Раздзел 20 — Ахвяры ў ранняй працы

GSAM 311.1«Збярыце да Мяне святых Маіх, што зрабілі са Мной запавет праз ахвяру. І нябёсы абвесцяць Яго праўду, бо Сам Бог — суддзя».¹

GSAM 311.2У Review and Herald ад 3 чэрвеня 1902 года мы чытаем:

GSAM 311.2«Тыя, хто ўступае ў працу ў цяперашні час, адносна мала ведаюць пра самаадрачэнне і ахвярнасць тых, на каго Гасподзь усклаў цяжар сваёй працы на яе пачатку. Досвед мінулага трэба пастаянна расказваць ім зноў і зноў; бо яны павінны працягваць працу з той жа пакорай і самаахвярнасцю, якія былі характэрныя для сапраўдных працаўнікоў у мінулым».

GSAM 311.3Зноў жа, у Testimonies for the Church, том 7, мы знаходзім гэтыя словы:

GSAM 311.3«Мы набліжаемся да канца гісторыі гэтага свету, і розныя напрамкі Божай працы павінны весціся з нашмат большым самаахвярствам, чым яно праяўлялася дагэтуль».²

GSAM 311.4Ужо згадвалася пра абставіны, пры якіх пастар Бэйтс у 1846 годзе быў натхнёны напісаць і выпусціць у свет сваю першую кнігу па пытанні аб субоце. Таксама згадвалася пра цяжкія абставіны пастара Джэймса Уайта, калі ў 1849 годзе ён пачаў выдаваць газету пад назвай The Present Truth.

GSAM 311Брашура пра адчыненыя нябёсы

GSAM 311.5Пасля відзення, дадзенага місіс Уайт у Топшаме, штат Мэн, восенню 1846 года, калі ёй былі паказаны некаторыя планеты, пастар Бэйтс падрыхтаваў рукапіс брашуры The Opening Heavens. Але вельмі не хапала сродкаў для яе публікацыі. Каб задаволіць гэты попыт, адна сястра, якая жыла ў Масачусетсе і толькі што скончыла вырабляць і паслала новы дыван са шматкоў тканіны, зняла яго, прадала і аддала выручку пастару Бэйтсу, што дазволіла яму надрукаваць сваю другую кнігу.

GSAM 312Брашура пра працу запячатання

GSAM 312.1Пасля відзення працы запячатання, дадзенага ў Дорчэстэры, штат Масачусетс, 18 лістапада 1848 года, пастар Бэйтс напісаў трэцюю брашуру пад назвай A Seal of the Living God. І зноў ён сутыкнуўся з праблемай адсутнасці грошай на друк. Маладая ўдава, даведаўшыся пра сітуацыю, прадала невялікі дом у сельскай мясцовасці, які быў у яе, і аддала пастару Бэйтсу палову атрыманай сумы. Такім чынам ён зноў змог аплаціць друк кнігі.

GSAM 312Патрабаванні выдавецкай працы

GSAM 312.2У 1851–1852 гадах Advent Review and Sabbath Herald друкаваўся ў Саратога-Спрынгс, штат Нью-Ёрк. Тут містэр Томпсан прадаставіў пастару Уайту і яго жонцы бясплатна жыллё, і з пазычанай мэбляй яны зноў мелі магчымасць уладкаваць сваё гняздо.

GSAM 312.3У гэты час павялічвалася колькасць вернікаў у сучаснай праўдзе, і разам з гэтым узрасла патрэба ў асабістай працы пастара Уайта і яго жонкі. Гэта, разам з працай рэдактара, стварыла патрэбу ў дапамозе ў офісе. Менавіта ў той час іншыя адчулі натхненне дапамагчы ў літаратурнай працы. У якасці ілюстрацыі таго, як Гасподзь дзейнічае ў адказ на веру свайго народа і падымае работнікаў у час патрэбы, мы прыводзім досвед адданай сястры, місіс Рэбекі Сміт з Уэст-Уілтан, штат Нью-Гэмпшыр:—

GSAM 312.4Пасля таго, як гэты час мінуў, яе сын Урыя і дачка Эні Р. вельмі захацелі вучыцца, каб падрыхтавацца да настаўніцкай працы. Маці баялася, што дзеці ідуць па свецкім шляху, і, па сутнасці, яе страхі не былі цалкам безасноўнымі. Мацярынская любоў маці была ўзаемнай.

GSAM 313Урыя Сміт у Акадэміі Філіпса

GSAM 313.1З 1848 па 1851 год сын наведваў Акадэмію Філіпса ў Эксетэры, штат Нью-Гэмпшыр, дзе студэнтаў навучалі першаму году навучання ў каледжы, каб пры паступленні ў каледж яны былі на год наперадзе. Гэты курс ён скончыў. У 1851 годзе ён працаваў, каб зарабіць грошы на навучанне ў каледжы, але паколькі яго працадаўца банкрутаваў, ён страціў свае грошы, і ў выніку быў адкінуты даўно выношваны план атрымання адукацыі ў каледжы.

GSAM 313Міс Сміт у жаночай семінарыі

GSAM 313.2Пакуль Урыя быў у акадэміі, яго сястра наведвала жаночую семінарыю у Чарльзтауне, штат Масачусетс. Яе курс там быў амаль завершаны, і, паколькі яна хутка павінна была скончыць навучанне, ёй і яе брату было прапанавана навучаць у акадэміі ў Маўнт-Вернане, штат Нью-Гэмпшыр, на працягу трох гадоў за 1000 долараў у год з пражываннем і харчаваннем.

GSAM 313.3Каля гэтай пары маці прыняла «сучасную праўду». Яе малітвы за дзяцей цяпер былі, калі гэта магчыма, больш настойлівымі і руплівымі, чым калі-небудзь. Пастар Бэйтс наведаў Уэст-Уілтан, і перад ім місіс Сміт выклала становішча сваіх дзяцей, і іх навяртанне стала прадметам малітвы. Пастар Бэйтс праз некалькі дзён збіраўся правесці зборкі ў Самервіле, штат Масачусетс, у доме Пола Фолсама, і місіс Сміт павінна была напісаць дачцэ, запрашаючы яе прысутнічаць на зборцы. Тым часам пастар Бэйтс і маці павінны былі маліцца, каб Бог крануў яе сэрца і яна пайшла на зборку.

GSAM 313Два спраўджаныя сны

GSAM 313.4Пастар Бэйтс ніколі не быў у пакоі, дзе павінен быў адбыцца сход, і таму нічога не ведаў пра яго размяшчэнне. За ноч перад сходкай ён бачыў сон, быццам знаходзіцца ў тым пакоі, і ўсе месцы занятыя, акрамя аднаго — побач з дзвярыма. Ён таксама бачыў у сне, што змяніў тэму, якую збіраўся закранаць, і гаварыў пра пытанне святыні; што яны спявалі першы гімн, маліліся, спявалі другі гімн, і ён толькі што адкрыў сваю Біблію і чытаў, «Дзве тысячы трыста дзён, і тады святыня будзе ачышчана», — паказваючы на выяву святыні на схеме, — як раптам адчыніліся дзверы, і ўвайшла дзяўчына, якая села на вольнае месца. Ён таксама бачыў у сне, што гэта была Эні Р. Сміт, і што яна адразу ж зацікавілася і прыняла праўду.

GSAM 314.1Сустрэча пастара Бэйтса была ў суботу, і паколькі ў гэты дзень не было школы, Эні сказала: «Толькі каб зрабіць маці прыемна, я пайду». У ноч перад той суботай ёй снілася, што яна прыйшла, і спазнілася; што, прыбыўшы да дзвярэй, яна ўбачыла, што першы гімн ужо быў праспяваны, малітва адчытана, і яны менавіта заканчвалі другі гімн; што, увайшоўшы, яна заўважыла, што ўсе крэслы былі занятыя, акрамя аднаго, каля дзвярэй; што высокі, высакародны, прыемны прамоўца паказваў на плакат, якога яна ніколі раней не бачыла, і паўтараў, «На дзве тысячы трыста дзён, і тады святыня будзе ачышчана». Ёй снілася, што тое, што ён казаў, яе вельмі зацікавіла, і што гэта была праўда.

GSAM 314.2Яна выйшла на сустрэчу загадзя, але зблытала дарогу і таму не паспела туды, пакуль не пачалі спяваць апошнюю частку другога гімна. Калі яна ўвайшла, усё было дакладна так, як яна бачыла ў сне, і той самы чалавек з яе сну паўтараў, такім жа чынам, тэкст з 8-га раздзела кнігі прарока Данііла, 14-га верша. У яе сэрцы адразу ж узнікла непахіснае перакананне.

GSAM 314.3Пастар Бэйтс не думаў пра свой сон, пакуль яна не ўвайшла ў дзверы і не села на сваё месца. Ён падрыхтаваўся гаварыць на іншую тэму, але думкі ягоныя ўвесь час вярталіся да пытання святыні. Калі ён паўтараў тэкст, у ягонай галаве мільгануў сон, і ён ціха памаліўся аб дапамозе, каб прамаўляць да сэрцаў сваіх слухачоў. Ён меў вялікую свабоду ў тлумачэнні праходжання часу, з якім Эні была знаёмая. Потым ён выклаў праўду паслання трэцяга анёла і пра суботу.

GSAM 315Эні Сміт прымае праўду

GSAM 315.1Калі ён завяршыў сход, ён падышоў да Эні і сказаў: «Я лічу, гэта дачка сястры Сміт з Уэст-Уілтан. Я ніколі раней вас не бачыў, але ваш твар здаецца знаёмым. Я бачыў вас у сне мінулай ноччу». Тады Эні расказала пра свой сон. Яна пакінула сход з цалкам змененымі пачуццямі і памкненнямі, прыняўшы там жа праўду пра суботу.

GSAM 315.2Яна вярнулася ў семінарыю, сабрала свой куфар і паехала дадому. Даведаўшыся пра клопаты пастара Уайта, звязаныя з выданнем газеты, і пра яго працу па пропаведзі, яна адчула, што Бог паклікаў яе пайсці і дапамагчы яму ў офіснай працы. У жніўні 1851 года, калі газету перанеслі з Парыжа ў Саратога-Спрынгс, штат Нью-Ёрк, міс Сміт паехала туды як адна з работніц.

GSAM 315Ахвяра і прысвячэнне

GSAM 315.3У часопісе Review, том 2, нумар 7, ёсць некалькі радкоў з яе пяра, якія выказваюць яе пачуцці пасля таго, як яна адмовілася ад сваіх былых планаў дзеля сваёй сціплай, непрыхарошанай працы. Яна кажа:

GSAM 315.3«Я спадзяюся, што я пакінула ўсё, каб ісці за Ягнём, куды б ён ні вёў. Зямля цалкам страціла сваю прывабнасць. Мае надзеі, радасці, пачуцці цяпер цалкам скіраваны да вышэйшага і боскага. Я не жадаю іншага месца, акрамя як сядзець ля ног Ісуса і вучыцца ў яго, — іншай занятасці, акрамя як служыць майму нябеснаму Айцу, — іншай радасці, акрамя Божага міру, які пераўзыходзіць усялякае разуменне».

GSAM 315.4Дапамога сястры Эні ў офісе ў якасці карэктара і г.д. была своечасовай. На працягу трох гадоў яна працавала старанна і эфектыўна, атрымліваючы толькі харчаванне і адзенне. У канцы гэтага перыяду сухоты ўжо пазначылі яе як сваю ахвяру. Падчас разбуральнага ходу гэтай зацяжнай і смяротнай хваробы яна напісала некалькі прыгожых вершаў, самым мілым з якіх быў «Home Here and Home in Heaven». Прадмова да яго, напісаная за дзень да смерці, 26 ліпеня 1855 года, так добра выражае хараство прастаты і пакоры, настолькі развітых у яе характары, што мы не можам не прывесці яе цалкам:

GSAM 316Вядзенне гаспадаркі ва ўмовах цяжкасцей

GSAM 316.3У красавіку 1852 года пастар Уайт пераехаў з Саратогі-Спрынгс у Рочэстэр, штат Нью-Ёрк. Менавіта ў гэтым горадзе, на Маўнт-Хоўп-авеню, 124, яны ўпершыню ўладкавалі сваё гняздо, набыўшы рэчы замест таго, каб браць іх у пазыку. Але іх імкненне зрабіць выдавецкую справу паспяховай, каб газета выходзіла рэгулярна і такім чынам распаўсюджвалася праўда, было настолькі вялікім, што яны адмовіліся ад многіх звычайных жыццёвых выгод.

GSAM 316.4Пра тое, як яны ў гэты час пачалі весці хатнюю гаспадарку, вы можаце прачытаць у наступным прыватным лісце, напісаным місіс Уайт сям'і С. Хаўленда 16 красавіка 1852 года:—

GSAM 316.5«Мы толькі што ўладкаваліся тут, у Рочэстэры. Мы знялі стары дом за 175 долараў у год. У нас у доме ёсць друкарскі станок. Калі б гэтага не было, нам давялося б плаціць 50 долараў у год за офіснае памяшканне. Вы б усміхнуліся, калі б маглі зазірнуць да нас і ўбачыць нашу мэблю. Мы купілі два старыя ложкі па дваццаць пяць цэнтаў кожны. Мой муж прывёз мне шэсць старых крэслаў, сярод якіх не было двух аднолькавых, за якія ён заплаціў адзін долар, а неўзабаве падарыў яшчэ чатыры старыя крэслы без сядзенняў, за ўсе разам заплаціўшы шэсцьдзясят два цэнты. Каркасы былі моцныя, і я рабіла для іх сядзенні са шчыльнай саржавай тканіны. Масла вельмі дарагое, таму мы яго не купляем, і не можам дазволіць сабе бульбу. Замест масла мы выкарыстоўваем фруктовы соус, а замест бульбы — рэпу. Нашы першыя стравы мы елі на дошцы для закрывання каміна, пастаўленай на дзве пустыя бочкі з-пад мукі. Мы гатовыя выносіць нястачы, калі гэта дапаможа прасунуць справу Божую. Мы верым, што рука Гасподняя была ў тым, што мы прыйшлі ў гэтае месца. Тут вялікае поле для працы, і мала работнікаў. У мінулую суботу наша сустрэча была выдатнай. Гасподзь асвяжыў нас сваёй прысутнасцю.»

GSAM 317Шчодрасць вернікаў

GSAM 317.1У першым нумары Review, надрукаваным у Рочэстэры 6 мая 1852 года, гаворачы пра пераезд з Саратогі ў Рочэстэр, пастар Уайт сказаў:

GSAM 317.2«Браты забяспечылі сродкі для падтрымкі газеты, перасягнуўшы нашы чаканні. І хоць нашы выдаткі на пераезд з Саратогі-Спрынгс і пачатак выдання газеты ў гэтым горадзе былі значнымі, мы ўсё ж не маем даўгоў».

GSAM 317Ахвярнасць працаўнікоў

GSAM 317.3У службовай заўвазе ў нумары 12 ад 14 кастрычніка мы чытаем:

GSAM 317.3«Аднак офіс не мае запазычанасці па наступнай прычыне: браты Белдэн і Стоўэл, якія працавалі ў офісе апошнія шэсць месяцаў, атрымалі ўсяго крыху больш за свой пракорм. Іншыя, якія займаліся той жа працай, атрымалі не больш за іх. Безумоўна, для ўсіх сяброў сучаснай праўды будзе задавальненнем дапамагчы пакрыць недахоп у паступленнях, каб тыя, хто старанна працаваў, асабліва ў наша адсутнасць, сярод хвароб, над выданнем Review and Herald, маглі мець належнае забеспячэнне».

GSAM 317Паступленні ў Рочэстэры, Нью-Ёрк.

GSAM 317.4Улетку 1852 года, калі выдавецкая праца ў Рочэстэры ўжо належным чынам пачалася, пастар Уайт і яго жонка адправіліся ў трохмесячную паездку на конях і карэце на ўсход, аж да Бангара, штат Мэн, праводзячы сходы і наведваючы разрозненых шабатоўцаў па дарозе. Перад іх вяртаннем, пачынаючы з 26 верасня, пастар Дж. Н. Эндрус прачытаў шэраг пропаведзяў па адрасе Маўнт-Хоўп-авеню, 124. У гэты час восем першадзённых адвентыстаў прынялі сучасную праўду, і аўтар быў адным з іх.

GSAM 318Асвальд Стоўэл ацалены

GSAM 318.1Адным пятнічным вечарам у кастрычніку пастар Уайт і яго жонка вярнуліся дадому са сваёй паездкі на ўсход. На наступны дзень (у суботу) мы ўпершыню ўбачылі іх на суботнім сходзе. У час гэтага сходу Асвальд Стоўэл, рабочы друкарні, цярпеў ад вельмі моцнага прыступу плеўрыту, і яго доктар ужо адмовіўся ад яго, палічыўшы, што ён памрэ. Доктар сказаў, што ён «не можа нічым дапамагчы». Падчас служэння Асвальд Стоўэл, друкар, знаходзіўся ў суседнім пакоі і знаходзіўся ў вялікіх фізічных пакутах. Пасля заканчэння сустрэчы ён паслаў просьбу, каб за яго маліліся. Разам з іншымі я быў запрошаны далучыцца да малітвы. Мы сталі на калені ля яго ложка, і падчас малітвы пастар Уайт памазаў яго алеем «у імя Гасподняе». Адчувалася прысутнасць Духа Божага, і ён быў імгненна ацалены. Калі мы ўсталі пасля малітвы, ён ужо сядзеў у ложку, паляпаючы па баках, якія раней так моцна балелі, і казаў: «Я цалкам ацаліўся. Заўтра я змагу працаваць на ручным прэсе». Праз два дні пасля гэтага ён сапраўды на ім папрацаваў.

GSAM 318Відзенне місіс Уайт перад рочэстэрскай кампаніяй

GSAM 318.2Тое ж блаславенне, якое вылечыла брата Стоўэла, спасцігла місіс Уайт у яшчэ большай меры, і калі пастар Уайт павярнуўся, каб паглядзець на яе, ён сказаў: «Элен у відзенні; яна не дыхае, пакуль знаходзіцца ў гэтым стане. Калі хто-небудзь з вас жадае пераканацца ў гэтым, можа яе агледзець». Яна заставалася ў такім стане прыкладна гадзіну і дваццаць хвілін. У гэтым стане яна прамаўляла словы, а часам і цэлыя зразумелыя фразы; аднак пры самым пільным назіранні ў яе целе нельга было заўважыць ніводнага дыхання.

GSAM 319Відзенне пра паводзіны адсутнага члена

GSAM 319.1Пасля таго, як місіс Уайт выйшла з гэтага відзення, яна засведчыла тое, што бачыла. Да вяртання пастара Уайта і яго жонкі з іх падарожжа на ўсход, адзін з нашых братоў пакінуў горад і ехаў па справах у штаце Мічыган. Таму ён не прысутнічаў на гэтым сходзе і ніколі не бачыў ні пастара Уайта, ні яго жонку. Расказваючы пра сваё відзенне, місіс Уайт сказала нам, сярод іншага, пра тое, што яна бачыла наконт чалавека, які, падарожнічаючы і знаходзячыся далёка ад дома, шмат гаварыў пра закон Божы і Суботу, але ў той жа час парушаў адну з запаведзяў. Яна сказала, што гэта быў чалавек, якога яна ніколі не сустракала, аднак яна верыла, што калі-небудзь убачыць яго, бо яго выпадак быў адкрыты ёй. Аднак ніхто з нас не падумаў, што гэта той, з кім мы былі знаёмыя.

GSAM 319.2Прыкладна праз шэсць тыдняў пасля вышэйзгаданага відзення згаданы брат вярнуўся з Мічыгана. Як толькі місіс Уайт убачыла яго твар, яна сказала адной з сясцёр: «Гэта той чалавек, якога я бачыла ў відзенні і пра каго вам расказвала». Калі гэтаму брату расказалі пра відзенне ў прысутнасці яго жонкі і некалькіх іншых асоб, місіс Уайт сказала яму: «Як Натан сказаў Давіду: „Гэта ты“». Тады ён зрабіў менавіта тое, што, па словах Паўла, зробяць некаторыя людзі, калі іх выкрыюць у грахах праз дар прароцтва: «Але калі ўсе прарочаць, і ўвойдзе неверуючы або нявучоны, ён усімі выкрываецца, усімі судзіцца; і такім чынам таемнасці сэрца ягонага выяўляюцца; і так, упаўшы на твар свой, будзе пакланяцца Богу і сведчыць, што Бог сапраўды ў вас».³ Паслухаўшы пералік сваіх грахоў, зроблены місіс Уайт, гэты брат упаў на калені перад сваёй жонкай і са слязамі сказаў ёй і нешматлікім прысутным: «Бог сапраўды з вамі», — і потым зрабіў поўнае прызнанне ў сваіх паводзінах у Мічыгане, парушаючы сёмую запаведзь, як гэта было адкрыта ў той час, калі яно адбывалася, больш чым за пяцьсот міль адтуль.

GSAM 320.1Такім чынам, праз некалькі тыдняў мы атрымалі моцнае пацвярджэнне сведчанняў. Мы не толькі прыйшлі да высновы, што яны былі вынікам нейкай звышнатуральнай сілы, але і што яны паходзілі з крыніцы, якая недвухсэнсоўна ўказвала людзям на іх грахі.

GSAM 320Урыя Сміт звязваецца з рэдакцыяй Review

GSAM 320.2Менавіта падчас выдання 3-га тома Review Урыя Сміт пачаў захоўваць суботу і звязаў сваю дзейнасць з рэдакцыяй часопіса, у якой ён быў пісьменнікам і рэдактарам на працягу многіх доўгіх гадоў. Яго першым творам, апублікаваным у выданні, была паэма пад назвай «The Warning Voice of Time and Prophecy», якая выйшла 17 сакавіка 1853 года.

GSAM 320.3Пастар Сміт упершыню пачуў пасланне трэцяга анёла на канферэнцыі, якая праходзіла ў горадзе Вашынгтон, штат Нью-Гэмпшыр, з 10 па 12 верасня 1852 года. Вярнуўшыся дадому ў Уэст-Уілтан, ён уважліва вывучыў пачутае і пачаў захоўваць сёмы дзень — першую суботу ў снежні 1852 года. 3 мая 1853 года ён пачаў працаваць у рэдакцыі Review у Рочэстэры, штат Нью-Ёрк, дзе ён і яго сястра Эні працавалі на харчаванне і адзенне, замест таго каб выкладаць у акадэміі за 1000 долараў у год з харчаваннем. Такія былі, па сутнасці, адны з ахвяр, прынесеных для ўсталявання справы паслання трэцяга анёла ў яго раннія дні.

GSAM 320Пасвечаны ў пастыра

GSAM 320.4Каля 1863 года пастар Сміт пачаў праяўляць свой талент да публічных выступаў. У 1866 годзе ён быў пасвечаны ў евангельскія слугі, пасля чаго шмат працаваў на лагерных сходах і канферэнцыях у розных штатах ад Атлантыкі да Ціхага акіяна, а таксама выконваў пастырскую працу ў царкве Бэтл-Крык, якая была яго роднай царквой. Пасля адкрыцця Бэтл-Крыкскага каледжа ён больш-менш выкладаў у біблейскім аддзяленні гэтай навучальнай установы. У інтарэсах Review and Herald у 1894 годзе ён перасёк Атлантычны акіян і наведаў розныя краіны Еўропы. Падчас знаходжання ў Сірыі ён захварэў на ліхаманку, ад якой так і не аправіўся цалкам.

GSAM 321Пяцьдзясят гадоў нястомнай працы

GSAM 321.1З 1853 па 1903 год, на працягу паўстагоддзя, пастар Сміт меў амаль пастаянную рэдактарскую сувязь з Advent Review and Sabbath Herald, і большую частку гэтага часу ён цалкам кіраваў газетай. Нават у дзень сваёй смерці, калі яго скінуў параліч, ён ішоў у рэдакцыю з матэрыяламі, якія падрыхтаваў да друку. Ён таксама зрабіў унёсак у літаратуру дэнамінацыі, падрыхтаваўшы некалькі важных тамоў. Сярод гэтых прац — Thoughts on Daniel and the Revelation, Nature and Destiny of Man, пашыраны том Sanctuary and Twenty-three Hundred Days, The Marvel of Nations, Modern Spiritualism. Першы з гэтых тамоў быў у асноўным напісаны паміж дзевяццю гадзінамі вечара і поўначчу, пасля завяршэння штодзённай рэдактарскай і канцылярыйнай працы.

GSAM 321Смерць пастара Сміта

GSAM 321.2Яго жыццё было карысным і пражытым як след. Ён адпачывае ад сваіх прац, заснуўшы ў Ісусе 6 сакавіка 1903 года. Але пра яго сапраўды можна сказаць: «Ягоныя справы ідуць за ім», і, хоць ён і памёр, ён і дагэтуль гаворыць.