Adventist Pioneer
Library
aplib.orgបណ្ណាល័យ
តារាងមាតិកា
10 / 31
10 / 31

ជំពូកទី 7 — ការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សនៃសារ

John Norton Loughborough

GSAM 126.1«ហើយខ្ញុំបានឃើញទេវតាដ៏ខ្លាំងមួយទៀតចុះមកពីស្ថានសួគ៌ ស្លៀកពាក់ដោយពពក ហើយមានឥន្ធនូនៅលើក្បាល។ មុខរបស់វាដូចជាព្រះអាទិត្យ ហើយជើងរបស់វាដូចជាសសរភ្លើង។ វាកាន់សៀវភៅតូចមួយដែលបានបើក ហើយដាក់ជើងស្ដាំលើសមុទ្រ និងជើងឆ្វេងលើដី រួចស្រែកដោយសំឡេងខ្លាំង ដូចសិង្ហគ្រហឹម។ ពេលវាស្រែក នោះផ្គរលាន់ប្រាំពីរបានបន្លឺសំឡេងរបស់វា.... ហើយទេវតាដែលខ្ញុំបានឃើញឈរលើសមុទ្រ និងលើដី បានលើកដៃឡើងទៅស្ថានសួគ៌ ហើយស្បថដោយព្រះអង្គដែលមានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ជាអ្នកបង្កើតស្ថានសួគ៌ និងអ្វីៗដែលនៅក្នុងនោះ បង្កើតផែនដី និងអ្វីៗដែលនៅក្នុងនោះ ព្រមទាំងសមុទ្រ និងអ្វីៗដែលនៅក្នុងនោះថា នឹងលែងមានពេលទៀតហើយ។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃដែលសំឡេងទេវតាទីប្រាំពីរចាប់ផ្ដើមបន្លឺឡើង អាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះនឹងបានសម្រេច ដូចដែលទ្រង់បានប្រកាសដល់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ គឺពួកហោរា»។1

GSAM 126ទេវតា ជានិមិត្តសញ្ញានៃអ្នកនាំសារមនុស្ស

GSAM 126.2ដូចដែលបានបង្ហាញរួចមក កិច្ចការផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អត្រូវបានប្រគល់ឲ្យមនុស្ស ហើយព្រះអម្ចាស់បានសន្យាប្រទានព្រះពរដល់មធ្យោបាយនោះរហូតដល់ «ចុងបញ្ចប់នៃលោកីយ៍»។2 ដូច្នេះ ទេវតាដែលកាន់សារនេះ ត្រូវតែជានិមិត្តសញ្ញានៃសារអំពីពេលវេលា ដែលត្រូវផ្សព្វផ្សាយដល់អ្នកស្រុកផែនដី។ សារនេះត្រូវបានប្រកាសចេញពីសៀវភៅមួយដែល «បើកចំហ» ដោយបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា វាធ្លាប់ត្រូវបានបិទ។ អ្នកនាំសារទាំងនេះត្រូវបានព្រះរាប់អាន ព្រោះ «ឥន្ធនូ» ដែលជាសញ្ញានៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ព្រះ ស្ថិតនៅពីលើពួកគេ ហើយពួកគេស្លៀកពាក់ដោយពន្លឺនៃសិរីល្អរបស់ព្រះ និងប្រកាសសារដោយអំណាចរបស់ព្រះអាទិករ​នៃអ្វីៗទាំងអស់។ អ្វីដែលបានប្រកាសនៅទីនេះ គឺជាសារអំពីពេលវេលា ដែលធ្លាប់ «បិទត្រា» ប៉ុន្តែឥឡូវត្រូវបានប្រកាសចេញពីសៀវភៅ «បើកចំហ»។

GSAM 127.1នៅក្នុងជំពូកមុនៗ បានបង្ហាញថា ព្រះអម្ចាស់បានកំណត់ពេលវេលាដែលពន្លឺត្រូវបានប្រទាន អំពីការបញ្ចប់រយៈពេលទំនាយដ៏ធំ—២៣០០ ថ្ងៃ—ដែលនាំទៅកាន់ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត។ ការទាយថា ចំណេះដឹងនឹងកើនឡើង ត្រូវបានសម្រេចយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ដោយព្រះលើកមនុស្សជាច្រើនឡើង ដែលទ្រង់បានបង្ហាញពន្លឺនោះដល់ពួកគេ។ ហើយទ្រង់ក៏បានកំណត់ពេលវេលាដែលត្រូវរៀន «រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីដើមឧទុម្ពរ» ដោយលើកគ្រូបង្រៀនរបស់ទ្រង់ឡើងនៅពេលនោះ ឲ្យចេញទៅប្រកាសរឿងប្រៀបប្រដូចនោះដល់លោកីយ៍។ ដូចគ្នានេះដែរ ទ្រង់បានកំណត់យ៉ាងត្រឹមត្រូវនូវពេលដែលសារអំពីពេលវេលាត្រូវពង្រីកទៅជាសម្រែកខ្លាំង ហើយរឿងនោះក៏បានសម្រេចយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។

GSAM 127សម្រែកខ្លាំងនៃសារដំបូង

GSAM 127.2ពេលវេលាដែលត្រូវប្រកាសសម្រែកខ្លាំងនៃការប្រកាសនេះ គឺជាបញ្ហាដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍។ វាត្រូវបានដាក់នៅចន្លោះការបន្លឺត្រែទីប្រាំមួយ និងទីប្រាំពីរ ដែលអាចមើលឃើញ មិនត្រឹមតែតាមទីតាំងរបស់វានៅក្នុងកំណត់ត្រាព្រះគម្ពីរ ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែតាមសារខ្លួនវាផងដែរ ដែលនិយាយថា៖ «នៅថ្ងៃដែលសំឡេងទេវតាទីប្រាំពីរចាប់ផ្ដើមបន្លឺឡើង អាថ៌កំបាំងរបស់ព្រះនឹងបានសម្រេច ដូចដែលទ្រង់បានប្រកាសដល់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ គឺពួកហោរា»។ នេះជាភស្តុតាងច្បាស់ថា ពេលវេលាដែលបានប្រកាសក្នុងសារនេះ បន្តរហូតដល់ការបន្លឺត្រែទីប្រាំពីរ។

GSAM 127ពេលវេលានៃសម្រែកខ្លាំង

GSAM 127.3នៅពេលទេវតាទីប្រាំពីរបន្លឺសំឡេង យើងអានថា «ព្រះវិហាររបស់ព្រះត្រូវបានបើកនៅស្ថានសួគ៌ ហើយក្នុងព្រះវិហាររបស់ទ្រង់ គេឃើញ ហិបនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់ទ្រង់»។3 ក្នុងសេវាកម្មនៃទីសក្ការៈលើផែនដី បន្ទប់ដែលមានហិប—បន្ទប់បរិសុទ្ធបំផុត—ត្រូវបានបើកតែម្ដងក្នុងមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ គឺនៅថ្ងៃធួន ហើយសម្រាប់ការលុបបាប និងការសម្អាតទីសក្ការៈ។ ពេលវេលាដែលពួកហោរាបាននិយាយថា កិច្ចការសម្អាតនេះ ដែលព្រះគ្រីស្ទបានសម្រេច នឹងកើតឡើង គឺនៅចុងបញ្ចប់នៃ ២៣០០ ថ្ងៃ។4 ក៏មានចែងថា នៅពេលទេវតាទីប្រាំពីរបន្លឺសំឡេង សំឡេងនៅស្ថានសួគ៌និយាយថា ពេលវេលាបានមកដល់សម្រាប់វិនិច្ឆ័យមនុស្សស្លាប់។5

GSAM 128.1និមិត្តសញ្ញាទំនាយនេះនៅក្នុងវិវរណៈ ជំពូក 10 បង្ហាញពីពេលដែលសារនេះត្រូវចេញទៅ «ដោយសំឡេងខ្លាំង» ហើយចុងក្រោយ «ដូចសិង្ហគ្រហឹម»។ តាមទំនាយនេះ ពេលដែលសារត្រូវកើនឡើងទៅជា «សម្រែកខ្លាំង» គឺចាប់ពីចុងត្រែទីប្រាំមួយ រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃរយៈពេលទំនាយនោះ ដែលនាំទៅកាន់ការសម្អាតទីសក្ការៈ ឬនិយាយម្យ៉ាងទៀត គឺដល់ចុងបញ្ចប់នៃ ២៣០០ ថ្ងៃ។ ត្រែបួនដំបូងបានសម្រេចក្នុងសង្គ្រាមរបស់ Goths, Vandals, Huns ជាដើម ដែលបានបែងចែកចក្រភពរ៉ូមខាងលិចជាដប់ផ្នែក ឬនគរ។

GSAM 128ត្រែទីប្រាំ

GSAM 128.2ត្រែទីប្រាំបង្ហាញពីការកើតឡើងនៃសាសនាមូហាម៉ាត់ ដោយមានពពកនៃកំហុសរបស់វា ប៉ុន្តែជាពិសេស គឺរយៈពេល «ប្រាំខែ» ឬ 150 ឆ្នាំពិតប្រាកដ ចាប់ពីពេលដែលពួកគេ «មានស្ដេចគ្រប់គ្រងលើពួកគេ»។ ថ្ងៃទី 27 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1299 Othman ដែលជាស្ថាបនិកនៃចក្រភព Ottoman បានលុកលុយទឹកដី Nicomedia។ ចាប់ពីពេលនោះមក ជន Ottoman បានរំខាន និង «ធ្វើទុក្ខ» ដល់ចក្រភពរ៉ូមខាងកើត រហូតដល់ថ្ងៃទី 27 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1449 ដែលជារយៈពេល 150 ឆ្នាំនៃការបន្លឺត្រែទីប្រាំ។ នៅពេលនោះ ជនទួរគីបានមកជាមួយកងកម្លាំងប្រឆាំងនឹងទីក្រុង Constantinople ផ្ទាល់ ហើយប្រើម្សៅកាំភ្លើងក្នុងសង្គ្រាម។ ពួកគេបានបាញ់ដុំថ្មធំៗទៅលើជញ្ជាំង Constantinople ពីកាំភ្លើងធំមួយដ៏ធ្ងន់ ដែលអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រ Gibbon និយាយថា ត្រូវការគោ 60 ក្បាលដើម្បីអូស។

GSAM 128ចុងបញ្ចប់នៃត្រែទីប្រាំមួយ

GSAM 128.3ប្រហែលពេលនេះ John Palleologus ដែលអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្ររាប់ថាជាអធិរាជក្រិកចុងក្រោយ បានស្លាប់។ Constantine Decozes ជាអ្នកស្នងរាជ្យត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែគេនិយាយថា ការភ័យខ្លាចរបស់គាត់ចំពោះ Amurath ស៊ុលតង់ទួរគី ដែលកំពុងធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងគាត់ បាននាំឲ្យគាត់សុំការអនុញ្ញាតពី Amurath ដើម្បីឡើងសោយរាជ្យ។ អំពើបែបនេះស្ទើរតែដូចជាការលះបង់រាជ្យទៅឲ្យជនទួរគី។ តាមពិត មិនយូរប៉ុន្មាន ជន Ottoman បានកាន់កាប់ទីក្រុង Constantinople និងចក្រភពរ៉ូមខាងកើត។ ដូច្នេះ ពួកគេបាន «សម្លាប់» ចក្រភពនោះ (តាមនយោបាយ) ដែលពួកគេធ្លាប់ «ធ្វើទុក្ខ»។ ពួកគេត្រូវ «សម្លាប់» វារយៈពេល «មួយម៉ោង មួយថ្ងៃ មួយខែ និងមួយឆ្នាំ»។

GSAM 129.1បើយកនេះជាពេលវេលាទំនាយ គឺមួយថ្ងៃតំណាងឲ្យមួយឆ្នាំ តើវានឹងមានរយៈពេលប៉ុន្មាន? បញ្ហានេះសាមញ្ញ៖ មួយឆ្នាំមាន 360 ថ្ងៃ ឬឆ្នាំ មួយខែមាន 30 ថ្ងៃ ឬឆ្នាំ ហើយមួយថ្ងៃគឺមួយឆ្នាំ—សរុបបាន 391 ថ្ងៃ ឬតាមពិត 391 ឆ្នាំ។ មួយម៉ោង ដែលជាភាគទីម្ភៃបួននៃមួយថ្ងៃ ក្នុងនាមជានិមិត្តសញ្ញា គឺកន្លះខែ ឬ 15 ថ្ងៃ។ ដូច្នេះ រយៈពេលទាំងមូលនៃការគ្រប់គ្រងឯករាជ្យរបស់អ្នកកាន់សាសនាមូហាម៉ាត់លើទឹកដីរ៉ូមខាងកើត គឺ 391 ឆ្នាំ និង 15 ថ្ងៃ។ បូករយៈពេលនេះទៅនឹងថ្ងៃទី 27 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1449 នាំយើងទៅដល់ថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 ដែលជាចុងបញ្ចប់នៃរយៈពេលឯករាជ្យរបស់ទួរគី ដូចដែលបានបង្ហាញក្រោមត្រែទីប្រាំមួយ។

GSAM 129លោកបណ្ឌិត ចូសាយ៉ា លិច ទាយអំពីការដួលរលំនៃចក្រភព Ottoman

GSAM 129.2នៅឆ្នាំ 1838 លោកបណ្ឌិត ចូសាយ៉ា លិច នៃ Philadelphia, Pa. បន្ទាប់ពីបានទទួលយកសេចក្ដីពិតដែល វីលៀម មីល័រ បានបង្ហាញ បានចូលរួមក្នុងកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសារឲ្យកាន់តែទូលំទូលាយ។ គាត់បានរៀបចំអត្ថបទសម្រាប់បោះពុម្ពផ្សាយជាសាធារណៈ អំពីត្រែប្រាំពីរនៃវិវរណៈ។ គាត់បានប្រកាន់ជំហរយ៉ាងមុតមាំថា ត្រែទីប្រាំមួយនឹងឈប់បន្លឺ ហើយអំណាច Ottoman នឹងដួលរលំនៅថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 ហើយរឿងនោះនឹងបង្ហាញដល់លោកីយ៍ថា មួយថ្ងៃក្នុងទំនាយជានិមិត្តសញ្ញាតំណាងឲ្យមួយឆ្នាំនៃពេលវេលាពិត។

GSAM 129.3បងប្អូនខ្លះ សូម្បីតែអ្នកដែលជឿជាមួយគាត់លើចំណុចនេះ ក៏ញ័រខ្លាចចំពោះលទ្ធផល «ប្រសិនបើវាមិនកើតឡើង» ដូចដែលគាត់បាននិយាយ។ ទោះជាយ៉ាងណា រឿងនេះមិនបានធ្វើឲ្យគាត់បាក់ទឹកចិត្តទេ ប៉ុន្តែគាត់បន្តធ្វើអ្វីៗដែលអាចធ្វើបាន ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយទស្សនៈរបស់គាត់អំពីបញ្ហាទួរគី។ ទស្សនាវដ្តីសាធារណៈបានផ្សព្វផ្សាយការអះអាងរបស់គាត់អំពីបញ្ហានេះ។ ក្លឹបអ្នកមិនជឿបានពិភាក្សាបញ្ហានេះក្នុងកិច្ចប្រជុំរបស់ពួកគេ ហើយនិយាយថា «នេះជាមនុស្សម្នាក់ដែលហ៊ានប្រថុយនិយាយអ្វីមួយ ហើយប្រសិនបើរឿងនេះកើតឡើងដូចដែលគាត់និយាយ នោះវានឹងបញ្ជាក់ដោយគ្មានការសង្ស័យថា មួយថ្ងៃក្នុងទំនាយតំណាងឲ្យមួយឆ្នាំ ហើយ ២៣០០ ថ្ងៃមានន័យថា ២៣០០ ឆ្នាំ ហើយវានឹងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ 1844»។

GSAM 130.1ការបោះពុម្ពផ្សាយសុន្ទរកថារបស់លោកបណ្ឌិត លិច បានបង្កការរញ្ជួយទូទៅ ហើយមនុស្សរាប់ពាន់នាក់ត្រូវបានជំរុញឲ្យឃ្លាំមើលការបញ្ចប់នៃវិបត្តិដែលបានកើតឡើងរវាង Mehemet Ali ប៉ាសារបស់អេហ្ស៊ីប និងស៊ុលតង់ទួរគី។ មនុស្សរាប់រយនាក់បាននិយាយថា «ប្រសិនបើរឿងនេះបញ្ចប់ដូចដែលលោកបណ្ឌិតបានអះអាង នោះវានឹងបញ្ជាក់គោលការណ៍ «មួយថ្ងៃក្នុងទំនាយតំណាងឲ្យមួយឆ្នាំពិតប្រាកដ» ក្នុងការបកស្រាយពេលវេលានិមិត្តសញ្ញា ហើយយើងនឹងក្លាយជាអាត់វេនទីស្ទ»។

GSAM 130ស៊ុលតង់ទួរគីធ្វើសង្គ្រាមជាមួយប៉ាសាអេហ្ស៊ីប

GSAM 130.2អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមុនឆ្នាំ 1840 ស៊ុលតង់បានជាប់ពាក់ព័ន្ធក្នុងសង្គ្រាមជាមួយ Mehemet Ali ប៉ាសារបស់អេហ្ស៊ីប។ នៅឆ្នាំ 1838 ជម្លោះរវាងស៊ុលតង់ និងអ្នកក្រោមបង្គាប់អេហ្ស៊ីបរបស់គាត់ ត្រូវបានរារាំងជាបណ្ដោះអាសន្នដោយឥទ្ធិពលរបស់ឯកអគ្គរដ្ឋទូតបរទេស។ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ 1839 អរិភាពបានចាប់ផ្ដើមឡើងវិញ ហើយបន្តរហូតដល់ការប្រយុទ្ធធំមួយរវាងកងទ័ពរបស់ស៊ុលតង់ និង Mehemet ដែលកងទ័ពរបស់ស៊ុលតង់ត្រូវបានកំទេច និងបំផ្លាញទាំងស្រុង ហើយកងនាវារបស់គាត់ត្រូវបាន Mehemet ចាប់យក និងនាំទៅអេហ្ស៊ីប។ ស៊ុលតង់ត្រូវបានបន្ថយអំណាចយ៉ាងខ្លាំង ដល់ពេលសង្គ្រាមចាប់ផ្ដើមឡើងវិញនៅខែសីហា គាត់នៅសល់តែនាវាចម្បាំងធំ 2 និងនាវាចម្បាំងតូច 3 ប៉ុណ្ណោះ ជាសំណល់ដ៏សោកសៅនៃកងនាវាទួរគីដែលធ្លាប់មានអំណាច។ Mehemet បានបដិសេធយ៉ាងដាច់ខាតមិនប្រគល់កងនាវានេះទៅស៊ុលតង់វិញ ហើយប្រកាសថា ប្រសិនបើមហាអំណាចព្យាយាមយកវាពីគាត់ គាត់នឹងដុតវា។ ស្ថានការណ៍នៅដូច្នេះ រហូតដល់ឆ្នាំ 1840 អង់គ្លេស រុស្ស៊ី អូទ្រីស និងព្រុស្ស៊ី បានចូលអន្តរាគមន៍ ហើយសម្រេចដោះស្រាយបញ្ហានេះ ព្រោះច្បាស់ណាស់ថា ប្រសិនបើទុកឲ្យនៅតែឯង Mehemet នឹងក្លាយជាម្ចាស់រាជ្យរបស់ស៊ុលតង់ក្នុងពេលឆាប់ៗ។

GSAM 131ការអន្តរាគមន៍របស់មហាអំណាចសម្ព័ន្ធមិត្ត

GSAM 131.1«ស៊ុលតង់បានទទួលយកការអន្តរាគមន៍នេះរបស់មហាអំណាចសម្ព័ន្ធមិត្ត ហើយដូច្នេះបានប្រគល់បញ្ហានេះដោយស្ម័គ្រចិត្តទៅក្នុងដៃរបស់ពួកគេ។ សន្និសីទរបស់មហាអំណាចទាំងនេះត្រូវបានប្រារព្ធនៅទីក្រុងឡុងដ៍ ដោយមាន ស្ហេក Effendi Bey Likgis ចូលរួមជាតំណាងពេញអំណាចរបស់ Ottoman។ ពួកគេបានរៀបចំឱសានវាទមួយ ដើម្បីប្រគល់ជូនប៉ាសាអេហ្ស៊ីប ដែលស៊ុលតង់ត្រូវផ្ដល់ឲ្យគាត់នូវការគ្រប់គ្រងអេហ្ស៊ីបជាមរតក និងផ្នែកទាំងមូលនៃស៊ីរីដែលលាតសន្ធឹងពីឈូងសមុទ្រ Suez ដល់បឹង Tiberias ព្រមទាំងខេត្ត Acre សម្រាប់ពេញមួយជីវិត។ ចំណែកគាត់ ត្រូវជម្លៀសចេញពីផ្នែកផ្សេងទៀតទាំងអស់នៃដែនដីស៊ុលតង់ដែលគាត់កំពុងកាន់កាប់ ហើយប្រគល់កងនាវា Ottoman វិញ។ ប្រសិនបើគាត់បដិសេធសំណើនេះពីស៊ុលតង់ មហាអំណាចទាំងបួននឹងយកបញ្ហានេះទៅកាន់ដៃរបស់ខ្លួន ហើយប្រើមធ្យោបាយផ្សេងទៀតតាមដែលពួកគេយល់សម ដើម្បីនាំគាត់មកព្រមព្រៀង»។

GSAM 131.2«វាច្បាស់ណាស់ថា ដរាបណាឱសានវាទនេះត្រូវបានប្រគល់ទៅក្នុងដៃរបស់ Mehemet Ali បញ្ហានោះនឹងចេញផុតពីការគ្រប់គ្រងរបស់អ្នកដែលបានលើកឡើងមុន [ស៊ុលតង់] ជារៀងរហូត ហើយចាប់ពីពេលនោះ ការរៀបចំកិច្ចការរបស់គាត់នឹងស្ថិតនៅក្នុងដៃមហាអំណាចបរទេស»។

GSAM 131ទំនាយបានសម្រេច—ចុងបញ្ចប់នៃឯករាជ្យទួរគី

GSAM 131.3«ស៊ុលតង់បានបញ្ជូន Rifat Bey តាមនាវាចំហុយរបស់រដ្ឋាភិបាលទៅកាន់ Alexandria ដើម្បីជូនឱសានវាទដល់ប៉ាសា។ វាត្រូវបានប្រគល់ទៅក្នុងដៃគាត់ ហើយគាត់បានទទួលយកនៅថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840! នៅថ្ងៃដដែល ស៊ុលតង់បានផ្ញើលិខិតមួយទៅឯកអគ្គរដ្ឋទូតនៃមហាអំណាចទាំងបួន សួរថា តើត្រូវអនុវត្តផែនការអ្វី ប្រសិនបើប៉ាសាបដិសេធមិនធ្វើតាមលក្ខខណ្ឌនៃឱសានវាទ? ពួកគេបានឆ្លើយថា មានការរៀបចំទុកជាមុនហើយ ហើយគាត់មិនចាំបាច់ព្រួយបារម្ភអំពីហេតុការណ៍ណាមួយដែលអាចកើតឡើងទេ។ នៅថ្ងៃនេះ រយៈពេល 391 ឆ្នាំ និង 15 ថ្ងៃ ដែលបានកំណត់សម្រាប់ការបន្តអំណាច Ottoman បានបញ្ចប់។ ហើយឯករាជ្យរបស់ស៊ុលតង់នៅឯណា?—បាត់ទៅហើយ!»6

GSAM 132.1ចាប់ពីថ្ងៃនោះរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ ស៊ុលតង់ត្រូវធ្វើចលនាតាមការបញ្ជារបស់មហាអំណាច ហើយមើលការបំបែករាជាណាចក្ររបស់គាត់ ខណៈដែលផ្នែកមួយៗត្រូវបានពួកគេយកទៅប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍របស់ខ្លួន។

GSAM 132ចំណាប់អារម្មណ៍សាធារណៈចំពោះទំនាយត្រូវបានជំរុញ

GSAM 132.2ការសម្រេចតាមទំនាយដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនេះ បានមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងលើគំនិតសាធារណៈ។ វាបានធ្វើឲ្យចំណាប់អារម្មណ៍របស់ប្រជាជនកាន់តែខ្លាំង ក្នុងការស្តាប់អំពីទំនាយដែលបានសម្រេច និងកំពុងសម្រេច។ លោកបណ្ឌិត លិច បាននិយាយថា ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានខែបន្ទាប់ពីថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1840 គាត់បានទទួលលិខិតពីអ្នកមិនជឿល្បីៗជាង 1,000 នាក់ ក្នុងចំណោមនោះមានអ្នកដឹកនាំក្លឹបអ្នកមិនជឿផង ដែលបានសរសេរថា ពួកគេបានបោះបង់ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងព្រះគម្ពីរ ហើយបានទទួលយកព្រះគម្ពីរជាវិវរណៈរបស់ព្រះដល់មនុស្ស។ អ្នកខ្លះបានត្រឡប់មករកព្រះយ៉ាងពេញលេញ ហើយមួយចំនួនបានក្លាយជាអ្នកនិយាយដ៏មានសមត្ថភាពក្នុងចលនាអាត់វេនទីស្ទដ៏អស្ចារ្យ។ អ្នកខ្លះបាននិយាយទៅកាន់លោកបណ្ឌិត លិច ដូចតទៅ៖ «យើងធ្លាប់និយាយថា អ្នកបកស្រាយទំនាយយកទំព័រប្រវត្តិសាស្ត្រដែលចាស់សឹកមកធ្វើជាភស្តុតាងសម្រាប់ការអះអាងអំពីការសម្រេចទំនាយ។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីនេះ យើងមានហេតុការណ៍រស់នៅចំពោះមុខភ្នែករបស់យើង»។

GSAM 132.3ដើម្បីបង្ហាញថា នៅចុងបញ្ចប់នៃត្រែទីប្រាំមួយតែម្ដង សារនៃការយាងមកជាលើកទីពីរបានចាប់ផ្ដើមចេញទៅ «ដោយសំឡេងខ្លាំង» ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់ករណីមួយ ដែលអ្នកចូលរួមម្នាក់ក្នុងសារនេះបានប្រាប់ខ្ញុំ។

GSAM 132.4នៅឆ្នាំ 1840 E. C. Williams ដែលជាអ្នកផលិតតង់ និងក្ដោងដ៏ធំម្នាក់នៅ Rochester, N.Y. បានទទួលយកសារ ហើយអញ្ជើញអែលឌើរ មីល័រ និងអែលឌើរ ហៃមស៍ មក Rochester ដើម្បីនិយាយទៅកាន់មនុស្សរាប់ពាន់នាក់នៅទីក្រុងនោះ។ ពួកគេឆ្លើយថា ពួកគេខ្វះថវិកាសម្រាប់ជួលសាលាដែលមានទំហំគ្រប់គ្រាន់ទទួលប្រជាជន។ គាត់ឆ្លើយថា «ខ្ញុំមានតង់មូលមួយ មានអង្កត់ផ្ចិត 120 ហ្វីត។ ខ្ញុំនឹងដំឡើងវា រៀបចំកៅអី និងថែទាំវាដោយឥតគិតថ្លៃ។ សូមមក ហើយប្រកាសសារ»។ គាត់បាននិយាយប្រាប់ខ្ញុំថា «ពួកគេបានមក ហើយតង់មិនអាចផ្ទុកអ្នកដែលមកស្តាប់បានសូម្បីតែពាក់កណ្ដាលផង ដូច្នេះខ្ញុំបានបន្ថែមផ្នែកប្រវែង 40 ហ្វីត ធ្វើឲ្យតង់មានទំហំ 160 x 120 ហ្វីត។ តង់នេះពេញដោយមនុស្សរាល់ថ្ងៃ ហើយមនុស្សរាប់រយនាក់បានប្រមូលផ្ដុំនៅខាងក្រៅ ដោយគ្រប់គ្នាចង់ស្តាប់ព្រះបន្ទូល»។

GSAM 133មនុស្សរាប់រយនាក់ប្រកាសសារ

GSAM 133.1ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងចំណាប់អារម្មណ៍ដែលកំពុងកើនឡើង គេបានប្រើតង់ធំៗ ហើយរៀបចំការប្រជុំក្នុងព្រៃនៅរដូវក្តៅ។ នៅរដូវរងា គេប្រើអគារព្រះវិហារធំៗ និងសាលាសាធារណៈមួយចំនួន ហើយគ្រប់ទីកន្លែងត្រូវបានបំពេញពេញសមត្ថភាពដោយអ្នកស្តាប់ដែលមានចំណាប់អារម្មណ៍។ ជំនួសឲ្យអែលឌើរ មីល័រ ដែលមុនឆ្នាំ 1840 ឈរ «ស្ទើរតែឯង» ក្នុងការប្រកាសសារ ឥឡូវមានមនុស្សប្រហែល 300 នាក់បានចូលរួមជាមួយគាត់ ដើម្បីប្រកាសជាសាធារណៈអំពីការបញ្ចប់រយៈពេល ២៣០០ ថ្ងៃ និងប្រកាសសម្រែកថា «នឹងលែងមានពេលទៀតហើយ» និង «ពេលវេលានៃការជំនុំជម្រះរបស់ទ្រង់បានមកដល់ហើយ»។ ដូច្នេះ យើងឃើញថា នៅពេលព្រះអម្ចាស់កំណត់ពេលឲ្យសាររីកចម្រើនទូទាំងលោកីយ៍ ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់បានសម្រេច ហើយមនុស្សរាប់លាននាក់ត្រូវបានជំរុញដោយបំណងចង់ស្តាប់ការអំពាវនាវ។

GSAM 133.2អ្វីដែលពិតចំពោះចលនានៅអាមេរិក ក៏ពិតចំពោះប្រទេសដទៃទៀតដែរ។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1840 ជំនួសឲ្យមានតែមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ចែកចាយឯកសារបោះពុម្ពរបស់ពួកគេ មនុស្សរាប់សិបនាក់បានលេចឡើង ដូចជារត់មកជួរមុខ ដើម្បីប្រកាសសម្រែក។ នៅអង់គ្លេស មានបព្វជិតប្រាំពីររយនាក់នៃសាសនាចក្រអង់គ្លេសតែមួយ បានប្រកាសសារ មិនទាន់រាប់អ្នកដទៃរាប់សិបនាក់ដែលចូលរួមក្នុងកិច្ចការដូចគ្នា។ នៅក្នុងប្រទេសដឹកនាំជាង 20 ប្រទេសនៃផែនដី សារមួយបានចេញទៅដោយភាពខ្នះខ្នែង ដែលធ្វើឲ្យអ្នកមើលពីខាងក្រៅនិយាយថា «ប្រជាជននេះពិតជាខ្នះខ្នែងខ្លាំងណាស់»។

Notes

  1. វិវរណៈ 10:1-7. ↩
  2. ម៉ាថាយ 28:19, 20។ ↩
  3. វិវរណៈ 11:19។ ↩
  4. ដានីយ៉ែល 8:14។ ↩
  5. វិវរណៈ 11:18។ ↩
  6. សូមមើល គំនិតអំពីដានីយ៉ែល និងវិវរណៈ ទំព័រ 497, 498។ ↩

កំណត់ចំណាំ

ត្រឡប់ក្រោយ