Раздзел 24 — Іншыя здзейсненыя прароцтвы

GSAM 376.1«ДУМАЙЦЕ ж ад гэтага дня і далей, ад дваццаць чацвёртага дня дзявятага месяца, ад дня, калі быў закладзены падмурак храма Гасподняга, думайце. Ці яшчэ насенне ў свірне? Так, вінаградная лоза, і смакоўніца, і гранат, і аліўкавае дрэва яшчэ не прынеслі пладу; ад гэтага дня Я благаслаўлю вас».¹

GSAM 376.2Упэўнены і нязменны рух наперад паслання трэцяга анёла з самага яго пачатку можна смела параўнаць з росквітам, які суправаджаў Зэрубавела з таго дня, як ён заклаў падмурак храма.

GSAM 376Палохальная перспектыва

GSAM 376.3Калі яўрэйскі народ, з пустымі кашалькамі і свірнамі, быў пакліканы будаваць храм Гасподні, з чалавечага пункту гледжання гэта выглядала як небяспечная справа. Калі ж яны паверылі і паслухаліся закліку, і ўзяліся за працу з волі сэрца, рука Божая, што благаслаўляе, праявілася ім. Калі мы разглядаем перажыванні, звязаныя з уздымам гэтага трэцяга паслання, мы распазнаём кіруючую руку з тымі, хто выбірае Яго шлях. Хоць выпрабаванні і выпадаюць на іх долю, клопат Бога пра Свой народ і Сваю справу заўсёды становіцца відавочным для тых, хто ўскладае на Яго надзею.

GSAM 376Сведчанне, якое выяўляе характар

GSAM 376.424 лістапада 1862 года ў адзін і той жа час у доме Уільяма Уілсана з Грынвіла, штат Мічыган, адбыліся два сходы з мэтай арганізацыі дзвюх цэркваў для тых, хто прыняў ісціну пра суботу ў тым раёне. Сход для царквы Грынвіла вёў пастар Уайт са сваёй жонкай у адным пакоі, у той час як пастар Байінгтан і я адказвалі за сход для царквы Уэст-Плэйнз у іншым пакоі. Пакуль мы займаліся падрыхтоўчай працай у адным пакоі, мы чулі голас місіс Уайт, калі яна несла сваё сведчанне ў другім. У нашай працы ў нас узніклі пэўныя цяжкасці, і вось як раз у патрэбны час місіс Уайт адчыніла дзверы і сказала: «Брат Лафбара, я бачу, агледзеўшы гэтых людзей, што ў мяне ёсць сведчанні для некаторых з прысутных. Калі вы будзеце гатовыя, я зайду і пагавару». Паколькі менавіта ў гэты час нам была патрэбна дапамога, яна ўвайшла. Акрамя пастара Байінгтана і мяне, яна ведала імёны толькі трох чалавек у пакоі. Астатнія былі незнаёмцы, якіх яна ніколі не бачыла, толькі як яны былі прадстаўлены ёй у відзенні.

GSAM 377Апісанне жыцця містэра Прата

GSAM 377.1Калі яна ўстала, каб пачаць гаварыць, яна сказала: «Прабачце, што я буду распавядаць пра вас, апісваючы вашу знешнасць, бо я не ведаю вашых імёнаў. Калі я бачу вашыя твары, перада мной паўстае тое, што Гасподзь палічыў добрым паказаць мне пра вас. Той мужчына ў куце з адным вокам [хтосьці сказаў: „Яго завуць Прат“] робіць высокія заявы і выстаўляе сябе вялікім рэлігійным чалавекам, але ён яшчэ ніколі не навярнуўся. Не прымайце яго ў царкву ў яго цяперашнім стане, бо ён не хрысціянін. Ён праводзіць большую частку свайго часу, бадзяючыся па крамах і магазінах і спрачаючыся пра тэорыю ісціны, у той час як яго жонцы дома даводзіцца рубіць дровы, даглядаць сад і г.д. Ён дае абяцанні ў сваіх здзелках, якіх не выконвае. Яго суседзі не давяраюць яго рэлігійным заявам. Для справы рэлігіі было б лепш, калі б ён у сваім цяперашнім стане ўвогуле не згадваў пра яе».

GSAM 378Брат Бар быў узрадаваны

GSAM 378.1Яна працягнула: «Гэты пажылы брат [калі яна паказала на яго, нехта сказаў: „Брат Бар“] быў паказаны мне ў прамым кантрасце з іншым чалавекам. Ён вельмі ўзорны ў сваім жыцці, старанна выконвае ўсе свае абяцанні і добра забяспечвае сваю сям'ю. Ён ледзь смее гаварыць пра ісціну сваім суседзям, баючыся сапсаваць справу і нашкодзіць. Ён не бачыць, як Гасподзь можа быць настолькі міласэрным, каб дараваць яму грахі, і лічыць сябе невартым нават быць членам царквы». Потым яна сказала яму: «Брат Бар, Гасподзь сказаў мне сказаць вам, што вы вызналі ўсе грахі, пра якія ведалі, і што Ён дараваў вашыя грахі даўно, калі б вы толькі паверылі ў гэта». Выраз смутку на твары брата хутка знік. Ён падняў вочы з усмешкай і, у сваёй прастаце, сказаў: «Ён дараваў?» — «Так,» — адказала місіс Уайт, — «і мне было сказана перадаць вам: „Хадзіце, аб'яднайцеся з царквой; і калі будзеце мець магчымасць, скажыце слова ў абарону праўды; гэта будзе мець добры эфект, бо вашы суседзі давяраюць вам“». Ён адказаў: «Добра».

GSAM 378.2Тады яна сказала: «Калі б містэр Прат на нейкі час мог заняць пазіцыю падобную той, якую займаў брат Бар, гэта было б для яго карысна».

GSAM 378.3Такім чынам была знята адна з прычын нашых цяжкасцей з арганізацыяй. Да яе сведчання мы не маглі ўгаварыць містэра Бара далучыцца да царквы, у той час як, з іншага боку, мы бачылі, што амаль усе выступалі супраць прыняцця містэра Прата; аднак ніхто не адчуваў сябе свабодным растлумачыць, чаму ён выступаў супраць.

GSAM 378Сямейная рэўнасць вылечана

GSAM 378.4Затым яна звярнулася да мужчыны з рудаватым адценнем скуры, які сядзеў з аднаго боку пакоя, а потым паказала на хударлявую жанчыну на самым другім баку, назваўшы іх мужам і жонкай. Яна апісала некаторыя рэчы, якія адбыліся ў іх мінулым, перш чым хто-небудзь з іх прызнаў праўду. Яна сказала, што гэтыя рэчы былі раздзьмутыя Сатанай у думках жанчыны, пакуль яна не была прыведзена да вар'яцтва. «Я бачыла,» — сказала місіс Уайт, — «што гэтая жанчына правяла год у псіхіятрычнай бальніцы; але пасля таго, як яна вярнула розум, яна дазволіла тым жа рэўнасным пачуццям турбаваць яе розум на вялікі смутак свайго мужа, які зрабіў усё магчымае, каб паказаць жонцы, што ён быў верны ёй і што ў яе не было прычын адштурхоўваць яго так, як яна гэта робіць».

GSAM 379.1Праз імгненне жонка кінулася праз пакой і на каленях пачала прасіць мужа, каб ён дараваў ёй. Гэтыя людзі былі амаль незнаёмыя ў гэтай мясцовасці, і іх мінулае было невядомае. Аднак тыя, хто быў з імі найбольш знаёмы, ведалі, што паміж імі існавала адчужэнне, але прычыну не ведалі.

GSAM 379Падобна да Элішы і Хазаэла

GSAM 379.2Пасля таго, як місіс Уайт засведчыла, праца па арганізацыі царквы была хутка завершана. Містэр Бар шчыра далучыўся да арганізацыі, а містэр Прат застаўся ўбаку. Як толькі сход скончыўся, апошні з іх сказаў з значнай рэзкасцю: «Скажу вам так: няма сэнсу спрабаваць ісці з гэтым народам і граць у крывадушніка; у вас нічога не атрымаецца».

GSAM 379.3Портрат характару, як у прыведзеным вышэй прыкладзе, настойліва нагадвае нам пра падобны выпадак, зафіксаваны ў часы прарока Элішы:² Цар Сірыі Бен-Адад паслаў свайго слугу Хазаэла да Элішы спытаць, ці выздаравее ён ад сваёй хваробы. Эліша меў бачанне справы Хазаэла, і калі той падышоў да яго, і ён зірнуў на яго твар, усё ярка ўсплыло ў яго памяці.

GSAM 379Пастар Уайт паралізаваны

GSAM 379.4У сераду, 16 жніўня 1865 года, пастар Уайт у выніку празмернай працы і страты сну перанёс параліч. Паколькі медыцынскія ўстановы сярод нашага народа яшчэ не былі створаны, яго адвезлі ў Дэнсвіл, штат Нью-Ёрк, ва ўстанову пад назвай «Наш дом на ўзгорку». Яго жонка і аўтар былі з ім там з 14 верасня па 7 снежня. Паколькі лячэнне ў гэтай установе прыносіла яму мала палёгкі, мы адправіліся ў гасцінны дом Брэдлі Ламсана ў Лэйк-В'ю, Рочэстэр, штат Нью-Ёрк, дзе прабылі каля трох тыдняў. Тут мы былі рады сустрэць пастара Дж. Н. Эндруса, які толькі што вярнуўся ў гэты горад пасля некалькіх месяцаў, праведзеных у штаце Мэн.

GSAM 380Малітва за пастара Уайта

GSAM 380.1Сем'і пастара Эндруса і містэра Ортона далучаліся да нас кожны дзень пасля абеду на час малітвы з пастарам Уайтам і за яго. Гэта працягвалася да 25 снежня. Пакуль знешні свет быў поўны весялосці і гулянняў у той калядны дзень, рочэстэрская царква адзначала яго як дзень посту і малітвы за пастара Уайта. Мы праводзілі зборкі як уранку, так і ўдзень у доме пастара Эндруса на Нью-Мэйн-стрыт, а ўвечары тыя, хто раней маліўся з пастарам Уайтам, зноў сустрэліся з ім у доме містэра Ламсана.

GSAM 380Відзенне, дадзенае ў калядную ноч

GSAM 380.2Сустрэча таго вечара была вельмі магутнай. Пастар Уайт быў вельмі блаславёны, а місіс Уайт было дадзена цудоўнае відзенне, у якім ёй было паказана шмат рэчаў. Сярод іх былі ўказанні для пастара Уайта, як яму дзейнічаць, каб ён мог ажыццявіць сваю веру ў Бога, Які так відавочна працягнуў сваю руку, каб дзейнічаць дзеля яго і дапамагчы яму аднавіць здароўе.

GSAM 380Прадракаецца напад сатаны

GSAM 380.3Тым, хто маліўся за пастара Уайта, місіс Уайт сказала:

GSAM 380.3«Мэта Сатаны была знішчыць майго мужа і пакласці яго ў магілу. Дзякуючы гэтым шчырым малітвам яго сіла была зламаная. Мне было паказана, што Сатана злуецца на гэтую супольнасць, якая на працягу трох тыдняў рупліва малілася за гэтага слугу Божага, і цяпер ён цвёрда вырашыў зрабіць на іх магутны напад. Мне было сказана сказаць вам: „Жывіце вельмі блізка з Богам, каб вы былі гатовыя да таго, што можа здарыцца з вамі“».

GSAM 381Прадчуванні Дж. Т. Ортона

GSAM 381.1У першы дзень студзеня 1866 года пастар Уайт і яго сям'я адправіліся на цягніку ў Бэтл-Крык, штат Мічыган. Я застаўся ў заходнім Нью-Ёрку да канца зімы. З самага вечара, калі было дадзена відзенне, у містэра Дж. Т. Ортона ўзнікла ўражанне, што яго жыццю пагражае небяспека, і ўсё ж ён не ведаў, адкуль яна паходзіць. Гэтае ўражанне ён выказаў некалькім асобам. У нядзелю ўвечары, 4 сакавіка, ён вярнуўся ў Рочэстэр з Пармы, дзе наведваў двухдзённы сход, у кампаніі з містэрам Э. Б. Сандэрсам (цяпер, у 1905 годзе, жыве ў Сан-Хасэ, Каліфорнія), якога ён папрасіў трымацца найбольш асветленай вуліцы, калі яны ішлі праз горад, «бо,» — сказаў ён, — «я ўвесь час адчуваю, быццам нехта збіраецца мяне забіць». І ўсё ж ён, здавалася, не меў ніякага ўяўлення, хто хацеў забраць яму жыццё.

GSAM 381.2Я вярнуўся з Пармы ў Рочэстэр 7 сакавіка і спыніўся ў містэра Ламсана, зяця містэра Ортона. 8-га чысла ён і місіс Ортон наведалі нас, і мы дамовіліся на наступную раніцу паехаць на цягніку ў Ланкастэр, акруга Эры, дзе я павінен быў правесці цырымонію шлюбу яго адзінага сына. Мы правялі гэты дзень прыемна, аднак ён быў урачыстым.

GSAM 381Забойства Дж. Т. Ортона

GSAM 381.3Яны пакінулі дом містэра Ламсана а 5-й гадзіне вечара, а а 7-й з паловай вечара прыйшоў пасыльны, які паведаміў нам пра жорсткі напад, здзейснены на містэра Ортона нейкім невядомым чалавекам у яго ўласнай стайні, калі ён даглядаў коней. Мы паспяшаліся на месца здарэння і ўбачылі, што яго жорстка збілі па галаве акутым жалезам калом ад воза, і ён быў без прытомнасці. Ён памёр у тую ноч а 12:35. Дагэтуль невядома, хто ўчыніў гэты жорсткі ўчынак. Гэта, безумоўна, не было зроблена дзеля грошай, бо яго гадзіннік у кішэні некрануты, як і кашалёк, у якім было 45 долараў. Гэта быў моцны ўдар для місіс Ортон, ад якога яна так і не аправілася. Яе здароўе хутка пагаршалася, і яна ненадоўга перажыла свайго мужа.

GSAM 382Прароцтва, зробленае на тыя Каляды, спраўдзілася

GSAM 382.1Праз некалькі месяцаў пасля той памятнай каляднай ночы шасцярых з дзевяці ўдзельнікаў тых трохтыднёвых малітваў ужо не было ў жывых. І такім чынам яшчэ адно прадказанне было надзвычай ярка выканана.

GSAM 382Дапамога тым, хто ў роспачы

GSAM 382.2У ранні ранішні час 12 снежня 1866 года Эліяс Стайлз з Норт-Ліберці, штат Індыяна, прыйшоў да мяне дадому з просьбай паехаць з ім у тое месца, каб, калі гэта магчыма, аказаць дапамогу Джэймсу Харві, які быў у роспачы і лічыў, што ў ягоным выпадку няма ніякай надзеі. Ведаючы, што місіс Уайт мела вельмі шырокі агляд у апошнім дадзеным ёй відзенні і што шмат выпадкаў было паказана ёй прароча, я сказаў яму: «Магчыма, сястра Уайт бачыла нешта наконт яго выпадку, і калі так, і калі яна гэта запіша, гэта будзе больш пераканаўча, чым што-небудзь, што я мог бы яму сказаць».

GSAM 382.3Мы адразу ж пайшлі да яе, і, не сказаўшы ёй ні слова пра стан містэра Харві, я спытаў: «Сястра Уайт, ці атрымалі вы якое-небудзь асвятленне ў адным з дадзеных вам відзенняў наконт справы брата Джэймса Харві?» — «Так,» — сказала яна, — «я атрымала, і ўжо некалькі дзён адчувала, што павінна запісаць гэта і даслаць яму». Тады яна пачала расказваць нам тое, што яна бачыла. Я сказаў: «Я збіраюся наведаць яго раніцай, і калі вы напішаце тое, што вам было паказана, я занесу гэта яму». Дамовіўшыся так, мы пакінулі яе, а ўвечары завіталі зноў. Яна ўжо скончыла пісаць і прачытала нам гэта ўслых.

GSAM 383Сведчанне для Джэймса Харві ў роспачы

GSAM 383.1Сведчанне ясна сцвярджала, што здароўе містэра Харві стане слабым, і што Сатана будзе імкнуцца ўвергнуць яго ў роспач, паспрабаваць прымусіць яго падумаць, што для яго няма ні міласэрнасці, ні надзеі; але яна бачыла, што ён зрабіў усё, што мог, каб выправіць памылкі свайго мінулага жыцця, і што Бог яму дараваў; і, акрамя таго, калі ён будзе спакушаны знішчыць сябе, ёй было паказана, што анёлы Божыя кружляюць вакол яго і ўказваюць яму на надзею ў Богу і ў небе. У сведчанні было шмат падобных слоў суцяшэння і падбадзёрвання.

GSAM 383.2Маючы пры сабе гэты дакумент, мы на наступную раніцу паехалі ў Норт-Ліберці. Па дарозе містэр Стайлз сказаў мне, што містэр Харві хоча мяне бачыць, але дадаў, што ў мяне для яго не будзе ні слова надзеі; што, калі я сустрэнуся з ім, я пагоджуся з ім, што яго справа безнадзейная, што ён згублены чалавек; і тады, як Элі ў даўнія часы, калі яму паведамілі, што Каўчэг Божы захоплены, ён павінен быў упасці на спіну і памерці.

GSAM 383.3Мы прыбылі да містэра Харві каля 3-й гадзіны дня. Калі я сустрэў яго, я сказаў: «Брат Харві, як вы?» Вельмі жаласна ён адказаў: «Страчаны! страчаны!! СТРАЧАНЫ!!!» «Не! вы не страчаны. У вашым выпадку ёсць надзея!» — сказаў я. Калі ён убачыў, што я адказаў яму так, ён сказаў мяккім тонам: «Тры тыдні я думаў, што для мяне няма надзеі і што я згублены; а сёння, калі я ішоў у горад з фермы і пераходзіў мост праз млыновы ставок, нешта, здавалася, сказала мне: „Ты згублены! Для цябе няма надзеі! Кінься ў ставок і ўтапіся!“ Я падумаў, што такі ўчынак прынясе ганьбу справе Хрыста, і таму стрымаў сябе, каб не знішчыць сябе».

GSAM 384Вызваленне прыйшло хутка

GSAM 384.1«Ну, браце Харві, вы не згубленыя!» — сказаў я. «У мяне ёсць сведчанне, прамое з неба, якое кажа, што вы не згубленыя!» Ён адказаў: «Тады я паслухаю». Я прачытаў яму гэтае сведчанне, спачатку зазначыўшы, што місіс Уайт не сказалі ніводнага слова пра яго душэўны стан, пакуль яна не запісала тое, што ёй было паказана, і яе запіс не быў перададзены мне ў рукі. Калі я скончыў чытаць, яго твар прасвятлеў ад усмешкі, і ён сказаў: «Тады ў маім выпадку ёсць надзея. Я сапраўды веру ў Госпада».

GSAM 384.2Пасля чытання мы памаліліся, і ён падымаўся з малітвы змененым і шчаслівым чалавекам. Ён сказаў нам, што гэты запіс апісваў ход думак яго розуму за апошнія тры тыдні дакладней, чым ён сам мог бы гэта зрабіць. Такім чынам праявілася Божая любоў, калі гэты брат быў выведзены з роспачы гэтым спосабам.

GSAM 384Поле працы пашырана

GSAM 384.3Да 1868 года поле служэння адвентыстаў сёмага дня абмяжоўвалася Злучанымі Штатамі і той іх часткай, што паўночней ад паўднёвай мяжы Місуры і на ўсход ад ракі Місуры. На сходзе, прысвечаным разгляду палёў працы і размеркаванню працоўных сіл, які адбыўся 28 мая падчас сесіі Генеральнай канферэнцыі ў Бэтл-Крык, штат Мічыган, было вырашана адправіць у Каліфорнію двух працаўнікоў і шацёр даўжынёй у шэсцьдзясят футаў. Пастар Д. Т. Бурдо і аўтар гэтых радкоў прыбылі ў Сан-Францыска 18 ліпеня таго ж года.

GSAM 384Адкрыццё Каліфарнійскай місіі

GSAM 384.4Адно я хачу адзначыць у сувязі з адкрыццём Каліфарнійскай місіі, што добра ілюструе практычную карыснасць дару прароцтва. Павел, гаворачы пра духоўныя дары, у тым ліку пра дар прароцтва, кажа, што яны «на дасканаласць святых, на справу служэння, на пабудову Цела Хрыста».³ Безумоўна, самы практычны спосаб удасканаліць святых — гэта паказваць ім іх памылкі, каб яны маглі адмовіцца ад іх і быць ачышчанымі ад сваіх грахоў у дарагой крыві нашага Госпада Ісуса Хрыста. З гэтай мэтай дапамога праз дар прароцтва ў служэнні заўсёды праяўлялася ў сувязі з справай сучаснай праўды, указваючы слугам Гасподнім на недахопы ў іх служэнні і на тое, як яны маглі б быць больш эфектыўнымі ў навяртанні душ праз іншы спосаб.

GSAM 385Сведчанне пра тое, як працаваць у Каліфорніі

GSAM 385.1Неўзабаве пасля нашага прыбыцця ў Каліфорнію мы атрымалі ліст ад місіс Уайт, у якім яна апісвала відзенне, дадзенае ёй у Бэтл-Крыку ў пятніцу ўвечары 12 чэрвеня,—дзень, які мы правялі ў Ланкастэры, штат Нью-Ёрк, перад ад'ездам у Каліфорнію. Яна ніколі не была ў Каліфорніі і не мела асабістага ўяўлення пра звычкі людзей. Насамрэч, у той час яна ніколі не была на захад ад ракі Місуры. Любая веда, якую яна мела пра справы там, паходзіла з таго, што Гасподзь быў ласкавы адкрыць ёй.

GSAM 385.2У дадзеных ёю ўказаннях у лісце яна апісала шчодрыя звычаі жыхароў Каліфорніі і якім будзе вынік працы сярод іх пры скупым, «капейчавым» плане. Навучаючы жыхароў Каліфорніі, трэба падыходзіць да іх у тым жа шчодрым духу, у якім яны працуюць, але пры гэтым не марнатраўна.

GSAM 385Прадказаны поспех настаў

GSAM 385.3Цяпер, азіраючыся на апошнія трыццаць сем гадоў з таго часу, як праца была першы раз пачата ў Каліфорніі, і ўлічваючы тагачасную сітуацыю, стан людзей і тое, як мы б вялі нашу працу, калі б не было атрымана сведчання, і бачучы вынікі выканання атрыманых настаўленняў, я магу сказаць, што наша справа за тры месяцы прасунулася больш, чым за год, калі б мы не атрымалі дапамогі «ў служэнні» праз настаўленне, атрыманае праз дар прароцтва. Да вясны 1871 года ў выніку намаганняў у акрузе Санома было заснавана пяць царкоўных суполак шабатоўцаў.

GSAM 386Першы сход пад намётам у Сан-Францыска

GSAM 386.1У чэрвені таго ж года мы ўпершыню паставілі наш шацёр у Сан-Францыска. Паколькі пастар Бурдо вярнуўся на ўсход, на яго месца быў пасланы іншы працаўнік з Мічыгана. Ён прыбыў 17 чэрвеня і адразу ж далучыўся да працы са мной у горадзе. Пасля некалькіх тыдняў працы ў намёце мы працягвалі нашы сходы да 1 снежня 1871 года ў арандаваных залах. У выніку гэтай працы ў Сан-Францыска больш за пяцьдзясят чалавек прынялі пасланне.

GSAM 386Унутраныя выпрабаванні ў Каліфорніі

GSAM 386.2Да гэтага часу нашы выпрабаванні ў Каліфорніі былі збольшага вынікам знешняга супраціву, але цяпер для нашага народа ўзнікла нечаканае выпрабаванне веры іншага характару. Адзін з супрацоўнікаў настойваў на пэўных дзеяннях, якія, я быў упэўнены, прывядуць яго самога і справу да ганьбы. У горадзе ў нас былі заўзятыя ворагі, якія сачылі за нашым кожным крокам і былі гатовыя выкарыстаць любое неабдуманае дзеянне ў нашу шкоду. Таму стала надзвычай неабходным прыслухацца да апостальскай навукі «пазбягаць усякай бачнасці зла».

GSAM 386Небяспечная незалежнасць

GSAM 386.3Я не сцвярджаў, што брат здзейсніў саграшэнне ў сваіх дзеяннях, але я разважаў, што нашы ворагі скарыстаюцца тым, што ён лічыў невінаватым. Ён заняў пазіцыю, што мае права «рабіць, што захоча», у гэтай справе, асабліва калі прызнавалася, што ў ягоных дзеяннях няма граху. Так усё ішло да 23 студзеня 1872 года, калі я адправіўся з акругі Санома ў Сан-Францыска, каб даведацца, што можна зрабіць для таго, каб спыніць гэтыя справы.

GSAM 387.1Да гэтага часу нашы ворагі, як я і баяўся, ужо выкарыстоўвалі яго паводзіны, а ён займаў пазіцыю, што гэта «не іх справа», што ён пакажа ім, што ў яго ёсць свая думка і што ён можа хадзіць па вуліцах, як яму захочацца, і з кім захочацца, не зважаючы на іх заўвагі. Я спрабаваў у прыватных размовах паказаць яму, што такія дзеянні не прывядуць да нічога добрага, і што такі незалежны дух скончыцца злом. У яго былі сябры, якія моцна спачувалі яму, і некаторыя з іх пачалі займаць пазіцыю, якая падвергла б яго яшчэ большай крытыцы. Значная частка царквы бачыла зло яго непаслушэнства і была гатовая падтрымаць мае намаганні захаваць рэпутацыю справы.

GSAM 387Назначана пасяджэнне па расследаванні

GSAM 387.2Такім было становішча ў суботу, 27 студзеня, калі было вырашана, што павінна адбыцца расследаванне гэтай справы і што царква павінна прыняць рашучыя меры, каб уратаваць іх ад плямы, якую гэты бунтарны дух мог прынесці. Быў прызначаны сход, які павінен быў пачацца ў нядзелю, 28 студзеня, а 9-й гадзіне раніцы, для разгляду сітуацыі і нашага абавязку як царквы ў дачыненні да яе. Здавалася, што раскол гэтай царквы быў непазбежны. Большую частку той ночы я правёў у малітве да Бога, каб Ён дзейнічаў на нашу карысць.

GSAM 387Пісьмовае прызнанне

GSAM 387.3Раніцай 28-га, калі я ішоў на сход, я сустрэў на тратуары каля майго пансіёна таварыша па службе, які плакаў. Ён сказаў: «Браце Лафбара, я сёння на сход не пайду».

GSAM 387.4«Не ідзеш на сход?» — сказаў я. — «На сходзе разглядаецца твая справа».

GSAM 388.1«Я ведаю,» — сказаў ён, — «але ўсё ўва мне не так. Вы маеце рацыю наконт маёй справы. Вось ліст з прызнаннем, які я напісаў для царквы; вазьміце яго і зачытайце ім. Будзе лепш для вас і для тых, хто мог бы спачуваць мне, калі мяне там не будзе».

GSAM 388.2«Што выклікала гэтую вялікую перамену ў табе з учора?» — спытаў я.

GSAM 388Прынята цудоўнае відзенне

GSAM 388.3Ён адказаў: «Я ўчора ўвечары, пасля суботы, хадзіў у паштовае аддзяленне і атрымаў ліст ад сястры Уайт з Бэтл-Крыка, штат Мічыган. Гэта сведчанне, якое яна напісала для мяне». Перадаўшы мне яго, ён сказаў: «Прачытай гэта, і ты ўбачыш, як Гасподзь глядзіць на маю справу».

GSAM 388.4Ён папрасіў мяне перадаць царкве, што ён атрымаў сведчанне ад сястры Уайт, у якім яго папракалі за яго паводзіны, і што ён прыняў яго, бо гэта была праўда.

GSAM 388Пэўнасць відзення

GSAM 388.5Гэта была частка відзення, дадзенага місіс Уайт у Бордувілі, штат Вермонт, 10 снежня 1871 года. Яна пачала пісаць частку, якая тычылася справы гэтага брата, 27 снежня 1871 года, але з нейкай прычыны завяршэнне дакумента затрымалася да 18 студзеня 1872 года, калі ён быў завершаны і адпраўлены з Бэтл-Крыка. Тады паштовым лістам з Мічыгана ў Каліфорнію сухапутным шляхам патрабавалася каля дзевяці дзён.

GSAM 388.6У відзенні ёй прароча паказваецца шмат рэчаў. Так было і ў гэтым выпадку. На момант відзення існаваў толькі цень таго, што было насамрэч развілося, калі сведчанне дасягнула Сан-Францыска. З параўнання дат стане відавочна, што кульмінацыя справы ў Сан-Францыска надышла пасля таго, як пісьмовае сведчанне пакінула першае месца. Нашы браты ў Сан-Францыска адразу ж зразумелі, што ніхто не мог напісаць у Бэтл-Крык і данесці гэтую вестку да місіс Уайт своечасова, каб яна паспела напісаць гэты ліст, бо ў той час такіх абставін яшчэ не існавала.

GSAM 389.1Гэты факт меў вялікую вагу для братоў там, пераконваючы іх, што з гэтым відзеннем была звязана боская сіла. Я не напісаў ні радка пастару Уайту ці яго жонцы наконт абставін у Сан-Францыска, а супрацоўнік заявіў, што ён нічога не пісаў; і браты сказалі: «Калі б ён пісаў, ён не расказаў бы пра тое, што было выкрыта наконт яго самога».

GSAM 389Як было запісана відзенне

GSAM 389.2Калі мы пазней даведаліся з іншага канца лініі пра тое, як сведчанне было запісана і адпраўлена поштай, стала яшчэ больш відавочна, што Гасподзь, які даў відзенне, клапаціўся пра час яго запісу і адпраўкі, каб яно дасягнула месца прызначэння роўна ў патрэбны час.

GSAM 389.3Вельмі рана раніцай 18 студзеня 1872 года місіс Уайт прачнулася з выразным адчуваннем вышэйзгаданага сведчання ў сваёй памяці. Гэтае ўражанне было для яе настолькі ясным, быццам нехта гаварыў гучна: «Неадкладна запішыце гэтае сведчанне для Каліфорніі і аддайце яго ў першую ж пошту; яно патрэбна». Калі гэта паўтарылася другі раз, яна ўстала, хутка апранулася і скончыла пісаць. За імгненне да сняданку яна аддала яго сыну Уільі, сказаўшы: «Занясі гэты ліст у паштовае аддзяленне, але не кідай яго ў паштовую скрыню. Аддай яго самому паштмайстру і папрасі, каб ён абавязкова паклаў яго ў паштовы мяшок, які адпраўляецца сёння раніцай». Пазней ён сказаў, што лічыў яе ўказанні крыху дзіўнымі, але не задаваў пытанняў і зрабіў, як яму было загадана, і «бачыў, як ліст трапіў у паштовы мяшок».

GSAM 389Доказ Боскага правадніцтва

GSAM 389.4Ведаючы нашу сітуацыю ў Сан-Францыска ў той час, вы лёгка зразумееце важнасць таго, каб гэты ліст трапіў менавіта ў гэтую пошту. У тыя часы мы атрымлівалі толькі адну сухапутную пошту ў дзень. Калі б ліст прыбыў у нядзелю ўвечары, 28-га, замест суботы, 27-га, то, несумненна, у царкве адбыўся б сумны раскол. Калі б ён прыбыў на некалькі тыдняў раней, нават адразу пасля таго, як было дадзена відзенне, царква не так лёгка ўсвядоміла б яго значнасць.

GSAM 390.1Вось сведчанне, якое нясла відавочныя знакі рукі Гасподняй, не толькі таму, што яно прыбыло своечасова, каб эфектыўна выправіць існуючыя памылкі, але і таму, што брат сціпла прыняў яго і дзейнічаў згодна з ім, яно аказала магутны ўплыў, каб прынесці адзінства і стабільнасць у тую маладую царкву.

GSAM 390Спосаб запісу відзенняў

GSAM 390.2Гэты выпадак таксама служыць ілюстрацыяй яе ўласнай заявы наконт спосабу запісу таго, што яна бачыла. Пра гэта яна кажа: «Мяне абуджалі са сну з выразнай усвядомленасцю тэм, якія раней былі прадстаўлены майму розуму; і я пісала ў поўнач лісты, якія перасякалі кантынент і, дасягнуўшы вырашальнага моманту, уратавалі справу ад вялікай катастрофы».⁴