Գլուխ 8 — Գառան հարսանեկան ճաշկերույթը

GSAM 134.1«Մի մարդ մեծ ճաշկերույթ կազմակերպեց և շատերին հրավիրեց։ Ընթրիքի ժամին նա ուղարկեց իր ծառային՝ հրավիրվածներին ասելու. Եկեք, որովհետև ամեն ինչ արդեն պատրաստ է։»¹

GSAM 134.2«Երանելի են նրանք, ովքեր կանչված են Գառան հարսանեկան ճաշկերույթին։»²

GSAM 134.3Ընթրիքը օրվա վերջին կերակուրն է։ Այս առակում կան երեք կանչեր ընթրիքի համար։ Այս առակը չի կարելի խառնել Մատթեոս 22:1-7-ում նշված «ճաշի» կանչերի հետ։ «Ճաշը» օրվա կեսօրյա կերակուրն է։ Ճաշի կանչերի առակից իմանում ենք, որ կանչողներին «դաժանորեն վերաբերվեցին» և սպանեցին, և նույնիսկ թագավորի որդին սպանվեց։ Թագավորը, ով ուղարկել էր կանչը, «ոչնչացրեց այդ մարդասպաններին և այրեց նրանց քաղաքը»։

GSAM 134.4«Ճաշի» կանչերի այս առակը, որը ցույց է տալիս առաջին անգամ այդ կանչը մերժածների ճակատագիրը, պատշաճորեն ներկայացնում է այն, ինչ իրականում պատահեց նրանց, ովքեր մերժեցին Քրիստոսի ավետարանը և սպանեցին նրան ու նրա առաքյալներին։ Տերը բանակներ ուղարկեց այդ ազգի դեմ, որոնք «ոչնչացրին այդ մարդասպաններին և այրեցին նրանց քաղաքը»՝ Երուսաղեմը։

GSAM 134Ընթրիքի կանչը

GSAM 134.5Այս պատմվածքում ընթրիքի կանչը անշուշտ վերաբերում է «Գառան հարսանեկան ընթրիքին»։ Օրհնություն է հայտարարվում նրանց համար, ովքեր կանչված են այդ «հարսանեկան ընթրիքին»։ Հարսանեկան ընթրիքը հաջորդում է հարսանիքին։ Գառան հարսանիքը տեղի է ունենում Նրա գալուց առաջ, որովհետև, ինչպես արդեն տեսել ենք, երբ Քրիստոս վերջնականապես գա, Նա «վերադառնալու է հարսանիքից»։³

GSAM 135.1Այս կանչը հարսանեկան ճաշկերույթին, հետևաբար, պետք է նույնը լինի, ինչ Հայտնության 14-րդ գլխի առաջին հրեշտակի ուղերձը և տասներորդ գլխի ժամանակային հռչակումը, որոնց մասին արդեն նշվել է։ Ըստ Ղուկասի ավանդածի՝ այս առաջին կանչը ճաշկերույթին ուղղված է «կանչվածներին»։ Ովքե՞ր էին կանչվածները.— նրանք, ովքեր լսել և ընդունել էին Քրիստոսի ավետարանը։ Նրանք պնդում են, որ սիրում են Քրիստոսին և նրա երկրորդ հայտնությունը՝ որպես իրենց հույսի լիակատար իրականացում։ Ինչու՞ չպետք է կանչը նախ նրանց ուղղված լինի։ Ինչպես անհրաժեշտ էր, որ Ավետարանը նախ հնչեր հրեաներին, ովքեր ունեին Սուրբ Գրքերը և պնդում էին, որ սպասում են Մեսիայի գալստին⁴ այնպես էլ Քրիստոսի երկրորդ գալստի ուղերձը նախ ներկայացվեց նրանց, ովքեր պնդում էին, որ նրա հետևորդներն են և սիրում են նրա հայտնությունը։

GSAM 135Հրավերը նրանց, ովքեր հրավիրված էին

GSAM 135.2Առաջին կանչը ընթրիքի, լինելով նրանց համար, ովքեր հրավիրված էին, պետք է ուղղված լինի եկեղեցիներին։ Իրականում, Քրիստոսի մոտեցող գալստի քարոզչությունը 1833 թվականից մինչև 1844 թվականի գարուն իրականացվել է եկեղեցիներում և մեծապես աջակցվել է այդ եկեղեցիների քարոզիչների կողմից։ Ուիլիամ Միլերի Քրիստոսի մոտեցող գալստի վերաբերյալ իր տեսակետների առաջին հրատարակությունը եղել է Վերմոնտի Բրենդոն քաղաքի բապտիստական թերթում։ Նա և իր գործընկերները մինչև 1844 թ. ապրիլը մեծապես իրենց աշխատանքները անցկացրել են եկեղեցիների շենքերում կամ դահլիճներում, որոնք տրամադրել էին այդ օրերի եկեղեցիները։

GSAM 135.3Հովիվ Հայմսը այսպես է խոսում հովիվ Միլերի 1844 թվականի գարունը ներառյալ ծառայությունների մասին՝

GSAM 135.3«Նա աշխատում էր բոլոր կողմերի և աղանդների մեջ՝ առանց միջամտելու նրանց կազմակերպություններին կամ կարգապահությանը, հավատալով, որ տարբեր եկեղեցական համայնքների անդամները կարող են պահպանել իրենց կարգավիճակը և միևնույն ժամանակ պատրաստվել իրենց Թագավորի գալստին։»

GSAM 135.4Հովիվ Հայմսը, խոսելով իր և հովիվ Միլերի համատեղ ծառայությունների մասին, ավելացնում է. «Մեր և մեր եղբայրների՝ գալստի ուսմունքի քարոզիչների առջև դռները բացած քարոզիչների և եկեղեցիների մեծ մասը համագործակցեց մեզ հետ մինչև վերջին տարին»՝ 1844 թվականը։

GSAM 136Բաց դռներ ուղերձի համար

GSAM 136.1Իր գործի և դրա բնույթի մասին Ուիլիամ Միլերը ասել է՝

GSAM 136.1«Դռներ են բացվել ինձ համար՝ քարոզելու Քրիստոսի երկրորդ գալուստի այս ուսմունքը գրեթե բոլոր եկեղեցական ուղղություններում, այնպես որ կարողացել եմ բավարարել միայն կանչերի մի փոքր մասը.... Յուրաքանչյուր տեղ, որտեղ եղել եմ, եկեղեցիների ամենաբարեպաշտ, նվիրված և կենդանի անդամները ամենահեշտությամբ ընդունում են այս քարոզված տեսակետները, մինչդեռ աշխարհիկ կյանքով ապրող հավատացյալը, փարիսեցին, մոլեռանդը, հպարտը, մեծամիտը և եսասերը ծաղրում և ծաղրանքի առարկա են դարձնում Քրիստոսի երկրորդ գալուստի ուսմունքը։»

GSAM 136.2Ինչ վերաբերում է գալստի ուղերձի բնույթին, դրա մասին կարելի է ասել նույնը, ինչ Դ'Օբինեն ասել է բարեփոխման մասին,— այն «կատարվեց հոգևոր սկզբունքի անունով։ Այն իր ուսուցիչ էր հռչակել Աստվածաշունչը, փրկության համար՝ հավատքը, զենքերի համար՝ Սուրբ Հոգին, և հենց այս միջոցներով մերժել էր բոլոր աշխարհիկ տարրերը»։

GSAM 136Վերածննդի հզոր ալիք

GSAM 136.3Այն վերածննդների բնույթը, որոնք հաջորդեցին գալստի ուղերձի քարոզչությանը, այսպես է նկարագրվում Մեյնի նահանգի Պորտլենդի Կասկո փողոցի Քրիստոնեական եկեղեցու հովիվ Լ. Դ. Ֆլեմինգի կողմից՝—

GSAM 136.4«Նրա [Ուիլիամ Միլերի] դասախոսություններով արթնացած հետաքրքրությունը չափազանց մտածված և զուսպ բնույթի է, և թեև սա ամենամեծ զարթոնքն է, որ ես երբևէ տեսել եմ, սակայն ամենաքիչ կրքոտ հուզմունքն է առկա։ Թվում է, որ այն առավել մեծ ազդեցություն է ունենում համայնքի տղամարդկանց վրա։ Այս ազդեցությունը պայմանավորված է հետևյալով. եղբայր Միլերը պարզապես վերցնում է Հոգու սուրը՝ մերկ ու անպատյան, դնում դրա սուր եզրը մերկ սրտի վրա, և այն կտրում է։ Դա է ամենը։ Այս հզոր զենքի սուր եզրի առջև անհավատությունը ընկնում է, և համընդհանուր փրկության ուսմունքը չորանում է։ Կեղծ հիմքերը անհետանում են, և Բաբելոնի վաճառականները զարմանում են։ Ինձ թվում է, որ սա պետք է լինի առաքելական վերածնունդներին ամենից մոտիկը, ինչ ժամանակակից դարերը երբևէ տեսել են։»

GSAM 137Փորձառություն Ռիչմոնդում, Մեյն նահանգ։

GSAM 137.1Որպես այն վերածննդի աշխատանքի օրինակ, որը ուղեկցում էր գալստի ուսմունքի քարոզչությունը, մենք կբերենք մեջբերում այն անձի զեկույցից, ով ակտիվորեն ներգրավված էր այդ շարժման մեջ։ Ռիչմոնդում (Մեյն) կայացած եռամսյակային ժողովի մասին խոսելիս, որը ներկայացնում էր երեսուն Ազատ կամքի բապտիստների եկեղեցիներ, նա ասում է՝—

GSAM 137.2«Երբ մտա պաշտամունքի սրահ, հովիվ Ռոլինսը, որը նստած էր քարոզարանի կողքին՝ դահլիճի հեռավոր ծայրում, ոտքի ելավ և ասաց. “Եղբայր Ուայթ, դուք կնստեք այստեղ՝ իմ կողքին”։ Քարոզից հետո տրվեց հնարավորություն մեկնաբանություններ անելու, և ես ազատորեն խոսեցի քրիստոնեական կյանքի և Քրիստոսի երկրորդ գալուստին արդարների հաղթանակների մասին։ Շատ ձայներ գոչեցին՝ “Ամեն! Ամեն!”, և այդ մեծ ժողովի մասնակիցների մեծ մասը լաց էր լինում.... Ժողովի ավարտին մոտ, իմ համաձայնությամբ, հովիվ Ռոլինսը ոտքի ելավ և ասաց. “Եղբայր Ուայթը, որը նստած է իմ աջ կողմում, այս երեկո Ռիդի ժողովարանում կխոսի մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի երկրորդ գալստի մասին։ Եկեք, եղբայրներ, և ինքներդ լսեք։ Մեզ մոտ բավականաչափ տեղ կա բոլորիդ ընդունելու համար։ Եկեք, եղբայրներ, այս թեմայով լսելը ձեզանից ոչ մեկին վնաս չի տա.... Նա շատ լավ գիտեր, որ իր եղբայրների մեծ մասը կլքի գյուղի ժողովը և երեք մղոն կանցնի ինձ լսելու, և որ նրանց նշանակված գործնական նիստը կխափանվի։ Եվ այդպես էլ եղավ։ Հոգևորականների չորսից երեք մասը և գրեթե բոլոր պատվիրակները հեռացան, և Ռիդի ժողովարանը վաղ ժամին լեփ-լեցուն էր։ Իմ թեման Մատթեոսի 24-րդ գլուխն էր։ Աստծո Հոգին ինձ մեծ ազատություն տվեց։ Հետաքրքրությունը հիասքանչ էր։

GSAM 137.3«Երբ եզրափակում էի քրիստոնյաներին ուղղված կոչով՝ ամբողջությամբ նվիրվել և պատրաստ լինել, իսկ մեղավորներին՝ փնտրել Քրիստոսին և պատրաստվել Մարդու Որդու գալստին, Աստծո զորությունը այն աստիճան իջավ վրաս, որ ստիպված էի երկու ձեռքերով բռնել քարոզարանը, որպեսզի կանգնած մնամ։ Դա լուրջ ու խորին պահ էր։ Քրիստոսից դուրս կորած մեղավորների վիճակը դիտելիս ես արցունքներով կոչ էի անում նրանց՝ մի քանի անգամ կրկնելով. “Եկեք Քրիստոսի մոտ, մեղավորներ, և փրկվեք, երբ Նա հայտնվի Իր փառքով։ Եկեք, խեղճ մեղավորներ, մինչև չուշանա։ Եկեք, մեղավորներ, խեղճ մեղավորներ, եկեք”։

GSAM 138.1«Այդ վայրում անչափ հանդիսավոր մթնոլորտ էր։ Հոգևորականներն ու ժողովուրդը լաց էին լինում, ոմանք՝ բարձրաձայն։ Յուրաքանչյուր մեղավորին ուղղված կոչի ավարտին ամբողջ ժողովի մեջ լսվում էր ընդհանուր հառաչ։ Ես ավելի քան երկու ժամ կանգնած էի բացատրում գլուխը և հորդորում, և ձայնս խռպոտել էր։ Ես դադարեցի խոսել և բարձրաձայն լացվեցի այդ սիրելի ժողովրդի համար՝ այնպիսի խոր զգացումով, ինչպիսին միայն նա գիտի, ում Աստված կանչել է քարոզելու Իր ճշմարտությունը մեղավորներին։ Ժամը ինն էր, և ուրիշներին խոսքի ազատություն տալը հավաքը կշարունակեր մինչև կեսգիշեր։ Լավագույնն էր ավարտել այդ պահի խոր զգացումով, սակայն ոչ մինչև բոլորը հնարավորություն ստանային քվեարկել Տիրոջ կողմը։ Այնուհետև կոչ արեցի ժողովարանում գտնվող բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում էին միանալ ինձ աղոթքով, ինչպես նաև նրանց, ովքեր ցանկանում էին ներկայացվել ողորմության գահին, որպեսզի պատրաստ լինեն Փրկչին ուրախությամբ դիմավորելու Նրա երկրորդ գալուստին, որ ոտքի ելնեն։ Ինչպես հետագայում ինձ հայտնեցին ժողովարանի տարբեր մասերում գտնվող մարդիկ, այդ մեծ դահլիճի յուրաքանչյուր հոգի ոտքի ելավ։ Կարճ աղոթքի պահից հետո ժողովը ավարտվեց։

GSAM 138.2«Հաջորդ առավոտ վերադարձա գյուղ, ուղեկցված այդ Ազատ կամքի բապտիստների եռամսյակային ժողովի առնվազն յոթ ութերորդի կողմից։ Բոլորը պատմում էին, թե ինչ փառավոր ժողովի էին մասնակցել նախորդ երեկո։

GSAM 138Հրավերներ Հաղորդագրության համար այլ վայրերում

GSAM 138.3«Ժամանակավոր դադարի ժամանակ պատվիրակներն ու հոգևորականները հրավիրեցին ինձ միանալ իրենց՝ կազմակերպելու, թե երբ կարող եմ քարոզել այդ եռամսյակային ժողովին մասնակցող տարբեր համայնքներում, որոնք ունեին հարմարավետ պաշտամունքային շենքեր։ Այն ժամանակ փետրվարի կեսն էր, և որոշվեց, որ ամրակուռ ձնառատ ճանապարհների համար մնացել է ոչ ավելի, քան վեց շաբաթ, ինչը մարդկանց լավ հնարավորություն էր տալիս մասնակցելու ժողովներին։ Վեց շաբաթվա ընթացքում իմ ծառայությունների համար ընտրվեց տասներկու ամենակարևոր վայր։ Ես պետք է տասը դասախոսություն կարդայի, ինչը ենթադրում էր, որ շաբաթական քսան անգամ պետք է խոսեի։ Դա ինձ թողնում էր ամեն շաբաթ ընդամենը կես օր, որն ինձ սովորաբար խիստ անհրաժեշտ էր մինչև հաջորդ ժողովի վայրը տասնհինգ կամ քսան մղոն ճանապարհ անցնելու համար։»⁵

GSAM 139Հարյուրավոր մարդիկ դարձի եկան

GSAM 139.1Գալստի ուսմունքի քարոզչությունից հետո ամենուր սկսվեցին հոգևոր վերածնունդներ և հարյուրավոր մարդիկ դարձի եկան, և հատկապես այդպես էր, երբ մոտենում էին 1843 թվականի հրեական տարվա ավարտին (1844 թ. մարտի 21)։ Այդ ձմռանը հեղինակը իր հայրենի գյուղում՝ Վիկտորում (Նյու Յորք), առաջին անգամ լսեց այդ թեմայի մասին, և թեև ընդամենը տասներկու տարեկան էր, ըստ իր հասկացության, ընդունեց երկրորդ գալստի հավատքը։ Իրոք, տպավորությունը ժողովրդի վրա խիստ լուրջ էր ոչ միայն ժողովների ժամանակ, այլև ամենուր։ Վիկտորը այդ ժամանակ ընդամենը մոտ երկու հարյուր բնակիչ ունեցող մի գյուղ էր, սակայն շրջակա հողերը խիտ բնակեցված էին։ Այդ փոքրիկ գյուղում անցկացված ժողովների շարքի արդյունքում հաղորդվեց հինգ հարյուր դարձի եկածների մասին։

GSAM 139Methodist Year Book-ի վկայությունը

GSAM 139.2Ինչ վերաբերում է վերածննդի հզոր ալիքին, որը հաջորդեց գալստի քարոզչությանը, Methodist Year Book-ում գտնում ենք, որ «1840-ից մինչև 1844 թվականն ընկած չորս տարիների ընթացքում Ամերիկայում տեղի է ունեցել 256 000 հոգու վերածնունդ»։ Ինչը ճիշտ էր Ամերիկայում, նույնքան ճիշտ էր նաև այն մյուս երկրներում, որտեղ հնչեց կանչը։ «Քարոզչության հետ միասին գործում էր հզոր ուժ, և հոգիներն ամենուրեք ապաշխարում էին»։ Երբ առաջին կանչը հարսանեկան ճաշկերույթին ուղղվեց եկեղեցիներին՝ «կանչվածներին», նրանց միջոցով այն տարածվեց բոլոր նրանց վրա, ովքեր կուզենային գալ և մասնակից լինել Աստծո ժողովրդի համար սպասվող փրկությանը։ Անկախ նրանից՝ ուղերձը քարոզվե՞ր, աղոթվե՞ր, թե՞ երգվե՞ր «գալստյան մեղեդիներով», Աստծո Հոգու հզոր շարժումը ուղեկցում էր այդ գործը։

GSAM 140Շվեդիայում երեխաների քարոզչություն

GSAM 140.1Այս առնչությամբ նկատենք, թե ինչպես Տերը գործեց՝ հայտարարությունը ներդնելու այն երկրներում, որտեղ օրենքը արգելում էր քարոզել «պետական եկեղեցու» դեմ որևէ բան։ Շվեդիան այդ երկրներից մեկն էր։ Այստեղ Տերը փոքրիկ երեխաներին օգտագործեց գործը սկսելու համար։ Այս դրսևորման առաջին դեպքը տեղի ունեցավ 1843 թվականի ամռանը՝ Հարավային Շվեդիայի Էքշե քաղաքում։ Մի փոքրիկ աղջիկ, ընդամենը հինգ տարեկան, որը երբեք չէր սովորել կարդալ կամ երգել, մի օր, ամենայն լրջությամբ, ճիշտ երգեց մի երկար լյութերական օրհներգ, և ապա մեծ ուժով հայտարարեց՝ «Նրա դատաստանի ժամը հասել է», և հորդորեց ընտանիքին պատրաստվել Տիրոջ դիմավորությանը, որովհետև Նա շուտով գալու է։ Ընտանիքի չվերածնված անդամները աղաչեցին Աստծուն ողորմություն և ստացան ներում։ Այս շարժումը տարածվեց քաղաքից քաղաք, և այլ երեխաներ հռչակում էին այս ուղերձը։ Նույն երեխաների շարժումը որոշ չափով արտահայտվեց նաև Նորվեգիայում և Գերմանիայում։

GSAM 140«Այո՛, ես պետք է քարոզեի»

GSAM 140.21896 թվականին, Շվեդիայի տասնյոթ տարբեր շրջաններում ժողովներ անցկացնելիս, ես անցա մի քանի այնպիսի վայրերով, որտեղ երեխաները քարոզել էին 1843 թվականին, և հնարավորություն ունեցա զրուցելու նրանց հետ, ովքեր լսել էին քարոզը, և նրանց հետ, ովքեր քարոզել էին, երբ դեռ երեխա էին։ Ես նրանցից մեկին ասացի. «Դուք, երբ տղա էիք, քարոզե՞լ եք գալստի ուղերձը»։ Նա պատասխանեց. «Քարոզե՞լ։ Այո, ստիպված էի քարոզել։ Ես այս հարցում ոչ մի ծրագիր չունեի։ Ինձ վրա զորություն իջավ, և ես արտասանեցի այն, ինչ այդ ուժը ստիպել էր ինձ արտասանել։»

GSAM 140Բոքիստը և Վալբոմը Օրեբրոյում, Շվեդիա

GSAM 140.3Օրեբրոյի լենում (գավառում) այս գործը տարածվեց այնքան, որ ավելի մեծ տարիքի մարդիկ ևս սկսեցին քարոզել ուղերձը։ Այնուհետև քաղաքացիական իշխանությունները, «պետական եկեղեցու» քահանաների հրահրմամբ, ձերբակալեցին երկու պատանիներին՝ տասնութամյա Վալբոմին և տասնհինգամյա Օլե Բոքիստին, ասելով, որ նրանց հանրային օրինակ կդարձնեն։ Նրանց մերկ մեջքերը ծեծեցին կեչու փայտերով և արյունահոսող վերքերով բանտարկեցին Օրեբրոյի բանտում։ Երբ վերքերը բուժվեցին, նրանց դուրս բերեցին բանտից և պահանջեցին. «Դադարեցնե՞ք այս ուսմունքի քարոզը»։ Չնայած երկրորդ անգամ ծեծեցին փայտերով՝ նորից բացելով վերքերը, միակ պատասխանը, որ ստացան, այս էր. «Մենք կքարոզենք այն, ինչ Տերը մեզ հրամայում է»։ Օրեբրոյի մի հեղինակավոր կին ծխականի միջնորդությամբ թագավոր Օսկար I-ը հրամայեց իշխանություններին ազատ արձակել այդ տղաներին բանտից և հանգիստ թողնել այդ մարդկանց։ Այսպիսով, Շվեդիայում ճշմարտության համար հաղթանակը ձեռք բերվեց։

GSAM 141Բոքիստի վկայությունը

GSAM 141.1Review and Herald թերթի 1890 թ. հոկտեմբերի 7-ի համարում կա շատ հետաքրքիր պատմություն երեխաների քարոզչության մասին, որը գրել է ինքը՝ Օ. Բոքիստը։ Նա ասում է՝—

GSAM 141.2«1843 թվականին Օրեբրոյի լենի Կարլսկոգայի ծխում ժողովրդի մեջ ծավալվեց կրոնական շարժում։ Այս շարժման առաջնորդները երեխաներն ու երիտասարդներն էին, որոնք կոչվում էին “ռապարե”։ Նրանք քարոզում էին աստվածային զորությամբ և մեծ վճռականությամբ հայտարարում ժողովրդի առջև, որ եկել է Աստծո դատաստանի ժամը։

GSAM 141.3«Նույն տարվա աշնանը ես՝ Օ. Բոքիստը, այն ժամանակ տասնհինգ տարեկան, և մեկ այլ երիտասարդ՝ Էրիկ Վալբոմը, տասնութ տարեկան, այնքան ազդվեցինք այս անտեսանելի ուժից, որ ոչ մի կերպ չէինք կարող դիմադրել դրան։ Հենց որ այս երկնային ուժը տիրեց մեզ, սկսեցինք խոսել ժողովրդին և բարձր ձայնով հայտարարել, որ դատաստանի ժամը եկել է, հղելով նրանց Հովել 2:28-32-ին և Հայտնություն 14:6, 7-ին։»

GSAM 141Երեխաներ տեսիլքի մեջ

GSAM 141.4Մարդիկ ինձ հայտնեցին, որ նրանք, ովքեր այս երկնային զորությամբ էին ազդված, չէին նկատում իրենց շուրջը կատարվող ոչինչ։ Նրանք իրականում տեսիլքի մեջ էին Աստծուց և խոսում էին այնպիսի զորությամբ, որը հզոր համոզիչ ազդեցություն էր ունենում։ Նրանք ասում էին, որ այս փոքրիկ երեխաները, այդ ազդեցության տակ գտնվելիս, խոսում էին լիակատար հասուն տղամարդկանց և կանանց ուժով ու արժանապատվությամբ։ Ուստի նրանք, ովքեր դա տեսան, եզրակացրին, որ Տերն է նրանց մարգարեական կերպով օգտագործում՝ արտասանելու այս լուրջ ճշմարտությունները։ Հեղինակը շարունակում է՝—

GSAM 142.1«Ժողովուրդը մեծ թվով հավաքվում էր մեզ լսելու համար, և մեր ժողովները շարունակվում էին թե՛ ցերեկ, թե՛ գիշեր, ինչի արդյունքում տեղի ունեցավ մեծ կրոնական արթնացում։ Երիտասարդներն ու տարեցները զգացին Աստծո Հոգու ներգործությունը և աղաչում էին Տիրոջը ողորմություն, խոստովանելով իրենց մեղքերը թե՛ Աստծո, թե՛ մարդկանց առջև։

GSAM 142.2«Բայց երբ եկեղեցու քահանան իմացավ այս մասին, բազմաթիվ փորձեր արվեցին մեզ լռեցնելու և այդպիսով կասեցնելու տիրող կրոնական ոգևորությունը, սակայն բոլոր ջանքերը ապարդյուն էին։ Այնուհետև շերիֆին խնդրեցին մեր ձերբակալությունը կազմակերպել, և վեց շաբաթ անընդմեջ անարդյունք փնտրտուքներ անցկացվեցին անտառում, ուր մենք ապաստան էինք գտել։

GSAM 142.3«Վերջապես, սակայն, մեզ կանչեցին ներկայանալու եկեղեցու հովվի առջև։ Մեր թիվը այնքան էր մեծացել, որ քառասուն երիտասարդ տղամարդիկ ու կանայք ներկայացան քահանայի տուն, որտեղ մենք ենթարկվեցինք երկարատև դատավարության։ Բոլորին, բացի ինձնից և Վալբոմից, թույլատրվեց վերադառնալ իրենց տները, սակայն մեզ ձերբակալեցին և հաջորդ օրը պահեցին Օրեբրոյի բանտում, որտեղ մեզ տեղավորեցին 14-րդ խուցում՝ գողերի հետ, կարծես թե մենք կատարել էինք ինչ-որ մեծ հանցագործություն։»

GSAM 142Բոքիստի քրոջ վկայությունը

GSAM 142.41896 թ. սեպտեմբերի 22-ին Բոքիստի 72-ամյա քույրը ներկա էր Օրեբրոյի մեր ժողովին և պատմեց մեզ իր եղբոր փորձառության մասին, քանի որ նա ականատես էր եղել նրա ծեծի, բանտարկության և ազատագրմանը։ Նա մեզ համար երգեց այն օրհներգը, որը Բոքիստն ու Վալբոմը երգել էին, երբ դուրս էին գալիս բանտից դեպի կամուրջը, որը անցնում էր տասնվեցերորդ դարի այդ ամրոցը շրջապատող փոսի վրայով, որը 1843 թվականին օգտագործվել էր որպես բանտ։ 1843 թվականի շարժման ուժը ուղեկցում էր վկայությունը և օրհներգի երգեցողությունը։ Անգլերեն թարգմանությամբ օրհներգը հետևյալն է՝—

GSAM 143Բոքիստի և Վալբոմի երգած օրհներգը

GSAM 144Կարլսկոգայի տղա քարոզիչը

GSAM 144.4Օրեբրոյի մի պարոն պատմեց ինձ Կարլսկոգայում տեղի ունեցած մի դեպքի մասին, որտեղ նա բնակվել է 1843 թվականին։ Նա ասաց՝—

GSAM 144.5«Ութ տարեկան մի փոքրիկ տղա, որը երբեք չէր սովորել տառեր կարդալ, սկսեց քարոզել ուղերձը՝ մեջբերելով Սուրբ Գրքից բազմաթիվ հատվածներ։ Մարդիկ ասում էին. “Այդ տղան ուղղակի լցված է Աստվածաշնչով”։ Այս դեպքը տեղի ունեցավ այն բանից հետո, երբ թագավոր Օսկարը խոսել էր հալածյալների օգտին, ուստի այդ տեղի քահանան չէր կարողացել տղային դատարան ներկայացնել՝ նրա գործունեությունը դադարեցնելու համար; սակայն նա ասաց ժողովրդին, որ բերեն տղային իր մոտ, և ինքը կբացահայտի նրան ու ցույց կտա նրա Աստվածաշնչյան անտեղյակությունը։

GSAM 144.6«Մարդկանց բազմության առջև քահանան բացեց իր օրհներգարանը և խնդրեց տղային ընթերցել իր համար։ Տղան պատասխանեց. “Ես չեմ կարող ընթերցել”, սակայն շրջվելով քահանայից, ճիշտ երգեց օրհներգը սկզբից մինչև վերջ, մինչդեռ քահանան զարմանքով նայում էր գրքին։ Քահանան ասաց պատանուն. “Դու կարծես ամեն ինչ գիտես”։ Պատանին պատասխանեց. “Ոչ։ Մեզ միշտ թույլ չեն տալիս ասել այն ամենը, ինչ գիտենք”։

GSAM 145.1«Քահանան ապա բացեց Նոր Կտակարանը և ասաց տղային. “Կարդա ինձ համար այս գրքից”: Տղան պատասխանեց. “Չեմ կարող կարդալ”: Քահանան հարցրեց. “Իսկ ի՞նչ գիտես դու Աստվածաշնչի մասին”: Նա պատասխանեց. “Գիտեմ մի հատված, որտեղ և բառը տասնչորս անգամ է հանդիպում”: Քահանան ասաց. “Ոչ, Աստվածաշնչում նման տեքստ չկա”: Տղան ասաց. “Կարդա՞ք ինձ համար Հայտնություն 18:13-ը”: “Այո”, — պատասխանեց քահանան: Երբ նա կարդաց, ժողովուրդը հաշվեց, և իսկապես և բառը այնտեղ հենց տասնչորս անգամ էր հանդիպում, և այդ տասնչորս անգամներից մեկը “մարդկանց հոգիների կապումը” էր: Ժողովուրդը գոռաց. “Ահա՛, ահա՛, տղան ավելի շատ գիտի Աստվածաշնչից, քան քահանան”: Շատ նեղացած, քահանան թողեց այդ թեման և դրանից հետո չխանգարեց ժողովրդին»:

GSAM 145.2Այսպիսով, մանուկների բերանով Տերը հաստատում է Իր խոսքը և այս հրաշալի կերպով Իր ճշմարտությունը հասցնում է այն ժողովրդի ականջին, որի օրենքները արգելում էին քարոզել որևէ ուսմունք, բացի «պետական կրոնի» ուսմունքից։

GSAM 145Հոգու պարգևները՝ կապված ուղերձի հետ

GSAM 145.3Միայն Շվեդիայում չէ, որ Տերը, ադվենտիստական շարժման շրջանակներում, իր ժողովրդին խոսեց իր Հոգու պարգևների միջոցով։ Շոտլանդիայում, Անգլիայում և Ամերիկայում ևս Տերը իր ժողովրդին ուղղորդել է հատուկ հայտնությունների միջոցով։

GSAM 145Ուիլիամ Ֆոյի տեսիլքները

GSAM 145.41842 թվականին Բոստոնում (Մասաչուսեթս) ապրում էր Ուիլիամ Ֆոյ անունով բարձր կրթված մարդ, ով հռետորական ելույթների վարպետ էր։ Նա բապտիստ էր, սակայն պատրաստվում էր ձեռնադրվել որպես էպիսկոպոսական քահանա։ Տերը 1842 թվականին բարեհաճաբար նրան պարգևեց երկու տեսիլք՝ մեկը հունվարի 18-ին, մյուսը՝ փետրվարի 4-ին։ Այս տեսիլքները հստակ վկայում էին, որ դրանք Աստծո Հոգու իսկական դրսևորումներն են։ Նրան հրավիրում էին տարբեր վայրեր՝ ամբիոններից քարոզելու ոչ միայն էպիսկոպոսականների, այլև բապտիստների և այլ եկեղեցական ուղղությունների կողմից։ Երբ նա քարոզում էր, միշտ կրում էր քահանայական պատմուճանը, ինչպիսին այդ եկեղեցու քահանաները հագնում են իրենց ծառայությունների ժամանակ։

GSAM 146.1Պարոն Ֆոյի տեսիլքները վերաբերում էին Քրիստոսի մոտիկ գալստին, Աստծո ժողովրդի ճանապարհորդություններին դեպի երկնային քաղաք, նոր երկիր և փրկված վիճակի փառքերին։ Լեզվի լավ տիրապետությամբ և հիանալի նկարագրական ունակություններով նա ցնցում էր առաջացնում ամենուր, որտեղ էլ գնար։ Հրավերով նա քաղաքից քաղաք էր շրջում՝ պատմելու տեսած հրաշալիքները, և մեծ բազմություն ընդունելու համար մեծ դահլիճներ էին ապահովվում, որտեղ հազարավորներին պատմում էր այն, ինչ իրեն ցույց էր տրվել երկնային աշխարհի, Նոր Երուսաղեմի գեղեցկության և հրեշտակային բանակների մասին։ Երբ անդրադառնում էր Քրիստոսի խեղճ մեղավորների հանդեպ նուրբ ու ողորմած սիրուն, նա հորդորում էր չվերափոխվածներին փնտրել Աստծուն, և տասնյակներ արձագանքեցին նրա նուրբ խնդրանքներին։

GSAM 146Երեք Աստիճանների Տեսիլք

GSAM 146.2Նրա գործունեությունը շարունակվեց մինչև 1844 թվականը, մոտավորապես երկու հազար երեք հարյուր օրերի ավարտին։ Այնուհետև նա արժանացավ Սուրբ Հոգու մեկ այլ հայտնության՝ երրորդ տեսիլքի, որը նա չէր հասկանում։ Այս տեսիլքում նրան ցույց տվեցին Աստծո ժողովրդի ճանապարհը մինչև երկնային քաղաքը։ Նա տեսավ մի մեծ հարթակ կամ աստիճան, որի վրա հավաքվել էին բազմություններ։ Երբեմն ինչ-որ մեկը վայր էր ընկնում այս հարթակի միջով և անհետանում տեսադաշտից, և նրա մասին ասվում էր. «Հավատուրաց է դարձել»։ Հետո նա տեսավ, որ մարդիկ բարձրանում են երկրորդ աստիճան կամ հարթակ, և այնտեղ նույնպես ոմանք վայր ընկան հարթակի միջով և անհետացան տեսադաշտից։ Վերջապես հայտնվեց երրորդ հարթակ, որը ձգվում էր մինչև սուրբ քաղաքի դարպասները։ Մեծ բազմություն հավաքվեց նրանց հետ, ովքեր հասել էին այս հարթակին։ Քանի որ նա սպասում էր, որ Տեր Հիսուսը շատ շուտով կգա, նա չկարողացավ ճանաչել այն փաստը, որ երրորդ ուղերձը պետք է հաջորդեր Հայտնության 14-ի առաջին և երկրորդ ուղերձներին։ Արդյունքում, տեսիլքը նրա համար անհասկանալի էր, և նա դադարեց հանրային ելույթներ ունենալ։ Մարգարեական շրջանի ավարտից հետո, 1845 թվականին, նա լսեց մեկ ուրիշին պատմել նույն տեսիլքը՝ բացատրությամբ, որ «առաջին և երկրորդ ուղերձները տրված էին, և որ երրորդը պետք է հաջորդեր»։ Դրանից քիչ անց պարոն Ֆոյը հիվանդացավ և մահացավ։

GSAM 147.1Աստծո զորության նման դրսևորումներով՝ «դռների մոտ» Նրա գալուստի քարոզչության հետ կապված և հազարավորների ուրախությամբ, որոնք մեղքից դառնում էին Տիրոջը ծառայելու և Նրա գալստին սպասելու, ժողովուրդը կրկնակի համոզված էր, որ սա իսկապես Տիրոջ ուղերձն է աշխարհին։

GSAM 147.2Բայց 1844 թ. մարտի 21-ը եկավ և անցավ, և Տերը չեկավ։ Սակայն նվիրված ու խոհեմ մարդկանց համոզմունքն այն էր, որ նրանք գործել են Տիրոջ մտքին համահունչ, և որ ճիշտ ժամանակին ամեն ինչ պարզ կդառնա։