Capítulo 22 — Organización

GSAM 343.1“POR esta causa che deixei en Creta, para que poñas en orde as cousas que faltan e ordenes anciáns en cada cidade, como che mandei.”¹

GSAM 343.2No avance da mensaxe do terceiro anxo pasaran doce anos (de 1846 a 1858) antes de que o noso pobo parecese decatarse da necesidade dunha asociación máis formal que simplemente a crenza na verdade e o amor cristián. Aínda que o Señor falara ao seu pobo sobre este asunto mediante o don da profecía, parecía que se necesitaban algunhas experiencias adversas para espertalos plenamente á conciencia da necesidade de organizar conferencias, igrexas e asociacións para a xestión dos asuntos temporais da causa.

GSAM 343Oposición á Organización

GSAM 343.3Nunha nota a pé de páxina na páxina 12 do Supplement to Experience and Views, publicado en 1854, o pastor James White di:—

GSAM 343.4“Tras o tempo pasado en 1844 houbo gran confusión, e a maioría opúñase a calquera organización, sostendo que era incompatible coa perfecta liberdade do evanxeo! A señora White sempre se opuxo a toda forma de fanatismo, e anunciou cedo que algunha forma de organización era necesaria para previr e corrixir a confusión. Poucos na actualidade poden apreciar a firmeza que entón se requiría para manter a súa posición fronte á anarquía prevalecente.”

GSAM 344.1A unión que existiu entre os Adventistas do Sétimo Día foi en gran medida fomentada e mantida polas súas oportunas advertencias e instrucións.

GSAM 344George Storrs sobre a Organización

GSAM 344.2O seguinte de George Storrs, escrito en 1844, amosará o que se ensinaba acerca da organización a aqueles que se separaran das igrexas baixo a proclamación adventista:—

GSAM 344.3“Coidádevos de non procurar organizar outra igrexa. Ningunha igrexa pode ser organizada por invención humana, pois se converte en Babilonia no momento en que se organiza. O Señor organizou a súa propia igrexa cos fortes lazos de amor. Non se poden facer lazos máis fortes; e cando tales lazos non manteñen unidas ás persoas que profesan ser seguidoras de Cristo, deixan de ser as súas seguidoras e caen do corpo por si mesmas.”²

GSAM 344Orde nos tempos apostólicos

GSAM 344.4Os Adventistas do Sétimo Día, como se dixo antes, estiveron sen ningunha organización formal de ningún tipo durante moitos anos, nin sequera tiñan unha organización eclesiástica. Calquera persoa que tivese coraxe moral para aceptar a verdade e obedecela baixo a presión exterior da oposición que entón existía, era considerada honesta e digna de amor e compañeirismo cristián. Chegou un tempo nos días dos apóstolos cando se fixo necesario “poñer en orde as cousas que faltaban”.³ Arredor do ano 65 d.C., Tito foi autorizado a “ordenar anciáns en cada cidade” onde había crentes, e Timoteo recibiu instrucións bastante completas sobre o asunto.⁴

GSAM 344O pastor White sobre Organización

GSAM 344.5O seguinte, do pastor James White, sobre o tema da organización e disciplina, apareceu no Review do 4 de xaneiro de 1881:—

GSAM 345.1“A organización foi deseñada para asegurar a unidade de acción e como protección fronte á impostura. Nunca se destinou como un azote para obrigar á obediencia, senón máis ben para a protección do pobo de Deus. Cristo non empurra ao seu pobo; el chámaos. ‘As miñas ovellas escoitan a miña voz, coñezoas e seguenme.’ A nosa Cabeza Vivente lidera o camiño e chama ao seu pobo a seguilo.

GSAM 345.2“Os credos humanos non poden producir unidade. A forza da igrexa non pode unificar a igrexa nun só corpo. Cristo nunca deseñou que as mentes humanas fosen moldeadas para o ceo pola influencia doutras mentes humanas. ‘A cabeza de todo home é Cristo.’ A súa parte é guiar, moldear e gravar a súa propia imaxe nos herdeiros da gloria eterna. Por moi importante que sexa a organización para a protección da igrexa e para asegurar a harmonía de acción, non debe vir a quitar a disciplina das mans do Mestre.

GSAM 345Unidade entre dous extremos

GSAM 345.3“Entre os dous extremos da forza eclesiástica e da independencia non santificada atopamos o gran segredo da unidade e da eficiencia no ministerio e na igrexa de Deus. A nosa atención chámase a isto nunha apelación moi solemne do venerable apóstolo Pedro aos anciáns do seu tempo: ‘Os anciáns que están entre vós exhórtolles, eu que tamén son ancián, testemuña dos sufrimentos de Cristo, e tamén partícipe da gloria que será revelada: pastoreade o rabaño de Deus que está entre vós, vixiando sobre el, non por constricción, senón de bo grado; non por torpe ganancia, senón de corazón disposto; nin como sendo señores sobre a herdanza de Deus, senón sendo exemplos para o rabaño. E cando o Pastor Principal se manifeste, recibiredes a coroa de gloria que non se marchita. Do mesmo xeito, vós, os novos, sometédevos aos anciáns. Si, todos vós, sometédevos uns a outros e revestídevos de humildade; porque Deus opónselle aos soberbios e dá graza aos humildes. Humilládevos, pois, debaixo da poderosa man de Deus, para que el vos exalte no tempo oportuno.’⁵

GSAM 346Simplicidade e forma da organización do Novo Testamento

GSAM 346.1“Aqueles que redactaron a forma de organización adoptada polos Adventistas do Sétimo Día esforzáronse por incorporar nela, na medida do posible, a sinxeleza de expresión e forma que se atopa no Novo Testamento. Canto máis se manifeste o espírito do evanxeo, e canto máis sinxela, máis eficiente será o sistema.

GSAM 346.2“A Conferencia Xeral ten a supervisión xeral da obra en todas as súas ramas, incluíndo as conferencias estatais. A conferencia estatal ten a supervisión de todas as ramas da obra no estado, incluíndo as igrexas do estado. E a igrexa é un corpo de cristiáns asociados xuntos co simple pacto de gardar os mandamentos de Deus e a fe de Xesús.

GSAM 346Os oficiais da igrexa son servos

GSAM 346.3“Os oficiais dunha igrexa local son servos desa igrexa, e non señores, para gobernala con forza. ‘O maior de vós será o voso servo.’⁶ Estes oficiais deberían servir de exemplo de paciencia, vixilancia, oración, bondade e liberalidade para cos membros da igrexa, e deberían manifestar un bo grao dese amor cara aos que serven que se exhibe na vida e nos ensinamentos do noso Señor.”

GSAM 346O Primeiro Testemuño sobre a Orde

GSAM 346.4No Supplement to Experience and Views, publicado en 1854, ofrécese unha instrución especial sobre o tema da orde evanxélica. Na páxina dezaoito lemos o seguinte:—

GSAM 346.5“A igrexa debe fuxir á palabra de Deus e establecerse sobre a orde evanxélica, que foi descoidada e neglixida. Isto é indispensable para traer a igrexa á unidade da fe.”

GSAM 347Orde Necesaria Cerca do Fin

GSAM 347.1Nun testemuño dado o 23 de decembro de 1860, lemos:

GSAM 347.1“Cando nos achegamos ao fin do tempo, Satán baixa con gran poder, sabendo que o seu tempo é curto. Especialmente exercitará o seu poder sobre o remanente. Fará guerra contra eles e procurará dividilos e esparexelos, para que se debiliten e sexan derrubados. O pobo de Deus debe actuar con entendemento e estar unido nos seus esforzos. Deben ter a mesma mente, o mesmo xuízo; entón os seus esforzos non se dispersarán, senón que terán un gran impacto na edificación da causa da verdade presente. Debe observarse a orde, e debe haber unión en mantela, ou Satanás aproveitarase deles.”⁷

GSAM 347Orde dos Anxos para imitar

GSAM 347.2En Testimony No. 14, publicado en 1868, lemos: “Canto máis imitamos a harmonía e a orde da hoste angélica, máis exitosos serán os esforzos destes axentes celestiais en noso favor. Se non vemos necesidade de acción harmoniosa e somos desordeados, indisciplinados e desorganizados no noso proceder, os anxos, que están plenamente organizados e se moven en perfecta orde, non poden traballar con éxito para nós. Afástanse con pesar, pois non están autorizados a bendicir a confusión, a distracción e a desorganización.

GSAM 347Deus, un Deus de Orde aínda

GSAM 347.3“¿Cambiou Deus, de ser un Deus de orde? Non; é o mesmo na dispensación presente que na anterior. Paulo di: ‘Deus non é autor da confusión, senón da paz’. É tan esixente agora como entón. E deseña que aprendamos leccións de orde e organización da perfecta orde que instituíu nos días de Moisés para beneficio dos fillos de Israel.”⁸

GSAM 348A oración de Cristo pola orde

GSAM 348.1Nun testemuño escrito en 1882 vemos o mesmo sentimento expresado nestas palabras,

GSAM 348.1“Que existise esa unión e amor entre os seus discípulos foi o eixe da última oración do noso Salvador por eles antes da súa crucifixión.... ‘Tampouco rezo só por estes, senón tamén por aqueles que crerán en min mediante a súa palabra; para que todos sexan un; como ti, Pai, estás en min, e eu en ti, que eles tamén sexan un en nós; para que o mundo crea que ti me enviaste.’”⁹

GSAM 348Perigo da independencia individual

GSAM 348.2En 1885 deuse este testemuño:

GSAM 348.2“Un punto haberá de coidarse, e ese é a independencia individual. Como soldados no exército de Cristo, debe haber concerto de acción nos diversos departamentos da obra.”¹⁰

GSAM 348Satán deléitase en derrubar a orde

GSAM 348.3Nun testemuño especial publicado en 1895 lemos,

GSAM 348.3“Oh, como se alegraría Satán de infiltrarse entre este pobo e desorganizar a obra nun momento no que a organización exhaustiva é esencial, e será o maior poder para manter fóra as insurreccións espurias e refutar as afirmacións non respaldadas pola palabra de Deus. Queremos manter as liñas en equilibrio, para que non haxa un colapso do sistema de regulación e orde.”

GSAM 348Aprobación dos ministros

GSAM 348.4Un dos primeiros puntos a considerar para establecer orde entre o noso pobo, en harmonía cos testemuños que acabamos de citar, foi algún modo de recoñecer aqueles que predicaban a mensaxe. De 1850 a 1861, o plan adoptado foi o de dar aos ministros que demostraran o seu don, e que estaban claramente aprobados polo Señor, e en harmonía con toda a obra, unha tarxeta que os recomendaba á comunión do pobo do Señor en todas partes, simplemente afirmando que estaban aprobados na obra do ministerio do evanxeo. Estas tarxetas estaban datadas e asinadas por dous dos ministros líderes, coñecidos polo noso pobo como líderes na obra.

GSAM 349Apoio Ministerial

GSAM 349.1No inverno de 1858-59 deuse instrución no sentido de que a Biblia contiña un sistema completo para o sostén do ministerio, e que se o noso pobo estudase o tema desde un punto de vista bíblico atoparía ese sistema. En consecuencia, celebrouse unha clase bíblica en Battle Creek, da que presidiu o pastor J. N. Andrews. Tras un estudo coidadoso e cheo de oración das Escrituras, preparouse e publicouse un artigo no Review do 3 de febreiro de 1859, que presentaba un plan que abrangía o principio do dezmo. Un discurso sobre ese tema presentouse a unha gran xuntanza do noso pobo, reunido nunha asemblea xeral en Battle Creek, Michigan, o 6 de xuño de 1859, e foi adoptado por unanimidade cun voto de toda a asemblea.

GSAM 349A Orde Establecida Eloxiada

GSAM 349.2En Testimony No. 6, de 1861, o Señor falou así, por medio da señora White, concernente ao sistema que adoptaran os Adventistas do sétimo día:

GSAM 349.2“Non roubes a Deus retendo del os teus dezmos e ofrendas. É o primeiro deber sagrado render a Deus unha proporción axeitada. Non permitades que ninguén esixa os seus dereitos e vos leve a roubar a Deus. Non permitades que os vosos fillos rouben as vosas ofrendas do altar de Deus para o seu propio beneficio.

GSAM 349O Sistema do Dezmo para Desenvolver o Carácter

GSAM 349.3“Este sistema de dezmos, vin, desenvolvería o carácter e manifestaría o verdadeiro estado do corazón. Se á xente se lle presenta este asunto no seu verdadeiro contexto, e se lles deixa decidir por si mesmos, verán sabedoría e orde no sistema de dezmos.”

GSAM 349.4Deste xeito estableceuse un sistema financeiro entre os Adventistas do Sétimo Día para apoiar a obra do ministerio, e agora é empregado polo noso pobo en todo o mundo.

GSAM 350.1Na Review do 21 de xullo de 1859, como resultado das instrucións dadas con anterioridade a través dos Testemuños, suxeriuse por primeira vez que cada Estado celebrase unha reunión anual na que se planificase coidadosamente o traballo; e así evitar a confusión que existía con demasiada frecuencia na forma de labor ministerial, e que se observase orde e sistema no noso traballo. Esta suxestión miraba realmente cara á formación de organizacións de conferencias estatais.

GSAM 350Posesión da propiedade da Igrexa

GSAM 350.2Á medida que a mensaxe avanzaba e o número de crentes aumentaba, de xeito natural seguiu unha acumulación de bens, o que levou á consideración de como manter legalmente a propiedade da igrexa. Nun artigo do pastor White, que aparece na Review do 23 de febreiro de 1860, lemos o seguinte:—

GSAM 350.3“Agardamos, con todo, que non estea lonxe o tempo en que este pobo estará na posición necesaria para poder asegurar as propiedades da igrexa, posuír os seus locais de reunión de xeito axeitado, de xeito que aqueles que fagan testamentos, e desexen facelo, poidan destinar unha parte ao departamento de publicacións. Facemos un chamamento aos nosos predicadores e irmáns líderes para que presten atención a este asunto. Se alguén se opón ás nosas suxestións, por favor, que redacte un plan sobre o que nós, como pobo, poidamos actuar?”

GSAM 350Aprobación da Organización Legal

GSAM 350.4Durante o verán deste ano, houbo unha discusión máis ou menos amigable sobre este tema no Review. E nunha xuntanza xeral de representantes do noso pobo de Michigan e varios outros estados, celebrada en Battle Creek do 28 de setembro ao 1 de outubro, houbo unha consideración sincera do asunto e unha discusión completa e libre sobre a organización legal co fin de posuír a propiedade da oficina e outras propiedades da igrexa — casas de reunión, etc. Esta discusión atópase completa na Review, vol. 16, números 21, 22 e 23, publicados o 9, 16 e 23 de outubro de 1860.

GSAM 351.1Como resultado das deliberacións nesta xuntanza, votouse por unanimidade organizar legalmente unha asociación editorial e, para que se puidese formar unha corporación deste tipo canto antes, a conferencia reunida elixiu un comité de cinco membros.

GSAM 351Un nome denominacional

GSAM 351.2Esta conferencia tamén tivo en conta o asunto do nome co que debería ser chamada a nosa xente. Isto volveu suscitar unha diversidade de opinións, uns defendendo un nome e outros outro. Ao propoñerse a “Igrexa de Deus”, obxectouse que non reflectía ningunha das características distintivas da nosa fe, mentres que o nome “Adventistas do Sétimo Día” non só exporía a nosa fe no próximo advento de Cristo, senón que tamén amosaría que observamos o sábado do sétimo día. A asemblea estaba tan unánime a favor do segundo nome que, cando se puxo a votación, só un home votou en contra, e este retirou pronto a súa obxección.

GSAM 351Nome Aprobado

GSAM 351.3No Testimony No. 6, lemos:

GSAM 351.3“Ningún nome que poidamos adoptar será apropiado agás aquel que concorde coa nosa profesión, exprese a nosa fe e nos marque como un pobo peculiar....

GSAM 351.4“O nome Adventista do Sétimo Día leva as verdadeiras características da nosa fe á vista de todos, e convencerá a mente inquisitiva. Como unha frecha do carcax do Señor, ferirá aos transgresores da lei de Deus, e levará ao arrepentimento cara a Deus e á fe no noso Señor Xesús Cristo.”

GSAM 351.4O efecto do testemuño foi resolver para sempre esta cuestión nas mentes dos crentes.

GSAM 351O Oficio dun Don Verdadeiro

GSAM 351.5¿Non é esta a función especial dunha manifestación dos dons do Espírito de Deus? Paulo dixo que foron colocados na igrexa “para a perfección dos santos, para a obra do ministerio, para a edificación do corpo de Cristo: ata que todos cheguemos á unidade da fe,” etc.¹¹ Que apropiado é que, despois de que os crentes buscaron luz con oración e humildade, o Espírito fale e diga: “Este é o camiño; as vosas conclusións son correctas”; e logo “edifique” aínda máis á igrexa, como neste caso, ao lles indicar a aplicación práctica da cuestión e algúns dos bos resultados que se derivarán das súas decisións.

GSAM 352Organización da Igrexa

GSAM 352.1Nun discurso pronunciado polo pastor White ante a Conferencia Xeral en Battle Creek, en abril de 1861, e publicado no Review o 11 de xuño de 1861, introduciu a idea dunha organización máis completa das nosas igrexas. Por invitación, nove ministros celebraron unha clase bíblica para buscar luz sobre o asunto, e a Conferencia solicitoulles que publicasen no Review os resultados desa investigación. Tras presentar o testemuño bíblico sobre a orde da igrexa e os oficiais da igrexa, considerouse o tema da representación igualitaria dos distintos Estados na Conferencia Xeral, así como a representación axeitada e igualitaria das igrexas nas conferencias estatais. En realidade, esta foi a primeira introdución da idea de ter delegados debidamente elixidos para as asociacións xerais nunha proporción igualitaria que puidese acordarse.

GSAM 352Organización da Conferencia de Estado de Michigan

GSAM 352.2O 6 de outubro de 1861, a Conferencia de Michigan organizouse coa elección dun presidente, un secretario e un comité executivo de tres membros. Por votación da conferencia recomendouse que as igrexas se organizasen, adoptando o seguinte como pacto eclesiástico:—

GSAM 352.3“Nós, os asinantes, asóciamonos xuntos como igrexa, adoptando o nome de Adventistas do Sétimo Día; comprometémonos a gardar os mandamentos de Deus e a fe de Xesús Cristo.”

GSAM 353Credenciais dos Ministros

GSAM 353.1Nesta conferencia decidiuse por primeira vez que se concederían credenciais a todos os ministros adventistas do sétimo día deste Estado que estaban en boa situación, e que os ministros levarían documentos compostos por un certificado de ordenación e credenciais asinadas polo presidente e secretario da conferencia, as cales deberían renovarse anualmente.

GSAM 353.2Tamén se votou que se escolla un comité para preparar un discurso que expoña ao noso pobo o procedemento para organizar igrexas. Este discurso publicouse no Review do 15 de outubro de 1861.

GSAM 353Acreditacións dos delegados

GSAM 353.3No mes de setembro de 1862, a Conferencia de Michigan celebrou a súa primeira sesión en Monterey. Aquí presentouse por primeira vez a idea de recibir as igrexas nas conferencias do mesmo xeito que se votaba a admisión de membros nas igrexas. Como xa se organizaran dezasete igrexas no Estado, estas foron admitidas na conferencia por votación; e todos os membros destas igrexas que estaban presentes foron aceptados como delegados.

GSAM 353Soldos dos Ministros

GSAM 353.4Foi nesta conferencia tamén cando se adoptou o plan de pagar aos ministros unha determinada suma por semana polos servizos prestados. Os ministros, pola súa parte, estaban obrigados a presentar un informe do tempo dedicado ao labor na conferencia, xunto cos seus ingresos e gastos; e a conferencia, ao recibir este informe, debía efectuar o pago correspondente.

GSAM 353Acreditacións Presentadas por Primeira Vez polos Delegados

GSAM 353.5O 20 de maio de 1863, a Conferencia Xeral celebrouse en Battle Creek, Michigan. Foi a primeira sesión dese organismo na que os delegados presentaban credenciais dos seus respectivos estados. A representación non era, con todo, de base numérica. Os estados representados nesta ocasión foron Michigan, Wisconsin, Iowa, Minnesota, Nova York e Ohio.

GSAM 354Constitucións da Conferencia Xeral e das Conferencias Estatais

GSAM 354.1O 21 de maio, a Conferencia Xeral adoptou unha constitución e, ese mesmo día, recomendouse unha constitución estatal ás conferencias estatais. Foi adoptada nunha sesión da Conferencia de Michigan. Estas constitucións establecían unha base numérica para a representación de delegados nas conferencias estatais e na Conferencia Xeral. A constitución estatal, entón recomendada, é case a mesma que a que usan agora as nosas setenta e dúas conferencias locais de todo o mundo.

GSAM 354.2Na época da Conferencia Xeral, na primavera de 1864, fíxose por primeira vez unha recomendación á conferencia estatal de que se seleccionase un Comité de Auditoría de leigos que non fosen empregados da conferencia durante o ano, para actuar co comité executivo na auditoría e liquidación de contas cos ministros. Así, paso a paso, segundo o requiría a necesidade, estableceuse orde no traballo e na causa de Deus.

GSAM 354.3Así, trazamos brevemente os pasos que levaron á organización formal do traballo. Isto fíxose cando a denominación era moi pequena en comparación co que é na actualidade.

GSAM 354.4Cando a Conferencia Xeral se organizou completamente, en 1863, o número total de delegados non era tan elevado como o que agora temos anualmente nalgunhas das pequenas conferencias locais.

GSAM 354Obxecto da Organización

GSAM 354.5O obxectivo que se pretendía acadar coa organización era que os bens do corpo se posuísen licitamente e se xestionasen legalmente; e que os traballadores na obra se movesen en harmonía, sen confusión, porque os seus movementos se facían con consello e, polo tanto, sen distracción. Os mesmos principios adoptados na nosa organización ata 1864 incorporáronse á obra a medida que esta se ampliaba e se estendía a outros países e nacionalidades.

GSAM 355Organizacións Xerais Formadas

GSAM 355.1Á medida que a mensaxe avanzaba, formáronse as seguintes organizacións xerais, cuxos oficiais foron elixidos nas sesións regulares da Conferencia Xeral:—

GSAM 355.2A General Conference Association—un organismo xurídico de vinte e un membros, para ostentar o título de propiedade das diversas institucións en América e noutros países.

GSAM 355.3O Consello de Misións Estranxeiras—para supervisar e ampliar o traballo de misións fóra das conferencias organizadas.

GSAM 355.4A International Tract Society—cuxa función era a distribución de material de lectura e a correspondencia, buscando abrir novas misións.

GSAM 355.5A Religious Liberty Association, cuxo campo especial era axudar aos perseguidos por causa da conciencia e difundir literatura sobre os principios da liberdade relixiosa.

GSAM 355.6A International Sabbath-School Association—o seu obxectivo era o establecemento e o avance do traballo da escola sabática en todos os campos.

GSAM 355.7A Medical Missionary and Benevolent Association—o seu labor relacionábase coa formación de médicos e enfermeiras, a xestión de sanatorios, fogares para orfos, anciáns, etc.

GSAM 355O campo ocupado ata 1868

GSAM 355.8Ata 1868 o noso campo de operacións incluía esa parte dos Estados Unidos ao leste do río Missouri e ao norte do paralelo de latitude que correspondía coa liña sur de Missouri. Naquel momento o Comité da Conferencia Xeral tiña só tres membros, sendo o presidente da conferencia un deles. As oito conferencias locais estaban todas baixo a supervisión da Conferencia Xeral, que tiña a súa sede en Battle Creek, Michigan.

GSAM 356Por que era necesaria a reorganización

GSAM 356.1Á medida que a mensaxe se estendía a outras terras, xurdiu a necesidade dunha reorganización de todo o campo. Por iso, en 1897 tomáronse medidas nesa dirección; pero o traballo de reordenación levouse a cabo máis a fondo durante os últimos catro anos, tempo no que se organizou unha Conferencia Xeral Europea, cun comité executivo de catorce membros; e a Conferencia Xeral orixinal, coa súa sede en Washington, D.C., ten un comité executivo de vinte e oito membros, que representan todos os diversos intereses da mensaxe e que substitúe a algunhas das asociacións xerais, que foron disoltas.

GSAM 356Organización vixente o 1 de xaneiro de 1903

GSAM 356.2O seguinte, extraído do General Conference Year Book de 1904, ofrece algúns datos estatísticos interesantes ata o 1 de xaneiro de 1903:—

GSAM 356.3Naquel entón o noso traballo organizado consistía en dúas Conferencias Xerais, compostas por catorce Conferencias de Unión, setenta e dúas conferencias locais e corenta e dúas misións. Estas distribúense do seguinte xeito: conferencias locais en América do Norte, corenta e nove; fóra de América do Norte, vinte e tres. Conferencias de Unión en América, oito; noutros países, seis. Campos de misión en América, incluíndo Alaska, Hawai e Terranova, cinco; misións fóra de América, trinta e sete, localizadas do seguinte xeito: doce en Europa; catro en África; tres en Asia; dúas en Sudamérica; dúas en Sudáfrica; e o resto en América Central, México, Indias Occidentais e Illas do Pacífico. Están vinculados a estas misións sesenta e sete ministros ordenados e licenciados e cento trinta e unha igrexas.

GSAM 356Unidade na diversidade

GSAM 356.4É unha fonte de ánimo saber que estas diferentes organizacións en diversos países e nacionalidades están todas unidas na promoción da única gran causa da verdade e da salvación dos homes. Non confiamos no mero mecanismo formal da organización, senón en Deus, autor da orde. Coa súa bendición sobre a acción unida e harmoniosa dos seus traballadores podemos decatarnos de canto é bo e agradable que “todas as cousas se fagan decentemente e en orde.”