Capítulo 24 — Outras predicións cumpridas

GSAM 376.1“REFLEXIONADE agora desde este día en adiante, desde o vixésimo cuarto día do noveno mes, desde o día en que se puxo o fundamento do templo do Señor; reflexionade. ¿Está aínda a semente no granario? Si, ata agora a videira, a figueira, o granado e a oliveira non deron froitos: desde este día vos bendicirei.”¹

GSAM 376.2O avance seguro e constante da mensaxe do terceiro anxo desde a súa primeira concepción pode ben compararse coa prosperidade que acompañou a Zorobabel desde o día en que colocou a pedra fundamental do templo.

GSAM 376Unha Perspectiva Desalentadora

GSAM 376.3Cando o pobo xudeu, con bolsas e granarios baleiros, foi chamado a construír o templo do Señor, a todas aparencias humanas parecía unha perspectiva desalentadora. Cando por fe obedeceron o chamamento e se puxeron de bo grado á obra, a man próspera de Deus manifestouse neles. Ao rastrexar as experiencias no desenvolvemento desta terceira mensaxe, discernimos a man guía con aqueles que escollen o seu camiño. Aínda que a aflicción sexa o seu lote, a provisión de Deus para o seu pobo e a súa obra sempre queda clara para aqueles que confían nel.

GSAM 376Testemuño que Delinea o Carácter

GSAM 376.4O 24 de novembro de 1862, celebráronse dúas reunións á mesma hora na casa de William Wilson, en Greenville (Michigan), co propósito de organizar dúas igrexas para aqueles que aceptaran a verdade do sábado nesa contorna. A reunión para a igrexa de Greenville foi dirixida polo pastor White e a súa esposa nun cuarto, mentres que o pastor Byington e eu tiñamos a cargo unha reunión noutro cuarto para a igrexa de West Plains. Mentres estabamos ocupados no traballo preparatorio nunha sala, puidemos escoitar a voz da señora White mentres daba o seu testemuño na outra sala. Estabamos a atopar algunhas dificultades no noso traballo, cando, xusto no momento oportuno, a señora White abriu a porta e dixo: “Irmán Loughborough, vexo ao mirar por esta xente que teño testemuños para algunhas das persoas presentes. Cando estedes preparados, entrarei e falarei”. Como era precisamente o momento no que necesitabamos axuda, entrou. Agás o pastor Byington e min, só coñecía os nomes de tres persoas na sala. Os demais eran descoñecidos, aos que nunca vira, só como llos presentaran en visión.

GSAM 377Descrición da vida do señor Pratt

GSAM 377.1Ao erguerse para falar, dixo: “Tedes que desculparme por relatar o que teño que dicir, se describo as vosas persoas, xa que non coñezo os vosos nomes. Ao ver os vosos rostros, vénme á mente aquilo que o Señor se dignou amosarme acerca de vós. Aquel home na esquina cun só ollo [alguén falou, dicindo: ‘Chámase Pratt’] fai altas profesións e ten grandes pretensións de relixión, pero aínda non se converteu. Non o admitades na igrexa na súa condición actual, pois non é cristián. Pasa gran parte do seu tempo ociosamente polas tendas e establecementos, debatendo a teoría da verdade, mentres a súa muller, na casa, ten que cortar a leña, coidar do xardín, etc. Fai promesas nos seus tratos que non cumpre. Os seus veciños non teñen confianza na súa profesión de relixión. Sería mellor para a causa da relixión que, na súa situación actual, non dixese nada ao respecto.”

GSAM 378O irmán Barr alegrouse

GSAM 378.1Ela continuou dicindo: “Este irmán ancián [ao sinalarllo, alguén dixo: ‘Irmán Barr’] amosóuseme en contraste directo co outro home. É moi exemplar na súa vida, coidadoso en cumprir todas as súas promesas e prové ben para a súa familia. Case non se atreve a falar da verdade cos seus veciños, por medo a estragar o traballo e facer dano. Non ve como o Señor pode ser tan misericordioso como para perdoar os seus pecados, e crese indigno mesmo de pertencer á igrexa.” Entón díxolle: “Irmán Barr, o Señor mandoume dicirche que confesaches todos os pecados que coñecías, e que el perdoou os teus pecados hai moito tempo, se só o creres.” A expresión de tristura no rostro do irmán desapareceu axiña. El ergueu a vista cun sorriso e dixo, coa súa sinxeleza: “¿Que si?” “Si”, respondeu a señora White, “e díxome que che dixese: ‘Adiante, únete á igrexa; e cando teñas oportunidade, di unha palabra en favor da verdade; terá un bo efecto, pois os teus veciños confían en ti’.” El respondeu: “Si”.

GSAM 378.2Entón dixo ela: “Se o señor Pratt puidese, por un tempo, ocupar un posto similar ao que o irmán Barr estivo ocupando, faríalle ben”.

GSAM 378.3Deste xeito eliminouse unha das causas da nosa dificultade para organizarnos. Antes de que ela dera o seu testemuño, non puidemos conseguir que o señor Barr consentise en unirse á igrexa; mentres que, por outra banda, comprobamos que case todos se opoñían a recibir ao señor Pratt; con todo, ninguén se sentía libre para dicir por que se opoñía.

GSAM 378Celos Familiares Curados

GSAM 378.4Logo se dirixiu a un home de tez arrubiada, que estaba sentado nun extremo da sala; e despois sinalizou unha muller de faccións finas no extremo oposto, dirixíndose a eles como marido e muller. Delineou algunhas cousas que aconteceran nas súas vidas anteriores, antes de que calquera deles fixese unha profesión da verdade. Dixo que Satán magnificara estas cousas na mente da muller ata que esta foi levada á loucura. “Vin”, dixo a señora White, “que esta muller estivo un ano no manicomio; pero desde que recuperou a razón, permitiu que estes mesmos celos a turbasen, para gran pesar do seu marido, quen fixo todo o posible por demostrar á súa esposa que lle fora fiel e que ela non tiña motivo para afastalo do xeito que o fai”.

GSAM 379.1Nun intre, a muller cruzou a sala á carreira e, de xeonllos, suplicoulle ao seu marido que a perdoase. As persoas eran case descoñecidas naquela parte do país, e a súa historia anterior era descoñecida. Con todo, os que mellor os coñecían sabían que existía un distanciamento entre eles, pero non coñecían a causa.

GSAM 379Semellante a Eliseo e a Hazael

GSAM 379.2Despois de dar o seu testemuño a señora White, a obra de organización da igrexa completouse pronto. O señor Barr uniuse de todo corazón á organización, mentres que o señor Pratt quedou fóra. No momento en que rematou a reunión, este último dixo con considerable vehemencia: “Iso che digo eu, non hai forma de ir con esta xente e facer de hipócrita; non podes facelo.”

GSAM 379.3A descrición do carácter, como no exemplo anterior, lembra con forza un caso semellante rexistrado nos días do profeta Eliseo:² Ben-Hadad, rei de Siria, enviara o seu servo Hazael a Eliseo para preguntar se se recuperaría da súa enfermidade. Eliseo tivera unha visión do caso de Hazael e, cando o home se presentou diante del e el mirou o seu rostro, todo lle veu á mente con viveza.

GSAM 379O pastor White atacado por parálise

GSAM 379.4O mércores 16 de agosto de 1865, o pastor White, como consecuencia do traballo excesivo e a falta de sono, sufriu un ataque de parálise. Como aínda non se estableceran institucións de saúde entre o noso pobo, levárono a Dansville, N.Y., a unha institución de saúde chamada “O Noso Fogar na Ladeira”. A súa muller e o autor estiveron con el alí do 14 de setembro ao 7 de decembro. Como non recibiu case alivio cos tratamentos que lle deron na institución, fomos á hospitalaria casa de Bradley Lamson, en Lake View, Rochester, N.Y., onde permanecemos unhas tres semanas. Alí alegrámonos de atopar ao pastor J. N. Andrews, que acababa de regresar a esa cidade despois de pasar varios meses en Maine.

GSAM 380Oración polo pastor White

GSAM 380.1As familias do pastor Andrews e do señor Orton xuntábanse connosco todas as tardes nun tempo de oración co pastor White e por el. Isto continuou ata o 25 de decembro. Mentres o mundo exterior estaba cheo de ledicia e festexos nese día de Nadal, a igrexa de Rochester observouno como un día de xaxún e oración polo pastor White. Tivemos reunións tanto pola mañá como pola tarde, na casa do pastor Andrews, na New Main St., e pola noite, os que anteriormente oraran co pastor White, reuníronse de novo con el na casa do señor Lamson.

GSAM 380A visión dada na noite de Nadal

GSAM 380.2A reunión desa noite foi poderosa. O pastor White foi grandemente bendicido, e á señora White déuselle unha visión marabillosa, na que se lle amosaron moitas cousas. Entre elas estaban instrucións para o pastor White sobre como proceder para que puidese exercer a súa fe en Deus, quen tan claramente estendera a súa man para obrar en seu favor e así recuperar a súa saúde.

GSAM 380Predición do ataque de Satán

GSAM 380.3Aos que oraran polo pastor White, a señora White dixo:

GSAM 380.3“O propósito de Satán era destruír ao meu marido e levalo á tumba. A través destas oracións fervorosas o seu poder foi quebrado. Mostróuseme que Satán está irado con esta compañía que durante tres semanas continuou orando ferventemente en favor deste servo de Deus, e agora está determinado a facer un poderoso ataque contra eles. Díxome que vos dixese: ‘Vivide moi preto de Deus, para que estedes preparados para o que poida vir sobre vós.’”

GSAM 381Premonicións de J. T. Orton

GSAM 381.1O primeiro de xaneiro de 1866, o pastor White e a súa familia partiron en tren cara a Battle Creek, Michigan. Eu quedei no oeste de Nova York o resto do inverno. Dende a mesma noite na que se deu a visión, o señor J. T. Orton tivo a impresión de que a súa vida estaba en perigo, aínda que non sabía de que fonte procedía. Esta impresión expresoulla a varias persoas. O domingo pola noite, 4 de marzo, regresou a Rochester desde Parma, onde asistira a unha reunión de dous días, acompañado do señor E. B. Sanders (que agora, en 1905, reside en San José, California), a quen lle pediu que se mantivese na rúa máis iluminada mentres camiñaban pola cidade, “porque”, dixo el, “teño en todo momento a sensación de que alguén vai intentar matarme.” Con todo, non parecía ter idea de quen era o que quería quitarlle a vida.

GSAM 381.2Regresei a Rochester desde Parma o 7 de marzo e quedei na casa do señor Lamson, xenro do señor Orton. O día 8, el e a señora Orton nos visitaron, e entón fixemos os preparativos para viaxar á mañá seguinte en tren a Lancaster, no condado de Erie, onde ía oficiar a cerimonia de voda do seu único fillo. Pasamos o día agradablemente, aínda que foi un día solemne.

GSAM 381Asasinato de J. T. Orton

GSAM 381.3Marcharon da casa do señor Lamson ás 5 da tarde, e ás 7:30 da noite chegou un mensaxeiro que nos informou dun brutal ataque que lle fixera algunha persoa descoñecida ao señor Orton no seu propio cobertizo, mentres coidaba dos seus cabalos. Apresurámonos ao lugar e descubrimos que o bateran cruelmente na cabeza cunha estaca de carro reforzada con ferro e estaba inconsciente. Faleceu ás 12:35 desa noite. Ata hoxe descoñécese quen cometeu o cruel acto. Sen dúbida non foi por diñeiro, xa que o seu reloxo no peto quedara intacto, ao igual que a súa carteira, que contiña 45 dólares. Foi un gran choque para a señora Orton, das consecuencias do cal nunca se recuperou. A súa saúde física decaeu rapidamente e non sobreviviu moito tempo ao seu marido.

GSAM 382Predición feita aquel Nadal cumprida

GSAM 382.1En poucos meses desde aquela memorable noite de Nadal, seis dos nove que participaron naquelas tres semanas de oración xa estaban nos seus cadaleitos. E así cumpriuse outra predición de xeito moi sorprendente.

GSAM 382Axuda para os desesperados

GSAM 382.2Na madrugada do 12 de decembro de 1866, Elias Stiles, de North Liberty, Indiana, veu á miña casa, pedíndome que fose con el a ese lugar para administrar socorro, se era posible, a James Harvey, que estaba desesperado e sentía que non había esperanza no seu caso. Sabendo que a señora White tivera unha visión moi ampla na última visión concedida, e que moitos casos lle foron amosados profeticamente, díxenlle: “Pode ser que a irmá White vira algo sobre o seu caso, e se é así, e se o escribe, terá máis forza que calquera cousa que eu lle poida dicir.”

GSAM 382.3Inmediatamente fomos vela e, sen que se lle dixese nada sobre o estado do señor Harvey, preguntei: “Irmá White, tivo algunha luz en algunha das visións que lle foron concedidas sobre o caso do irmán James Harvey?” “Si”, dixo ela, “tiven, e levo uns días sentíndome coma se debese escribilo e envialo a el.” Entón comezou a contarnos o que vira. Eu dixen: “Vou velo mañá pola mañá, e se escribes o que che foi amosado, eu levareillo.” Con este acordo, deixámola e pola noite volvemos a visitala. Ela rematara de escribir e tivo a amabilidade de lérnolo en voz alta.

GSAM 383Testemuño para James Harvey na desesperación

GSAM 383.1O testemuño afirmaba claramente que o señor Harvey quedaría nun estado de saúde débil, e que Satán procuraría precipitalo na desesperación, tentando facelo crer que non había misericordia para el, nin esperanza no seu caso; pero viu que fixera todo o posible para corrixir os erros da súa vida pasada, e que Deus lle perdoara; e, ademais, cando fose tentado a destruírse a si mesmo, amosóuselle que os anxos de Deus estaban a xirar arredor del e a orientalo cara á esperanza en Deus e no ceo. No testemuño había moitas palabras semellantes de consolo e ánimo.

GSAM 383.2Con este documento na miña posesión, fomos á mañá seguinte a North Liberty. No camiño, o señor Stiles díxome que o señor Harvey quería verme, pero engadiu que non tería ningunha palabra de esperanza para el; que, cando o atopase, concordaría con el en que o seu caso era desesperado, que era un home perdido; e entón, coma Elí na antigüidade, cando lle informaron de que a arca de Deus fora capturada, caería cara atrás e morrería.

GSAM 383.3Chegamos á casa do señor Harvey arredor das 3 da tarde. Cando o vin, dixen: “Irmán Harvey, como está?” Nun ton moi lamentable, el respondeu: “¡Perdido! ¡perdido!! ¡PERDIDO!!!” “Non! Non está perdido. Hai esperanza no teu caso!” dixen eu. Cando viu que eu lle respondía así, dixo, cun ton moderado: “Levaba tres semanas pensando que non había esperanza para min e que estaba perdido; e hoxe, mentres viña da granxa cara á vila, e cruzaba a ponte do estanque do muíño, algo pareceume dicir: ‘Estás perdido! Non hai esperanza para ti! ¡Lánzate ao estanque do muíño e afógate!’ Pensei que facer algo así traería reproches á causa de Cristo, e así me contiven de destruírme a min mesmo.”

GSAM 384A liberación chegou axiña

GSAM 384.1“Ben, irmán Harvey, non está perdido!” dixen. “Teño un testemuño aquí directamente do ceo, que di que non está perdido!” El respondeu: “Entón escoitareino.” Entón línlle o testemuño, despois de declarar primeiro que non se me puxera nin unha soa palabra nas miñas mans. Cando rematei de ler, o seu rostro iluminouse cun sorriso mentres dicía: “Entón hai esperanza no meu caso. Eu si que creo no Señor.”

GSAM 384.2Despois da lectura, tivemos un tempo de oración, ao remate do cal se ergueu un home transformado e feliz. Contounos que aquel escrito describía o funcionamento da súa mente durante as últimas tres semanas con máis precisión da que el mesmo podería ter feito. Así se manifestou o amor de Deus ao erguer a este irmán da desesperación por este medio.

GSAM 384Ampliación do Campo de Traballo

GSAM 384.3Ata o ano de 1868, o campo de labor dos Adventistas do Sétimo Día estivo confinado aos Estados Unidos, e a esa parte do mesmo ao norte da fronteira sur de Missouri e ao leste do río Missouri. Nunha reunión para considerar os campos e a distribución do traballo, durante unha sesión da Conferencia Xeral que se celebrou en Battle Creek, Michigan, o 28 de maio, decidiuse enviar dous obreiros e unha tenda de sesenta pés a California. O pastor D. T. Bourdeau e o autor chegaron a San Francisco o 18 de xullo dese ano.

GSAM 384Apertura da Misión de California

GSAM 384.4Unha cousa que desexo salientar en relación coa apertura da misión de California, que ilustra ben a utilidade práctica do don de profecía. Paulo, ao falar dos dons espirituais, incluído o don de profecía, di que son “para a perfección dos santos, para a obra do ministerio, para a edificación do corpo de Cristo.”³ Sen dúbida, a forma máis factible de perfeccionar aos santos é sinalarlles os seus erros, para que poidan apartalos e ser lavados dos seus pecados no prezado sangue do noso Señor Xesús Cristo. Para este fin, a axuda mediante o don da profecía na obra do ministerio manifestouse sempre en relación coa causa da verdade presente, sinalando aos servos do Señor os defectos no seu modo de laborar e como, mediante un método distinto, poderían ser máis eficaces na conversión de almas.

GSAM 385Testemuño sobre como laborar en California

GSAM 385.1Pouco despois da nosa chegada a California recibimos unha carta da señora White, na que relataba unha visión que lle fora dada en Battle Creek na noite do venres 12 de xuño, un día que pasaramos en Lancaster, N. Y., antes de partir cara a California. Ela nunca estivera en California e non tiña coñecemento persoal dos hábitos da xente. De feito, naquela época nunca estivera ao oeste do río Missouri. Calquera coñecemento que tivese acerca das cousas alí procedía do que o Señor se dignara revelarlle.

GSAM 385.2Na instrución da súa carta, describiu as maneiras xenerosas da xente de California e cal sería o efecto do labor entre eles cun plan estrito e “parco”. Ao predicar á xente de California, debían achegarse a eles cun espírito algo xeneroso, do mesmo xeito que traballan, e, con todo, sen ser pródigos.

GSAM 385Chegou o éxito predito

GSAM 385.3Agora que miro atrás nos últimos trinta e sete anos desde que se iniciou a obra en California, e considero a situación daquela época, a condición do pobo e a forma en que teriamos levado a cabo o noso traballo de non ser polo testemuño recibido, e ao contemplar os resultados de seguir as instrucións dadas, podo dicir que a nosa causa avanzou máis en tres meses do que tería avanzado nun ano se non fósemos axudados “na obra do ministerio” pola instrución recibida a través do don de profecía. Ata a primavera de 1871, como resultado dos esforzos no condado de Sonoma, erixíranse cinco igrexas de observadores do Sábado.

GSAM 386A Primeira Asemblea baixo Carpa en San Francisco

GSAM 386.1En xuño dese mesmo ano, eriximos a nosa carpa por primeira vez en San Francisco. Como o pastor Bourdeau regresara ao Leste, enviouse outro obreiro de Michigan para ocupar o seu lugar. Chegou o 17 de xuño e de inmediato uniuse a min no labor na cidade. Tras unhas semanas de esforzo na tenda, continuamos as nosas reunións ata o 1 de decembro de 1871 en salóns alugados. Como resultado deste labor, máis de cincuenta persoas aceptaron a mensaxe en San Francisco.

GSAM 386Probas internas en California

GSAM 386.2Ata esa data, as nosas probas en California foran máis por oposición externa, pero agora xurdiu unha proba de fe inesperada para o noso pobo, de carácter diferente. Un colaborador persistía nunha liña de acción que eu estaba convencido o sometería a el e á causa a reproche. Tiñamos algúns inimigos acérrimos na cidade, que vixiaban cada un dos nosos movementos e estaban dispostos a aproveitar calquera acción imprudente en nosa contra. Por iso, resultou extremadamente necesario atender á admonición do apóstolo de “afastarse de toda aparencia do mal”.

GSAM 386Independencia Perigosa

GSAM 386.3Non afirmaba que o irmán cometera un pecado real no seu proceder, senón que razoaba que os nosos inimigos aproveitarían aquilo que el afirmaba ser inocente. El sostivo que tiña dereito a “facer o que lle apetecese” no asunto, especialmente cando se admitía que non había pecado no que estaba a facer. Así continuaron as cousas ata o 23 de xaneiro de 1872, cando fun do condado de Sonoma a San Francisco para ver que se podía facer para controlar a situación alí.

GSAM 387.1Para entón, os nosos inimigos estaban a aproveitar o seu proceder como eu temera, e el defendía que non era “asunto seu”, que lles ía demostrar que tiña carácter propio e que podía camiñar polas rúas cando quixese e coa compañía que quixese, sen estar suxeito ás súas observacións. Intentei, en conversas privadas, amosarlle que ese proceder non ía funcionar e que un espírito tan independente remataría mal. Tiña os seus amigos, que simpatizaban moito con el, e algúns deles comezaron a adoptar unha postura que o sometería a unha censura aínda maior. Unha gran parte da igrexa vía o mal da súa desobediencia e estaba disposta a secundar os esforzos que eu estaba a facer para salvar a causa da deshonra.

GSAM 387Convocada reunión de investigación

GSAM 387.2Así estaban as cousas o sábado 27 de xaneiro, cando se decidiu que debía haber unha investigación do caso e que a igrexa debía tomar algunha acción decisiva para librarse da mancha que este espírito desafiante era probable que producise. Convocouse unha reunión, que comezaría o domingo 28 de xaneiro ás 9 da mañá, para tratar da situación e do noso deber como igrexa en relación con ela. Por todo o que se vía, unha división desa igrexa era inevitable. Pasei gran parte desa noite en oración a Deus, para que actuase en favor noso.

GSAM 387Confesión por escrito

GSAM 387.3Na mañá do día 28, ao saír cara á reunión, atopei ao compañeiro de labor na beirarrúa, preto do meu aloxamento, chorando. Dixo el: “Irmán Loughborough, non vou á reunión hoxe.”

GSAM 387.4“¿Que non vas á reunión? —dixen—; a reunión trata do teu caso.”

GSAM 388.1“Iso xa o sei”, dixo el, “pero estou completamente equivocado. Tes razón na postura que adoptaches respecto a min. Aquí tes unha carta de confesión que escribín á igrexa; léllela ti. Será mellor para ti e mellor para aqueles que puidesen estar inclinados a simpatizar comigo se eu non estou alí”.

GSAM 388.2“Que provocou este gran cambio en ti desde onte?” preguntei.

GSAM 388Unha visión marabillosa recibida

GSAM 388.3Respondeu el: “Fun á oficina de correos onte pola noite, despois do Sábado, e recibín unha carta da Irmá White, de Battle Creek, Michigan. É un testemuño que ela escribiu para min.” Entregándomela, dixo: “Le iso e verás como o Señor ve o meu caso.”

GSAM 388.4Solicitoume que dixese á igrexa que recibira un testemuño da irmá White, reprobándoo pola súa conduta, e que o aceptara, pois era a verdade.

GSAM 388Natureza Convincente da Visión

GSAM 388.5Isto formaba parte dunha visión concedida á señora White en Bordoville, Vermont, o 10 de decembro de 1871. Ela comezou a escribir a parte relativa ao caso deste irmán o 27 de decembro de 1871, pero por algunha razón a finalización do documento se atrasou ata o 18 de xaneiro de 1872, momento no que foi rematado e enviado por correo desde Battle Creek. Entón tardaban uns nove días en chegar as cartas por terra desde Michigan ata California.

GSAM 388.6Nas visións móstranselle moitas cousas profeticamente. Así foi neste caso. No momento da visión, só existía un atisbo do que se desenvolvería realmente cando o testemuño chegase a San Francisco. Vese, ao comparar as datas, que a culminación do caso en San Francisco produciuse despois de que o testemuño escrito saíse do primeiro lugar. Os nosos irmáns en San Francisco viron de inmediato que ningunha persoa podería ter escrito a Battle Creek e comunicado a nova á señora White a tempo para que ela escribise esta carta, pois esa situación aínda non existía entón.

GSAM 389.1Este feito tivo moito peso para os irmáns alí, convencéndoos de que había poder divino naquela visión. Eu non lle escribira nin unha liña ao pastor White nin á súa esposa sobre o estado das cousas en San Francisco, e o compañeiro de labor declarou que non escribira nada; e os irmáns dixeron: “Se el escribira, non tería contado as cousas que se revelaron concernentes a el mesmo.”

GSAM 389Como se escribiu a visión

GSAM 389.2Cando máis tarde soubemos, desde o outro extremo da liña, acerca da redacción e o envío do testemuño, fíxose aínda máis evidente que o Señor, que deu a visión, tivo coidado co momento de escribilo e envialo ao seu destino, de xeito que chegase alí xusto a tempo.

GSAM 389.3Nunha hora moi temperá da mañá do 18 de xaneiro de 1872, a señora White espertou co devandito testemuño vividamente impreso na súa mente. A impresión era tan nítida para ela coma se fose audible: “Escribe inmediatamente ese testemuño para California e méteo no seguinte correo; é necesario.” Ao repetirse isto por segunda vez, levantouse, vestiuse con présa e rematou de escribilo. Xusto antes do almorzo entregoullo ao seu fillo Willie, dicindo: “Leva esta carta á oficina de Correos, pero non a metas na rañura. Entrégalla ao xefe de Correos e pídelle que se asegure de metela no saco do correo que sae esta mañá.” Despois dixo que lle parecían un pouco estrañas as súas instrucións, pero non fixo preguntas e fixo o que lle mandaran, e “viu a carta entrar na bolsa do correo”.

GSAM 389Proba da Guía Divina

GSAM 389.4Coñecendo a nosa situación en San Francisco naquela época, comprenderá facilmente a importancia de que esa carta viaxase naquela mesma entrega de correo. Naqueles días só tiñamos un servizo de correos por terra ao día. Se a carta chegara o domingo pola noite, o día 28, en lugar do sábado pola noite, o día 27, sen dúbida tería habido unha triste ruptura na igrexa. Se chegara varias semanas antes, mesmo xusto despois de que se dera a visión, a igrexa non tería visto con tanta facilidade a súa forza.

GSAM 390.1Aquí había un testemuño que amosaba sinais evidentes da man do Señor, non só porque chegou no momento axeitado para corrixir eficazmente os erros existentes, senón tamén porque, ao ser humildemente aceptado e posto en práctica polo irmán, exerceu unha gran influencia para traer unidade e estabilidade a esa igrexa nova.

GSAM 390Modo de escribir as visións

GSAM 390.2Este caso serve tamén como ilustración da súa propia declaración respecto ao xeito de escribir o que viu. Diso di: “Fun espertada do meu sono cunha sensación vívida de temas presentados anteriormente á miña mente; e escribín, á medianoite, cartas que cruzaron o continente e, ao chegar a un momento crítico, evitaron un gran desastre para a causa.”⁴