Capítulo 27 — Outros Testemuños Confirmados
GSAM 442.1“XOSAFAT levantouse e dixo: Escoitade, oh Xudá, e vós habitantes de Xerusalén; crede no Señor, o voso Deus, e seredes establecidos; crede nos seus profetas, e prosperaredes.”1
GSAM 442.2Hai anos, mediante o don da profecía, se deu un testemuño de que antes do fin as páxinas impresas desta verdade serían “espalladas coma as follas do outono”. Como isto se podería acadar, a menos que o pobo crente da verdade estivese dalgún xeito organizado ou mobilizado para facer a obra, era a pregunta que xurdiu nas mentes de moitos. Na providencia de Deus, grandes resultados acádanse con frecuencia desde os comezos máis humildes; así foi no desenvolvemento dun sistema de traballo que xurdiu entre nós.
GSAM 442A Sociedade de Folletos e Misioneiros
GSAM 442.3Cara o ano 1870 xurdiu por primeira vez a idea dunha sociedade de folletos e misións grazas á iniciativa de varias irmás devotas en South Lancaster, Massachusetts. Estas irmás probaron durante un tempo o plan de enviar por correo os nosos folletos denominacionais e xornais a diferentes persoas alleas á nosa fe, para despois escribirlles cartas. Isto resultou en que varios individuos aceptasen a verdade, o que levou ao pastor S. N. Haskell a preguntarse: “Por que non poden todos os nosos facer o que fixeron unhas poucas irmás?” Durante o ano 1871, especialmente, este asunto foi debatido máis ou menos nas páxinas do Review. Na sesión especial da Conferencia Xeral celebrada o 29 de decembro de 1871, coa presenza do pastor Haskell, quen expuña a utilidade práctica do movemento, aprobouse unha resolución que recomendaba a formación de sociedades de folletos. Os pastores S. N. Haskell, W. H. Littlejohn, J. N. Andrews, J. H. Waggoner e I. D. Van Horn foron nomeados como comité para perfeccionar os plans para a formación de tales sociedades.
GSAM 443.1Este movemento introduciu unha nova era na prosecución da obra da mensaxe. Ata entón, a predicación da verdade estivera confinada case exclusivamente aos esforzos do predicador vivo. Durante varios anos, o pastor Haskell traballou moi asiduamente estudando e introducindo plans para que a sociedade de folletos e misioneiros tivese éxito. Só se lle fai xustiza ao dicir que foi realmente o pioneiro nesa liña. Isto non só é certo no relativo ás sociedades estatais de folletos e misioneiras, senón que foi el quen, en 1878, presentou á Conferencia Xeral reunida en Battle Creek o plan para unha Sociedade Xeral (despois chamada Internacional) de Folletos, cuxo campo de labor é o territorio fóra das nosas conferencias, non só en América, senón tamén en países estranxeiros.
GSAM 443Secretarios eficientes—Maria Huntley
GSAM 443.2O Señor, na súa providencia, levantou secretarios eficientes, que foron unha gran axuda para o pastor Haskell neste movemento. A irmá Maria Huntley foi unha delas que traballou sen vacilación, mesmo (nos anos posteriores) baixo grandes afliccións corporais, e faleceu no seu posto hai uns catorce anos. Grazas aos seus esforzos descubríronse por primeira vez moitas das oportunidades actuais nos campos estranxeiros. Outros secretarios uníronse ao mesmo labor e, a medida que o campo de traballo se ampliou, xurdiu a necesidade de secretarios en diferentes idiomas.
GSAM 444O efecto nas igrexas locais
GSAM 444.1Pero o resultado máis importante do establecemento do labor da sociedade de folletos entre nós foi a influencia que exerceu na dirección de crear e aumentar un espírito misioneiro entre as organizacións das igrexas locais. Deu a cada un a oportunidade de facer algo mediante a correspondencia e a distribución de material de lectura, e de sentir a inspiración do labor directo pola salvación das almas.
GSAM 444Testemuño relativo ao traballo de folletos
GSAM 444.2Para amosar a natureza das instrucións dadas, a través do espírito de profecía, sobre o tema do traballo de folletos e misioneiro, citamos dos Testimonies Nos. 29 e 30:—
GSAM 444.3“Se hai unha obra máis importante que outra, é a de poñer as nosas publicacións diante do público, levando así á xente a examinar as Escrituras. A obra misioneira —introducir as nosas publicacións nas familias, conversar e orar con elas e por elas— é unha boa obra, e unha que formará homes e mulleres para o labor pastoral.
GSAM 444.4“Non todas as persoas están aptas para este labor. As de mellor talento e capacidade, que se dediquen ao labor con comprensión e de xeito sistemático, e o leven adiante con enerxía perseverante, son as que deberían ser escollidas. Debe haber un plan moi ben organizado; e este debe levarse a cabo fielmente. As igrexas de todos os lugares deberían sentir o máis profundo interese polo labor de folletos e misioneiro.”
GSAM 444.5“O traballo de folletos e misioneiro é un bo traballo. É a obra de Deus. Non debe ser menospreciada de ningún xeito; pero hai un perigo continuo de desviala do seu verdadeiro obxectivo. Precísanse colportores para laborar no campo misioneiro. As persoas de maneiras rústicas non están aptas para este traballo. Os homes e mulleres que posúen tacto, boa elocución, previsión aguda e mente discriminadora, e que senten o valor das almas, son os que poden ter éxito.”
GSAM 445.1A distribución de máis de 8.000.000 de dólares en libros, folletos e tratados durante doce anos polas nosas igrexas e colportores é unha proba contundente do valor práctico do labor da Sociedade de Folletos e Misioneiros.
GSAM 445Profecía fronte á Sabedoría Mundana
GSAM 445.2Díxose unha palabra de profecía en relación co traballo no campo europeo, que se está cumprindo tan literalmente que merece mención neste punto. Traballadores e xente afirmaban que o traballo non se podía levar a cabo alí, especialmente en Escandinavia, do mesmo xeito que en América. A señora White, para a súa sorpresa, dixo que non só se podería levar a cabo con éxito, senón que se podería manter do mesmo xeito que en América, e que o Señor lle mostrara que se se poñían a pagar o seu dezmo, mesmo dos pequenos ingresos que recibían, Deus os prosperaría moito máis alá das súas anticipacións. Tamén lles dixo que os colportores poderían vender libros por subscrición en Escandinavia, e que sería un éxito. Os xestores das editoriais deses países dixeron: “Non se pode facer;” eles “nunca venderan libros dese xeito.” O desenrolo dos acontecementos demostrou que o que o anxo do Señor lle presentou neste asunto era moito superior á sabedoría dos libreiros e editores mundáns. O traballo de venda porta a porta alí tivo éxito desde o seu propio comezo. Algúns daqueles que comezaron a pagar á causa a décima parte dos seus exiguos ingresos convertéronse en colportores, e non só se manteñen, senón que gañan máis medios que nunca antes, e, en consecuencia, poden pagar un dezmo moito maior.
GSAM 445.3Os colportores venderon libros por valor de máis de 40.000 dólares no ano 1895, de obras impresas na nosa casa editorial en Christiana, Noruega. Marca isto como outra profecía cumprida, e iso, ademais, fronte ás protestas de todos os lados, tanto dentro como fóra da igrexa, de que non se podería facer.
GSAM 445.4En referencia ao labor das sociedades de folletos que se instituíron en 1871 e en adiante, pódese dicir con seguridade que case tantas persoas foron levadas á verdade polos esforzos destes traballadores como polos esforzos persoais do ministerio. A través deste medio, a mensaxe está a publicarse a todas as nacións e linguas da terra.
GSAM 446Xoias e o Traballo de Folletos
GSAM 446.1Un dato interesante foi informado pola Sociedade de Folletos e Misioneiros en California en abril de 1873. Era que as xoias que foran doadas á sociedade por aqueles que aceptaran a verdade nese Estado ata esa data foran fundidas, analizadas e vendidas polo seu valor real de ouro e prata por un total de 200 dólares; que estes medios se investiran integramente en folletos, panfletos e publicacións periódicas, que foron distribuídos, e que a sociedade xa tiña coñecemento definitivo de vinte persoas que foran levadas á aceptación da verdade mediante a literatura adquirida cos ingresos da xoiaría. Entre os que chegaron ao coñecemento da verdade mediante a lectura atopábase John I. Tay, de Oakland, California.
GSAM 446San Francisco un punto misioneiro
GSAM 446.2En 1875, a igrexa de San Francisco recibiu un testemuño importante, ao que agora se chama a atención porque se cumpriu de xeito tan notable. Esta igrexa, desde o principio, tivo a necesidade de alugar salóns para os servizos, e iso a un custo considerable e con certa incomodidade, xa que non se podía celebrar ningunha serie de reunións neles porque a maior parte do tempo eran necesarios para outros fins.
GSAM 446.3Nas noites do 14 e do 20 de abril de 1875, os membros principais da igrexa de San Francisco foron reunidos na casa da señora J. L. James, na Fifth Street, preto da Market Street, e a señora White relatounos alí o que se lle amosara en visión respecto da situación, que era que San Francisco sería sempre un punto misioneiro, onde a obra podería levarse a cabo; e que as almas, se o asunto se xestionaba con prudencia, continuarían aceptando a verdade. Se se erixía un templo onde se puidese invitar á xente e se puidese facer labor, engadiríanse almas ao seu número, que, á súa vez, axudarían a cubrir os gastos e a saldar a débeda que se tería que contraer para preparar un salón de xuntas.
GSAM 447.1A señora White continuou dicindo que vira que cando instase á igrexa de San Francisco sobre a importancia de erguer unha casa de culto, para esa pobre igrexa parecería un movemento na escuridade; pero se lle mandou dicir que, a medida que avanzasen, verían a providencia de Deus abrindo o camiño diante deles, paso a paso, e que xurdirían amigos ao longo de todo o proceso, ata que finalmente a débeda quedase completamente saldada.
GSAM 447.2Como un dos poucos que asistían ás reunións xa mencionadas, podo dicir que a idea de que aquela xente, case todos eles pobres deste mundo, se puxese a erguer unha casa de reunións de 35 por 80 pés, e ademais nunha cidade onde o gasto máis pequeno por un terreo parecía esixir un desembolso de polo menos 6.000 dólares, parecía realmente “un movemento na escuridade.” Foron inducidos a dar ese paso só pola plena confianza que tiñan de que o testemuño que lles deu a señora White viña do Señor e que, con seguridade, se cumpriría.
GSAM 447.3Como estiven implicado nesta empresa máis ou menos desde o seu inicio ata hoxe, quero declarar aquí que o testemuño anterior se cumpriu en todos os seus detalles. Cando comezamos a buscar terreos, conseguimos un lote de 6.000 dólares por 4.000. Unha irmá dixo que daría 1.000 dólares se puidese vender o seu terreo. Inmediatamente entregou a propiedade nas mans dun axente inmobiliario, que lle dixo que o prezo era demasiado baixo. En dúas semanas, o seu terreo vendeuse por 1.000 dólares máis do que ela o valorara inicialmente, e cumpriu o seu compromiso. Outro, un irmán pobre que non vía como se podería construír a igrexa, pero dixo, “Se o Señor di que se debe facer, abrirá o camiño dalgún xeito,” descubriu, para seu asombro, que a herdanza dun dos seus parentes quedara liquidada e que el era o posuidor de 20.000 dólares. Doou 1.000 dólares para a construción e comprou un terzo do terreo da igrexa no que erguer unha vivenda para el, aliviando así á sociedade de dúas maneiras.
GSAM 448Un favor significativo para San Francisco
GSAM 448.1Así poderiamos mencionar moitas doazóns e favores que o comité recibiu mentres avanzaba coa construción do edificio. Baste dicir que o edificio da igrexa foi erixido cun custo, incluído o terreo, de arredor de 14.000 dólares, máis da metade dos cales foron cubertos con doazóns antes de que a obra estivese rematada. A rúa Laguna, na que se ergueu o edificio, sendo unha zona da cidade na que había escaseza de edificios para fins escolares, o consello escolar acordou alugar as salas inferiores para impartir clases antes mesmo de que a casa tivese tellado. Setenta e cinco dólares de aluguer ao mes, recibidos durante case dous anos, cubriron os xuros e os gastos de funcionamento, deixando á sociedade aplicar todo o que puidese recadar ao resto da débeda.
GSAM 448Un Dispensario Hidriático
GSAM 448.2Na actualidade, aínda queda unha pequena parte da débeda contraída entón, e no soto da igrexa atópase un dispensario hidriático totalmente equipado, todo libre de apuros económicos, cun valor moito maior que o da débeda restante, que pronto será cousa do pasado.
GSAM 448.3A parte do testemuño que se refire ás almas que aceptan a verdade cumpriuse de xeito marabilloso. Non só decenas, senón centos, recibiron a luz da verdade naquela cidade, e agora están espallados por diversas partes da terra. De cando en vez, cando visito San Francisco, vexo entre dúas e dez persoas que aceptaron a verdade desde a última vez que as vin; e aínda non chegou o fin.
GSAM 449Morte do pastor White
GSAM 449.1Cara ao ano 1880, a señora White recibiu instrucións a través do espírito de profecía para dicirlle ao seu marido, o pastor James White, que debía deixar moitas das preocupacións e responsabilidades que tivera, e deixalas pasar a outras mans máis novas, mentres el debía “prepararse para o seu último cambio”, o que significaba que a súa carreira terrea estaba a piques de rematar. Esta instrución comezou a seguila, e xusto a tempo, pois no ano 1881 cesaron os seus labores e durmiu en Xesús. O 31 de xullo foi atacado por febre malárica. O 3 de agosto trasladárono do seu fogar ao Sanatorio de Battle Creek, onde recibiu todos os coidados e atencións que foi posible ofrecer, pero sen éxito. Seguía empeorando. Desde o inicio da súa enfermidade tivo unha premonición de que chegara a súa “última mudanza”.
GSAM 449Declaración do pastor Smith
GSAM 449.2Ao falar deste acontecemento, o pastor Uriah Smith di: “As circunstancias da súa morte case non poderían ter sido máis favorables. Mentres estivo consciente durante os últimos tres días da súa enfermidade, testemuñou que non sufriu dor. Unha gran multitude de amigos sinceros e chorosos estivo dentro e arredor do edificio mentres, naquela agradable tarde de sábado, a súa vida se esvaecía lentamente. Como se caese nun sono tranquilo, así se entregou á morte; e cando todo rematou, unha doce paz parecía embalsamar cada rasgo do seu rostro. Foi como se esta oración fose respondida:
GSAM 449.4No momento da súa morte tiña sesenta anos e dous días. A estima na que era considerado en Battle Creek evidenciouse no feito de que polo menos dúas mil cincocentas persoas asistiron ao seu funeral o 13 de agosto, e foi seguido ata o seu último descanso no cemiterio de Oak Hill por unha procesión de noventa e cinco carruaxes e unha multitude de xente a pé.
GSAM 450.1Dos moitos testemuños dados tras o seu falecemento, e publicados no Review, citamos o seguinte da pluma do pastor S. N. Haskell:—
GSAM 450.2“Cando considero o seu xuízo sensato en case todas as emerxencias, a súa tenrura de corazón e nobreza de alma manifestadas cara aos que erraban, e mesmo cara a aqueles que o maltrataran, sempre que vía probas do seu arrepentimento, e o seu amor por aquilo que cría que era o correcto, podo dicir con verdade: Caeu un pai en Israel. E mentres el descansa, a causa, así como moitas persoas, sentirán a falta da súa previsión e coidado paterno.”
GSAM 450.3Cando morreu, os nosos inimigos afirmaron que a mensaxe debía cesar. Non foi así; aquelas institucións que, baixo a man divina, foran establecidas por el, estaban destinadas a medrar ata unha magnitude aínda maior, a ser como “árbores plantadas polo Señor”, das que se estenderían numerosas e frutíferas ramas.
GSAM 450Predición da Lexislación Relixiosa
GSAM 450.4Pasaron cincuenta e oito anos desde que os que daban a mensaxe do terceiro anxo dixeron que chegaría o tempo, segundo a profecía do Apocalipse 13, no que a xente sería perseguida, nos Estados Unidos e noutros lugares, por gardar os mandamentos de Deus. Nun libro escrito pola señora White, titulado Early Writings, lemos o seguinte en relación con este ensinamento:—
GSAM 450.5“Dixo o anxo: ‘Mirade!’ A miña atención se volveu cara aos ímpios, ou incrédulos. Estaban todos en movemento. O celo e o poder do pobo de Deus os despertaran e enfureceran. Había confusión, confusión por todas partes. Vin medidas tomadas contra a compañía que tiña a luz e o poder de Deus. A escuridade espesábase ao seu redor; con todo, permanecían firmes, aprobados por Deus e confiando nel. Vin que estaban perplexos; despois escoiteinos clamar ferventemente a Deus. De día e de noite non cesaba o seu clamor: ‘Fágase a túa vontade, oh Deus! Se isto pode glorificar o teu nome, abre un camiño de escape para o teu pobo! Libértanos dos pagáns que nos rodean. Nos sentenciaron á morte; pero o teu brazo pode traer a salvación.’”2
GSAM 451.1“Entón vin os principais da terra consultando xuntos, e Satán e os seus anxos ocupados arredor deles. Vin un escrito, cuxas copias foron espalladas por diferentes partes da terra, que daba ordes de que, a menos que os santos cedesen na súa fe peculiar, abandonasen o Sábado e observasen o primeiro día da semana, o pobo era libre, pasado un certo tempo, de poñelos á morte.”3
GSAM 451Persecución en América
GSAM 451.2Os nosos opositores dixeron que a persecución nunca pode chegar a este país, porque a Constitución dos Estados Unidos declara que “o Congreso non fará lei ningunha relativa a un establecemento de relixión, ou que proíba o libre exercicio dela.” E, ademais diso, a “Carta de Dereitos” da maioría dos estados prohíbe a lexislación relixiosa. A pesar destas protestas, o noso pobo continuou proclamando a mensaxe de advertencia e a preparación necesaria para enfrontar o conflito.
GSAM 451.3En 1863 formouse unha organización co obxectivo de cambiar a Constitución dos Estados Unidos e as leis do país, para facelas efectivas na imposición da relixión. Tan rapidamente estas ideas obtiveron adeptos, e o principio de obrigar aos homes a facer o correcto, especialmente no que respecta á observancia do domingo, foi gañando terreo, que a persecución en serio xa comezou en moitos Estados, incluso naqueles cuxas leis dominicais prevén disposicións para aqueles que observan conscienciosamente outro día, e persoas foron encarceradas por non gardar o domingo.
GSAM 452Cento dezaseis detencións
GSAM 452.1Frente a min atópase unha lista de cento dezaseis detencións de Adventistas do Sétimo Día en América, desde o ano 1878 ata marzo de 1896. Destes, cento nove foron condenados. Moitos destes foron encarcerados de vinte a sesenta días, e unhas doce persoas víronse obrigadas a traballar no “grupo de presos encadeados” con asasinos, ladróns e o peor tipo de delincuentes. En todos os casos, quen lles impoñía a sentenza recoñecía que eran cidadáns exemplares.
GSAM 452A Religious Liberty Association
GSAM 452.2O 21 de xullo de 1889, en Battle Creek, Michigan, organizouse unha asociación chamada National Religious Liberty Association, cuxo obxectivo era opoñerse á lexislación relixiosa, difundir información entre as masas sobre a verdadeira relación entre a relixión e o goberno civil, e prestar axuda a aqueles que son perseguidos por causa da conciencia. Esta asociación realizou unha enorme cantidade de traballo na difusión de literatura e en iluminar ao pobo sobre os deberes e perigos dos tempos na nosa propia nación. De feito, fixo unha gran labor estendendo as notas de advertencia contidas na mensaxe de Apocalipse 14:9-12.
GSAM 452A Axuda das Revistas Seculares
GSAM 452.3As persecucións que entón se desataban contra os Adventistas do Sétimo Día foron recollidas nas columnas editoriais de xornais como o New York Sun, o New York World, o Chicago Inter Ocean, etc. Apareceron artigos que falaban con franqueza sobre o proceder inxusto adoptado contra un cidadán dos Estados Unidos por obedecer á súa propia conciencia e por gardar o día designado no mandamento. Mediante artigos de xornal dese carácter, este asunto chegou a millóns de lectores. Nun mes, a verdade central da mensaxe do terceiro anxo chegou a máis xente da que puidésemos alcanzar en máis de vinte anos.
GSAM 453A Ira do Home É Posta a Louvar ao Señor
GSAM 453.1Así se ve que os esforzos dos homes por deter a obra de Deus, e por obter leis para o apoio dun sábado rival ao mandado no cuarto mandamento, serviron para abrir o camiño ao avance máis rápido da verdade.
GSAM 453.2Ao meditar sobre o que se logrou en poucos meses por estes medios, veñen á mente con forza dúas Escrituras. Unha di: “Non podemos nada contra a verdade, senón a favor da verdade;”4 e a outra: “Certo, a ira do home te louvará; o resto da ira deterás.”5
GSAM 453Predición Concernente ás Leis do Domingo
GSAM 453.3No Testimony No. 32, impreso en 1885, hai unha declaración sobre como se aprobarían as leis do domingo nos Estados Unidos. Nel dise: “Para gañar popularidade e patrocinio, os lexisladores cederán á demanda dunha lei do domingo.”6 Consideraremos por un momento como isto xa se logrou.
GSAM 453Lexislación da Feira Mundial
GSAM 453.4En 1892 fíxose unha esixencia ao Congreso para prohibir que a Exposición Universal, que ía celebrarse en Chicago, Illinois, de maio a outubro dese ano, abrise en domingo. Dita lei aprobouse o 19 de xullo de 1892, baixo precisamente ese tipo de presión que se predixo máis arriba. E cómpre lembrar que esta é a primeira vez que o Congreso dos Estados Unidos de Norteamérica lexislou sobre a cuestión do sábado.
GSAM 453.5As igrexas enviaron listaxes inmensas de nomes e peticións, e telegramas, non só suplicando ao Congreso, senón tamén informando amablemente (?) aos congresistas “que por medio do presente comprometémonos uns a outros a que, de agora en adiante, nos negaremos a votar a favor ou apoiar para calquera cargo ou posición de confianza a calquera membro do Congreso, xa sexa senador ou representante, que vote a favor de calquera axuda adicional de calquera tipo para a Exposición Universal, agás nas condicións establecidas nestas resolucións.” As condicións eran que a Exposición pechase os domingos.
GSAM 454Discursos no Congreso, 1892
GSAM 454.1Como mostra do debate no hemiciclo do Congreso, cando se aprobou o proxecto de lei, le o seguinte:
GSAM 454.1Gustaríame ver a renuncia por escrito, en branco e negro, e proposta polo Congreso dos Estados Unidos. Escríbea. Como a escribirías? ... Formúlaa, se tes valor; deféndea, se tes valor; cantos dos que votaron a favor volverán algunha vez aquí? Ningún, agardo. Poñédesvos en perigo ao opoñervos a ela.
GSAM 454Fanfarronada da Igrexa
GSAM 454.2Que aqueles que esixiron e lograron do Congreso a aprobación deste proxecto de lei o consideraron unha vitoria importante no seu plan de lexislación relixiosa, está claro polo feito de que un destes ministros destacados, nun sermón en Pittsburg, Pensilvania, xusto despois, dixo:—
GSAM 454.3“Que a igrexa ten peso ante os grandes organismos políticos ou de goberno demostrouse de xeito moi eficaz no asunto da recente Exposición Universal, cando o Senado dos Estados Unidos, o organismo máis alto do país, escoitou a voz da relixión e aprobou o proxecto de lei de crédito de 5.000.000 de dólares para a Exposición Universal coa cláusula, imposta pola igrexa, de que as portas da gran exposición non se abriran en domingo. Ese gran e bo feito suxire á mente do cristián que se isto se pode facer, tamén poden adoptarse outras medidas igualmente necesarias. A igrexa está a gañar poder continuamente, e a súa voz escoitarase no futuro moito máis a miúdo que no pasado.”
GSAM 454.3Así vemos como ese testemuño dado en 1885 foi e está a cumprirse.
GSAM 455Unidade Católica e Protestante
GSAM 455.1En relación con isto, referirémonos a outra predición feita en 1885, e que tamén se atopa no Testimony No. 32:—
GSAM 455.2“Cando o protestantismo estenda a súa man a través do abismo para coller a man do poder romano; cando estenda a man a través do abismo para darse a man co espiritismo; cando, baixo a influencia desta unión tripla, o noso país repudiará cada principio da súa Constitución como goberno protestante e republicano, e dispoñerá a propagación das falsidades e enganos papais, entón saberemos que chegou o tempo da marabillosa obra de Satanás, e que o fin está próximo.”7
GSAM 455.3Para amosar como a primeira parte desta predición xa se está cumprindo, só temos que chamar a atención sobre o que está a suceder ao noso redor. Vexamos como os protestantes, tanto ministros como fieis, cortexan o favor dos católicos, convidándoos a asistir ás súas asociacións, etc. Recordemos que case non había rastro do que agora se ve neste sentido en 1885, cando se deu o testemuño anterior.
GSAM 455.4Para ilustrar como os protestantes están a tender a man e a buscar a axuda dos papistas, cito o xornal Kansas City (Mo.) Star do 18 de marzo de 1896.
GSAM 455Metodistas e o Día de San Patricio
GSAM 455.5No Coates Opera House, en Kansas City, Missouri, pronunciouse un discurso o Día de San Patricio, 17 de marzo de 1896, polo Dr. Mitchell, pastor da principal igrexa metodista de Kansas City. O Star describe unha parte do discurso como unha “pequena escena dramática”. O Dr. Mitchell foi aclamado con fortes aplausos cando dixo o seguinte:—
GSAM 455.6“A intolerancia é filla da ignorancia. Somos intolerantes porque non coñecemos ben aos nosos veciños. A nós, os protestantes, ensináronnos a crer cousas innominables sobre os católicos. Aos católicos ensináronlles a crer cousas innominables sobre os protestantes. Agora descubrimos as nosas nocións equivocadas uns sobre outros cando nos achegamos o suficiente para mirarnos aos ollos e apertar as mans; se nos coñecésemos máis, amariámonos mellor. Mantivémonos apartados e criticámonos. Vergonza sobre os seguidores do Cristo bendito. Todos os cristiáns foron redimidos polo mesmo sangue precioso; somos sostidos pola mesma graza divina e esperamos chegar ao mesmo ceo. Oíde, irmáns, máis vale que nos coñezamos aquí abaixo.”
GSAM 456.1O Star continúa:—
GSAM 456.2“Entón o Dr. Mitchell volveuse cara ao Padre Dalton [sacerdote católico], que estaba sentado xusto detrás del, e, estendendo a man, dixo: ‘Aquí, irmán Dalton, está a miña man.’ O Padre Dalton ergueuse e agarrou a man estendida e, mentres o Dr. Mitchell a apertaba, dixo, ‘Sería unha vergoña terrible se, despois de vivir tanto tempo na mesma cidade na terra, tivésemos que pedir a un anxo que nos presentase no ceo. Poñámonos en contacto aquí na terra.’ O público aplaudiu e, despois de que o Padre Dalton se sentase, o Dr. Mitchell continuou o seu discurso.”
GSAM 456Algo Grande e Decisivo
GSAM 456.3Citamos doutra comunicación, datada en Melbourne, Australia, o 18 de febreiro de 1892:
GSAM 456.3“Todo o ceo preséntaseme como se estivese vendo o desenvolvemento dos acontecementos. Está para revelarse unha crise na gran e prolongada controversia no goberno de Deus na terra. Algo grande e decisivo vai ter lugar, e iso moi pronto.”
GSAM 456“Nación Cristiá” do xuíz Brewer
GSAM 456.4Once días despois de que se escribise este documento, e antes de que chegase aos Estados Unidos, produciuse un acontecemento ao que tanto protestantes como católicos se refiren como decisivo no destino desta nación. Refírome á decisión do Tribunal Supremo dos Estados Unidos, de que “Isto é unha nación cristiá”, ditada o 29 de febreiro polo maxistrado asociado Brewer. Como xa se mostrou, o 19 de xullo dese mesmo ano aprobouse o proxecto de lei de peche dominical para a Exposición Universal. Os ministros que defenderon con tanta forza a súa aprobación fixeron ferventes chamamentos argumentando que, como o Tribunal Supremo declarara que este era un país cristián, como consecuencia lóxica o sábado cristián debería protexerse da profanación. E así razoou o partido Reformista Nacional. Como esta é unha nación cristiá, debería recoñecer a Deus e as súas leis como base do goberno, etc. Realmente, algo grande e decisivo ocorreu nesta controversia final, “e iso moi cedo”.
GSAM 457Profetas antigos
GSAM 457.1Das visións concedidas aos servos de Deus, os profetas, parecía haber dous tipos: un chamado “visións abertas”, ou as que se daban cando se podía ver ao individuo mentres estaba na visión; e o outro chamado “visións nocturnas”. Faise referencia ás primeiras visións en 1 Samuel 3:1, onde se atopa a experiencia do neno Samuel nestas palabras: “A palabra do Señor era preciosa naqueles días; non había visión manifesta.”
GSAM 457Visións abertas
GSAM 457.2Foi unha visión deste carácter (unha visión aberta) na que a man do Señor estaba sobre o profeta Ezequiel. Mentres os anciáns de Xudá estaban sentados diante del, víronlle en visión aberta.8 Noutra ocasión, o profeta Daniel foi levado en visión no medio dos gobernantes caldeos. Se eles se quedasen, poderían velo en visión, pero, en vez diso, “caeu sobre eles un gran tremor, de xeito que fuxiron para agocharse.”9
GSAM 457Visións nocturnas da señora White
GSAM 457.3As primeiras visións da señora White foron todas visións abertas. Desde 1884, o carácter das visións cambiou neste aspecto, pois agora son o que as Escrituras chaman “visións nocturnas”, non simplemente soños, senón que aparece o mesmo anxo resplandecente, dándolle instrucións, como nos anos anteriores nas visións abertas. Moitos exemplos de “visións nocturnas” están rexistrados na Biblia, como se ve claramente ao ler Xénese 46:2; Daniel 2:19; 7:13; Actos 16:9; 18:9; 23:11; 27:23-25.
GSAM 458.1Nestas visións nocturnas da señora White fixéronse moitas predicións importantes, que se cumpriron con gran precisión, como se indicou anteriormente. Agora vou comentar algunhas das visións de data máis recente.
GSAM 458A mudanza a Washington
GSAM 458.2En 1893, a señora White dixo:
GSAM 458.2“En Battle Creek acumúlanse demasiados intereses. Se eses intereses se dividiran e se localizasen noutras cidades, onde a luz e o coñecemento poderían bendicir outras zonas, estaría segundo a orde de Deus. O Señor non quere un segundo Xerusalén en Battle Creek. Haberá de haber fortes reformas e transformacións e traslados de instalacións e institucións se se cumpre a vontade de Deus.”
GSAM 458.3Na Conferencia Xeral en Oakland, California, en marzo de 1903, dixo:
GSAM 458.3“Durante anos se deu a advertencia ao noso pobo: Saíde de Battle Creek. Pero debido aos moitos intereses establecidos alí, resultaba conveniente permanecer, e os homes non podían ver por que deberían mudarse.”
GSAM 458.4“En resposta á pregunta que se fixo sobre establecerse noutro lugar, respondo: Si. Que as oficinas da Conferencia Xeral e o traballo de publicación se trasladen de Battle Creek. Non sei onde estará o lugar, xa sexa na Costa Atlántica ou noutro sitio. Pero isto direi: non poñades nunca unha pedra nin un ladrillo en Battle Creek para reconstruír alí a oficina do Review. Deus ten un lugar mellor para iso.”
GSAM 458.5Despois de escoitar esta instrución, a conferencia de crentes votou “que as oficinas da Conferencia Xeral sexan trasladadas de Battle Creek, Mich., a algún lugar da costa atlántica.”
GSAM 459.1No concilio da Conferencia Xeral celebrado en Battle Creek, tras a sesión da Conferencia Xeral, votouse “que favorezamos localizar a sede da oficina da Conferencia Xeral nos arredores da cidade de Nova York”. En consecuencia, seleccionouse un comité amplo para buscar un lugar factible. O comité comunicou o seu plan á señora White e preguntoulle se tiña máis luz para eles. En resposta, dixo:—
GSAM 459.2“Que o Señor nos axude a actuar con entendemento e oración. Estou segura de que el quere que saibamos, e canto antes, onde debemos localizar a nosa casa editorial. Estou convencida de que o noso único camiño seguro é estar preparados para mudarnos xusto cando a nube se mova. Oremos para que el nos dirixa. El sinalou coa súa providencia que quere que deixemos Battle Creek....
GSAM 459.3“En Nova York hai traballo por facer, pero non podo dicir se alí debe establecerse a nosa casa editorial. Non debería considerar a luz que recibín como suficientemente definitiva para apoiar o movemento.”
GSAM 459.4Despois de pasar case dúas semanas buscando por Nova York e os seus arredores, o comité non conseguiu atopar un lugar axeitado para a casa editorial. Nese momento chegou unha carta, datada o 30 de maio, na que a señora White dicía:—
GSAM 459.5“Mentres os nosos irmáns buscan un lugar para a imprenta Review and Herald, deben buscar ao Señor con fervor. Deben actuar con gran cautela, vixilancia e oración, e cunha conciencia constante da súa propia debilidade. Non debemos depender do xuízo humano. Debemos buscar a sabedoría que Deus dá....
GSAM 459.6“En canto a establecer esta institución en Nova York, debo dicir: estade precavidos. Non estou a favor de que estea preto de Nova York. Agora non podo dar todas as miñas razóns, pero estou segura de que calquera lugar a menos de trinta millas desa cidade estaría demasiado preto. Estudade os arredores doutros lugares. Estou segura de que as vantaxes de Washington, D.C., deberían investigarse a fondo.
GSAM 460.1“Non deberiamos establecer esta institución nunha cidade nin nos suburbios dunha cidade. Debería establecerse nun distrito rural, onde poida estar rodeada de terreos.”
GSAM 460Predición dunha oferta favorable
GSAM 460.2Con esta información, o comité comezou a buscar arredor de Washington con oración, cando chegou unha terceira carta que contiña esta instrución:
GSAM 460.2“Pedimos luz sobre a localización do noso traballo no Leste, e a luz chegou a nós dunha maneira moi decidida. Déuseme luz positiva de que nos serán ofrecidos para a venda lugares nos que se gastou moito diñeiro por homes que dispoñían de fondos para usar libremente. Os propietarios destes palacios morren, ou a súa atención se chama cara a outro obxecto, e a propiedade ofrécese á venda a un prezo moi baixo....
GSAM 460.3“Pola luz que se me deu, sei que, de momento, a sede da Review and Herald debería estar preto de Washington.”
GSAM 460Atopada a localización predita
GSAM 460.4Con esta comunicación en man, o comité comezou a buscar un emprazamento no Distrito de Columbia, pero non se puido atopar terra por menos de mil dólares por acre. Finalmente, a súa atención chamouse cara a Takoma Park. A continuación, o informe do comité:—
GSAM 460.5“Atopamos unha parcela de aproximadamente cincuenta acres xusto fóra do Distrito, pero dentro dos límites da cidade de Takoma Park, que poderiamos mercar por seis mil dólares, ou á razón de cento vinte dólares por acre. Examinamos este lugar a fondo. Descubrimos que hai uns anos fora escollido por un médico de Boston para a localización dun sanatorio. Dise que gastou uns sesenta mil dólares no prezo de compra e en limpar o terreo de todo o mato, os troncos e o lixo. As dificultades financeiras impedíronlle levar a cabo os seus plans, e o terreo pasou ás mans dun cabaleiro que tiña unha hipoteca sobre el, a un custo de quince mil dólares.
GSAM 461.1“Os cidadáns de Takoma Park, representados polo alcalde e por algúns dos homes máis destacados, déronnos unha moi calorosa benvida ao lugar, e aseguráronnos a súa cooperación amistosa para levar a cabo os nosos plans.
GSAM 461.2“En todas as nosas viaxes e buscas, non atopamos outro lugar que cumprise tan plenamente as especificacións dos testemuños como este. Cremos que a providencia de Deus nos levou ao lugar que el quere que ocupemos.”
GSAM 461.3Á vista dos moitos cumprimentos de testemuños presentados neste e en capítulos anteriores, creamos no Señor, o noso Deus, e así seremos establecidos; e creamos no seu profeta, e así prosperaremos, para que esteamos preparados para os acontecementos que aínda están por vir, e non nos pillen desprevidos.