপিও ঈশ্বৰৰ আত্মাৰ দ্বাৰা তেওঁ একেই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল।

GSAM 89.3"১৮৪২ চনত তেওঁ ষ্টুটগাৰ্টতে ২৮৬ পৃষ্ঠাৰ এখন আৰু অধিক ডাঙৰ পুস্তিকা লিখিছিল, যাৰ শিৰোনাম আছিল 'জগতৰ সৃষ্টি আৰু স্থায়িত্ব সম্পৰ্কে মৌলিক আৰু শাস্ত্ৰসন্মত চিন্তাধাৰা; অথবা এই প্ৰশ্নৰ পুংখানুপুংখ উত্তৰ: ঈশ্বৰে কিয় একেৰাহে ছয় দিনত জগত সৃষ্টি কৰিলে—খ্ৰীষ্টবিৰোধীৰ বিচাৰ কৰিবলৈ আমাৰ প্ৰভুৰ আগমনৰ নিকটতা—১৮৪৩ চনৰ মহান আৰু আনন্দদায়ক ঘটনাবোৰ।'"

GSAM 89"বেন ইজ্ৰা" (লাকুঞ্জা)

GSAM 89.4১৮১২ চনৰ আশে-পাশে, স্পেইনৰ লাকুঞ্জাই The Coming of Messiah in Majesty and Glory শীৰ্ষক এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰিছিল। লেখকজনে "বেন ইজ্ৰা" নামেৰে এক বেনামী ছদ্মনাম গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু তেওঁ এজন ধৰ্মান্তৰিত ইহুদী আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। ইংলেণ্ডৰ এডৱাৰ্ড ইৰভিঙে, তেওঁৰ দ্বিতীয় আগমনৰ ওপৰত কাম আৰম্ভ কৰাৰ পিছত, ওপৰোক্ত কিতাপখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। সেয়েহে ইয়াৰ কাহিনীটো কমেও দুটা ভাষাত প্ৰচাৰিত হৈছিল।

GSAM 89.5বছৰ বছৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছত, যিসকল বিভিন্ন পণ্ডিতে যোৱা শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ১৮৪০ চনলৈকে ২৩০০ দিনৰ সময়সীমা গণনা কৰিছিল, আৰু সেই সময়সীমাৰ প্ৰথম অংশ হিচাপে ৭০ সপ্তাহ নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ সিদ্ধান্তসমূহক একত্ৰিত কৰি, আৰু তাৰ পিছত সেই সময়সীমাৰ ১৮৪৪ চনত সমাপ্ত হোৱাটোত তেওঁলোক সকলোৱে একমত হোৱা দেখাটো সঁচাকৈয়ে আকৰ্ষণীয়।

GSAM 90১৮৪৪: ২৩০০ দিনৰ প্ৰকৃত অন্ত

GSAM 90.1এই প্ৰশ্ন উঠিব পাৰে, আমি নিশ্চিত হ'ব পাৰোঁনে যে ১৮৪৪ চনটো তেইশশ দিনৰ অন্তৰ প্ৰকৃত তাৰিখ? হয়! যিহেতু এটা ভাববাণীৰ ভুৱা পূৰ্তি কেতিয়াও প্ৰকৃত পূৰ্তিৰ সঠিক সময়ত আহিব নোৱাৰে, ঠিক সেইদৰে আমি এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ'বই লাগিব যে ১৮৪৪ চনটোৱেই তেইশশ দিনৰ সঠিক অন্তিম সীমা। ঈশ্বৰে, যিজনে ১৭৯৮ চনলৈকে সেই জ্ঞান ছীল কৰি ৰাখিছিল, আৰু প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে তেতিয়াই পোহৰ প্ৰকাশ পাব, তেওঁৰ অভ্ৰান্ত আত্মাৰ দ্বাৰা সেই সময়ৰ সঠিক বুজাবুজিৰ বাবে তেওঁক আন্তৰিকতাৰে বিচৰাসকলক পথ দেখুৱাইছিল। সেই বিষয়ত "জ্ঞান" "বৃদ্ধি" পোৱাৰ বাবে তেওঁৰ সময় আহি পৰিছিল, আৰু তেওঁ প্ৰকৃত পোহৰ প্ৰদান কৰিছিল।

GSAM 90.2"শেষ সময়ত" লোকসকলৰ বোধগম্য হোৱা সেই সময়সীমাৰ অন্তিম বিন্দুটো বিচাৰি পোৱাৰ পিছত, সেই আৱিষ্কাৰৰ তাৎপৰ্য কি, সেয়া অনুসন্ধান কৰা উচিত। আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে সেই সময়ছোৱাত, শুভবাৰ্তাৰ কাৰ্য্যৰ সামৰণিৰ সময়ত, বিচাৰৰ অধিৱেশনৰ বাবে এক নিৰ্দিষ্ট সময় ঘোষণা কৰিব লাগিব। যোহনে কৈছে, "আকাশৰ মাজত আন এজন স্বৰ্গৰ দূতক উড়ি ফুৰা দেখিলোঁ; তেওঁ পৃথিৱীত বসতি কৰা লোক সকলৰ ওচৰত, পৃথিৱীৰ সকলো জাতি, ফৈদ, ভাষা আৰু সাধাৰণ লোক সকলৰ আগত প্ৰচাৰ কৰিবলৈ তেওঁৰ লগত অনন্তকলীয়া শুভবাৰ্তা আছিল৷ তেওঁ বৰ মাতেৰে ক’লে, 'ঈশ্বৰক ভয় কৰা আৰু তেওঁৰ মহিমা স্বীকাৰ কৰা; কিয়নো তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল৷ যি জনে স্বৰ্গ, পৃথিৱী, সাগৰ, জলৰ ভুমুকবোৰ, এই সকলোৰে সৃষ্টি কৰিলে, সেই জন সৃষ্টিকৰ্ত্তাক আৰাধনা কৰা।'"²⁷ আক্ষৰিক স্বৰ্গদূতসকলে মানুহৰ ওচৰত শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ নকৰে। মানুহেই হৈছে প্ৰভুৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত মাধ্যম, যিয়ে জগতৰ শেষলৈকে তেওঁৰ শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিব।²⁸ এই স্বৰ্গদূতজন, তেনেহ'লে, এনে এক শুভবাৰ্তাৰ প্ৰতীক যিয়ে "ঈশ্বৰৰ পৰিয়াল বর্গৰ সৈতে সোধ-বিচাৰৰ সময় আৰম্ভ হৈছে" বুলি বিচাৰৰ সময় আহি পোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।²⁹ বিচাৰলৈ লৈ যোৱা সময়খিনি শাস্ত্ৰত আৱিষ্কাৰ নোহোৱালৈকে এনে বাৰ্তা শাস্ত্ৰৰ পৰা দিব পৰা নাছিল। ইতিমধ্যে ইংগিত দিয়াৰ দৰে, তেইশশ দিনীয়া সময়ছোৱা ঈশ্বৰৰ লোকসকলৰ অনুসন্ধানমূলক বিচাৰলৈকে বিস্তৃত।

GSAM 91প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিন, বিচাৰৰ সময়

GSAM 91.1প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিন, অৰ্থাৎ পাৰ্থিৱ পবিত্ৰ স্থানৰ শুদ্ধিকৰণক ইহুদীসকলে সেইদিনা বিচাৰৰ দিন বুলি বুজিছিল আৰু এতিয়াও বুজে। আৰু এতিয়াও, সিহঁত সিঁচৰতি হৈ থকা অৱস্থাত, যদিও সেই পবিত্ৰ দিনটোৰ সৈতে জড়িত প্ৰাচীন কালৰ সকলো আচাৰ-অনুষ্ঠান সিহঁতে পালন কৰিব নোৱাৰে, তথাপিও ইয়াক বিচাৰৰ দিন হিচাপে পালন কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে আমি প্ৰথমে কেলিফৰ্ণিয়াৰ ছান ফ্ৰান্সিস্কোত প্ৰকাশিত এখন ইহুদী কাকত The Jewish Exponentৰ পৰা উদ্ধৃতি দিম, যিখন ৰকি পৰ্বতমালাৰ পশ্চিমৰ অৰ্থডক্স ইহুদীসকলৰ মুখপত্ৰ। ১৮৯২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ সংখ্যাটোত এই ঘোষণা আছিল যে পৰৱৰ্তী সংখ্যাটো প্ৰকাশ হোৱাৰ আগতেই সপ্তম মাহ আৰু প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিনটো আহি পাব। তেওঁলোকে সপ্তম মাহটোক টিশ্ব্ৰী আৰু ষষ্ঠ মাহটোক এলুল বুলি কয়; কাকতখনে এইদৰে উল্লেখ কৰিছিল, "এলুল মাহ আহি পাইছে, আৰু অৰ্থডক্স চিনেগগসমূহত প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা শ্বফাৰৰ [সেই শিঙা যি সপ্তম মাহৰ প্ৰথমৰ পৰা দশম দিনলৈ বজোৱা হৈছিল, গীতমালা ৮১:৩, ৪] সতৰ্কতামূলক ধ্বনি শুনা যাব, যিয়ে স্মৃতি দিৱস আৰু ইয়োম কিপ্পুৰৰ চূড়ান্ত বিচাৰৰ বাবে প্ৰস্তুতিৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।" যেতিয়া তেওঁলোক ষষ্ঠ মাহ এলুলৰ শেষৰ ফালে আছিল আৰু সপ্তম মাহ টিশ্ব্ৰী আৰম্ভ হ'বলৈ ওলাইছিল, তেওঁলোকে দহ দিনৰ বাবে প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা সেই প্ৰতীকী ব্যৱস্থাটোত বছৰটোৰ চূড়ান্ত বিচাৰৰ ঘোষণা কৰা শিঙাৰ শব্দ শুনিছিল।

GSAM 91এজন ইহুদী ৰাব্বীৰ সাক্ষ্য

GSAM 91.2পুনৰ, ১৯০২ চনত, কেলিফৰ্ণিয়াৰ ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ এক বৃহৎ ইহুদী সম্প্ৰদায়ৰ ৰাব্বি আইজিড'ৰ মায়েৰ্ছে, প্ৰায়শ্চিত্তৰ দিনটো ঘোষণা কৰি কৈছিল: "এটা বছৰৰ পৰা আন এটা বছৰলৈ সময়ৰ ডেওনা পাৰ কৰাৰ সময়ত, ইস্ৰায়েলীসকলক সৃষ্টি আৰু স্ৰষ্টাৰ সাৰ্বজনীন সাৰ্বভৌমত্বৰ কথা জোৰকৈ মনত পেলাই দিয়া হয়, আৰু তেওঁলোকক, যেনেকৈ ক'বলৈ গ'লে, সময়ৰ জন্ম আৰু মহান ৰজাৰ অভিষেকৰ বাৰ্ষিকী, শিঙাৰ ধ্বনিৰে উদযাপন কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হয়। তেওঁক একেই শিঙা, বা শফাৰৰ মাতত, বিচাৰ-আসনত উপৱিষ্ট চিৰন্তন ন্যায়ৰ সৰ্বদৰ্শী দৃষ্টিৰ সন্মুখত কঁপি থিয় হৈ, বিগত বৰ্ষৰ নিজৰ কাৰ্য্যকলাপসমূহ পূৰ্বলৈ ঘূৰি চাবলৈও আহ্বান জনোৱা হয়।"

GSAM 92.1যিহূদী মন্দিৰৰ সেৱাত বছৰত এবাৰ পবিত্ৰ স্থান পৰিষ্কাৰ কৰা হোৱাৰ দৰে, দানিয়েলৰ বাবে এইটো স্পষ্ট হ'ব লাগিছিল যে ২৩০০ দিনৰ শেষত পবিত্ৰ স্থানৰ এই পৰিষ্কাৰকৰণটো বাৰ্ষিক প্ৰতীকী সেৱাৰ বাহিৰে আন কিবা এটাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হ'ব লাগিব। প্ৰভুৱে ইতিমধ্যে তেওঁৰ লোকসকলক নিৰ্দেশ দিছিল যে, যেতিয়া ভাববাণীত প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেতিয়া দিয়া সময়খিনি "প্ৰতিটো দিনক এবছৰ হিচাপে" গণনা কৰিব লাগে।³⁰ সেয়েহে, আমি দেখিবলৈ পোৱাৰ দৰে, এই তেইশশ দিনৰ সময়ছোৱা স্বৰ্গীয় পবিত্ৰ স্থানত খ্ৰীষ্টৰ মহা পুৰোহিত হিচাপে কাৰ্যৰ সমাপ্তিৰ লগত জড়িত—অৰ্থাৎ সেইসকল লোকৰ অনুসন্ধানমূলক বিচাৰৰ লগত জড়িত, যাৰ গোচৰ স্বীকাৰোক্তিৰ জৰিয়তে স্বৰ্গীয় পবিত্ৰ স্থানলৈ অনা হৈছে।

GSAM 92১৮৪৪ চনত প্ৰাপ্য বিচাৰৰ বাৰ্তা

GSAM 92.2পবিত্ৰসকলৰ বিচাৰ কেতিয়া আৰম্ভ হ'ব সেই সময়কালটো আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছত, পথ মুকলি হৈছিল যাতে, ভাববাণীত চিহ্নিত কৰা প্ৰভুৰ ঘটনাৰ ক্ৰম অনুসৰি, এই বাৰ্তা দিব পৰা যায়, "তেওঁৰ সোধ-বিচাৰৰ সময় আহিল৷" মন কৰিব, ইয়াত কোৱা হোৱা নাই যে সেই সময়কালটো আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ লগে লগে বাৰ্তাটো ঘোষণা কৰা হ'ব, বৰঞ্চ কোৱা হৈছে যে পূৰ্বতে "ছীল কৰি থোৱা" পোহৰটোহে স্পষ্ট কৰি দিয়া হ'ব। আমি স্পষ্টকৈ দেখিবলৈ পাওঁ যে এইটো সম্পন্ন হৈছিল। পৰৱৰ্তী অধ্যায়সমূহত দেখা যাব যে প্ৰভুৱে ঠিক তেনেদৰেই নিৰ্দিষ্টভাৱে সেই সময়টো চিহ্নিত কৰিছিল যেতিয়া আগমনৰ বাৰ্তা ঘোষণা কৰা হ'ব, আৰু ঠিক তেনেদৰেই আক্ষৰিকভাৱে সেই ঘোষণা জগতৰ ওচৰত দিয়া হৈছিল।