Capítulo 17 — A Verdade Avanzada baixo Dificultades

GSAM 265.1“COMO un pastor busca o seu rabaño no día en que está entre as súas ovellas esparexidas; así buscarei as miñas ovellas e as librarei de todos os lugares onde foron esparexidas no día escuro e tenebroso.”¹

GSAM 265.2Aqueles que ata ese momento (1847) aceptaran a mensaxe do terceiro anxo eran pobres en bens deste mundo e, en consecuencia, pouco podían facer financeiramente pola difusión da mensaxe. O pastor White, a súa esposa e o pastor Bates viron a importancia do labor persoal entre os irmáns dispersos, e tamén a necesidade de preparar material de lectura para poñer nas mans do pobo, como axuda para guialos ao coñecemento da verdade. O pastor Bates recibiu moita axuda para presentar a cuestión do Sábado grazas ao seu folleto sobre ese tema, que levaba a diferentes lugares, e pola súa distribución por correo. Traballou con suma perseveranza.

GSAM 265O sacrificio dunha irmá nova pola verdade

GSAM 265.3Nunha ocasión, ao non ter diñeiro para pagar a pasaxe, estaba a piques de saír a pé de Massachusetts cara a New Hampshire. Nese intre recibiu unha carta dunha irmá nova que se comprometera a facer traballos domésticos por 1 dólar á semana para así poder axudar á causa. Despois de traballar unha semana, quedou tan impresionada coa idea de que o pastor Bates necesitaba diñeiro que foi ao seu empregador e obtivo o pago por adiantado para poder enviarlle de inmediato 5 dólares. Con iso pagou a súa viaxe a New Hampshire nun transporte público. En cada lugar tivo bos encontros, e moitas almas aceptaron a verdade.

GSAM 266Levar a casa con mobles prestados

GSAM 266.1Para amosar o espírito de sacrificio que movía aos primeiros pioneiros nesta mensaxe, anotamos o seguinte da declaración da señora White sobre a súa situación no inverno de 1847-48, cando ocupaban habitacións na espazosa casa de S. Howland, en Topsham, Maine, onde, con mobles prestados, montaron a casa:—

GSAM 266.2“Eramos pobres e pasabamos apuros. O meu marido traballaba transportando pedra no ferrocarril, o que lle desgastaba a pel dos dedos ata deixala en carne viva, e saía sangue en moitos lugares. Tiñamos resolto non depender de ninguén, senón valernos por nós mesmos e ter con que axudar aos demais. Pero non prosperamos. O meu marido traballaba moi duro, pero non podía cobrar o que lle correspondía polo seu traballo.

GSAM 266O pastor White cortando leña

GSAM 266.3“O meu marido deixou o ferrocarril e, co seu machado, foi ao monte cortar leña. Cunha dor continua no costado, traballou desde cedo pola mañá ata de noite para gañar uns cincuenta céntimos ao día. Unha dor intensa impedíalle durmir polas noites. Pronto recibimos cartas de irmáns en diferentes estados convidándonos a visitalos; pero como non tiñamos medios para saír do estado, a nosa resposta foi que o camiño non estaba aberto diante de nós.

GSAM 266.4Recibimos unha carta do irmán Chamberlain, de Connecticut, instándonos a asistir a unha conferencia nese Estado. Decidimos ir se podiamos obter os medios. O meu marido fixo as contas co seu empregador e descubriu que lle debían dez dólares. Con metade deses cartos comprei roupa que necesitabamos moito e logo remendei o abrigo do meu marido, mesmo cosendo os remendos a anacos, de xeito que resultaba difícil distinguir a tea orixinal nas mangas. Quedáronnos cinco dólares para levarnos a Dorchester, Massachusetts. A nosa maleta contiña case todo canto posuíamos na terra. Pero gozabamos de paz de espírito e de conciencia tranquila, e isto valorabámolo por riba dos consolos terrenais.

GSAM 267.1“Paramos na casa do irmán Nichols e, antes de marcharmos, a irmá Nichols entregoulle ao meu marido cinco dólares, que pagaron a nosa viaxe ata Middletown, Connecticut. Eramos forasteiros naquela cidade e non viramos nunca a ningún dos irmáns no Estado. Só nos quedaban cincuenta céntimos. O meu marido non se atreveu a usar eses cartos para alugar un coche, así que lanzou o baúl sobre un montón de táboas e nós seguimos camiño buscando a alguén da mesma fe. Pronto atopamos ao irmán Chamberlain, que nos levou á súa casa.”

GSAM 267Conferencia en Rocky Hill, Conn.

GSAM 267.2Esta conferencia celebrouse en Rocky Hill, e a sala de reunións era unha gran habitación sen rematar na casa do irmán Belden. O seguinte extracto dunha carta escrita polo pastor White a S. Howland, ofrece algúns detalles interesantes sobre a reunión:—

GSAM 267.3“O 20 de abril, o irmán Belden enviou o seu carro a Middletown por nós e polos irmáns dispersos nesa cidade. Chegamos ao seu lugar [Rocky Hill] arredor das catro da tarde, e a continuación entraron os irmáns Bates e Gurney. Tivemos unha reunión esa noite con uns quince. O venres pola mañá foron chegando os irmáns ata que eramos uns cincuenta. Non todos estaban completamente na verdade. A nosa reunión dese día foi moi interesante. O irmán Bates presentou os mandamentos cunha luz clara, e a súa importancia foi subliñada por poderosos testemuños. A palabra tivo efecto para consolidar aos que xa estaban na verdade e para espertar aos que non estaban completamente decididos.”²

GSAM 267Invitados ao Condado de Oswego, N.Y.

GSAM 267.4Como resultado da circulación do folleto do pastor Bates entre os Adventistas, persoas noutros estados comezaron a observar o Sábado. Hiram Edson, de Port Gibson, N.Y., escribiu invitando ao pastor e á Sra. White e a outros a asistir a unha conferencia de observadores do Sábado en Volney, condado de Oswego, en agosto de 1848. Dixo que os irmáns eran xeralmente pobres e non podía prometer que fixesen moito para sufragar os gastos. O pastor White recibira 40 dólares como resultado do traballo realizado no campo de herba seca. Parte destes diñeiros gastouse en mercar roupa que era moi necesaria, e o resto pagoulles a viaxe a Volney e a volta.

GSAM 268.1Esta conferencia no oeste de Nova York celebrouse na cocheira do señor Arnold. Había unhas trinta e cinco persoas presentes, todas as que se puideron reunir naquela parte do Estado, pero apenas dous deles estaban de acordo. Cada un defendía con vehemencia as súas propias opinións, declarando que eran segundo a Biblia. Todos estaban ansiosos por expoñer as súas opinións e predicalas. Díxoselles que o pastor White e a súa muller non viñeran de tan lonxe para escoitalos, senón para ensinarlles a verdade. O señor Arnold defendía que os mil anos de Apocalipse 20 xa pasaran e que os cento corenta e catro mil mencionados no Apocalipse eran os que resucitaran coa resurrección de Cristo.

GSAM 268O señor Arnold opónse ás ordenanzas

GSAM 268.2Como os emblemas do noso Señor moribundo estaban diante desta compañía, e cando ían conmemorar os seus sufrimentos, o señor Arnold ergueuse e dixo que non tiña fe no que ían facer, que a Cea do Señor era unha continuación da Pascua, a celebrar só unha vez ao ano.

GSAM 268.3Estas estrañas diferenzas de opinión impuxeron un peso enorme á señora White. Ela sabía ben que o señor Arnold estaba no erro, e un gran pesar abateuse sobre ela, pois parecía que Deus quedaba deshonrado. Algúns temían que estivese morrendo; pero os pastores Bates, White, Chamberlain, Gurney e Edson oraron por ela, e o Señor, misericordiosamente, escoitou as oracións dos seus servos, e ela recuperouse. A luz do ceo repousou sobre ela e pronto se viu allea ás cousas terreas. Mentres estaba neste estado, mostráronlle algúns dos erros dos presentes e tamén a verdade en contraste con estes erros, amosando que estas opinións discordantes, que afirmaban que eran segundo a Biblia, só o eran segundo as súas opinións sobre a Biblia, e que debían abandonar os seus erros e unirse na mensaxe do terceiro anxo. A reunión rematou gloriosamente; a verdade acadou a vitoria. Aqueles que sostían estas estrañas diversidades de opinión confesaron os seus erros e uníronse na verdade presente da mensaxe do terceiro anxo, e Deus os bendiciu grandemente.

GSAM 269Unha visión cun marabilloso uso da Biblia

GSAM 269.1O seguinte relato desta reunión foi dado polo señor Alexander Ross, o 4 de xaneiro de 1884, quen era un dos trinta e cinco que compoñían a pequena congregación. Dixo:—

GSAM 269.2“A irmá White, mentres estaba en visión, ergueuse e colleu a Biblia familiar na man esquerda; o libro era de tamaño normal. Mentres a sostiña aberta, en alto, sen mirar cara ela, coa man dereita ía pasando de texto en texto e, colocando o dedo sobre a Escritura, repetíaa. Mirei moitos dos textos para ver se repetía aquel ao que apuntaba. Eu ou algúns dos presentes mirámolos a todos. En cada caso, non só repetía o texto ao que apuntaba, senón que o facía mentres os seus ollos miraban cara arriba e en dirección oposta á Biblia. Foron estas Escrituras as que repetía as que derrubaron as falsas teorías dos observadores do Sábado reunidos en Volney en agosto de 1848, e nos levaron a unirnos na verdade.”

GSAM 269.3De feito, debía de ser difícil convencer a quen non renunciase ao erro de doutrina que se corrixira en tales circunstancias, mediante textos claros citados da Biblia e deste xeito tan notable. Esta compañía de observadores do sábado no condado de Oswego, despois de que os seus erros foran así corrixidos e de que se uniran na verdade, saíron dese encontro para espallar a luz a outros. Os resultados, con seguridade, amosaban ser obra de Deus. Satán está sempre disposto a dividir, distraer e dispersar, por calquera medio que poida empregar. “Deus non é autor de confusión, senón de paz, como en todas as igrexas dos santos.”³

GSAM 270Casos Milagrosos de Sanación

GSAM 270.1Despois da conferencia antes mencionada, celebráronse reunións no condado de Madison, en Port Gibson, Port Byron e na cidade de Nova York. A estas seguiu unha reunión xeral en Connecticut. Nalgúns destes lugares o Señor achegouse moito aos seus servos, e o poder sanador do Gran Médico veu sobre os enfermos en resposta ás fervorosas oracións do seu pobo ao seguir a regra establecida na Epístola de Santiago.⁴ Ata persoas ás que os médicos daban por desenganadas foron curadas das súas enfermidades. Incidentes deste carácter foron experimentados en varias ocasións desde 1845.

GSAM 270Os pioneiros soportan a dureza

GSAM 270.2O pastor White, no Review and Herald, o 5 de febreiro de 1880, ao falar daqueles días de pioneiros, dixo:—

GSAM 270.3“Nos nosos primeiros traballos sufrimos fame por falta de comida axeitada e frío por falta de roupa axeitada. Privámonos mesmo do necesario para a vida co fin de aforrar diñeiro para a causa de Deus. Mentres que ao mesmo tempo nos desgastabamos temiblemente para levar a cabo a gran cantidade de traballo que parecía necesario facer escribindo, editando, viaxando e predicando de Estado en Estado.”

GSAM 270.4O ano de 1848 foi memorable, non só na historia do advento, senón tamén politicamente. As verdades da mensaxe do terceiro anxo estaban moi ben definidas, e o camiño abríase en diferentes direccións para o avance da obra. Nesa altura, os acontecementos no mundo moral e político estaban a adoptar unha forma calculada para reavivar de novo a atención dos estudantes de profecía. Non só había gran confusión entre as nacións do Vello Mundo, senón que en Hydesville, condado de Wayne, N.Y., comezaron as manifestacións do espiritismo moderno, que os estudantes da Biblia dicían que debían ser os “espíritos de demoños, que han de congregar as nacións da terra para a batalla do día do Señor.”

GSAM 271Confusión das Nacións en 1848

GSAM 271.1O día 21 de febreiro de 1848, cando os cortesáns de Luís Filipe de Francia estaban reunidos ao seu redor, dixo: “Nunca estiven máis firmemente sentado no trono do imperio que esta noite”. Ao anoitecer da noite seguinte, vestido cunha “chaqueta mariñeira”, disfrazado de cocheiro de aluguer, fuxiu fóra das murallas da cidade de París en busca dun refuxio para a súa seguridade persoal. Dicíase que a causa deste gran e repentino cambio foi o resultado dalgún movemento da súa parte a favor da usurpación papal, que ofendeu aos seus súbditos e aos seus soldados. Aquel día completara, na cidade de París, unha gran revista militar do exército francés; e cando se amorearon as armas, retirouse ao palacio, cando de súpeto un neno subiu a un canón, brandindo unha bandeira tricolor, berrando: “¡Abaixo o papa! ¡ABAIXO O PAPA!!” Os soldados fixéronse eco do berro, que se estendeu rapidamente polas filas, gañando forza a medida que avanzaba, ata que se lle engadiu o berro de: “¡E ABAIXO O REI!”. En poucas horas, todo París era unha escena de confusión salvaxe. Os soldados, con armas en man, acompañados por unha turba, precipitábanse cara ao palacio do rei. Este, ao ser informado do tumulto, apresurouse a fuxir disfrazado.

GSAM 271Nacións que participaron na loita

GSAM 271.2A conmoción e o malestar de Francia estendéronse rapidamente a outros países. Prusia, Hannover, Cerdeña, Sicilia, Nápoles, Venecia, Lombardía, Toscana e Roma captaron o mesmo espírito de motín. En tres meses, toda Europa estaba en movemento, e máis de trinta imperios e reinos estaban na maior desorde. Queimáronse tronos nas rúas, e reis e emperadores fuxían e agochábanse por medo a perder a vida. Os políticos predixeron que habería unha revolución xeral dos gobernos do mundo.

GSAM 272.1Moitos dos ministros adventistas que aínda non escoitaran a mensaxe do terceiro anxo viron esta confusión e supuxeron que debía ser a concentración das nacións para “a batalla do gran día do Deus Todopoderoso”.⁵

GSAM 272Descubrimento da mensaxe do selo

GSAM 272.2Nese mesmo tempo, os Adventistas do sétimo día estaban aprendendo das Escrituras que o sábado do cuarto mandamento era o sinal, ou selo, do Deus vivo, e que chegara o tempo para a proclamación da mensaxe do selo de Apocalipse 7:1-4, e estaban ideando maneiras e medios de facer chegar esta mensaxe á xente. Mentres o pobo do sétimo día se preparaba para esta obra, os adventistas do primeiro día dicían: “Chegastes demasiado tarde coa vosa mensaxe de selado, pois a batalla do gran día e a vinda efectiva do Señor están xa sobre nós.”

GSAM 272O Tumulto Calmouse de Súpeto

GSAM 272.3Uns tres meses despois, o estoupido entre as nacións acalmou; non, con todo, mediante un acordo das súas queixas, senón dun xeito que os propios xornalistas non puideron explicar. Deste problema, Horace Greeley, no New York Tribune, dixo: “Foi unha gran marabilla para todos nós o que provocou tan de súpeto esa confusión entre as nacións; pero é aínda maior marabilla o que o detivo.”

GSAM 272Senador Choate sobre a situación no Vello Mundo

GSAM 272.4Chegamos a 1851 e atopamos ao senador Choate, nun discurso ante o Congreso dos Estados Unidos, referíndose ao estado de cousas no Vello Mundo e dicindo:

GSAM 272.4“Cal é exactamente ese estado e aspecto sobre o que semellan repousar sombras, nubes e escuridade, vós apreciádelo completamente; como está totalmente inestable. Paréceume coma se as prerrogativas das coroas, os dereitos dos homes e os resentimentos acumulados de mil anos ían desenfundar a espada para un conflito no que o sangue fluirá, coma nunha visión apocalíptica, ‘ata ás bridas dos cabalos’, e no que toda unha raza de homes pasará; no que a gran campá do tempo soará outra hora; no que a propia sociedade será probada polo lume e polo aceiro, para ver se é da natureza e do Deus da natureza ou non.”

GSAM 273“Testemuño” do 18 de novembro de 1848

GSAM 273.1Mentres os que afirmaban que este movemento entre as nacións en 1848 ía anunciar a vinda do Señor se atoparon cunha triste decepción, que pasou cos Adventistas do Sétimo Día que afirmaban que xa chegara o tempo para presentar ao pobo o “selo do Deus vivo”? En resposta, citamos un folleto publicado polo pastor Joseph Bates no mes de xaneiro de 1849. Ao falar dunha circunstancia que ocorreu o 18 de novembro de 1848, di:—

GSAM 273.2“Un pequeno grupo de irmáns e irmás reuníase nunha asemblea en Dorchester, preto de Boston, Massachusetts. Antes de comezar a reunión, algúns de nós estaban examinando algúns dos puntos da mensaxe do selo; existía algunha diferenza de opinión sobre a corrección do punto de vista da palabra ‘ascendente’, etc., e dado que pouco antes fixéramos da publicación da mensaxe un asunto de oración na conferencia de Topsham [Maine], e o xeito de publicala non parecía suficientemente claro, resolvemos unánimemente referilo todo a Deus. Despois de pasar algún tempo en fervente oración pedindo luz e instrución, Deus deu á irmá White o seguinte en visión.”

GSAM 273.2Citamos as palabras tal como foron ditas por ela mentres estaba en visión:—

GSAM 274Palabras ditas na visión

GSAM 274.1“Onde se abriu a luz? Que o teu anxo nos ensine onde se abriu a luz. Comezou a partir de pouco, cando ti dabas unha luz tras outra. O testemuño e os mandamentos están ligados xuntos, non poden separarse; primeiro veñen os dez mandamentos, por Deus. El quedou moi satisfeito cando a súa lei comezou a medrar en forza, e os lugares ermos comezaron a ser reconstruídos. Da fraqueza fíxose forte ao buscar a súa palabra. A proba sobre ela foi só por un breve tempo. É o selo! Está a xurdir! Xorde, comezando coa saída do sol. Como o sol, primeiro frío, quenta e envía os seus raios. Cando esa verdade xurdiu, había pouca luz nela, pero foi aumentando. ¡Oh, o poder destes raios! Gaña en forza. O maior peso e luz está nesa verdade, pois dura para sempre, cando non se necesita a Biblia. Xurdiu alí no leste; comezou cunha pequena luz, pero os seus raios curan. ¡Oh, que poderosa é esa verdade! É a máis alta despois de que entren na terra boa, pero aumentará ata que sexan feitos inmortais. Comezou coa saída do sol, segue o seu curso como o sol, pero nunca se pon.

GSAM 274.2“Os anxos están a soster os catro ventos. É Deus quen contén os poderes. Os anxos non os soltaron, porque os santos non están todos selados. Cando Miguel se levante, este problema estará por toda a terra. Están a piques de soprar. Hai un freo porque os santos non están selados. Si, publica as cousas que viste e ouviste, e a bendición de Deus vos acompañará. Mirade! Ese ascenso vai en forza, e faise cada vez máis brillante.”⁶

GSAM 274.3Despois de saír desta visión, a señora White díxolle ao seu marido,

GSAM 274.3“Teño unha mensaxe para ti. Debes comezar a imprimir un pequeno xornal e envialo á xente. Que sexa pequeno ao principio; pero a medida que a xente o lea, enviaranche medios cos que imprimir, e será un éxito desde o primeiro momento. Desde este pequeno comezo mostróuseme que era coma regatos de luz que daban toda a volta ao mundo.”

GSAM 275Dubidoso desde un punto de vista humano

GSAM 275.1Estas predicións fixéronse en 1848 respecto ao xurdimento e á propagación da verdade do sábado. Se se mira a situación desde un punto de vista humano naquela época, a razón diría: “Esa predición nunca se cumprirá.” Un home comentou a un dos nosos traballadores pouco despois de que se fixese a predición: “Levaravos 144.000 anos facer o que propoñedes.” “Que!”, dirían eles, “tres predicadores — o pastor White e a súa esposa, e o pastor Bates — todos sen un chavo, con menos de cen seguidores, todos eles sen un chavo, saíndo con uns poucos centos de copias dun folleto de oitenta páxinas sobre a cuestión do sábado, para dar unha mensaxe de advertencia a todo o mundo! ¡Asunción preposterosa!” Mentres os que así razoaban dicían: “¡Imposible!”, a fe na mensaxe e no testemuño do éxito asegurado dicía: “¡No nome do Deus de Israel farase! e confiando na súa forza, débese facer!”

GSAM 275Como se imprimiu o primeiro xornal dos Adventistas do Sétimo Día

GSAM 275.2Desde o momento en que se deu o testemuño respecto ao traballo de publicación, moitas oracións foron ofrecidas polos que gardan o sétimo día, para que o Señor abrise o camiño para a impresión dun “xornaliño”. A gran falta era diñeiro co que garantir a publicación do primeiro número. No mes de xuño de 1849, o pastor White tivo a oportunidade de segar corenta acres de herba timothy cunha gadaña de man a setenta e cinco céntimos por acre; e así puido producir o primeiro número do pequeno xornal. Quizais non estea fóra de lugar inserir neste punto un facsímile da primeira páxina do pequeno xornal. O lector observará na primeira columna as palabras do pastor White, cando di: “O camiño non se abriu para comezar a obra ata agora.” E tamén pode ver que foi o seu sacrificio persoal o que “abriu o camiño”.

GSAM 276Relato da señora White sobre os primeiros xornais

GSAM 276.1A señora White di sobre o comezo do traballo de publicación:—

GSAM 276.2“O meu marido comezou a publicar un pequeno xornal en Middletown, a oito millas de Rocky Hill, Connecticut, e a miúdo camiñaba esa distancia e volvía, aínda que entón era coxo. Cando trouxo o primeiro número da imprenta, todos nos inclinamos arredor del, pedindo ao Señor, con corazóns humildes e moitas bágoas, que fixese repousar a súa bendición sobre os febles esforzos do seu servo. Entón dirixiu o papel a todas aquelas persoas que pensaba que o lerían, e levouno ao correo nunha bolsa de alfombra. Cada número levábase de Middletown a Rocky Hill e, sempre antes de preparalos para o correo, esparexíanse ante o Señor, e ofrecíanse fervorosas oracións, mesturadas con bágoas, a Deus para que a súa bendición acompañase aos mensaxeiros silenciosos. Moi pronto chegaron cartas que traían medios para publicar o xornal, e a boa nova de que moitas almas abrazaban a verdade.”⁷

GSAM 276Cumprida a predición de apoio ao xornal

GSAM 276.3É con sentimentos máis profundos que o mero interese co que presentamos esta primeira páxina do primeiro xornal publicado polos Adventistas do Sétimo Día. Todo o volume de The Present Truth consistía en once números de oito páxinas, cada un con dúas columnas. O texto da páxina medía catro e cinco oitavos por oito polgadas. Os números 1 e 4 imprimíronse en xullo, agosto e setembro en Middletown, Connecticut. Os números do 5 ao 9 imprimíronse en Oswego, Nova York, e están datados en decembro de 1849, marzo, abril e maio de 1850. O número 11 está datado en novembro de 1850 e foi impreso en Paris, Maine. No número 6, o pastor White dixo: “Ao publicar os primeiros catro números, entrou máis que abondo de diñeiro para pagar os papeis. Empregouse para pagar os nosos gastos nas reunións ás que asistimos”. Durante o ano 1849, baixo a influencia destes papeis e do labor pioneiro do pastor Bates, moitos aceptaron a mensaxe en Vermont, Michigan e noutros estados.

GSAM 278.1En contraste coa situación pouco prometedora do traballo en 1848, consideraremos algúns feitos tal como existen en 1905, e así poderemos xulgar mellor respecto do resultado final desta causa, se estaban no certo os que se opoñeron ao humilde comezo da mensaxe, ou o Deus do ceo que falou a través da súa serva sobre a forza “crecente” da obra de “selar”.

GSAM 278Progreso da Obra de Publicación

GSAM 278.2Esta verdade está agora a ser proclamada e impresa en arredor de corenta das principais linguas do mundo. En lugar de tres ministros, hai, contando os ordenados e os licenciados, máis de 600, ademais de centos doutros que traballan como médicos, traballadores bíblicos, mestres e misioneiros médicos. A literatura da denominación está representada en máis de medio cento de publicacións periódicas diferentes, que se imprimen en case vinte casas de publicacións situadas en Europa, Asia, África, América do Norte e do Sur, as illas do Pacífico e Australia. Nestes centros de publicación imprímense máis de mil cen libros, folletos e panfletos diferentes. Para obter un exemplar de cada un, xunto cos periódicos dun ano, sería necesario uns 340 dólares. En lugar de simplemente cen adeptos, hai case 100.000 que se están alegrando con esta verdade. Verdadeiramente esta mensaxe, coma o sol, está “xurdindo”, e podemos dicir, coas palabras do testemuño de 1848: “¡Oh, o poder destes raios!”

GSAM 278A Condición das Nacións

GSAM 278.3Mentres a mensaxe avanzaba deste xeito, cal foi a condición das nacións? Dende entón ata agora, nos xornais públicos, moitas veces se nos presentaron declaracións sobre a guerra xeral que pronto terá lugar en Europa. Aínda que houbo conflitos aquí e un estoupido alí, o xeral “remuíño” está contido,—non se lles permite aos “catro ventos” soprar todos á vez, “ata que os servos de Deus sexan selados.” Que os elementos de conflito e guerra están aí, pero non estoupan porque están contidos, é evidente para todos.

GSAM 279.1Henry Ward Beecher, pouco antes da súa morte, chamou ao mantemento de tan grandes exércitos en Europa de “sacar de antemán a sangue vital, por medo a que se derrame”. A situación entre as nacións, cos seus rancores e animosidades e a súa actitude ameazante unhas cara ás outras, comparouna cun “punto morto”, causado por un grupo de homes apuntándose dagas ao peito uns aos outros, ningún dos cales se atrevía a asestar o golpe por medo a ser golpeado. “Pero”, dixo el, “algún deles pronto verá o momento favorable para golpear, e entón chegará a loita xeral.”

GSAM 279Comparación de Instrumentos de Guerra

GSAM 279.2Desde 1848 construíronse armas comparadas coas que as mellores daquela época agora se contarían como meros xoguetes. A “Peace Association” de América, ao facer a súa chamada a servizos de paz o Domingo da Paz,—15 de decembro de 1895,—dixo: “Agora, mentres hai un avance decidido na civilización, por outra banda hai maiores preparacións para a guerra entre as nacións que nunca antes.”

GSAM 279Xeneral Miles sobre as preparacións para a guerra

GSAM 279.3O xeneral Nelson A. Miles, nun discurso nunha concentración multitudinaria en Washington, D.C., o 12 de xaneiro de 1904, dixo:—

GSAM 279.4“Nesta era ilustrada de progreso e civilización intelixente e refinada, gustaríanos crer que as cargas e perigos da guerra se reduciron; con todo, por estraño que poida parecer, nunca houbo un momento na historia do mundo no que se desperdiciase tanta riqueza na preparación para a guerra, nin cando tantos millóns de homes adestrados, cualificados e disciplinados, armados coas armas máis destrutivas, foron apartados dos camiños da industria pacífica, como na actualidade.”

GSAM 280.1Pero o remuíño da guerra aínda atrasa, mentres continúa a obra do selado.