Раздзел 4 — Час канца

GSAM 77.1«ТАДЫ я сказаў: о, Госпадзе мой, якім будзе канец усяго гэтага? І ён сказаў: ідзі сабе, Данііле, бо словы гэтыя закрыты і запячатаны да часу канца. ... Бязбожнікі будуць чыніць бязбожна, і ніхто з бязбожных не зразумее; але разумныя зразумеюць».¹

GSAM 77.1Ён сказаў мне: «Разумей, сыне чалавечы, бо гэтае відзенне будзе ў час канца».²

GSAM 77.1«Але ты, Данііле, зачыні словы і запячатай кнігу аж да часу канца; многія будуць хадзіць туды-сюды, і пазнанне павялічыцца».³

GSAM 77.1Што тут маецца на ўвазе пад «часам канца»? Гэта не можа быць сам канец, бо ў такім выпадку частка прароцтва Данііла, якая была «запячатана», не мела б ніякай карысці для чалавецтва. Паколькі «адкрытае належыць нам»,⁴ гэтая частка павінна быць карыснай у нейкі час. Такім чынам, выраз «час канца» павінен адносіцца да перыяду непасрэдна перад самім канцом, у які тое, пра што было сказана Даніілу, будзе зразумета.

GSAM 77Дзень Ягонай падрыхтоўкі

GSAM 77.2Гэта, несумненна, адносіцца да той пары, якую прарок Наум назваў «днём ягонай падрыхтоўкі». Тут прарок гаварыў пра знішчэнне Ніневіі з «шумам бізуна, і гудам скрыгатання колаў, і тупатам коней, і скачком калясніц».⁵ Увага прарока спачатку скіравана на большае бедства, якое спасцігне ўвесь свет, калі «гары трасуцца ад яго, і пагоркі растаюць, і зямля палае перад абліччам ягоным, так, свет і ўсе, хто на ім жыве. Хто вытрымае перад яго гневам? І хто вытрывае ў агні яго абурэння? Яго лютасць разліваецца, як агонь, і скалы разбураюцца ад яго... Ён зробіць поўны канец; бяда не ўстане другі раз».⁶

GSAM 78Калясніцы з полымем факелаў

GSAM 78.1Яшчэ далей прарок гаворыць пра гэты дзень падрыхтоўкі: «Калясніцы будуць з полымем на факелах у дзень ягонай падрыхтоўкі, і піхты будуць жахліва трапятаць. Калясніцы будуць буяць на вуліцах, яны будуць штурхацца адна з адной на шырокіх дарогах: яны будуць здавацца факеламі, будуць несціся, як маланкі. Ён пералічыць сваіх доблесных воінаў: яны спатыкнуцца на хадзе; яны паспяшаюцца да сцяны яе, і абарона будзе падрыхтавана».⁷

GSAM 78.2Якое дакладнае апісанне сучаснага хуткаснага цягніка, дзе кандуктар увесь час лічыць і пералічвае пасажыраў ад станцыі да станцыі, а яны спатыкаюцца, ідучы, калі цягнік рухаецца. Потым ідзе маштабнае выкарыстанне ёлак для чыгуначных шпал, маставых збудаванняў, снегаахоўных навесаў і г.д. Кажуць, што на адной дарозе праз горы Сьера-Невада ёсць снегаахоўныя навесы з ёлак працягласцю сорак сем міль. І прарок сказаў, што гэта будзе ў «дзень ягонай падрыхтоўкі».

GSAM 78.3Пра гэты час канца згадвае таксама прарок Іоіль, калі слугам Гасподнім даецца загад: «Затрубіце ў трубу ў Сіёне, і заграйце трывогу на гары маёй святой; няхай задрыжуць усе жыхары краю, бо дзень Гасподні набліжаецца, ён ужо блізка».⁸

GSAM 78.4І зноў прарокам Цфаніям сказана: «Збярыцеся разам, так, збярыцеся, о, народ непажаданы; перш чым рашэнне ўступіць у сілу, перш чым дзень пройдзе, як мякіна, перш чым люты гнеў Гасподні абрынецца на вас, перш чым дзень гневу Гасподняга прыйдзе на вас. Шукайце Госпада, усе вы пакорныя зямлі, якія выконваюць яго суд; шукайце праўду, шукайце пакорнасць: магчыма, вы схаваецеся ў дзень гневу Гасподняга».⁹

GSAM 79.1Каб больш поўна высветліць, што азначае выраз «час канца» і калі ён пачынаецца, мы звернемся да іншага прыкладу, дзе выкарыстоўваецца тое ж самае слова. У адзінаццатым раздзеле кнігі прарока Данііла паказана гналіцкая сіла, якая павінна была трымаць сваю ўладу да часу канца. Пра тую гналіцкую сілу Гасподзь сказаў: «Некаторыя з разумных упадуць, каб выпрабаваць іх, ачысціць і выбеліць аж да часу канца, бо ён [час канца] яшчэ настане ў вызначаны час».¹⁰

GSAM 79Дзейнасць Малога Рога

GSAM 79.2Пратэстанцкія каментатары ў цэлым згодныя ў тым, што гэтая ўлада і «малы рог» з сёмай главы кнігі прарока Данііла павінны адпавядаць Рымскай царкве, якая трымала ў сваіх руках свецкую ўладу на працягу «вызначанага» часу. Гэты вызначаны час — гэта «час, часы і палова».¹¹ Гэта былі 1260 прарочых дзён — 1260 гадоў — свецкай улады малога рога, якія цягнуліся з 538 па 1798 год н.э. У апошні з гэтых гадоў свецкая ўлада малога рога была аднята, у «вызначаны час». Такім чынам, у той час людзі перасталі «падаць» ад рукі гэтай улады, як яны падалі раней. Гэты год, такім чынам, — 1798-ы, — азначае пачатак таго перыяду часу ў гэтай прарочай гаворцы, які называецца «час канца».

GSAM 79.3Год 1798 завяршыў «тысячу дзвесце шэсцьдзясят дзён» — 1260 гадоў — на працягу якіх «Два Сведкі» Госпада (Стары і Новы Запаветы) павінны былі «прарочыць... апранутыя ў мешкавіну».¹² Падчас Цёмных вякоў пераследу Пісанні захоўваліся на грэчаскай і лацінскай мовах, а гэтыя мовы просты народ не разумеў. Гэтае стрымліванне Пісанняў параўноўваецца з тым, каб апрануць іх «у мешкавіну».

GSAM 80Забітыя Два Сведкі

GSAM 80.1«Калі яны скончаць сведчыць [у адзенні з мешкавіны], звер, які падымаецца з бездані, павядзе з імі вайну [Сатана, які падбухторвае і дзейнічае праз свецкіх людзей], і пераможа іх і заб'е іх. І целы іхнія будуць ляжаць на плошчы вялікага горада, які духоўна называецца Садомам і Егіптам, дзе быў распяты і наш Госпад [„распінаецца“, паводле дацкай версіі і Перагледжанай версіі]. І народ, і роды, і мовы, і народы ўбачаць целы іхнія тры з паловай дня і не дазволяць пахаваць іхнія целы.»¹³

GSAM 80Панства тэрору

GSAM 80.2Забойства гэтых Сведкаў было здзейснена падчас «царавання тэрору» ва Францыі з 1792 па 1795 год — тры з паловай гады. Хоць Французская рэвалюцыя працягвалася каля шасці ці сямі гадоў, менавіта за першыя тры з паловай гады яны прыклалі вялікія намаганні для знішчэння Бібліі, рэлігіі і ўсіх, хто адважваўся гаварыць у іх абарону. Хоць Французская рэвалюцыя і заяўляла, што вядзе вайну супраць манархіі і жрэцтва, насамрэч яна ператварылася ў вайну за знішчэнне Бога і Бібліі. Пра часы, непасрэдна папярэднія Рэвалюцыі, мы чытаем:

GSAM 80.2«Ніколі нельга забываць, што перад Рэвалюцыяй 1792 года прапагандысты бязвер'я ў Францыі, як сцвярджаецца, сабралі паміж сабой і выдаткавалі 900 000 фунтаў стэрлінгаў [4 500 000 долараў ЗША] за адзін год, і нават неаднаразова, на куплю, друк і распаўсюджванне кніг, каб сапсаваць розум народа і падрыхтаваць яго да адчайных крокаў».¹⁴

GSAM 80Няверуючыя пісьменнікі

GSAM 80.3«Шлях да такой рэвалюцыі быў падрыхтаваны творамі Вальтэра, Мірабо, Дыдро, Гельвецыя, Д'Аламбера, Кандарсэ, Русо і іншых такіх жа асоб, у якіх яны імкнуліся распаўсюджваць прынцыпы, што падрывалі як натуральную, так і адкрытую рэлігію. Адкрыццё не толькі аспрэчвалася, але і было цалкам адкінута; Боскасць была выгнана з сусвету, і на яе месца была ўсталявана выдуманая ілюзія пад імем Багіні Розуму».¹⁵

GSAM 81.1У 1793 годзе погляды народа былі такімі, што тэатральных акцёраў гучна віталі за іх блюзнерскія кпіны над Богам і Бібліяй. У якасці прыкладу прывядзём:

GSAM 81.1«Камедыянт Манер у царкве Святога Роша [Парыж] давёў безбажніцтва да крайнасці. „Божа, калі ты існуеш,“ — сказаў ён, — „адпомсці за сваё абражанае імя! Я кідаю табе выклік. Ты маўчыш. Ты не адважваешся склікаць свае громы. Хто пасля гэтага паверыць у тваё існаванне?“»¹⁶

GSAM 81Блюзнерская дзейнасць у Ліёне, Францыя

GSAM 81.2Як тыя, хто забіў Сведкаў, «зноў распялі Сына Божага і зганьбілі Яго» (Габрэяў 6:6), стане відаць з ходу свята, уладжанага Фушэ ў Ліёне ў гонар Шалье, губернатара Ліёна, якога пакаралі смерцю. Перад сваім прыбыццём у Ліён Фушэ загадаў, каб

GSAM 81.2«усе рэлігійныя сімвалы павінны быць знішчаны; і што над брамамі могілак павінна быць напісана: Смерць — гэта вечны сон.... Бюст Шалье пранеслі па вуліцах, за ім ішоў велізарны натоўп забойцаў і прастытутак. За імі ішоў асёл, які нёс евангелле, крыж і чары для прычасця, якія неўзабаве былі кінуты ў агонь, а асла прымусілі выпіць з чары для прычасця асвечанае віно».¹⁷

GSAM 81.3Фестываль Разуму, які адбыўся ў Парыжы, апісваецца так:

GSAM 81.3«Яны прайшлі ў працэсіі да канвента, і натоўп... у самым недарэчным выглядзе высмеяў рэлігійныя цырымоніі... Мужчыны ў алтарных шатах і мантыях, спяваючы Алілуя і танцуючы Карманьолу, прыйшлі да бар'ера канвента. Там яны пакінулі прычасце, скрыні, у якіх яно захоўвалася, і статуі з золата і срэбра. Яны рабілі камічна-парадыйныя прамовы... „О вы,“ — усклікнула дэлегацыя з Сен-Дэні, — „о вы, інструменты фанатызму, блаславёныя святыя ўсіх відаў, будзьце нарэшце патрыётамі, паўстаньце масава і служыце краіне, адправіўшыся на манетны двор для расплаўлення“».¹⁸

GSAM 82Слова Божае выходзіць з цемры

GSAM 82.1«Пасля трох з паловай дзён дух жыцця ад Бога ўвайшоў у іх» (у Сведкаў), і яны «ўзышлі на неба ў воблаку».¹⁹ Настаў Божы час, каб Яго слова выйшла з цемры і было прадстаўлена свету. Настаў час (1798), каб місіянерская праца была праведзена ва ўсім свеце. У 1804 годзе было арганізавана Брытанскае біблейскае таварыства. За ім было заснавана шмат іншых біблейскіх таварыстваў, і цяпер Біблія пераведзена на ўсе асноўныя мовы свету. Такім чынам, выхад Пісання, Двух Сведкаў, з нябыту і іх узвышэнне, каб усе маглі іх бачыць і чытаць, параўноўваецца з іх узняццем на неба ў воблаку.

GSAM 82.2У часы Французскай рэвалюцыі Вальтэр заявіў, што праз сто гадоў Біблія страціць сваю актуальнасць. Праз сто гадоў з таго часу ў адной толькі Францыі распаўсюдзілася больш Біблій, чым, як было вядома, іх існавала ў той час, калі Вальтэр зрабіў гэтую марную заяву. І нават дом, у якім ён зрабіў гэтую заяву, як кажуць, цяпер выкарыстоўваецца як Біблійны дом.

GSAM 82Знойдзены Разецкі камень

GSAM 82.3Ёсць два моманты, звязаныя з годам 1798 і французамі, на якія мы павінны звярнуць увагу: Па-першае, у тым годзе французская армія пад камандаваннем генерала Берцье звяргла папскі ўрад у Рыме, тым самым (неведама для сябе) выканаўшы прароцтва аб гэтай падзеі, якое ўтрымліваецца ў той самай кнізе, супраць якой яны вялі вайну; другое, у тым жа годзе ў Форт-Сэн-Жульен на Разецкім адгалінаванні Ніла французская армія падчас раскопак знайшла знакаміты Разецкі камень, які цяпер знаходзіцца ў Брытанскім музеі. На гэтым камені ёсць надпіс у трох формах: іерогліфы — пісьмо, якое выкарыстоўвалі жрацы; дэматычнае пісьмо — форма пісьма, якую выкарыстоўвалі простыя людзі; і грэчаская мова. Гэта быў ключ, які адкрыў дагэтуль таямнічыя дэматычны і іерогліфічны почыркі. Цяпер, як выказаўся іншы, «кірка і рыдлёўка, якія раскопваюць гэтыя надпісы дэматычным почыркам, даюць больш доказаў правільнасці старажытных біблейскіх запісаў, чым любая іншая крыніца, акрамя саміх Пісанняў». Такім чынам, самі тыя людзі, якія імкнуліся знішчыць Біблію, не ўсведамляючы таго, былі выкарыстаны для выканання прароцтва, каб пазбавіць папства ўлады па заканчэнні 1260 гадоў, і таксама адкрылі ключ да тых самых пісанняў, якія пацвярджаюць праўдзівасць Святога Пісання, якое яны так старанна спрабавалі знішчыць.

GSAM 83«Ты станеш на сваёй долі»

GSAM 83.1Што, паводле слоў анёла, сказаных Даніілу, павінна адбыцца ў час канца? З таго часу, як ён пачуў, як святы сказаў: «Да дзвюх тысяч трохсот дзён, і тады святыня будзе ачышчана»,²⁰ яго розум быў поўны трывогі наконт таго, што будзе «канцом усяго гэтага» і «колькі» яно будзе доўжыцца.²¹ Нарэшце яму дадзена зразумець, што веданне часу не для яго дня. Яму сказана: «Ідзі сабе, аж да сканчэння; бо ты адпачнеш і ўстанеш у долі сваёй у канцы дзён».²²

GSAM 83.2Некаторыя лічылі, што гэтая мова адносіцца да канчатковага канца свету, і што ў той час Данііл, разам з астатнімі Божымі людзьмі, атрымае сваю ўзнагароду і стане ў сваёй долі спадчыны. Габрэйскае слова для долі спадчыны, рэгіёна краіны і г.д., як нам кажуць, — gheh-vel. Гэта не тое слова, якое ў гэтым урыўку перакладаецца як доля; тут слова гох раль. Як паведамляюць нам знаўцы габрэйскай мовы, гэтае слова, гох раль, сустракаецца семдзесят шэсць разоў у Старым Запавеце, і гэта тое ж самае слова, якое выкарыстоўваецца, калі гаворка ідзе пра правобразнае ачышчэнне святыні, дзе кідалі жэрабя, каб вызначыць, які з двух казлоў павінен быў быць забіты. Калі першасвятар узяў кроў Гасподняга казла і ўвайшоў у Святыню, каб выканаць ачышчальны абрад, увесь Ізраіль стаяў звонку, пакутуючы духам і вызнаючы свае грахі, каб стаць апраўданымі і атрымаць благаславенне першасвятара, калі той выйдзе са Святыні. Такім чынам, у той дзень Ізраіль стаяў на сваёй долі.

GSAM 84.1Калі надыдзе апошняе ачышчэнне святыні, у канцы дзвюх тысяч трохсот дзён, справа Данііла, разам са справамі ўсіх праведных памерлых, павінна была быць перагледжана перад Богам. Такім чынам, Данііл стаіць у сваёй долі.

GSAM 84Словы, запячатаныя да 1798 года

GSAM 84.2У адказ на запыт Данііла: «О, Госпадзе мой, які будзе канец гэтых рэчаў?»²³ яму было сказана: «Словы гэтыя запячатаны і схаваны да часу канца».²⁴ Тое, што найбольш хвалявала думкі Данііла, — гэта «калі?», «як доўга?» і «якая будзе канцоўка?». Гэта былі пытанні, якія заблытвалі і турбавалі прарока, і толькі яны павінны былі быць запячатаны да «часу канца», а не ўся кніга прарока Данііла, як меркавалі некаторыя. Да гэтага перыяду 1798 года даследчыкі прароцтваў мелі святло адносна сямідзесяці тыдняў і разумелі, што яны пачаліся ў 457 г. да н.э., а публічная дзейнасць Хрыста, Яго смерць і г.д. адбываліся ў дакладнай адпаведнасці з падлікам шасцідзесяці дзевяці і сямідзесяці тыдняў, пачынаючы з таго часу. Гэта дакладнае выкананне місіі Збаўцы ў адпаведнасці з гэтым падлікам дало ім магутны доказ таго, што Ён сапраўды быў праўдзівым Месіяй, і што дата пачатку сямідзесяці тыдняў была такім чынам непарушна вызначана. Іх няздольнасць зразумець, што семдзесят тыдняў было першай часткай дзвюх тысяч трохсот дзён, пакінула гэтае пытанне нераскрытым да часу пасля 1798 года, як і было прадказана.

GSAM 84Ключ да 2300 дзён

GSAM 84.3Цяпер разгледзім факты. Да 1798 года тлумачальнікі прароцтва не мелі святла наконт таго, калі скончацца дзве тысячы трыста дзён. Яны маглі разумець сімвалы, вобраз і звяроў кнігі прарока Данііла, але не маглі вызначыць, дзе скончацца дзве тысячы трыста дзён, бо яшчэ не разумелі, калі гэтыя дні пачаліся. У якасці доказу гэтага сцвярджэння мы чытаем у Midnight Cry, адвентысцкай газеце, якая тады выдавалася ў Нью-Ёрку, пад датай 15 чэрвеня 1842 года: «Сапраўды цікава сустрэць розных незалежных аўтараў, якія з 1798 года ўбачылі тое, чаго раней зусім не ўспрымалі, — што семдзесят тыдняў было ключом да дзвюх тысяч трохсот дзён».

GSAM 85Многія адкрываюць Святло

GSAM 85.1Як гэтае веданне было «запячатана» да прызначанага Госпадам часу, калі яно павінна было адкрыцца для разумення яго народа, гэтак жа, калі настаў «час канца», многія павінны былі «бегаць туды-сюды» па Пісанні, шукаючы гэтыя рэчы. Калі параўнаць некалькі перакладаў гэтага тэксту, гэтая ідэя стане вельмі відавочнай.

GSAM 85.2Доктар Адам Кларк кажа: «Многія будуць намагацца вышукаць сэнс; і веды павялічацца — гэтым шляхам».

GSAM 85.3У перагледжанай нямецкай Бібліі Лютэра мы чытаем: «Так многія пройдуць праз яе і знойдуць вялікае разуменне».

GSAM 85.4У нямецкай паралельнай Бібліі чытаецца: «Многія будуць яе праглядаць, і так павялічыцца веданне».

GSAM 85.5Нямецкая Біблія Л. ван Эса, таксама прызнаная папам для каталіцкіх чытачоў, перакладае яе так: «Многія будуць яе даследаваць, і веды стануць вялікімі».

GSAM 85.6У шведскай Бібліі чытаецца: «Многія будуць шукаць у ёй, і веды стануць вялікімі».

GSAM 85.7У дацка-нарвежскай, перагледжанай, чытаецца: «Многія будуць рупліва шукаць, і веды павялічацца».

GSAM 85.8У Midnight Cry ад 15 чэрвеня 1842 года мы чытаем пра гэтае пошукаванне і атрыманне ведаў наконт таго, што было запячатана да 1798 года: «Хіба не дзіўнае супадзенне, што так шмат пісьменнікаў, не ведаючы адзін пра аднаго, прыйшлі да аднолькавай высновы прыкладна ў адзін і той жа час?»

GSAM 86.1Мы прадстаўляем спіс з дваццаці розных асоб і груп, якія адкрылі праўду аб заканчэнні дзвюх тысяч трохсот дзён не праз узаемныя зносіны, а ў выніку старанных пошукаў у Пісанні пад уплывам Духа Божага. На чале гэтага спіса мы ставім Уільяма Мілера са штата Нью-Ёрк; затым ідуць А. Дж. Круп з Філадэльфіі, штат Пенсільванія; Дэвід Мак-Грэгар з Фалмаўта, штат Мэн; Эдвард Ірвінг з Англіі; Арчыбальд Мэйсан з Шатландыі; У. Э. Дэвіс з Паўднёвай Караліны; Джозэф Вольф, які працаваў у розных частках Азіі; Аляксандр Кэмпбэл у сваёй спрэчцы з Робертам Оўэнам у 1829 годзе; капітан А. Лэндэрс з Ліверпуля, Англія; Леанард Генрых Келбер са Штутгарта, Германія; Лакунца з Іспаніі; Хенцепетер з Гаагі, Галандыя; доктар Кападоз з Амстэрдама, Галандыя; Раў з Баварыі; святары Татаршчыны ў 1821 годзе; вывучальнікі Бібліі з Емена ў сваёй кнізе пад назвай «Seera»; Хенгстэнберг у іншай частцы Германіі; рускія на Каспійскім моры; молакане на берагах Балтыкі і г.д.

GSAM 86.2Тое, як гэтая тэма адкрывалася час ад часу вучням прароцтва, і прытым без узаемнай веды, паказвае наступнае:—

GSAM 86.3У выданні Midnight Cry ад 15 чэрвеня 1842 года ёсць наступныя словы: «Толькі што атрымана кніга з наступнай назвай: „Two Essays on Daniel’s Prophetic Numbers of 2300 Days, and a Christian’s Duty to Inquire into the Church’s Deliverance, аўтарства Арчыбальда Мэйсана, слугі Евангелля, Уішаўтаўн, Шатландыя, Ньюберг. Здрукавана па глазгаўскім выданні, Уорд М. Гэйзлі, 1820 г.“. У гэтай кнізе Мэйсан кажа: „Нядаўна я бачыў невялікі трактат, які быў упершыню апублікаваны ў Амерыцы вялебным Уільямам Э. Дэвісам з Паўднёвай Караліны і перавыдадзены ў 1818 годзе ў Уоркінгтане, на поўдні Англіі. Гэты аўтар сцвярджае, што дзве тысячы трыста дзён пачаліся са сямідзесяці тыдняў (гл. 9:24). Я вымушаны пагадзіцца з гэтай думкай“».

GSAM 87Дэвіс з Паўднёвай Караліны

GSAM 87.1У тым жа нумары Midnight Cry рэдактар сказаў: «Кніга Дэвіса, мусіць, была напісана каля 1810 года». Гаворачы пра выкладзеныя ў кнізе развагі, ён сцвярджае: «Чытач мог бы сапраўды падумаць, што чытае працы Мілера, Ліча, Стоўрса або Хейла, але мы лічым, што ніхто з сучасных пісьменнікаў-адвентыстаў не ведаў пра існаванне гэтай кнігі да мінулага тыдня. Рэдактар гэтай газеты [The Cry] ніколі раней пра яе не чуў. Пазіцыя Дэвіса адносна часу, якую падтрымліваў Мэйсан, заключалася ў тым, што дзве тысячы трыста дзён скончацца ў яўрэйскім годзе 1843-га — нашым 1844-м».

GSAM 87Джозэф Вольф і дваццаць іншых

GSAM 87.2У выданні Midnight Cry ад 31 жніўня 1843 года мы чытаем, што «ў 1822 годзе Джозэф Вольф (з Англіі) апублікаваў кнігу пад назвай „He Will Come Again, the Son of Man in the Clouds of Heaven“». І далей, што «ў 1826 годзе дваццаць чалавек, з усіх артадаксальных перакананняў, сустрэліся ў Лондане з містэрам Вольфам, каб вывучаць Біблію. Яны аднагалосна прыйшлі да той жа высновы. Яны дадалі 45 гадоў да 1260.» Даданне 45 гадоў да 1260 гадоў, якія скончыліся ў 1798 годзе, прыводзіць нас да канца 1843 года паводле яўрэйскага летазлічэння, што і ёсць насамрэч наш 1844 год.

GSAM 87Пазіцыя Аляксандра Кэмпбэла

GSAM 87.3У тым жа нумары газеты пра Аляксандра Кэмпбэла сцвярджаецца, што «ў 1829 годзе ён правёў сваю знакамітую спрэчку з Робертам Оўэнам, няверуючым, у якой сцвярджаў, што відзенні Данііла сягаюць да канца часоў, што дзве тысячы трыста дзён — гэта гады, і яны скончацца прыкладна ў 1847 годзе ад нараджэння Хрыста, якое, паводле ягоных уласных разлікаў, адбылося на чатыры гады раней за агульнапрыняты летазлік». Такім чынам, паводле ягоных падлікаў, дзве тысячы трыста дзён павінны былі скончыцца па заканчэнні 1843 поўных яўрэйскіх гадоў ад пачатку нашай эры — то бок, насамрэч у 1844 годзе.

GSAM 88.1У выданні Midnight Cry ад 21 верасня 1843 года змяшчаецца сцвярджэнне наконт атрыманай кнігі з такой назвай: «A Voice to Britain and America, in a Scriptural statement of the second advent of our Lord and Saviour, which we daily pray for, saying, „Thy kingdom come, thy will be done in earth as it is in heaven,“²⁵ капітана А. Лэндэрса з Ліверпуля, выдадзенай С. Кентам і К°, у 1839 годзе».

GSAM 88.2«Ён, як і іншыя, прыводзіць разлік часу, вызначаючы канец дзвюх тысяч трохсот дзён як 1847 год ад сапраўднага нараджэння Хрыста». Гэта будзе наш 1844 год, бо ён нарадзіўся на чатыры гады раней за агульнапрыняты летазлік.²⁶

GSAM 88Леанард Генрых Келбер

GSAM 88.3У часопісе Review and Herald ад 17 мая 1892 года ёсць артыкул пастара Л. Р. Конрадзі з Гамбурга, Германія, у якім ён кажа:—

GSAM 88.4«Большасць нашых чытачоў, магчыма, чулі пра вядомага лютэранскага прэлата Бенгеля, які ў мінулым стагоддзі [паводле Шафа, Бенгель памёр у 1751 годзе] вызначыў час з'яўлення нашага Госпада на 1836 год, заснаваўшы свае разлікі на ліку 666 у Адкрыцці. Але задоўга да таго, як гэты час скончыўся, пачаў пісаць іншы чалавек, галоўны настаўнік па імені Леанард Генрых Келбер. Яго першая брашура выйшла ў 1824 годзе пад назвай „Блізка канец“, якая змяшчала тлумачэнне 24-га і 25-га раздзелаў Евангелля паводле Мацвея. Яна была надрукавана ў Баварыі. Але ў 1835 годзе ў Штутгарце з'явілася большая за памерам брашура з такой жа назвай, якая налічвала 126 старонак. Гэта будзе асабліва цікава, і каб даць нашым чытачам лепшае ўяўленне, я прыводжу пераклад тытульнага аркуша: „Канец прыходзіць, даказана грунтоўным і пераканаўчым чынам са слова Божага і апошніх падзей; цалкам абвяргаючы ўсе забабоны супраць чакання прышэсця нашага Госпада або падліку часу; ясна паказваючы, як прэлат Бенгель памыліўся на сем гадоў адносна вялікага вырашальнага года; бо не 1836, а год 1843 — гэта тэрмін, у які скончыцца вялікая барацьба паміж святлом і цемрай, і на зямлі пачнецца доўгачакаванае валадарства міру нашага Госпада Ісуса“.

GSAM 89.1«Другое выданне з'явілася ў 1841 годзе, таксама ў Штутгарце, і, наколькі мне вядома, яшчэ адно ў Саксоніі. Як паказвае тытульны аркуш, брашура, разгледзеўшы распаўсюджаныя забабоны, у зразумелай і дакладнай форме паказвае існуючую сувязь паміж дзвюма тысячамі трымастамі днямі з 8-га раздзела кнігі прарока Данііла і сямідзесяццю тыднямі з 9-га раздзела той жа кнігі, і прыводзіць іх да 1843 года (паводле яўрэйскага летазлічэння — 1843, паводле нашага — 1844). Затым у астатняй частцы кнігі ён паказвае, што паводле прыкмет часу гэтая падзея павінна быць блізкай.

GSAM 89.2«Той факт, што з'явілася некалькі выданняў, сам па сабе сведчыць пра цікавасць, якую яно выклікала. Брат Шаке, цяпер ужо жыхар Аўстраліі, убачыў рэкламу гэтай кнігі нават у далёкай правінцыі Сілезія, і, замовіўшы яе, з вялікай цікавасцю чытаў яе за зачыненымі дзвярыма. У кнізе нельга знайсці ніводнага сведчання таго, каб аўтар ведаў пра існаванне ў свеце якіх-небудзь падобных рухаў, і ўсё ж кіруючыся Духам Божым, ён прыйшоў да тых жа высноў.

GSAM 89.3«У 1842 годзе ён напісаў яшчэ большы памфлет з 286 старонак, таксама ў Штутгарце, пад назвай „Кардынальныя і біблейскія думкі пра стварэнне і існаванне свету; або грунтоўны адказ на пытанне: чаму Бог стварыў свет за шэсць паслядоўных дзён — блізкасць нашага Госпада да асуджэння антыхрыста — вялікія і радасныя падзеі года 1843“».

GSAM 89«Бен Эзра» (Лакунца)

GSAM 89.4Каля 1812 года ў Іспаніі Лакунца апублікаваў кнігу пад назвай The Coming of Messiah in Majesty and Glory. Пісьменнік узяў ананімны псеўданім «Бен Эзра» і, як мяркуецца, быў юдэем, які змяніў веру. Эдвард Ірвінг з Англіі, пасля таго як пачаў сваю дзейнасць у справе другога прышэсця, пераклаў вышэйзгаданую кнігу на англійскую мову. Такім чынам, яна распаўсюджвалася прынамсі на дзвюх мовах.

GSAM 89.5Сапраўды цікава, праз шмат гадоў, сабраць высновы розных даследчыкаў, якія з пачатку мінулага стагоддзя да 1840 года разлічвалі перыяд у дзве тысячы трыста дзён і вызначалі семдзесят тыдняў як першую частку гэтага перыяду, і потым убачыць, што ўсе яны згодныя наконт заканчэння перыяду ў 1844 годзе.

GSAM 901844 — сапраўдны тэрмін заканчэння 2300 дзён

GSAM 90.1Можа ўзнікнуць пытанне: ці можам мы быць упэўненымі, што 1844 год — гэта сапраўдная дата заканчэння дзвюх тысяч трохсот дзён? Так! Бо так жа пэўна, як ілжывае выкананне прароцтва не можа адбыцца ў правільны час для сапраўднага, так і мы павінны прыйсці да высновы, што 1844 год — гэта правільная мяжа для дзвюх тысяч трохсот дзён. Бог, які запячатаваў гэтае веданне да 1798 года і абяцаў, што тады святло заззяе, сваім непадманным Духам вёў тых, хто шчыра шукаў Яго, каб атрымаць правільнае разуменне часу. Настаў Яго час, каб «пазнанне» па гэтай тэме «павялічылася», і Ён даў праўдзівае святло.

GSAM 90.2Знайшоўшы канчатковую мяжу часу, якую было адкрыта разуменню людзей у «час канца», варта спытаць пра значэнне гэтага адкрыцця. Мы знаходзім, што ў той перыяд, пры завяршэнні евангельскай працы, павінен быць абвешчаны дакладны час пачатку суда. «І я ўбачыў,» — кажа Ян, — «іншага анёла, які ляцеў пасярод неба і меў вечную Евангельскую навіну, каб евангеліць жыхарам зямлі, і кожнаму народу, і роду, і мове, і народу, кажучы моцным голасам: Бойцеся Бога і аддайце Яму славу, бо настала гадзіна суда Ягонага; і пакланяйцеся Таму, Хто стварыў неба, і зямлю, і мора, і крыніцы вод».²⁷ Літаральныя анёлы не прапаведуюць Евангелле людзям. Чалавек — гэта істота, абраная самім Госпадам, каб прапаведаць Яго Евангелле да канца свету.²⁸ Гэты анёл, такім чынам, з'яўляецца сімвалам евангельскага паслання, якое абвяшчае, што настаў час, каб суд «пачаўся з дому Божага».²⁹ Такое пасланне не магло быць дадзена са Святых Пісанняў, пакуль у іх не быў адкрыты час, які вядзе да суда. Перыяд у дзве тысячы трыста дзён, як ужо згадвалася, сягае да даследчага суда Божага народа.

GSAM 91Дзень адкуплення — час суда

GSAM 91.1Дзень адкуплення, ачышчэнне зямной святыні, яўрэямі разумеўся і па-ранейшаму разумеецца як дзень суда. І нават цяпер, у сваім рассеяным стане, хоць яны і не могуць праводзіць усю службу старажытных часоў, звязаную з тым урачыстым днём, ён усё роўна адзначаецца як дзень суда. У якасці доказу гэтага мы спачатку прывядзём цытату з яўрэйскай газеты, якая выдавалася ў Сан-Францыска, штат Каліфорнія, пад назвай The Jewish Exponent, органа артадаксальных яўрэяў на захад ад Скалістых гор. У нумары за верасень 1892 года было абвешчана, што перад выхадам наступнага нумара надыдуць сёмы месяц і дзень адкуплення. Іх назва для сёмага месяца — Тышрэй, а для шостага — Элул; так сцвярджалася ў газеце, «Настаў месяц Элул, і папярэджальныя гукі шофара [трубы, на якой трэба было граць з першага да дзясятага дня сёмага месяца, Псалом 81:3, 4] кожную раніцу пачуюцца ў артадаксальных сінагогах, нагадваючы пра падрыхтоўку да дня памяці і канчатковага суда Ём-Кіпур». Калі набліжаўся канец шостага месяца Элул і павінен быў пачацца сёмы месяц Тышрэй, яны кожную раніцу на працягу дзесяці дзён чулі трубу, якая абвяшчала канчатковы суд года ў гэтай правобразнай сістэме.

GSAM 91Сведчанне яўрэйскага рабіна

GSAM 91.2Зноў, у 1902 годзе, рабін Ісідар Майерс з вялікай яўрэйскай абшчыны ў Сан-Францыска, штат Каліфорнія, абвяшчаючы дзень адпушчэння грахоў, сказаў: «Калі ізраільцянін пераступае парог часу з аднаго года ў іншы, яму з сілай нагадваюць пра стварэнне свету і ўсеагульны суверэнітэт Стваральніка, і яму загадваюць адсвяткаваць, гучным гудком трубы, так бы мовіць, гадавіну нараджэння часу і каранавання вялікага Караля. Ён таксама закліканы голасам той жа трубы, або шофара, да ўважлівага разгляду ўчынкаў мінулага года, пакуль ён з дрыжыкамі стаіць перад усёвідушчым вокам Вечнай Справядлівасці, што сядзіць на троне суда.»

GSAM 92.1Паколькі ў іўдзейскім храмавым служэнні святыня ачышчалася раз на год, Даніілу, безумоўна, было відавочна, што гэтае ачышчэнне святыні ў канцы дзвюх тысяч трохсот дзён павінна быць звязана з нечым большым, чым штогадовае правобразнае служэнне. Гасподзь ужо навучыў свой народ, што пры выкарыстанні сімвалаў у прароцтве пазначаны час трэба лічыць «кожны дзень за год».³⁰ Такім чынам, гэты перыяд у дзве тысячы трыста дзён, як мы ўбачылі, супадае з завяршэннем працы Хрыста як вялікасвятара ў нябеснай святыні — з расследавальнай судовай справай тых, чые справы праз споведзь былі перададзены ў нябесную святыню.

GSAM 92Пасланне аб Судзе, якое павінна было быць абвешчана ў 1844 годзе

GSAM 92.2Пасля таго як быў выяўлены час, калі пачнецца суд святых, адкрыўся шлях, каб, паводле Божага парадку падзей, пазначанага ў прароцтве, магло быць абвешчана пасланне: «Прыйшла гадзіна ягонага суда». Звярніце ўвагу: там не сказана, што неадкладна пасля выяўлення гэтага перыяду часу пасланне будзе абвешчана, а тое, што святло, раней «запячатанае», павінна было стаць зразумелым. Мы ясна бачым, што гэта было выканана. У наступных раздзелах стане відавочным, што Гасподзь гэтак жа дакладна вызначыў час, калі будзе абвешчана вестка аб Другім прышэсці, і гэтак жа даслоўна гэта абвяшчэнне было дадзена свету.